Μια άλλη άποψη

[nena]

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ :​

Τα ζώα της συντροφιάς​

" Το ζώο συντροφιάς, σαν λατρευτικό αντικείμενο, είναι ομοίωμα ανθρώπου και εκπρόσωπος της καταπιεσμένης Φύσης της οποίας αντανακλά τον ακρωτηριασμό. Εξυψώνεται σε ιερό ζώο μόνο αφού ταξινομηθεί, ελεγχθεί, γίνει προβλέψιμο και προσαρμοστεί στις ανάγκες του καταναλωτή (σήμανση, στείρωση, κοπή αυτιών και ουράς, χειρουργική αφαίρεση νυχιών και φωνητικών χορδών).
Ο αλλοτριωμένος από τον χαρακτήρα του είδους του άνθρωπος, συναντά το ζώο συντροφιάς, αφού το αποξενώσει, επίσης, από τον ειδολογικό του χαρακτήρα. Το ζώο, έτσι κι αλλιώς, στερείται της ικανότητας απάντησης με την ομιλία και χωρίς τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά του είδους του αποτελεί, για τον ιδιοκτήτη του, έναν λευκό πίνακα πάνω στον οποίο εκφορτίζονται συναισθήματα που δεν μπορούν να επενδυθούν στην συνάντηση με τον άλλο ή το άλλο.
Η σύγχρονη ζωοφιλία περιορίζεται συνήθως σε μια ιδιωτική λατρευτική σχέση του κάθε ζωόφιλου με το δικό του ζώο συντροφιάς, στην οποία εκφράζεται η κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στην εχθρότητα προς τη Φύση ενός αποξενωτικού πολιτισμού και της ανθρώπινης ανάγκης για επικοινωνία, συναισθηματική εξωτερίκευση, συνάντηση με τη Φύση.
Υιοθετήστε ένα ζώο και αγαπήστε το σαν ζωντανό πλάσμα και όχι σαν αντικείμενο αξεσουάρ του εαυτού σας ".
Πηγή: Άρθρο στο site της GREEN PAGE
Όταν γέννησα τη πρώτη μου κόρη πέρασα διάφορες φάσεις ψαξίματος. Τότε λοιπόν ανακάλυψα τον Κράμμερ (ψυχίατρος), ο οποίος έλεγε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ότι δηλαδή όταν γεννιέται ένα παιδί για εμάς είναι ένας άγνωστος. Για να μπορέσουμε να τον οικειοποιηθούμε λοιπόν του προσδίδουμε μορφολογικά και στοιχεία συμπεριφοράς που παραπέμπουν σε οικεία πρόσωπα. Μοιάζει στο πρόσωπο σε κάποιον είναι γκρινιάρικο σαν τη μάνα ή το πατέρα είναι σκασμένο σαν τη πεθερά μας και ούτω καθ' εξής. Αυτή είναι μια διαδικασία που μας επιτρέπει να το αποδεχθούμε μιας και απο ότι φαίνεται τα περί μητρικού και πατρικού ενστίκτου είναι λίγο άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Γιατί τα έγραψα όλα αυτά; Διαβάζοντας τις περιγραφές σχέσεων με τα ζώα σε αυτό το site αυτό το πράγμα μου ήρθε στο μυαλό. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων οι σχέσεις των περισσοτέρων μας με τα γατιά μας μοιάζουν να εμπεριέχουν τις δύο λογικές που ανέφερα παραπάνω. Εαν υποθέσουμε λοιπόν ότι είναι έτσι μπαίνει το ερώτημα εαν είναι τελικά αυτό που θέλουν τα ζώα μας ή με το σκεπτικό ότι αφού τους σώσαμε τη ζωή παίρνοντας τα απο το δρόμο και αφού τα ταίζουμε και τα φροντίζουμε αυτό νομοτελειακά σημαίνει ότι είναι και ευτυχισμένα. Ίσως φταίει ότι πλησιάζει η ώρα της στείρωσης του Μαντού και δεν έχω ακόμα ξεπεράσει τις αναστολές μου, αλλά καιρό με προβληματίζει αυτή η ιδότυπη σχέση μεταξύ των γατιών και εμάς. Να φράσεις του τύπου: Τα ζώα κάνουν καλό στα παιδιά, τα μαθαίνουν να τα αγαπούν, τα κάνουν υπεύθυνα κ.λ.π., τα ζώα είναι πάντα δίπλα μας στα δύσκολα, δεν ζητάνε τίποτα κ.λ.π. Πως να το ζητήσουν; Νιαουρίζοντας; Η μικρή μου η κόρη (7 χρονών, αλλά ξανθό και ζαβό), μας έχει απαγορεύσει να μιλάμε μπροστά στο Μαντού για στείρωση για να μην τρομάξει το γατί και με το σκεπτικό ότι "απο μικρό και απο τρελλό και απο ξανθό μαθαίνεις την αλήθεια" (αυτή πληροί και τις τρείς ιδιότητες) σκέπτομαι μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.
Αυτά
Φωτούλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Η μικρή μου η κόρη (7 χρονών, αλλά ξανθό και ζαβό), μας έχει απαγορεύσει να μιλάμε μπροστά στο Μαντού για στείρωση για να μην τρομάξει το γατί και με το σκεπτικό ότι "απο μικρό και απο τρελλό και απο ξανθό μαθαίνεις την αλήθεια" (αυτή πληροί και τις τρείς ιδιότητες) σκέπτομαι μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.

