Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Havana
Διάσημο μέλος
Η Katrin! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών και μας γράφει από Καπανδρίτι (Αττική). Έχει γράψει 2.294 μηνύματα.
19-10-12
20:06
Μια ιστορία για την οποία δεν είμαστε υπερήφανοι.
(αλλά έχουμε κουράγιο να μοιραστούμε μαζί σας)
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συμβαίνει κάτι άσχημο κοιτάζουν να το κρύψουν ενστικτωδώς,
το ίδιο συμβαίνει και στα εκτροφεία (παντού σε όλες τις χώρες) .
Σκέφτηκα πάρα πολύ σοβαρά πριν γράψω αυτό το γράμμα το όποιο κόστος και κυρίως τους επικριτές μου οι οποίοι διαβάζοντας αυτές τις γραμμές θα τις απολάμβαναν σα βούτυρο στο ψωμί τους,
στο τέλος επικράτησε η ψυχραιμία και η λογική ότι πάνω απόλα σε αυτή την εκτροφή που αποφάσισα να κάνω είναι τα ζώα μου, εκείνα τα οποία αγόρασα κι εκείνα τα οποία είμαι υπεύθυνη
για τη γέννηση τους σε αυτό το κόσμο.
Η ιστορία ξεκινά πέρυσι το χειμώνα, η Βιτκώρια γέννησε 3 μικρά μωράκια, τα οποία έχω ανεβάσει στην ενότητα υιοθετημένα γατάκια, πρόκειται για τον Draco, την Αcacia και την Βellatrix,
Και τα 3 υιοθετήθηκαν πολύ σύντομα και όταν πήγαν 3 μηνών πήγαν στις καινούριες τους οικογένειες, όλα βαίναν καλώς , στειρωθήκαν σε κατάλληλη ηλικία και γενικά υπήρχε μια επικοινωνία με όλες τις οικογένειες με φωτογραφίες και νέα από τα γατάκια.
Το καλοκαίρι ήρθε και η οικογένειες πήγαν διακοπές κάποιοι με τις γάτες τους , κάποιοι άλλοι άφησαν τη γατούλα τους να την προσέχουν οι γονείς τους,
όπως δυστυχώς και οι γονείς της άτυχης Acacia.
Λέω δυστυχώς γιατί η μικρή έπεσε από το μπαλκόνι, πιθανώς χαζεύοντας κάποιο περιστέρι, από τον 3ο όροφο.
Προχωρημένος Αύγουστος στην Αθήνα και οι γιατροί είναι ελάχιστοι , κακά τα ψέματα μένουν μόνο οι νεοσύστατοι και κάποιες κλινικές που λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας.
Η Ακακία έπεσε θύμα για δεύτερη φορά του καλοκαιριού, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν μπορούσε να χειρουργηθεί επί τόπου και να είναι σε καλύτερη μοίρα ή αν αυτό που της παρασχέθηκε ήταν ότι το καλύτερο.
Το αποτέλεσμα ήταν με συντηρητική αγωγή ένα ζωάκι να μην κινείται και δυστυχώς για τρίτη φορά η Ακάκια παρέμεινε άτυχη, η οικογένεια λόγω της ακράτειας που της προκλήθηκε από την πτώση την απομόνωσε στο μπάνιο, καθόλου καλό μέρος για την ψυχολογία του ζώου, το αφήνω ασχολίαστο όλο το κομμάτι για την αμέλεια από μεριάς τους να πέσει από το μπαλκόνι για το λόγο ότι πραγματικά το κακό δεν θέλει πολύ να συμβεί, παρόλο το δίχτυ και το προστατευτικό ατυχήματα πάντοτε συμβαίνουν, εκείνο που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα είναι η απομόνωση ενός χτυπημένου ζώου στο μπάνιο. Η οικογένεια αποφάσισε πολύ πολύ σύντομα να “διώξει” το μαύρο σύννεφο αναπηρίας από το σπίτι και ευτυχώς όπου έπειτα απο κοινή συναίνεση και με τη βοήθεια μιας άλλης ragdollομαμάς που βοήθησε στη μεταφορά και τη φολοξενησε για ένα μήνα μέχρι να τελειώσουν οι προετοιμασίες της έκθεσης η Ακάκια βρίσκεται πλέον σπίτι μας.
Δεν σας κρύβω ότι χαζεύω μέρες το βίντεακι της που είναι ένα γατάκι ανυποψίαστο και χαρούμενο και το ίδιο γατάκι επέστρεψε “κομμάτια” σε ένα κλουβάκι.
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω αυτό το συναίσθημα.
Αισθανόμουν σαν εγκληματίας απέναντι σε ένα αθώο ζωάκι.
Όμως η Ακάκια δε έχει πει την τελευταία της λέξη, ένα ζώο με κατακλύσεις συνηθίζεται να το “κοιμήζουν”
όχι όμως αυτή τη μικρή, ήρθε σπίτι και άρχισε να κινείται σε όλους τους χώρους, είχε απίστευτη όρεξη να κινηθεί και αν περπατάει εμ τον δικό της ξεχωριστό τρόπο που σιγά σιγά το χτυπημένο ποδαράκι της αρχίζει να δένει, ορθοπεδικά δεν έχει πλέον πρόβλημα και το όλο περπάτημα (το περίεργο ) είναι νευρολογικό , μέρα με την ημέρα δυναμώνει και βελτιώνεται,
η ουροδόχος κύστη θέλει άδειασμα πρώι-βράδυ και έχουμε παραγγείλει στα μέτρα της μια πλενόμενη πάνα για να την φοράει και να μην γεμίζει το σπίτι τσισάκια,
έχει φτάσει σε στάδιο να τρέχει (ναι στη κυριολεξία τρέχει) για να φάει κονσέρβα, είναι πολύ ομιλητική , και φυσικά έχει γνώμη για όλα όσα συμβαίνουν σπίτι μας.
