Θλιμμένος πρίγκηπας

[antzella]

Χαιρετω ολη την γατοπαρεα !
Πριν 6 χρονια ειχα την ευλογια του θεου να μου στειλει ενα απο τα ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ
Ενα περσικο γατουλι με εμφανιση,ηθος και χαρακτηρα αγγελικο,που ομοιο του δεν υπαρχει..
Ειναι το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΖΩ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΩ.
Αξιζει να τον λατρεψει κανεις για την ομορφια της ψυχης που εχει..και αυτο καναμε.!!
Ειμαι στο σπιτι σχεδον ολη μερα,και εχω δημιουργησει για εκεινον ενα απεραντο παιχνιδοτοπο.. ασχολουμε μαζι του χωρις να τον πνιγω αλλα οποτε εκεινος εχει διαθεση για παιχνιδακια,και εχει την αμμεριστη προσοχη και λατρεια σαν ενα νεογνο μωρο..
παρολα αυτα το παιδι μου,η ζωη μου ,ο πριγκηπας μου δειχνει θλυμμενος.βαριεται..δεν ξερω τι..
Εχει γινει θεμα συζητησης με τους γιατρους του και γενικα η απολητη εξαρτηση που εχει εκεινος με μενα και εγω με εκεινον..
Εδω πρεπει να σας αναφερω οτι υποφερω απο χρονια βαρια καταθλιψη και δινω μεγαλο αγωνα μπροστα στο παιδουλακι μου για να μην καταλαβει τις φορες που ποναω πολυ.
δυστυχως ομως (οπως μου αναφερει και η γιατρος του) η ενεργεια που βγαζω,η θλιψη,οσο και να προσπιουμαι μπροστα του,το καταλαβαινει απο χιλιομετρα με αποτελεσμα να χανει διαθεση για φαγητο,βαρος,απωλεια τριχωματος..και γενικα ψυχοκαταναγκαστικες αντιδρασεις.
χτες του εκανα εξετασεις αιματος για να αποκλεισω πιθανη παθολογικη αιτια που χανει βαρος.ειναι απολυτα υγιεις.
παροτι στερουμαι οικονομικα του εχω τις πιο ακριβες τροφες και βιταμινες.αλλα ματαια..
κανω τα παντα και ειμαι διαθετημενη να κανω τα παντα προκειμενου να του φτιαξω την διαθεση...αλλα δεν γνωριζω τι ειναι αυτο που θα τον κανει να μην δειχνει τετοια βαρεμαρα για ολα,και να γινει ενα χαρουμενο πλασμα οπως του αξιζει να ειναι.
εφερα και αλλη γατα περσικη για παρεα,(ειναι στειρωμενος)αλλα εγινε ακομα πιο λυπημενος οταν εκεινη εδειχνε να προσκολαει επανω μου και να μην του δινει την ελαχιστη σημασια.και ετσι εφυγε.
καποιος φιλος μου ειπε να τον βγαλω λιγο εξω στην φυση(εχουμε 2 βεραντες που βγαινει)
αλλα η γιατρος μου ξεκαθαρισε οτι αυτο θα ηταν θανασιμο για το παιδι μου μιας και θα επαιρνε πιθανον μικροβια απο καποια αρρωστη γατα εξω η οτι αλλο..και ειναι πολυ ευαισθητος για να ανταποκριθει σε κατι τετοιο.
στο σπιτι ακουγεται συνεχως antistress μουσικη για εκεινον.εχω κανει απειρες προσπαθειες σε ολα τα επιπεδα.δεν ξερω τι να κανω πια.ειμαι σε απογνωση.αν τον δωσω (μιας και το περιβαλλον ειναι λιγο αρνητικο απο οικογενειακα θεματα) την ιδια στιγμη θα ειναι νεκρος και εκεινος και εγω.
τι πρεπει να κανω? σας παρακαλω βοηθηστε με.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Απάντηση: ΘΛΥΜΜΕΝΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ

