Κάθε πρόταση δεκτή

[Pandwra]

Γειά σας...

Δεν είμαι άνθρωπος των φόρουμ καλώς ή κακώς και έτσι η αλήθεια είναι ότι δεν μπαίνω πολύ συχνα. Αλλά απόψε πιστεύω ότι, αν υπάρχει λύση στο πρόβλημα μου, ίσως την βρω εδώ!

Και μπαίνω κατεύεθειαν στο ψητό! Έχω μια γάτα την Πανδώρα, την οποία και λατρεύω παθολογικά.. είναι το παιδί μου.. Την πήρα από τον δρόμο όταν ήταν πολύ μωρό και την είχα μαζί μου όντας φοιτήτρια και είμαι πολύ δεμένη όπως καταλαβαίνετε μαζί της. Όταν γύρισα πέρσι στο πατρικό μου, από τον τόπο σπουδών μου, η Πανδώρα μου είχε μείνει με το αγόρι μου για ένα διάστημα, και επείδη εγώ δεν την πάλευα καθόλου χωρίς το γατί μου - ούτε και αυτή χωρίς εμένα (είχε κάνει την ζωή του αγοριού μου πατίνι) , και ενώ οι δικοί μου δεν την ήθελαν, την πήρα στο σπίτι μου για Χριστούγεννα ( επειδή το αγόρι μου θα έφευγε στους δικούς του ) , και δεν την ξαναγύρισα πίσω και από τότε είμαστε μαζί!

Φέτος το καλοκαίρι αρραβωνιαστήκαμε λοιπόν με τον καλό μου, και αρχίσαμε να κάνουμε σχέδια, τα οικονομικά της οικογένειας μου χάλι, της δικιάς του καλύτερα οπότε αποφασίσαμε οτι θα πάει πρώτα εκείνος Κύπρο, να τακτοποιηθεί και στην συνέχεια θα πάω και εγώ, να μείνουμε στους δικούς του να βρω δουλειά, να κάνουμε οικονομίες και να φτιάξουμε το σπίτι μας . Η μαμά του όμως ξεκάθαρισε οτι εγώ είμαι ευπρόσδεκτη, το γατί μας όμως όχι επειδή και αυτή και ο μικρός του αδελφός έχουν αλλεργία. Εν τω μεταξύ, οι δικοί μου δεν θέλουν κάθολου τον καλό μου και την προοπτική να πάω Κύπρο, και μετά από άπειρους τσακωμούς έβγαλαν την κακία τους στο γατί και μου ξεκαθάρισαν ότι άμα φύγω δεν υπάρχει περίπτωση να μου κρατήσουν την Πανδώρα μέχρι να είμαι σε θέση να την πάρω μαζί μου, και να δω τι θα την κανώ αλλιώς την επόμενη κιόλας μέρα θα την πετάξουν στο δρόμο.

Και κάπου εκεί θέλω την βοήθεια σας.. Η Πανδώρα μου είναι γάτα διαμερίσματος και πολύ, μα πάρα πολύ ιδιότροπη. Δεν αφήνει κανέναν να την αγγίξει, παραμόνο εμένα! Δεν αναγνωρίζει κανένα άλλο αφεντικό (ουτέ καν τον αρραβωνιαστικό μου που την μεγαλώσαμε μαζί) παραμόνο έμενα. Και πραγματικά πιστεύω οτι χωρίς εμένα θα πεθάνει. Δεν θέλω να μείνει στον δρόμο.
Σκέφτηκα να της βρω οικογένεια, αλλά κανείς δεν θα την θέλει έτσι ιδιότροπη που είναι! Όλοι, θεωρούν ότι οι γάτες πρέπει να είναι χαδιάρες οπότε μολίς δουν ότι δεν τηρεί τις προυποθέσεις θα την πετάξουν στον δρόμο. Σκέφτηκα, να βρω κάποιο ξενοδοχείο ζώων, αλλά το κόστος μάλλον θα είναι ανατρεπτικό και δεν ξέρω κιόλας πόσο καιρό θα μας πάρει να φτιάξουμε τον δικό μας χώρο.

Σας παρακαλώ... αν κάποιος μπορεί να προτείνει κάτι... αν κάποιος μπορεί να σκεφτεί κάτι! Βοηθήστε μας..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Μου περιγραφεις τον δικο μου γατο.Ακριβως ετσι ειναι.
Δεν ξερω τι θα κανεις,αλλα εγω στη θεση σου ΠΟΤΕ δεν θα αφηνα τον γατο μου.Βρες τα με τους δικους σου.Βρες καποιον να τον φιλοξενησει.Κατι τελοςπαντων.Ξεκαθαρισε οτι το να διωχνουν το γατι σου ειναι σαν να διωχνουν εσενα.Εγω δεν θα τους ξαναμιλαγα αν μου εκαναν τετοιον εκβιασμο.Και βεβαια θα τους το ελεγα κιολας.Αν δεν θελουν το γατι σου δεν θελόυν και εσενα,οποτε εκει τελειωβνουν οι σχεσεις σας.Τοσο σκληρα,οσο σκληρα σου φερονται και αυτοι.
Να εισαι αποφασισμενη και σταθερη.Δεν ξερω τι αλλο να σου πω,.Το σιγουρο ειναι οτι δεν θα τον αφηνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

