Ο καρκίνος και η καταπολέμησή του από την ψυχολογική κατάσταση - έρευνα

[yasmin1gr]

Ο καρκίνος και η καταπολέμησή του από τη ψυχολογική κατάσταση

Η καλή ψυχολογική κατάσταση όπως επίσης και η κοινωνική υποστήριξη από φίλους και συγγενείς, θεωρούνται ότι αποτελούν σημαντικά όπλα εναντίον του καρκίνου.

Το πρόβλημα είναι ότι, ενώ υπάρχουν επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα που υποστηρίζουν αυτή την άποψη, εντούτοις μέχρι σήμερα δεν έχουν τεκμηριωθεί οι βιολογικοί μηχανισμοί με τους οποίους η καλή ψυχολογική κατάσταση ενεργά εναντίον του καρκίνου.

Η σημασία της τεκμηρίωσης των βιολογικών μηχανισμών δράσης, αποκτά μεγαλύτερη σημασία εάν αναλογιστεί κάποιος ότι η καλή ψυχολογική κατάσταση θα μπορούσε να είναι ευεργετική, τόσο για την πρόληψη του καρκίνου αλλά και για ένα καρκίνο που ήδη έχει εκδηλωθεί.

Είναι μέσα σε αυτά τα πλαίσια που ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Iowa, εξέτασαν σε γυναίκες με καρκίνο της ωοθήκης τη σχέση μεταξύ της ψυχολογικής κατάστασης των ασθενών και ενός συγκεκριμένου, μετρήσιμου βιολογικού δείκτη της ασθένειας.

Ο βιολογικός αυτός δείκτης ονομάζεται VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor). Ο παράγοντας αυτός είναι μια βασική συνιστώσα για την ανάπτυξη των καρκίνων. Βοηθά στη δημιουργία νέων αγγείων μέσα στον όγκο και τον βοηθά έτσι να αναπτυχθεί και να πολλαπλασιαστεί.

Στις γυναίκες με καρκίνο της ωοθήκης τα ψηλά επίπεδα του VEGF, έχουν συσχετισθεί με χειρότερη πρόγνωση.

Μέχρι σήμερα έρευνες που αφορούσαν το VEGF έδειξαν ότι η παραγωγή του, διαμορφώνεται από παράγοντες σε σχέση με τη συμπεριφορά και ιδιαίτερα από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα.

Οι Αμερικανοί ερευνητές μέτρησαν σε 24 γυναίκες με καρκίνο της ωοθήκης, προτού ακόμη υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, τα επίπεδα του VEGF. Έκαναν το ίδιο και για 5 γυναίκες με καλοήθεις μάζες της λεκάνης.

Επιπρόσθετα, αξιολόγησαν τις ασθενείς με σειρά ψυχολογικών τεστ (Profile of mood states, Functional assessment of cancer therapy). Η αξιολόγηση αυτή σκοπό είχε, την αναγνώριση της ψυχολογικής και κοινωνικής κατάστασης της κάθε ασθενούς όπως και της υποστήριξης που είχε από συγγενείς και φίλους.

Τα αποτελέσματα τους ήταν άκρως ενδιαφέροντα:
Όσο πιο καλά από ψυχολογικής και κοινωνικής άποψης ήταν μια γυναίκα, τόσο πιο χαμηλό ήταν το επίπεδο του VEGF

Οι γυναίκες που είχαν την περισσότερη υποστήριξη από συγγενείς και φίλους, είχαν και τα χαμηλότερα επίπεδα του VEGF

Οι γυναίκες που ένιωθαν αβοήθητες και ότι δεν είχαν πλέον καμιά αξία, είχαν ψηλότερα επίπεδα VEGF

Οι γυναίκες που παρουσίαζαν κατάθλιψη, δεν είχαν ψηλότερα επίπεδα VEGF


Τα ευρήματα αυτά είναι πολύ σημαντικά και ανοίγουν ένα νέο σημαντικό ορίζοντα ερευνών με σημαντικές κλινικές προεκτάσεις. Ίσως για πρώτη φορά τεκμηριώνεται η επιρροή που έχει η ψυχολογική κατάσταση πάνω σε ένα δείκτη που επηρεάζει άμεσα την εξέλιξη του καρκίνου.

