Μικρό φοβισμένο γατάκι

Η αληθεια ειναι οτι εχω απογοητευτει τελειως γιατι οτι κ αν δοκιμαζω δεν γινεται τιποτα. Προτιμαει να παιζει μονος του κ ολη την υπολοιπη μερα ειναι χωμενος κατω απο το κρεβατι. Και εκει που παει και χωνεται δεν ειναι ευκολο να τον πιασω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δοκίμασες να του βάλεις κατι μοσχομυριστό? πχ..... εμένα τρελαίνονται για κοτόπουλο(λίγο ζεστό όχι απο το ψυγείο, για να τους σπάει τη μύτη) και να του βάζεις κομματάκι κομματάκι κάθε φορά και πιο κοντά σου, ώστε να καταλήξει να το φάει κ απο το χέρι σου? Ενώ του μιλάς γλυκά?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η αληθεια ειναι οτι εχω απογοητευτει τελειως γιατι οτι κ αν δοκιμαζω δεν γινεται τιποτα. Προτιμαει να παιζει μονος του κ ολη την υπολοιπη μερα ειναι χωμενος κατω απο το κρεβατι. Και εκει που παει και χωνεται δεν ειναι ευκολο να τον πιασω...

Μην απογοητεύεσαι, όσες φορές και να στο έχουν πει όλοι..Μην το κάνεις πραγματικά..
Εμένα η γάτα μου η Αλέκα, κρυβόταν από τους ξένους για πάρα πολύ καιρό..1,5 χρόνο! Με το που άκουγε πόρτα, τσουπ από κάτω από το κρεβάτι..Τώρα έχει βελτιωθεί σημαντικά, όμως ακόμα και σήμερα το κάνει καμία φορά..

Για αυτόν εσυ είσαι ξένη ακόμα..Δε σε ξέρει και δε μπορεί να σε εμπιστευτεί..Και είναι λογικό..
Κάποιες γατούλες προσαρμόζονται αμέσως και άλλες θέλουν το χρόνο τους..

Να σου πω τι πιστεύω εγώ προσωπικά ότι θα βοηθήσει? Το παιχνίδι μαζί του..Όσο παίζει κανείς με το γατάκι του, τόσο μεγαλύτερο δέσιμο δημιουργείται..Ξεκίνα με ένα παιχνίδι που δεν προσφέρει καμία επαφή, πχ ένα laserάκι που είμαι σίγουρη ότι θα τον βγάλει από το καβούκι του και θα κάνει σαν τρελός..!!!
Μετά αφού συνηθίσει να παίζει όσο είσαι παρούσα, μπορείς να πάρεις τα sticks που κρέμονται κατι στο τέλος και να παίζεις μαζί του..Ή ακόμα να πάρεις ένα κουβάρι μαλλί, να δέσεις στην άκρη φυσικά φτερά εάν μπορείς να βρεις και να παίζεις μαζί του..

Το έχω δοκιμάσει και το παιχνίδι πιστεύω ότι ΜΠΟΡΕΙ πραγματικά να βοηθήσει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η αληθεια ειναι οτι η κρυψωνα κατω απο το κρεβατι ειναι πολυαγαπημενη στα γατονια:hehe:
Μαρακι μην απελπιζεσαι...Ειχες στο μυαλο σου οτι θα παρεις ενα γατουλακι και θα ειστε αγκαλια απο τις πρωτες μερες...
Σε μερικες περιπτωσεις συμβαινει αυτο, αλλα καποιες γατες τελικα θελουν παραπανω χρονο. Μπορει να μη γινατε αυτοκολλητοι σε 5-10 μερες, ομως σιγουρα θα χαλαρωσει στο περασμα του χρονου... Παραδειγματικα θα σου πω οτι η μαμα μου φροντιζε και τελικα υιοθετησε μια αδεσποτη γατουλα εδω και 1.5 χρονο περιπου και τη χαιδεψε μετα απο 6 μηνες... Η γατα δεν πλησιαζοταν με τιποτα στην αρχη, και προκειται για ενα φοβισμενο και μαλλον αντκοινωνικο ζωο... Εμας δεν μας πλησιαζει ακομα, αλλα με τη μαμα μου εχει γινει αυτοκολλητη:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παρακαλώ πολύ να ξεκλειδώσετε την αγγελία του Dusty!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Θα το δώσεις πίσω?
Τι έγινε Μαρία?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γιατί παιδιά??:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μα τι εγινε Μαρια ;;; Θα τον δωσεις πισω ;;;:ermm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δώσε λίγο χρόνο στο γατάκι αυτό. Μην το δώσεις πίσω. Μόλις 10 μέρες το είχες μαζί σου, κάποια γατάκια θέλουν το χρόνο τους. Να είσαι σίγουρη ότι θα σε αποζημιώσει στο τέλος... :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δέκα μέρες είναι πραγματικά πολύ λίγος χρόνος για ένα ζώο - οποιοδήποτε ζώο - να εγκλιματιστεί σε νέο περιβάλλον. Καταλαβαίνω τα αισθήματα απογοήτευσης και ανυπομονησίας αλλά χρειάζεται υπομονή και επιμονή, άλλωστε και τα δύο αυτά είναι απαραίτητα στην συγκατοίκηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μολις κανω να πλησιασω για να του αφησω φαγητο μου κανει τον χαρακτηριστικο ηχο, χχχχ!!! :(