Μιλώντας με τους γιατρούς μας καταλήξαμε ότι η μικρή θα πάει καλά και έχει πολλές ελπίδες,
χρειάζεται όμως κάποιον να ασχολείται σε πιο συχνή βάση , δεν σας κρύβω ότι με αυτή την ιστορία πολλά πράγματα έμειναν πίσω , και κάποιες γάτες παραμελήθηκαν, (για αυτό σε επόμενη ανακοίνωση θα δείτε τη δραματική μείωση του πληθυσμού και της δυναμικής του εκτροφείου καθώς και διάφορες άλλες αλλαγές οι οποίες σκεφτήκαμε έπειτα από αυτό το θλιβερό γεγονός))
Το ατύχημα της Ακάκια μας έκανε να αναθεωρήσουμε πάρα πολλά , θέλουμε η ιστορία της να γίνει παράδειγμα για ακόμη περισσότερη προσοχή στα μπαλκόνια, και τις πυλωτές. Το μότο μας από την πρώτη ημέρα μέχρι και σήμερα ήταν οτι ragdoll μας είναι παιδιά μας,
θέλουμε το καλύτερο για εκείνη, είμαστε σε επικοινωνία με Αυστρία που κάνουν κάποια πειραματικά χειρουργεία σε σπονδυλική στήλη και αν κρίνουμε ότι έχει πιθανότητα θα την συνοδέψουμε εκεί.
Στο μεταξύ αναζητούμε οικογένεια, χωρίς πολλά ζώα (για να έχει χρόνο) κάποιον που να θέλει αν ασχοληθεί με αυτό το ζωάκι και εμείς θα αναλάβουμε τα έξοδα της.
Προκειμένου να δυναμώσει κι άλλο.
Δεν νιώθει πόνο, είναι πολύ αισιόδοξη και αν εξαιρέσουμε την ακράτεια είναι μια φυσιολογική και πρόσχαρη γάτα.
Παίρνοντας δύναμη από αυτή τη γάτα που έχει το όνομα ενός πολύ δυνατού και γερού δέντρου
παραθέτω αυτή την ιστορία με στόχο το δικό της ευ ζην .
(αρ. ηλεκτρονικής σήμανσης:900096000037284)
(αλλά έχουμε κουράγιο να μοιραστούμε μαζί σας)
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συμβαίνει κάτι άσχημο κοιτάζουν να το κρύψουν ενστικτωδώς,
το ίδιο συμβαίνει και στα εκτροφεία (παντού σε όλες τις χώρες) .
Σκέφτηκα πάρα πολύ σοβαρά πριν γράψω αυτό το γράμμα το όποιο κόστος και κυρίως τους επικριτές μου οι οποίοι διαβάζοντας αυτές τις γραμμές θα τις απολάμβαναν σα βούτυρο στο ψωμί τους,
στο τέλος επικράτησε η ψυχραιμία και η λογική ότι πάνω απόλα σε αυτή την εκτροφή που αποφάσισα να κάνω είναι τα ζώα μου, εκείνα τα οποία αγόρασα κι εκείνα τα οποία είμαι υπεύθυνη
για τη γέννηση τους σε αυτό το κόσμο.
Η ιστορία ξεκινά πέρυσι το χειμώνα, η Βιτκώρια γέννησε 3 μικρά μωράκια, τα οποία έχω ανεβάσει στην ενότητα υιοθετημένα γατάκια, πρόκειται για τον Draco, την Αcacia και την Βellatrix,
Και τα 3 υιοθετήθηκαν πολύ σύντομα και όταν πήγαν 3 μηνών πήγαν στις καινούριες τους οικογένειες, όλα βαίναν καλώς , στειρωθήκαν σε κατάλληλη ηλικία και γενικά υπήρχε μια επικοινωνία με όλες τις οικογένειες με φωτογραφίες και νέα από τα γατάκια.
Το καλοκαίρι ήρθε και η οικογένειες πήγαν διακοπές κάποιοι με τις γάτες τους , κάποιοι άλλοι άφησαν τη γατούλα τους να την προσέχουν οι γονείς τους,
όπως δυστυχώς και οι γονείς της άτυχης Acacia.
Λέω δυστυχώς γιατί η μικρή έπεσε από το μπαλκόνι, πιθανώς χαζεύοντας κάποιο περιστέρι, από τον 3ο όροφο.
Προχωρημένος Αύγουστος στην Αθήνα και οι γιατροί είναι ελάχιστοι , κακά τα ψέματα μένουν μόνο οι νεοσύστατοι και κάποιες κλινικές που λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας.
Η Ακακία έπεσε θύμα για δεύτερη φορά του καλοκαιριού, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν μπορούσε να χειρουργηθεί επί τόπου και να είναι σε καλύτερη μοίρα ή αν αυτό που της παρασχέθηκε ήταν ότι το καλύτερο.
Το αποτέλεσμα ήταν με συντηρητική αγωγή ένα ζωάκι να μην κινείται και δυστυχώς για τρίτη φορά η Ακάκια παρέμεινε άτυχη, η οικογένεια λόγω της ακράτειας που της προκλήθηκε από την πτώση την απομόνωσε στο μπάνιο, καθόλου καλό μέρος για την ψυχολογία του ζώου, το αφήνω ασχολίαστο όλο το κομμάτι για την αμέλεια από μεριάς τους να πέσει από το μπαλκόνι για το λόγο ότι πραγματικά το κακό δεν θέλει πολύ να συμβεί, παρόλο το δίχτυ και το προστατευτικό ατυχήματα πάντοτε συμβαίνουν, εκείνο που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα είναι η απομόνωση ενός χτυπημένου ζώου στο μπάνιο. Η οικογένεια αποφάσισε πολύ πολύ σύντομα να “διώξει” το μαύρο σύννεφο αναπηρίας από το σπίτι και ευτυχώς όπου έπειτα απο κοινή συναίνεση και με τη βοήθεια μιας άλλης ragdollομαμάς που βοήθησε στη μεταφορά και τη φολοξενησε για ένα μήνα μέχρι να τελειώσουν οι προετοιμασίες της έκθεσης η Ακάκια βρίσκεται πλέον σπίτι μας.
Δεν σας κρύβω ότι χαζεύω μέρες το βίντεακι της που είναι ένα γατάκι ανυποψίαστο και χαρούμενο και το ίδιο γατάκι επέστρεψε “κομμάτια” σε ένα κλουβάκι.
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω αυτό το συναίσθημα.
Αισθανόμουν σαν εγκληματίας απέναντι σε ένα αθώο ζωάκι.