Τα προκαταρκτικά συμπεράσματα είναι ότι η ανεπαρκής κοινωνική υποστήριξη, η απουσία βοήθειας από συγγενείς και φίλους, μπορούν να μειώσουν την ψυχολογική κατάσταση ασθενών με καρκίνο. Το γεγονός αυτό ίσως να βοηθά την ανάπτυξη και πρόοδο κάποιου καρκίνου και να επιδεινώνει την πρόγνωση.

Τα πιο πάνω συμπεράσματα, είναι σίγουρα οι πρώτες εκτιμήσεις και αναμφίβολα χρειάζονται επαλήθευση και από άλλες μελέτες.

Το σημαντικό είναι ότι ανοίγονται νέοι ορίζοντες που θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση των σχέσεων μεταξύ καρκίνου και ψυχολογικής κατάστασης και ίσως να οδηγήσουν σε νέες στρατηγικές αντιμετώπισης.

Βιβλιογραφία:
Vascular endothelial growth factor and social support in patients with ovarian carcinoma, Cancer 2002;95:808-815

πηγή: https://www.medlook.net.cy

πολυ χρησιμη ερευνα εχω κι αλλες σχετικες με την δραση της ψυχοθεραπειας στην δυνατοτητα μεταστασης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Παντως απο πειρα Αρρωστοι που επασχαν απο καρκινο και ειχαν μια θεληση να τον αντιμετωπισουν αλλα και χωρις να τον φοβουνται πηγαιναν πολυ καλυτερα απο αλλους ασθενεις που δεν μπορουσαν να δεχτουν την κατασταση τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Μετά από πολύ σοβαρό προβλημα υγείας που αντιμετώπισα πριν από χρόνια, εμφάνισε καρκίνο στον πνεύμονα ο πατέρας μου και πέθανε μέσα σε 3 μήνες. Πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό για την αρρώστια του αλλά και για την ραγδαία εξέλιξή της, φαίει και η αρρώστια μου γιατί το είχε πάρει πολύ βάρια και ψυχολογικά ήταν χάλια, ίσως χειρότερα κι από μένα. Όταν λένε καμιά φορά "θα με κάνεις να βγάλω τον καρκίνο" σαν έκφραση πιστεύω ότι σημαίνει ακριβώς αυτό. Η καλή ή η κακή ψυχολογία κάποιου πιστεύω ότι επιδρά άμεσα και στην υγεία του. Εγώ πάλι, έχουν περάσει σχεδόν 9 χρόνια και δεν έχω ξαναπάθει τίποτα. Αν εξαιρέσουμε το ότι θεωρώ ότι φέρω εν μέρη ευθύνη για τον θάνατο του πατέρα μου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Αυτό είναι αλήθεια (έτσι πιστεύω). Θυμάμαι, μια συχωρεμένη ξαδελφη την οποία την νίκησε ο καρκίνος. Ήταν ένας άνθρωπος που φοβόταν ΤΑ ΠΑΝΤΑ και δεν ηρεμούσε με Τ Ι Π Ο Τ Α. Τελικά πέθανε μέσα σε 6 μήνες από το άγχος για την νόσο.
Η φίλη μου, από μικρή μέχρι σήμερα όλο αφαιρέσεις καρκίνων είχε. Μέχρι που της μίλησα όταν αφαίρεσε το στήθος της. Ότι πρέπει να ανέβει ψυχολογικά για να μπορέσει να νικήσει τον καρκίνο που την χτυπούσε συνεχεία και έτσι έγινε για 15 χρόνια δεν την ξαναχτύπησε.
Πραγματικά η καλή ψυχολογία παίζει πολύ Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Ο ρόλο στην ζωή μας.