antzella μήπως είναι συμπτωματικά όλα αυτά? Ο μικρός γατούλης μου μετά την στείρωση του περνάει πολλές ώρες ξαπλωμένος και βαριεστημένος. Αυτή την εικόνα δείχνει αλλά στη πραγματικότητα έτσι είναι οι γάτες, νωχελικά πλάσματα. Μια χαρά έχει όρεξη για παιχνιδάκια και για ζαβολιές. Έχει εξαντλήσει ο κτηνίατρος όλα τα πιθανά αίτια για την απώλεια τριχώματος και βάρους? Δεν χρειάζεται να τον δώσεις, ίσα ίσα τα κατοικίδια βοηθούν ανθρώπους με κατάθλιψη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antzella]

antzella μήπως είναι συμπτωματικά όλα αυτά? Ο μικρός γατούλης μου μετά την στείρωση του περνάει πολλές ώρες ξαπλωμένος και βαριεστημένος. Αυτή την εικόνα δείχνει αλλά στη πραγματικότητα έτσι είναι οι γάτες, νωχελικά πλάσματα. Μια χαρά έχει όρεξη για παιχνιδάκια και για ζαβολιές. Έχει εξαντλήσει ο κτηνίατρος όλα τα πιθανά αίτια για την απώλεια τριχώματος και βάρους? Δεν χρειάζεται να τον δώσεις, ίσα ίσα τα κατοικίδια βοηθούν ανθρώπους με κατάθλιψη.

Συνηθως ψυχη μου μετα την στειρωση η οποια εγινε πριν χρονια,παιρνουν βαρος..Εμενα τιποτα.φτανει 3.600 και ξαναπεφτει 3.400 και ολα αυτα με πολυβιταμινες calopet που ειναι οτι καλυτερο.
Οσο αναφορα την γιατρο του την επελεξα απο δεκαδες και της εχω απολυτη εμπιστοσυνη. το τριχωμα το χανει γιατι το τραβαει μονος του στην ραχη της ουρας του απο ανχος και μονο,και κανει πληγες.το ιδιο ισχυει και για το βαρος.χτες πηρα τα αποτελεσματα των αιματολογικων και ειναι απολυτα υγιεις σωματικα.
οσο το να τον δωσω..και που το σκεφτηκα εχασα τη γη κατω απο τα ποδια μου.
ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ και για αυτο σκεφτηκα οτι αν εγω αθελα μου του προξενω ανχος και στρες ισως καποιοι αλλοι τον εσωζαν απο εμενα.αλλα ανθρωποι που μας ξερουν βεβαιωνουν οτι το επομενο λεπτο που δεν θα με εβλεπε ο αρης μου (που με λατρευει και με ακολουθει ολη μερα απο διπλα σε καθε βημα μου)..και εγω εκεινον θα ηταν μοιραιο και για τους δυο.δεν με νοιαζει για μενα.το ορκιζωμαι.εκεινος να ειναι καλα και μονο .
σημερα σκεφτηκα μεχρι να παρω ενα ποδηλατο με καλαθι να τον βαζω μεσα και να βγαινουμε βολτες στο παρκο.αληθεια ειμαι σε απογνωση.και ζητω ταπεινα να με συνχωρεσετε αν η λατρεια μου για το παιδουλακι μου ειναι τοσο ακραια..αλλα η αγαπη δεν εχει μετρητη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

antzella σίγουρα αφουγκράζεται την ψυχολογία σου, αλλά δεν νομίζω σε τέτοιο βαθμό πια.Μην κατηγορέις τόσο τον εαυτό σου, επικεντρώσου στο πως θα καλυτερεύσει. Η συμπεριφορά αυτή είναι χρόνια? Ή εμφανίστηκε περιστασιακά? Ο σκύλος της γιαγιάς μου είχε πάθει τέτοια ψυχοσωματικά ένα καλοκαίρι, δάγκωνε το δέρμα του και το έξυνε και έκανε πληγές. Μετά του πέρασε. Αν το γατί δεν δείχνει σημάδια πως θέλει να βγεί έξω δεν θα αλλάξει κάτι με τις βόλτες. Αντίθετα μπορεί να του δημιουργήσεις την ανάγκη και να δυσκολευτεί μετά. Τα γατιά αρέσκονται συνήθως στον χώρο τους. Επίσης θα έλεγα να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη από κτηνίατρο. Δεν ξέρω το ιστορικό του γατιού, αλλά αποκλείσατε αλλεργία στην τροφή?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τσοςμή]