Όμως η Ακάκια δε έχει πει την τελευταία της λέξη, ένα ζώο με κατακλύσεις συνηθίζεται να το “κοιμήζουν”
όχι όμως αυτή τη μικρή, ήρθε σπίτι και άρχισε να κινείται σε όλους τους χώρους, είχε απίστευτη όρεξη να κινηθεί και αν περπατάει εμ τον δικό της ξεχωριστό τρόπο που σιγά σιγά το χτυπημένο ποδαράκι της αρχίζει να δένει, ορθοπεδικά δεν έχει πλέον πρόβλημα και το όλο περπάτημα (το περίεργο ) είναι νευρολογικό , μέρα με την ημέρα δυναμώνει και βελτιώνεται,
η ουροδόχος κύστη θέλει άδειασμα πρώι-βράδυ και έχουμε παραγγείλει στα μέτρα της μια πλενόμενη πάνα για να την φοράει και να μην γεμίζει το σπίτι τσισάκια,
έχει φτάσει σε στάδιο να τρέχει (ναι στη κυριολεξία τρέχει) για να φάει κονσέρβα, είναι πολύ ομιλητική , και φυσικά έχει γνώμη για όλα όσα συμβαίνουν σπίτι μας.
Μιλώντας με τους γιατρούς μας καταλήξαμε ότι η μικρή θα πάει καλά και έχει πολλές ελπίδες,
χρειάζεται όμως κάποιον να ασχολείται σε πιο συχνή βάση , δεν σας κρύβω ότι με αυτή την ιστορία πολλά πράγματα έμειναν πίσω , και κάποιες γάτες παραμελήθηκαν, (για αυτό σε επόμενη ανακοίνωση θα δείτε τη δραματική μείωση του πληθυσμού και της δυναμικής του εκτροφείου καθώς και διάφορες άλλες αλλαγές οι οποίες σκεφτήκαμε έπειτα από αυτό το θλιβερό γεγονός))
Το ατύχημα της Ακάκια μας έκανε να αναθεωρήσουμε πάρα πολλά , θέλουμε η ιστορία της να γίνει παράδειγμα για ακόμη περισσότερη προσοχή στα μπαλκόνια, και τις πυλωτές. Το μότο μας από την πρώτη ημέρα μέχρι και σήμερα ήταν οτι ragdoll μας είναι παιδιά μας,
θέλουμε το καλύτερο για εκείνη, είμαστε σε επικοινωνία με Αυστρία που κάνουν κάποια πειραματικά χειρουργεία σε σπονδυλική στήλη και αν κρίνουμε ότι έχει πιθανότητα θα την συνοδέψουμε εκεί.
Στο μεταξύ αναζητούμε οικογένεια, χωρίς πολλά ζώα (για να έχει χρόνο) κάποιον που να θέλει αν ασχοληθεί με αυτό το ζωάκι και εμείς θα αναλάβουμε τα έξοδα της.
Προκειμένου να δυναμώσει κι άλλο.
Δεν νιώθει πόνο, είναι πολύ αισιόδοξη και αν εξαιρέσουμε την ακράτεια είναι μια φυσιολογική και πρόσχαρη γάτα.
Παίρνοντας δύναμη από αυτή τη γάτα που έχει το όνομα ενός πολύ δυνατού και γερού δέντρου
παραθέτω αυτή την ιστορία με στόχο το δικό της ευ ζην .
(αρ. ηλεκτρονικής σήμανσης:900096000037284)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Τελευταία επεξεργασία:
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Η Βάσω. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 15.939 μηνύματα.
19-10-12
20:39
Δεν μπορω να καταλαβω για ποιο λογο πρεπει να νοιωθετε εσεις υπευθυνοι, η οτι πρεπει να κρυψετε κατι. Ειμαι σιγουρη οτι οπως ολοι οι εκτροφεις, κανατε εξονυχιστικο ελεγχο στις οικογενειες που θα υιοθετουσαν την Ακακια και τα δυο αδερφακια της. Το οτι η "οικογενεια" της μικρουλας φανηκε τοσο ανευθυνη, αλλα και τοσο μικροψυχη, ναι μικροψυχια ειναι να απομονωνεις ενα ζωακι επειδη δεν μπορει να συγκρατησει τα τσισακια του, απο δικο σου λαθος, δεν ειναι κατι για το οποιο θα πρεπει εσεις να νοιωθετε ενοχοι. Εσεις οταν το πραγμα εφθασε στη γνωση σας, κανετε το ανθρωπινως, ισως και περισσοτερο ακομη, δυνατον για να βοηθησετε το ατυχο γατακι.
Ευχομαι να εχετε δυναμη και κουραγιο να συνεχισετε να αντιμετωπιζετε την κατασταση αυτη, με την ιδια αποφασιστικοτητα και να εισαστε βεβαιοι οτι οταν υπαρχει θεληση και αγαπη σαν τη δικη σας, συνηθως υπαρχει και η πρεπουσα ανταμειβη.
Ευχομαι να εχετε δυναμη και κουραγιο να συνεχισετε να αντιμετωπιζετε την κατασταση αυτη, με την ιδια αποφασιστικοτητα και να εισαστε βεβαιοι οτι οταν υπαρχει θεληση και αγαπη σαν τη δικη σας, συνηθως υπαρχει και η πρεπουσα ανταμειβη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
MAYROULIS
Περιβόητο μέλος
Ο Μαυρουλάκης Φαγανάκης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 4.284 μηνύματα.
19-10-12
20:42
την καημενούλα 
εύχομαι να γίνει καλά! (πάντως να παρατήσουν το ζωάκι όταν χρειάζεται τη φροντίδα τους περισσότερο;)
εύχομαι να γίνει καλά! (πάντως να παρατήσουν το ζωάκι όταν χρειάζεται τη φροντίδα τους περισσότερο;
)Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Ο Lord Kratos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 20.775 μηνύματα.
19-10-12
20:49
Κατρίν, δεν έχεις κανένα λόγο να νιώθεις υπεύθυνη για όλο αυτό που συνέβη στην Ακακία.
Πιστεύω ότι έκανες το καλύτερο δυνατό από την πλευρά σου, αυτοί που θα έπρεπε να νιώθουν υπεύθυνοι είναι άλλοι!
Απορώ πως μπορεί κάποιος να αφήνει μια γάτα να κυκλοφορεί σε έναν απροστάτευτο χώρο κι όταν εξαιτίας αυτής της ανευθυνότητας το ζώο τραυματίζεται, να το κλειδώνει στο μπάνιο λες κι είναι καμία πετσέτα...
