Να το χαρίσω ή να το αφήσω....;

Ελένη Άνση

Διακεκριμένο μέλος

Η Ελένη Άνση αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Χαλάνδρι (Αττική). Έχει γράψει 7.556 μηνύματα.
Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που έχει το να δώσεις ένα δικό σου γατάκι σε έναν άγνωστο, είτε το γέννησε η γάτα σου, είτε το βρήκες στο δρόμο και το μεγάλωσες. Προσπαθείς, όσο μπορείς, από αυτά που σου λέει ο υποψήφιος γατογονιός, αλλά, και από αυτά που δεν λέει, να μαντέψεις αν το γατί που δίνεις θα βρει ένα σπίτι για όλη τη ζωούλα του ,όπου θα το αγαπούν και θα το φροντίζουν.Αν οι βασικές προϋποθέσεις βλέπεις ότι καλύπτονται, η υιοθεσία μπορεί να προχωρήσει.Εκείνο που με παρακινεί να γράψω αυτό το σημείωμα, βλέποντας τόσα καταπληκτικά γατάκια να χαρίζονται και ,παρ'ολα αυτά να μην βρίσκονται γατογονείς, είναι ο προβληματισμός μου, μήπως, κάποιες φορές ,όποιος έχει κάποιο γατάκι για υιοθεσία, γίνεται τόσο υπερβολικός, είτε πριν την υιοθεσία, είτε μετά, που ματαιώνονται κάποιες υιοθεσίες. Αν π.χ. η Sofi, που έβαλε αγγελία στο φόρουμ, μου έκανε ανάκριση τρίτου βαθμού, πέρα από τα απαραίτητα, που ρώτησε η κοπέλα (αν το γατάκι θα μένει μέσα στο σπίτι, αν ξέρουμε από γάτες, αν θα στειρωθεί) ,όπου όλες οι απαντήσεις ήταν ΝΑΙ, μπορεί και να μην μου έδινε τη λατρεμένη μας Μπασσέτ. Αν π.χ. δεν συμφωνούσε στο ότι η γάτα θα βγαίνει στο μπαλκόνι, στο ότι λόγω αυξημένων υποχρεώσεων δεν θα έχουμε άλλη γάτα για παρέα της ή ό,τι άλλο μπορεί να μην άρεσε από τον τρόπο ζωής μας. Αν δεν φοβόμουν το μακροσκελές μήνυμα, θα έβαζα ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Μαριέλλης Σφακιανάκη "Μην πατάτε τις ουρές", το κεφάλαιο για τους λάθος φιλόζωους, όπου αναφέρεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Είναι η αλήθεια, δεν αποφασίζουν πολλοί τη δέσμευση με ένα ζώο, τουλάχιστον, να μη μειώνονται οι υιοθεσίες λόγω λάθος αξιολογήσεων, είναι κρίμα για τα γατάκια:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλά λες είναι δύσκολο να το δώσεις σε εναν αγνωστο...ειχα δει μία ταινια με ζωα παλιά ότι του κλέψανε τον σκύλο και εβαλε αγγελια αυτος πάνω σε μια κολόνα με φωτο και ελεγε κατω κάτω δινεται αμμιβη νομιζω.Και του τον εδωσε τον σκυλο και πήρε τα λεφτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχεις δίκιο. Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου. Δεν θα ήταν καλό απο κάποια λάθος αξιολόγηση να χάνονται ευκαιρίες.

