Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο!

[Ismini]

Και τo κοριτσακι σου Ladycat?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

το κοριτσακι μου οποτε γουσταρει εκεινη αααααα ολα κ ολα ειμαστε κ τρελλες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Ευτυχως! Γι αυτο μ' αρεσουν οι γατες! Οποτε γουσταρουν, και αν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Οσο για τις κατσαριδες, ευτυχως εμεις δεν εχουμε. Παλια θυμαμαι (εμενα Κυψελη και ειχε αρκετες) ο Καισαρας ειχε πιασει μερικες και μας ειχε σωσει! Ηρωας! Σιχαινομαι τις κατσαριδες, ακομα και να τις σκοτωσω!
Ο Καισαρας αντιθετως την εφαγε... και εκανε και κρατς καρτς οπως τη μασουσε.....

Κι εγώ τις σιχαίνομαι όσο δεν παίρνει! Αν με δεις πως κάνω έτσι και δω κατσαρίδα θα με πάρεις για ψυχικά διαταραγμένη!
Δυστυχως στη Θεσ/νίκη μένω σε τέτοια γειτονιά που και πεντακάθαρο να το είχα το σπίτι (που δεν το έχω ) πάλι θα είχα κατσαρίδες! Οπότε ο Βέκτορ είναι ο ήρωας μου σε αυτό το θέμα!! Απο τον Γενάρη που τον φέραμε σπίτι μόνο μία ψόφια έχω δει και αυτή σε δωμάτιο που συνήθως το έχω κλειστό (οπότε δεν μπαίνει ούτε αυτός παρα σπάνια)! Βέβαια βοηθάει και το οτι όποτε φεύγουμε ταξίδι το ψεκάζω καλά με κατσαριδοκτόνο, αλλά παλιότερα ψέκαζα πιο συχνά (τώρα δεν ψεκάζω όταν είμαστε σπίτι γιατί φοβάμαι μην κάνει κακό στον Βέκτορ) και όλο και κάποια θα έβλεπα, ειδικά στην κουζίνα.
Ευτυχώς δεν τον έχω δει επι το ...έργον, αλλά μου αρκεί που το κάνει για να τον ευγνωμονώ (και) γιάυτό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[melpo2538]

