Νέο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

[Claire Rentfield]

εγω εκανα το αντιθετο. εκει που ενιωθε ασφαλεια και κρυβοταν απο μονος τους, στο υπνοδωματιο του πηγα ολα τα πραγματα του. δεν εμπαινε κανενας ξενος ποτε στο υπνοδωματιο, επρεπε να καταλαβει οτι εκει ειναι ασφαλης απο ο,τι φοβαται. μολις το συνειδητοποιησε αυτο, οχι μονο συμπεριφεροταν κανονικα στο υπνοδωματιο (και ετρωγε και ολα), αλλα εδειχνε και αυτοπεποιθηση να δει ποιοι ειναι οι ξενοι που εχουν ερθει. τον τελευταιο καιρο μαλιστα αν ειμαι και εγω μπροστα καθεται και τον χαιδευουν κι ολας καμια φορα. αλλα ξερει οτι αν τρομαξει, ειναι ασφαλης στο υπνοδωματιο.

για να μην τα πολυλογω για μενα περιπτωσεις γατας οπως η κιρα ειναι κατεξοχην περιπτωσεις που επιβαλλεται σε περιπτωση ξενου εισβολεα να εχουν το δικο τους δωματιο, με ολα τα πραγματα τους εκει και καμια περιπτωση να εισβαλει εκει ο "ξενος", η μιλου εδω. δεν μπορω να φανταστω πως αλλιως θα ηρεμησει ενα τετοιο ζωο για να προσαρμοστει σταδιακα σε αυτην την κατασταση. τεσπα εσεις ξερετε τι μπορει να γινει, καλη τυχη!

Σε αυτό θα συμφωνήσω κι εγώ με την ΄Αννα. Το ίδιο ακριβώς έκανα κι εγώ όταν κατάλαβα πως η Ζουζού φοβάται τον Κόκο μέχρι αηδίας. Ενώ πριν το φαγητό της ήταν στην κουζίνα και η άμμος της στο μπάνιο, είδα από τις πρώτες μέρες πως φοβόταν να πάει να φάει αλλά και στην άμμο της το ίδιο. ΄Ετσι μια και καθόταν όλες αυτές τις μέρες στην κρεββατοκάμαρα, της πήγα εκεί όλα της τα πραγματάκια. Τα μπωλάκια του φαγητού και του νερού της, αγόρασα καινούργια αμμολεκάνη και την έβαλα στην κρεββατοκάμαρα και της πήγα και τα παιχνιδάκια της ενώ αγόρασα του Κόκου δικά του καινούργια.
Και μάλιστα τα βράδυα κλείναμε την πόρτα της κρεββατοκάμαρας για να νοιώθει, τουλάχιστον στον ύπνο της, ασφαλής.
Εντάξει, την ημέρα που άνοιγε η πόρτα γίνονταν διάφορα και όλη αυτή η κατάσταση κράτησε μέχρι που ο Κόκος γέρασε και δεν είχε πια διάθεση για τέτοια. Πάντως την ημέρα όπου την έβλεπε την κυνηγούσε και αυτή η καημένη έτρεχε να κρυφτεί στο μοναδικό μέρος που ένοιωθε ασφάλεια, στην κρεββατοκάμαρα δηλαδή.
Αργότερα ανακάλυψε κι άλλα σημεία και την βοηθήσαμε κι εμείς, εξ ού και το ράφι της Ζουζούς... Τον πρώτο καιρό μέχρι που της έβαζα μέσα στο ράφι τις κροκετούλες της και πάνω στο από πάνω ράφι της βιβλιοθήκης, ένα μπωλάκι με νερό.
Στο μπαλκόνι δε δεν τολμούσε να ξεμυτίσει η φουκαριάρα και αμέσως ο τύραννος την κυνηγούσε μέσα. Μόνο όταν αγοράσαμε το σπίτι που μένω τώρα κατάφερε να λιαστεί σαν γατί κι αυτή γιατί έχει 3 διαφορετικά μπαλκονάκια και όχι ένα εννιαίο.
Εν κατακλείδι λοιπόν, είναι σημαντικό να έχει η Κίρα έναν χώρο όπου θα νοιώθει ασφαλής και εκεί να έχει όλη την προικούλα της για να μην πάθει τίποτα και η υγεία της αν δεν τρώει τακτικά και κυρίως αν δεν πίνει νερό τακτικά.
Δεν είναι ότι καλύτερο να έχεις αμμολεκάνη στην κρεββατοκάμαρα, κυρίως αν η γάτα σου νοιώθει άνετα μόνο την νύχτα για να κάνει τις αναγκούλες της, αλλά μπροστά στην αγάπη μας γι' αυτά, νομίζω πως αντέχεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

χαχαχαχαχα

ετσι οπως το βλεπω εγω, το σημαντικο ειναι να ειναι η καθε μια στο χωρο που αισθανεται πιο οικειο, πιο δικο της. η μιλου εκ των πραγματων θα αισθανεται οκ αν εχει τα πραγματα της στο μπαλκονι (αφου εκει ηταν τοσο καιρο), απλα ειναι σημαντικο η κιρα να μην πηγαινει εκει (που δεν πηγαινει ετσι κ αλλιως). αντιστοιχα σημαντικο ειναι η κιρα να εχει τα πραγματα της στο δωματιο που περναει τον περισσοτερο χρονο και νιωθει πιο ασφαλης. η κατερινα ξερει που ειναι αυτο. και επισης βασικο να μην μπαινει εκει η μιλου ετσι ωστε να μην βρισκεται σε συνεχη επιφυλακη η κιρα, ηδη εχουν γινει μαλωματα. επισης εγω θα προσπαθουσα να μην πηγαινει πχ η μιλου (που ειναι πιο πολυ ετσι απ' ο, τι καταλαβα) εξω απο το δωματιο της κιρας και παραμονευει συνεχεια, αλλα να απασχολειται με αλλα πραγματα και να επιβραβευεται για αυτο. και οι 2 αν θελουν να πηγαινουν στους κοινους χωρους, αλλα η κιρα νομιζω θα αργησει να το κανει αυτο. αν γινει ολο αυτο και υπαρξει μια σχετικη ηρεμια και απο τις 2 πλευρες, τοτε βλεπεις και αναλογως.

