Η Tigrina μας

[jz_kalog]

Θαμαξτε το λατρεμενο σας ποθ βγηκε πλεον στο νετ δημοσια σαν ενα χαρακτηριστικο γατομωρο

https://www.freewebs.com/thessalonikicatgroup/yourquestions.htm

στο αρθρο για τα μωρακια γατακια

Yasmin1gr,
σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για την τιμή αυτή που μας έκανες...
Είναι η πρώτη μας φορά, και σκέψου ότι δεν έχουμε κλείσει ακόμα 1 μήνα ζωής...
Ελπίζουμε, όλα να πάνε καλά στο μέλλον που μας περιμένει...

Σε ευχαριστούμε μέσα από τη γατίσια μας καρδιά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

Εχθές το βράδυ, δοκιμάσαμε να φάμε Friskies Junior...
Τους έδωσε και κατάλαβαν...
Φοβόμουν με τους διάφορους ήχους που έκανε, όταν έτρωγε, μήπως στραβοκαταπιεί, μήπως της κάτσει στο λαιμό, κλπ...
Της έβαλα λίγο γάλα μέσα στο πιατάκι για να μουλιάσουν, αλλά μετά δεν πήγαινε κοντά...
Τα θέλει τραγανά...
Το "πρόβλημα" είναι ότι δεν πίνει ακόμα από πιατάκι, ούτε γάλα, ούτε νερό...
Οπότε, μετά το γεύμα, έψαχνε απεγνωσμένα να βρει το μπιμπερό της...
Της έδωσα να πιεί γάλα και μετά πήγε στη γωνιά της και χουζούρεψε...
Δεν την εμπιστεύομαι να της τα αφήσω ελεύθερα να τρώει...
Προτιμώ να της τα δίνω εγώ...
Ελπίζω το βράδυ, να καταφέρω να ανεβάσω φωτογραφίες της πιτσιλωτής κοιλίτσας, που μπήκε μέσα στο μπολ για να φάει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellak]

Εχθές το βράδυ, δοκιμάσαμε να φάμε Friskies Junior...
Τους έδωσε και κατάλαβαν...
Φοβόμουν με τους διάφορους ήχους που έκανε, όταν έτρωγε, μήπως στραβοκαταπιεί, μήπως της κάτσει στο λαιμό, κλπ...
Της έβαλα λίγο γάλα μέσα στο πιατάκι για να μουλιάσουν, αλλά μετά δεν πήγαινε κοντά...
Τα θέλει τραγανά...
Το "πρόβλημα" είναι ότι δεν πίνει ακόμα από πιατάκι, ούτε γάλα, ούτε νερό...
Οπότε, μετά το γεύμα, έψαχνε απεγνωσμένα να βρει το μπιμπερό της...
Της έδωσα να πιεί γάλα και μετά πήγε στη γωνιά της και χουζούρεψε...
Δεν την εμπιστεύομαι να της τα αφήσω ελεύθερα να τρώει...
Προτιμώ να της τα δίνω εγώ...
Ελπίζω το βράδυ, να καταφέρω να ανεβάσω φωτογραφίες της πιτσιλωτής κοιλίτσας, που μπήκε μέσα στο μπολ για να φάει...

Τι προσεκτικός μπαμπάς! Να τη χαίρεστε την κοπελιά σας, σίγουρα ήξερε που θα περάσει καλά και διάλεξε σωστά. Είναι ίδια η Μέλη μου μωρό στην όψη, αλλά όπως και η δικιά σας, κι εκείνη λύσσαγε για το μπιμπερό της μέχρι μεγάλη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

