Οι δύο γάτες μου μαλώνουν!

[mesmer]

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! Ο γατούλης γενικά είναι πολύ φοβιτσιάρης και αντιδρά κάπως παρορμητικά. Σκέφτομαι μήπως τσακωθήκανε και έφυγε. Αποκλείεται να ενεπλάκησε σε καυγά, ίσως του επιτεθήκανε άλλοι. Τώρα είναι κάπως περίεργη η κατάσταση.. Όσο έλειπε μιλάγανε από μακριά, κι έτσι τον βρήκαμε κι εμείς. Με το που βγήκε από το κουτί του της αγρίεψε. Αυτή απάντησε.. Ε, από τότε κάθε φορά που τα φέρνουμε σε επαφή κάνουν σχεδόν σαν άνθρωποι! Στην αρχή κρατούν απόσταση, μετά πλησιάζει κάποιο απ' τα δύο και το άλλο αγριεύει. Συνήθως αγριεύει η μικρή και ο άλλος την κοιτάει φοβισμένος ή και θλιμμένος (αλλά όχι πάντα). Μετά φρικάρουν και τα δύο, απομακρύνονται, πάει ο καθένας στο χώρο του και πάλι απ' την αρχή. Δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω, δεν μπορώ να τα κρατάω χωρισμένα για πάντα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Λοιπόν σήμερα θα διαβάσω λίγο μπας και βρω κάποια άκρη και μπορέσω να σου δώσω κάποιες συμβουλές. Προς το παρόν δοκίμασε αυτό:
Με ένα πανί τρίψε την γουνίτσα της θηλυκιάς και μετά την γουνίτσα του αγοριού.. (μετάφερε δηλαδή τη μυρωδιά της επάνω του) ΄
Κάνε το ίδιο με το αγοράκι..

Αύριο το απόγευμα θα προσπαθήσω να σου έχω κι άλλες συμβουλές. Γι' αυτό έλεγξε το θεματάκι αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irinaki]

Επιθετική συμπεριφορά σε νέο γατάκι!

Καλησπερα σε ολους!

Εχω μια γατουλα, 3 χρονων , στειρωμενη, μεσα στο σπιτι. Πριν δυο μηνες ακουσα νιαουριτα στο διπλανο κηπο, παω, ηταν ενα γατακι 3 ημερων διπλα στη νεκρη μαμα του και... τα υπολοιπα εγιναν πολυ γρηγορα. Μπιμπερο,θερμοφορες, ξενυχτια .Τα γνωστα.

Κατα τη διαρκεια ερωτευτηκαμε και αποφασισα να τη κρατισω. Το θεμα ειναι οτι ενω στην αρχη η μεγαλη μου γατα το αποδεχοταν το μικρο, οταν το καλοκαιρι πηγαμε διακοπες και μεναμε σε ενα σπιτι που ειχε αλλη μια γατα που ειναι φιλες με τη μεγαλη, αρχισε να δειχνει επιθετικη συμπεριφορα στο μικρο.

Τωρα που γυρισαμε πισω η επιθετικη συμπεριφορα συνεχιζετε, και λεγοντας επιθετικη εννοω τα κλασσικα κχχχχχ οταν πλησιαζει η μικρη και απλωμα ποδιου για χαστουκι.

Προσπαθω να δινω πιο πολυ σημασια στη μεγαλη και να αποφευγω τα πολλα ματσ μουτσ με τη μικρη.

Οποιες συμβουλες καλοδεχουμενες!

Ευχαριστω!