Χθες έκανα το εξής: έβαλα τροφές κλπ. προς τα μέσα αναγκαστικά που είναι η Κίρα ώστε να μη νοιώθει άβολα. Η Μιλού νοιώθει όντως άνετα στο μπαλκόνι. Εκεί είναι τα πράγματά της και της αρέσει να χουζουρεύει εκεί. Οπότε άφησα εκεί τα πάντα και απλά μπαίνει μέσα και παίζει με το ονυχοδρόμιο ή κάθεται γύρω μας. Η Κίρα δεν ξεμυτίζει...απλά πάει από το ένα δωμάτιο στο άλλο και κάνει κιχχχχ όπως περνάει. Η Μιλου την κοιτάζει αλλά δεν σηκώνεται, δεν κάνει κάτι. Προσπαθώ να μην πηγαίνει προς τα μέσα και η αλήθεια είναι πως το χει καταλάβει η Μιλού και το χει δεχτεί. Πηγαίνει μέχρι εκεί και μετά γυρίζει σαν να καταλαβαίνει οτι δεν πρέπει να πάει μέσα. Προς το παρόν είμαστε πιο ήρεμοι. Βεβαια η Κιρα δεν βγαίνει στο σαλόνι με τίποτα όταν νοιώθει ότι έχουμε ανοιχτά. Μόνο όταν έρχεται το βράδυ καταλαβαίνει πως θα κλείσουμε έξω τη Μιλού και χαίρεται. Ερχεται στο κρεβάτι μου, τρέχει, παίζει, είναι χαρούμενη.

Αχα, άρα εγώ δεν το σκεφτόμουν σωστά λοιπόν. Γιατί το έβλεπα πιο πολύ σε φάση "πρέπει να έρθουν έστω μέσα στο σπίτι και οι δύο", ενώ η ιδέα είναι να νιώθουν και οι δύο άνετα και ασφαλείς στο χώρο της η καθεμία.

Οπότε σόρι για το μπέρδεμα και τις αλεπάλληλες απαντήσεις :Ρ

Δεν τιθεται θεμα σωστου και λαθους! εγω απλα λεω τι θα εκανα εγω και πως το σκεφτομαι, μπορει να πιασει μπορει και οχι, απο εκει και περα ας δει η κατερινα ολες αυτες τις ιδεες και ας υιοθετησει ο,τι την βολευει!

Θα το δουλέψουμε έτσι αρχικά και λίγο λίγο θα προσπαθήσουμε να καταλάβει και η Κίρα ότι δεν κινδυνεύει αν έχουμε ανοιχτή την πόρτα και δει τη Μιλού. Κάποιες φορές που η Μιλου κάθεται στο ονυχοδρόμιο....βγαίνει η Κίρα και έρχεται προς το σαλόνι....δεν ξέρω μάλλον δεν την έχει καταλάβει γιατί η Μιλού κάθεται ακίνητη και την κοιτάζει....οπότε κάθεται λίγο και κοιτάζει γύρω γύρω και φεύγει. Την άμμο της μόνο δεν μετακίνησα γιατί το έκανα και δεν πάει....την έψαχνε στο σημείο που την έχει μάθει από μωρό. Οπότε την επέστρεψα πίσω. Χθες λοιπόν βγήκε και πήγε και μεσημέρι στην άμμο της....βέβαια η Μιλού ήταν έξω χαλαρή, την πήρε είδηση αλλά δεν πήγε κοντά της.

Εχουν και οι δύο τη βάση τους επιλέξει η Μιλού ξέρει πως είναι έξω αυτή η βάση και χαλαρώνει πολύ εκεί, η Κίρα νοιώθει καλύτερα μέσα....Θα δούμε πως θα εξελιχθεί...δεν πιστεύω πως θα τελειώσει έτσι απλά αλλά ελπίζω ότι λίγο λίγο μπορεί να υπάρξει μια αλλαγή....ευτυχώς που είναι καλοκαίρι και έχουμε το περιθώριο

σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις, το χρόνο σας, είναι σημαντικό για εμάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Σε αυτό θα συμφωνήσω κι εγώ με την ΄Αννα. Το ίδιο ακριβώς έκανα κι εγώ όταν κατάλαβα πως η Ζουζού φοβάται τον Κόκο μέχρι αηδίας. Ενώ πριν το φαγητό της ήταν στην κουζίνα και η άμμος της στο μπάνιο, είδα από τις πρώτες μέρες πως φοβόταν να πάει να φάει αλλά και στην άμμο της το ίδιο. ΄Ετσι μια και καθόταν όλες αυτές τις μέρες στην κρεββατοκάμαρα, της πήγα εκεί όλα της τα πραγματάκια. Τα μπωλάκια του φαγητού και του νερού της, αγόρασα καινούργια αμμολεκάνη και την έβαλα στην κρεββατοκάμαρα και της πήγα και τα παιχνιδάκια της ενώ αγόρασα του Κόκου δικά του καινούργια.
Και μάλιστα τα βράδυα κλείναμε την πόρτα της κρεββατοκάμαρας για να νοιώθει, τουλάχιστον στον ύπνο της, ασφαλής.
Εντάξει, την ημέρα που άνοιγε η πόρτα γίνονταν διάφορα και όλη αυτή η κατάσταση κράτησε μέχρι που ο Κόκος γέρασε και δεν είχε πια διάθεση για τέτοια. Πάντως την ημέρα όπου την έβλεπε την κυνηγούσε και αυτή η καημένη έτρεχε να κρυφτεί στο μοναδικό μέρος που ένοιωθε ασφάλεια, στην κρεββατοκάμαρα δηλαδή.
Αργότερα ανακάλυψε κι άλλα σημεία και την βοηθήσαμε κι εμείς, εξ ού και το ράφι της Ζουζούς... Τον πρώτο καιρό μέχρι που της έβαζα μέσα στο ράφι τις κροκετούλες της και πάνω στο από πάνω ράφι της βιβλιοθήκης, ένα μπωλάκι με νερό.
Στο μπαλκόνι δε δεν τολμούσε να ξεμυτίσει η φουκαριάρα και αμέσως ο τύραννος την κυνηγούσε μέσα. Μόνο όταν αγοράσαμε το σπίτι που μένω τώρα κατάφερε να λιαστεί σαν γατί κι αυτή γιατί έχει 3 διαφορετικά μπαλκονάκια και όχι ένα εννιαίο.
Εν κατακλείδι λοιπόν, είναι σημαντικό να έχει η Κίρα έναν χώρο όπου θα νοιώθει ασφαλής και εκεί να έχει όλη την προικούλα της για να μην πάθει τίποτα και η υγεία της αν δεν τρώει τακτικά και κυρίως αν δεν πίνει νερό τακτικά.
Δεν είναι ότι καλύτερο να έχεις αμμολεκάνη στην κρεββατοκάμαρα, κυρίως αν η γάτα σου νοιώθει άνετα μόνο την νύχτα για να κάνει τις αναγκούλες της, αλλά μπροστά στην αγάπη μας γι' αυτά, νομίζω πως αντέχεται.

Δεν θέλω να πιστέψω το ενδεχόμενο να είναι πεδίο μάχης το σπίτι...θα μας τρελάνει όλους, ελπίζω να τα καταφέρουμε. Προς το παρόν δεν επιτρέπω να ενοχλήσει μέσα η Μιλού την Κίρα. Οπότε δεν έχουμε συρράξεις. Η Κίρα πηγαίνει στο πισω μπαλκόνι όταν θέλει να βγει, της αρέσει πάντα της άρεσε. Η Μιλού στο μπροστινό. Φαγητά μέσα για τη μία, έξω για την άλλη. Μόνο η άμμος της είναι λίγο πιο μακριά από τα δωματια....δείχνει η Κίρα να ενοχλείται όταν την αλλάζω...δεν παει, τη ψάχνει εκεί που έχει μάθει....οπότε είπα να μην την αναστατώσω με την αλλαγή.... Εξάλλου η Μιλού δεν είναι συνέχεια μέσα και όταν είναι την κοιτάζει δεν ορμάει....συνήθως δηλαδή...Η Κίρα ουρλιάζει και ξεκινάει το θέμα....
Αφησα το σαλόνι σαν σημείο συνάντησης και ελπίζω λίγο λίγο κάτι να κάνουμε. Είναι κρίμα για την Κίρα να στρεσσάρεται τόσο πολύ....στενοχωριόμαστε πολύ....από την άλλη η Μιλού ειναι πραγματικά καλή γάτα....και λυπόμαστε να την αφήσουμε κάτω μετά από τόσο καιρό....δεν είναι γάτα για έξω....χαδιάρα, τρυφερή, παιχνιδιάρα.... Δεν θέλω να πάθει κάτι το Κιρουλίνι μου....ελπίζουμε να τα καταφέρουμε αν όχι θα δούμε πως θα το χειριστούμε....κάντε μια προσευχούλα ή να υιοθετηθει ή να ηρεμήσουν τα πράγματα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mairou]