Λυπάμαι αλλά όλο αυτό μου φαίνεται τρομερά απάνθρωπο!
Πραγματικά, εύχομαι να αποκατασταθεί η υγεία της μικρής και να μπορέσει να επανέλθει η καημένη...
Πιστεύω ότι έκανες το καλύτερο δυνατό από την πλευρά σου, αυτοί που θα έπρεπε να νιώθουν υπεύθυνοι είναι άλλοι!
Απορώ πως μπορεί κάποιος να αφήνει μια γάτα να κυκλοφορεί σε έναν απροστάτευτο χώρο κι όταν εξαιτίας αυτής της ανευθυνότητας το ζώο τραυματίζεται, να το κλειδώνει στο μπάνιο λες κι είναι καμία πετσέτα...
Λυπάμαι αλλά όλο αυτό μου φαίνεται τρομερά απάνθρωπο!
Πραγματικά, εύχομαι να αποκατασταθεί η υγεία της μικρής και να μπορέσει να επανέλθει η καημένη...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Η Πουπουλίνα είναι αόρατη. Είναι μας γράφει από Κόρινθος (Κόρινθος). Έχει περάσει από τη ζωή της 1 ζωάκι Έχει γράψει 67.217 μηνύματα.
19-10-12
21:12
Δεν μπορω να σταματησω το κλαμα,και το εννοω.
Ποσες φορες εχουμε πει,οχι σε μπαλκονια ετσι;Πολυ προσοχη;;Μας θεωρουν υπερβολικους,.Να μην σχολιασω καν το γεγονος του κλεισιματος στο μπανιο.
Ψυχουλα μου.Γατακι μου...σε τι εφταιξες;
Κατερινα μου.Δεν ειμαι χαρουμενη,πως θα μπορουσα με τετοια ιστορια;Αλλα τουλαχιστον ειμαι ησυχη οτι μαζι σου τωρα,μεχρι να βρει η γατουλα το μονιμο σπιτακι της,ειναι σε καλα χερια.
Κουραγιο Κατερινα μου.
Ευχομαι με ολη μου την καρδια,να βρεθει ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ,που θα δωσει μια καλη ζωη σε ενα πλασματακι,που δεν εφταιξε σε τιποτα.
Ποσες φορες εχουμε πει,οχι σε μπαλκονια ετσι;Πολυ προσοχη;;Μας θεωρουν υπερβολικους,.Να μην σχολιασω καν το γεγονος του κλεισιματος στο μπανιο.
Ψυχουλα μου.Γατακι μου...σε τι εφταιξες;
Κατερινα μου.Δεν ειμαι χαρουμενη,πως θα μπορουσα με τετοια ιστορια;Αλλα τουλαχιστον ειμαι ησυχη οτι μαζι σου τωρα,μεχρι να βρει η γατουλα το μονιμο σπιτακι της,ειναι σε καλα χερια.
Κουραγιο Κατερινα μου.
Ευχομαι με ολη μου την καρδια,να βρεθει ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ,που θα δωσει μια καλη ζωη σε ενα πλασματακι,που δεν εφταιξε σε τιποτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος
Η Ριάνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 9.131 μηνύματα.
19-10-12
21:39
Πόσο με ΠΟΝΕΣΕ αυτή η ιστορία, δεν λέγεται. Ρατσισμός παντού. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι άσπρος, είναι "κίτρινος". Αυτό το γατί δεν έχει τέσσερα πόδια, έχει τρία. Εσείς τουλάχιστον Κατρίν μου, έχετε καρδιά που κτυπάει. Ανθρώπινα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Havana
Διάσημο μέλος
Η Katrin! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών και μας γράφει από Καπανδρίτι (Αττική). Έχει γράψει 2.294 μηνύματα.
19-10-12
23:32
Σας ευχαριστώ όλους και για τα ποστ εδώ και για τα πμ, μας δίνεται πολύ κουράγιο ειλικρινά!
Ο λόγος που νιώθω ευθύνη είναι γιατί πολύ απλά ευθύνομαι εγώ για τη γέννηση της μικρής, ήταν μια προγραμματισμένη γέννα να έρθει αυτό το πλασματάκι στο κόσμο.
και μετά γίνεται μια δίνη σκέψεων που οδηγούν σε εντροπικό αποτέλεσμα.
Θέλω απλώς να πω ,σε απάντηση προς κάποια πμ που έλαβα οτι η μικρή δεν πονάει, δεν έχει σπάσει κάτι πέρα απο τον τελέυταίο σπόνδυλο νιώθει μια μικρή "ενόχληση" όταν αδειάζω την κύστη της , δεν είναι πόνος αλλα υποθέτω οτι δεν της αρέσει και το πασπάτεμα 2 φορές την ημέρα στην κοιλίτσα.. και απλως εκείνη την ώρα μουρμουράει.
George καλύτερη παρομοίωση δεν μπορουσες να βρεις... σαν πετσέτα παρατημένο κανονικά...
θα φτιάξω βιντεάκι να τη δείτε πως παιζει πλέον με τις άλλες γάτες που έχουμε πως ανεβαίνει στους καναπέδες (αμέεεεε) και πως τρέχει για κονσέρβα.
Είναι από μόνη της πολύ αισιόδοξη γάτα.
Σας ευχαριστώ και πάλι για τη στήριξη!
Όσο για τα μπαλκόνια, καλύτερα να γίνουμε γραφικοί και να επαναλαμβανόμαστε παρά να έχουμε άλλα ατυχήματα.
Ο λόγος που νιώθω ευθύνη είναι γιατί πολύ απλά ευθύνομαι εγώ για τη γέννηση της μικρής, ήταν μια προγραμματισμένη γέννα να έρθει αυτό το πλασματάκι στο κόσμο.
και μετά γίνεται μια δίνη σκέψεων που οδηγούν σε εντροπικό αποτέλεσμα.
Θέλω απλώς να πω ,σε απάντηση προς κάποια πμ που έλαβα οτι η μικρή δεν πονάει, δεν έχει σπάσει κάτι πέρα απο τον τελέυταίο σπόνδυλο νιώθει μια μικρή "ενόχληση" όταν αδειάζω την κύστη της , δεν είναι πόνος αλλα υποθέτω οτι δεν της αρέσει και το πασπάτεμα 2 φορές την ημέρα στην κοιλίτσα.. και απλως εκείνη την ώρα μουρμουράει.
