Μου λείπουν πολύ τα γατάκια που χάρισα

[helonitsa1965]

Καλησπέρα είμαι καινούργια στο site αν και αρκετό καιρό το διαβάζω και ενημερώνομαι. Δεν ξέρω αν γράφω στο σωστό σημείο αλλά θα ήθελα τη βοήθειά σας. Είμαι απελπισμένη. Μένουμε σε εξοχικό μέρος, χωρίζει το σπίτι μας από το βουνό ένας πολυσύχναστος δρόμος. Εκεί πριν 3 μήνες πετάξανε μέσα σε μία σακούλα κάποιοι ασυνείδητοι 4 γατάκια 30 ημερών μόλις είχαν ανοίξει τα μάτια τους. Τα πήραμε με σκοπό να επικοινωνήσουμε με φιλοζωική να τα πάρουν γιατί είχαμε ήδη στο ισόγειο 2 γάτες μεγάλες και 1 σκύλο και θα ήταν δύσκολο να αποδεχτούν τα μωρά. Αυτοί δεν έδειξαν προθυμία να τα πάρουν ίσως και να μην μπορούσαν. Τα λυπηθήκαμε τα καημένα και τα κρατήσαμε 3 θηλυκά και 1 αρσενικό να τα μεγαλώσουμε να τα στειρώσουμε και να προσπαθήσουμε να βρούμε σπίτια. Φτάσανε 5 μηνών είναι πανέμορφα και εγώ έχω δεθεί τόσο πολύ μαζί τους που δεν τα αφήνω σε ησυχία όλο τα φιλάω και παίζω μαζί τους. Αν δεν ήταν ο δρόμος μπροστά απ'το σπίτι μας που είναι πολύ επικίνδυνος (έχουμε χάσει πολλά ζώα στο παρελθόν) θα τα κρατούσαμε παρόλο που υπάρχουν και τα άλλα ζώα, αλλά φοβόμασταν. Ετσι χτες βρέθηκε ευκαιρία να τα πάρει όλα μαζί και τα 4 τα αδελφάκια μία καλή γειτόνισσα φιλόζωη μένει στη διπλανή πολυκατοικία την ξέρουμε θα τα κρατήσει 2 μήνες να τη συνηθίσουνε και μετά θα τα πάει στο κτήμα της στην Κερατέα. Μου είπε να μη φοβάμαι δείχνει ότι τα αγαπάει και όποτε θέλω να πηγαίνω να τα βλέπω. Το κακό είναι ότι εγώ τα βλέπω από το μπαλκόνι και νοιώθω τρομερές τύψεις, νομίζω ότι τα πρόδωσα, με κοιτάνε με τα ματάκια τους και δεν αντέχω. Πως θα αισθάνονται ας μου πεί κάποιος. Μακάρι να είναι ευτυχισμένα δεν μπορώ να καταλάβω - έτσι μου έρχεται να πάω να τα ζητήσω πίσω. Μπορείτε να με βοηθήσετε αν ξέρετε ποια μπορεί να είναι η ψυχολογία τους??? Συγνώμη για το μεγάλο μήνυμα με έχει φάει η αγωνία εσείς τι πιστεύετε???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goldmoon]

Κοιτα,αφου αυτη η κυρια μπορει να τους προσφερει το σπιτακι με ανεση και αγαπη,μην στεναχωριεσαι.Μπορει να θες να τα κρατησεις-και σε καταλαβαινω απολυτα γιατι μου εχει συμβει,αλλα αφου δεν μπορεις,και ειναι και ο κινδυνος,προσπαθησε να ηρεμησεις.Τα γατακια σου θα ειναι καλα,και να χαιρεσαι για αυτο..Φαντασου να τα κραταγες,αλλα να συνεβαινε κατι κακο σε εκεινον τον δρομο,ποσο θα στεναχωριοσουν.
Τωρα που εχεις καιρο πριν τα παρει η κυρια στο κτημα της,πηγαινε αφου σε αφηνει να παιζεις λιγακι μαζι τους και να τα χαρεις!Μην νιωθεις οτι τα προδοσες,εκανες καλο για αυτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[helonitsa1965]

ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Αυτό το μήνυμα το είχα γράψει την περασμένη εβδομάδα και από τότε συνέβησαν διάφορα. Η κυρία αυτή δεν ασχολείτο καθόλου λόγω δουλειάς, ούτε ένα χάδι, μου το είπε κιόλας έλειπε αρκετές ώρες και τα μικρά ήταν στο μπαλκόνι του 3ου ορόφου. Χτές το πρωί έπεσε ένα στο ισόγειο της πολυκατοικίας και ευτυχώς οι ένοικοι μας ειδοποίησαν και το πήραμε. Μετά της ζήτησα και τα υπόλοιπα πίσω γιατί είχα πάθει κατάθλιψη, μου τα έδωσε και μου είπε ότι δεν μπορούσε να ασχοληθεί όπως εγώ. Στη συζήτηση επάνω μου είπε ότι είχε στο κτήμα της άλλα 11 τα οποία όμως εξαφανίστηκαν εν μία νυκτί και φημολογείται ότι τα πήραν αλλοδαποί για φάγωμα. Οταν το άκουσα ανατρίχιασα. Τώρα θα περιμένω σε 1 μήνα να στειρώσω τα θηλυκά και θα προσπαθήσω να βρω γονείς να τα αγαπάνε και μετά τον αρσενικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Βασικά, καλύτερα που τα πήρες πίσω!
Το μικρό που έπεσε από το μπαλκόνι πως είναι τώρα;
Εάν δεν μπορούσε να τα αναλάβει, θα έπρεπε να σου έχει πει εξαρχής ότι δεν μπορεί να κάνει όσα χρειάζονται κι ότι τα γατιά που είχε στο κτήμα εξαφανίστηκαν...
Οπότε, καλά έκανες κι ακολούθησες το ένστικτό σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[helonitsa1965]

ετσι πιστεύω κι εγώ. Είναι καλά το πήγαμε στον κτηνίατρο χτες τώρα τα χω στο μπαλκόνι μου που είναι χτιστό με ψηλό τοίχο και είναι ασφαλή. Αλλά είναι πολύ συγκινητικό πως κλαίγανε τα άλλα μόλις έπεσε ο γκριζάκος μου, και μόλις τα πήρα και ήταν πάλι όλα μαζί η ταρταρούγα πήγε και τον έγλυφε συνέχεια. Πως να τα χωρίσω??? Τα χρώματά τους είναι ένα τιγρέ, η ταρταρούγα (μας είπε ο γιατρός ότι έτσι λένε αυτό το είδος) είναι με μεγάλα μπαλώματα μαύρα πορτοκαλί και άσπρη κοιλιά, ένα άσπρο με μαύρη ουρά και μαυρα σχέδια στο κεφάλι, και ένα άλλο άσπρο με παρδαλή ουρά και παρδαλά σχέδια στο κεφάλι και πράσινα ματάκια. Θ α τα βγάλω φωτογραφίες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goldmoon]

Ε υπο αυτες τις συνθηκες,οντως καλα εκανες και εκανες αυτο που πιστευες.Με το αρχικο σου κειμενο,θεωρησα πως η κυρια ειναι ικανη να τα φροντισει και εσυ οχι,λογω συνθηκων.Αλλα τουλαχιστον ειναι καλα τα μικρουλια!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Τουλάχιστον τα γατάκια δεν κινδυνεύουν πλέον.Είναι ασφαλή και χορτάτα. Καλά έκανες που τα πήρες πίσω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bonjovicat]

ελπιζω να βρουν συντομα ενα σπιτακι τα καημενουλια,και να μη χρειαστει να χωριστουνε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.