Μιας και η δική μου κόρη έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την δική σου (7 ετών, ξανθιά, μικρή & τρελή) θα σου πω ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με εμάς...
'Οσο για το μητρικό φίλτρο, λίγο πριν γεννήσω τον γιό μου (9 ετών) όλοι μου έλεγαν ότι μόλις γεννηθεί θα νιώσω αυτό το μαγικό...
Σε πληροφορώ ότι τον κράταγα αγκαλιά όταν γεννήθηκε και προσπαθούσα να βρώ που είναι κρυμμένο αυτό το μητρικό φίλτρο γιατί εγώ δεν το έβρισκα... και έλεγα στον εαυτό μου τι απαίσια μάνα θα γίνω που δεν έχω νιώσει το μητρικό φίλτρο...
Πιστεύω ότι για μια νέα μητέρα, το φίλτρο έρχεται με τον καιρό.. και όχι την στιγμή που βγαίνει το μωρό..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ :​

Τα ζώα της συντροφιάς​

Ωιμέ…!!!! Τι δυστυχισμένα πλάσματα είμαστε
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Ερώτηση προς μητέρες. Όταν έκανε κινήσεις το μωρό μέσα σας τι αίσθηση σας δημιουργούνταν; Με τι έμοιαζε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

;;;;;;;

"Ωιμέ…!!!! Τι δυστυχισμένα πλάσματα είμαστε"
Αυτό που κολλάει Θανάση;​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

"Ωιμέ…!!!! Τι δυστυχισμένα πλάσματα είμαστε"
Αυτό που κολλάει Θανάση;​

Σε αυτά που κάνουμε και στο είδος των αναγκών που έχουμε όπως τις περιγράφει το κείμενο που έβαλες. Για να μην κάνω παράθεση όλου του κειμένου και πιάνει χώρο έκανα μόνο τον τίτλο του. Δυστυχία δεν είναι αυτό που περιγράφει οτι ζητάμε; Να κόβομε και να ράβουμε τα ζώα στα μέτρα μας; Το πιστεύω αυτό που λέει…συμφωνώ με ότι λέει.
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Ερώτηση προς μητέρες. Όταν έκανε κινήσεις το μωρό μέσα σας τι αίσθηση σας δημιουργούνταν; Με τι έμοιαζε;

Δεν μπορείς να περιγράψεις με τι μοιάζει... φαντάσου μια πεταλούδα να φτερουγίζει μέσα σου....
Η αίσθηση είναι τρομερή.. μια ψυχή μεγαλώνει μέσα σου, ζεί απο εσένα...
'Οταν έλεγα για το μητρικό φίλτρο (ένστικτο), εννοώ ότι αυτό που μου έλεγαν δεν μοιάζει με αυτό που ένιωθα εγώ...
Απλά εγώ τουλάχιστον ενώ νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένη για το γεγονός ότι σε κάποιους μήνες θα έχω ενα μωρό στην αγκαλιά.. όταν το είχα ήμουν τρομοκρατημένη.. έκανα μήνες να κοιμηθώ βράδυ απο φόβο μήπως πάθει κάτι και δεν το πάρω χαμπάρι..
τον κοιτούσα με τις ώρες μόνο και μόνο για να μην χάσω τα πρώτα σημάδια της ζωής του...
Ανάπνεε και ανάπνεα και εγώ...
Τρομακτική εμπειρία....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Αρα, και τη μαγεία ένιωσες, και το μητρικό φίλτρο, κατά τη γνώμη μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

τι ένοιωσα;