George καλύτερη παρομοίωση δεν μπορουσες να βρεις... σαν πετσέτα παρατημένο κανονικά...
θα φτιάξω βιντεάκι να τη δείτε πως παιζει πλέον με τις άλλες γάτες που έχουμε πως ανεβαίνει στους καναπέδες (αμέεεεε) και πως τρέχει για κονσέρβα.
Είναι από μόνη της πολύ αισιόδοξη γάτα.
Σας ευχαριστώ και πάλι για τη στήριξη!
Όσο για τα μπαλκόνια, καλύτερα να γίνουμε γραφικοί και να επαναλαμβανόμαστε παρά να έχουμε άλλα ατυχήματα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Ο Lord Kratos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 20.775 μηνύματα.
20-10-12
14:00
Μαζί όμως με τη μικρή γεννήθηκαν κι άλλα τόσα μικρά που βρήκαν το σπίτι τους και ζουν ευτυχισμένα με τις οικογένειές τους.
Δεν ξέρω, πιστεύω πως άλλοι είναι οι υπεύθυνοι κι όχι εσύ.
Απλώς μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ένα γατί δεν είναι μπιμπελό για να το επιδεικνύουμε και δεν γίνεται να το αγαπάμε και να το θέλουμε μόνο όσο είναι "όμορφο", πόσο μάλλον όταν αυτή η "ομορφιά" χάνεται εξαιτίας δικών μας λαθών.
Ένα ζώο το αγαπάς γιατί είναι αυτό που είναι και το αγαπάς από την πρώτη στιγμή που έρχεσαι σε επαφή μαζί του μέχρι την τελευταία.
Δεν το πετάς σε ένα δωματιάκι 2 x 2 όταν έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε την ανάγκη για την επαφή μαζί σου και την αγάπη σου.
Δεν μπορώ καν να σκεφτώ το ενδεχόμενο να αφήσω τα δικά μου, να τα διώξω ακόμη κι αν συνέβαινε το οτιδήποτε.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως μπόρεσε να το κάνει η οικογένεια που την είχε...
Δεν ξέρω, πιστεύω πως άλλοι είναι οι υπεύθυνοι κι όχι εσύ.
Απλώς μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ένα γατί δεν είναι μπιμπελό για να το επιδεικνύουμε και δεν γίνεται να το αγαπάμε και να το θέλουμε μόνο όσο είναι "όμορφο", πόσο μάλλον όταν αυτή η "ομορφιά" χάνεται εξαιτίας δικών μας λαθών.
Ένα ζώο το αγαπάς γιατί είναι αυτό που είναι και το αγαπάς από την πρώτη στιγμή που έρχεσαι σε επαφή μαζί του μέχρι την τελευταία.
Δεν το πετάς σε ένα δωματιάκι 2 x 2 όταν έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε την ανάγκη για την επαφή μαζί σου και την αγάπη σου.
Δεν μπορώ καν να σκεφτώ το ενδεχόμενο να αφήσω τα δικά μου, να τα διώξω ακόμη κι αν συνέβαινε το οτιδήποτε.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως μπόρεσε να το κάνει η οικογένεια που την είχε...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kathy85
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Κατερίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών και μας γράφει από Σέρρες (Σέρρες). Έχει γράψει 1.450 μηνύματα.
20-10-12
15:33
Ειλικρινα δεν μπορω να πιστεψω οτι υπαρχουν τετοιοι ανθρωποι...που κατεστησαν το ζωο αναπηρο και σαν να μην εφτανε αυτο το πετανε σε ενα μερος κλεισμενο σαν ενα λουτρινο γατακι και οχι σαν ενα ζωντανο πλασμα του θεου...
Αυτη τη στιγμη η Σοφη κοιμαται διπλα μου και οσο σκεφτομαι την Ακακια και βλεπω τη μικρη μου δεν μπορω να μην δακρισω για αυτη την ψυχουλα(ακακια).
Αυτη τη στιγμη η Σοφη κοιμαται διπλα μου και οσο σκεφτομαι την Ακακια και βλεπω τη μικρη μου δεν μπορω να μην δακρισω για αυτη την ψυχουλα(ακακια).
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
koukimanster
Πολύ δραστήριο μέλος
Η koukimanster αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1.246 μηνύματα.
20-10-12
16:47
Τραγική ιστορία. Τη διάβασα χθες και στενοχωρήθηκα πολύ. Έχω ωστόσο μια ένσταση. Προφανώς οι ιδιοκτήτες της Ακάκιας φέρθηκαν απάνθρωπα, κλείνοντας το γατάκι στο μπάνιο. Και μόνο που το σκέφτομαι τρομάζω και απογοητεύομαι από το πόσο απαίσια μπορεί να φερθεί ο άνθρωπος γενικά. Όμως, λέτε κάποιοι ότι φταίνε αυτοί που το γατάκι χτύπησε. Επειδή δε γνωρίζω πώς ακριβώς έγινε το ατύχημα, θα αναφερθώ σε μένα και στη δικιά μου γατούλα.
Μένουμε στον τέταρτο όροφο. Της γατούλας μου της αρέσει να βολτάρει και να κοιμάται στο μπαλκόνι. Συχνά της το απαγορεύω, ειδικά όταν έχω κάποια δουλειά μέσα στο σπίτι, οπότε δε θα μπορώ να της ρίχνω ματιές να βλέπω τι κάνει. Συνήθως όμως την αφήνω, ειδικά επειδή έχω δει ότι απλά αράζει στις καρέκλες και κοιμάται. Στα σημεία του μπαλκονιού στα οποία "συνέφερε" να βάλουμε περίφραξη, βάλαμε. Και λέω "συνέφερε" επειδή σε κάποια σημεία παρατηρήσαμε ότι με την οποιαδήποτε περίφραξη μάλλον θα την διευκολύναμε να ανέβει στο κάγκελο παρά θα την αποτρέπαμε.