γκχ-γκχ,ξεκινω,κατ αρχην αν θες να σκοτωσεις τη σχεση σου πηγαινε να μεινεις με τους γονεις του,δε θα το συνιστουσα,κι οχι τιποτα δεν ειναι μονο η γατα,ολα θα τους βρωμανε,και το αγορι σου,δεν θα ειναι το ιδιο οταν θα ειναι στην εδρα του,εχω κανει ακριβως το ιδιο πριν πολλα χρονια και πιστεψε με περασα πααααρα πολλα,αφησα τα παντα για να ρθω στην πατμο,μεναμε ολοι μαζι στην αρχη μεχρι να φτιαξουμε το σπιτι μας,το γατι μου το αφησα στον πειραια,το πηγαν στο εξοχικο στη σαλαμινα,δεν το ειχα στειρωσει,εκει εμεινε εγκυος και πεθανε,αβοηθητη,ακομα δεν εχω συνχωρησει τον εαυτο μου,πεθανε στη γεννα κι ηταν μια γατουλα που ειχε μεγαλωσει στα χερια μου,μεσα σε σπιτι.
τα χρονια περασαν,17 παρακαλω,το σπιτι μας το φτιαξαμε,γατες περασαν πολλες απ τα χερια μου απο τοτε,με γκρινια παντα,αλλα δεν μπορω χωρις αυτες,μεγαλωσα,και νιωθω τοσο κουρασμενη απο εκεινα τα πονεμενα χρονια που μεναμε ολοι μαζι,πικρα!!!για σκεψου λιγο αυτο που σου λεν οι γονεις σου,οχι να χωρισετε προς θεου,αλλα αν σ αγαπα,σ εκτιμα πραγματικα,δε θα τον νιαζει η αποσταση,ασε που θα ναι καθε φορα που θα βλεποσαστε σαν μια νεα αρχη,μες τη φρεσκαδα,την ομορφια και τον ερωτα.δλδ τι θες?να χεις την πεθερα μπαστακα?ουτε να βρεθητε θα μπορεις μες στο ιδιο σπιτι,θα χασεις τα καλλυτερα σου χρονια,και τη γατα σου.σορυ αν στα λεω χυμα,μα ετσι ειναι!!θα με θυμηθεις.
υγ.θα δουλεψετε και θα χτισετε σπιτι ετσι?κοιτα να το γραψετε και στα δυο ονοματα,ασε που η φαση θα βρω δουλεια σ εναν ξενο τοπο δεν ειναι παντα ευκολη!καλη τυχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpoulaalekoula]

Ωχ πολύ χάλια η κατάσταση...
Εναλλακτικά, αν και ακούγεται πολύ τραγικό, πες στην (κακιασμένη) πεθερά, να την πληρώνεις κάθε μήνα ένα ποσό που θέλει αυτή, και να είναι η γατούλα για αυτό το διάστημα (ευχομαι μικρό) απομονωμένη στο δικό σας (ελπίζω να έχετε) υπνοδωμάτιο. Μπορεί το χρήμα να τη γλυκάνει....
Σε παρακαλώ προσπάθησε να μην τη δώσεις..Εγώ τουλάχιστον δε θα μπορούσα να το κάνω ποτέ στη δική μου γατούλα που είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με τη δική σου..Εμείς ταξίδι πήγαμε για 20 μέρες, και κάναμε ΑΜΑΝ να τη συνεφέρουμε!!!
Γιατί δε σκέφτεσαι να μείνεις κάπου αλλού??? Έστω στην Κύπρο αλλά σε καμιά γκαρσονιέρα της συμφοράς..Σε υπόγειο εν ανάγκη...Κάτι που να μη σε αναγκάζει να ξοδεύεις πολλά..
Δεν ξέρω, πολύ δύσκολη η υπόθεση, αλλά πρέπει να είσαι δυνατή! Γιατί να αποχωριστείς τη γατούλα σου?? Να πατήσεις πόδι και ΚΥΡΙΩΣ ο αρραβωνιαστικός σου...Αλήθεια, τη θέση έχει πάρει σε όλο αυτό? ?
Καλή τύχη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lazp11]

Αγαπητή φίλη
Καταλαβαίνω ότι αισθάνεσαι πως σου έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό αλλά πρέπει να επιδείξεις ψυχραιμία. Αν κατάλαβα καλά το σχέδιο είναι: πάτε στην Κύπρο, μένεις στους δικούς του, βρίσκεις δουλειά και μετά συνεχίζετε να μένετε στους δικούς του ή μετακομίζετε σε δικό σας χώρο; Εάν πρόκειται να μείνετε στους δικούς του μέχρι να βρεις δουλειά κάνε μια προεργασία από εδώ, δηλ. το κλασικό στείλε παντού βιογραφικά και μην φύγεις εάν δεν έχεις τουλάχιστον μία θετική απάντηση. Στην περίπτωση αυτή μπορείς να βρεις μία μικρή γκαρσονιέρα να είσαι με τη γάτα σου και ο καλός του να μένει στους γονείς του.
Όσο για τους δικούς σου, το θέμα απ' ό,τι κατάλαβες δεν είναι η γάτα αλλά ο καλός σου. Δυστυχώς εκεί είναι πιο δύσκολο να βρεις λύση χωρίς να ψυχράνεις τις σχέσεις σου τελείως.
Εγώ θα έλεγα να κάνεις μια προεργασία πριν φύγεις και να μην περιμένεις πρώτα να πας στην Κύπρο και μετά να δεις τι θα κάνεις. Έτσι θα έχεις και καλύτερη δυνατότητα διαπραγμάτευσης με πεθερές, σόγια, αρραβωνιαστικούς κ.λπ.
Καλό κουράγιο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Από την στιγμή που αποφάσισες να πάρεις ένα ζωάκι υπό την προστασία σου πρέπει να βασίζεσαι στον εαυτό σου για την φροντίδα του. Δυστυχώς, είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν μπορούμε να φορτώσουμε την γατούλα μας σε τρίτους, ειδικά όταν δεν την θέλουν. Η οικογενεια του αγοριού σου έχει το δικαιώμα να μη θέλει την γατούλα στο σπίτι και επειδή είναι αλλεργικοί δεν είναι σωστό να τους επιβάλλεις το γατί. Η δική σου οικογένεια έχει άλλους λόγους που δεν την θέλει και έχουν κάθε δικαίωμα να μη την θέλουν. Εγώ αυτή τη στιγμή βλέπω 2 λύσεις στην περίπτωση σου:
1. Να νοικιάσετε διαμέρισμα με το αγόρι σου και να μείνετε εκεί με το γατί και
2. να χαρίσεις την γατούλα σου

