Ο (Πορδο)Λέων ήρθε σπίτι!!

[aretha]

Χτες πήραμε τον μικρό (Πορδο)λέοντα από τη Ρούλα, που τον φρόντισε τόσο καλά αυτές τις μέρες, και τον φέραμε σπίτι!!
Είναι πάρα πολύ καλύτερα, βλέπει, περπατάει, τρέχει, χοροπηδάει σαν κατσίκι (τα τελευταία βέβαια συνήθως καταλήγουν σε κάτι ξεγυρισμένες σαβούρες, αλλά ο μικρός δεν πτοείται καθόλου)! Τα φάρμακα συνεχίζονται και ελπίζω να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο...
Πριν από λίγο έγινε και μια πρώτη δοκιμαστική συνάντηση με την Αρήθα, η οποία του γρύλιζε απειλητικά και προσπαθούσε να τον πλησιάσει για να τον μυρίσει, αλλά αυτός έτρεχε πέρα δώθε και δεν καθόταν. Γενικά, η Αρήθα κρατούσε απόσταση ασφαλείας. Στο τέλος, όταν ο μικρός την πλησίασε αρκετά, του έριξε και δυό χαστουκάκια (η πορδή αμέσως σήκωσε χέρι να ανταποδώσει, θράσος μιλάμε! ) οπότε και τους χώρισα για να μην εκτροχιαστεί το πράγμα.
Τον ξανάκλεισα στο γραφείο και κέρασα και την Αρήθα μια λιχουδιά για να την καλοπιάσω.
Προς το βράδυ, θα κάνω άλλη μια απόπειρα, νομίζω όμως ότι τα σημάδια είναι σχετικά καλά
Να και μια φωτογραφία του μικρού, να δείτε πόσο μεγάλωσε:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

καλά όσο περνάει ο καιρός τόσο πιό όμορφος γίνεται...μπράβο...Άντε να τον συνηθήσει και το Αρηθάκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

μια χαρα τον βλεπω!μπραβο του και μπραβο σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marigo173]

Άχου, τι καλά!!!!! Καλώς τον δεχτήκατε!! Πολύ καλύτερα φαίνεται, σιδερένιος εύχομαι
Τώρα με την Αρήθα υπομονή χρειάζεται και όλα θα στρώσουν. Πλέον πιστεύω ότι το μόνο πρόβλημα στη σχέση των δικών μου είναι το μικρό είναι τόσο δαιμονισμένο (για να το θέσω πιο διπλωματικά: γεμάτο ενέργεια) που τρομάζει ακόμη και τη Λουκρητία . Η κακομοίρα το αγαπάει τόσο που όταν το βγάζω στην αυλή τρέχει να το μαζέψει να μην πάει στ' αυτοκίνητα και όταν του βάζω αλοιφή και διαμαρτύρεται, έρχεται και την γλείφει για παρηγοριά αλλά παρόλαυτα η Ντάλια εξακολουθεί να θεωρεί την ουρά της Λουκρητίας το αγαπημένο της παιχνίδι με φυσικό επακόλουθο να τρώει ακόμη που και που τα χαστουκάκια της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Καλώς τον δεχτήκατε! Καλά αυτός ο γάτος όσο μεγαλώνει τόσο ομορφαίνει! Πάνε και όλα καλά με το θέμα της υγείας του, μπράβο ο μικρούλης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cloud]