Ξέρω όμως ότι είναι γάτα. Άν της κολλήσει ότι θέλει να ανέβει στην κορφή του κάγκελου, θα το κάνει όπως και να 'χει. Είναι γάτα. Είναι αιλουροειδές. Δε νομίζω ότι μπορεί να σταθεί κάτι εμπόδιο στο δρόμο της. Οπότε αν τυχόν ποτέ χτύπα ξύλο, είναι και ο μεγαλύτερος φόβος μου αυτός, η γατούλα πέσει (ξαναλέω μακριά από όλους μας τέτοια πράματα) δε θα φταίω εγώ. Αντικειμενικά, δε θα φταίω. Δυστυχώς, δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράματα αν η γατούλα είναι λίγο παράτολμη και κυνηγιάρα και παιχνιδιάρα. Αυτά ήθελα να πω.
Περαστικά στο γατουλάκι. Αφού έχει τόση όρεξη να ζήσει, παίζει, τρώει, δε θα τη σταματήσει ένα τόσο μικρό πράμα όσο η ακράτεια. Είναι πολύ κρίμα που δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί το γατουλάκι σ' αυτόν τον τομέα, αλλά κατά τα άλλα είναι μια κανονική γατούλα που απλά έχει μια ιδιαιτερότητα στην τουαλέτα της. Και χρειάζεται ακόμα περισσότερη αγάπη και φροντίδα
Μένουμε στον τέταρτο όροφο. Της γατούλας μου της αρέσει να βολτάρει και να κοιμάται στο μπαλκόνι. Συχνά της το απαγορεύω, ειδικά όταν έχω κάποια δουλειά μέσα στο σπίτι, οπότε δε θα μπορώ να της ρίχνω ματιές να βλέπω τι κάνει. Συνήθως όμως την αφήνω, ειδικά επειδή έχω δει ότι απλά αράζει στις καρέκλες και κοιμάται. Στα σημεία του μπαλκονιού στα οποία "συνέφερε" να βάλουμε περίφραξη, βάλαμε. Και λέω "συνέφερε" επειδή σε κάποια σημεία παρατηρήσαμε ότι με την οποιαδήποτε περίφραξη μάλλον θα την διευκολύναμε να ανέβει στο κάγκελο παρά θα την αποτρέπαμε.
Ξέρω όμως ότι είναι γάτα. Άν της κολλήσει ότι θέλει να ανέβει στην κορφή του κάγκελου, θα το κάνει όπως και να 'χει. Είναι γάτα. Είναι αιλουροειδές. Δε νομίζω ότι μπορεί να σταθεί κάτι εμπόδιο στο δρόμο της. Οπότε αν τυχόν ποτέ χτύπα ξύλο, είναι και ο μεγαλύτερος φόβος μου αυτός, η γατούλα πέσει (ξαναλέω μακριά από όλους μας τέτοια πράματα) δε θα φταίω εγώ. Αντικειμενικά, δε θα φταίω. Δυστυχώς, δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράματα αν η γατούλα είναι λίγο παράτολμη και κυνηγιάρα και παιχνιδιάρα. Αυτά ήθελα να πω.
Περαστικά στο γατουλάκι. Αφού έχει τόση όρεξη να ζήσει, παίζει, τρώει, δε θα τη σταματήσει ένα τόσο μικρό πράμα όσο η ακράτεια. Είναι πολύ κρίμα που δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί το γατουλάκι σ' αυτόν τον τομέα, αλλά κατά τα άλλα είναι μια κανονική γατούλα που απλά έχει μια ιδιαιτερότητα στην τουαλέτα της. Και χρειάζεται ακόμα περισσότερη αγάπη και φροντίδα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
_amanda_
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Ρούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 242 μηνύματα.
20-10-12
18:10
Κατερίνα μου, δεν βλέπω το λόγω που θα πρέπει εσύ να αισθάνεσαι ενοχές ! Κάποιοι ''άλλοι'' θα έπρεπε όχι απλά να νιώθουν ενοχές αλλά να ντρέπονται να λέγονται άνθρωποι ! 'Οταν αποφασίζεις να υιοθετήσεις ένα γατάκι , θα πρέπει η απόφαση αυτή να είναι πολύ ώριμη και να έχεις λάβει ύποψη σου όλες τις παραμέτρους ! Δεν μπορεί να λες ότι αγαπάς αυτές τις ψυχούλες και τη σημαντικότερη στιγμή, που εκείνο εξαρτάται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τη δική σου φροντίδα, να το απομονώνεις και μάλιστα στο πιο ακαταλληλο μέρος..!
Δεν θα σχολιάσω το θέμα του μπαλκονιού, τα παιδιά εδώ ξέρουν τις φοβίες μου στο συγκεκρίμενο θέμα και αν και το έχω κάνει φρούριο το μπαλκόνι μου , βγάζω την Amanda μου μόνο συγκεκρίμενη ώρα και ΠΟΤΕ χωρίς επιτήρηση !
Θα επιβεβαιωθώ για άλλη μια φορά οτι είσαι πολύ γλυκός αλλά πάνω απ όλα ΑΝΘΡΩΠΟΣ ! Η αγάπη κάνει θαύματα και η Ακάκια εισπράττει περίσσεια από εσένα και την οικογένειά σου, γι αυτό και θα αναρρώσει γρήγορα !
Η ιστορία αυτή δεν πλήττει το εκτροφείο σου, αντιθέτως , οι ενέργειές σας το τιμούν !
Στέλνω πολύ-πολύ θετική ενέργεια στην Ακάκια για ακόμη γρηγορότερη ανάρρωση και σας αφιερώνω και δύο μαντινάδες :
Φύλακας άγγελος στη γή, ήρθα για 'σε ψυχή μου,
να σε προσέχω πάντοτε, γιατί είσαι η ζωή μου.
Ευχές για τα περαστικά απο καρδιάς σου στέλνω
και γρήγορη ανάρωση 'πό 'σενανε προσμένω!
Δεν θα σχολιάσω το θέμα του μπαλκονιού, τα παιδιά εδώ ξέρουν τις φοβίες μου στο συγκεκρίμενο θέμα και αν και το έχω κάνει φρούριο το μπαλκόνι μου , βγάζω την Amanda μου μόνο συγκεκρίμενη ώρα και ΠΟΤΕ χωρίς επιτήρηση !
Θα επιβεβαιωθώ για άλλη μια φορά οτι είσαι πολύ γλυκός αλλά πάνω απ όλα ΑΝΘΡΩΠΟΣ ! Η αγάπη κάνει θαύματα και η Ακάκια εισπράττει περίσσεια από εσένα και την οικογένειά σου, γι αυτό και θα αναρρώσει γρήγορα !
