Κατάθλιψη γάτας

Ευχαριστώ για τη συμβουλή, η οποία δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργη, το αντίθετο μάλιστα. 15 μέρες τώρα μετά τη πτώση και την αλλαγή της διάθεσης της γάτας μου, προσπαθούμε να μην τη πιέζουμε. Η γάτα μου δεν κρύβεται, δεν κρύφτηκε ποτέ απλώς κάθεται στη θέση της σχεδόν ακίνητη. Το παιχνίδι δεν της λέει τίποτα πια, είναι τόσο ανόρεχτη.
Μέσα σε 2 εβδομάδες την πήγαμε 3 φορές στο κτηνίατρο, είχε και μια διάρροια και της έδινε αντιβίωση. Οπότε ενισχύθηκε ο φόβος της με τα πέρα-δώθε...
Σήμερα έδιξε λίγο ενδιαφέρον για παιχνίδι, επέμενα με μια κορδέλα, ακόνισε λίγο τα νύχια της, έφαγε κάπως, μιλάμε για βασικά πράγματα. Υπό νορμάλ συνθήκες όχι 10 λεπτά αλλά 2-3 ώρες παίζαμε με τη γάτα, της άρεσε να της πετάμε το παιχνίδι της και να μας το γυρίζει πίσω στο στόμα της, χοροπηδούσε σαν κατσίκι, και επειδή σπανίως μένει μόνη στο σπίτι δεν ένιωσε ποτέ μοναξιά. Από τότε που έπεσε είναι σαν να έχει αλλάξει χαρακτήρα, πέρνει στάση άμυνας και κοιτά επίμονα πχ. ποιος ανοίγει τη πόρτα, από που έρχεται κάποιος θόρυβος, είναι ανόρεχτη, χωρίς την σπιρτόζικη διαθεση της και επιφυλακτική. Δεν ενδιαφέρεται για παιχνίδια, δεν κάνει σκανταλιές, απλώς ή κοιμάται ή παρατηρεί. :worry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Νέα για την "καταθλιπτική" γατούλα μου: 1 μήνα μετά από τη πτώση της από το μπαλκόνι άρχισε πάλι να ξαναγίνεται φυσιολογική. Τρώει κανονικά, παίζει σχεδόν όπως πριν, κάνει τις ίδιες αταξίες, επέστρεψε στις συνήθειες της. Το μόνο κουσουράκι της είναι ότι είναι κάπως φοβική. Μόλις ακούσει οποιονδήποτε θόρυβο σταματάει και παίρνει στάση επιφυλακτική μέχρι να καταλάβει από που προέρχεται. Τα αυτάκια της "χορεύουν" μόλις ακούσει το παραμικρό, επίσης έκανε "χχχχουυυ" φοβισμένη σε μια φίλη μου που πριν την πτώση δεν τη φοβόταν και τη πλησίαζε.
Επειδή βλέπω τη γάτα μου να κοιτά κάτω από το μπαλκόνι και να λιγουρεύει τα άλλα γατάκια, τα λουλούδια και τα πουλάκια, σκέφτομαι μόλις φτιάξει ο καιρός να την κατεβάζω λιγάκι κάτω, όταν έχει ησυχία. Με σαμαράκι δεν γίνεται, το δοκίμασα πάνω της 3-4 φορές και κόντεψε να μας κατασπαράξει κυριολεκτικά. Αφίνιασε, κτυπιόταν σαν τρελή, είναι και μεγαλόσωμη και ζόρικη γατούλα. Οπότε αρχικά σκέφτομαι να την κατεβάζω στο κήπο και να κάθομαι μαζί της να τη προσέχω. Ελπίζω να δουλέψει το "σύστημα".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χαίρομαι που είναί καλύτερα η γατούλα σου!! Για να τη βοηθήσεις να ξεπεράσει εντελώς το φόβο που της έμεινε όταν κρύβεται άφηνέ την στην ησυχία της και ποτέ μην προσπαθείς να την καθησυχάσεις με γλυκόλογα γιατί άθελά σου της δημιουργείς την εντύπωση ότι για να την καθησυχάζεις πάει να πει πως υπάρχει όντως κίνδυνος!
Όλα θα πάνε καλά..
Πρόσεχε μόνο μη ξεθαρρέψει και σου φύγει σε καμια από τις εξορμήσεις σας και τρέχεις να τη μαζέψεις. Είσαι σίγουρη πως έχεις δοκιμάσει να την εκπαιδεύσεις σταδιακά στο να δέχεται το σαμαράκι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Έκανα ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να συνηθίσει το σαμαράκι. Δεν είναι η πρώτη φορά που βγάζω γάτα με λουρί βόλτα, αλλά ετούτη εδώ είναι άλλο πράγμα. Μας ξέσκισε αρχικά, μετά δοκιμάσαμε να της το βάλουμε όταν κοιμόταν, στο τέλος αν επιμείνω και άλλο δεν θα με πλησιάζει.