Υ.Γ Σας εβαλα και μια φωτο απο τις αρχες οταν ολα πηγαιναν... καλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Δύσκολο να προσδιορίσω την αιτία, γιατί δεν είμαι κανένας ειδικός. Από τα λίγα που γνωρίζω, θα σε ρωτήσω καταρχήν αν ήταν και το μικρό στις διακοπές.. αν ήταν, έκανε καθόλου παρέα με τις άλλες γάτες ή όχι;
Αν όχι, τότε στην επιστροφή τους από τις διακοπές το γατάκι φέρνει μαζί του μυρωδιές ξένες για τη μεγάλη σου γάτα, κάτι που την προκαλεί.
Θα μπορούσες να δοκιμάσεις να αναμείξεις τις μυρωδιές τους. Δηλαδή μ' ένα ρούχο τρίψε τις κάτω από τη μουσούδα και στα μαγουλάκια, εκεί δηλαδή που παράγεται η προσωπική τους ορμόνη, η φερομόνη και στη συνέχεια τρίψε διάφορα μέρη του σπιτιού όπου συχνάζουν, ή ακόμα και τις ίδιες.
Ακόμη είναι σημαντικό να παρέχεις στις γάτες σου μέρη όπου θα μπορούν να οικειοποιηθούν και να έχουν η καθεμιά τους δικούς της χώρους, ούτως ώστε να διατηρούν την ανεξαρτησία τους. Να παρέχεις μέρη όπου θα μπορούν να ανεβαίνουν ψηλά (οι γάτες αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια έτσι) και να απομακρυνθούν όταν το καλεί η περίσταση. Επισης, διαφορες κρυψώνες και κρεβάτια, περισσότερο από ένα μπωλάκια νερού μακριά από τα μπωλάκια του φαγητού τους, περισσότερο από ένα μπωλάκια φαγητού για να αποφεύγεται ο ανταγωνισμός και περισσότερες από μια αμμολεκάνες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irinaki]

Το μικρο ηταν στις διακοπες και επαιζε με την αλλη γατα που ηταν στο σπιτι.Και ενω τις αλλες φορες που ημασταν σαυτο το σπιτι με την αλλη γατα χωρις το μικρο, η μεγαλη μου γατα επαιζε με τη γατα που ηταν στο σπιτι.Αυτο το καλοκαιρι που ηταν και το μικρο επαιζε ελαχιστα με την αλλη γατα.

Στο φαγητο δεν έχουν προβλημα, τις ταιζω διπλα διπλα σε ξεχωριστα μπολακια και δε τσακωνονται την ωρα του φαγητου.

Τους εχω βαλει σπιτακια και κρυψωνες σε διαφορα σημεια. Οσο για ψηλα σημεια δε χρειαστηκε να κανω κατι.. Τα καταφερνουν μονες τους μια χαρα!

Στις τρεις μερες που ειμαι Αθηνα ειδα μια μικρη βελτιωση νομιζω, αλλα θα ηθελα πολυ να παιζανε μεταξυ τους και να ειναι καλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Κοίτα, εσύ δεν θα πρέπει να δείξεις αγωνία και άγχος γιατί θα επιβαρύνεις την ψυχολογία τους. (Πίστεψέ με αντιλαμβάνονται τα πάντα)
Κι αν αισθάνεσαι άγχος τότε θα πρέπει να προσπαθήσεις να το αποβάλεις. Στην περίπτωση που πάνε να πλακωθούν προσπάθησε να τις αποσπάσεις με παιγνίδι παρά να σηκώσεις τη μια και να την απομακρύνεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irinaki]

Ωραια, θα προσπαθησω να ακολουθησω τις συμβουλες..

Ευχαριστω πολυ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kousouna]

H νέα γάτα ορμάει στην παλιά!

Καλημέρα!

Έχω μία γάτα 13 χρονών και πριν 2 μήνες μάζεψα από το δρόμο ένα νέο γατάκι που τώρα είναι κοντά 8 μηνών από ότι μου έχει πει ο κτηνίατρος. Στην αρχή είχαμε τα γνωστά χρρρρρρ από την παλιά μου γάτα ενώ το νέο γατάκι την απέφευγε γιατί φοβόταν. Τώρα όμως πια το γατάκι ξεψάρωσε και είναι αυτό που ορμάει συνέχεια στην μεγάλη, θεωρητικά για να παίξει, αλλά της χώνει και καμιά δαγκωματιά, την ρίχνει κάτω και άλλα τέτοια, φαινομενικά ακίνδυνα. Έλα όμως που η μεγάλη μου η γάτα φοβάται! Δεν θέλει καθόλου να παίζει με την μικρή και μάλιστα φέρεται σαν να την φοβάται πολύ. Τελευταία η γριούλα μου θέλει συνέχεια να βγαίνει και να κάθεται στο μπαλκόνι για να είναι μακριά απο τη μικρή. Τί να κάνω για να ξεπεραστεί η κρίση στη σχέση τους? Το νέο γατάκι δεν καταλαβαίνει από μαλώματα όσο και να της φωνάζουμε! Βοήθεια! Είναι αξιαγάπητο το μικρό αλλά δεν θέλω να καταπιέζεται η παλιά μου γάτα. Την έχω τόσα χρόνια και είναι άδικο να της χαλάω τα γεράματα με το να της επιβάλω ένα επιθετικό γατί στο χώρο της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γαταλί]

