Η ξυνή και ο μουρόχαυλος...

[astranoc]

Καλησπέρα και καλώς σας βρήκαμε.

Πριν από περίπου 10 μέρες υιοθέτησαμε δύο γατάκια αδερφάκια. Ήταν στο δρόμο και τα τάιζε ένας φίλος όταν τα έβρισκε εκεί. Έτσι λοιπόν με τα πολλά κατάφερε και τα μάζεψε στο σπίτι κι από εκεί πήγαμε και τα πήραμε. Με το ζόρι τα βάλαμε μέσα στο καλαθάκι τους για να τα πάρουμε σπίτι. Σε όλο το δρόμο μέχρι να φτάσουμε τα γατάκια ήταν ακίνητα από το φόβο και με γουρλωμένα τα ματάκια τους. Να σημειώσω εδώ ότι τα γατάκια είναι πλέον περίπου 2 μηνών. Φτάνουμε σπίτι, τους βάζουμε φαγάκι νεράκι και το καλάθι τους, ανοίγουμε το καλάθι που τα μεταφέραμε και τα αφήνουμε στην ησυχία τους. Έκαναν να κουνηθούν περίπου 4-5ώρες.. χοντρικά.. γιατί εντωμεταξύ εμείς πήγαμε για ύπνο.. Το πρωί που ξυπνήσαμε ήταν χωμένα κάτω από τον καναπέ (τα έχουμε στο σαλόνι) και μάταια φωνάζαμε για να έρθουν.. Αφήνοντας τη μέρα να περάσει έκανα να τα πιάσω από τον καναπέ.. η θηλυκιά τίγκα στην επίθεση.. με νύχια δόντια και χου.. ο αρσενικός πιο δεκτικός, φοβισμένος δε, αλλά δεν επιτιθόταν. Για να μη τα πολυλογώ για τις επόμενες 3-4 μέρες όταν μας έβλεπαν τα γατιά εξαφανιζόντουσαν και εμφανιζόντουσαν μόνο για να φάνε, κι αυτό όταν δεν είμασταν εμείς στο χώρο. Κάνοντας διάφορες προσπάθειες προσέγγισης καταφέραμε και τα ταίσαμε στο στόμα οπότε κι έκατσαν λιγάκι. Ο αρσενικός πολύ πιο ήρεμος και μουρόχαυλος.. φοβισμένος ακόμα, δεν φαινόταν να ευχαριστιέται το χάιδεμα.. και όποτε τον έπιανα ήθελε να φύγει. Γενικότερα δε πίεζα και καταστάσεις, ήθελα τα γατιά να έρθουν μόνα τους. Η θηλυκή όμως ατράνταχτη.. χα.. και χου.. και δόντια.. και νύχια.. μόνο όταν μύριζε έντονα το φαγητό (και αφού την έχω πλησιάσει πρώτα με γάντι) καθόταν να την χαιδέψουμε. Μόλις έτρωγε.. άρχιζε πάλι τα καρατερίστικα και τα χα και τα χου κτλ κτλ ..