Προς το παρόν δεν απομακρύνεται από το κήπο, άλλωστε είμαστε δύο άτομα δίπλα της, και ο κήπος είναι κάπως προφυλαγμένος. Δεν έχει ακόμα εκδηλωθεί (δεν τρέχει να παίξει, είναι επιφυλακτική, μας ακούει, φοβάται ό,τι καινούργιο δει) αλλά το φχαριστιέται, μας παρακαλάει για βόλτα, κοιτάζει τα πάντα εκστασιασμένη! Όταν επιστρέφει στο διαμέρισμα είναι πιο ήσυχη, 15 λεπτάκια αλλαγή περιβάλλοντος είναι ό,τι πρέπει προς το παρόν. Έτσι νομίζω ότι θα περιοριστούν οι "πτώσεις"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Γεια σας!! δεν περίμενα να φτάσω να γράψω κ σε αυτό το θέμα αλλά να που τελικά χρειάστηκε... η Λιλη είναι 4,5 χρόνων γατούλα που την έχουμε τους τελευταίους 3 μήνες κοντά μας. ηταν έγκυος όταν μπήκε στο σπίτι, στην πορεία γέννησε 4 όμορφα γατουνια και έχουμε δώσει τα 2.
όλα ηταν καλά και εκει που δεν το περίμενα την είδα κ να παίζει με τα μικρά και με τα παιχνίδια της (είχα χαρεί απίστευτα γτ πίστευα ότι επειδή ηταν μεγάλη δε θα έπαιζε) μέχρι που είχε πάλι οίστρο κ ήθελε να βγαίνει έξω κ γκρίνιαζε. την στειρώνουμε ψιλοηρεμει. επίσης να πω ότι αναγκαστικά με τα μικρά είμαστε σχεδόν συνεχεια σε επαφή κτλ γιατί αυτά σκαρφαλώνουν πάνω μας συνεχεια ενώ η Λιλη δεν το κάνει αυτό, πριν μερικές μερες πήρε την θαρραλέα απόφαση να κοιμηθεί στο κρεβατι μαζι μας.
είχα σκεφτεί ότι θα ζήλευε τα μικρά κ όλο πάω και την χαϊδεύω, την χτενίζω, της μιλαω. (όλα αυτά σε συνδυασμό να ξεχάσουμε το έξω) και τώρα δεν έχει πολύ όρεξη, έρχεται νιαουρίζει λιγο κ μόλις την χαϊδέψω φεύγει, κοιμάται πολύ και το πιο τρανταχτό είναι ότι αυτή που όλη μερα γκρινιάζει για φαί όσο κ αν της δίνω, ξαφνικά δεν τρώει.
είναι σημάδια κατάθλιψης?? ή μήπως γίνομαι υστερική?? (αν ναι πείτε το μη ντραπείτε :) ) κ αν είναι (που μάλλον την χειρίζομαι λάθος) πως να το αντιμετωπίσω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Kαλημέρα! δεν ξέρω πολλά αλλά θα σου πρότεινα να το δεις με τον γιατρό σας. Δεν ξέρω μήπως έχει να κάνει με τη στείρωση, με την απότομη αλλαγή των ορμονών, πριν μανούλα, κλπ.κλπ. ή συμβαίνει και κάτι άλλο συνδυαστικά και επηρεάζει τη συμπεριφορά της. Το ότι δεν τρώει δεν είναι φυσιολογικό...νομίζω ότι τα ζώα δεν πάσχουν από καταθλίψεις τέτοιου είδους όταν έχουν τη φροντιδα και την αγάπη που χρειάζονται. Εδώ η γατούλα σου τα έχει όλα, οπότε θεωρώ πιο λογικό να συμβαίνει κάτι άλλο. Τηλ. στο γιατρό σου και εύχομαι να είναι όλα καλά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Θα το κάνω άμεσα!!! σε ευχαριστώ πολύ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Δεν ξέρω εάν η γατούλα έχει πάθει κατάθλιψη αλλά εάν έχει μειωμένη όρεξη για φαγητό ίσως θα πρέπει να επισκεφθείτε έναν κτηνίατρο.
Γενικά η ξαφνική μείωση της όρεξης για φαγητό είναι ένα πιθανό σύμπτωμα ότι μια γάτα μπορεί να είναι άρρωστη ή αδιάθετη οπότε θα πρότεινα να το κοιτάξετε ώστε να δείτε εάν συμβαίνει κάτι. :)
Ρωτήστε και το γιατρό για την αλλαγή στη συμπεριφορά της ώστε να σας πει εάν όντως συμβαίνει κάτι. ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη

