Η πεθερά μας και οι γάτες!

[χριστινα]

Εγώ πεθερικά δεν εχω. Πεθαναν πριν τους γνωρίσω. αλλά ζωα μέσα στο σπίτι δεν είχαν, παρόλο που δεν τα αντιπαθούσαν. Φαντάζομαι πως θα φοβόντουσαν τα μικρόβια αν υπήρχαν (απ' όσα μου εχει πει ο Γιαννης). Η θεια του είχε ερωτα μρ τα γατια.
Εχω όμως "παιδια" Ο μικρός (28 ειναι) που μενει μαζί μας τα αγαπάει τα ζώα και τα λυπάται αλλά είναι λάτρης των σκυλιών και σιχενεται τις τριχες (τα φατακια δεν μπαινουν στο δωματιο του). Τους δίνει μεζεδάκια όμως όταν τρωμε . Ο μεγάλος (29) ειναι αλλη κατασταση. Αποκλειεται να αφηνα τα γατακια μαζί του ανεπίβλεπτα έστω και για 1 λεπτό. Δεν θα ειχε κανενα πρόβλημα να τα χτυπήσει με τη παραμικρή αφορμή και μπορεί και να τα "εχανε" (ξεχασα ανοιχτη τη πόρτα). Στο παλιο σπίτι είχε βγει και πυροβόλησε με πιστόλι κρότου τα αδεσποτα που ταιζα και είχα κανει τόσο κόπο να με πλξσιασουν. Επαθαν φρίκη τα καημένα . Και είναι η μοναδική φορά που του εβαλα τις φωνές. Πάντως τώρα δεν μένει με εμας. αν ερθει ποτέ αυτή η ώρα θα δω τι θα κανω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Εύχομαι να μην υπάρξει τέτοια ώρα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Ποτέ δεν ξέρει κανεις! Ειναι κάτι με το οποιο ζει κανεις όταν προϋπάρχουν παιδια. Αλλά γι' αυτό το σπίτι έχει 3 κρεββατοκαμαρες και αυτό ειναι μη διαπραγματευσιμο προκειμενου να υπάρχει πάντα ασφαλές μέρος για τα γατακια. Ετσι μπορούμε ασχέτως συνθηκών να συνυπάρχουμε (εστω και με δυσκολίες αν αυτό χρειαστει)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.