Προχθές λοιπόν αποφασίσαμε να τα πάμε στον κτηνίατρο πιο γρήγορα από ότι θέλαμε μιας κι είδαμε λίγο αίμα στα κόπρανα τους (τίποτα δεν ήταν τελικά). Μάχη για να μπουν στο καλαθάκι.. μεγαλύτερη μάχη για να βγουν στον κτηνίατρο.. Ο αρσενικός ως ο πλέον χέστης και μουρόχαυλος.. απλά όπως βγήκε από το καλάθι έκατσε στο τραπέζι του γιατρού. Η θηλυκιά όπως αναμενόταν έψαχνε γωνία να κρυφτεί. Ο γατούλης λοιπόν ήσυχα κι ήρεμα έκατσε να τον εξετάσει καθώς και να φάει και την ενεσούλα η δε άλλη.. δυο άτομα την κρατάγαμε με το ζόρι. Ninja το γατί εντελώς.. Με το ίδιο ζόρι τα ξαναβάλαμε στο καλαθάκι τους και τα φέραμε πάλι σπίτι. Η θηλυκιά το άνοιξε με τα νύχια της μιας και δεν με άφηνε καν να πλησιάσω.. (!!) οπότε και την άφησα στην ησυχία της όλο το βράδυ. Κι όπως έχετε καταλάβει.. έτσι πάμε μέχρι και σήμερα.. η θηλυκιά να κάνει τον ninja ο αρσενικός ναι μεν να μη αντιδράει.. αλλά να φοβάται με το που τον πλησιάζουμε.. και αν δεν είναι στο σημείο του (στο πρώτο ράφι της βιβλιοθήκης) να εξαφανίζετε κάτω από τον καναπέ. Καταλήγοντας.. έχουν περάσει 10 μέρες.. και δεν έχω δει καμία σημαντική βελτίωση στην συμπεριφορά των γατιών. Τα ταίζουμε, τους έχουμε νεράκι, τους έχουμε καθαρή άμμο.. αλλά η συμπεριφορά τους παραμένει σχεδόν ίδια, με κύριο χαρακτηριστικό τον φόβο. Καμιά ιδέα ρε παιδιά με το τι πρέπει να κάνουμε για να τα ημερέψουμε λιγάκι.. γιατί δεν είναι κι ότι καλύτερο να έχεις ένα γατί σαμουράι κι ένα μουρόχαυλο τα οποία να τα ψάχνεις κάτω από τον καναπέ όλη την ώρα...

Ευχαριστώ πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[purina]

δε μου εχει τηχει αλλα απ οτι βλεπω στη φοτο αυτο με τα ματακια τα ανοιχτα που κοιταει με ενα αγριεμενο υφος ειναι το κοριτσι και το αλλο το φοβισμενο το αγορακι.Λιπον για το αγορακι πολλα χαδια πιος ξερει τι εχει περασει τωρα για το θηλικο που κανει τα διαφορα αν της εκοβες λιγο τα νιχακια για να μη παθεις τιποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Πολύ μούρη αυτό με τη μουτζουρίτσα στη μουσούδα! Το"Νίνζα" της ταιριάζει γάντι! Φαντάζομαι ότι θέλουν το χρόνο τους.Αν καταφέρετε το αγοράκι το κοριτσάκι λογικά κάποια στιγμή θα "ενδώσει" κι αυτό.
Μην πτοείστε!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Πιστεύω ότι χρειάζεται πολλή υπομονή και επιμονή.Έχεις εμπειρία από άλλες γάτες?Εγώ όσα αδέσποτα γατιά θέλω να πλησιάσω , κάθομαι αρκετή ώρα κοντά τους , τους μιλάω αρκετά και πιστεύω ότι καταλαβαίνουν(με τον καιρό βέβαια).Δεν θέλει απότομες κινήσεις και έντονους ήχους(μήπως τρομάζουν),και θα δεις ότι σιγα-σιγά θα ξεθαρέψουν.
Μια μέρα που θα έχεις χρόνο ,βάλτους φαι και κάτσε εκεί σε λίγη απόσταση.Αν δεις ότι περνάει η ώρα και δεν βγαίνουν απομακρύνσου λίγο ώστε να νιώθουν πιο ασφαλείς.Απλά για τις πρώτες φορές ασε να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου και μην κάνεις κίνηση να τα πιάσεις.Μίλα τους γλυκά και ήρεμα και θα έρθουν με τον καιρό μόνα τους κοντά σου.
Καλή επιτυχία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[astranoc]