Kαλώς τον Πορδολέοντα
Πόσο κούκλος είναι πια, έχω λιγωθεί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Κουκλακι ο ατιμος!!!
Να πανε ολα καλα και μην απογοητευτεις στις πρωτες συναντησεις, υπομονη θελει και βασικα θα τα βρουνε και μονα τους, θα δεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Έχει όντως ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ βελτίωση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Γνωριμίας επεισόδιο β':
Είχαμε άλλες δύο συναντήσεις, μία χτες το βράδυ (κάνα μισάωρο) και περίπου ένα δίωρο σήμερα το πρωί. Δυστυχώς δεν έχει σημειωθεί ακόμα καμιά πρόοδος , τουλάχιστον όμως η κατάσταση είναι στάσιμη. Μια από τα ίδια με άλλα λόγια, απόσταση ασφαλείας, γρυλίσματα και χχχχ και χαστουκάκια από την Αρήθα, φουντωμένη ουρά και υποχώρηση από τον μικρό... (ο οποίος όμως σε κάνα δυό ευκαιρίες έκανε κι εκείνος κάτι χχχ και σήκωσε και το ποδαράκι του για αντεπίθεση, αλλά έμεινε στην απειλή).
Δεν θα 'πρεπε σιγά σιγά να περνάμε στο επόμενο στάδιο; Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τα πράγματα να "προχωρήσουν"; Δοκίμασα να τους κουνήσω λίγο ένα παιχνιδάκι που αρέσει και στους δύο μήπως παίξουν, αλλά όταν είναι μαζί δε δείχνουν να προσέχουν εξωτερικά ερεθίσματα, μάλιστα η Αρήθα μου ψιλοαγριεύει κι εμένα όταν τους πλησιάζω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μελινάκι]

δηλαδη αρηθα τον υιοθετησες τον μικρο;
παντος ειναι πολυ πολυ καλυτερα απο οταν βρεθηκε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

νομιζω οτι το καλυτερο ειναι να τα αφησεις στον ιδιο χωρο και να παρακολουθεις απο αποσταση,ασχολησου με την αρηθα περισσοτερο,χαιδευε την και παιξε μαζι της και ασε το μικρο να τριγυριζει,ετσι θα της δειξεις οτι δεν ελλαξε καμια συνηθεια και δεν εγινε και τιποτα που υπαρχει καινουργο γατακι,κανε σαν να μην τρεχει τιποτα,μετα βαλτα να φανε ταυτοχρονα σε 1 μετρο αποσταση και γενικα αστα να κανουν οτι θελουν χωρις να φερνεις το ενα κοντα στο αλλο εσυ,καλη τυχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vana Balafa]

Το παιχνίδι δεν ειναι προτεραιότητα τους, όταν βρίσκονται σε νέο χώρο, ή όταν στο χώρο τους έχει "εισβάλει" κάτι που δεν το γνωρίζουν....
Λογικά ειναι τα χχχχ, και οι φουντωτές ουρές, θέλει ηρεμία, όχι αποτομες κινήσεις ή δυνατές φωνές, πολύ χαίδεμα, πολύ κανάκεμα.......στήν αρχή όπως είπε η Αγγελική στήν αρέθα πρώτα, και μετά σιγά - σιγά και στούς μαζί συγχρόνως......
Θέλουν και αυτά το χρόνο τους, αμέ!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Την Αρήθα όχι μόνο την παραχαϊδεύουμε και οι δύο, αλλά τη "λαδώνουμε" κιόλας με λιχουδιές (σαν επιβράβευση μετά από κάθε αναίμακτη επαφή με το μικρό). Ελπίζω να τα βρούνε σύντομα, αλλιώς θα γίνει τετράπαχη
Τώρα πριν λίγο, η Αρήθα γρύλιζε πάλι απειλητικά στον μικρό και της είπα (με πολύ γλυκό τόνο) "μη το τρομάζεις βρε Αρήθα μου το μωράκι" και σταμάτησε! Την πλησίασα λίγο και με τη βούρτσα της (που της αρέσει πάρα πολύ) και μου ήρθε για χάδια. Και όλα αυτά με τον μικρό παρόντα στο δωμάτιο
Μόλις βέβαια την πλησίασε λίγο παραπάνω, του ξανάκανε χχχχ...
Αναρωτιέμαι τι να κάνω τη Δευτέρα, που επιστρέφουμε ξανά στις δουλειές μας και θα τα αφήσουμε μόνα τους. Μάλλον θα τον κλείσω τον Πορδολέοντα στο γραφείο, γιατί αλλιώς θα με φάει το άγχος.
Να 'τα, στην κλασική πόζα "ένα βήμα παραπάνω να κάνεις, σ' έφαγα κακομοίρη":