αυτα με τα μαδιματα και τα ξυσιματα τα κανει κ εμενα,και τελευταια,μετα απο παρα πολυ ψαξιμο και πολλους γιατρους και πολλες θεραπειες καταληξαμε στο οτι ειναι καποιες αλλεργιες συν καποια ψυχοσωματικα των γατιων που δεν εξηγουνται.
υπομονη και ψαξιμο στο τι προκαλει τις αλλεργιες οποτε.
επισης κ εμενα κοιμαται τις περισσοτερες ωρες τη μερα,γατα διαμερισματος ειναι..τι αλλο να κανει..ποσο να παιξει..
δηλαδη κοιματι ολο το βραδυ απο τις 11,μας ξυπναει για φαγητο κατα τις 8 το πρωι και ξαναπεφτει για υπνο αραχτη μεχρι τις 5 το απογευμα..μετα δραστηριοποιηται λιγο.

επισης ισως να την πιεζεις πολυ κ εσυ με καποιο τροπο και γενικα οι γατες ειναι ζωα που θελουνε το χωρο τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antzella]

καλησπερα παιδια! η συμπεριφορα αυτη ναι ειναι χρονια αλλα οχι σε αυτο τον βαθμο και φυσικα οχι παντα.κατα παριοδους.
ρωτησα σημερα για την τροφικη αλλεργια και ειπε οτι σαφως υπαρχει η πιθανοτητα αυτη αλλα ξεροντας το ιστορικου του αρη μου θεωρει οτι ειναι καθαρα ψυχοσωματικο.οσο για τις αλλεργιες.ειχαμε πριν λιγο καιρο αλλεργικη ρινιτιδα.φτερνιζοταν και εδειχνε καταρακωμενος.εκει να δειτε αγωνα να βρω τι μπορει να φταιει.η τροφη? η αμμος? ο αερας? τα ακαρεα της σκονης,εξωτερικοι παραγοντες.οκ.εκανα ενα σπιτι αποστηρωμενο,πεταξα το στρωμα μου και τα χαλια..μεχρι ιονιστη σκεφτηκα να αγορασω.τροφες ναι μεν αλλαζουμε μεχρι να βρω καποια που να του αρεσει μπας και φαει λιγο παραπανω αλλα το ειχαμε αποκλεισει.τελικα βρηκα.ενα χορταρι παιδια ΤΟ ΠΕΡΔΙΚΑΚΙ που φυτρωνει παντου.αυτο που οταν περναμε απο ενα κηπο η χωραφι κολλαει στα ρουχα σου.ε...σε αυτο οφειλωνται το 50% των αλλεργιων σε ανθρωπους και ζωα.κατεβηκα και τα ξεριζωσα ολα και ηρθε και ηρεμησε.
εκει που θελω να εστιασω στον αρουκο ειναι οτι δειχνει σαν να μην εχει διαθεση για τιποτα.με το ζορι παιζει.μπορει να του λειπει συντροφια αλλου ζωου?δεν ξερω πια.οταν μπει το βραδυ καμμια πεταλουδιτσα ανοιγη τα ματια διαπλατα και τρεχει περα δωθε..και μετα ξανα κατω...να σερνετε.ψυχολογια μηδεν.και οσο τον βλεπω ετσι πεφτω και εγω στα πατωματα...
παιδια σας ευχαριστω παρα παρα πολυ για την βοηθεια σας.να εισαστε καλα αλλα αληθεια δεν βλεπω τι μπορω να κανω πια αλλο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Πιστευω οτι μια χαρα ειναι ο Άρης σου. Πανω κατω τα γατια τα ενήλικα σε ενα διαμ δεν ειναι τοσο δραστήρια οσο πιστευεις. Ισως η δικη σου ψυχολογία να σε κανει να νομίζεις οτι ειναι θλιμμένος και δεν εχει όρεξη για τιποτα. Δεν ξερω τι τροφές εχεις δοκιμασει αλλα και μενα η δικη μου ενα διαστημα που ειχαμε καποιο θεμα με την όρεξη στο φαγητο δοκίμασα διάφορες τροφές μηπως τις ανοιξει η όρεξη. Μια που ανακάλυψα πως της αρεσει ειναι της RC το digestive. Μην απελπίζεσαι γιατι αυτο του το μεταδιδεις. Δώσε του λιγο το χώρο του γιατι η αληθεια ειναι οτι οσο και να ειναι συνδεδεμένος μαζι σου οι γατες θελουν και λιγο την ανεξαρτησία τους. Με παιχνίδια εχεις δοκιμασει να τον απασχολησεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antzella]

