Μετακόμιση με ή χωρίς τη γάτα μου;

shy · 03-08-09

Καλημέρα! Βρίσκομαι σε ένα μεγάλο δίλημμα :hmm:

και θα ήθελα τη βοήθειά σας. Έχω μία γάτα εδώ και 13 χρόνια. Τη λατρεύω σαν παιδί μου και με λατρεύει κι εκείνη. Μέχρι τώρα ζούσα με τους γονείς μου και σε λίγες μέρες θα μετακομίσω μόνη με τον καλό μου σε δικό μου σπίτι. Η γάτα όλα αυτά τα χρόνια κοιμόταν τα βράδια μαζί μου μέχρι τώρα, που κοιμάμαι πλέον με τον αρραβωνιαστικό μου (ο οποίος σιχαίνεται τις τρίχες! - άντρα που πήγα και βρήκα κι εγώ!). Το δίλημμα είναι το εξής: να πάρω τη γάτα μαζί μου, όπου θα μένει μόνη της αρκετές ώρες επειδή δουλεύω κ επιπλέον θα κοιμάται μόνη τα βράδια, αλλά θα με βλέπει τις υπόλοιπες ώρες που θα είμαι σπίτι ή να την αφήσω με τους γονείς μου, όπου θα κοιμάται μαζί τους κ γενικά θα έχει παρέα, αφού είναι συνταξιούχοι, αλλά εμένα θα με βλέπει μόνο για λίγη ώρα την ημέρα όταν τους επισκέπτομαι. Τι θα είναι καλύτερο για τη γατούλα μου; Δε θέλω να πάθει κατάθλιψη :/:

. Σας παρακαλώ βοηθήστε με!

aretha · 03-08-09

Καλωσήρθες

Όταν έφυγα από το σπίτι για να μείνω μόνη μου, είχαμε τρεις γάτους, ο μεγαλύτερος 12 χρονών και ο μικρότερος 6 περίπου. Ειδικά με τον μεγάλο ήμασταν πάρα πολύ δεμένοι, κοιμόμασταν μαζί τα βράδια, ξάπλωνε πάνω στο γραφείο μου όταν διάβαζα (μαζί βγάλαμε το σχολείο, μαζί διαβάσαμε για τις πανελλήνιες, μαζί για τις εξεταστικές στο πανεπιστήμιο). Το είχα σκεφτεί να τον πάρω μαζί μου, αλλά τελικά δεν το έκανα.
Δεν μετάνιωσα που δεν τον πήρα. Έμεινε στο χώρο που γνώριζε (η αλλαγή περιβάλλοντος, ειδικά για μεγαλύτερης ηλικίας γατάκια, δεν είναι εύκολο πράγμα), είχε παρέα τους άλλους γατούληδες και τη μαμά μου που ήταν όλη μέρα στο σπίτι. Και μέχρι σήμερα, όποτε πηγαίνω να τον δω, μου γουργουρίζει και μου χαϊδεύεται σαν να μην έφυγα ποτέ :inlove:

Κάθε περίπτωση βέβαια είναι διαφορετική, αλλά αφού έχει κι ο καλός σου αντιρρήσεις, νομίζω ότι καλύτερα είναι να μείνει η γατούλα στους γονείς σου. Αν και όταν με το καλό τον βοηθήσεις να ξεπεράσει το θέμα του με τις τρίχες, μπορείτε να υιοθετήσετε ένα άλλο γατάκι που θα έχει ανάγκη από σπίτι.

shy · 03-08-09

Μάλλον αυτό σκεφτόμουν κι εγώ να κάνω (με πολλές τύψεις όμως!). Σε ευχαριστώ πολύ για ότι μου είπες. Νομίζω πως με καθησύχασες λιγάκι (Λιγάκι όμως!). Και πάλι χίλια ευχαριστώ!

stellak · 03-08-09

Ο γάτος μου, όταν έφυγα από το πατρικό μου για να ζήσω μόνη μου, ήταν 8 ετών. Λατρευόμασταν. Δεν ήξερα πως μπορεί να είναι να μην κοιμόμαστε μαζί, αφού με συντρόφευε από τεσσάρων εβδομάδων μωρό. Συνήθισα χώρια του, εφόσον ο γάτος δε θέλησε να φύγει από το σπίτι του και το σεβάστηκα (τον πήρα μαζί μου για το πρώτο διήμερο, αλλά κατάλαβα πολύ καλά τελικά που ήθελε να ζήσει).