Καλησπέρα, θα ήθελα να σχολιάσω κι εγώ πως χρειάστηκα δύο με τρεις μήνες για να συνηθίσουν οι γατούλες μου μεταξύ τους. Έχω 3 γάτες , οι δύο θηλυκές η Ζοζεφίνα και η Μελίσσα και ένας αρσενικός, ο Χάρης.. Την πρώτη φορά έπρεπε να συνηθίσει η Ζοζεφίνα την "εισβολή" της Μελίσσας. Η Ζοζεφίνα ήρεμη γάτα αλλά είχε την αποκλειστικότητα και της την έπαιρναν. Ένας περίπου μήνας σε χωριστά δωμάτια με κάποιες μικρές επισκέψεις της Μελίσσας για να συνηθίζει και ξανά χώρια. Εκείνο που φρόντιζα πάντα ήταν να μην αλλάξω τη συνήθεια της Ζοζεφίνας να έρχεται στο κρεβάτι μου το βράδυ και να ανεβαίνει επάνω μου για να κοιμηθεί. Η Μελίσσα το βράδυ κοιμόταν στο καλαθάκι της στο καθιστικό. Δεν άλλαξα θέσεις σε φαγητό και νερό, ούτε και στην αμμολεκάνη. Αγόρασα και δεύτερη αμμολεκάνη αλλά τις έβαλα δίπλα δίπλα στο μπαλκόνι .
Με το Χάρη είχα περισσότερο πρόβλημα και ιδιαίτερα με τη δεύτερη γατούλα μου τη Μελίσσα, που άργησε ιδιαίτερα να τον δεχτεί και κρυβόταν συνέχεια. Ούτε καν ξέραμε που κρύβεται. Μπαλκόνι, κάτω από κρεβάτια, στο μπαλκόνι της μαμάς μου που είναι συνεχόμενο με το δικό μας, δεν την έβρισκα.
Όταν τον έβλεπε, στην αρχή του κχχχχ και αργότερα του έκανε επιθέσεις και αυτός ανταπέδιδε κάποιες φορές και άλλες φοβόταν και κρυβόταν κάτω απο τον καναπέ. Δεν πρόλαβα κάποιες νυχιές, αλλά ευτυχώς όχι σοβαρές.Και αυτό μετά από ένα χρονικό διάστημα σχεδόν δυο μηνών που ήταν σε ξεχωριστά δωμάτια και καταλάβαινε την μυρωδιά του. Εννοείται και έξω από την πόρτα τον καταλάβαινε και αγρίευε. Σταδιακά λοιπόν και σιγά σιγά τα καταφέραμε. Στην αρχή ήμουν παρούσα όταν τα άφηνα στο ίδιο χώρο για να έχω το νου μου, αργότερα έκανα το σταυρό μου και έφυγα και για τη δουλειά αφήνοντάς τα να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. Τα καταφέραμε πάντως . Η περίοδος που πέρασε ήταν γεμάτη άγχος και η αλήθεια είναι πως με κούρασε πολύ. Έπρεπε να συνηθίσουν και οι δυο γάτες, και οι δυο ζήλευαν, και οι δυο είχαν πρόβλημα, αλλά η Μελίσσα πολύ περισσότερο. Χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο. Στενοχωριόμουν που κρυβόταν, το σπίτι είναι μεγάλο με μπαλκόνια συνεχόμενα, πόρτες ανοιχτές , πόρτες που ανοιγοκλείνουν χωρίς να προσέχουν τα παιδιά μου, δεν ήξερα που βρισκόταν και ξαφνικά εμφανιζόταν για να αγριέψει και να ξανακρυφτεί. Δεν έτρωγε πολύ -έτρωγε όμως-, και οι δυο γάτες αδυνάτισαν.
Κάποιες φορές πίστεψα πως δεν θα τα κατάφερναν να συμβιώσουν και τα τρία αρμονικά μια που ο Χάρης είναι ιδιαίτερα ζωηρός και δεν κάθεται ήσυχος λεπτό,ακόμα και τώρα τις ενοχλεί και τις κυνηγάει όλη την ώρα. Τα καταφέραμε όμως και συμβιώνουν μια χαρά. Παίζουν, γλύφουν η μια την άλλη, σπάνια κοιμούνται μαζί και τσακώνονται φυσικά. Μια χαρά είμαστε γιατί παρ΄όλο που ο Χάρης τις καταπιέζει κυνηγώντας τες, μπορούν και τον αντιμετωπίζουν και του ... ρίχνουν κι αυτές. Δεν ξέρω αν τα έκανα καλά σαν διαδικασία, αργήσαμε λίγο αλλά λειτούργησε.
Πιστεύω λοιπόν πως μπορούν να τα καταφέρουν και τα δικά σου.Πέρα από το θέμα υγείας της Κίρα, -να μην μένει βέβαια εντελώς νηστική και χωρίς νερό-, θα συνηθίσει. Και νομίζω πως θα πάψει να είναι και τόσο ιδιότροπη και θα έχει και παρέα. Καλό θα της κάνει. Ελπίζω να τα καταφέρετε σύντομα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Μαίρη σε ευχαριστώ για το μήνυμα. Τελικά πολύς κόσμος το αντιμετωπίζει.... Τι να σου πω.....και εγώ κάπως έτσι το έχω κάνει. Η Μιλού το βράδυ έξω αναγκαστικά για να κοιμόμαστε. Την ημέρα, μέσα - έξω. Η Κίρα χαμένη κάτω από κρεβάτια....βγαίνει σαν την κλέφτρα να φάει λίγο...της πάω μέσα το φαγάκι για να μην στρεσσάρεται και στο φαγητό. Εχει αδυνατίσει. Η Μιλού πάλι έχει παχουλήνει....το χρειαζόταν βέβαια.

Την άμμο την άλλαξα αλλά η Κίρα από μωράκι έχει μάθει την άμμο της σε ένα συγκεκριμένο σημείο....και επειδή την αναζητούσε εκεί την ξαναέβαλα πάλι στη θέση της.... Στενοχωριέμαι πολύ γιατί δεν βλέπω να αλλάζει κάτι μετά από 3 μήνες....βέβαια τον πρώτο ενάμισυ μήνα είχε και τα μωρά η Μιλού....από 14 Μαϊου όμως που στειρώθηκε είναι μαζί μας σταθερά....η Κίρα δεν τη θέλει με τίποτα, αντιδράει πολύ άγρια με πολύ μένος...η Μιλού πάλι ίσως επειδή μας φοβάται έχει τη διάθεση να τη χτυπήσει αλλά σταματάει...είναι λίγο πιο αμυντική.....η Κίρα όμως δεν ηρεμεί....

Δεν ξέρω ειλικρινά τι άλλο να κάνω.... ανησυχώ βλέπεις γιατί περνάει ο καιρός, η Μιλού μαθαίνει στην καλοπέραση και τι θα γίνει όταν έρθει ο χειμώνας....πως θα κλειστούν μαζί μέσα στο σπίτι;;; η Μιλού ξέρει πως η έδρα της είναι έξω....και ανοιχτά που έχω πολλές φορές προτιμάει να κάθεται έξω....άλλες φορές πάλι μπαίνει μέσα και κάθεται ήσυχη στο ονυχοδρόμιο ή στις καρέκλες της τραπεζαρίας....η Κίρα φυσικά ούτε που βγαίνει από μέσα....το μόνο που της αρέσει, πάντα της άρεσε, να της ανοίγω το πίσω μπαλκόνι όπου πάει και κάθεται και χαλαρώνει....κοιτάζει τα πουλάκια και ξεφεύγει....αλλά όταν πάω να τη βρω έχει κουμπώσει στη γωνίτσα και κάθεται σαν να θέλει να χαθεί από το χάρτη....