Πιστευω οτι μια χαρα ειναι ο Άρης σου. Πανω κατω τα γατια τα ενήλικα σε ενα διαμ δεν ειναι τοσο δραστήρια οσο πιστευεις. Ισως η δικη σου ψυχολογία να σε κανει να νομίζεις οτι ειναι θλιμμένος και δεν εχει όρεξη για τιποτα. Δεν ξερω τι τροφές εχεις δοκιμασει αλλα και μενα η δικη μου ενα διαστημα που ειχαμε καποιο θεμα με την όρεξη στο φαγητο δοκίμασα διάφορες τροφές μηπως τις ανοιξει η όρεξη. Μια που ανακάλυψα πως της αρεσει ειναι της RC το digestive. Μην απελπίζεσαι γιατι αυτο του το μεταδιδεις. Δώσε του λιγο το χώρο του γιατι η αληθεια ειναι οτι οσο και να ειναι συνδεδεμένος μαζι σου οι γατες θελουν και λιγο την ανεξαρτησία τους. Με παιχνίδια εχεις δοκιμασει να τον απασχολησεις?

και μονο που μου ειπες οτι ειναι μια χαρα ενιωσα καλυτερα. σε ευχαριστω πολυ κοριτσαρα μου.
οσο για τον χωρο και την ανεξαρτησια που μου ειπατε ολοι..η αληθεια ειναι οτι τον εχω ακριβως σαν ενα νεογεννητο μωρο.οτι και να κανω καθε 2 λεπτα τρεχω να δω που ειναι η τι κανει.η αληθεια ειναι οτι δειχνει να χρειαζεται και την βοηθεια σαν ενος μωρου.
πχ.επειδη προχωρα και το τριχωμα σερνεται στο πατωμα καμμια φορα μπαινει τουφα στο στομα και πνιγεται μονο του.με ενα ψαλιδι και μια χτενα στο χερι ειμαστε..
αλλα στο θεμα ανεξαρτησιας συμβαινει και το εξης...ακομα και να κοιμαται βαθια..αν νιωσει οτι σηκωνομαι να παω εστω μεχρι το μπανιο πεταγεται πανω και με ακολουθαει και περιμενει.πινω νερο πινει και αυτος.κανω οτι τρωω..παει και τρωει δυο σπορακια.αυτο που συμβαινει εδω ειναι αλλο πραγμα.δεν βγαινω ποτε σχεδον για να μην μεινει μονος και φοβαμαι. οσο για παιχνιδια?? ενα σπιτι γεματο.και ναι παιζουμε αλλα μονο αν τον πιεσω εγω.απο μονος να τρεξη να παιξη η να ασχοληθει με κατι...οχι τιποτα.με κοιτα στα ματια και περιμενει παντα να δει απο εμενα και μονο..
οσο για τροφες εχω χαλασει περιουσια.απο orijen,acana,αλλα τιποτα.ελαχιστα τρωει..τον ζυγιζω και δεν λεει να παρει λιγακι βαρος πια.3.400 οταν το ελαχιστο ειναι 3.200.ενα κοκκαλο ειναι..θα σκασω..
συγνωμη αν σας εχω κουρασει βρε παιδακια μου.νιωθω πολυ ασχημα,και δεν ξερω πως να σας ευχαριστησω για το ενδιαφερον σας.χιλια καλα να εχετε.!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[pepper]

