Θυμούνται οι γάτες;

[Γεράνι]

Καλησπέρα.Μεγαλώσα απο μια χούφτα εώς ενα μιση + έτους ,τον γάτο της φωτογραφίας.
Το τελευταίους 7 μήνες μένει μόνιμα με τους γονείς μου σε άλλη πόλη της Ελλάδος.
Τον βλέπω κατα ΜΟ ανα 40 μέρες.
Έχω την απορία οι γάτες/οι έχουν τη μνήμη προσώπων όπως τα σκυλιά?

Δηλαδή ο γάτος με αναγνωρίζει συγκεκριμένα ως αυτόν που το μεγάλωσε κλπ ή απλά ως ένα οικείο πρόσωπο στον κοινωνικό του χώρο απο τη μυρωδιά μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Καλησπέρα.Μεγαλώσα απο μια χούφτα εώς ενα μιση + έτους ,τον γάτο της φωτογραφίας.
Το τελευταίους 7 μήνες μένει μόνιμα με τους γονείς μου σε άλλη πόλη της Ελλάδος.
Τον βλέπω κατα ΜΟ ανα 40 μέρες.
Έχω την απορία οι γάτες/οι έχουν τη μνήμη προσώπων όπως τα σκυλιά?

Δηλαδή ο γάτος με αναγνωρίζει συγκεκριμένα ως αυτόν που το μεγάλωσε κλπ ή απλά ως ένα οικείο πρόσωπο στον κοινωνικό του χώρο απο τη μυρωδιά μου?

Δεν νομίζω ότι οι γάτες είναι τόσο κολλημένες όσο τα σκυλιά. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, αλλά γενικά είναι πιο ανεξάρτητα ζώα.
Το ότι σε θυμάται, μάλλον είναι σίγουρο, εφόσον δεν τρέχει να κρυφτεί μόλις σε βλέπει, αλλά σου κάνει χάδια κλπ.
Το αν σε θυμάται σαν "μαμά" του.. δεν το νομίζω.. οι γάτες έτσι και αλλιώς διώχνουν τα μικρά τους στους 2 μήνες, και οι δεσμοί είναι πιο χαλαροί...

Μην ξεχνάς ότι οι γάτες μας έχουν πιο πολύ για υπηρέτες.. και όχι σαν μητέρες...
Με τα σκυλιά είναι τελείως διαφορετικά. Το δέσιμο και η εξάρτηση είναι ΤΕΛΕΙΩΣ διαφορετική, όπως και η αντίδρασή τους όταν ερχόμαστε...
Οι γάτες μπορεί να κουνηθούν, μπορεί και όχι.. και αν κουνηθούν.. θα θελήσουν κανα χάδι και φαί.
Οι σκύλοι.. αφού κοντέψουν να πάθουν εγκεφαλικό απο την χαρά, και το χοροπηδητό μόλις μας δούν.. θα θελήσουν χάδια και παιχνίδι. Και φυσικά δεν θα ξεκολλήσουν απο πάνω μας.

Μέχρι να αποκτήσω σκύλο.. δεν είχα καταλάβει πόσο αναίσθητες είναι οι γάτες σε σχέση με τους σκύλους...

Βέβαια πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις σε κάθε είδος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellamaria]

θυμουνται οι γατες? (2)

Εγω εχω μια γατα την οποια την μεγαλωσα απο μικρη.ειμασταν ολη την ωρα μαζι ξαι οποτε την φωναζα ερχοταν κοντα μου.μετα απο καποιο προβλημα υγειας που ειχα αναγκαστηκα να αλλαξω σπιτι και την φροντιζουν ο πατερας μου με τον αδερφο μου.εγω πηγαινω και την βλεπω.ανυσηχω μηπως κι εμενα με εχει ξεχασει η ζουζουνιτσα μου.τωρα ειναι 1 χρονων και 7 μηνων.την αφησα οταν ηταν 10 μηνων.. αλλα παρολα αυτα ερχομαι και τηη βλεπω και εξακολουθω να τις κανονιζω τα εμβολιακια της.λετε να με εχει ξεχασει η μικρη μου? λετε να με βλεπει πλεον σαν ξενη? οταν πηγαινω και την βλεπω βεβαια ερχετε αλλα νιωθω οτι δεν με γνωριζει πλεον...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chryssa]

Απάντηση: θυμουνται οι γατες? (2)