Παιδιά, καλημέρα σε όλους σας και σε όλο το φόρουμ...
Εχτές, περάσαμε μια δύσκολη ημέρα...
Η Τιγρίνα έφαγε στις 07:00, 09:00 και 11:00 το γαλατάκι της αλλά μετά την είδα να κάθεται στο καλάθι της ζαβλακωμένη... Το κεφαλάκι της έπεφτε κάτω και έμενε σε ημιλιπόθυμη κατάσταση...
Αμέσως, την άρπαξα και έτρεχα σε όλα τα κτηνιατρεία (που ξέρω) στην περιοχή μου... Ήταν όλα κλειστά (φυσιολογικό) αλλά δεν είχαν και κάποιο κινητό για ανάγκη...
Τελικά βρήκα ένα κέντρο ζώων στην Αγία Μαρίνα και εκεί αφού επικοινώνησα με τον υπεύθυνο, μου είπε να πάω αμέσως στο νοσοκομείο μικρών ζώων στο Πικέρμι...
Αυτό και έκανα...
Εκεί, μετά από πολύωρη αναμονή (για μένα ήταν αιώνες) και αγώνα για να πάρουν από το μόλις 200 γραμμαρίων γατί αίμα, βγήκαν οι εξετάσεις και τα πράγματα, μου είπαν ότι είναι δύσκολα...
Είχε υποθερμία 35οC, έτρεμε η ψυχούλα, οι κοπέλες προσπαθούσαν να τη ζεστάνουν με γάντια και ζεστό νερό στη θερμοφόρα της...
Με τη γιατρό που μίλησα, μου είπε ότι η Τιγρίνα έχει πάθει αναρρόφηση!!! Κατάσταση πολύ κρίσιμη και οι ελπίδες λιγοστές... Θα ξεκινούσαν κάποια θεραπεία αλλά καλό θα ήταν να είμαι προετοιμασμένος...
Εκεί επάνω, τους είπα ότι αν καταλάβουν ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη, θέλω το γατάκι να μην καταλάβει τίποτα και να το κοιμήσουν...
Μην ανησυχείς μου είπαν το γατί δεν υποφέρει απλά, πρέπει να δώσει τον αγώνα του...
Εκεί παιδιά, δεν κρατήθηκα άλλο... Με πήραν τα ζουμιά και έγινα ρεζίλι όλων των σκυλιών που ήταν εκεί... Έπιασα τον εαυτό μου να κλαίει για κάτι που ποτέ δεν ήθελα, κάτι το οποίο σιχαινόμουν και αυτή τη στιγμή το είχα αγαπήσει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο και το θεωρούσα κομμάτι της οικογενειάς μου...
Η γυναίκα μου δεν άντεχε να έρθει αλλά μιξόκλαιγε και κείνη από το τηλέφωνο... Τελικά μετά από πιέσεις πήγα στο σπίτι μου... Ήμουν στο νοσοκομείο από τις 12:00 και η ώρα ήταν 19:00... Είχα μιλήσει με τη γιατρό και μου είπε, ότι η παρουσία μου δε βοηθά σε τίποτα... Και εγώ κουράζομαι, ενώ το γατί προσπαθεί να ανταπεξέλθει... Μόνος του βοηθός, ο Θεός και ο χρόνος...
Πήγα σπίτι μου, και στις 20:50, ξαναπήρα τηλέφωνο, γιατί δεν άντεχα άλλο μακριά του και να πάει 22:00 (που μου είχαν πει να επικοινωνήσω)...
Εγώ σπίτι μου κι αυτό μόνο του να δίνει αγώνα επιβίωσης???
Στο τηλέφωνο, η κοπέλα που μου μίλησε, μου είπε ότι το γατί είναι μια χαρά, έχει συνέλθει και τρώει κονσέρβα... ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑ στα αυτιά μου... Την ξαναρώτησα "Το γκρι γατάκι που έφερα το μεσημέρι ημιλιπόθυμο και πέθαινε???" Ναι μου κάνει η κοπέλα... Δεν έχουμε και άλλο πιο μικρό ζώο εδώ μέσα, από αυτό το ζωηρό και τρυφερό τρελογατί...
Πότε μπήκα στο αμάξι, πότε έφτασα Πικέρμι και εγώ δεν ξέρω...
Η Τιγρίνα μέσα στην καλαθούνα της να κάνει τα τρελά της και να νιαουρίζει για φαγητό...........
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑ τα μάτια μου, αυτή τη φορά...
Η γιατρός μου είπε ότι μπορώ να την πάρω και να της κάνω εγώ την ένεση, αλλιώς να την ξαναφέρω το πρωϊ να κάνει την επόμενη δόση της θεραπείας...
Έτσι κι έγινε... Σήμερα δεν πήγα στη δουλειά για το χατήρι της... Πήγαμε, κάναμε τις ενέσεις μας και αφού πληρώσαμε ήρθαμε στο σπίτι...
Όλα μέχρι τώρα πάνε μια χαρά και ελπίζω, έτσι να συνεχίσουν... Τώρα πλέον τρώμε και κονσέρβα και λίγο γάλα (το οποίο το έχω φοβηθεί αρκετά), εναλλάξ... Την παλιά θηλή την πέταξα και πήρα άλλη στην οποία έκανα μικρότερη τρύπα... Σε σημείο να θέλει πολύ προσπάθεια... Καλύτερα να προσπαθεί περισσότερο, παρά να ξαναπάθει τίποτα...