Σ' εμάς οι γάτες δεν αφήνουν τίποτα σε ησυχία, ειδικά αν είναι σε μέγεθος περιστεριού ή και μικρότερο...
Πέρσι θυμάμαι που η Κανελιά έφερνε ποντίκια στα 4 διαβολάκια της. Ένας θεός ξέρει που τα ξετρύπωνε... Πιο παλιά η (εξαφανισμένη πλέον ) Κυνηγετικιά είχε αποδεκατίσει τα μικρά σπουργιτάκια που πήγαιναν για νερό .Τα καλοκαίρια αρπάζουν τα τζιτζίκια απο τα δέντρα και το βράδυ που ανάβουμε τα φωτα της αυλής αρπάζουν κάτι πεταλουδάκια που πέφτουν πάνω στην λάμπα και πέφτουν .Εξαίρεση του κανόνα είναι η Χουζουρίτσα που τα φοβάται...
Πάντως ανυσυχώ και για τα κοτοπουλάκια που κάνουν βόλτες και -μέχρι τώρα- οι γάτες δεν τα έχουν πειράξει, τα κοιτάνε όμως ύποπτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Έχουν περάσει σχεδόν δύο εβδομάδες από το ατυχές συμβάν, και κανένα σπουργίτι δεν ξαναήρθε στο μπαλκόνι μου. (Πριν ερχόντουσαν συνέχεια) Ευτυχώς! Αν συνεχίσουν έτσι δεν θα υπάρξουν άλλα θύματα. Κατάλαβαν φαίνεται ότι υπάρχει γάτος και δώθηκε σήμα κινδύνου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Πέρυσι το χειμώνα όταν ακόμα είχα το Νίνο, μου είχα αναλάβει στη σχολή να μεταφράσω καμιά 200 πουλιά.Καθώς λοιπόν έψαχνα διάφορα στο ιντερνετ έπεσε στην αντίληψη μου ένα γρ γρ γρ και βλέπω το Νίνο να κάθεται και να γρυλίζει..Σε κάποια φάση ακούω τη μάνα μου να φώνάζει- Αστο κάααατωωωωωωω!!και να τρέχει πανικόβλητη..
Είχε πιάσει ενα σπουργιτάκι και το είχε όλο μέσα στο στόμα του και φαινόταν μόνο η ουρά..Ε με κάποιες προσπάθειες του ανοίξαμε το στόμα και το δύσμοιρο πτηνό πέταξε μέσα στο σπίτι..Ακολούθησαν σκηνές αλοφροσύνης και πανζουρλισμού ώσπου το πουλάκι τη γλίτωσε..Επι μια βδομάδα ο Νίνο έψαχνε το σπουργιτάκι κι έκλαιγε..
Στην εργασία μου δεν υπήρχε η λέξη 'σπουργίτι'!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Πέρυσι το χειμώνα όταν ακόμα είχα το Νίνο, μου είχα αναλάβει στη σχολή να μεταφράσω καμιά 200 πουλιά.Καθώς λοιπόν έψαχνα διάφορα στο ιντερνετ έπεσε στην αντίληψη μου ένα γρ γρ γρ και βλέπω το Νίνο να κάθεται και να γρυλίζει..Σε κάποια φάση ακούω τη μάνα μου να φώνάζει- Αστο κάααατωωωωωωω!!και να τρέχει πανικόβλητη..
Είχε πιάσει ενα σπουργιτάκι και το είχε όλο μέσα στο στόμα του και φαινόταν μόνο η ουρά..Ε με κάποιες προσπάθειες του ανοίξαμε το στόμα και το δύσμοιρο πτηνό πέταξε μέσα στο σπίτι..Ακολούθησαν σκηνές αλοφροσύνης και πανζουρλισμού ώσπου το πουλάκι τη γλίτωσε..Επι μια βδομάδα ο Νίνο έψαχνε το σπουργιτάκι κι έκλαιγε..
Στην εργασία μου δεν υπήρχε η λέξη 'σπουργίτι'!!!

Πάντως ήθελε κι ο Νίνο να βοηθήσει στην εργασία! (μαυρο χιούμορ)
Ο Σιβα παντως ακομα ψαχνει το σπουργιτακι και οταν δει κατι να κινειται (στο μπαλκονακι που εγινε ο 'φονος") πεταγεται σαν τρελλος! Τελικα εχουν μεγαλη μνημη οι γατες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Άτσα