Τον ρωτησαμε αλλα μας ειπε να την παμε, αλλα μπορουσαμε να περιμενουμε λιγακι να δουμε. τελικα συνηλθε την ιδια μερα (ασχετα που τωρα ειδα την απαντηση σου :p) παιζει, τρεχει τρωει, μας κανει τρελες αγαπουλες!!! μαλλον επειδη ηταν στην μαχες του να κλεισουμε γρηγορα την μπαλκονοπορτα να μη βγει.. πολυ πιθανο!! τωρα ειναι καλα παντως!! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κατάθλιψη;

Γεια σας. Αυτόν τον καιρό η γάτα μας δεν έχει όρεξη πολύ. Πηγαίνε για ύπνο νωρίς, ακούει τον θόρυβο της ξηράς τροφής και βαριέται να πάει να φάει αλλά αμα της το φέρεις το πιατάκι εκεί τρωει, δεν είναι τοσο δρασήρια γενικότερα... Μηπως έχει πάθει κατάθλιψη; Αυτόν τον καιρό χάσαμε την γιαγιά μας και ήταν σπίτικαι την τάιζε όταν οι γονείς μου ήταν στην δουλειά (έμενε μαζί μας)... Στα παιχνίδια με κάνα σπαγγάκι παίζει αλλα όχι πολύ όπως έπαιζε... Κατα τα άλλα είναι μια χαρα... Μήπως την εχει σημαδέψει το γεγονός;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Απάντηση: Κατάθλιψη;

Σε αρκετές περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί πως οι γάτες τα καταλαβαίνουν τέτοια πράγματα και αντιδρούν ανάλογα, ιδιαίτερα αν είχαν στενή και καλή σχέση με το άτομο που έχει φύγει.
Αλλά για κατάθλιψη δεν νομίζω, ίσως μαζί με αυτό το λυπηρό γεγονός για εσάς και γι' αυτήν, να την έχει επηρρεάσει και η ζέστη. Και τα δικά μου το καλοκαίρι με τις ζέστες είναι ελάχιστα δραστήρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε αρκετές περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί πως οι γάτες τα καταλαβαίνουν τέτοια πράγματα και αντιδρούν ανάλογα, ιδιαίτερα αν είχαν στενή και καλή σχέση με το άτομο που έχει φύγει.
Αλλά για κατάθλιψη δεν νομίζω, ίσως μαζί με αυτό το λυπηρό γεγονός για εσάς και γι' αυτήν, να την έχει επηρρεάσει και η ζέστη. Και τα δικά μου το καλοκαίρι με τις ζέστες είναι ελάχιστα δραστήρια.
Ευχαριστώ για την απάντηση. Ίσως να την επηρέασε η ζέστη. ;)
Καμιά άλλη γνώμη;
:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη;

Ο χρόνος θα δείξει, αν η αιτία είναι η απώλεια της αγαπημένης γιαγιάς, ή η αλλαγή συμπεριφοράς προέρχεται ενδεχομένως από κάτι άλλο, όπως κάποιο υποκείμενο πρόβλημα υγείας ή κάτι που ενδεχομένως την έχει φοβίσει.. :hmm:

Άσε να περάσει λίγος καιρός και πιστεύω η κατάστασή της σιγά σιγά θα βελτιωθεί και θα της ξανάρθει η χαρά της ζωής που λένε..
Αν όμως δεις οτι δεν βελτιώνεται, τουναντίον επιδεινώνεται, π.χ. έστω κι αν της πας το μπολ δεν έχει όρεξη για φαγητό (πράγμα που απεύχομαι), τότε θα πρέπει να τη δει κτηνίατρος..
Αλλά, αφού εξακολουθεί να παίζει, έστω και.. υποτονικά, δεν νομίζω να συντρέχει λόγος ανησυχίας. Περνάει μια φάση πες, όπως συμβαίνει και με μας τους ανθρώπους, που κάποια στιγμή θα ξεπεράσει:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο χρόνος θα δείξει, αν η αιτία είναι η απώλεια της αγαπημένης γιαγιάς, ή η αλλαγή συμπεριφοράς προέρχεται ενδεχομένως από κάτι άλλο, όπως κάποιο υποκείμενο πρόβλημα υγείας ή κάτι που ενδεχομένως την έχει φοβίσει.. :hmm:

Άσε να περάσει λίγος καιρός και πιστεύω η κατάστασή της σιγά σιγά θα βελτιωθεί και θα της ξανάρθει η χαρά της ζωής που λένε..
Αν όμως δεις οτι δεν βελτιώνεται, τουναντίον επιδεινώνεται, π.χ. έστω κι αν της πας το μπολ δεν έχει όρεξη για φαγητό (πράγμα που απεύχομαι), τότε θα πρέπει να τη δει κτηνίατρος..
Αλλά, αφού εξακολουθεί να παίζει, έστω και.. υποτονικά, δεν νομίζω να συντρέχει λόγος ανησυχίας. Περνάει μια φάση πες, όπως συμβαίνει και με μας τους ανθρώπους, που κάποια στιγμή θα ξεπεράσει:)
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Κατάθλιψη;

Εω θα σου ελεγα να την πας συντομα στον κτηνιατρο.Μπορει να εχει κατι,οποτε οσο πιο γρηγορα το αντιμετωπισεις τοσο καλυτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γατο-κατάθλιψη

Ο βαγγελακης μου ειναι 4 ετων και ειναι μαζι μου σχεδον απο την ημερα που γεννηθηκε. περιπου ενος μηνος μετακομισαμε εγω, ο βαγγελακης μου και ο "μπαμπας" μας σε δικο μας σπιτι. Ημασταν μια ευτυχισμενη οικονεγεια, μεχρι πριν απο περιπου 2 μηνες, οταν ο μπαμπας και η μαμα αποφασισαν να παρουν χωριστους δρομους.

Γενικοτερα ο βαγγελης εχει μεγαλη αδυναμια στη μανουλα του, αλλα και ο μπαμπας μας, πως να το κανουμε, ειναι μπαμπας. Περναγε πολλες ωρες μαζι του οταν εγω ελειπα στη δουλεια και γενικοτερα ηταν δεμενοι.

Οταν εφυγε ο αντρας μου απο το σπιτι, τον εψαχνε, τον φωναζε, τον περιμενε να γυρισει μπροστα στην πορτα, τις πρωτες μερες δεν ετρωγε γιατι ηταν μαθημενος να του βαζει φαι ο μπαμπας (το φαι απο τα χερακια της μαμας δεν ηταν τοσο νοστιμο????), κοιμοταν στο μαξιλαρι του. Ειχαμε θεματακια τελος παντων. Ειχε και εμενα να ειμαι σε κακα χαλια και να προσπαθει με τουμπιτσες και χαδακια να με ηρεμησει.

Εδω και μερικες μερες παρατηρησα πως ο βαγγελακης πηγαινει για κακακια του μια φορα καθε 3-4 μερες. του αλλαξα το χωμα του, μηπως δεν το εβρισκε καθαρο, του αλλαξα και μαρκα, μηπως δεν του αρεσε, αλλα αφου ετρωγε σχετικα κανονικα και δεν ειχαμε αλλαξει την τροφη ειπα να το παρτηρησω και να μιλησω με τον γιατρο μας.

Εχτες λοιπον, μετα απο σχεδον 3 βδομαδες που εχει το προβλημα πηγαμε τον γιατρο. Αφου με ρωτησε για το αν αλλαξαμε κατι στο φαι, αν μου φαινεται ακεφος, αν παρατηρησα μηπως ηταν αρρωστουλης, και του ειπα πως τιποτα απο ολα αυτα δεν εγιναν, με ρωτησε αν εγινε κατι που μπορει να τον στεναχωρησε η να τον στρεσαρε, αν μετακομισαμε η αν ηρθε κανεις (μωρο ισως) στο σπιτι και να ζηλεψε. και φυσικα το μυαλο μου πηγε στον αντρα μου. Ειναι λεει πολυ λογικο να εχει στεναχωρημενος για αυτο. Τα επιρρεαζει πολυ λεει τα γατια ενα διαζυγιο, ειδικα αν ειναι δεμενα και με τα ατομα που φευγουν.