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Εγώ νομίζω ότι όλα αυτά είναι ενθαρρυντικά!!! Δώσε τους το χρόνο τους κι όλα θα πάνε καλά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Καλώς τον δεχτήκατε Αλικάκι!! Οντως φαίνεται πολύ πολύ καλύτερα! Με την Αρήθα μην ανησυχείς, είναι ακόμα και αυτή μικρούλα και θα συνηθίσει. Εδω συνήθισε ο Τσε που είναι 2 χρονών... νομίζω ότι η πρώτη αντίδραση είναι πολύ καλή...υπομονή μόνο χρειάζεται και λίγη περισσότερη ενασχόληση..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avtwvia]

ολα καλα θα πανε ολα αυτα ειναι λογικα για αρχη..Και εμενα ο Πασας ετσι εκανε οταν πηρα το μικρο αλλα αμεσως συνηθισε..Απλως για μενα μην τα περιοριζεις σε ενα δωματιο απλα αστα ελευθερα στο χωρο και να εχεις το νου σου καλυτερα θα τα βρουνε ετσι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

καλέ συγνώμη που γελάω, αλλά η φωτο έχει πολύ γέλιο με ένα "κουρδιστο" γατάκι να προχωράει και τηνΑαρεθα να κοιτάει τον "εχθρό"

Και εγώ καλά τα βλέπω, σε λίγο καιρό θα τον ανέχεται άνετα πιστεύω!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

βρε παιδια η αρηθα παραξενευεται που περπαταει ετσι περιεργα το μικρο!αυτο που το πας??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Δεν θα 'πρεπε σιγά σιγά να περνάμε στο επόμενο στάδιο; Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τα πράγματα να "προχωρήσουν"; Δοκίμασα να τους κουνήσω λίγο ένα παιχνιδάκι που αρέσει και στους δύο μήπως παίξουν, αλλά όταν είναι μαζί δε δείχνουν να προσέχουν εξωτερικά ερεθίσματα, μάλιστα η Αρήθα μου ψιλοαγριεύει κι εμένα όταν τους πλησιάζω

Εάν τους αφήσεις χωρίς να μεσολαβείς θα τα βρουν μεταξύ τους.
Τα χαστούκια, τα γρυλίσματα κτλ είναι μέρος της συνενόησης μεταξύ τους.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις εσύ είναι να είσαι ήρεμη και να παρακολουθείς διακριτικά.
Αν σε κάθε γρύλισμα π.χ. τα χωρίζεις, εκνευρίζονται.
Την Αρήθα πάνω κάτω την ξέρεις νομίζω... Δηλαδή καταλαβαίνεις πότε αγριεύει πραγματικά και πότε απλά εννοεί "μείνε εκεί που είσαι μικρέ!".
Ο μικρός πάλι διεκδικεί κι αυτός τα δικαιώματα του. (Μια χαρά τον κόβω...)
Ολα καλά θα πάνε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Τα νέα μας!

Παιδιά, το ντουέτο Αρήθα-Πορδολέων τα πάει πολύ καλά!! Χτες που ήμασταν σπίτι τους είχα μαζί σχεδόν όλη μέρα και τα πνεύματα όσο πάνε και ηρεμούν. Η Αρήθα ακόμα του γρυλίζει βέβαια όταν βρεθούν πολύ κοντά, αλλά είχαμε και κάποια πολύ ενθαρρυντικά στιγμιότυπα, όπως πχ χτες βράδυ που ο μικρός είχε ταβλιαστεί στον ύπνο και η Αρήθα τον πλησίασε σιγά σιγά, τον μύρισε (εξ επαφής αυτή τη φορά), τον άφησε ήσυχο και γύρισε κι έφυγε. Ούτε χχχ, ούτε χαστούκια!

Επίσης, συνέβη τελικά αυτό που φοβόμουν: η Αρήθα έγινε το ίνδαλμα του Πορδολέοντα, θα του μάθει όλες τις σαχλαμάρες που ξέρει, το τέρας!! Σήμερα το πρωί, βολτάριζε πέρα δώθε στα κάγκελα (πολύ επιδεικτικά είναι η αλήθεια ) και ο μικρός από κάτω την παρατηρούσε με μεγάλο δέος και θαυμασμό. Σαν τα μούτρα της θα τον κάνει...
Έχω και ντοκουμέντα, θαυμάστε τη δασκάλα και το μαθητούδι:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.