είμαι πολύ στενοχωρημένη πραγματικά δεν ξέρω τελικά αν είναι καλό αυτό όλο που γίνεται....και τι εξέλιξη θα έχουμε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Νομίζω ότι αφού σταμάτησαν οι καυγάδες και το ξύλο, άστες απλά έτσι και θα βρουν το δρόμο τους. Καλοκαίρι είναι τώρα, ανοιχτές μπαλκονόπορτες θα έχεις, θα μπαινοβγαίνει η Μιλού, θα τη συνηθίζει σιγά σιγά η Κίρα.

Τι άλλο δοκίμασες απ' όσα προτείναμε; Κάποιο κοινό παιχνιδάκι; Ανταλλαγή μυρωδιάς πχ με κάποιο μαξιλαράκι; Είδες στο ιντερνετ κάτι άλλο που θα άξιζε να το εφαρμόσεις;

Όσο για την άμμο, αν της δείξεις το καινούριο σημείο της άμμου θα το βρει, δε θα έχει πρόβλημα. Βασικά και να μην της το δείξεις θα το βρει, απλά οκ. Λογικό να την ψάχνει στο γνωστό σημείο, αλλά αν τη μετακινήσεις πάλι θα τη βρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Νομίζω ότι αφού σταμάτησαν οι καυγάδες και το ξύλο, άστες απλά έτσι και θα βρουν το δρόμο τους. Καλοκαίρι είναι τώρα, ανοιχτές μπαλκονόπορτες θα έχεις, θα μπαινοβγαίνει η Μιλού, θα τη συνηθίζει σιγά σιγά η Κίρα.

Τι άλλο δοκίμασες απ' όσα προτείναμε; Κάποιο κοινό παιχνιδάκι; Ανταλλαγή μυρωδιάς πχ με κάποιο μαξιλαράκι; Είδες στο ιντερνετ κάτι άλλο που θα άξιζε να το εφαρμόσεις;

Όσο για την άμμο, αν της δείξεις το καινούριο σημείο της άμμου θα το βρει, δε θα έχει πρόβλημα. Βασικά και να μην της το δείξεις θα το βρει, απλά οκ. Λογικό να την ψάχνει στο γνωστό σημείο, αλλά αν τη μετακινήσεις πάλι θα τη βρει.

Εντελώς "ελεύθερες" δεν τις αφήνω γιατί η Μιλού την ψάχνει... όταν τη βρει γίνεται χαμός....η Κίρα αγριεύει πάρα πολύ, μα πάρα πολύ και επειδή μετά ούτε να αναπνεύσει μπορεί ανησυχώ....έτσι προσπαθώ οι "επαφές" να είναι όσο γίνεται ελεγχόμενες.... δηλ. τη Μιλού ελέγχω γιατί με το που της λέω "μη" ακούει και υποχωρεί....η άλλη δε εξαφανίζεται ουρλιάζοντας....
Εκανα και αλλαγή παιχνιδιών και με τις μυρωδιές πάνω τους...τίποτα μέχρι στιγμής...δηλαδή η Μιλού δεν αντιδρά, η Κίρα ρουθουνίζει, αγριεύει και μας χτυπάει αν είμαστε κοντά της αλλιώς φεύγει ουρλιάζοντας...

Την άμμο δεν την αλλάζω όχι γιατί δεν θα τη βρει...της την έδειξα....απλά δείχνει να μη θέλει την αλλαγή, θέλει να πάει στο σημείο της και είπα μήπως κάνω κακό τελικά....και έτσι τη γύρισα εκεί όπου ήταν αρχικά.

Περιμένω να περάσουν οι εξετάσεις της μικρής....να δούμε τι θα γίνει με το μόνιμα μέσα....προς το παρόν με το που τη βλέπει η Κίρα την Μιλού τρελαίνεται και φυσικά αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν την αντιμετωπίζει....φεύγει σαν τρελή αγριεμένη...την έχω λυπηθεί... και από την άλλη λυπάμαι και το άλλο το μικρούλι που είναι πραγματικά πολύ καλό γατούδι....πέφτει κάτω και θέλει όλο χάδια....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[george85]

Ο γατούλης μου έχασε τον φίλο του / θέμα στείρωσης

γεια σας φιλοι μου εχω καποιες αποροιες κ θα ηθελα την γνωμη σας
ειχα 2 γατακια αρσενικα ο ενας ειναι τωρα περιπου 9 -10 μηνων ο αλλος ηταν 8-9 μηνων τα γατια ηταν απο αλλη μητερα.ο λελος ο μεγαλος ειναι στειρωμενος ο τιγρης δεν ηταν.την παρασκευη καθως παιζανε στο σπιτι κ τρεχαν σαν παλαυα ο τιγρακος μου δεν ξερω πως αλλα επεσε απ το μπαλκονι εγω κατεβηκα κατω αμεσως αλλα δεν μπορουσα με τπτ να τον βρω ηταν 1μιση το πρωι κ εψαχνα ως τις 4 τα ξημερωματα.παιδια ειναι πεμπτη κ δεν τον εχω βρει ακομα εχω απελπιστει κ κοντευω να πεσω σε καταθλιψη ακομα δεν τον βρισκω
λοιπον ο λελος μου σαστισε που εμεινε μονος του κ πιστευω οτι τον εχει φαει η μοναξια.ενω αυτες τις μερες που περασαν εχει γινει πιο τρυφερος κ χαδιαρης σκευτομαι να του παρω ενα αδελφακι του απο την μανα του που γεννησε πριν κανα 2μηνο αλλα δεν ξερω αν θελει πως θα το προσαρμωσο στο σπιτι με εναν μεγαλυτερο γατο κ τετοια.φοβαμαι οτι ο λελος θα αρχισει να τον τραμπουκιζει οπως εκανε στον τιγρη στις αρχες κ ισως τον πνιξει κιολας.το θεμα ειναι ομως οτι θελω ακομα μια γατουλα γιατι πιστευω οτι χρειαζεται παρεα ο λελος.τωρα για τον τιγρη τι να σας πω κ τα δυο τα γατια μου μεγαλωσαν σαν σε ενα θερμο κ αγαπημενο κλιμα μηπως δεν μπορει να βρει τον δρομο για πισω?μηπως τον τραμπουκιζουν οι γατες τις γειτονιας κ φοβαται να ερθει σπιτι?εχω τεραστιο κενο κ στεναχωρια.