Είναι τελείως διαφορετικά τα συναισθήματα που σου γεννάει ένα μωρό όταν είναι μέσα σου και τελείως διαφορετικά όταν γεννιέται. όπως επίσης υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση μεταξύ πρώτου και δεύτερου παιδιού. Ετσι τα βίωσα εγώ τουλάχιστον. Όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος στη Νερίνα (πρώτη κόρη) τρόμαξα ότι δεν θα τα καταφέρω και αυτό γιατί ήρθε σε μια φάση που είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν θα αποκτήσω παιδί. Έτσι την πρώτη φορά που την ένοιωσα τρελλάθηκα για ένα λεπτό απο τη χαρά μου και για τους επόμενουν πέντε μήνες ειδικεύτηκα στο να την "αναγκάζω" να επικοινωνεί μαζί μου. Όταν γεννήθηκε, με αυτά τα τεράστια μαύρα μάτια της ορθάνοιχτα να με κοιτούν το πρώτο που σκέφτηκα ήταν "Θέε μου δεν θα μπορέσω ποτέ να τη βγάλω απο το μυαλό μου, εγώ και αυτή πρέπει να είμαστε πάντα μαζί" και ήθελα να σηκωθώ να φύγω, ήταν σαν να μην υπήρχα πιά. Τότε τρόμαξα και τώρα κάποιες φορές τρομάζω, αλλά τώρα πια ξέρω σίγουρα ότι αυτός ο καινούργιος τρόπος ζωής που ζω μαζί της, δεν ξέρω εαν είναι καλύτερος απο όσους έχω ζήσει, σίγουρα όμως είναι αδύνατον να με δω να τον αλλάζω με έναν άλλο και πίστεψε με έχω μια τρομακτική ικανότητα να αλλάζω. Στη δευτερη κόρη μου τα πραγματα ήταν πιο εύκολα χωρίς όμως να χάνουν τη μαγεία τους.
Στο μητρικό φίλτρο τώρα. Ξέρω ότι ακούγεται λίγο βαρύ, αλλά μετά απο 9 μήνες εγκυμοσύνης, μια γέννα και με το ξενύχτι να σου κλείνει το μάτι απο τον όγδοο μήνα και μετά (βαραίνεις κοιμάσαι πιο εύκολα, αλλά συνήθως πιο λίγο), τα άγχη χαζά ή μη και ένα σκασμένο να κλαίει, να κλαίει, να κλαίει το μητρικό φίλτρο για να υπάρξει πρέπει να το εφεύρεις, μέχρι να γνωριστείς μαζί του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

οταν πρωτοαντικρυσα τα παιδια μου για το καθενα απο αυτα ειμασταν 2 ξενοι που επρεπε να γνωριστουν ,στο πρωτο ηταν η περιεργη αισθηση του< και τωρα τι? > στα αλλα δυο ηξερα τι.Ακομα και τωρα εκπαιδευομαι το μητρικο φιλτρο ερχεται με τον καιρο και πραγματικα δεν ειναι το ευκολοτερο πραγμα στον κοσμο.Ουτε τα παιδια μας ειναι ιδιοκτησια, ουτε τα ζωα ,απλα διαμορφωνουμε ζωη, απλα δινουμε ευκαιριες στη ζωη.Ιδιοκτησια ειναι μονο ο εαυτος μας αν και αυτο ειναι επισης αμφισβητισιμο απο πολλους. Για την στειρωση και εγω ειχα τις αμφιβολιες μου και κατα ποσο εχω το δικαιωμα να παρω αυτην την αποφαση. Ωστοσο οταν εχασα τον γατουλη ακριβως γιατι δεν στειρωθηκε σωστα,και πηρε τους δρομους και χαθηκε εγινα θερμη οπαδος της στειρωσης .Τωρα και παλι με ταλανιζει το ερωτημα αλλα απο την αλλη δεν θελω να σκεφτω οτι και ο Περσης θα βρεθει εξω μονος και απροστατευτος σε μια πολη οπου ολα ειναι σκληρα και αγρια,οπου οι ανθρωποι παταν με το αυτοκινητο ζωα για πλακα,η ριχνουν φολες για να μην ενοχλουνται.Νοιοθω οτι πρεπει να τον προστατεψω απο συνθηκες που δεν γνωριζει,οπως προστατευω και τα παιδια μου ,στο καθενα αναλογα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Τι είναι όμως το μητρικό φίλτρο τελικά; Πότε ισχύει οτι μια μητέρα έχει ανεπτυγμένο το φίλτρο; δηλαδή, πως είναι αυτή;