Εγώ θα διάλλεγα το 1. Σε ξενοδοχείο ζώων δεν θα την άφηνα με τίποτα για πάνω από 7 ημέρες. Πιστεύω πως στην παρούσα φάση πρέπει να βρεις δουλειά πριν πας στην κύπρο και επίσης να αρχίσεις να ψάχνεις με το αγόρι σου για διαμέρισμα ώστε να είναι όλα έτοιμα πριν πας. Θα είναι ζόρι στην αρχή, αλλά μην αποθαρρύνεσαι. Μια χαρά μπορείτε να ζήσετε με το αγόρι σου και την γάτα σου σε γκαρσονιέρα. Όταν σιγά σιγά στρώσουν τα οικονομικά σας μετακομίζετε σε μεγαλύτερο διαμέρισμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Δεν βλέπω και εγώ να υπάρχει άλλη λύση. Εφόσον εδώ δεν υπάρχει κανείς να σου την κρατήσει (εκτός από τους γονείς δεν υπάρει κάποιος φίλος αδερφός κλπ???) μέχρι να τακτοποιηθείς, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να πας τακτοποιημμένη στην Κύπρο. Ψάξε από εδώ για δουλειά, προσπάθησε προτού να φύγεις από Ελλάδα να μαζέψεις κάποια χρήματα ώστε να μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου για κάποιο διάστημα και βρες εκεί ένα σπίτι είτε μόνη σου είτε με τον φίλο σου.Το ξενοδοχείο δεν νομίζω ότι μπορεί να παίξει σαν λύση από την άποψη ότι το γατί θα πάθει κατάθλιψη αφενός και τα χρήματα αφετέρου είναι τόσα πολλά, που μηνιαίως θα σου βγαίνουν το μισό ενοίκιο σου..κρίμα δεν είναι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Τη μοναδική λύση που βλέπω ως την καλύτερη είναι αυτή η οποία περιγράφει η le chat noir.
Επειδή όντως πρέπει να σεβαστείς το γεγονός ότι η οικογένεια του αραββωνιαστικού σου δεν θέλει την γάτα κι επειδή οι γονείς σου για δικούς τους λόγους δεν θέλουν να την φροντίσουν, τότε θα πρέπει να πας στην Κύπρο έχοντας τακτοποιήσει κάθε εκκρεμότητα προτού πας.
Οπότε το καλύτερο θα ήταν να μείνεις με τον αραββωνιαστικό σου σε ένα σπίτι που θα νοικιάσετε εσείς, χωρίς να μένετε με κανέναν άλλον και να έχετε και την γατούλα σας.
Κι εδώ που τα λέμε, θεωρώ ότι το καλύτερο για ένα ζευγάρι είναι να μένει μόνο του χωρίς άλλους πάνω από το κεφάλι του.
Μόνοι τους παλεύουν, δένονται ακόμα πιο πολύ μεταξύ τους και δεν έχουν ανάγκη κανέναν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Louis1]

Γιώργο,για άλλη μια φορά συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.Πέρα από την γατούλα έχει μεγάλη σημασία να μένει το ζευγάρι μόνο του και να αντιμετωπίζουν από κοινού τα όποια προβλήματα προκύψουν.Και το λέω και από πείρας,ως παντρεμένος..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Κι εγώ εκ πείρας το λέω αν και δεν είμαι παντρεμένος.
Κι ούτε θέλω και να το επιχειρήσω σύντομα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Louis1]

Ανοίγεις μεγάλο θέμα!!! Το σίγουρο είναι ότι θέλει ξεχωριστό φόρουμ για να αναλυθεί!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

θα σου ταξει λαγους με πετραχειλια για να πας στη κυπρο,θα κανετε το ....σας παξιμαδι να φτιαξετε το σπιτι,θα δεις αλλες κουλτουρες,αλλες νοωτροπιες,ασχετες μ εσενα,τουλαχιστον μεινετε μαζι σ ολο αυτο.τιποτα πιο μονιμο απ το προσωρινο,ασε που μετα βολευεται και παρολο που θα φτιαξετε το σπιτακι,ακομα στη μαμα του θα τρεχει!οποτε πρωτα βρες δουλεια,μετα δωματιακι,και παρε το γατι σου παρεουλα,πιστεψε με τις ωρες μοναξιας,σ εναν ξενο τοπο,θα ναι μεγαλη συντροφια!
και κατι αλλο,να ξερεις οτι τα πεθερικα,κι οπως γενικα οι ανθρωποι,απ το τροπο που φερονται στα ζωα,θα φερθουν και σε εσενα,μην το ξεχνας αυτο.
δε θα επεμενα τοσο,αλλα ημουν ακριβως στην ιδια θεση με εσενα,πριν πολλα χρονια.δεν το μετανιωσα που ηρθα,αλλα στη κυριολεξια εχω πει πολλες φορες το δεσποτη,παναγιωτη για να ειμαι οπως ειμαι σημερα!

