Καταστάσεις sos !!!

Niki

Δραστήριο μέλος

Η Niki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 405 μηνύματα.
Έχετε περάσει ποτέ κάποια άσχημη περιπέτεια το γατάκι σας ( όπως εκείνη που σας περιέγραψα προ ημερών με το Νααμάν )που δε θα ξεχάσετε ΠΟΤΕ ???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εμενα μια φορα που τα ταιζα ειχα ξεχασει την αδεια κονσερβα εξω,το μικροτερο γατακι εβαλε το κεφαλακι του μεσα και δεν μπορουσε να το βγαλει,οταν βγηκα παλι εξω,και ευτυχως ηταν μετα απο λιγο,το ειδα με την κονσερβα στο κεφαλι να παραπαταει,αλλο λιγο και δεν θα ειχε οξυγονο.αν το σκοτωνα θα τρελενομουν!!!:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το καημένο . Ατύχημα ήταν όμως . Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να γίνει .:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Άσχημη εμπειρία που δεν θα ξεχάσω είναι η επίθεση της Σβούρας μετά τη στείρωση που παραλίγο να με στείλει στο νοσοκομείο.

:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πριν 2 χρόνια ο Σάκης είχε αρρωστήσει και όταν τον πήγα στην κτηνίατρο ενώ μέχρι τότε ήμουν χαλαρή ανησύχησα γιατί του πήρε αίμα για εξετάσεις και μου αράδιασε ένα σωρό αρρώστιες. Τελικά μάλλον είχε κρυώσει με 2-3 ενέσεις με αντιβιωτικά του πέρασε. Πάντως εγώ μέχρι να βγουν οι εξετάσεις του τα είχα παίξει, δεν μιλιόμουνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι μια νίλα που μας έκανε ο Πέπε τις πρώτες μερες που τον είχαμε πάρει σπίτι. Το γραφείο του υπολογιστή και η βιβλιοθήκη σχηματίζουν γωνία και αφήνουν ένα πολύ μικρό χώρισμα. Ο περίεργος Πέπε ήθελε να δει τι υπάρχει εκεί και προσπαθώντας να χωθεί σφήνωσε!!! Άκουσα ξαφνικά κλάμα και μόλις είδα τι είχε γίνει φρίκαρα. Το γατί είχε φοβηθεί πάρα πολύ, προσπαθούσε να βγει αλλά δεν μπορούσε και τα χε παίξει. ευτυχώς φέρθηκα ψύχραιμα και αρχισα να τον χαιδεύω να τον ηρεμήσω και ο φίλος μου τράβηξε το γραφείο και ελευθερώσαμε το γατούλι.
Αυτό το σκηνικό δεν θα το ξεχάσω ποτε. Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εμενα η Τσικι οταν ητα μικρη πηγε και εχωσε το κεφαλι της κατω απο τα ντουλαπια της κουζινας που εχουν ενα μικρο κενο και σφηνωσε εκει το κεφαλι της!αρχισε να φωναζει κι εγω φυσικα τα'παιξα!!ευτυχως η μητερα μου ηταν πιο ψυχραιμη και πηγε με ηρεμια και την εβγαλε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
στο παρελθον εχω περασει πολλες καταστασεις με τα γατακια που ειχα αλλα θα γραψω μια προσφατη που ειχα με το φρουνακι... ειχε μπει μεσα στην ντουλαπα μου που ειχα μια χαρτινη σακουλα και προφανως ειχε μπει μεσα στη σακουλα... οταν το πρωι ανοιξα την ντουλαπα αυτος τρομαξε και πηγε να φυγει αλλα τα χερουλια της σακουλας πιαστηκαν στον λαιμο του και αρχισε να τρεχει σαν δαιμονισμενος μεσα στο σπιτι και να κουτουλαει στα παραθυρα γιατι νομιζε οτι η σακουλα τον κυνηγουσε!!! ειδα και επαθα μεχρι να τον σταματησω και να τον ξεμπλεξω τον κακομοιρη! απο τοτε οποτε ακουει χαρτινη σακουλα τρεχει και κρυβεται!! :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εμενα το κανει αυτο συχνα με τις σακουλες:lol:

επισης,ειχα κατατρομαξει οταν προσπαθωντας να βγαλει το λουρακι της κοντεψε να πνιγει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γενικα με τις χαρτοσακουλες ειναι πολυ επικυνδινο γιαυτο και πρεπει να κοβουμε τα χερουλια αν οι γατες εχουν το συνηθιο να τις βλεπουν σαν παιχνιδι... :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ο Νεμο (ειναι ο γατουλης δεξια στη φωτο, η γκρι ειναι η Ντορις,αδελφη του) οταν ηταν μωρουλι ειχε αρρωστησει κ επειδη δεν ειχε κανει ακομα εμβολια, κοντεψε να πεθανει..επι 15 μερες ημουν πρωι μεσημερι βραδυ στην κτηνιατρο για να του κανει ενεσεις, εξετασεις κτλ..ηταν πολυ δυσκολη περιοδος κ επρεπε να τον εχω χωριστα απο την αδελφη του..ευτυχως ομως ολα πηγαν καλα και σημερα πλεον με χορευει στο ταψι!!!:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Περιπέτεια στο ferry...

Το ταξίδι μας στην Αντίπαρο, με τις 4 γάτες μας πριν 2 καλοκαίρια ήταν ιδιαίτερα περιπετειώδες:
Στο πήγαινε, ανοίξαμε το κλουβάκι του Τελία και του Παύλα για΄να τους καθαρίσουμε διότι είχαν κάνει κακά και πιπί και ο Τελίας εξαγριώθηκε και πήδηξε έξω από το αυτοκίνητο, στο λιμάνι του Πειραιά! Τον κυνηγάγαμε μισή ώρα κάτω από το αυτοκίνητο... πώς δεν έπεσε στη θάλασσα, ένας Θεός το ξέρει...
Στην επιστροφή από Αντίπαρο, στο ferry boat και καθώς μεταφέραμε το ίδιο κλουβί στον ειδικό "χώρο" για τα κατοικίδια, αυτό άνοιξε και πετάχτηκαν τα δύο γατιά ελεύθερα στον χώρο αυτό. Ευτυχώς, γραπώσαμε τον Τελία. Ο Παύλας χώθηκε κάτω από τα κλουβιά των λοιπών ζώων και δεν έβγαινε με τίποτα. Τα σκυλιά που ήταν εκεί γαύγιζαν, είχε θαλασσοταραχή και πέρασα 1 ώρα από το ταξίδι ξαπλωμένη στο πάτωμα να προσπαθώ να τον φτάσω (δεν φαντάζεστε ΠΟΣΟ ΒΡΩΜΙΚΑ ήταν)... Ευτυχώς, με τα πολλά τον βγάλαμε, βρωμερό και τρισάθλιο... Στην επιστροφή μάλιστα, έκανε πιπί και κακά μέσα στο αυτοκίνητο και ο Χουζούρης που συνήθως είναι κύριος! Εμμμ, οι κακές συναναστροφές...
Τέλος καλό, όλα καλά, όμως από το καλοκαίρι εκείνο δεν φεύγουμε πια διακοπές με τα γατιά....:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμ, ναι..... Ειναι ενα θεματάκι οι διακοπές με γατιά (και με παιδια φαντάζομαι δεν διαφέρουν πολύ!) :D :D :D