Σας εχει συμβει ποτε κατι παρομοιο? Τι να κανω? Γενικα του μιλαω, προσπαθω να του εξηγησω απο την αρχη για την νεα κατασταση, οπως θα εκανα και αν ειχα παιδι, αλλα οπως και να το κανουμε, δεν μπορει να το καταλαβει, ειδικα οταν με νιωθει και εμενα οτι δεν ειμαι καλα. Και ουτε μπορω να παρω τον αντρα μου "ελα να βλεπεις που και που τον μικρο, δεν ειναι καλα". Θα με παρει με τις πετρες, μιας και ο βαγγελης ειναι το πρωτο ζωο που ηρθε σε επαφη και κατι τετοια δεν τα πιστευει. Εγω απο την πλευρα μου προσπαθω να περναω χρονο μαζι του, να παιζουμε, κοιμομαστε αγκαλια....

Μου ειναι ο γιατρος να του αλλαξω διατροφη, αλλα οπως και να εχει, αν ειναι ψυχοσωματικο, δεν θα αλλαξει και πολλα πραγματα.

Εσεις τι λετε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ωχ μωρε τι γλυκας... η αληθεια ειναι οτι δεν εχω ζησει τετοια κατασταση αλλα με εχει προβληματισει και εμενα πολυ για την περιπτωση που θα συμβει. το καλυτερο πιστευω θα ηταν να ερχεται μια στις τοσες ο αντρας σου να τον βλεπει λιγο- αληθεια δεν του λειπει του αντρα σου ο γατος? δλδ αν του ελεγες οτι οκ, ειναι περιεργη η κατασταση, αλλα ο γατος μας δεν ειναι καλα επειδη δεν σε βλεπει, δε θα τον ενοιαζε? αν αυτο δε γινεται, τοτε το μονο που μπορει νομιζω να βοηθησει ειναι να ασχολεισαι οσο γινεται περισσοτερο με το γατο, να παιζεται πολυ μαζι με καινουργια παιχνιδια κλπ και σιγα σιγα να σε βλεπει και εσενα καλυτερα. θελει και χρονο ομως αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εδω δεν θελει να βλεπει εμενα και δεν εχουμε καμια επικοινωνια (προς το παρον τουλαχιστον, ποτε δεν ξερεις τι γινεται στο μελλον), ποσο μαλλον να του πω οτι "γυρνα, σε ψαχνει το παιδι"....

Ο βαγγελης ειναι πολυ "αγαπουλιτσας" και συναισθηματικος, αλλα ποτε δεν περιμενα κατι τετοιο. Και αυτο που μου κανει εντυπωση ειναι πως εχουν περασει 2 μηνες, δεν ειναι ιδιαιτερα προσφατο για εκεινον. και φυσικα ανησυχω μηπως το βγαλει τιποτα χειροτερο. Οσο ειμαι στο σπιτι, ειμαστε μαζι, παιζουμε πολυ, του εχω παρει και καινουργια παιχνιδια που του αρεσουν, αλλα υπαρχουν και αρκετες ωρες που λειπω στη δουλεια ή σε αλλες υποχρεωσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν ξέρω αν είναι άκαιρο, αλλά με αυτά τα δεδομένα, μήπως να εξέταζες την πιθανότητα να αποκτήσει ο Βαγγελάκης μια γατο-συντροφιά? Θα του κάνει παρέα στα παιχνίδια του και θα είναι μια αλλαγή που ίσως τον βγάλει από τη θλίψη...
Αν βέβαια υπάρχει η δυνατότητα για 2 γατιά:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ουτε αυτο ξερω αν θα βοηθησει. ειχα δοκιμασει να τον φερω σε επαφη με αλλες γατουλες, αλλα σαν κλασικο μοναχοπαιδι και λιγακι κακομαθημενο, δεν ηθελε ουτε να τις δει. Μαυρα ματια, τριχα καγκελο, και ετοιμος για επιθεση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 3 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top