Το ηθικό δίδαγμα, είναι:
1. Μήπως φέρθηκα εγωϊστικά, που αποφάσισα να το μεγαλώσω εγώ και δεν το έδωσα σε κάποιους που μου το ζήτησαν??? Μήπως, δεν τράβαγε, όλη αυτήν την ταλαιπωρία???
2. Τα νοσήλεια, μου φάνηκαν πάρα πολλά, αλλά μπροστά στο κλάμα που έριξα, φοβούμενος το χειρότερο, δεν με έννοιαξε κιόλας... Εξάλλου, έγιναν ένα σωρό εξετάσεις, μέχρι και βιοτοξικές, αν δεν κάνω λάθος...
Το θέμα, είναι ότι εγώ, είχα στη συγκεκριμένη στιγμή την οικονομική ευχέρεια, αν ήταν κάποιος άλλος ή άλλη, τι θα έκανε??? Θα έλεγε, δεν έχω τώρα, αφήστε το να πεθάνει ή κάντε το καλά και δώστε το για υιοθεσία???
Κάτι πρέπει να γίνει, με εκείνους που έχουν ζώα, αλλά δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να ανταπεξέλθουν στην κακιά στιγμή και γιατί όχι και ένα ποσό επιχορηγίας στα ιδρύματα (από το κράτος) που αποδεδειγμένα βοηθούν ζώα, ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν και στις στραβές του λειτουργηματός τους...

Αυτά είχα να σας πω...
Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά πιστεύω, ότι όλοι θέλετε να μάθετε τι συμβαίνει σε μια ψυχή εδώ μέσα... Είτε είναι για χαρά, είτε για λύπη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Πολύ ευχάριστα νέα με την tigrina. Ξέρεις τι είναι αυτό που την έσωσε? Η δύναμη της αγάπης σας Μπράβο σου που το παλεύεις. Νομίζω ότι η μικρούλα δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη και περιποίηση στην ζωή της. Και πάλι μπράβο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Πω πω, τι λαχτάρα ήταν αυτή!!
Μπράβο, τη σώσατε για δεύτερη φορά την Τιγρίνα σας!!
Φυσικά και δεν υπάρχει κανένας λόγος να νιώθεις τύψεις, αυτό θα μπορούσε να συμβεί και στον πιο έμπειρο.
Όσο για το κόστος, το νοσοκομείο στο Πικέρμι είναι γενικά πολύ τσουχτερό, αλλά είναι λογικό γιατί πληρώνεις το γεγονός ότι εφημερεύουν 24/7.

Ελπίζω να πάνε όλα καλά από δω και πέρα και να σας δίνει μόνο χαρές η μικρή σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

Λαχτάρα, δεν λέτε τίποτα...
Αλλά σας επισυνάπτω φωτογραφίες εν ώρα δράσης και πείτε μου είμαι τρελός, που τη θεωρώ μέλος της οικογένειας???
Είμαι φαντασμένος αν σας πω ότι τη λατρεύω και ότι είναι ότι πιο όμορφο έχω, μετά από τη γυναίκα μου, όμως???...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vi2ka]

Λαχτάρα, δεν λέτε τίποτα...
Αλλά σας επισυνάπτω φωτογραφίες εν ώρα δράσης και πείτε μου είμαι τρελός, που τη θεωρώ μέλος της οικογένειας???
Είμαι φαντασμένος αν σας πω ότι τη λατρεύω και ότι είναι ότι πιο όμορφο έχω, μετά από τη γυναίκα μου, όμως???...