Πλάκα κάνω.....
Εμένα το πιο προσφατο ηταν αυτό με τον Πιου μιου που μπερδεψε τον επιδεσμο του εγχειρισμενου ποδιου στο χριστουγεννιατικο δεντρο, απο το φοβο του εριξε πανω στο δεντρο μια καρεκλα κι αρχισε να τρεχει σερνοντας και τα 2 με το πόδι. Δεν θα ξεχασω ποτε την τρομαρα μου! Εβαλα όλη τη δυναμη μου για να τον ακινητοποιησω, χρειαστηκε αρκετη ωρα να τον ξεμπλεξω και πολλή περισσότερη να ηρεμίσω (μεχρι να διαπιστωσω πως ειναι καλα)
Προσφατα θυμόμουν ενα άλλο περιστατικό με αδεσποτο όταν πηγαινα Α Λυκειου. Κατι παιδια κυνηγουσαν ενα γατακι. Αυτο απο τη τρομαρα του μπηκε στις τουαλέτες - καπνιστηρια που ημουν κι εγω (αυτες τις τουρκικες.....) και τρεχοντας χωθηκε σε μια τετοια.... Και σφηνωσε. Ουτε μπροστα ουτε πίσω!!!! Χρειαστηκε αγωνες να το βγάλουμε με εναν συμμαθητη μου που ηταν πιο θαρραλέος και το τραβηξε με πολύ δυναμη από την ουρά (δεν υπηρχε άλλος τρόπος) Εφυγα από το σχολειο, το πηγα σε γιατρό και αφου όλα ηταν καλα το αφησα στο χτημα μας. Η μυρωδια δε.... το κάτι άλλο. αλλά όλα καλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ θα γράψω τη χειρότερη εμπειρία η οποία συνέβει στο παρελθον (ζούσα με γονείς).
Ολα ηρεμα στο σπιτι.
Ο Καίσαρας παίζει κυνηγητό με τη Ροζα.
Εγω στο δωμάτιο μου.
Ξαφνικά ακούω ένα ΜΠΑΜ και στριγκλίες απο τον Καίσαρα.
Μετά ακούω τον αδελφό μου να ξεφωνίζει....
Ανοιγω την πόρτα μου.....
Αρχικά βλέπω τον αδελφό μου κάτασπρο σαν πανί και μετά αίματα παντού.
Η πόρτα κλείνοντας είχε κόψει την ουρά του Καίσαρα. Ο καημένος από την τρομάρα του είχε κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και δεν έβγαινε.Τον πήγαμε τρέχοντας στο γιατρό και έγινε γρήγορα καλά, αλλά το ΣΟΚ ηταν τεράστιο....(και το δικό μας και του γάτου).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η πόρτα κλείνοντας είχε κόψει την ουρά του Καίσαρα. Ο καημένος από την τρομάρα του είχε κρυφτεί κάτω από το τραπέζι και δεν έβγαινε.Τον πήγαμε τρέχοντας στο γιατρό και έγινε γρήγορα καλά, αλλά το ΣΟΚ ηταν τεράστιο....(και το δικό μας και του γάτου).