Τώρα που εχουμε το ψιλοπρόβλημα με τη συμβίωση της σκυλίτσας Μέγκυ με το γάτο μου Μαντού θυμήθηκα πως η πρώτη μου γάτα πετσόκοβε σκύλους και όταν λέω πετσόκοβε το εννοώ στη κυριολεξία, ενώ ζούσε στην ίδια στέγη με το Πλούτο το λυκόσκυλό μας που ήταν κάτι σαν Φιλιπιννέζα για αυτήν (τίποτα το υποτιμητικό για τις γυναίκες απο τις Φιλιπίννες, απλά το χρησιμοποιώ για να εξηγήσω τι εννοώ). Η Άτσα λοιπόν αφού ξυπνούσε το πρωί έβγαινε έξω για κυνήγι αθώων άκακων σκύλων, απο μικρόσωμους έως τέρατα. Το σύστημα αλάνθαστο. Τους ανάγκαζε να την κυνηγήσουν ώστε έφτανε μπροστά στη πόρτα του γκαράζ, έμπαινε αυτή απο τα κάγκελα και πρέπει να τους έκανε κάτι σαν το δικό μας "νια, νια, νια, νια". Το σκυλί φρίκαρε έχωνε το κεφάλι του στα κάγκελα και τότε η Άτσα τους κατέβαζε τη μούρη κάτω. Σώσαμε ουκ ολίγα σκυλιά τη τελευταία στιγμή απο το πνίξιμο, γιατί απο το γρατζούνισμα δεν προλαβαίναμε, έτσι που χτυπιώντουσαν πληγωμένα να βγάλουν το τραυματισμένο κεφάλι τους απο τα κάγκελα. Στα πέντε χρόνια που έζησε αποδεκάτισε σχεδόν με αυτό το κόλπο τον πληθυσμό των σκύλων της ευρύτερης περιοχής γιατί για να έχει θύματα επεκτεινότανε συνέχεια. Το περίεργο είναι ότι ήταν το πιο στοργικό γατί που είχα ποτέ, αλλά και το πιο ανεξάρτητο. Πριν συμπαθούσα τις γάτες, εξαιτίας της τις λάτρεψα. Δεν έχω γνωρίσει κανένα άλλο τόσο περήφανο, χαδιάρικο και ανεξάρτητο πλάσμα, με κάποια μικρά στοιχεία serial Killer βέβαια, αλλά ίσως φταίω και εγώ, κοντεύω να πενηνταρίσω και δεν λέω να βγάλω τον Αστερίξ απο την οπτική μου κάπως σαν αυτόν τους Ρωμαίους κυνηγούσε και η Άτσα τους σκύλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Νερίνα εχω την εντύπωση ότι οι σκύλοι την κυνηγούσαν την Άτσα και εκείνη για να προστατευτεί έτρεχε στο σπίτι της.... με όλα τα επακόπουθα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Δεν αμφιβάλλω καθόλου με αυτά που λέει η Nerina γιατί πάντα στον κανόνα υπάρχει και η εξαίρεση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Η Μίτσυ (που είναι σιαμ και πάντα ζουσε μαζί μας στο σπίτι) κυνηγούσε ότι κινούταν. Από έντομο μέχρι πουλί, ακόμα και τώρα που έχει γεράσει (16 ετων) και φυσικά πάντα μας το έφερνε δωράκι (συνήθως τα πουλιά αφού τα είχε ξεπουπουλιάσει ή τις ακρίδες τα υπόλοιπα τα ετρωγε, μάλλον δεν τα θεωρούσε αξιολογα θηράματα). Τα πρώτα χρόνια που μέναμε στην Αθήνα είχε πρόσβαση στη σκάλα και στην ταράτσα. Στην ταράτσα λοιπον έβρισκε ως θύματα σπουργιτάκια και ακρίδες. Τις ακρίδες τις σκότωνε και τις άφηνε στο χαλάκι της πόρτας για να τις δουμε (σε περιπτωση που λείπαμε την ώρα που τις έπιανε) και τα πουλακια τα ξεπουπουλιαζε σε όλη τη σκάλα και μετα τα άφηνε στο χαλάκι. Το πιο ωραίο όμως το έκανε πριν απο 3-4 χρόνια. Εδώ οι κατσαρίδες πετάνε, οι γάτες ως γνωστόν πρώτα παίζουν με το θήραμά τους και μετά το σκοτώνουν. Είχε πιασει μια κατσαρίδα στο μπαλκόνι και θεώρησε καλό να τη φέρει μέσα στο σπίτι και πιο συγκεκριμένα μέσα στο υπνοδωμάτιο των γονιών μου που εκείνη την ώρα κοιμοντουσαν! Σε κάποια φαση όμως η κατσαρίδα της έφυγε απο το στόμα, πέταξε και προσγειώθηκε πάνω στον πατέρα μου. Η μαμά μου που κοιμάται ελαφρά (και σιχαίνεται τις κατσαρίδες) ξύπνησε, την είδε, τσίριξε, ξύπνησε τον πατέρα μου ο οποίος φυσικά κουνήθηκε και η κατσαρίδα πέταξε πάνω στην κουρτίνα. Το ωραίο είναι ότι μετά που της την σκότωσαν είχε μείνει δίπλα στην κουρτίνα και θρηνούσε για τον άδικο χαμό της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Να σας πω τώρα και για τον Σάκη (τον γάτο που με συνοδεύει στα φοιτητικά μου χρόνια). Ο Σάκης παρόλο που έζησε τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του στην αυλή παρέα με την μαμα του και τα αδερφια του είναι αθεράπευτα τεμπέλης. Είναι κάτι σταν τον Καστράτο του αρκα τόσο εμφανησιακά όσο και στον χαρακτήρα. Κυνηγά μόνο έντομα και αυτό όχι πάντα. Στα πουλιά μέχρι να αποφασίσει να ορμήξει έχουν φύγει (ευτυχώς). Παρόλα αυτά τις κατσαρίδες συνήθως τις κυνηγα, στην Αθήνα. Εδώ, στο νησί με τις ιπτάμενες κατσαρίδες, ένα βράδυ μπήκε μία απο το παράθυρο στο σαλόνι πετώντας (είμαστε στον τρίτο όροφο) και προσγειώθηκε στην εξώπορτα. Ο Σάκης την είδε, πήγε κοντά της δειλα-δειλά, την μύρισε και ξαφνικά τράπηκε σε άτακτη φυγη τελικά αναγκάστηκα να την εξολωθρέψω μόνη μου! Τι να πω αυτό το γατί με εκπλήσει καθε φορά!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Να σας πω τώρα και για τον Σάκη (τον γάτο που με συνοδεύει στα φοιτητικά μου χρόνια). Ο Σάκης παρόλο που έζησε τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του στην αυλή παρέα με την μαμα του και τα αδερφια του είναι αθεράπευτα τεμπέλης. Είναι κάτι σταν τον Καστράτο του αρκα τόσο εμφανησιακά όσο και στον χαρακτήρα. Κυνηγά μόνο έντομα και αυτό όχι πάντα. Στα πουλιά μέχρι να αποφασίσει να ορμήξει έχουν φύγει (ευτυχώς). Παρόλα αυτά τις κατσαρίδες συνήθως τις κυνηγα, στην Αθήνα. Εδώ, στο νησί με τις ιπτάμενες κατσαρίδες, ένα βράδυ μπήκε μία απο το παράθυρο στο σαλόνι πετώντας (είμαστε στον τρίτο όροφο) και προσγειώθηκε στην εξώπορτα. Ο Σάκης την είδε, πήγε κοντά της δειλα-δειλά, την μύρισε και ξαφνικά τράπηκε σε άτακτη φυγη τελικά αναγκάστηκα να την εξολωθρέψω μόνη μου! Τι να πω αυτό το γατί με εκπλήσει καθε φορά!!!!