Η ιστορία αυτή δεν πλήττει το εκτροφείο σου, αντιθέτως , οι ενέργειές σας το τιμούν !
Στέλνω πολύ-πολύ θετική ενέργεια στην Ακάκια για ακόμη γρηγορότερη ανάρρωση και σας αφιερώνω και δύο μαντινάδες :
Φύλακας άγγελος στη γή, ήρθα για 'σε ψυχή μου,
να σε προσέχω πάντοτε, γιατί είσαι η ζωή μου.
Ευχές για τα περαστικά απο καρδιάς σου στέλνω
και γρήγορη ανάρωση 'πό 'σενανε προσμένω!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
STELIOS34
Νεοφερμένο μέλος
Ο STELIOS34 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 51 ετών και μας γράφει από Θεσπρωτικό (Πρέβεζα). Έχει γράψει 102 μηνύματα.
21-10-12
00:11
Ελεος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Havana
Διάσημο μέλος
Η Katrin! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών και μας γράφει από Καπανδρίτι (Αττική). Έχει γράψει 2.294 μηνύματα.
11-11-12
21:33
Σήμερα έσβησε το Ακακιάκι μας,
έγραψα έσβησε γιατί έτσι ακριβώς συνέβη, τις τελευταίες 2 ημέρες δεν έτρωγε και σήμερα έφαγε ελάχιστο από σύριγγα από τον καλό της χαρακτήρα για να μην φέρει αντίδραση, η κατάκληση που είχε μάλλον άρχισε να την τοξινώνει εσωτερικά στο έντερο.. εξωτερικά φαινόταν καθαρή , μέσα όμως...
Αυτή η γάτα με έμαθε τι θα πει δύναμη , κουράγιο και αξιοπρέπεια, δεν έβγαλε κιχ μέχρι την τελεταία στιγμή που πήρε μια ανάσα και τελείωσε εκει. Το ταξίδι της ήταν τόσο μικρό και γνώρισε πολλά άσχημα πράγματα, δεν ευθύνεται κανένας άλλος εκτός από εμένα που έσβησε, δεν έπρεπε ποτέ να την εμπιστευτώ σε αυτή τη κυρία.
Ηταν το πιο καλό, αθώο πλάσμα, και καταλάβαινε τα πάντα, καμιά φορά όταν κουραζούμουν πολύ και ερχόταν το βράδυ που δεν είχα τελειώσει τις δουελειές μου και έπρεπε να την φροντίσω με κοίταζε με ένα βλέμα σα να μου έλεγε " θα συνέλθω σύντομα και θα σε ξεκουράσω , θα περιποιούμε μόνη μου.. λίγο υπομονή" και με γέμιζε πίστη και κουράγιο..
Για κάποιο λόγο ήμουνα σίγουρη ότι θα ζουσε πολύ πολύ καιρό..
και αυτό το ενδεχόμενο να φύγει τόσο σύντομα δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.
Σήμερα την ημέρα της ονομαστικής γιορτής του αντρα μου, αυτό το υπερήφανο και καλόκαρδο πλάσμα κρατούσε ένα κουτί γεμάτο πόνο για εμάς..
Το σπίτι είναι τόσο άδειο.. κοιτάζω τις γωνίες που συνήθως καθότανε και δεν την βλέπω πουθαινά.
Πως γίνεται τη μια στιγμή να σε κοιτάζει στα μάτια και την άλλη τα μάτια της να είναι άδεια από ψυχή και το σώμα της να κοκαλώνει.
Σήμερα το πρωί με κοιταξε σοφά και ταυτόχρονα λυπημένη.
Σα να ήξερε..
Νιώθω τόσο λίγη και τόσο ανίκανη όταν δεν μπορώ να κάνω τίποτε πέρα από το να κοιτάζω ένα ζώο να σβήνει..
όταν δεν μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω , όταν δεν μπορώ να αλλάξω την πορεία μιας κατάστασης.
Έμεινα πίσω να μιλώ για ένα πλάσμα που πια δεν έχει ψυχή.
Δεν έχει σχεση με τη δική μας διάσταση , ξεκίνησε το δικό του μοναχικό ταξίδι..
Καλή αντάμωση Ακακιάκι μου..
έγραψα έσβησε γιατί έτσι ακριβώς συνέβη, τις τελευταίες 2 ημέρες δεν έτρωγε και σήμερα έφαγε ελάχιστο από σύριγγα από τον καλό της χαρακτήρα για να μην φέρει αντίδραση, η κατάκληση που είχε μάλλον άρχισε να την τοξινώνει εσωτερικά στο έντερο.. εξωτερικά φαινόταν καθαρή , μέσα όμως...
Αυτή η γάτα με έμαθε τι θα πει δύναμη , κουράγιο και αξιοπρέπεια, δεν έβγαλε κιχ μέχρι την τελεταία στιγμή που πήρε μια ανάσα και τελείωσε εκει. Το ταξίδι της ήταν τόσο μικρό και γνώρισε πολλά άσχημα πράγματα, δεν ευθύνεται κανένας άλλος εκτός από εμένα που έσβησε, δεν έπρεπε ποτέ να την εμπιστευτώ σε αυτή τη κυρία.
Ηταν το πιο καλό, αθώο πλάσμα, και καταλάβαινε τα πάντα, καμιά φορά όταν κουραζούμουν πολύ και ερχόταν το βράδυ που δεν είχα τελειώσει τις δουελειές μου και έπρεπε να την φροντίσω με κοίταζε με ένα βλέμα σα να μου έλεγε " θα συνέλθω σύντομα και θα σε ξεκουράσω , θα περιποιούμε μόνη μου.. λίγο υπομονή" και με γέμιζε πίστη και κουράγιο..
Για κάποιο λόγο ήμουνα σίγουρη ότι θα ζουσε πολύ πολύ καιρό..
και αυτό το ενδεχόμενο να φύγει τόσο σύντομα δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.
Σήμερα την ημέρα της ονομαστικής γιορτής του αντρα μου, αυτό το υπερήφανο και καλόκαρδο πλάσμα κρατούσε ένα κουτί γεμάτο πόνο για εμάς..
Το σπίτι είναι τόσο άδειο.. κοιτάζω τις γωνίες που συνήθως καθότανε και δεν την βλέπω πουθαινά.