Απο την άλλη (και χωρίς να θέλω να πω Μπασσετ σε καμια περίπτωση οτι έχεις άδικο) καταλαβαίνω την αντίδραση και αυτών που δίνουν τα γατάκια. Έχουμε δει τόσες περιπτώσεις που τα γατιά καταλήγουν ενήλικα στο δρόμο απο την δήθεν οικογένεια τους που θέλουν αυτοί που τα δίνουν, να είναι σίγουροι οτι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο και με αυτό που δίνουν. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια λύση σε αυτο. Είναι λίγο σαν φαυλος κύκλος. Μαλλον να προσπαθήσουμε γενικώς όσοι χαρίζουμε γατιά να είμαστε λίγο ελαστικοί. Και απλά να κρατάμε μια επαφή με την οικογένεια που υιοθέτησε ένα γατάκι. Διακριτική επαφή πάντα. Αλλά αν δούμε ότι κάτι δεν πάει καλά το οποίο ίσως βλάψει κατα κάποιο τρόπο το ζώο τότε να μπορούμε να επεμβουμε και αν χρειαστεί ν'απομακρύνουμε το ζωο. Στο κάτω κάτω όταν τους βάζεις και υπογράφουν πιστέυω οτι νιώθουν και αυτοί οτι δεσμέυονται. Ανθρωποι που δεν είναι σοβαροί φοβούνται όταν τους ζητάς να υπογράψουν και κάνουν πίσω. Και εκεί γίνεται το ξεκαθάρισμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εκείνο που με παρακινεί να γράψω αυτό το σημείωμα, βλέποντας τόσα καταπληκτικά γατάκια να χαρίζονται και ,παρ'ολα αυτά να μην βρίσκονται γατογονείς, είναι ο προβληματισμός μου, μήπως, κάποιες φορές ,όποιος έχει κάποιο γατάκι για υιοθεσία, γίνεται τόσο υπερβολικός, είτε πριν την υιοθεσία, είτε μετά, που ματαιώνονται κάποιες υιοθεσίες. Αν π.χ. η Sofi, που έβαλε αγγελία στο φόρουμ, μου έκανε ανάκριση τρίτου βαθμού, πέρα από τα απαραίτητα, που ρώτησε η κοπέλα (αν το γατάκι θα μένει μέσα στο σπίτι, αν ξέρουμε από γάτες, αν θα στειρωθεί) ,όπου όλες οι απαντήσεις ήταν ΝΑΙ, μπορεί και να μην μου έδινε τη λατρεμένη μας Μπασσέτ. Αν π.χ. δεν συμφωνούσε στο ότι η γάτα θα βγαίνει στο μπαλκόνι, στο ότι λόγω αυξημένων υποχρεώσεων δεν θα έχουμε άλλη γάτα για παρέα της ή ό,τι άλλο μπορεί να μην άρεσε από τον τρόπο ζωής μας.
Το έχω σκεφτεί κι εγώ αυτό. Τελικά όμως είναι και στο άτομο που μεσολαβεί για την υιοθεσία. Πρέπει να είμαστε σε θέση να εκτιμούμε τις καλές προθέσεις των υποψηφίων γατογονιών και να μη δείχνουμε καχυποψία απέναντί τους επειδή επηρεαζόμαστε ενδεχομένως από αρνητικές εμπειρίες που είχαμε στο παρελθόν.
Οι λέξεις-κλειδιά είναι ευγένεια, σεβασμός και διακριτικότητα.

Ο αντίποδας είναι αυταρχισμός, ελεγκτικότητα και αδιακρισία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγω το εχω σκεφτει πολλες φορες αυτο.Πιστευω οτι χρειαζεται μια μεση λυση.Σιγουρα θα εξετασεις τον υποψηφιο γατογονιο αλλα πρεπει παντα να σκεφτεσαι οτι δεν μπορεις να του επιβαλεις τις δικες σου συνηθιες και πιστευω για τα κατοικιδια.Αν τηρει τις απαραιτητες προυποθεσεις γυρω απο την ασφαλεια την υγεια και την στειρωση, εγω προσωπικα δεν θα ειχα την απαιτηση να προσαρμοσει τον τροπο ζωης του με βασει τις απαιτησεις που εχω για το κατικοιδιο.
Πολυ καλο ειναι αυτο που λεει η Zbeebz, δηλαδη κρατας επαφη με διακριτηκοτητα και αν δεις παρατραγουδα επεμβαινεις.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολυ καλο ειναι αυτο που λεει η Zbeebz, δηλαδη κρατας επαφη με διακριτηκοτητα και αν δεις παρατραγουδα επεμβαινεις.:)

Ε όχι και Zbeebz!!! Δεν μοιάζουν καν τα ονόματα μας!!!