Και τώρα κάτι άσχετο με αυτό. Δεν σας έχω πει για κάποια επέμβαση που έκανα. Τοποθέτησα κοχλιακό εμφύτευα για να αποκατασταθεί η ακοή μου. Την οποία έχασα όταν ήμουν 1ος χρόνου. Πραγματικά, όταν είμαι καλά ψυχολογικά μπορώ να άκουω καθαρά κάποιες λέξεις και να μου έρχονται σαν λάμψη στο μυαλό μου ότι τις είχα ξανακούσει. Ενώ όταν είμαι κουρασμένη και πεσμένη τότε είναι ΠΟΥ ΔΕΝ άκουω τίποτα!!!
Όταν το ανακάλυψα, από τότε προσπαθώ να είμαι καλά με τον εαυτό μου και ήρεμη. Ώστε να μπορέσω να ξαναθυμηθώ αυτά που είχα ξεχάσει. Και πραγματικά, λειτουργεί!!!

Γι αυτό πρέπει να είμαστε καλά με τον εαυτό μας και με τους άλλους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

η καλη η κακη ψυχολογια παιζει τεραστιο ρολο...ενας γνωστος μας εμφανισε καρκινο στους λεμφαδενες και τον εντοπισαν σε πολυ αρχικο σταδιο.οι γιατροι του ειπαν ν'αναψει κερι για την τυχη του,γιατι σε αυτο το σταδιο θεραπευεται πληρως.ε,ο ανθρωπος φοβηθηκε τοσο πολυ που και ηταν τοσο σιγουρος οτι θα πεθανει που δεν αγωνιστηκε καν.δεν εβγαινε απο το σπιτι,δεν ετρωγε με αποτελεσμα να χασει παρα πολλα κιλα,και τελικα πεθανε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Σίγουρα η ψυχολογία παίζει τεράστιο ρόλο και όλοι μας έχουμε τουλάχιστον ένα παράδειγμα που η καλή ψυχολογία βοήθησε τον ασθενή και τουλάχιστον ένα που η κακή ψυχολογία τον τσάκισε.
Εκτός όμως από την ψυχολογία του ασθενή πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η υποστήριξη από τους κοντινούς του ανθρώπους. Δείτε περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν στήριξη και συμπαράσταση και αντίστοιχες περιπτώσεις που οι συγγενείς ή τελος πάντων οι κοντινοί άνθρωποι έχουν παραλήσει από το πρόβλημα και είναι και αυτοί μεσα στη μαύρη πίκρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Αν εξαιρέσουμε το ότι θεωρώ ότι φέρω εν μέρη ευθύνη για τον θάνατο του πατέρα μου....

Ελα μην ακούω χαζά!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Καθόλου χαζά! Άσε που σε κάθε καυγά η αδελφή μου φροντίζει να που το κοπανήσει ότι "σκώτωσα τον μπαμπα"....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

Ασπασια,δεν υπαρχει λογος να αισθανεσαι τυψεις,αν και νομιζω οτι αν χασεις εναν δικο σου ανθρωπο ολοι περνανε απο αυτο το σταδιο,οτι δηλ.φταινε εκεινοι.και θεωρω ασχημο να στο χτυπαει η αδερφη σου.

βεβαια εκτος απο τη θεληση,παιζει πολυ σημαντικο ρολο και η μορφη του καρκινου.καποιοι θεραπευονται,καποιοι αλλοι τυποι με τιποτα.γι'αυτο μερικες φορες οταν ακουω η στην τηλεοραση η απο γνωστους"ο ταδε νικησε τον καρκινο γιατι ειχε θεληση".κι αναρωτιεμαι εγω,απο τους υπολοιπους που δεν καταφεραν να θεραπευτουν,κανενας δεν ειχε τη θεληση να "νικησει" τον καρκινο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Ασπασια,δεν υπαρχει λογος να αισθανεσαι τυψεις,αν και νομιζω οτι αν χασεις εναν δικο σου ανθρωπο ολοι περνανε απο αυτο το σταδιο,οτι δηλ.φταινε εκεινοι.και θεωρω ασχημο να στο χτυπαει η αδερφη σου.