Εμπειρία υπάρχει μιας και στο προηγούμενο σπίτι όλα τα γατάκια της γειτονιάς έτρωγαν στο μπαλκόνι μου.. σε εντελώς εισώκλειστα γατάκια δεν έχω εμπειρία.. γιατί πριν είχα σκύλο.. που δε τα πήγαινε καλά με τα γατάκια.. Προχθές έφαγα 3 ώρες για να την κάνω την ρουφιάνα να φάει από το χέρι μου. Υπομονή υπάρχει πολύ, αν και γαμώτο ήθελα να χαρώ την "μωρουδιακή" τους ηλικία και τα παιχνίδια τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Ακου τι θα κανεις! πρεπει να τα χωρισετε για ενα σαβατοκυριακο και να ασχολειθειτε ο καθενας με ενα μοπνο αν το κανεις με πολυ καλο τροπο με αφθονες λιχουδιες και παιχνιδια θα δεις οτι θα δεθουν μαζι σας και το επομενο σαββατοκυριακο αντιστρεφετε τα γατακια εξισου ειναι καλο να κοιμαστε στον ιδιο χωρο με αυτα για να συνηθιζουν τις μυρωδιες σας. Φτιαξτε μια φωλιτσα γι αυτα η παρτε ενα πλαστικο γατοφορο για το γιατρο που γινεται και σπιτακι και κρατηστε τα μαζι σας αφοβα εξισου φαινεται να εχουν λιγη ακμη γατας η να ειναι λιγο βρωμικουλια οποτε αν τα χωρισετε σιγα σιγα θα ημερεψουν και καποτε θα τα κανετε και μπανιο. οτι αλλη πληροφορια θελεις για το πως να τα χωρισετε ηρεμα πες μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Αφού λέει ότι δεν δέχονται ούτε χάδι τα νύχια θα τους κόψει; Μόλις δείτε λίγο ζόρι αμέσως να κόψετε νύχια
Μ αυτά τα γατάκια αν συγκατοικούσα, σε λίγες μέρες δεν θα ξεκολλούσαν από πάνω μου.

Η δική μου μέθοδος θα ήταν αυτή: θα έβαζα τροφή και νερό στην κρυψώνα τους έτσι που όταν θα πλησίαζαν να φάνε θα ήταν κρυμμένα μεν, αλλά από το σημείο εκείνο θα μπορούσαν να με δουν. Θα με έβλεπαν ξαπλωμένο σε απόσταση, ακίνητο και αδιάφορο, έτσι δεν θα ένοιωθαν κίνδυνο. Ενώ τρώνε θα τους μιλούσα λίγο και χαμηλόφωνα χωρίς να κινηθώ και μόλις έδειχναν ανησυχία θα σταματούσα και θα έκανα πάλι τον αδιάφορο. Όταν θα άρχιζαν να τρώνε χωρίς να ανησυχούν από τη φωνή μου, την επόμενη φορά θα ήμουν ξαπλωμένος στον καναπέ κάτω από τον οποίο κρύβονται και όταν τρώνε θα άγγιζα ελαφρά το σβέρκο στο σημείο που τα πιάνει η μάνα τους όταν τα μεταφέρει. Για λίγο μόνο και πάλι τον αδιάφορο.

Αυτό που πρέπει να γίνει δεν είναι να τα πλησιάσεις αλλά να τα κάνεις να νοιώσουν ότι δεν είσαι κίνδυνος. Οσο προσπαθείς να τα πλησιάσεις ευθέως σε αντιλαμβάνονται ως κίνδυνο. Όταν αρχίσει να μειώνεται ο φόβος θα πλησιάζουν μόνα τους και κάθε φορά από λίγο, το μυστικό είναι να τα αγγίξεις στο σβέρκο χωρίς να σε δουν, και κάθε φορά από λίγο. Μόνο όταν βλέπουν ότι τα χαϊδεύεις και δεν τρομάζουν και είναι άνετα, τότε δοκιμάζεις αγκαλιά και τα αφήνεις αμέσως αν δείξουν δυσαρέσκεια.