Όντως όπως λέει η νικόλ, τα ενήλικα γατιά δεν είναι τόσο δραστήρια και δεν συγκινούνται τόσο με παιχνίδια. Κι εγώ ένα κουτί γεμάτο έχω, προτιμά όπως λες κι εσύ να κυνηγάει καμιά μύγα ή καμιά πεταλούδα. ΣΥνήθως τους αρέσουν να κυνηγούν πράγματα, πχ ένα κορδόνι που θα το σέρνεις στο πάτωμα και θα προσπαθεί να το πιάσει. Αλλά μην το πιέζεις να παίξει, κανένα τέταρτο την ημέρα όταν το βλέπεις ορεξάτο καλά είναι, κι εμένα με αγνοούν κάποιες φορές στο παιχνίδι. Πάντως πέρα του βάρους περιγράφεις μια νορμάλ συμπεριφορά, μην στεναχωριέσαι τόσο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

και μονο που μου ειπες οτι ειναι μια χαρα ενιωσα καλυτερα. σε ευχαριστω πολυ κοριτσαρα μου.
οσο για τον χωρο και την ανεξαρτησια που μου ειπατε ολοι..η αληθεια ειναι οτι τον εχω ακριβως σαν ενα νεογεννητο μωρο.οτι και να κανω καθε 2 λεπτα τρεχω να δω που ειναι η τι κανει.η αληθεια ειναι οτι δειχνει να χρειαζεται και την βοηθεια σαν ενος μωρου.
πχ.επειδη προχωρα και το τριχωμα σερνεται στο πατωμα καμμια φορα μπαινει τουφα στο στομα και πνιγεται μονο του.με ενα ψαλιδι και μια χτενα στο χερι ειμαστε..
αλλα στο θεμα ανεξαρτησιας συμβαινει και το εξης...ακομα και να κοιμαται βαθια..αν νιωσει οτι σηκωνομαι να παω εστω μεχρι το μπανιο πεταγεται πανω και με ακολουθαει και περιμενει.πινω νερο πινει και αυτος.κανω οτι τρωω..παει και τρωει δυο σπορακια.αυτο που συμβαινει εδω ειναι αλλο πραγμα.δεν βγαινω ποτε σχεδον για να μην μεινει μονος και φοβαμαι. οσο για παιχνιδια?? ενα σπιτι γεματο.και ναι παιζουμε αλλα μονο αν τον πιεσω εγω.απο μονος να τρεξη να παιξη η να ασχοληθει με κατι...οχι τιποτα.με κοιτα στα ματια και περιμενει παντα να δει απο εμενα και μονο..
οσο για τροφες εχω χαλασει περιουσια.απο orijen,acana,αλλα τιποτα.ελαχιστα τρωει..τον ζυγιζω και δεν λεει να παρει λιγακι βαρος πια.3.400 οταν το ελαχιστο ειναι 3.200.ενα κοκκαλο ειναι..θα σκασω..
συγνωμη αν σας εχω κουρασει βρε παιδακια μου.νιωθω πολυ ασχημα,και δεν ξερω πως να σας ευχαριστησω για το ενδιαφερον σας.χιλια καλα να εχετε.!!!!!