βεβαια εκτος απο τη θεληση,παιζει πολυ σημαντικο ρολο και η μορφη του καρκινου.καποιοι θεραπευονται,καποιοι αλλοι τυποι με τιποτα.γι'αυτο μερικες φορες οταν ακουω η στην τηλεοραση η απο γνωστους"ο ταδε νικησε τον καρκινο γιατι ειχε θεληση".κι αναρωτιεμαι εγω,απο τους υπολοιπους που δεν καταφεραν να θεραπευτουν,κανενας δεν ειχε τη θεληση να "νικησει" τον καρκινο?

Η αλήθεια είναι ότι η αδελφή μου αν και μεγαλύτερη 5 χρόνια έχει έναν μοναδικό τρόπο να επιρήπτει γενικά ευθύνες και να δημιουργεί ενοχές. Το κάνει σ'εμένα, στη μητέρα μου, στα παιδιά της, γενίκά....
Όσο για το "αναρωτιεμαι εγω,απο τους υπολοιπους που δεν καταφεραν να θεραπευτουν,κανενας δεν ειχε τη θεληση να "νικησει" τον καρκινο?" που γράφεις, δεν ξέρω για άλλους πάντως ο πατέρας μου φαινόταν να έχει εγκαταλείψει την μάχη από την αρχή. Ήταν σαν να περίμενε να πεθάνει.Από τον 1ο μήνα που το μάθαμε έκανε μετάσταση σε κόκκαλα και λεμφαδένες. Ήταν τόσο ραγδαία η εξέλιξη που οι γιατροί δεν το πίστευαν.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Ευτυχως για εμενα κανεις στην οικογενεια μας δεν εχει φυγει απο καρκινο.Εχω χασει πολλους αγαπημενους μου, βεβαια, αλλα οχι απο καρκινο....Οσο για εσενα Ασπασια, παρολο που δεν ξερω τι εγινε με τον μπαμπα σου, θελω να σου πω οτι το σημαντικοτερο μετα απο ενα θανατο ειναι να μεινει η οικογενεια ενωμενη, και να μην ριχνει ο ενας τις ευθυνες στον αλλο.Ετσι εκανε και ο πατερας μου, οταν εχασε τον δικο του στα 17 του.Βοηθησε την γιαγια μου και τα αλλα 3 του αδελφια να μεγαλωσουν και να μην τους παρει "απο κατω"ο θανατος του παππου. Αυτο μας το λεει σχεδον καθε μερα...Οτι και να συμβει σε μια οικογενεια, πρεπει να μεινει ενωμενη!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Θα πρότεινα να κλείσετε το θέμα εδώ. Θεωρώ ότι είναι λάθος τη στιγμή που ίσως κάποιος στο φόρουμ να αντιμετωπίζει αυτού του είδους πρόβλημα και δεν έχει ο ίδιος τη διάθεση να το συζητήσει μαζί μας ώστε να ξέρουμε τις αντοχές του και το τρόπο που έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει το πιθανόν πρόβλημα που έχει εμείς ή να δίνουμε συμβουλές (συγνώμη αλλά θεωρώ ότι σε αυτές τις ιστορίες το όποιος είναι έξω απο το χορό πολλά τραγούδια λέει και καλως ή κακώς οι εμπειρίες των δικών μας είναι τελείως διαφορετικές απο τη δική μας εμπειρία σε αυτή την ιστορία) και δεύτερον να περιγράφουμε το πως χάσαμε ανθρώπους. Δεν πειράζει εαν δεν το συζητήσουμε αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Ας επιλέξουμε τη παράμετρο που έβαλε η Ασπασία για το πρόβλημα μεταξύ αδελφών π.χ. Συγνώμη εαν ακούγομαι θυμωμένη αλλά θεωρώ ότι πια έχουμε κατοχυρώσει μεταξύ μας κάποιους κώδικες επικοινωνίας ώστε να μη χρειάζεται για να πω αυτό που νοιώθω να φοβάμαι μήπως σας προσβάλλω. Να μου θυμώσετε δεν πειράζει, ξέρω όμως ότι ξέρετε ότι η πρόθεση μου δεν είναι κακή. Επίσης θα πρότεινα άμα θέλετε να το σβήσουμε το θέμα. Ευχαριστώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isavvas]