υγ.πλεον δε με νοιαζει που παει και τρωει καθε μεσημερι στη μαμα του,συνηθεια απο τοτε που μεναμε ολοι μαζι,με βολευει κιολας,βαζω μεσα τις γατες και κανουν παρτυ!ομως εκεινο το γατουνι ακομα το κλαιω!θα πρεπε να χω πατησει ποδι,να μεναμε μονοι.ξερω θα σου που οι γονεις του,ελα κοντα μας εμεις εχουμε οικονομικη ανεση,θα σας βοηθησουμε να χτισετε το σπιτακι σας κι αλλα πολλα. και μολις πας θα αρχισουν να κλαιγονται,αχ το παλικαρι μας,τετοιο παιδι,δε βρηκε μια κοπελα απ το τοπο του,και τρεχετε τωρα και δουλευετε,αν ειχε βρει την ταδε,πιστεψε με ολο και καποια θα χουν στο ματι για τον γιοκα τους,θα χε το σπιτακι της.ευχομαι να μην βγω αληθινη σ οσα λεω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Pandwra]

Γεια σας και πάλι!

Κατ' αρχήν, σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας!

Με τον αρραβωνιαστικό μου είμαστε μαζί 6 χρόνια, 4 από αυτά συζούσαμε και τον 1.5 χρόνο από αυτά είχαμε την Πανδώρα μας, και σας διαβεβαιώ ότι και εκείνος λατρεύει το γατί μας όσο και εγώ ενώ η σχέση μας ήταν και είναι παρ' όλες τις δυσκολίες σταθερή και υπέροχη. Στην Κύπρο, έχω πάει άπειρες φορές, και πάντα έμενα με όλη την οικογένεια και περνάγαμε πάρα πολύ ωραία. Η πεθερά μου είναι υπέροχος άνθρωπος και μέχρι τώρα ποτέ δεν με στεναχώρησε ή μου χάλασε χατίρι, ακόμα και αυτήν την περίοδο που οι γονείς μου φέρθηκαν πολύ άσχημα και προσβλητικά απέναντι και στην ίδια και στο παιδί της. Και πραγματικά πιστεύω ότι αν δεν είχε το πρόβλημα υγείας που προανέφερα δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να έχω την γάτα μου μαζί μου. Δεν έχει τα παιδιά της ( τρία στον αριθμό ) κολλημένα πάνω της , τα έχει μάθει να είναι ανεξάρτητα και αυτόνομα. Και επειδή, όπως σας είπα συζούσα,
κάθε άλλο παρά μαμάκιας είναι ο καλός μου ( ευτυχώς χεχε ). Προσπάθησε να την πείσει να δεχτεί την Πανδώρα, αλλά λόγω της αλλεργίας του ξεκαθάρισε πώς ναι μεν δεν έχει πρόβλημα να την πάρω μαζί μου, αλλά θα μένει έξω και δεν θα μπαίνει σπίτι επ' ουδενί. Η Πανδώρα μου.. να μένει έξω.. στο κρύο, να σχιστούν και τα πατουσάκια της, που βλέπει αυτοκίνητο και τρέμει.

Οι γονείς μου από την άλλη είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.. Ο τρόπος που έχουν φερθεί τόσο σε μένα, όσο και στον καλό μου και στον αρραβώνα μας είναι χείριστος, για να σκεφτείτε, το κρατάνε κρυφό από το σόι ( ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι). Οπότε και δεν νομίζω, να πολυνοιαστούν αν τους πω ότι διώχνοντας την γάτα, διώχνουν εμένα, αυτοί απλά θέλουν να περάσει το δικό τους το οποίο είναι απλά να χωρίσω επειδή δεν γουστάρουν τον καλό μου, και επειδή νομίζουν ότι εφόσον με γέννησαν πρέπει μια ζωή να είμαι κολλημένη πάνω τους.

Εγώ εδώ και δουλειά έχω και οικονομίες έχω κάνει, αλλά δυστυχώς δεν είναι αρκετά για να νοικιάσουμε σπίτι, ειδικά στην Λευκωσία (επειδή εκεί ξεκίνησε δουλειά) που τα ενοίκια είναι πανάκριβα! Ο καλός μου πιστεύει - και το ενστερνίζομαι και εγώ εν μέρει - ότι αν νοικιάσουμε διαμέρισμα μόλις μετακομίσω Κύπρο, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να χτίσουμε σπίτι ή να αγοράσουμε. Το να βρω δουλειά από εδώ το θεωρώ απίθανο. Ένα ξερό βιογραφικό δεν λέει τίποτα, στην συνέντευξη είναι που κερδίζεις ή χάνεις, αλλά παρόλα αυτά έχω ήδη αρχίσει να στέλνω CV δεξιά αριστερά ποτέ δεν ξέρεις!

Όταν την πήραμε , ξέραμε από την αρχή την ευθύνη που θα είχαμε απέναντι της και πραγματικά δεν είχαμε υπολογίσει ότι δεν θα μπορούμε να την έχουμε μαζί μας στην Κύπρο. Δεν προσπαθώ να μεταβιβάσω την ευθύνη μου πουθενά αλλά και το να μένω μακριά από τον άνθρωπο μου προφανώς δεν είναι λύση. Δεν υπάρχει περίπτωση να την αφήσω στον δρόμο αν εν τέλει δεν βρω λύση να την έχω μαζί μου.. Αυτό που φοβάμαι όμως είναι ότι, όλα αυτά που εμένα με κάνουν να την λατρεύω,στη νέα της οικογένεια ( αν τελικά της βρω μια ) δεν θα αρέσουν καθόλου και θα την πετάξουν έξω. Δεν είναι καθόλου εύκολο ζώο - είναι ιδιότροπη, αυταρχική, γραντζουνάει και δαγκώνει άμα δεν θέλει αγκαλιές και χαδιά, δεν αφήνει να την χαϊδέψει κανείς ξένος - αν και πολύ καλοαναθρεμμένο -δεν κλέβει, δεν νιαουρίζει ασταμάτητα, δεν κάνει ζημιές,δεν λερώνει - .