Δοκιμασε την τροφη αυτη που σου ειπα. Δεν ξερεις καμια φορα. Απλα επειδη και μενα ειναι η άκρα ιδιοτροπια. Ξερεις δεν εχουν ολοι οι γατοι ιδια συμπεριφορα. Ειναι και θεμα χαρακτηρα. Πχ εμενα το ενα το αρσενικό που ειναι καπου 3 χρονων ειναι αεικίνητο, παιζει καθε λεπτό και δεν καθεται στιγμη. Το κορίτσι μου που ειναι μεγαλο σε ηλικια δεν παιζει ποτε αλλα και πιο μικρη παλι δεν ηταν του παιχνιδιού. Εβλεπε παιχνιδι και τρομάζε παντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Antzella ειναι πανεμορφος ο γατουλης σου ο Αρης! Τα γατια αισθανονται οπως νοιωθουμε εμεις,παρα πολλες φορες.Αν ειμαστε χαρουμενοι ειναι και αυτα ηρεμα,αν ειμαστε στενοχωρημενοι ειναι και αυτα νευρικα.Δεν πιστευω οτι ο Αρης εχει τιποτα στην υγεια του ,ειναι μια χαρα.Ειναι μονος του για αυτο και βαριεται ,διαισθανεται τις ασχημες στιγμες τις δικες σου λογω της καταθλιψης και αυτο τον στεναχωρει, μερικες φορες.Μια δευτερη γατουλα θα ηταν η ιδανικη παρεα για τον Αρη γιατι θα επαιζαν μαζι και θα ειχαν παρεα ο ενας τον αλλον-η.Τωρα ειναι προσκολλημενος σε σενα και εινα φυσικο μιας και ειναι μονος του.Αν εχεις τη δυνατοτητα ,σκεψου το ,θα δεις θα αλλαξει η συμπεριφορα του αμεσως και συ βλεποντας τον χαρουμενο θα ησυχασεις και θα χαρεις και συ και θα ανεβει η ψυχολογια σου!Βλεποντας τον ετσι τωρα στενοχωριεσαι και συ και γινεσαι πιο καταθλιπτικη.Αυτη ειναι η δικη μου γνωμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φυλλίτσα]

Καταρχήν σε ζηλεύω που έχεις τόσο καλό γατί! Μια χαρά φαίνεται ο γατούλης.Όλες οι γάτες κοιμούνται πολύ και γενικά είναι νωχελικές.Η δικιά μου όλη την ημέρα ζήτημα να είναι ξύπνια ένα 6ωρο! Στο θέμα βάρους που σε απασχολεί, είναι και ανάλογα με το ''καλούπι'' του κάθε γατιού. Δηλαδή για κάποια γατιά τα 3.200 είναι το φυσιολογικό τους βάρος. Τόσο είναι και η δικιά μου,τον Αύγουστο γίνεται 2 ετών και στειρωμένη. Δεν παχαίνει όμως και τη βλέπω κι εγώ πως σε αυτό το βάρος είναι το ιδανικό της.Οπότε μην ζορίζεις το γατί να φάει παραπάνω,τρώνε όσο χρειάζονται. Μια χαρά είναι το πλασματάκι,μην αγχώνεσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antzella]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[antzella]