Θα πρότεινα να κλείσετε το θέμα εδώ. Θεωρώ ότι είναι λάθος τη στιγμή που ίσως κάποιος στο φόρουμ να αντιμετωπίζει αυτού του είδους πρόβλημα και δεν έχει ο ίδιος τη διάθεση να το συζητήσει μαζί μας ώστε να ξέρουμε τις αντοχές του και το τρόπο που έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει το πιθανόν πρόβλημα που έχει εμείς ή να δίνουμε συμβουλές (συγνώμη αλλά θεωρώ ότι σε αυτές τις ιστορίες το όποιος είναι έξω απο το χορό πολλά τραγούδια λέει και καλως ή κακώς οι εμπειρίες των δικών μας είναι τελείως διαφορετικές απο τη δική μας εμπειρία σε αυτή την ιστορία) και δεύτερον να περιγράφουμε το πως χάσαμε ανθρώπους. Δεν πειράζει εαν δεν το συζητήσουμε αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Ας επιλέξουμε τη παράμετρο που έβαλε η Ασπασία για το πρόβλημα μεταξύ αδελφών π.χ. Συγνώμη εαν ακούγομαι θυμωμένη αλλά θεωρώ ότι πια έχουμε κατοχυρώσει μεταξύ μας κάποιους κώδικες επικοινωνίας ώστε να μη χρειάζεται για να πω αυτό που νοιώθω να φοβάμαι μήπως σας προσβάλλω. Να μου θυμώσετε δεν πειράζει, ξέρω όμως ότι ξέρετε ότι η πρόθεση μου δεν είναι κακή. Επίσης θα πρότεινα άμα θέλετε να το σβήσουμε το θέμα. Ευχαριστώ!

Συμφωνώ απόλυτα. Κάποια θέματα είναι πολύ λεπτά για δημόσια συζήτηση και ελαφρά κριτική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Ίσως έχεις δίκιο Νερινα. Ακόμα κι εγώ, το πρόβλημα που είχα, κι ας μην ήταν καρκίνος, έστω και μετά από τόσα χρόνια δεν μπορώ και δεν θέλω να το συζητάω και να το μοιράζομαι με άλλους. Εφτασα τότε ακόμα και στο σημείο να αλλάξω δουλειά ώστε να μην ξέρουν στην νέα μου δουλειά τι έχω.
Ο καθένας αντιμετωπίζει το πρόβλημα του διαφορετικά και πολλές φορές προτιμάει, και ίσως είναι καλύτερα έτσι, να το περνάει μόνος του.
Επειδή είναι ένα θέμα που κάποιοι από εμάς το έχουν ζήσει και το έχουν σχετικά φρέσκο, ίσως θα ήταν καλύτερα να το αφήσουμε...
Αν και με το να αποφεύγουμε ένα πρόβλημα αυτό δεν εξαφανίζεται....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Νερινα σε βρισκω απολυτη το θεμα μπηκε για ενημερωση γιατι μπορει να ενημερωσει και να βελτιωσει τη ζωη αυτων που εχουν καρκινο.

Μην μπερδευουμε τα πραγματα υπαρχουν καρκινοι σε διαφορες μορφες και παρολο που το θεμα ειναι ευαισθητο εγω δεν το εβαλα για να εκθεσει ο καθενας την εμπειρια του προσωπικα αλλα ακριβως γιατι μπορει να αφορα αμεσα καποια ατομα και να τα βοηθησει αν δουν απο αλλο ματι την θεραπεια τους .
Στο εξωτερικο οι ψυχολογοι , ψυχιατροι , ψυχαναλυτες βλεπουν σχεδον υποχρεωτικα ολους τους ασθενεις με καθε ειδους καρκινο και συνισταται παραλληλα με την χημειοθεραπεια και καποια ς μορφης ψυχοθεραπεια στους περισσοτερους.
Εδω στην ελλαδα υπαρχουν ειδικα κεντρα για ψυχολογικη στηριξη καρκινοπαθων και ειδικευμενοι θεραπευτες.