Παρατηρώ πως όταν "τσακώνεται" η γάτα μου με άλλη γάτα ή της φωνάζει από απόσταση για να φύγει, η ουρά της παχαίνει!
Μόνο εγώ το βλέπω αυτό ή ισχύει γενικά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Μη σε προβληματίζει, έτσι "παχαίνουν" οι ουρές όλων των γατιών όταν προετοιμάζονται για επίθεση, είτε για κάτι ή κάποιον που θεωρούν "εχθρό" ή επικίνδυνο, ή ακόμα και κάποιον φανταστικό εχθρό. Της δικής μου για παράδειγμα, όταν παίζουμε κρυφτό και αλληλο-αιφνιδιαζόμαστε, η ουρά γίνεται και τριπλάσια και το κάνω χάζι γιατί μου θυμίζει τα ειδικά ματσούκια που χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε τα εσωτερικά των μπουκαλιών

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Παρατηρώ πως όταν "τσακώνεται" η γάτα μου με άλλη γάτα ή της φωνάζει από απόσταση για να φύγει, η ουρά της παχαίνει!
Μόνο εγώ το βλέπω αυτό ή ισχύει γενικά;

Ισχυει γενικα. Παντα οι γατες οταν θυμωνουν ή οταν φοβουνται, φουντωνουν την ουρα τους. Ειναι απολυτα φυσιολογικο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Ισχυει γενικα. Παντα οι γατες οταν θυμωνουν ή οταν φοβουνται, φουντωνουν την ουρα τους. Ειναι απολυτα φυσιολογικο.

Να συμπληρώσω μόνο ότι ενίοτε οι γάτες φουντώνουν την ουρά τους και γενικά κυρτώνουν την πλάτη τους και φουντώνουν ολόκληρες ακόμη κι επάνω στο παιχνίδι.
Και σ' αυτήν την περίπτωση έχουν πολλή πλάκα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AnnieGr]

Να συμπληρώσω μόνο ότι ενίοτε οι γάτες φουντώνουν την ουρά τους και γενικά κυρτώνουν την πλάτη τους και φουντώνουν ολόκληρες ακόμη κι επάνω στο παιχνίδι.
Και σ' αυτήν την περίπτωση έχουν πολλή πλάκα!

Α ναι, ειδικά όταν φουντώνουν ολόκληρες που και καλά προσπαθούν να φανούν πιο μεγάλες, γυρνάνε και πλάι, λες "Να ο γίγαντας! "
Εμένα η Σεσίλια φουντώνει, κάνει κουρ κουρ σαν περιστέρι και τρέχει σαν τη σφαίρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Να συμπληρώσω μόνο ότι ενίοτε οι γάτες φουντώνουν την ουρά τους και γενικά κυρτώνουν την πλάτη τους και φουντώνουν ολόκληρες ακόμη κι επάνω στο παιχνίδι.
Και σ' αυτήν την περίπτωση έχουν πολλή πλάκα!