να τη χαίρεσαι την τσούπρα.είναι κουκλίτσα και περαστικά!!Φτου φτου και ξανα φτου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Άλλη μια φορά μπράβο και σε σας και στο τιγράκι σας.Πρέπει να είστε πολύ υπερήφανοι γατογονείς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

Σας ευχαριστώ, όλους για τα καλά σας λόγια...
Ελπίζω, όταν μεγαλώσω να σας γνωρίσω κι από κοντά...
Τιγρίνα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Σας ευχαριστώ, όλους για τα καλά σας λόγια...
Ελπίζω, όταν μεγαλώσω να σας γνωρίσω κι από κοντά...
Τιγρίνα...

Εννοείται ότι θα έρθετε σε κάποια από τις συναντήσεις μας με φωτογραφικό υλικό από την Τιγρίνα Έχει κι αυτή ένα θέμα με τον υπολογιστή σας από ότι βλέπω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ίρις]

Σας μιλάω ειλικρινά, ότι όταν του τα καθαρίζω, με νερό και χαμομήλι και με κοιτάει μέσα στα μάτια μου, αισθάνομαι άλλος άνθρωπος...

Προφανώς και νιώθεις ετσι... Άλλωστε εσύ του έσωσες την ζωή και του παρέχεις σπίτι αγάπη και φροντιδα. Ίσως υπό τέτοιες συνθηκες είναι που δημιουργουνται οι καλύτερες σχέσεις μεταξυ ανθρώπου και ζώου. Τότε το νιωθεις κομμάτι σου και οχι κτήμα σου. Σε κάθε περίπτωση μπράβο σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ίρις]

Μήπως φέρθηκα εγωϊστικά, που αποφάσισα να το μεγαλώσω εγώ και δεν το έδωσα σε κάποιους που μου το ζήτησαν???

Για να φερθείς τόσο καλά σε ένα γατάκι (σε ο,τι και να ήταν ) κατι πυ παλαιότερα δεν σε ένοιαζε σημαινει οτι απλως εισαι ο ιδανικός αανθρωπος για να το μεγαλωσεις. Δεν είναι θεμα εγωισμου. Δεν φταις εσύ για ότι συνεβη και αλλωστε εσυ έτρεξες να το βοηθησεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Κι εμεις σας ευχαριστουμε για την κορδωμενη κοιλιτσα σας το κουραγιο σας και τα αφρατα ποδαρακια σας( οποιος το δει αυτο θα παρει γατακι αμεσως ) χεχεχε κανονικα θα πρεπε να σας δινω και ποσοστα σε τροφες ( λεφτα δεν παιρνουμε οποτε ατυχησατε)

Yasmin1gr,
σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για την τιμή αυτή που μας έκανες...
Είναι η πρώτη μας φορά, και σκέψου ότι δεν έχουμε κλείσει ακόμα 1 μήνα ζωής...
Ελπίζουμε, όλα να πάνε καλά στο μέλλον που μας περιμένει...

Σε ευχαριστούμε μέσα από τη γατίσια μας καρδιά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

Κι εμεις σας ευχαριστουμε για την κορδωμενη κοιλιτσα σας το κουραγιο σας και τα αφρατα ποδαρακια σας( οποιος το δει αυτο θα παρει γατακι αμεσως ) χεχεχε κανονικα θα πρεπε να σας δινω και ποσοστα σε τροφες ( λεφτα δεν παιρνουμε οποτε ατυχησατε)

Yasmin1gr, δε χρειαζόμαστε χρήματα...
Την υγειά μας θέλουμε για μας, για τον κόσμο στον οποίο ζούμε και για όλες τις ψυχούλες, που έχουμε ή δεν έχουμε στα σπίτια μας...