Το να ενημερωνει κανεις ειναι ενα υπερ στην ιαση δεν ειναι σωστο επειδη ξυπναει καποιες μνημες σε καποιον να κλειστει ενα θεμα που μπορει να βοηθησει καποιον αλλο νομιζω.

Θα πρότεινα να κλείσετε το θέμα εδώ. Θεωρώ ότι είναι λάθος τη στιγμή που ίσως κάποιος στο φόρουμ να αντιμετωπίζει αυτού του είδους πρόβλημα και δεν έχει ο ίδιος τη διάθεση να το συζητήσει μαζί μας ώστε να ξέρουμε τις αντοχές του και το τρόπο που έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει το πιθανόν πρόβλημα που έχει εμείς ή να δίνουμε συμβουλές (συγνώμη αλλά θεωρώ ότι σε αυτές τις ιστορίες το όποιος είναι έξω απο το χορό πολλά τραγούδια λέει και καλως ή κακώς οι εμπειρίες των δικών μας είναι τελείως διαφορετικές απο τη δική μας εμπειρία σε αυτή την ιστορία) και δεύτερον να περιγράφουμε το πως χάσαμε ανθρώπους. Δεν πειράζει εαν δεν το συζητήσουμε αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Ας επιλέξουμε τη παράμετρο που έβαλε η Ασπασία για το πρόβλημα μεταξύ αδελφών π.χ. Συγνώμη εαν ακούγομαι θυμωμένη αλλά θεωρώ ότι πια έχουμε κατοχυρώσει μεταξύ μας κάποιους κώδικες επικοινωνίας ώστε να μη χρειάζεται για να πω αυτό που νοιώθω να φοβάμαι μήπως σας προσβάλλω. Να μου θυμώσετε δεν πειράζει, ξέρω όμως ότι ξέρετε ότι η πρόθεση μου δεν είναι κακή. Επίσης θα πρότεινα άμα θέλετε να το σβήσουμε το θέμα. Ευχαριστώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που έχουν μνήμες αλλά σε αυτούς που τώρα τις φτιάχνουν και θεωρώ ότι αυτοί πρέπει να γίνονται σεβαστοί ή τουλάχιστον να τους αφήσουμε τη δυνατότητα να επιλέξουν τη θεραπεία τους. Δεν αμφισβήτησα τη καλή σου πρόθεση αλλά σε μια ιντερνετική συζήτηση δεν μπορείς να ελέγξεις το τι θα γραφεί και πως, ούτε το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις κάποιου που μπορεί να αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Άρα στη δικιά μας περίπτωση συνεχίζω να θεωρώ ότι το πρώτο μέλημα ενός επαγγελματία είναι η προστασία όποιου θεωρεί ότι έχει ανάγκη απο βοήθεια και όχι η υπενθύμιση των αυτονόητων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Δεν νομίζω οτι χρειάζεται να κλειδωθεί το θέμα, τουλάχιστον αν κρίνω απο τα μέχρι τώρα μηνύματα, απλά να συζητηθεί με τη δέουσα προσοχή και διακριτικότητα. Όπως είπε και ο Ιωάννης, το θέμα είναι λεπτό.
Καλημέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πραγματικα δεν νομιζω οτι ειναι αυτονοητο, και νομιζω οτι μπορει να φανει χρησιμο σε οσους ειναι και τωρα ακριβως σε αυτη τη φαση.Το εβαλα γιατι ακριβως σε μερικους ουτε καν περναει απο το μυαλο οτι μπορει και η ψυχολογια τουα να παιξει ρολο στην ιαση και γιατι ακριβως ο καρκινος οντας πολυπαραγοντικη νοσος χρειαζεται κανεις να βλεπει ολους τουα πααγοντες προκειμενου να κανει το καλυτερο για τον εαυτο του. Ο καρκινος ειναι πολυ συχνη ασθενεια κι αν δεν τον εχουμε περασει πολλοι σιγουρα εχουμε κοντινους μας.Ειναι πολυ σημαντικο να μην αμελουμε καμμια πιθανοτητα να βοηθησουμε τον εαυτο μας οσο εχουμε μια τετοια σωματικη δοκιμασιακαι το λεω υπευθυνα εχοντας βοηθησει ασθενεις με καρκινο.