Εμενα αυτο το εκαναν μονο μικρα, τωρα φουντωνουν μονο οταν εχουν τρομαξει με κατι.
Ειδικα ο Κοναν εριχνε τρελλο παιχνιδι μικρος και φουντωνε και πηγαινε σαν τον καβουρα, με το πλαι δηλαδη και σκαγαμε στα γελια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LAURANE]

Kαλησπέρα σε όλους!!!
Αυτό ήταν το πιο σχετικό τόπικ που βρήκα σχετικά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζω...εγώ παιδιά έχω 2 γατιά (ο Πιπίξος κι η Πιπίξα...) που είτε απόκτησαν ψυχολογικά προβλήματα λόγω του μίσους τους (ειδικά της θηλυκιάς και προϋπάρχουσας στο σπίτι) απέναντι στον γατούλη μου...που της τον φόρεσα μια ωραία πρωία όταν πρωτομείναμε μαζί με τον άντρα μου...Η θηλυκιά ήταν δική του...στειρωμένα και τα δύο.
Ο γατούλης μου (όχι επειδή είναι δικός μου...... ) είναι πολύ ήσυχος και καλόβολος...για να φανταστείτε κάποτε όταν είχα μαζέψει γατάκια πεταμένα σε κάδο....τα καθάριζε και τα αγκάλιαζε σαν να ήταν μάνα τους...και γενικά είναι ήσυχος εως μπουταλάκος....όλη μέρα τον ζουλάω και νύχι δεν έχει βγάλει ποτέ ούτε για αστείο!!
Η άλλη πάλι....(η γάτα του...χμμμμμμμ ) είναι καλή μεν, αλλά λίγο πιο υστερική (καθότι και θηλυκό....) και από τότε που της πήγα τον δικό μου....(μέσα στο σπίτι ο δικός μου...τη μισή μέρα έξω μόνο, ενώ αυτή ήταν πάντα στην αυλή)....έχει φάει τα λυσσακά της μαζί του....για ευνόητους λόγους!! Θεωρεί πως της πήρε τον "μπαμπά της" με τον οποίο έχει έρωτα (τι Οιδιπόδειο τραβάν κι αυτά...) Για να φανταστείτε όποτε τον κρατάω εγώ αγκαλιά τον γατούλη στην αυλή, δεν τολμάει να πλησιάσει...όποτε τον κράτησε ο "μπαμπάς" της αγκαλιά....του επιτέθηκε (του γατούλη) Επίσης συχνά όταν τον πετύχει στην αυλή του τσιρίζει...και τρέχει να μπει στην κουζίνα (εκεί έχω την ταϊστρα του δικού μου) για να φάει πρώτη το φαί του μάλιστα...!!
Και έτσι έρχομαι στο πρόβλημα των ημερών...γιατί όλα αυτά που περιέγραψα ως τώρα είναι σχεδόν αστεία και δεν μας ενοχλούσαν, ούτε είχαμε ευτυχώς θερμά επεισόδια....τελευταία όμως τα "ψυχολογικά της θηλυκιάς γίναν πιο έντονα.....σταμάτησε να τρώει απ'τη δική της ταίστρα στην αυλή και είχε αποκτήσει εμμονή με τον να τρώει απ'του δικού μου...όποτε άνοιγα την πόρτα της κουζίνας έτρεχε σαν αλαφιασμένη να μπει να του φάει το φαί...και μάλιστα επειδή στην αρχή νόμισα πως απλά ήθελε να τρώει μέσα κι αυτή, της έβαζα την ταϊστρα της μέσα, αλλά σιγά σιγά είδα πως είχε εμμονή να φάει απ΄τη δική του και δεν έτρωγε απ΄τη δικιά της....έτσι την άφηνα να τρώει από κει....