Δεν ξέρω ουφ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Κοιτα, αν θέλετε τόσο πολύ να αγοράσετε σπίτι, μπορείτε να πάρετε ένα με δάνειο και αντί για νοίκι να ξεπληρώνετε το δάνειο. Εγώ πάντως δεν βρίσκω τα πεθερικά σου 'κακά'. Η αλλεργία είναι πρόβλημα υγείας και αν τα συμπτώματα τους είναι έντονα, μπορεί να βρεθούν σε καμιά εντατική. Με τα πεθερικά σου θα μένετε στο ίδιο σπίτι ή σε διαφορετικό όροφο; Αν η αλλεργία τους είναι ελαφριά (ρώτησε τους), προσπάθησε να τους πείσεις ότι με συχνό σκούπισμα, με φίλτρο hepa, με εβδομαδιαίο μπανιάρισμα της γάτας (όλα αυτά θα τα κάνεις εσύ) και με περιορισμό της σε συγκεκριμένα σημεία του σπιτιού, δεν θα έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αν όμως η γάτα τους προκαλεί άσθμα, δεν βρίσκω άλλη λύση από το να μείνετε αλλού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimitroula0208]

Έχω μια γάτα την Πανδώρα, την οποία και λατρεύω παθολογικά.. είναι το παιδί μου..

Θα γίνω κακός άνθρωπος, αλλά αν ήσουν μάνα αυτό θα έκανες; Για να μην αποχωριστείς τον "καλό σου" θα εγκατέλειπες το παιδί σου; Θα το άφηνες σε ξενοδοχείο ή θα το έδινες για υιοθεσία αλλού;

Και μη νομίσεις ότι βιάζομαι να σε κρίνω. Έχω περάσει σχεδόν ΙΔΙΑ κατάσταση με σένα, όσον αφορά μια σχέση που είχα και μέναμε μακριά, οι δικοί μου δεν τον ήθελαν, οι δικοί του κλάσεις ανώτεροι αλλά χρήματα δεν υπήρχαν για δικό μας σπίτι και έπρεπε να μείνουμε στους δικούς του κλπ. Όμως τότε δεν είχα κατοικίδιο. Αν είχα το γατάκι ή το σκυλάκι που έχω τώρα, που τα έχω κι εγώ σαν παιδιά μου, το θέμα θα σταματούσε εκεί. Θα διάλεγα το παιδί μου. Θα έμενα εδώ και αν ο αρραβωνιαστικός μπορούσε, ας ακολουθούσε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Pandwra]

Θα γίνω κακός άνθρωπος, αλλά αν ήσουν μάνα αυτό θα έκανες; Για να μην αποχωριστείς τον "καλό σου" θα εγκατέλειπες το παιδί σου; Θα το άφηνες σε ξενοδοχείο ή θα το έδινες για υιοθεσία αλλού;

Και μη νομίσεις ότι βιάζομαι να σε κρίνω. Έχω περάσει σχεδόν ΙΔΙΑ κατάσταση με σένα, όσον αφορά μια σχέση που είχα και μέναμε μακριά, οι δικοί μου δεν τον ήθελαν, οι δικοί του κλάσεις ανώτεροι αλλά χρήματα δεν υπήρχαν για δικό μας σπίτι και έπρεπε να μείνουμε στους δικούς του κλπ. Όμως τότε δεν είχα κατοικίδιο. Αν είχα το γατάκι ή το σκυλάκι που έχω τώρα, που τα έχω κι εγώ σαν παιδιά μου, το θέμα θα σταματούσε εκεί. Θα διάλεγα το παιδί μου. Θα έμενα εδώ και αν ο αρραβωνιαστικός μπορούσε, ας ακολουθούσε.