Μακαρι να φροντιζαν περισοτερο την ψυχικη τους υγεια και νωριτερα.

Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που έχουν μνήμες αλλά σε αυτούς που τώρα τις φτιάχνουν και θεωρώ ότι αυτοί πρέπει να γίνονται σεβαστοί ή τουλάχιστον να τους αφήσουμε τη δυνατότητα να επιλέξουν τη θεραπεία τους. Δεν αμφισβήτησα τη καλή σου πρόθεση αλλά σε μια ιντερνετική συζήτηση δεν μπορείς να ελέγξεις το τι θα γραφεί και πως, ούτε το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις κάποιου που μπορεί να αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Άρα στη δικιά μας περίπτωση συνεχίζω να θεωρώ ότι το πρώτο μέλημα ενός επαγγελματία είναι η προστασία όποιου θεωρεί ότι έχει ανάγκη απο βοήθεια και όχι η υπενθύμιση των αυτονόητων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Εμένα η αδελφή πριν 2 χρόνια πέρασε χότσικινς, Β τύπο και στάδιο 3-4. παρόλου που είχε κοντά μαλλιά, τα μαλλιά της δεν της πέσανε όλα, απλός είχε μερικά κενά. Την φώναζα καραφλό κοτσύφι! Και πριν ακόμα από το τέλος της χημειοθεραπείας άρχισε να βγάζει μαλλιά, έμεινε έκπληκτη και η γιατρό της! Ήμασταν δίπλα της αν και τόσο μακριά (Ελλάδα- Αμερική)! Η καλή ψυχολογία μετράει πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Η κουμπάρα μου στη Γερμανία έμαθε ότι έχει καρκίνο του στήθους όταν ήταν 30 χρονών. Εκεί δεν την έχουν τόσο εύκολη τη μαστεκτομή όπως εδώ. Έκανε χημειοθεραπεία για αρκετά χρόνια. Τα τελευταία χρόνια εξεταζόταν από το γιατρό 2 φορές το χρόνο και έκανε και κάποιες ενέσεις. Όλα αυτά τα χρόνια είχε δίπλα της τον Jordan, σχέση της και μετέπειτα σύζυγό της που την στήριζε ψυχολογικά. Βέβαια είχε και σχετικές γνώσεις καθότι είναι γιατρός κι ο ίδιος αν και όχι ογκολόγος. Πραγματικά δεν έχω ξαναδεί άνθρωπο να ξεπερνάει αρρώστια τόσο εύκολα και με τοσο χιούμορ, κέφι και διάθεση για ζωή. Είναι απίστευτη κοπέλα. Αν την εβλεπε κάποιος ξένος δεν θα καταλάβαινε ότι έχει κάτι. Πριν 3 χρόνια τους παντέψαμε με τον άνδρα μου και το μόνο πρόβλημα ήταν ότι φοβοταν πως δεν θα κάνει παιδί, ή ότι λόγω τοσης χημειοθεραπείας που είχε κάνει θα είχε το παιδί πρόβλημα. Βλακείες! Από την στιγμή που σταμάτησε τις θεραπείες ο γιατρός της είπε ότι θα μπορούσε να μείνει έγκυος μέσα στον επόμενο χρόνο. Εκείνη έμεινε όμως σχεδόν αμέσως και από τον Ιουλιο έχει έναν πανέμορφο υγειέστατο μπέμπη, ένα από τα πιο όμορφα μωρά που έχω δει στη ζωή μου! Η δύναμη αυτής της κοπέλας και η θέληση της για ζωή είναι πραγματικά απίστευτη και την έχω σαν παράδειγμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.