καλησπερα !! κοριτσαρες μου ευχαριστω παρα παρα πολυ!! για ολα !!
το μεγαλυτερο και τραγικο λαθος που εκανα στην ζωη μου ηταν που τον στειρωσα γιατι καμμια δεν καθοταν.
τωρα θα ειχα την οικογενεια του και θα ειμασταν ολοι απολυτα χαρουμενοι.εχω τρομερες ενοχες για αυτο καθε λεπτο..
φλωρα μου καποτε μου χαρισαν μια περσικη.ηταν καλη δεν μπορω να πω.(εχω μεγαλωσει δεκαδες γατες που της πετουσαν στα σκουπιδια καποιοι που θελουν να λεγονται ανθρωποι,αλλα τα περσικα ειναι πολυ ιδιαιτερα πλασματα τελειως ξεχωριστα).
εβαζα ομως του αρη ενα μπολ φαι και ενα το ιδιο σε εκεινη.κατασπαραζε το δικο της και ετρωγε μετα και του αρη.εμενε νηστικος.το ιδιο και με τα παιχνιδια.ορμαγε πολυ δραστηρια γατα και επαιρνε το παιχνιδι απο το χερι μου και ετρεχε.ο αρης καθοταν σε μια γωνια και κοιτουσε με παραπονο.δεν του εδινε καμμια σημασια.δεν ζηλευε ο αρης.απλα εδειχνε στεναχωρια που εκεινη τον αγνοουσε απολυτα..και μαλλον ειχαμε τα αντιθετα αποτελεσματα απο αυτα που θελαμε.μια φορα πηγε κοντα της και ξαπλωσε ανασκελα να τον βλεπει και εκεινη του ορμιξε.
και ο δικος μου ειναι πατατας τελειως.ουτε ξερει να αμυνθει καν.1 μηνα κρατησε αυτο και τελικα την εδωσα. δεν αντεχω και οικονομικα τωρα πια να εχω και αλλη.αν ημουν σιγουρη φυσικα οτι αυτο χρειαζεται για να ειναι ευτυχισμενος θα το σκεπτομουν παλι..
και φυσικα σαν χαζογατο μανουλα που καμαρωνω σας εβαλα και δυο φωτο του.ειναι κουρεμενος εδω αλλα παλι κουκλο τον βλεπω εγω.και ειναι στην ψυχη πραγματικα οπως και ολα τα πλασματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Είναι πανέμορφος! Και τον έχεις σα βασιλιά.

Θα μου πεις, πώς αλλιώς αφού είναι είναι ο βασιλιάς της καρδιάς σου;