Εκεί μάλλον έκανα το λάθος...γιατί έχει καμιά βδομάδα τώρα (μετά από κανα μήνα που έτρωγε απ΄την ταίστρα του η άλλη) που ο δικός μου δεν καταδέχεται πια να φάει απ'τη δική του ταίστρα....με τίποτα όμως...μόνο νερό πίνει από κει και φαί μόνο απ'το πάτωμα.... Δεν έχω δοκιμάσει ακόμη βέβαια να αγοράσω καινούργια ταίστρα για να του δώσω από κει....(δεν πρόλαβα κιόλας) αλλά αναρωτιέμαι τι μπορεί να γίνει και αν μπορεί να γίνει κάτι και κατά τη γνώμη σας τι να μην κάνω σ΄αυτό το θέμα....
ΥΓ: Με 2 λόγια...ασχολούμαι με τα μούτρα που κρατάνε...έχει πλάκα απ'΄τη μία, απ'την άλλη όμως θα με τρελάνουν αυτά τα γατιά με τα πείσματά τους!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Αγαπητή φίλη, είναι αλήθεια ότι συχνά παίρνει πολύ καιρό για να βρεθούν οι ισορροπίες ανάμεσα σε δύο γατούλες. Ειδικά αν η μία από αυτές είναι κάπως δύστροπη..και σε πιστεύω ότι ο δικός σου είναι πιο καλόβολος. Δεν μας είπες όμως πόσος καιρός πάει που μετακομίσατε στο νέο σας σπίτι, γιατί αν είναι σχετικά πρόσφατο υπάρχουν πολλές ελπίδες ακόμη να τα βρουν μεταξύ τους. Ένα ζήτημα που πιστεύω ότι φταίει που καθυστερούν να συμφιλιωθούν είναι ότι στην ουσία είναι στο ίδιο σπίτι αλλά όπως καταλαβαίνω δεν περνούν πολύ χρόνο μαζί,αφού ο μεν είναι κυρίως εντός σπιτιού κι η δε στην αυλή οπότε είναι λογικό. Θα σου πρότεινα σταδιακά να αφήνεις και τη ζηλιαρογατούλα, όπως έκανες ηδη δηλ., να μπαίνει μέσα όποτε θέλει. Όσο για το φαγητό τους, είναι πολύ συχνό φαινόμενο να μη θέλουν με τπτ να μοιράζονται το ίδιο πιάτο, οπότε δεν μου κάνει εντύπωση η αντίδραση του γατούλη, φρόντισε λοιπόν όχι μόνον να έχουν διαφορετικές ταίστρες, αλλά να τις τοποθετήσεις σταθερά κάπου μακρυά τη μία από την άλλη, σε κάποιο άλλο δωμάτιο. Έτσι σταδιακά, το καθένα θα οριοθετήσει το χώρο του και εντός σπιτιού και που ξέρεις ίσως στο μέλλον να κάνουν και παρέα! Όσο αισιόδοξο σενάριο κι αν ακούγεται αυτό, σας εύχομαι πραγματικά να συμβεί!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Laurane γειά σου κ από μένα!
Θα συμφωνήσω γενικά με την Μαρία.
Δε ξέρω πόσο καιρό είστε όλοι μαζί αλλά σίγουρα τα γατούλια θέλουν το χρόνό τους για να προσαρμοστούν στην αλλαγή η οποία για μια γάτα δεν είναι καθόλου μικρή κ ασήμαντη όπως κατάλαβες κ εσύ!