Η γατούλα σου είναι μεγάλη για τέτοια αλλαγή. Θα πονέσεις που δε θα ζείτε μαζί, αλλά θα ξέρεις ότι έμεινε στο χώρο που της δίνει ασφάλεια και ευτυχία. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε ξεχάσει

shy · 04-08-09

Ευχαριστώ πολύ για την καθησυχαστική σου απάντηση. Απλώς αυτό που με προβλιματίζει περισσότερο είναι μη μου πάθει καμία κατάθλιψη και το έχω τύψεις για πάντα μετά. Αλλά απ' ότι βλέπω όλοι το ίδιο μου λέτε πως είναι καλύτερο κι έτσι αρχίζω τώρα να το "ψήνω" μέσα μου. Ευχαριστώ

Kristen · 04-08-09

θα συμφωνήσω κ εγώ με τα κορίτσια, ως μαμά γατούλη μεγάλου σε ηλικία, θα σου πω ότι όταν έφυγα από το πατρικό μου το 1998 δεν πήρα τον Μπόνυ μαζί παρόλο ότι ήταν μόλις 3ετών κυρίως λόγω αλλεργίας του πρώην, αλλά κ γιατί ο γάτος είχε δεθεί με την οικογένεια μου, είχε τις συνήθειες του, κ σκέφτηκα πρώτα εκείνον κ μετά εμένα. Στην αρχή μου έλειπε αφάνταστα κ είχα τύψεις που τον άφησα, όμως όταν στην πορεία διαπίστωσα ότι περνάει μια χαρά, ησύχασα. Οταν έμεινα μόνη μου μετά από 2χρόνια πλέον

δεν τόλμησα να τον πάρω, τον επισκεπτόμουν συχνά, μου έδειχνε πάντα την αγάπη του κ την προτείμισή του, και έτσι υιοθέτησα μια άλλη γατούλα

shy · 04-08-09

Να πω την αλήθεια με ανησυχούσε λίγο και το μήπως με ξεχάσει, αλλά η κυριότερη ανησυχία μου είναι μήπως εκείνη πληγωθεί πολύ (πράγμα που δε θα ήθελα καθόλου, ειδικά στην ηλικία των 13 χρόνων). Ναι μεν αγαπά πολύ τους γονείς μου, αλλά η πραγματική της αδυναμία είμαι εγώ. Παρατάει τα πάντα κ τους πάντες για μένα. Και επιπλέον, τελευταία που σταματήσαμε να κοιμόμαστε μαζί, είχε μία αλλαγή συμπεριφοράς (έφαγε πάνω από 1 μέτρο κλωστή, με αποτέλεσμα να πάθει γαστρίτιδα - έτσι κ το κατάλαβα), την οποία την αποδίδω σε αντίδρασή της. Βέβαια μετά από την φροντίδα που της έδειξα ήταν πάλι το ίδιο χαρωπή όπως πάντα. Κ μετά από αυτό το γεγονός, αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο. Μήπως μου στεναχωρεθεί πολύ κ μου πάθει κάτι.

Berlioz · 15-09-13

Μετακόμιση στο εξωτερικό. Τι κάνουμε με τη γάτα;

Γειας σας. Εχω έναν γατουλι 6 χρόνων ο οποίος ειναι μαθημένοι να μένει στον κήπο του σπιτιού μου.

Επειδή είμε φοιτήτρια θα μετακόμιση στο εξωτερικό και αναρωτιέμαι αν θα ήταν σωστό να πάρω τον γατουλι μου μαζί .

Οπως είπα εχει μάθει να ζει στον κήπο, με την ανεσή του και τον χώρο για να κινείται. Ετσι σκέφτομαι αν θα του έκανε κακό να τον κλείσω σε ενα άγνωστο διαμερισμα (που μάλλον θα ειναι μικρό) . Επίσεις θα πρέπει να τον παίρνω μαζί μου κάθε Χριστούγεννα - Πάσχα -καλοκαίρι που θα επιστρέφω σπίτι , πράγμα που πιθανών να τον ταλαιπωρεί και να μου κοστίζει και εμένα ακριβά ( εχω ακούσει οτι πρέπει να κλήσεις αεροπορική θέση για να κουβαλας το γατί , κάτι σαν θέση βρέφους?)