Το μόνο πράγμα που τα ενδιαφέρει προς το παρόν είναι να μην κινδυνεύουν, ούτε αγάπες θέλουν ούτε αγκαλιές και ούτε ξέρουν από τέτοια. Όταν θα νοιώσουν ότι δεν κινδυνεύουν τότε θα έρθουν κι αυτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Θα συμφωνήσω κι εγώ με το Θανάση. Βέβαια δεν μου έχει τύχει το ίδιο, και τα 2 μου γατάκια ξεθαρέψαν αμέσως. Το μεγάλο έκανε 10 λεπτά και το μικρό μισή μέρα! Νομίζω όμως ότι το κόλπο του Θανάση θα πιάσει. Πρώτα να συνηθίσουν την παρουσία σας και να νιώσουν ασφαλή και σιγά σιγά θα ρθουν. Πάντως είναι κουκλιά και τα 2 και όντως στη θηλυκιά το "Νίντζα" πάει σαν όνομα. Έχει βλέμμα δολοφόνου!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Παιδιά παίζει μεγάλο ρόλο να νοιώσει η γάτα οτι ελέγχει κάθε της κίνηση και κάθε της βήμα. Να νοιώσει ότι αυτή ασκεί δράση απέναντι σου κι όχι το αντίθετο. Το άγγιγμα και το ελαφρύ τρίψιμο στο σβέρκο την κάνουν να νοιώθει ευχάριστα αλλά τη νικάει ο φόβος. Τριψίματα στιγμιαία στο σημείο αυτό χωρίς να σε βλέπει, και μετά κάνοντας τον αδιάφορο εξάπτει την περιέργεια της και αρχίζει να θέλει να σε περιεργαστεί. Θέλει αλλά φοβάται, αν της δώσεις τη δυνατότητα να κάνει αυτή τα βήματα κρίνοντας αυτή πόσο κάθε φορά, σιγά-σιγά θα πλησιάζει όλο και περισσότερο. Αδιάφορο άγγιγμα και μόλις αρχίσει να το ευχαριστιέται την αφήνεις και δεν της δίνεις καθόλου σημασία. Διακριτικά και ήρεμα, για να σε νοιώσει ως αντικείμενο εξερεύνησης. Όταν σε κοιτά και είναι σε δίλημμα να πλησιάσει ή όχι, μην την κοιτάς και μην κάνεις απότομες κινήσεις μην κάνεις κινήσεις προς αυτήν.

Astranoc, προς το παρόν βάζε τροφή και νερό κάτω από τον καναπέ που κρύβονται, σε σημείο που όταν τρώνε να είναι σε τέτοια θέσει που να βλέπουν το χώρο του σπιτιού, και εσένα που θα είσαι σε απόσταση και όχι όρθιος. Βαλε τα και άμμο λίγο πιο μέσα, θα τον περιεργαστούν και θα αρχίσουν να τον χρησιμοποιούν. Φρόντιζε να είναι το περιβάλλον ήσυχο. Σιγά-σιγά θα αρχίσουν να ηρεμούν και να νοιώθουν ότι βρίσκονται σε ένα χώρο που δεν κρυώνουν, έχουν να φάνε και να πιουν όποτε θέλουν, και μια παρουσία περίεργη που όμως δεν τα τρομάζει και γενικώς δεν τα ενοχλεί. Θα συσχετίσουν το διακριτικό πλησίασμα σου στον καναπέ με το γεγονός ότι θα φάνε. Όταν ηρεμήσουν, η περιέργεια τους θα τα βγάλει από την κρυψώνα τους. μπορεί στην αρχή να κάθονται στην άκρη και να έχουν μόνο τα κεφάλια έξω και να σεργιανίζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Μηπως τα γατακια εχουν κακοποιηθει οταν ηταν ακομα πιο μικρα?
Τοτε ειναι λογικο να φοβουνται τους ανθρωπους τον πρωτο καιρο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