Φυσικά και δεν σε έχει ξεχάσει, απλά καταλαβαίνει ότι δεν είσαι πια "του σπιτιού" και ίσως έχει απομακρυνθεί λίγο.
Εγώ είχα αφήσει τη γάτα μου για 6-7 μήνες στη μαμά μου και όποτε πήγαινα να τη δω με πλησίαζε, τριβόταν λίγο και μετά έφευγε. Οι φορές που ερχόταν στην αγκαλιά μου ήταν μετρημένες. Μερικές φορές ένιωθα μάλιστα ότι με απέφευγε ως ένδειξη διαμαρτυρίας... Είχε ένα ύφος "με άφησες και θες και σημασία?" Αλλά μπορεί να ήταν και ιδέα μου από τις τύψεις που ένιωθα! Σίγουρα όμως προτιμούσε τη μαμά μου που τη φρόντιζε και την τάιζε. Όταν όμως την ξαναπήρα, μετά από λίγες μέρες ήταν όπως παλιά, αγκαλίτσες, δαγκωνιές, γρατζουνιές... μεγάλες αγάπες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evelynkar]

η 12χρονη γατουλα μας που ζει στον κηπο του σπιτιου μας στην κυπρο, οποτε παω κυπρο, ειναι η πρωτη που ερχεται να με ανταμωσει!!! βεβαια, για 7 χρονια της εδινα παρα πολυ σημασια κ χρονο οποτε πιστευω εχουμε αδυναμια η μια στην αλλη , ασχετα αν την βλεπω μερικες φορες τον χρονο.. τα υπολοιπα 5 που δεν προλαβα να ζησω πολλα μαζι τους δεν συγκινουνται οταν με βλεπουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[bastet_13]

οι γατες σε συμπεριφορα μοιαζουν με τους λυκους...ψαξτε το λιγο γιατι τωρα για να το αναλυσω ειναι πολυ ...θεμα!!!
ειχα δει ενα ντοκυμαντερ και προσφατα μαλιστα που εδειχνε συμπεριφορα σκυλου..και λυκου τις διαφορες του η και ομοιτητες(που δεν υπηρχαν)
το θεμα ειναι οτι ο σκυλος εχει απολυτο δεσιμο με τον ανθρωπο και περιμενει εντολες η καποια κινηση του ανθρωπου για να κανει κατι ενω ο λυκος οπως και η γατα ειναι ανεξαρτητα ζωα που δεν υπακουν σε κανενα ειδος εντολης...βεβαια παντοτε υπαρχουν και οι εξαιρεσεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Και ήθελα να ανοίξω ένα αντίστοιχο θέμα, μέχρι που το βρήκα! Κι εγώ έχω τέτοιες απορίες. Αν χρειαστεί για κάποιο λόγο να αποχωριστείς το αγαπημένο σου γατάκι άραγε σε θυμάται μετά; Ευτυχώς διαβάζω τα παραπάνω και παίρνω κουράγιο (όχι βέβαια πως σκοπεύω να την αποχωριστώ ποτέ!). Ή άραγε μας αγαπούν κι αυτά; Ναι, δένονται μαζί μας, είναι ολοφάνερο, μας τρίβονται, αποζητούν τα χάδια μας, την παρουσία μας, τη συντροφιά μας... Αλλά τι έχει τελικά στο μυαλό της μια γάτα; Ιδού η απορία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MAYROULIS]

φυσικά και θυμούνται πάντως. εμάς παλιά πάνω μας έμενε μια οικογένεια που έφυγε πριν από 2 χρόνια. αυτοί αγαπούσαν πολύ τον Μαυρούλη και όταν ήρθαν πριν από λίγο καιρό να μας επισκεφτούν, ο Μαυρούλης τους θυμήθηκε και πήγε και πήδηξε πάνω τους για χάδια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MarwΜew]