υγ.ο λελος ειναι στειρωμενος αλλα ρε παιδια οταν τον πειρα δεν ειδα καποια τομη στα μερη του κατω κ τωρα εχει αρχισει κ μου μυριζει η περιοχη του οπως πριν τον στειρωσω που αρχισε κ ψεκαζε.μηπως ο γιατρος με κοροιδεψε κ δεν τον στειρωσε? συγνωμη αν σας κουρασα ευχαριστω για καθε απαντηση εκ των πρωτερων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Απάντηση: Ο γατούλης μου έχασε τον φίλο του / θέμα στείρωσης

Για αρχή θα έλεγα να επικεντρωθείς στην αναζήτηση του γατούλη σου. Αυτό το άρθρο μπορεί να σου φανεί πολύ χρήσιμο: Πώς να βρούμε μια γατούλα που χάθηκε...
Έπειτα να κοιτάξεις να προστατεύσεις λίγο το μπαλκόνι σου, με ένα πλέγμα ας πούμε μέχρι το ύψος των κάγκελων. Ο μικρός, όταν με το καλό βρεθεί, πρέπει να στειρωθεί άμεσα, ίσως να συνέβαλε στην "πτώση" του και το γεγονός πως θέλει να ζευγαρώσει. Μπορεί ας πούμε να περνούσε καμιά θηλυκή σε οίστρο από κάτω εκείνη την ώρα.
Πάντως μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια ανεύρεσής του. Είναι κρίμα, ο μικρούλης έχει μάθει μες στο σπίτι και θα του είναι πιο δύσκολη η επιβίωση εκεί έξω.

Όσον αφορά τη στείρωση, τομή δε θα έβλεπες ούτως ή άλλως, εμάς ήταν κάπως λερωμένος απλά εκεί πίσω, καλύτερα βρεγμένος θα έλεγα και είχε μυρωδιά φαρμάκων (αντισηπτικά ή ό,τι τους βάζουν). Αλήθεια οι όρχεις του δεν είναι μικρότεροι από ό,τι πριν στειρωθεί; Έτσι συνήθως το καταλαβαίνεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[george85]

Απάντηση: Ο γατούλης μου έχασε τον φίλο του / θέμα στείρωσης

οι ορχεις του ειναι μικροτεροι απλα μου εκανε εντυπωση η μυρωδια.Τον τιγρη δυστηχως δεν τον εχω βρει ακομα εχω χασει καθε ελπιδα την εχω παρει σβαρνα την γειτονια ποσες φορες αλλα αφαντος.τωρα αν παρω αλλη γατουλα πως θα την φερω σπιτι κ τι θα πρεπει να κανω ωστε να μην μου την φαει ο μεγαλος?σκευτομαι να παρω μια θυλικια απο εναν φιλο μου που ξαναγεννησε η μανα του λελου μου,θυμαμαι ομως τις πρωτες μερες που ειχα φερει τον τιγρη σπιτι ο λελος τον κηνηγαγε συνεχεια κ τον χτυπαγε κ τωρα που ειναι ολοκληρη γατα ο λελος ψιλοφοβαμαι να φερω ενα περιπου 3 μηνων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Citycat]

Απάντηση: Να κρατήσω το γατάκι ή θα σκοτωθούν;

Ευχαριστώ για τις συμβουλές, γιατι και εγώ έφερα καινουργιο γατάκι στο σπίτι, ενω ο άλλος έχει εχθρική συμπεριφορά, αλλά και μια μορφή ελφριάς μελαγχολίας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chocolilly]

Να τα αφήσω μαζί το Σαββατοκύριακο;;;

Καλησπέρα και απο μένα! Πρώτη φορά γράφω αν και σας παρακολουθώ καιρό! Έχω δύο γατάκια, τον Πίτσι, 3 ετών και τον Τσε, 9 μηνών, στειρωμένοι και οι δύο. Ο Τσε βασικά είναι του φίλου μου και τώρα που μένουμε μαζί τους φέραμε σε επαφή. Το προβλημά μου είναι το εξής: Έχουμε μια βδομάδα περίπου που συμβιώνουμε και οι τέσσερεις και στην αρχή κάναμε όλα τα προβλεπόμενα για να φέρουμε σε επαφή τον Τσε και τον Πίτσι, τώρα 5 μέρες μετά όσο είμαστε παρόντες τους αφήνουμε μαζί και αν και δε λείπουν τα μικροκαυγαδάκια, σε γενικές γραμμές ανέχονται ο ένας τον άλλον. Να σημειώσω ότι στην αρχή ο Πίτσι ήταν αρκετά εχθρικός και δεν έλειπαν τα κχχχ και οι επιδείξεις ισχύος στον καημένο τον Τσε που εκανε φιλότιμες προσπαθειες να τον πλησιάσειαλλά δυστυχώς ήταν άκαρπες. Δεν έχουν πλησιάσει πολύ ο ένας τον άλλον, μόνο που κάποιες φορές πλησιάζονται πολύ και μυριζόνται χωρίς να τσακώνονται. Τις ώρες που λείπουμε τους έχουμε χωριστά αλλά βλέπουν ο ένας τον άλλον γιατί η πόρτα έχει τζάμι. Το Σαβ/κο πρέπει να λείψουμε και οι δύο και δυστυχώς λείπουν και οι γονείς μου και κανείς δεν μπορεί να επιβλέψει την κατάσταση αν κάτι δεν πάει καλά. Να τους αφήσω μαζί ή είναι πολύ νωρίς ακόμα; Δε θέλω να είναι μόνοι τους με κλειστή την πόρτα γιατί ήδη έχω αρκετές τύψεις που θα φύγουμε. Από την άλλη δε θέλω να γυρίσω και να τους βρω σφαγμένους! Τι να κάνω;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lovekittens]