φοβερός ο τύπος! Πολύ όμορφος είναι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Δυστυχώς προστέθηκε και η Νιάρα στους εν λόγω "δολοφόνους" και θέλει κι αυτή θεατές!
Εγώ φοβάμαι γενικώς τα έντομα (μπλιαχχχ) και άκουσα ξαφνικά ένα μπζζζ και χριτσι-χριτσι. Ήταν μετά τη ζημιά (είχε σπασει βάζο) και πετάχτηκα να δω τι έκανε πάλι το σκασμένο! "Έπαιζε" μ'ένα τζιτζίκι κάτω από την τραπεζαρία. Άρχισα να φωνάζω και το πήρε θριαμβευτικά στο στόμα της και το έφερε στη μέση του σαλονιού να τη βλέπουμε καλύτερα! Εγώ έφυγα τρέχοντας για την κρεβατοκάμαρα () και ούρλιαζα στο Δημήτρη να της το πάρει και να το αφήσει ελεύθερο. Εκείνος ήταν "υπέρ της Νιάρας" και του δικαιώματός της στο κυνήγι και δεν ήθελε να της το πάρει. Την καμάρωνε μού φαίνεται... Τελικά, επειδή εγώ φοβόμουν και δεν ξαναπήγαινα μέσα, έβγαλε γατί και τζιτζίκι στο μπαλκόνι, όπου το αποτέλειωσε η Νιάρα.
Αργότερα, την είδα να κάνει χραπ με το χέρι της και να ρίχνει μια πεταλούδα (αυτήν πρόλαβα και την έσωσα).
Μεγαλώνει και δυναμώνει και "αλάργα σπούργοι"!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Όλα αυτά μου θυμίζουν πολλά!!!!! Mε τόσες γάτες μέχρι σήμερα έχουν δει τα μάτια μου... Tι αρουραίο στο σαλόνι που τον πέταξε η θεία μου για να τον σώσει απο το μπαλκόνι αφού τον έπιασε με εφημερίδα και πρόλαβε να τη δαγκώσει και τρέχαμε. Eίχαμε και τη Bούλα (γκαβούλα) με το ένα μάτι θολό και τεράστιο που τα κομμάτιαζε τα κακόμοιρα τα ποντικάκια και τα αράδιαζε στις σκάλες να τα θαυμάσουμε. Nα πονάει η ψυχή σου... . Kαι σπουργίτια απο μπαλκόνια μου φέρανε και τα μαλώσαμε. Tο τι νυχτοπεταλούδα και τζιτζίκι έχω βγάλει-και πάντα ζωντανά ευτυχώς- απο το στόμα τις Mπιάνκας δε λέγεται. Aφού τη λυπάμαι πια. Δεν έχει χαρεί ούτε ένα σκότωμα να το ευχαριστηθεί βρε παιδί μου! Mόνο το Mελανάκι μου ήταν άγγελος. Δεν έπιασε ποτέ τίποτα. Mόνο να ρεμβάζει ήθελε, το γλυκό μου.
Όσον αφορά τις κατσαρίδες, εγώ επειδή αγαπώ ακόμα κι αυτές, έσωσα μία από τα χέρια της -στα δόντια δεν έφτασε καν, ευτυχώς. Tην εκανα να μπει σε ένα κουτί παπουτσιων και την πήγα 500μ. πιο πέρα. H πιο τυχερή κατσαρίδα του κόσμου νομίζω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα Χαρισιάδου]