Βρε Zbeebz μπας και μοιάζουμε και μου το κρύβετε?? :P:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ ενδιαφέρον θέμα. Το πρόβλημα είναι ότι πολλά πράγματα είναι υποκειμενικά. Κάποιοι π.χ. θεωρούν υπερβολή το να τους λες να πάρουν γατοφόρο (μου έχει τύχει, δεν το λέω έτσι). Επίσης, ο καθένας μας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τον αυταρχισμό, την αδιακρισία κ.λπ.

Γι' αυτό θα ήθελα να ρωτήσω τι θεωρείτε εσείς υπερβολή, με πιο συγκεκριμένα παραδείγματα για να αποκτήσουμε όλοι μια καλύτερη εικόνα.

Πάντως να πω ότι πολλοί όροι υιοθεσίας που μοιάζουν ανελαστικοί, στην πραγματικότητα προσαρμόζονται κατά περίπτωση, ανάλογα με το πόσο διατεθειμένος φαίνεται κανείς να αναπτύξει σχέση με το συγκεκριμένο ζώο (δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που θέλουν ζώο απλά για να το έχουν).

Από την άλλη, αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως υπερβολή, μπορεί να είναι πολύ απλά τα φριχτά people skills του υπεύθυνου υιοθεσίας.:P Κι αυτό σίγουρα δεν είναι κάτι που λύνεται με απλή αλλαγή πολιτικής, είναι βαθύτερα τα αίτια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν π.χ. δεν συμφωνούσε στο ότι η γάτα θα βγαίνει στο μπαλκόνι, στο ότι λόγω αυξημένων υποχρεώσεων δεν θα έχουμε άλλη γάτα για παρέα της ή ό,τι άλλο μπορεί να μην άρεσε από τον τρόπο ζωής μας.

Να προσθέσω ακόμα ότι κάθε ζώο είναι διαφορετικό, οπότε πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη πολλά πράγματα. Στο παράδειγμά σου, αν π.χ. ήξερε ότι η Μπασσέτ ήταν ένας μικρός δαίμονας που κανένα πλέγμα και καμιά καλαμωτή δεν τη σταματούσε, θα το θεωρούσες υπερβολή να σου ζητήσει να μην βγαίνει στο μπαλκόνι ή να βγαίνει μόνο με επίβλεψη;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Υπάρχει όμως και η περίπτωση να μην ήξερε τι είναι το γατί και παρ' όλα αυτά να καταδίκαζε την Ελένη Π επειδή "θέλει να βγάζει τη γάτα στο μπαλκόνι! Ανήκουστο!"
Γι' αυτό συμφωνώ με αυτό που έγραψες παραπάνω για τα people skills. Το βασικό είναι να φέρεσαι ευγενικά στους υποψήφιους γατογονείς και με κάθε ευκαιρία να εκφράζεις ανοιχτά ότι τους αξίζει ένα ευχαριστώ και μόνο που ενδιαφέρθηκαν, δέσει δεν δέσει το προξενιό. Ίσως αυτός που τελικά δεν θα πάρει το γατί να σου φέρει κάποιον άλλο που θα το πάρει!
Χώρια που μ' αυτό τον τρόπο δημιουργούμε και παιδεία... ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βρε Zbeebz μπας και μοιάζουμε και μου το κρύβετε?? :P:lol:
Δεν ξέρω, κόρη μ'! :lol::lol::lol:
Θα το διαπιστώσουμε όταν με το καλό επαναπατριστείς!
Όμως δεν φταίει η Νικούλα. Αν προσέξεις, κι εγώ την ανέφερα τη διακριτικότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν ξερω για τα υπερβολικα παιδια εγω κοιταω την προστασια του γατιου αν πχ καποιος που τα αγαπαει πολυ και του αρεσει ενα μου πει οτι τα αφησε στον μπαμπα του τα καλοκαιρια και κατι αχρειοι περασαν και του τα πατησαν δε θα δωσω. Αν καποιος μου πει οτι τα εχει μη σταξει και μη βρεξει και ενα του επεσε και δεν επαθε τιποτα αλα εσπασε το ποδαρακι λιγο στην ακρη δε θα δωσω.
Αν καποιος με κοιταει σαν τρελη οταν λεω για πλεγμα στο μπαλκονι δε θα δωσω .
Αν καποιος με ρωτησει αν μπορει να του βαλει κολαρο με στρας και να το ταιζει φρισκις γιατι σιγα μωρε γατα ειναι, δεν το δινω.
Αν καποιος μου πει οτι δεν ξερει τιποτα απο αυτα αλλα θελει να μαθει τα παντα, θα δωσω ασυζητητι.