Απάντηση: ΝΑ ΤΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΖΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ;;;;

Γνωμη μου χωρις να χω παρομοια εμπειρια ειναι οτι 1βδομαδα ειναι πολυ λιγο..αλλωστε ακομα δεν δειξαν οτ συνυπαρχουν χωρίς καβγα..αν καταλαβα καλα..Μια χαρα θα ναι χωρια αμμολεκανες φαι και νερο ..Αυτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chocolilly]

Απο χθες δεν έχουν τσακωθεί είναι η αλήθεια αλλά μια φορά ο μεγάλος κυνήγησε το μικρό, ο οποίος κρύφτηκε για λίγο και μετά ξαναβγήκε σα να μην έτρεξε τίποτα. Τώρα ας πούμε είναι απο εκεί και οι δύο και κοιμούνται, μακρυά μεν αλλά χαλαρά. Αυτό που μου κάνει εντύπωση και για αυτό το λόγο σκέφτηκα να τα αφήσω μαζί είναι ότι το βράδυ ας πούμε που θα κοιμηθούμε και θα τα χωρίσω, γρατσουνάνε την πόρτα και κλαίνε και οι δύο και για αυτό το λόγο σκέφτηκα μην τυχόν και είναι καλύτερα να τα αφήσω μαζί για να έχουν παρέα. Μάλλον έχεις δίκιο όμως, δεν μπορώ να το ρισκάρω, είναι νωρίς ακόμα! Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Απάντηση: Να τα αφήσω μαζί το Σαββατοκύριακο;;;

Συμφωνω. Δεν θα το διακινδύνευα να τα αφήσω μαζι. Ειναι πολυ λιγο το διάστημα και ισως το μικρο νιώσει να απειλείται χωρις την παρουσία σας. Για 2 μερες μια χαρα θα ειναι χωριά. Φτανει να εχουν τα απαραιτητα τους. Να μην εχεις να αγχωνεσαι και να ανησυχεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chocolilly]

Απάντηση: Να τα αφήσω μαζί το Σαββατοκύριακο;;;

Τα έχουν, ο καθένας έχει τη δική του αμμολεκάνη, μπολάκι για φαγητό και νερό και τα παιχνίδια του... Τι να πω, μακάρι να τα βρουν κάποια στιγμή, να μην είμαι και εγώ μες στο μόνιμο άγχος γιατί εδώ και μια βδομάδα νιώθω σαν τον τροχονόμο ένα πράγμα... Θέλω πολύ να τα βρουν γιατί λείπουμε αρκετές ώρες απο το σπίτι λόγω δουλειάς και είναι κρίμα να μην κάνουν παρέα μεταξύ τους... Σήμερα τα πράγματα ήταν πιο ήρεμα αλλά και πάλι κάθε φορά που το μικρό θα πάει σε περιοχές που ο μεγάλος θεωρεί δικές του, τον παίρνει απο πίσω, αυτό τρομάζει, κρύβεται κ.ο.κ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εύα_Βα]

Καινούριο γατάκι στο σπίτι και ιδιότροπη γάτα.

καλησπέρα! Η γάτα μου είναι 16 χρονών στειρωμένη και πολύ ιδιότροπη. πάντα κυνήγαγε τις άλλες γάτες και τους σκύλους της γειτονιάς ποτέ δεν είχε φιλικές σχέσεις με άλλες γάτες ή ανθρώπους. τώρα που γέρασε είναι πιο υπομονετική στο χάιδεμα αλλά άμα το παρακάνω τις τρώω . ο Νονός μου βρήκε έναν γατούλη που είναι 3 μηνών και πολύ καλός χαρακτήρας αλλά δεν μπορεί να τον κρατήσει. Διάβασα τα πάντα στο πως να γνωρίσω τις 2 γάτες. έβαλα τον μικρό σε ένα δωμάτιο αλλά η γάτα μου δεν είχε πάρει χαμπάρι! έλεγε ότι θα έπρεπε να είναι απο την άλλη πλευρά της πόρτας και να γρυλίζει (λόγω μυρωδιάς) αλλά εκείνη δεν έκανε τίποτα!! Τώρα λόγω καλοκαιριού η γάτα μου είναι συνέχεια στην αυλή και λιάζεται οπότε άφησα τον μικρό ελεύθερο στο σπίτι και έκλεισα την σήτα. Η γάτα μου που ήταν ξαπλωμένη απ 'εξω τον είδε και τότε άρχισε να γρυλίζει αλλά η στάση της δεν ήταν επιθετική (τα αυτιά της ήταν ελάχιστα χαμηλά, ήταν ξαπλωμένη και η τρίχα της δεν είχε σηκωθεί) ο μικρός τρόμαζε μεν αλλά είχε και περιέργεια (καθόλου επιθετικός) η γάτα μου έριξε μια νυχιά στην σήτα και πήγε να ξαπλώσει πιο πέρα. το ξανα έκανα σήμερα και πάλι του γρύλισε λίγο και έφυγε (χωρίς να επιτεθεί). τέλος πάντων ενω ακολουθώ τα βήματα (έβαλα το κουβερτάκι του μικρού κάτω απο το φαί της γάτας και το αντίστροφο, έχω τα πιατάκια τους κοντά στην πόρτα, δεν δίνω περισσότερη σημασία στο ένα και αμελώ το άλλο) η γάτα μου δεν ενδιαφέρεται να το γνωρίσει (και κατα συνέπεια να το δεχτεί) οπότε δεν ξέρω τι να κάνω!! φοβάμαι να τα αφήσω μαζί γτ η δικιά μου μπορεί να γίνει πολύ βίαιη. καμιά ιδέα?
συγνώμη αν σας κούρασα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