Προσωπικά σε εμάς, το μόνο που χρειάζεται είναι δύναμη και οι συμβουλές σας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Ξερω βρε απλα το λεω γιατι ειναι φανταστικη ποζιτσα!!!Σουρχεται να τοο πιασεις να το ζουπηξεις και ταυτοχρονα προκαλει το σεβασμο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellak]

Περαστικά να είναι όλα για το κοριτσάκι σας και να είναι η τελευταία αγωνία που περάσατε μαζί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zoo]

Αχ, πολύ συγκινήθηκα... Μπράβο του που τα κατάφερε και μπράβο σε εσάς τους καταπληκτικούς γονείς. Απόρησα που αναρωτιέστε αν φταίτε. Είστε φοβερός...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Μπράβο κι από μένα. Θα καταλάβετε με τον καιρό, και εσύ και η γυναίκα σου ότι το δέσιμο με ένα ζώο είναι τόσο μεγάλο που τα αντιμετωπίζουμε πλέον σαν αναπόσπαστα κομμάτια του εαυτού σου.

Όσο για την περιγραφή που έκανες ότι σε πήραν τα ζουμιά στο ιατρείο, μου θύμησες κάτο φοβερό; πριν από χρόνια έζησα ένα φοβερό σοκ, όταν είδα τον πατέρα μου, έναν άνθρωπο που επέζησε από εξορίες, φυλακές και καταδίκες σε θάνατο, να κλαίει με λυγμούς για τον χαμό της γατούλας μας, της Τερέζας. Τα συμπεράσματα δικά σου..

Να 'σται καλά και να την χαίρεστε. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο θα ομορφήνει την ζωή σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jz_kalog]

H Tigrina, σήμερα πήγε για την τρίτη δόση της θεραπείας...
Απ' ότι είδα της χορηγούν Lasix με κάποια αντιβίωση...
Το γατάκι, έχει αλλάξει συμπεριφορά...
Ναι μεν κάνει αισθητή την παρουσία του, αλλά σε μικρότερο βαθμό, από ότι ήταν...
Πιο πολύ κοιμάται, στα ζεστά και πότε πότε σηκώνεται και αναζητά τροφή... Το ταϊζω με κονσέρβα hi-cal, και γάλα Lactol (αυτό που του έδινα)...
Όμως κάτι, δεν μου αρέσει...
Το lasix, είναι διουρητικό... Το γατί, όμως αν δεν το βοηθήσουμε, δεν ουρεί... Προσπαθώ συνέχεια, να το υποβοηθώ...
Κόπρανα, είδα σήμερα, μετά από το θερμόμετρο που του έβαλαν για να δουν τη θερμοκρασία του...
Το λάθος που έκανα και μου το είπαν τα κορίτσια στο νοσοκομείο (και να είναι καλά και για τις συμβουλές και για το κουράγιο που μας δίνουν), είναι ότι του έδωσα πολύ μεγάλη μερίδα κονσέρβας hi-cal... Αντί μισό κουτάλι του γλυκού, εγώ του έδωσα 1 της σούπας...
Αν πάθει κάτι, δεν ξέρω αν θα το συγχωρήσω στον εαυτό μου...
Όλοι μου λένε, ότι δε φταίω εγώ...
Είναι πολύ μικρό και ίσως να μην τα κατάφερνε από την αρχή...
Δεν ξέρουμε καν πως και που ήταν, μέχρι να το βρούμε...
Εγώ, όμως ξέρω ότι η tigrina, έτρωγε τα πατώματα...
Φώναζε, ζητούσε, απαιτούσε, έπαιζε, κλπ...
Και τώρα το κάνει αλλά στο 1/10 από πριν...
Και να σκεφτείτε, ότι από την Κυριακή και μετά, κάθε πρωί, καθαρίζει τα ματάκια του μόνο του, γλύφει όλο του το σώμα και καθαρίζεται... Τσίμπλες δεν έχει πια... Παρόλα αυτά, το καθαρίζω και του βάζω κολλήριο...
Θα δω και σήμερα το βράδυ, που θα πάω στο νοσοκομείο για την τελευταία δόση... Να δω τι θα μου πούν...
Θα τα καταφέρει τελικά???

Συγγνώμη, αν σας έχω φορτίσει κι εσάς με την tigrina και το πρόβλημά μας, αλλά δεν έχουμε και κάποιον άλλον, για να το πούμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.