Ανελαστικη ξε-ανελαστικη με ενδιαφερει τι εκπεμπει ο ανθρωπος και αν νομιζω οτι δεν θα πεθανει συντομα στα χερια του. παντα ενημερωνω και απο το τηλ ακι παμε και τους λεμε , ολοι οι εθελοντες και δινουμε κα αρθρα βοηθητικα .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ανελαστικη ξε-ανελαστικη με ενδιαφερει τι εκπεμπει ο ανθρωπος

Αυτό νομίζω είναι το σημαντικότερο απ' όλα. Προσωπικά, δεν με πειράζει να μου πει κάποιος ότι έχασε την προηγούμενη γάτα του. Άνθρωποι είμαστε, και μένα μου έχουν πέσει γατιά απ' το μπαλκόνι και αν δεν ήταν κλειστές οι αυλές κάτω, μπορεί να τα είχα χάσει.

Αλλά με ενδιαφέρει πώς μου το λέει. Υπάρχουν μερικοί που καταλαβαίνεις ότι τους στοίχισε κι άλλοι που το λένε λες και έχασαν το κασκόλ τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ακριβως οταν βλεπω αδιαφορια ναρκισσισμο και ελλειψη επικοινωνίας με τη πραγματικότητα δεν δινω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αalyah μαλλον εκανα λαθος.:redface:
Εσενα δεν σ'χω γνωρισει ακομη προσωπικα οποτε δεν μπορω να πω ακομη τιποτα.:hmm:Την Zbeebz ομως που την εχω γνωρισει, και καλα μαλιστα, εχω να δηλωσω οτι πολυ δυσκολα μπορει να βρεθει σωσιας της!:blink:;):lol:
Δεν την μπερδευεις ευκολα με κανεναν!:P:lol:
Σσσσ....γιατι ειμαι οφφ τοπικ:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ανελαστικη ξε-ανελαστικη με ενδιαφερει τι εκπεμπει ο ανθρωπος
Αυτό το σημείο με προβληματίζει λίγο. Δεν είναι μόνο τι εκπέμπει σε μας ο άλλος, είναι και τι εκπέμπουμε εμείς σ' αυτόν. Καμιά φορά ο άλλος γίνεται καθρέφτης μας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ανθρωποι που δεν είναι σοβαροί φοβούνται όταν τους ζητάς να υπογράψουν και κάνουν πίσω. Και εκεί γίνεται το ξεκαθάρισμα.
αυτο ειναι γεγονός, καθως και το οτι μερικοι θα υπογραψουν και απο πισω σου λενε μετα θα το παρω εγω και θα το κανω οτι θελω γι αυτο το ενστικτο ειναι πολύ σημαντικο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μερικοι θα υπογραψουν και απο πισω σου λενε μετα θα το παρω εγω και θα το κανω οτι θελω γι αυτο το ενστικτο ειναι πολύ σημαντικο
Ένστικτο-ξένστικτο, αν ο άλλος θέλει να σε κοροϊδέψει, μια χαρά μπορεί να το κάνει. Κανένας μας δεν γεννήθηκε με την ικανότητα να διαβάζει τη σκέψη. Δεν το 'χουμε.
Για μένα είναι αδύνατον (έως και ανώφελο) να επιδιώκει κανείς τέτοιον ολοκληρωτικό έλεγχο.
Αν κάποιος μπορεί να ασκεί τέτοιον έλεγχο σε τόσο προσωπικό επίπεδο χωρίς να παύει να είναι ευγενής, τι να πω... Χρειάζομαι update! :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένστικτο-ξένστικτο, αν ο άλλος θέλει να σε κοροϊδέψει, μια χαρά μπορεί να το κάνει.