Δεν θες να με κρίνεις, αλλά ωραιότατα το κάνεις και εσύ και ορισμένοι άλλοι που απάντησαν στο ποστ μου... Μας κρίνετε (εμένα, την οικογένεια του αρραβωνιαστικού μου και τον ίδιο), χωρίς να μας ξέρετε καν, παρά κρίνοντας από ένα μόνο περιστατικό. Είμαι ευγενικός άνθρωπος γενικά, αλλά και η αντοχή έχει τα όρια της.
Το αν λατρεύω ή όχι την γάτα μου το ξέρω εγώ και μόνο, και αν κλαίω κάθε φορά που σκέφτομαι οτί μπορεί να την αποχωριστώ πάλι εγώ το ξέρω,και αν την νιώθουμε σαν παιδί μας και αν έχουμε επίσης στερηθεί και εγώ και ο αρραβωνιαστικός μου όσο ήμασταν φοιτήτες για να έχουμε την γάτα και να περνάει καλή ζωή μαζί μας, επίσης το ξέρουμε μόνο εμείς.
Η κατάσταση όμως είναι τέτοια που ίσως θα πρέπει να την αποχωρίστουμε. Δεν ήμουν κάποιο ανεγκέφαλο πλάσμα, που είδε μια γάτα σε κάποια βιτρίνα και την ζήλεψε και την πήρε για να παίξει για λίγο καιρό και να την πετάξει μόλις την βαρεθεί. Ήμουν ένας άνθρωπος, που ήθελε να βοηθήσει ένα ζωο, το μάζεψε από το δρόμο και ήξερε ότι για τα επόμενα χρόνια αυτό θα στηρίζοταν πάνω του, και όμως παρ' όλα αυτά, πολλές φορές τα πράματα δεν έρχονται όπως τα περιμένεις και υπάρχουν πάντα παράγοντες που σε αναγκάζουν να αλλάξεις ρότα.
Το να μου λες αγαπητή μέσες άκρες να χωρίσω τον αρραβωνιαστικό μου επειδή λόγω οικονομικών προβλημάτων και προβλημάτων υγείας μελών της οικογενείας του, ίσως να πρέπει να δώσω το γατί μου επειδή δεν μπορούμε να την έχουμε τον πρώτο καιρό μαζί μας, προφανώς και δεν είναι λογικό, είναι εξωφρενικό! Και όχι.. δεν είναι το ότι αν του το ζήτησω, να μείνουμε στην Ελλάδα για να έχω την Πάνδωρα και την όποια Πανδώρα δεν θα το κάνει , ή άμα του ζήτησω να μου νοικιάσει διαμέρισμα πριν πάω θα μου χαλάσει το χατίρι... είναι το ότι δεν θέλω να εκμεταλλευτώ την αγάπη που μου έχει και θέλω να ξεκινήσουμε την ζωή μας σε μια χώρα με πιο καλές προοπτικές και θέλω να φτιάξουμε το δικό μας σπιτί για να νιώθουν μεθαύριο τα παιδιά μου αυτό που εγώ δεν ένοιωσα ποτέ σαν παιδί.. ασφάλεια.. Ασφάλεια πώς δεν θα έρθει μια μέρα κάποιος να μας πετάξει έξω επειδή καθυστερησάμε λίγες μέρες να πληρώσουμε το νοίκι!

Και για να πούμε και το λόγου το αληθές... επειδή, λοιπόν ορισμένες-ορισμένοι από εσάς είστε πεθεροπληκτοί με στριγκλές και κακιασμένες πεθερές να σας υπενθύμησω ότι δεν είναι όλες το ίδιο. Επειδή έτυχε να είναι μαμάκιας και να βάζει την μανούλα του πάνω από εσάς, δεν πάει να πει ότι το κάνουν όλοι.Επειδή, μπορεί εν τέλει να φανηκάτε λίγοι - λίγες για τον παιδί της εκάστοτε μάνας ( καλώς ή κακώς ) δεν σημαίνει ότι όλοι αντιδρούν έτσι. Επειδη, μπορεί να μην αγαπήσατε κάποιον τόσο όσο του να μπορείτε να πεθάνετε για να ζήσει αυτός, και θα μπορούσατε άνετα να τον χωρίσετε για να μείνετε με την πολυαγαπημένη κατά τ΄ άλλα γατούλα σας, επειδή προφανώς το ζώο σας φέρεται πιο καλά από εκείνον δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν το ίδιο.
Γίνομαι εριστική το ξέρω, αλλά ο καθένας είπε το μακρύ του και το κοντο του σε αυτό το ποστ. Έγραψα για να ζήτησω μια φιλική συμβούλη, μια ιδέα που δεν σκέφτηκα, μια ίσως προσωρίνη λύση στο πρόβλημα μου.. μάλλον έψαξα στο λάθος μέρος όμως. Και, συνειδοτοποιώ ακόμα μια φορά γιατί δεν είμαι άνθρωπός που ασχολιέται με τα φόρουμ αν και είμαι άνθρωπος της πληροφορικής

Το τι θα κάνω με την Πανδώρα μου θα αποφασίσω εν καιρώ. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι δεν θα μείνει στον δρόμο και ότι δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να μείνω μακριά από τον αρραβωνιαστικό μου για χάρη της.. γιατί όσο και αν την αγάπαω είμαστε δύο άνθρωποι που αποζήτουν κοινή πορεία και κοινή ζωή με το όποιο κόστος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Δεν θες να με κρίνεις, αλλά ωραιότατα το κάνεις και εσύ και ορισμένοι άλλοι που απάντησαν στο ποστ μου... Μας κρίνετε (εμένα, την οικογένεια του αρραβωνιαστικού μου και τον ίδιο), χωρίς να μας ξέρετε καν, παρά κρίνοντας από ένα μόνο περιστατικό. Είμαι ευγενικός άνθρωπος γενικά, αλλά και η αντοχή έχει τα όρια της.
Το αν λατρεύω ή όχι την γάτα μου το ξέρω εγώ και μόνο, και αν κλαίω κάθε φορά που σκέφτομαι οτί μπορεί να την αποχωριστώ πάλι εγώ το ξέρω,και αν την νιώθουμε σαν παιδί μας και αν έχουμε επίσης στερηθεί και εγώ και ο αρραβωνιαστικός μου όσο ήμασταν φοιτήτες για να έχουμε την γάτα και να περνάει καλή ζωή μαζί μας, επίσης το ξέρουμε μόνο εμείς.
Η κατάσταση όμως είναι τέτοια που ίσως θα πρέπει να την αποχωρίστουμε. Δεν ήμουν κάποιο ανεγκέφαλο πλάσμα, που είδε μια γάτα σε κάποια βιτρίνα και την ζήλεψε και την πήρε για να παίξει για λίγο καιρό και να την πετάξει μόλις την βαρεθεί. Ήμουν ένας άνθρωπος, που ήθελε να βοηθήσει ένα ζωο, το μάζεψε από το δρόμο και ήξερε ότι για τα επόμενα χρόνια αυτό θα στηρίζοταν πάνω του, και όμως παρ' όλα αυτά, πολλές φορές τα πράματα δεν έρχονται όπως τα περιμένεις και υπάρχουν πάντα παράγοντες που σε αναγκάζουν να αλλάξεις ρότα.
Το να μου λες αγαπητή μέσες άκρες να χωρίσω τον αρραβωνιαστικό μου επειδή λόγω οικονομικών προβλημάτων και προβλημάτων υγείας μελών της οικογενείας του, ίσως να πρέπει να δώσω το γατί μου επειδή δεν μπορούμε να την έχουμε τον πρώτο καιρό μαζί μας, προφανώς και δεν είναι λογικό, είναι εξωφρενικό! Και όχι.. δεν είναι το ότι αν του το ζήτησω, να μείνουμε στην Ελλάδα για να έχω την Πάνδωρα και την όποια Πανδώρα δεν θα το κάνει , ή άμα του ζήτησω να μου νοικιάσει διαμέρισμα πριν πάω θα μου χαλάσει το χατίρι... είναι το ότι δεν θέλω να εκμεταλλευτώ την αγάπη που μου έχει και θέλω να ξεκινήσουμε την ζωή μας σε μια χώρα με πιο καλές προοπτικές και θέλω να φτιάξουμε το δικό μας σπιτί για να νιώθουν μεθαύριο τα παιδιά μου αυτό που εγώ δεν ένοιωσα ποτέ σαν παιδί.. ασφάλεια.. Ασφάλεια πώς δεν θα έρθει μια μέρα κάποιος να μας πετάξει έξω επειδή καθυστερησάμε λίγες μέρες να πληρώσουμε το νοίκι!