Μόλις σε μάθει θα σου κάνει το χαρακτηριστικό ήχο ΧΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡρρρρρρρρρ............. θα δεις!
να το χαίρεσαι το κουκλάκι σου!
και η μικρή μου ήταν φοβιτσιάρα όλο κάτω από το κρεβάτι βρισκότανε
9ακόμα το κάνει αλλά μόνο αν έρθει ξένος στο σπίτι)
τώρα είναι μονίμως πάνω , άσε που κοιμόμαστε αγκαλιά! και είναι κι απίστευτα χαδιάρα!
δώσε της χρόνο και αγάπη και θα στο ξεπληρώσει στο 10πλάσιο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κρίμα και είναι τόσο γλυκούλι :confused: γιατί τον επιστρέφεις; Θα σε μάθει θέμα χρόνου είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν έχει νόημα. Αφού τα παρατάς τόσο εύκολα επειδή το γατάκι φοβάται ακόμη, δεν έχει νόημα. Αν συμβεί κάτι χειρότερο στο μέλλον με το γατί πως θα το αντιμετωπίσεις? Καλύτερα να παει σε κάποιον, που θα μπορεί να αποδεχτεί καλύτερα την φύση του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ίσως πρέπει να αναρωτηθείς γιατί πήρες το γατάκι. Εάν η απάντηση είναι γιατί ήταν ωραίο στη φωτογραφία, ίσως πράγματι δεν έχει νόημα.:worry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ας μην κρίνουμε χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς έχει γίνει...
Σημασία έχει ότι ο Dusty είναι καλά και θα παραμείνει στη κοπέλα μέχρι να βρει το καινούργιο του σπιτάκι :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ θα πω τη δική μου εμπειρία και ίσως σε βοηθήσει να καταλάβεις. Την Τζίντζερ την βρήκαμε από 7 ημερών μαζί με τα αδερφάκια της, με κλειστά μάτια. Τα πήραμε, τα μεγαλώσαμε και τα δώσαμε σε οικογένειες. Κρατήσαμε μόνο την Τζίντζερ η οποία γνωρίζει ως οικογένεια μόνον εμάς. Παρόλα αυτά δεν είναι το γατί το χουζουρλούδικο. Είναι το γατί που θα κρυφτεί, που θα απομονωθεί και θα αποστασιοποιηθεί αρκετά από εμάς. Θέλει βέβαια και τα χάδια της αλλά για λίγο. Τώρα είναι 10 μηνών. Η εξέλιξή της είναι αργή. Σιγά σιγά ξεθαρεύει, σιγά σιγά έρχεται κοντά μας και πολλές φορές μου δίνει την εντύπωση πως φοβάται. Αλλοι μου λένε πως είναι κεραμιδογατάκι στο DNA του και γι'αυτό. Δεν ξέρω, ίσως επειδή δεν γνώρισε μανούλα, ίσως όμως να είναι και ο χαρακτήρας της έτσι. Δεν συζητώ βέβαια πως όταν έρχεται κόσμος σπίτι εξαφανίζεται. Δεν θα μας βγάλει νύχια ποτέ, μας αγαπάει, το δείχνει με τον τρόπο της όταν έρχεται για χαδάκια αλλά είναι ένα γατάκι επιφυλακτικό.
Την δεχόμαστε έτσι, έτσι όπως ακριβώς είναι και την λατρεύουμε όλοι μας. Ξέρω πως είναι από τα γατάκια που απλά θέλουν το χρόνο τους για να ανοιχθούν και ίσως τελικά να είναι έτσι για πάντα. Το σέβομαι, το δέχτηκα. Και σίγουρα θέλει υπομονή.
Αν μπορείς δώσε περιθώριο, είναι τόσο δύσκολο να εμπιστευτούν και θεωρώ πως με την πάροδο του χρόνου θα γίνει κι αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σημφωνω με την Κατερινα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είναι θέμα κρίσης Konstans είναι θέμα πραγματικότητας. Αφού δεν μπορεί να κρατήσει το γατάκι είναι καλύτερα να επιστραφεί τώρα που είναι μικρούλι και υπάρχουν καλύτερες πιθανότητες να υιοθετηθεί παρά σε κάποια στιγμή στο μέλλον.Ας ελπίσουμε για το καλύτερο και για ένα νέο και όμορφο σπιτάκι.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πάντως κάθε γατακι έχει Εντελώς τη δικη του προσωπικότητα, όταν βρήκα τον τουλη ήταν 2 εβδομάδων.... Τώρα είναι 7 μηνών.... Δεν είναι χαδιαρης Ούτε για Πλάκα.... Κάτι δευτερόλεπτα τη μέρα το πιάνει να χαιδευτει κ αυτο ήταν... Κατα τ αλλα δαγκωνει ακόμη
Α κ εμάς... Κάνει όμως κάτι φωνουλες που είναι όλα τα λεφτα... Τον βλέπεις να Παίζει... Κ κανείς ψυχοθεραπεία αλλα χάδια δεν! Η χουρχουριτσα πάλι είναι τρομερά χάδιαρα... Κ Ενώ στην αρχη μας έβλεπε όρθιους κ τρελαίνοταν έφευγε τρομαγμενη, Τώρα μου βάζει τρικλοποδιές να Ηνωμένες χαιδεψω, πόσες φορές Έχω παει να πεσω δεν λέγεται... Κάθε γατακι έχει την προσωπικότητα του... Και την χάρη του! Όπως κ οι άνθρωποι άλλωστε.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελικά τι έγινε με το πανέμορφο γατόνι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top