Αυτό είναι αλήθεια, όπως είναι γεγονός ότι το περίφημο ένστικτο είναι κάτι πολύ υποκειμενικό. Ωστόσο, πιστεύω πως υπάρχουν κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες, όπως το να ζητήσεις να μιλήσεις με τον υποψήφιο για δεύτερη φορά ή να του ζητήσεις να περιμένει μερικές μέρες.

Νομίζω πως αυτά δεν είναι παράλογα και προστατεύουν και τον υποψήφιο από μια παρορμητική υιοθεσία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Niki μου δεν πειράζει. Μια πλάκα έκανα.

Zbeebz καλά λες οτι ανέφερες και εσύ κάτι παρόμοιο. Νόμιζα οτι μπέρδεψε τα ονόματα μας επειδή είπε κάτι παρόμοιο με αυτό που είπα και εγώ.

Επίσης και για να γυρίσουμε στο θέμα μας επειδή ακριβώς όπως είπε η Zbeebz δεν έχουμε την δυνατότητα να διαβάζουμε την σκέψη, επιμένω οτι η καλύτερη προσέγγιση είναι να κρατήσουμε μια διακριτική επαφή με τον γατογονιο εφόσον το έχουμε δώσει το γατάκι. Ας μην κατηγορούμε τους πάντες οτι είναι παντελώς αμόρφωτοι η θέλουν το ζωάκι για στολίδι. Πολλοί είναι πραγματικά ενθουσιώδης και απλά δεν ξέρουν. Αρα μπορεί να κάνουν λάθη. Άρα όταν τους κάνεις την συνέντευξη για να δεις αν θα τους δώσεις το ζωο η οχι μπορει να δώσουν μια "λαθος" απάντηση. Οχι επειδή δεν νοιάζονται αλλά επειδή δεν ξέρουν. Όταν εγώ βρήκα τον Φρίξο μου και τον πήρα σπίτι τον άφηνα να βγαίνει κανονικά στο μπαλκόνι. Όχι γιατι δεν μ'ένοιαζε αν πάθει κάτι το ζωντανο αλλά επειδή δεν πίστευα οτι θα έπεφτε. Και όμως έπεσε. Φυσικά δεν έπαθε το παραμικρό αλλά εγώ ένα σοκ το έπαθα και τρέχαμε στον κτηνίατρο. Σύμφωνα με αυτον επειδή ο Φρίξος ήταν ακόμα πολύ μικρος δεν είχε αίσθηση "ύψους" και εξού και έπεσε. Ήταν μόλις λίγο μηνων. Το θέμα είναι....αν εγώ τον Φρίξο δεν τον είχα βρει στο δρόμο και κάποιος μου το είχε δώσει, και πιθανόν μου είχε πάρει και συνέντευξη για το αν είμαι μια σωστή γατογονιος και μου έκανε την ερώτηση "θα τον αφήσεις να βγαίνει στο μπαλκόνι" θα έλεγα κατευθείαν ναι. Όχι επειδή δεν με ένοιαζε αλλά επειδή λόγω απειρίας δεν θα συνειδητοποιούσα τους κινδύνους. Και αν μετά αρνιόταν να μου δώσει τον Φρίξο εγώ τώρα δεν θα είχα ζήσει 15 υπέροχα χρόνια μαζι του. Όλα αυτά φυσικά απλά είναι υποθέσεις που μπορουν όμως κάλιστα να συμβουν.