Καμάκι...alarm!!!

Όσον αφορά τις κατσαρίδες, εγώ επειδή αγαπώ ακόμα κι αυτές, έσωσα μία από τα χέρια της -στα δόντια δεν έφτασε και ευτυχώς. Tην εκανα να μπει σε ένα κουτί παπουτσιων και την πήγα 500μ. πιο πέρα. H πιο τυχερή κατσαρίδα του κόσμου νομίζω.

Κι εγώ τις γλύτωνα από το Καμάκι (η οποία είναι εξαιρετική κυνηγός), μέχρι που ο αριθμός τους άρχισε να γίνεται ε ξ ω φ ρ ε ν ι κ ά μεγάλος στο σπίτι. Στην αρχή θεωρήσαμε ότι έρχονται από το βουνό. Έπλενα σαν υστερική ακόμα και το κουτάλι του καφέ κάθε βράδυ, μήπως έφταιγε η κουζίνα και τα υπολείμματα φαγητού. Τζίφος... Μέχρι που το Καμάκι μας έκανε να καταλάβουμε πού είχαν κάνει ΦΩΛΙΑ μέσα στο σπίτι! Στο κούφωμα δίπλα από το μπάνιο παρακαλώ!!! Αν δεν ήταν το Καμάκι που ξημεροβραδιάζονταν μπροστά από το κούφωμα του μπάνιου, ακόμα θα ψάχναμε. Εκτός αυτού όμως, το Καμάκι έχει έρθει με σαμιαμίδια, σαυρίτσες (όλων των μεγεθών) τις οποίες ευτυχώς κατάφερα να σώσω, τζιτζίκια, φτερούγα περιστεριού (το υπόλοιπο δεν κατάφερα να βρω) και άλλα πολλά έντομα. Πάντα την επαινώ (αν και στην αρχή είχα ενστάσεις για την συνήθειά της αυτή και ιδιαίτερα για την βασανιστικότατη μέθοδο με την οποία οι γάτες σκοτώνουν τα θηράματά τους μετά από ώρα ταλαιπωρίας...) Ωστόσο, τώρα είμαι πιο ψύχραιμη με το θέμα. Έχω σώσει ένα ποντικάκι από το στόμα του Κωλοβελονιού, πολλές σαύρες από την Κάμα και προχτές ένα σαμιαμίδι και μία ακρίδα από το στόμα της. Επίσης, όταν την βλέπω να πλησιάζει πουλί (κι έχουμε κάτι πανέμορφες σουσουράδες και κοτσύφια εδώ) επεμβαίνω από νωρίς. Αλλά όταν δεν είμαι παρούσα για να προλάβω το "κακό" και μου τα φέρνουν ήδη τελειωμένα, δεν λέω κουβέντα. Ακόμα και όταν είμαι μπροστά σε δυνητικές επιθέσεις δεν τα μαλώνω, απλώς απομακρύνω είτε το μέλλον θύμα έιτε τον μέλλοντα θύτη . Κι έτσι ούτε γάτα, ούτε ζημιά! Σε αντίθεση με το Καμάκι, η Μαυρούλα είναι ψιλοφυτό. Και μύγα να περνάει, δεν δίνει δεκάρα. Μόνο με τις κατσαρίδες δραστηριοποιείται κάπως. Τι να πείς; Είναι καθένα με τον χαρακτήρα του, όπως κι εμείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