xaxaxa μου θυμιζει την Λετιτσια οταν την εβαλα το πρωτο βραδυ μεσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Κυττάζοντας καλύτερα τη φωτογραφία έχω την αίσθηση ότι η μικρή προστατεύει το μικρό κάτι που έχω δει να γίνεται σε θηλυκά αρασενικά μικρά γατάκια, όταν έχουν περάσει δύσκολα. Μάλλον πρέπει να τη πείσετε ότι δεν κινδυνεύει ο μικρός απο εσάς. Αυτός θα σας ανοίξει το δρόμο και τη δική της εμπιστοσύνη πρέπει να κερδίσετε. Πάντως εαν θέλετε τη συμβουλή μου για κανένα λόγο μην τα βάλετε με τον μικρό, εννοώ ακόμα και την παραμικρή φωνή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Εφόσον τα μικρά ήταν αδεσποτάκια κ δεν ξέρουν καθόλου το μέσα φυσικό είναι να μη νιώθουν καμία ασφάλεια κ να προσπαθούν να κρυφτούν. Φαντάζομαι ότι κ η βόλτα στον κτηνίατρο δεν βοήθησε για να σε εμπιστευτούν περισσότερο. Εσύ καλά έκανες, αλλά πού να καταλάβουν αυτά ότι είναι για το καλό τους. Οπότε θέλει πολύ υπομονή η περίπτωσή τους. Μην τα πιέζεις με τίποτα. Άστα στην ησυχία τους, έχοντας μια διακριτική παρουσία κ όταν νιώσουν ασφάλεια κ εξοικειωθούν με το χώρο θα αρχίσουν τις εξερευνήσεις τους προς τα έξω κ σιγά-σιγά θ’ αποκτήσεις κι επικοινωνία μαζί τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[astranoc]

Καλημέρα! Ευχαριστώ για όλες τις απαντήσεις σας παιδιά.

Με τον αρσενικούλη είχαμε πρόοδο.. μεγάλη! Μέχρι και αγκαλίτσα κοιμηθήκαμε εχθές. Η θηλυκιά βέβαια.. καμία διαφορά. Χα και χου και νύχια... Καθόμουν και της μίλαγα 3-4 ώρες εχθές με το χέρι μου να είναι δίπλα της. Μόλις προσπάθησα να την ακουμπήσω τσακ νύχια.. Το κακό είναι ότι παρασέρνει και τον αρσενικό και φοβάται κι αυτός εκεί που πάει να χαλαρώσει. Υπομονή.. ουφ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[purina]

Παντος αυτο με την αδιαφορια ειναι δοκιμασμενο οταν δε του δηνεις σημασια παντα ερχονται διπλα σου.Πρεπει να πιασεις τη θηλικια αυτη ειναι το κλειδι ωστε να μη φοβιζει και τον αρσενικουλι.Δωστης κανα παιχνιδακια και πεξτε μαζι.Πρεπει να βρεις το κουμπι της!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Κατ΄αρχην μπραβο που τα πηρες απο τον δρομο! Φανταζομαι οτι θελουν τον χρονο τους να σας μαθουν και να καλαταβουν οτι δεν θα τους κανετε κακο! Υπομονη και αγαπη, να τους δειχνεις αγαπη, μιλα ηρεμα να σε μαθαινουν! Να προσπαθεις να τους χαιδευεις οταν μπορεις, γιατι μπορει μεν να σε μαθουν αλλα να μην δεχονται χαδια μετα... Τι αλλο? Κουραγιο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[astranoc]

Επανέρχομαι στο θέμα μετά από καιρό να σας πω τα καλά νέα
Καλησπέρα καταρχήν

Ο αρσενικός μας έγινε πολύ "κουβερτούλα" κι είναι πολύ παιχνιδιάρης και χαρούμενος.
Η θηλυκιά μας έχει σχεδόν "παραδοθεί" και τρελαίνετε για χαδάκια και γουργουράκια. Αν και έχει ακόμα λίγο φόβο όταν ακούει περίεργους θορύβους. Βέβαια και τα δύο εξαφανίζονται όταν μπαίνει κάποιος άγνωστος (γι αυτά) στο σπίτι.. που θα πάει θα το συνηθίσουν και αυτό..

Η imba:



o tsimba:



και αγκαλίτσα :p

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[purina]

Αχου μωρε μια χαρα ειναι τα γατονια ειδικα ο τσιμπα πολι ομορφοσ στη φοτο βγηκε η μικρη μπηκε στη μπανιερα?χιχι
Και οσο περναει ο καιρος θα ειναι πιο καλιτερα τα πραγματα μεταξυ σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

τι κουκλακια που ειναι και φαινονται τοσο αγαπημενα!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Niki]

Θέλουν το χρόνο τους ... Κι έπειτα είναι πολύ νωρίς ακόμα . Θα δεις που σε λίγο καιρό δε θα ξεκολλάνε από πάνω σας !!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.