Πως γίνεται τη μια στιγμή να σε κοιτάζει στα μάτια και την άλλη τα μάτια της να είναι άδεια από ψυχή και το σώμα της να κοκαλώνει.
Σήμερα το πρωί με κοιταξε σοφά και ταυτόχρονα λυπημένη.
Σα να ήξερε..
Νιώθω τόσο λίγη και τόσο ανίκανη όταν δεν μπορώ να κάνω τίποτε πέρα από το να κοιτάζω ένα ζώο να σβήνει..
όταν δεν μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω , όταν δεν μπορώ να αλλάξω την πορεία μιας κατάστασης.
Έμεινα πίσω να μιλώ για ένα πλάσμα που πια δεν έχει ψυχή.
Δεν έχει σχεση με τη δική μας διάσταση , ξεκίνησε το δικό του μοναχικό ταξίδι..
Καλή αντάμωση Ακακιάκι μου..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Τελευταία επεξεργασία:
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Ο Lord Kratos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 20.775 μηνύματα.
11-11-12
21:40
Κατερίνα μου, ειλικρινά λυπάμαι πάρα πολύ...
Δεν έπρεπε ρε γαμώτο να συμβεί αυτό, είναι πραγματικά πολύ άδικο.
Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, μην τον κατηγορείς.
Πίστεψέ με, δεν θα σε βοηθήσει και δεν είναι δίκαιο.
Πιστεύω ότι έκανες πραγματικά ό,τι μπορούσες για να βοηθήσεις τη μικρή σου να ανακάμψει απλώς μερικές φορές κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι μας.
Πραγματικά λυπάμαι για αυτό που της έκαναν...
Δεν έπρεπε ρε γαμώτο να συμβεί αυτό, είναι πραγματικά πολύ άδικο.
Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, μην τον κατηγορείς.
Πίστεψέ με, δεν θα σε βοηθήσει και δεν είναι δίκαιο.
Πιστεύω ότι έκανες πραγματικά ό,τι μπορούσες για να βοηθήσεις τη μικρή σου να ανακάμψει απλώς μερικές φορές κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι μας.
Πραγματικά λυπάμαι για αυτό που της έκαναν...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
11-11-12
21:42
Κατερίνα να είσαι δυνατή... Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς για αυτό που βιώνεις... Βγάλ'το από μέσα σου να ξαλαφρώσεις. Το Ακακιάκι, άκακο και αθώο, θα σε κοιτάζει από κάπου εκεί ψηλά με απέραντη αγάπη, είμαι σίγουρη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Η Πουπουλίνα είναι αόρατη. Είναι μας γράφει από Κόρινθος (Κόρινθος). Έχει περάσει από τη ζωή της 1 ζωάκι Έχει γράψει 67.217 μηνύματα.
11-11-12
21:45
Οχι γμτ...ποσο κριμα....Κατερινα μου τα λόγια ειναι φτωχα.
Ψυχουλα μου γλυκια,αγαπουλινι μου..που πριν λιγο καιρο σε γνωρισαμε...αναπαυσου καρδουλα μου.Τωρα δεν θα υποφερεις..
..Κατερινα μου τα λόγια ειναι φτωχα.Ψυχουλα μου γλυκια,αγαπουλινι μου..που πριν λιγο καιρο σε γνωρισαμε...αναπαυσου καρδουλα μου.Τωρα δεν θα υποφερεις..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Η Βάσω. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 15.939 μηνύματα.
11-11-12
22:01
Αχ, Κατερινα μου, τι να σου πω να σε παρηγορησω, δε νομιζω να υπαρχουν λογια. Προσπαθησε να μην κατηγορεις τον εαυτο σου, αν και ξερω πως θα το κανεις, εγω ακομη το κανω επειτα απο 4 χρονια. Παντως δεν ωφελει και δεν προσφερει τιποτα σε κανεναν, κυριως στα υπολοιπα πλασματακια σου που εξαρτωνται απο σενα.
Ειλικρινα πιστευω, μια και διαβασα απο την αρχη την ιστορια της γατουλας, πως εκανες ακριβως οτι επρεπε, δεν εκανες κατι λαθος και οταν η κατασταση εκτροχιαστηκε και η γατουλα ξαναηρθε στα χερια σου, της φερθηκες οπως θα ηθελα να φερθουν σε μενα, αν ποτε βρισκομουν σε αυτη τη θεση.
Ειναι νωρις και για παρηγορια και για ανακαμψη, ειναι ωρα για θρηνο και για πενθος.Η σκεψη μου αποψε θα ειναι μαζι σου.
Ειλικρινα πιστευω, μια και διαβασα απο την αρχη την ιστορια της γατουλας, πως εκανες ακριβως οτι επρεπε, δεν εκανες κατι λαθος και οταν η κατασταση εκτροχιαστηκε και η γατουλα ξαναηρθε στα χερια σου, της φερθηκες οπως θα ηθελα να φερθουν σε μενα, αν ποτε βρισκομουν σε αυτη τη θεση.
Ειναι νωρις και για παρηγορια και για ανακαμψη, ειναι ωρα για θρηνο και για πενθος.Η σκεψη μου αποψε θα ειναι μαζι σου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
11-11-12
22:04
Δε ξέρω τί να πω. Συλληπητήρια. Μέσα σε όλα όσα πέρασε η γατούλα τουλάχιστον πριν φύγει πήρε μαζί της πολύ αγάπη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
_amanda_
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Ρούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 242 μηνύματα.
11-11-12
22:16
Κατερινα μου δεν ξερεις ποσο λυπαμαι... ! Εκανες οτι μπορουσες και περισσοτερα !
Καλο ταξιδι Ακακιακι μου
! Εκανες οτι μπορουσες και περισσοτερα ! Καλο ταξιδι Ακακιακι μου
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
kat-cats
Διάσημο μέλος
Η Κατερίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2.558 μηνύματα.
11-11-12
22:16
Κατερίνα τωρα διάβασα το θέμα της μικρούλας.... πόσο λυπάμαι....ειλικρινά σε καταλαβαίνω για τη στενοχώρια που περνάς.... αλλά δεν φταις εσύ...κάθε άνθρωπος αναλαμβάνει μια ευθύνη....δυστυχώς είμαστε πολλές φορές ανίκανοι να ανταπεξέλθουμε στα σοβαρά....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