καλησπέρα! Η γάτα μου είναι 16 χρονών στειρωμένη και πολύ ιδιότροπη. πάντα κυνήγαγε τις άλλες γάτες και τους σκύλους της γειτονιάς ποτέ δεν είχε φιλικές σχέσεις με άλλες γάτες ή ανθρώπους. τώρα που γέρασε είναι πιο υπομονετική στο χάιδεμα αλλά άμα το παρακάνω τις τρώω . ο Νονός μου βρήκε έναν γατούλη που είναι 3 μηνών και πολύ καλός χαρακτήρας αλλά δεν μπορεί να τον κρατήσει. Διάβασα τα πάντα στο πως να γνωρίσω τις 2 γάτες. έβαλα τον μικρό σε ένα δωμάτιο αλλά η γάτα μου δεν είχε πάρει χαμπάρι! έλεγε ότι θα έπρεπε να είναι απο την άλλη πλευρά της πόρτας και να γρυλίζει (λόγω μυρωδιάς) αλλά εκείνη δεν έκανε τίποτα!! Τώρα λόγω καλοκαιριού η γάτα μου είναι συνέχεια στην αυλή και λιάζεται οπότε άφησα τον μικρό ελεύθερο στο σπίτι και έκλεισα την σήτα. Η γάτα μου που ήταν ξαπλωμένη απ 'εξω τον είδε και τότε άρχισε να γρυλίζει αλλά η στάση της δεν ήταν επιθετική (τα αυτιά της ήταν ελάχιστα χαμηλά, ήταν ξαπλωμένη και η τρίχα της δεν είχε σηκωθεί) ο μικρός τρόμαζε μεν αλλά είχε και περιέργεια (καθόλου επιθετικός) η γάτα μου έριξε μια νυχιά στην σήτα και πήγε να ξαπλώσει πιο πέρα. το ξανα έκανα σήμερα και πάλι του γρύλισε λίγο και έφυγε (χωρίς να επιτεθεί). τέλος πάντων ενω ακολουθώ τα βήματα (έβαλα το κουβερτάκι του μικρού κάτω απο το φαί της γάτας και το αντίστροφο, έχω τα πιατάκια τους κοντά στην πόρτα, δεν δίνω περισσότερη σημασία στο ένα και αμελώ το άλλο) η γάτα μου δεν ενδιαφέρεται να το γνωρίσει (και κατα συνέπεια να το δεχτεί) οπότε δεν ξέρω τι να κάνω!! φοβάμαι να τα αφήσω μαζί γτ η δικιά μου μπορεί να γίνει πολύ βίαιη. καμιά ιδέα?
συγνώμη αν σας κούρασα

Είναι αρκετά μεγάλη η γατούλα σου για να δεχτεί καινούργιο γατάκι για συντροφιά. Αν κρίνω και από τον χαρακτήρα της που περιγράφεις δεν νομίζω να γίνουν ποτέ φιλαράκια. ΄Εχω κι εγώ ηλικιωμένη γατούλα και ξέρω καλά, με τον γάτο μου με τον οποίο έχουν πάνω από 10 χρόνια διαφορά δεν κάνουνε καθόλου παρέα και το περισσότερο που θα δω είναι να κάθονται κάποιες στιγμές δίπλα-δίπλα κι αυτό μόνο στο μπαλκόνι επειδή είναι μικρό.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να μάθουν να συνυπάρχουν μέσα στο ίδιο σπίτι, συνέχισε όπως το κάνεις τώρα και θα σε συμβούλευα μέχρι να ενηλικιωθεί το μικρό να μην τους αφήνεις ποτέ μόνους μέσα στο σπίτι. Κλείνε το μικρό σε κάποιο δωμάτιο όταν λείπεις και αφού μεγαλώσει κι αυτό, φρόντισε να έχεις τον νου σου να μην κάνει την ζωή δύσκολη της μεγάλης γατούλας.
Απλά λίγη προσοχή θέλει για να μπορέσετε να ζήσετε όλοι μαζί χωρίς παρατράγουδα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εύα_Βα]

ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! περίπου πόσο καιρό σου πήρε περίπου να τα αφήσεις μαζί χωρίς χώρισμα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chocolilly]

ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! περίπου πόσο καιρό σου πήρε περίπου να τα αφήσεις μαζί χωρίς χώρισμα?

εμένα πάντως με πήρε 10 μέρες περίπου να τα αφήσω μαζί ακόμα και τις ώρες που λείπω,πιο πριν τα άφηνα μόνο υπό την επιβλεψή μου και όταν είδα τον ένα να γλείφει τη ράχη του άλλου τότε κατάλαβα ότι ίσως και να άντεχαν μαζί χωρίς να τσακωθούν. Ακόμα δεν ξέρω αν έκανα καλά ή όχι ή μάλλον δεν έχω καταλάβει αν κάποιες φορές παίζουν λίγο πιο βίαια απο το συνηθισμένο ή αν πραγματικά τσακώνονται αλλά δεν έχω παρατηρήσει το ένα να φοβάται το άλλο, ίσα-ίσα που κυνηγιούνται όλη μέρα.. Να μην τα αφήσεις μαζί χωρίς να είσαι σίγουρη ότι δε θα προκύψει καυγάς και χωρίς να είσαι εσύ μπροστά για να δεις πως θα αντιδράσουν!!! Είναι μεγάλη η γατούλα σου και θα είναι ενδιαφέρουσα η αντίδρασή της αλλά όπως και να έχει ακόμα και αν δεν είναι τα πιο αγαπημένα θα μάθουν να συνυπάρχουν χωρίς να τσακώνονται έστω και αν αγνοούν το ένα το άλλο! Στο λέω εγώ που στην αρχή με είχε πιάσει απελπισία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.