Μη λυπάσαι που τον στείρωσες πριν προλάβει να αποκτήσει απογόνους, γιατί αφ'ενός υπάρχει η πιθανότητα να τον έσωσες από προβλήματα υγείας που θα προέκυπταν αν έμενε αστείρωτος και αφ'ετέρου τίποτα δεν εγγυάται οτι οι απόγονοί του θα είχαν τον γλυκύτατο χαρακτήρα του και θα ζούσατε ένα όνειρο...οικογενειακό.
Μη ξεχνάς οτι κάθε πλάσμα είναι μοναδικό κι ανεπανάληπτο, όπως και η καταπληκτική μεταξύ σας σχέση.
Να τον χαίρεσαι και να τον καμαρώνεις γερό και δυνατό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Ειναι πανεμορφος ο Αρης σου και τον εχεις οντως σαν βασιλια!! Αυτο να εισαι σιγουρη οτι το εισπραττει και για αυτο δεν θελει καμμια αλλη γατα!! Σε καταλαβαινω ειναι δυσκολοι οι καιροι,εγω πιστευω οτι με την συζητηση που θα εχεις με ολους μας μεσα απο το σαιτ θα ανεβεις ψυχολογικα και μαζι θα ανεβει και ο Αρης!! Μοιραζομαστε την αγαπη μας για τα γατουλινια και αυτο ειναι συναρπαστικο!!Χαιρομαι παρα πολυ που ηρθες στη παρεα μας Αντζελα,φιλακια στο πανεμορφο Αρη!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Είναι πανέμορφος και πραγματικά αρχοντικός γατούλης ο ΄Αρης σου, δικαιολογημένα έχει κερδίσει μια τέτοια βασιλική θέση στην καρδιά σου.
Τα πράγματά του δε, μου έκοψαν την ανάσα. Το κρεββατάκι του, το γατόδεντρο αλλά και το μαξιλαράκι του που είμαι σίγουρη πως είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από την προίκα του μονάκριβού σου.
Στο πρόβλημά σου με την "κακοδιαθεσία" του δεν έχω να προσθέσω κάτι, τα είπαν όλα οι φίλες νωρίτερα.
Εγώ θα σου δώσω μόνο μια μικρή συμβουλή για το δικό σου πρόβλημα, γιατί αν αρχίσεις να νοιώθεις εσύ καλύτερα είμαι σίγουρη πως και ο κανακάρης σου θα νοιώσει κι εκείνος αντίστοιχα καλύτερα.
Σε παρακαλώ βγάλε από την ζωή σου και από το σπίτι σου το κόκκινο χρώμα, καταλαβαίνω πως μπορεί να είναι το αγαπημένο σου μια και είναι και δικό μου αγαπημένο. Δυστυχώς όμως χειροτερεύει πολύ τα συμπτώματα της κατάθλιψης...
Αντικατέστησέ το με γαλάζιο, πράσινο, γενικά χρώματα χαρούμενα.
Αυτό που σου λέω δεν το βγάζω από το μυαλό μου, ο άντρας μου ήταν ψυχιατρικός νοσηλευτής και έχω πολλές γνώσεις πάνω σ' αυτά μια και τον διάβαζα εγώ αλλά μου έχουν μείνει και τα βιβλία του που τα διαβάζω γιατί με κάνει να νοιώθω πιο κοντά του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Βάσω δεν ήξερα οτι το κόκκινο χρώμα επιδεινώνει την κατάθλιψη. Μέχρι σήμερα γνώριζα οτι, αντίθετα, είναι το χρώμα της χαράς, της αισιοδοξίας και της αγάπης. Μαζί με το μπλε και το κίτρινο, αποτελεί ένα από τα "βασικά" χρώματα και λένε είναι καλό και τυχερό να έχεις κόκκινο μέσα στο σπίτι. Δεν εννοώ φυσικά ολόκληρα δωμάτια βαμένα κόκκινα, απλώς κόκκινες "πινελιές". Ξέρω επίσης οτι είναι ακατάλληλο για κρεβατοκάμαρες, γιατί φέρνει ψυχολογική ένταση (είναι ενεργητικό, έντονο χρώμα)σε χώρο που προρίζεται για ηρεμία και ξεκούραση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Βάσω δεν ήξερα οτι το κόκκινο χρώμα επιδεινώνει την κατάθλιψη. Μέχρι σήμερα γνώριζα οτι, αντίθετα, είναι το χρώμα της χαράς, της αισιοδοξίας και της αγάπης. Μαζί με το μπλε και το κίτρινο, αποτελεί ένα από τα "βασικά" χρώματα και λένε είναι καλό και τυχερό να έχεις κόκκινο μέσα στο σπίτι. Δεν εννοώ φυσικά ολόκληρα δωμάτια βαμένα κόκκινα, απλώς κόκκινες "πινελιές". Ξέρω επίσης οτι είναι ακατάλληλο για κρεβατοκάμαρες, γιατί φέρνει ψυχολογική ένταση (είναι ενεργητικό, έντονο χρώμα)σε χώρο που προρίζεται για ηρεμία και ξεκούραση.

Κι όμως Αλεξάνδρα μου είναι, δυστυχώς δεν το γνωρίζουν πολλοί αλλά έτσι είναι. Κάποτε που είχα κι εγώ πρόβλημα με κατάθλιψη, το σπίτι μου ήταν μες τα κόκκινα από τότε που παντρεύτηκα, ήταν και είναι το αγαπημένο μου χρώμα. Μου είπε λοιπόν η ψυχίατρος να τα αλλάξω όλα και από τότε τα χρώματα που κυριαρχούν στο σπίτι μου είναι το γαλάζιο, μπλε και ραφ σε συνδυασμό με το σωμόν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Το γαλάζιο και όλες οι αποχρώσεις του μπλε υπήρξαν ανέκαθεν τα αγαπημένα μου χρώματα και έχουν τη θέση τους στο σπίτι μου, ωστόσο δεν έχω εξοστρακίσει εντελώς το κόκκινο. Σου είπε η ψυχίατρος να τα αλλάξεις όλα τα χρώματα (λογικό μου φαίνεται), ή να ξεφορτωθείς όλα τα κόκκινα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.