παναγιτσα μου!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οι πιο τρομαχτικές γατο-εμπειρίες που είχα αφορούσαν πτώσεις από μπαλκόνι. Η πρώτη ήταν με ένα μονόφθαλμο και κουτσό γατάκι που είχα μαζέψει. Βγήκε μια νύχτα στο μπαλκόνι και φούνταρε από τον 6ο. Το ανακάλυψα τα χαράματα και το πήγα στην κτηνίατρο πιστεύοντας πως ζούσε . Εκείνη η έρμη με τα νυχτικά έκατσε και μου 'φτιαξε καφέ της παρηγοριάς - Δεν το ξεχνάω αυτό...
Η δεύτερη εμπειρία είχε ευτυχώς αίσιο τέλος. Ο γάτος που έχω τώρα, πήδηξε -σκόπιμα!- από τον δεύτερο όροφο, γιατί με έβλεπε στο ισόγειο να ταϊζω μια άλλη γάτα. Έσπασε λίγο τον ένα του κυνόδοντα και έφαγε ξύλο από την άλλη γάτα που τον είδε να "σκάει" στο χώρο της. Τώρα τον προσέχω πολύ όταν βγαίνει στο μπαλκόνι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
πωπω Ισμηνη...:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μεγάλη λαχτάρα πέρασα όταν εξαφανίστηκαν ξαφνικά από το σπίτι ο Elrik και η Sil. Ήταν περίπου 8 μηνών, κ όπως αποδείχθηκε πήδηξαν από το μπαλκόνι που βρίσκεται πολύ κοντά στο δρόμο. Δεν υπήρχε περίπτωση τραυματισμού από την πτώση, είναι γύρω στα 2 μέτρα, αλλά βλέπει σ’ ένα πολυσύχναστο δρόμο, σκέτη καρμανιόλα. Ο Elrik είχε αρχίσει να έχει ορμές, κι όπως φαίνεται κυνήγησε την αδελφή του, που για να γλιτώσει πήδηξε κι αυτός την ακολούθησε. Όταν κατάλαβα ότι έλειπαν, άρχισα να ψάχνω μανιωδώς στην περιοχή κ να τα φωνάζω, δεν τα έβρισκα όμως πουθενά. Μέχρι το βράδυ έψαχνα κατά περιόδους, κ είχα καλύψει πολλά τετράγωνα.
Πρώτον βρήκα τον Elrik, που είχε τρυπώσει μέσα σε μία ζαρντινιέρα, στο απέναντι σπίτι από το δικό μου, μιλάμε για δύο βήματα, αλλά είχε μείνει εκεί ακούνητος από το φόβο, κι είχε γίνει ένα με τη γλάστρα. Είχα περάσει πολλές φορές από εκεί, αλλά ούτε τον είχα δει ούτε είχε βγάλει φωνή όταν τον φώναζα. Τη Sil είχα απελπιστεί ότι δεν θα τη βρω, αλλά βγήκα μια τελευταία φορά στις 3 το πρωί, που είχε κοπάσει η κίνηση, κι έτσι όπως τη φώναζα, άκουσα μια σιγανή φωνούλα κάτω από ένα αυτοκίνητο, καμιά δεκαριά βήματα από εκεί που πήδηξαν. Κατάφερα να την πείσω με τα πολλά παρακάλια να βγει και την πήρα εν τέλει σπίτι. Από τότε βέβαια έβαλα καλάμια κι έκλεισα τελείως εκείνο το μπαλκόνι.
Αυτό που συμπέρανα όμως απ’ αυτήν την ιστορία είναι ότι όταν χαθούν γάτες που δεν έχουν συνηθίσει στο έξω, το πιο πιθανό είναι να βρίσκονται καμουφλαρισμένες κάπου κάτω από τη μύτη μας, παγωμένες από το φόβο και να μην ανταποκρίνονται ούτε στα καλέσματά μας. Δεν νομίζω ότι γενικότερα απομακρύνονται πολύ, οπότε όσοι χάνουν οικόσιτα αποκλειστικά γατιά θα πρέπει να ψάχνουν πολύ προσεχτικά τα άμεσα περίχωρα, ακόμα κ κάτω από τις πέτρες, θα λέγαμε…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτό που συμπέρανα όμως απ’ αυτήν την ιστορία είναι ότι όταν χαθούν γάτες που δεν έχουν συνηθίσει στο έξω, το πιο πιθανό είναι να βρίσκονται καμουφλαρισμένες κάπου κάτω από τη μύτη μας, παγωμένες από το φόβο και να μην ανταποκρίνονται ούτε στα καλέσματά μας. Δεν νομίζω ότι γενικότερα απομακρύνονται πολύ, οπότε όσοι χάνουν οικόσιτα αποκλειστικά γατιά θα πρέπει να ψάχνουν πολύ προσεχτικά τα άμεσα περίχωρα, ακόμα κ κάτω από τις πέτρες, θα λέγαμε…
Συμφωνώ. Αυτό κάνουν: Kοκαλώνουν και δεν πηγαίνουν μακρυά.
Κι εμας είχε πέσει ένας γάτος (άλλη τραγική ιστορία...) από τον 3ο και τον βρήκαμε μετά από 1 μήνα πάρα πολύ κοντά. ήταν παρα πολύ αδυνατισμένος και διψασμένος, πράγμα που σημαίνει ότι ούτε για νερό δεν είχε ψάξει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top