Κάποτε σε σεισμό, ένα ζευγάρι αντιλήφθηκε ότι ξέχασε το μωρό στο διαμέρισμα. Αρχισαν να τσακώνονται και να επιρρίπτουν ευθύνες ο ένας στον άλλον και να στέλνει ο ένας τον άλλον για να ανέβει να το πάρει. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν τι κάνουν και πήγαν και το πήραν μαζί.
Θα μπορούσαμε να πούμε οτι όσο λειτουργούσε το αυθόρμητο, το συναίσθημα, το αληθινό, κανείς δεν νοιάζονταν για το μωρό αλλά για το ποιος φταίει που ξεχάστηκε, και μόνο όταν λειτούργησε η οργανωμένη λογική, τότε κατάλαβαν ότι είναι κακό αυτό που κάνουν και ντράπηκαν και πήγαν για το μωρό;
Αυτό το γεγονός μας επιτρέπει να θίξουμε το θέμα φίλτρο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

το μητρικο φιλτρο ας το πουμε ετσι ,ειναι η ευθυνη και η αγαπη που νοιωθεις για τα πλασματακια που εχεις φερει στη ζωη.σε ενα σεισμο οπως το παραδειγμα σου σε διαβεβαιω οτι σιγουρα ανθρωποι με το γνωθι σ εαυτον δεν θα μαλωναν ποιος θα φερει το παιδι(αλλο η ιστορια του οτι φυγανε χωρις το παιδι εκει ισως λειτουργησε το ενστικτο). Ειναι η συνειδητη αποφαση του να φερεις παιδια στον κοσμο, στη ζωη σου,οποτε αυτο συνεπαγεται οτι πρεπει ,νοιωθεις οτι εσυ εισαι αυτος που θα το φροντισει θα το μεγαλωσει . περα απο αυτο ειναι η αγαπη το δεσιμο που νοιωθεις καθως αυτο το πλασμα εξαρτατε απο σενα,ζει απο σενα και μεγαλωνοντας μερα με τη μερα χρονο με τον χρονο αγαπας Βασικα για μενα δεν υπαρχει μητρικο φιλτρο ,μητρικο φιλτρο ειναι η αγαπη και δεν το εχεις το αποκτας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ;

Η Νάσια (η δεύτερη κόρη μου) γεννήθηκε 6 Σεπτέμβρη του 99, στις 7 έγινε ο σεισμός της Πάρνηθας (τίποτα δεν είναι τυχαίο). Στο διπλανό δωμάτιο η μητέρα ενός άλλου μωρού, επειδή ήμασταν στο 4ο ζήτησε αλλαγή δωματίου και πήγε στον 1ο. Ως εδώ όλα καλά. Στα μαιευτήρια όμως απαγορεύεται η μετακίνηση υγιών βρεφών απο τον όροφο που "χρεώθηκαν". Η μητέρα δέχτηκε να φύγει χωρίς το μωρό της το οποίο θα το ξαναέβλεπε όταν έφευγε μια και δεν ανέβαινε στον 4ο ούτε για να το ταίσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν ή ότι δεν είναι μια καλή μάνα (μπορεί και να μην είναι για άλλους λόγους). Και μόνο η αντιφατικότητα των συναισθημάτων και τα σκαμπανεβάσματα που περνάς μέχρι και κάποιους μήνες αφού γεννηθεί το μωρό σου είναι αρκετά για να σε αποσυντονίσουν τελείως. Για μένα το μητρικό φίλτρο είναι μια εντελώς εγκεφαλική λειτουργία που σε προετοιμάζει να αποδεχθείς το αναπόφευκτο: Το μωρό ήρθε και δεν σκοπεύει να φύγει τώρα κοντά. Εκεί συνήθως, επειδή χρειάζεσαι ένα διάστημα να αποστηθίσεις τις απαραίτητες πληροφορίες (ακόμα και του στυλ: απο ποια πλευρά είπαμε ότι φοριέται το πάμπερς βοηθάει η γρήγορη ενεργοποίηση του αντίστοιχου πατρικού φίλτρου. Εγώ εδώ υπήρξα τυχερή. Τους έδωσα ένα πατέρα με περίσσευμα πατρικού και με μια δόση μητρικού μαζί και έτσι έχουμε μια σχετική ισορροπία.
Το ψιλοανοίξαμε το θέμα ή ιδέα μου είναι; Βράδυ δεν θα το πάρει είδηση κανείς. Πάω για ύπνο.
Καλη νύχτα να 'χετε
Φωτούλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

ετσι ακριβως αυτα τα δυο μητρικο και πατρικο φιλτρο πρεπει να λειτουργουν μαζι και ειναι προνομιο και των δυο οχι μονο της μαμας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

εχει μια σχεση και με τα δυο,και τα δυο τα αγαπαμε και μοιαζουν και οι γατουλες παιδια μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Είτε είναι παιδιά είτε για ζώα η αίσθηση υπευθυνότητας είναι η ίδια.. και τα δύο εξαρτιόνται απο εμάς για να μεγαλώσουν και πρέπει να τους παρέχουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να έχουν μια όμορφη ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.