H δικιά μου, μάλλον, πρέπει να είναι ή πολύ τεμπέλα, ή πολύ φοβιτσιάρα. Kι αυτό γιατί, τα μόνα που έχω δει να κυνηγάει είναι μύγες, σφήγκες, τζιτζίκια, πεταλουδίτσες κλπ κλπ. Oτιδήποτε μεγαλύτερο από ακρίδα, κάθεται από μακρυά, το παρατηρεί πολύ προσεκτικά, κουνάει και τον πωπό της απειλητικά δήθεν ότι "και καλά" θα του επιτεθεί, αλλά δεν το κάνει σχεδόν ποτέ. Tο ίδιο το θήραμα βαριέται και φεύγει.....
Σε όλα τα υπόλοιπα όμως παριστάνει τον τσαμπουκά και ορμάει, σχεδόν πάντα με επιτυχία. Mέχρι στιγμής δεν την έχω δει με τζιτζίκι στο στόμα, αλλά από μύγες, κουνούπια και μικρές πεταλούδες (σαν σκόρους) έχουμε ησυχάσει.
Mια φορά την είχα δει να κυνηγάει μια σφήγκα και μάλλον την τσίμπισε γιατί μετά από λίγα λεπτά την είδα να έχει το στόμα της ανοιχτό και να τινάζει το κεφάλι της λίγο νευρικά. Tην έπιασα για να δω αν είχε πάθει τίποτα, αλλά μετά από λίγα λεπτά της πέρασε. Mάλλον πιο πολύ ξαφνιάστηκε παρά πόνεσε.
Πάντως σπουργίτια, περιστέρια και λοιπά πουλιά δεν πλησιάζουν το μπαλκόνι μας. Δεν έχω δει ποτέ ούτε μια κουτσουλιά. Kαι δεν νομίζω ότι ευθύνεται η Σούμη γι'αυτό γιατί ούτε πριν την Σούμη ερχόντουσαν. Έχουμε ένα τεράστιο πάρκο με πεύκα δίπλα μας, οπότε δεν έχουν λόγο να κάτσουν στο μπαλκόνι μας. Aλλά πετάνε πολλά πουλιά γύρω-γύρω και η Σούμη αρκείται στο να τα απειλεί από μακρυά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Η Σούμη σου είναι μια κούκλα! Και ο δικος μου τα ίδια, μόνο με τα έντομα κατηγορίας φτερού έχει επιτυχία. Αγαπημένος του μεζές οι μύγες! Του αρέσει να χάφτει μύγες κυριολεκτικά και μεταφορικά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Kαι εγώ που νόμιζα ότι μόνο η δικιά μου είναι "μυγοφάγος"! Mου φαίνεται τόσο σιχαμερό που ούτε που το ανέφερα πριν. Aλλά αφού το κάνει και ο δικός σου, τότε να σταματήσω να τη μαλλώνω κάθε φορά που την βλέπω να τις "χάφτει"!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.