Λοιπόν θα μοιραστώ και την δική μου εμπειρία....τον γατούλη μου τον βρήκα στα σκουπίδια 1 εβδομάδας μωράκι και το μεγάλωσα στα χέρια με μπιμπερό και όντας υπερβολικά προστατευτική και υστερική γατομαμά.... κάθε 2-3 ώρες τάισμα το βράδυ δεν κοιμόμουνα,υστερία σας λέω.....πόσο γαλατάκι ήπιε, γιατί ήπιε τόσο και δεν ήπιε παραπάνω και όοολα τα καλά καθώς δεν είχα ξαναμεγαλώσει τόσο μωρό και είχα μεγάλο φόβο μην μου πάθει τίποτα...(ευτυχώς τώρα τις έχω ξεπεράσει τις υστερίες και ξέρω τα όρια αφού έχουν περάσει και άλλα μικρούλια από εμένα)....
Όντας φοιτήτρια είχα πάρει την απόφαση να τον πάρω μαζί μου....ήταν 3 μηνών....αλλά επειδή έχουμε στο πατρικό μου και έναν σκυλάκο (ο οποίος δεν τα πάει καλά με γατιά σκυλιά, αλλά είναι τέλειος με τους ανθρώπους) με τον οποίον είχαν γίνει φιλαράκια σπάραζε η καρδιά μου να τα χωρίσω....οπότε πήρα την μεγάλη απόφαση να τον αφήσω στο πατρικό μου... πολύ κλάμα, και αυτό το σκασμένο να με κοιτάει και σαν χάνος.... με τα πολλά έφυγα και για 3 μήνες σκεφτόμουν πως δεν θα με θυμάται, δεν θα με θέλει κτλ.....
Με τα πολλά πηγαίνω ξανά στο πατρικό μου και όχι μόνο με θυμόταν αλλά μάλλον θα έλεγα πως είχε και νεύρα μαζί μου......γενικά έχει πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα....δεν θέλει πολύ κόσμο και γενικά κάποιον εκτός από τα άτομα που ξέρει και έχει πιο κοντά.....αλλά εμένα ερχόταν να τριφτεί να μου δώσει φιλιά στο πρόσωπο και μετά να με δαγκώνει....να κλαίει στην πόρτα όταν πήγαινα έστω και μέχρι την αυλή,και να παθαίνει μια τεράστια αλλαγή συμπεριφοράς(πιο νευρικός,σε υπερένταση , αλλά να μου τρίβεται και να τρελαίνεται στο να με γλύφει κάτι που δεν κάνει μέχρι και σήμερα σε κανέναν άλλον εκτός από εμένα.. επίσης μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν να προσπαθεί να ζευγαρώσει απεγνωσμένα με τα χέρια μου κάτι που ευτυχώς ξεπέρασε.....
Τέλος πάντων...το τερατάκι μου μεγάλωσε και κάθε φορά που πήγαινα στο πατρικό μου η αντίδρασή του είναι και πιο ήρεμη....δεν δαγκώνει πια,δεν προσπαθεί να ζευγαρώσει με το χέρι μου και γενικά ενηλικιώθηκε το καμάρι μου.....ενώ δεν ενεχόταν χάδια στην κοιλιά , πολλά πολλά φιλιά, αγκαλιές κτλ με εμένα τα ανεχόταν και πλέον ως στειρωμένος μαθαίνω καθημερινά πως γίνεται όοολο και πιο λουκουμάκι.....μέχρι να πάω να τον ζουλήξω σαν καταπιεστική μάνα που είμαι.....

Οπότε εκ κατακλείδι ναι......πιστεύω πως οι γάτες θυμούνται.....

Για του λόγου το αληθές....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tz3nh]

αχ τι ομορφος! Να τον χαιρεσαι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MarwΜew]

αχ τι ομορφος! Να τον χαιρεσαι!

ευχαριστώωωωω.....είναι το άτιμο το τερατάκι μου.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηλίας-77]

Φυσικά και θυμούνται !


ΥΓ. Βρε ποιόν μου θυμίζει ο γάτος σου ? Σπάω το κεφάλι μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MarwΜew]

Φυσικά και θυμούνται !


ΥΓ. Βρε ποιόν μου θυμίζει ο γάτος σου ? Σπάω το κεφάλι μου

πωπωωωωω......δικιο έχεις...ποιόν άραγε.....μόνο που ο δικός μου έχει πιο κίτρινα μάτια....απο όσο μπορώ να καταλάβω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

ποτε δεν με ξεχασε γατα που περιεθαλψα,υπαρχουν γατες αυτη τη στιγμη,που απλα ερχονται για επισκεψη στο σπιτι μου,χωρις να φανε,ετσι απλα να με δουν.γατες που μενουν σε αλλα σπιτια,που εγω βοηθησα να υιοθετηθουν.και ολες με θυμουνται.η κατινα,ο αγλαιωρας,ο οδυσσεας,η μπελα,ο αραπης που ξαναγυρισε μετα απο 9 μηνες.απλα η γατα δε κανει υπερβολες οπως ενας σκυλος,εχει χαρακτηρα,εχει προσωπικοτητα,αν την ξεχασεις στο φυλαει.λατρευω τη γατα γιαυτο ακριβως το λογο,γιατι μ αγαπαει γιαυτο που ειμαι κι οχι για το φαγακι που τρωει.ενοηται οτι θυμαται,συμφωνω με τη βασω,βλεπει και ονειρα οπως οι ανθρωποι,τρεμουν τα ματακια της οπως σ εμας στη φαση REM,βλεπει εφιαλτες η παιζει στον υπνο της.
λατρεμενο πλασμα η γατα και αδικημενο πιστευω,ειναι ενα ζωο με πολλες δυνατοτητες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.