Και για να πούμε και το λόγου το αληθές... επειδή, λοιπόν ορισμένες-ορισμένοι από εσάς είστε πεθεροπληκτοί με στριγκλές και κακιασμένες πεθερές να σας υπενθύμησω ότι δεν είναι όλες το ίδιο. Επειδή έτυχε να είναι μαμάκιας και να βάζει την μανούλα του πάνω από εσάς, δεν πάει να πει ότι το κάνουν όλοι.Επειδή, μπορεί εν τέλει να φανηκάτε λίγοι - λίγες για τον παιδί της εκάστοτε μάνας ( καλώς ή κακώς ) δεν σημαίνει ότι όλοι αντιδρούν έτσι. Επειδη, μπορεί να μην αγαπήσατε κάποιον τόσο όσο του να μπορείτε να πεθάνετε για να ζήσει αυτός, και θα μπορούσατε άνετα να τον χωρίσετε για να μείνετε με την πολυαγαπημένη κατά τ΄ άλλα γατούλα σας, επειδή προφανώς το ζώο σας φέρεται πιο καλά από εκείνον δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν το ίδιο.
Γίνομαι εριστική το ξέρω, αλλά ο καθένας είπε το μακρύ του και το κοντο του σε αυτό το ποστ. Έγραψα για να ζήτησω μια φιλική συμβούλη, μια ιδέα που δεν σκέφτηκα, μια ίσως προσωρίνη λύση στο πρόβλημα μου.. μάλλον έψαξα στο λάθος μέρος όμως. Και, συνειδοτοποιώ ακόμα μια φορά γιατί δεν είμαι άνθρωπός που ασχολιέται με τα φόρουμ αν και είμαι άνθρωπος της πληροφορικής

Το τι θα κάνω με την Πανδώρα μου θα αποφασίσω εν καιρώ. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι δεν θα μείνει στον δρόμο και ότι δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να μείνω μακριά από τον αρραβωνιαστικό μου για χάρη της.. γιατί όσο και αν την αγάπαω είμαστε δύο άνθρωποι που αποζήτουν κοινή πορεία και κοινή ζωή με το όποιο κόστος.

Έχω να σου προτείνω μια ακόμα λύση, αλλά η λύση αυτή εξαρτάται από το σπίτι των πεθερικών σου. Αν το σπίτι είναι μονοκατοικία με κήπο, τότε μπορείς να περιφράξεις τον κήπο και να έχεις την Πανδώρα μόνιμα έξω. Με ένα καλό θερμαινόμενο σπιτάκι και με περιφραγμένο κήπο θα είναι μια χάρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[brigite]

Κοπελια,η απαντηση σου αυτη,μου δειχνει,οτι δεν ειχες σκοπο να διαβασεις γνωμες και να αποκομισεις καποια λυση,αλλα να βρεις ενα τροπο να εκτονωσεις τα νευρα σου.
Δεν διαβασα καπου να εκριναν η να κατεκριναν ανθρωπους που δεν γνωριζουν.Εσυ μας εδωσες το στιγμα ολων και πανω σε αυτα υποθηκαν αποψεις και προσωπικες εμπειριες,που ισως σε προφυλαξουν απο μελλοντικα προβληματα.
Δε σε υποχρεωσε κανεις να ακολουθησεις καμμια απο αυτες τις λυσεις,ομως μη γινεσαι επιθετικη και τοσο αγενης για κατι που εσυ το ζητησες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Και για να πούμε και το λόγου το αληθές... επειδή, λοιπόν ορισμένες-ορισμένοι από εσάς είστε πεθεροπληκτοί με στριγκλές και κακιασμένες πεθερές να σας υπενθύμησω ότι δεν είναι όλες το ίδιο. Επειδή έτυχε να είναι μαμάκιας και να βάζει την μανούλα του πάνω από εσάς, δεν πάει να πει ότι το κάνουν όλοι.Επειδή, μπορεί εν τέλει να φανηκάτε λίγοι - λίγες για τον παιδί της εκάστοτε μάνας ( καλώς ή κακώς ) δεν σημαίνει ότι όλοι αντιδρούν έτσι. Επειδη, μπορεί να μην αγαπήσατε κάποιον τόσο όσο του να μπορείτε να πεθάνετε για να ζήσει αυτός, και θα μπορούσατε άνετα να τον χωρίσετε για να μείνετε με την πολυαγαπημένη κατά τ΄ άλλα γατούλα σας, επειδή προφανώς το ζώο σας φέρεται πιο καλά από εκείνον δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν το ίδιο.
Γίνομαι εριστική το ξέρω, αλλά ο καθένας είπε το μακρύ του και το κοντο του σε αυτό το ποστ. Έγραψα για να ζήτησω μια φιλική συμβούλη, μια ιδέα που δεν σκέφτηκα, μια ίσως προσωρίνη λύση στο πρόβλημα μου.. μάλλον έψαξα στο λάθος μέρος όμως. Και, συνειδοτοποιώ ακόμα μια φορά γιατί δεν είμαι άνθρωπός που ασχολιέται με τα φόρουμ αν και είμαι άνθρωπος της πληροφορικής