Εγώ στη θέσή σου δε θα άφηνα ο ένας να τρώει από το πιάτο του άλλου.Καλό είναι να ξεκαθαρίσει ποιός τρώει πού κ βρίσκω καλή ιδέα το να έχεις απομακρυσμένα τα πιάτά τους.
Επίσης,εγώ δεν κατάλαβα αν η γατούλα μπαίνει κ εκείνη στο σπίτι ή είναι στην ουσία μόνο έξω.

Γενικά νομίζω πως πρέπει να τα αφήσετε να βρούν μόνα τους τους ρυθμούς τους κ να μην τα πιέσετε να είναι μαζί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LAURANE]

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας....δεν είχε πάει το μυαλό μου πως έπρεπε να έχουν διαφορετικές ταίστρες...

Πάντως για να κάνονυν παρέα δεν το κόβω....χάθηκε το παιχνίδι...είμαστε ήδη έναμιση χρόνο εδώ....και το μίσος μίσος!! Πριν λίγο μάλιστα κυνηγιόταν στην αυλή...ο δικός μου της έκανε ενέδρα κι αυτή σαν κλασική γυναίκα...τσίριζε!! Βέβαι ο Πιπίξος αρχικά δεν είχε εχθρικές διαθέσεις απέναντί της...όπως είπα είναι αγαθούλης γενικά...κάποια στιγμή του βγήκε μάλλον ως αντίδραση στις επιθέσεις της...!!
Αυτή η γατούλα ήταν πάντα στην αυλή...ο δικός μου αρχικά εσώκλειστος, αλλά μετά από 6μηνο στο καινούριο σπίτι που έμαθε τι παίζει τον βγάλαμε έξω και έτσι βγαίνει το πρωί μέχρι το μεσημέρι (μετά τον μαζεύουμε και πάντα γυρνάει από μόνος του σπίτι) και λίγο το απόγευμα, τώρα που καλοκαίριαζε...τον χειμώνα μετά το μεσημέρι ήταν σπίτι...
Οπότε συναντιούνται λίγο στην αυλή και νομίζω πως η Πιπίξα ζηλεύει που τον έχουμε μέσα (όσο τον έχουμε) και που γενικά ήρθε στο χώρο της και έχει την εύνοιά μας...κι αυτό το τελευταίο παίζει μάλλον ρόλο γιατί στα άλλα διερχόμενα γατιά δεν ορμάει η Πιπίξα (είναι ήσυχη με τα άλλα) άρα λόγω της εύνοιάς μας απέναντί του και επειδή τον αγκαλιάζει ο "μπαμπάς της" έχει φαγωθεί μαζί του....!!
Τι πλάκα που έχουν....
Επίσης δεν ήθελα να την αφήνω να τρώει απ'την ταίστρα του, όταν έτρεχε σαν αλαφιασμένη μέσα νόμιζα αρχικά πως έτρεχε για να μπει κι αυτή να φάει ΜΕΣΑ το γεύμα της όπως αυτός...νόμιζα πως το ζητούμενό της ήταν το "μεσα"....μετά είδα πως όταν έβαζα (τη στιγμή που χωνόταν μέσα) την ταίστρα της....δεν ήθελα, την παρατούσε και έτρεχε στη δικιά του...άρα το ζητούμενό της ήταν "χμμμμ....θα του φάω το φαί του βλαμμένου " Ξαναλέω...τι πλάκα!!!
Έτσι την άφηνα γιατί έξω πλέον δεν έτρωγε με τίποτα και της το κατασπάραζαν τα διερχόμενα γατιά...εκεί την πάτησα και έτσι τα πήρε ο δικός σιγά σιγά...και τώρα μου κάνει μουτράκια!! Θα τους χωρίσω λοιπόν τα τσανάκια τους...δεν ήξερα πόσο σημαντικό ήταν αυτό για τα υπέροχα αυτά πλάσματα...τι γέλιο!!
Ευχαριστώ και πάλι για τις απαντήσεις σας....
ΥΓ:΅Δεν υπάρχει ελπίδα να τα βρουν...ε; Καλά το έχω καταλάβει, έτσι δεν είναι...;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Προσωπικά νομίζω πως μιας κ μπαινοβγάινουν και οι δύο ίσως να είναι κ λίγο πιο δύσκολο να τα βρούν.Παίρνουν μυρωδιές απ'έξω κ δεν πρόκειται να συνηθίσει εύκολα ο ένας τη μυρωδιά του άλλου.

Αλήθεια είναι στειρωμένα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LAURANE]

Ναι, είναι στειρωμένα....τον γατούλη μου τον μάζεψα όταν ήταν ενός χρονών...παιδεύτηκε πολύ και ποτέ δεν συνήθισε τον εγκλεισμό γιατί είχε μάθει έξω....μετά από 2 χρόνια εγκλεισμού άρχισα δειλα δειλά να τον αφήνω και δεν το μετάνιωσα γιατί είχε γίνει ήδη μαλθακός και είχε μάθει να έχει την ασφάλειά του και έτσι πάντα γυρνάει και μάλιστα κάνει σύντομες βόλτες και είμαστε μακριά και από δρόμους με κίνηση...πάει από αυλή σε αυλή και οι γείτονες τον ξέρουν και τον αγαπούν...::

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.