Το καλύτερο θα ήταν εμείς σαν λίγο πιο γνώστες του θέματος "γάτα" (η να πω ζωάκι γενικά) καλό θα ήταν απο το να αποπαίρνουμε κάποιον να δίνουμε φιλικές συμβουλές. Να πούμε πχ "ξέρεις δεν είναι καλό νάφήνεις το ζώο στο μπαλκόνι χωρίς επιτήρηση και ειδικά όταν είναι μικρό γι'αυτο και γι'αυτο το λόγο". Αν τους έχουμε απο κοντά και ξέρουν οτι σε εμας μπορούν να στραφούν για μια συμβουλή τότε πιστέυω οτι θ'αποφευχθουν πολλες δυσάρεστες καταστάσεις. Ακόμα και το να αφεθεί το ζώο στο δρόμο γιατι κάποιος το βαρέθηκε. Αν είμαστε απο κοντά χωρίς να κατακρίνουμε η να ελεγχουμε τότε και ο καθένας θα νιώσει ίσως πιο άνετα να επικοινωνήσει και να μας δωσει το γατί πίσω παρά να το πετάξει στο δρόμο. Και όχι ΔΕΝ εννοω οτι ο καθένας πρεπει να μας έχει για αποκούμπι και όταν βαρεθεί την γάτα του να μας την δίνει. Απλά εννοω οτι καλυτερα να ειμαστε απο κοντα...καλυτερα να φιλάμε τα ρούχα μας για να έχουμε τα μισα. Και να αποφέυγουμε τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Λοιπόν, μπαίνω συχνά σε ξένα σάιτς, όπου υπάρχουν αγγελίες υιοθεσίας. Εκείνο που μου έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση είναι το μεγάλο ποσοστό γατιών που εγκαταλείπονται λόγω μετακόμισης και λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων για τη συντήρησή τους. Αυτές είναι καταστάσεις, που επέρχονται αρκετά μετά την υιοθεσία και δεν μπορούν να τεθούν σαν ερώτηση προς τον υποψήφιο γατογονιό (τί να ρωτήσεις; Αν ποτέ στο μέλλον μετακομίσεις θα πάρεις μαζί το γάτο; ή Αν πτωχεύσεις θα πετάξεις το γάτο στο δρόμο;) Το καταλαβαίνεις από ένστικτο, αν ο άλλος είναι άτομο που θέλει το γατί σαν μέλος της οικογένειας και όχι σαν προσωρινό παιχνίδι ή προσωρινή διέξοδο στα προβλήματά του. Να σας εξομολογηθώ και κάτι. Η μανούλα μου, πολύ σοβαρά άρρωστη, ζούσε με μια εσωτερική στο ιδιόκτητο σπίτι της (μεγάλο τριάρι). Μου ζητούσε επίμονα γατάκι για παρεούλα . Ήταν η μόνη χάρη από όσες μου ζήτησε, και μου ζήτησε πάρα πολλές, που με πόνο ψυχής δεν της την έκανα, αν και σίγουρα ένα γατάκι θα της έκανε καλό στην ψυχολογία της. Όμως, ποιός θα το φρόντιζε; Όχι η ίδια βέβαια, ούτε οι κατά καιρούς αλλοδαπές που προσλάμβανα, οι οποίες ούτε την ίδια δεν κοίταζαν όπως έπρεπε :( .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top