Το τι θα κάνω με την Πανδώρα μου θα αποφασίσω εν καιρώ. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι δεν θα μείνει στον δρόμο και ότι δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να μείνω μακριά από τον αρραβωνιαστικό μου για χάρη της.. γιατί όσο και αν την αγάπαω είμαστε δύο άνθρωποι που αποζήτουν κοινή πορεία και κοινή ζωή με το όποιο κόστος.

Pandwra, δεν είδα πουθενά κάποιον να σου επιτίθεται ώστε να δικαιολογεί τον αγενή κι επιθετικό τόνο του μηνύματος σου.
Εάν εσύ έκρινες ότι κάποιος σε κατηγόρησε για το οτιδήποτε ή ότι σου επιτέθηκε προσωπικά, θα μπορούσες είτε να του στείλεις ένα προσωπικό μήνυμα είτε να του δείξεις την ενόχληση σου με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο και χωρίς να γίνεις προσβλητική απέναντι σε ανθρώπους οι οποίοι προσπάθησαν να σου δώσουν κάποια συμβουλή, κάτι που εσύ ζήτησες.
Αντιθέτως, εσύ προτίμησες να γράψεις ένα μήνυμα επιθετικό, χαρακτηρίζοντας ανθρώπους και καταστάσεις που ούτε καν γνωρίζεις και με άλλα λόγια να κάνεις αυτό ακριβώς το οποίο πίστεψες πως έκανε κάποιος ή έκαναν κάποιοι απέναντι σου.
Είσαι σε θέση να γνωρίζεις ότι ισχύουν όλα αυτά τα οποία αναφέρεις για τον κάθε άνθρωπο που προσπάθησε να βοηθήσει όπως μπορούσε, για την οικογένεια του, για το ταίρι του κλπ;

Από την στιγμή που ζητάς δημοσίως κάποια συμβουλή από ορισμένους ανθρώπους σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, είναι πολύ λογικό και φυσιολογικό να διαβάσεις και κάποιες συμβουλές οι οποίες θα σου αρέσουν αλλά και κάποιες συμβουλές οι οποίες δεν θα σου αρέσουν.
Αυτό όμως είναι κάτι το οποίο θα πρέπει εσύ να διαχειριστείς κι όχι οι υπόλοιποι, εάν η ανάγνωση ορισμένων απόψεων οι οποίες είναι διαφορετικές από αυτές που θα ήθελες σου προκαλούν μια τέτοια αντίδραση, τότε εσύ θα πρέπει να αναρωτηθείς εάν ήθελες εξαρχής να ακούσεις κάποια συμβουλή γενικότερα ή όχι.

Εν πάσει περιπτώσει, από την πλευρά μου εύχομαι να πάνε όλα δεξιά τόσο στην κοινή πορεία σου με τον αραββωνιαστικό σου όσο και με την γάτα σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina289]

¨Οι άνθρωποι των φόρουμ ¨ , πανδώρα μου, είναι αυτοί -οι ίδιοι- που κυκλοφορούν εκεί έξω, δεν πρόκειται για κάποια διαφορετική ¨ανθρωποράτσα¨ με άλλα χαρακτηριστικά...
Εύχομαι πραγματικά να βρεις την καλύτερη λύση για την γατούλα και να κοιμάσαι έχοντας την συνείδησή σου ήσυχη ότι μπόρεσες και έπραξες το καλύτερο...
Προσωπικά, όταν μου βάζουν τέτοιου είδους διλήμματα για πρόσωπα ή υπάρξεις αγαπημένα-ες, μου βγαίνει αντίδραση καταρχήν , και έπειτα προβληματίζομαι για την ευκολία που σου ζητάνε (που σου επιβάλλουν έμμεσα στην ουσία... ) να αποχωριστείς ένα πλάσμα πολύ αγαπημένο...
Ίσως και από επαγγελματική διαστροφή , αναλύω τέτοιες συμπεριφορές,έχω την τάση να τις βάζω στο μικροσκόπιο και να προβληματίζομαι , γιατί πάνω απ'όλα αυτό που αναζητάω στους ανθρώπους που θα συναναστραφώ -πόσο μάλλον σε εκείνον που θα μοιραστώ τη ζωή μου μαζί του- είναι η ευαισθησία και η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός αυτών που αγαπώ εγώ....
Τελος πάντων , εύχομαι στη γατούλα μια ζωή γεμάτη αγάπη και θαλπωρή, όπως της αξίζει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.