Και ξαναλέω ο γατουλης μου ειναι 6χρονια μαζί μου......... Δεν θέλω να τον αποχωρησθώ αλλά ούτε και να τον ταλαιπωρώ για αυτόν το λόγω....εσείς τι λέτε??

Aleksa · 15-09-13

Απάντηση: Μετακομίζω σε άλλη χώρα!

Θα έλεγα οτι στη θέση σου, όσο κι αν τα γατιά απεχθάνονται τις αλλαγές και δη τις δραματικές (όπως η αλλαγή κατοικίας), να δοκίμαζες να τον έπαιρνες μαζί σου.
Δεν είναι μωράκι, να πεις θα συνηθίσει, 6 χρόνια είναι αυτά, μια (γατο)ζωή!
Και μπορεί οι γάτες να δένονται το σπίτι και να είναι κατά κάποιο τρόπο οι ζωντανές "προεκτάσεις" του αλλά, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά εμένα, αδυνατώ να τις δω σαν υλικές προεκτάσεις, άψυχα υλικά που μένουν εκεί που μένει και το οίκημα.
Έχουν κι αυτά νομίζω καρδούλα και πονάει όταν αποχωρίζονται τον άνθρωπό τους και πόσο μάλιστα μόνιμα.

Αλλά επειδή η γνώμη μου σε ουδεμία περίπτωση αποτελεί θέσφατο, είναι απλά μια γνώμη, καλύτερα να περιμένεις και τις απαντήσεις άλλων μελών.

Τέλος, και ανεξάρτητα με το τι θα αποφασίσεις, σου εύχομαι καλή προσαρμογή και καλή νέα ζωή εκεί στα ξένα

ofilia · 15-09-13

Απάντηση: Μετακομίζω σε άλλη χώρα!

:/:

προσωπικα θα τον έπαιρνα μαζι μου :/:

καλό ξεκίνημα καλη ζωη να εχεις !!!!!

Berlioz · 15-09-13

Απάντηση: Μετακομίζω σε άλλη χώρα!

Ευχαριστώ παρά πολύ.....!! Νομίζω οτι αυτό θα κάνω .....που θα παει θα συνηθίσει το καινούργιο σπιτάκι του....

BlueCat · 17-09-13

Εξαρτάται και από τη χώρα που πας. Η Αγγλία πχ έχει πολύ αυστηρή νομοθεσία και είναι πιθανό να χρειαστεί καραντίνα. Κατα τα αλλά το εισιτήριο γατας/ σκύλου με Aegean πχ έχει 40 ευρώ ανά κατεύθυνση. Air france είναι στα 70. Εξαρτάται την εταιρία.

Γίδι · 17-09-13

Απάντηση: Μετακόμιση στο εξωτερικό. Τι κάνουμε με τη γάτα;

Δεν ισχύει η καραντίνα πια στην Αγγλία

Μακάρι να το πάρεις μαζι, κι εγω έχω εδω τη δική μου και είναι η καλύτερη παρέα!!!

BlueCat · 17-09-13

Απάντηση: Μετακόμιση στο εξωτερικό. Τι κάνουμε με τη γάτα;

Εχεις δίκιο Γίδι, αν και θα πρέπει να ταξιδέψει κάργκο. Και εγώ σου λέω να το πάρεις, απλώς δες τι χρειάζεσαι από έγγραφα και εμβόλια για να μην έχεις δυσάρεστες εκπλήξεις.

Μετακόμιση με ή χωρίς τη γάτα μου;

shy

Νεοφερμένο μέλος

aretha

Περιβόητο μέλος

shy

Νεοφερμένο μέλος

stellak

Διάσημο μέλος

shy

Νεοφερμένο μέλος

Kristen

Πολύ δραστήριο μέλος

shy

Νεοφερμένο μέλος

Berlioz

Νεοφερμένο μέλος

Aleksa

Τιμώμενο Μέλος

ofilia

Πολύ δραστήριο μέλος

Berlioz

Νεοφερμένο μέλος

BlueCat

Νεοφερμένο μέλος

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

BlueCat

Νεοφερμένο μέλος

Χρήστες Βρείτε παρόμοια