Ο "μύθος" της ηλικίας

[Fotini]

Βλέπω συνέχεια ότι ζητάνε γατάκια 1, 2, 3, 4, το πολύ 5 μηνών. Υπάρχουν, όμως, και πανέμορφα γατιά που "ατυχούν" γιατί είναι μεγαλύτερα σε ηλικία. Τελικά, πότε είναι καλό να έρχεται σπίτι μας ένα γατί; Όταν είναι μεγαλύτερα μπορούν να προσαρμοστούν ή είναι άδικος κόπος η προσπάθεια;

Μπορείτε να πείτε τις απόψεις σας και τις εμπειρίες σας από τα δικά σας ζωάκια; Ίσως έτσι βοηθήσουμε όσους ψάχνουν ένα γατάκι και βρούμε αν η ηλικία είναι μύθος ή όχι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Πιστεύω ότι το πότε είναι η κατάλληλη ηλικία να έλθει μια νέα γάτα σπίτι μας, εξαρτάται από εμάς:

Είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε τις ζαβολιές και τις μικροζημιές? Τις άπειρες γρατζουνιές στο χέρι μας? Μας αρέσει να αναλάβουμε προσωπικά την εκπαίδευση του γατιού μας? Λατρεύουμε τις μικρές γλυκές φατσούλες?? Τότε ναι, μπορούμε να πάρουμε ένα νέο σε ηλικία γατί.

Είμαστε πολυάσχολοι και απλά θέλουμε μια ώριμη γάτα στο σπίτι να μη μας χαρχαλεύει? Είμαστε διατεθειμένοι να ασχοληθούμε λίγο παραπάνω με τη προσαρμογή της? Θέλουμε να είμαστε ξένοιαστοι με το θέμα της εκπαίδευσής της? Τότε ναι, μπορούμε να πάρουμε μια ενήλικη γατούλα.

Εμείς θέτουμε τις ανάγκες μας κι αποφασίζουμε. Αρκεί η απόφασή μας να είναι η κατάλληλη.
Αυτό μας εξασφαλίζει μια αυτυχισμένη ζωή με τη γατούλα μας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Απο πείρα μεγαλύτερη γατούλα δεν έχει κανένα πρόβλημα να προσαρμοστεί σε σπίτι. Μερικές φορές είναι και τόσο ευγνόμωνες που σε συγκινούν. Μόνο αγάπη χρειάζονται να προσπαρμοστούν. Αντίθετα τα μικρά τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο ώσπου να προσαρμοστούν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Jeannine]

Με αφορμή λοιπόν το δικό σου θέμα, η δική μου άποψη είναι ότι η ηλικία που θα έχει το ζωάκι που θα υιοθετήσουμε δεν παίζει ρόλο. Είτε είναι 2 μηνών, είτε 10 μηνών μπορεί να προσαρμοστεί το ίδιο στην καινούρια οικογένεια και να είναι παιχνιδιαρικο, τρυφερό και πιστό.
Κατά τη γνώμη μου λοιπόν είναι μύθος ότι ένα γατάκι (συγκεκριμένα) θα προσαρμοστεί πιο εύκολα και πιο καλά στην καινούρια του οικογένεια αν είναι σχεδόν νεογέννητο.
Αφήστε που είναι και θέμα χαρακτήρα της γάτας. Εμένα μου έτυχε να βρω ένα μωράκι ενός μήνα, το μεγάλωσα με μπιμπερό και συνέχεια στην αγκαλιά μου και καθώς μεγάλωνε δεν μου ανταπόδωσε αγάπη, δεν μου γουργούρισε, αγρίεψε και αποφάσισε μόνη της να έρχεται σπίτι όποτε πεινάει... Πάω να την χαιδέψω και αγριεύει και δεν μ'αφήνει να την πιάσω. Θέλει να είναι ανεξάρτητη. Καλά αυτή η γάτα είναι βέβαια περίπτωση, αλλά λέμε τώρα...
Έχει τύχει από τις αδέσποτες γάτες που ταΐζω στον κήπο μου να βρω μία μεγάλη γάτα που είναι τόσο χαδιάρα και τρυφερή, που άμα είχα χώρο μέσα στο σπίτι, θα την έκανα οικόσιτη.
Τα λέω όλα αυτά, απλώς για να δείξω ότι μάλλον πιο πολύ στην προσαρμογή μετράει ο χαρακτήρας, και όχι η ηλικία.
Αυτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Εγώ πάντως από την μέχρι τώρα εμπειρία μου απο γατάκια δικά μου, φίλων και αδέσποτα, έχω να πω ότι ναι, απο τη μια έχει τη χαρά του να υιοθετήσει κάποιος ένα ανήλικο γατάκι, όπως και να το κάνεις είναι πιο γλυκά και χαριτωμένα.
Τα πιθανά αρνητικά είναι:
1. το ξύπνημα το βράδυ, αρκετές φορές
2.οι πιθανές ζημιές απο τα τρελά παιχνιδια.
3. η μεγαλυτερη ανάγκη σε χρόνο και προσοχή.
4. η πιθανή εκπαίδευση για την τουαλέτα, αλλά και την συμπεριφορά
5. οιγρατζουνιές απο το παιχνιδι.
6. το οτι δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθει ο χαρακτήρας του. η εκπαίδευση δεν ειναι το μονο σε μια γάτα, τα γονίδια παίζουν κι αυτά ρόλο στην μετέπειτα συμπεριφορά.

Εξάλλου το μικρό γατάκι πόσους μήνες θα είναι μικρό; 3-4;

Τα ενήλικα γατάκια έχουν το βασικο πλεονέκτημα οτι στις περισσότερες περιπτώσεις ξέρεις τι παίρνεις απο πλευρά χαρακτήρα. Που είναι πολύ βασικό, τουλάχιστον για εμένα. επιπλέον ξέρεις τι παίρνεις απο πλευράς εμφάνισης. Όπως ειπα και πριν το μικρό γατάκι ποσο καιρό θα μείνει μικρό;
Παίρνεις ένα ζωο ανεξάρτητο, που μετά την περίοδο προσαρμογης θα μπορεί να σε καταλάβει και να συνεννοηθείς πολύ καλύτερα απο οτι με ένα μικρούλι.

Δεν θα αναφερθώ πολύ στο καλό που θα κάνει κάποιος υιοθετώντας ένα ενήλικο ζωάκι που πολύ πιθανόν να έμενε στα αζήτητα. Απλά θα πω απο την εμπειρία μου ειδικά για πρώην αδέσποτα γατάκια, που βρέθηκαν κοντά στον άνθρωπο σε μεγάλη ηλικιά, οτι είναι απίστευτο τι τρυφερότητα και λατρεία μπορεί να δείξουν σε αυτον που θα τα προσέξει. Τα περισσότερα απο αυτά εκτιμούν το χάδι, την συντροφιά και τη ζεστασιά ενός σπιτιού πολύ περισσότερο απο ένα γατάκι που έχει μεγαλώσει καλομαθημένο στο σπίτι.
Ένα πρωην αδεσποτάκι (συνήθως) πραγματικά ζητιανεύει για χάδια και αγκαλιά. Και μπορεί να αρκεστεί σε λίγα και απλά πράγματα.
Ένα μεγάλο παράδειγμα ειναι ο Πάρης, το "υιοθετημένο" μου, που απο αγρίμι έχει μετατραπεί σε ένα ψιψινο που κάθεται ανάσκελα να τον χαϊδέψεις και κάνει νάζια, που δαγκώνει μόνο τρυφερά και χαϊδευτικά, σε αντίθεση με το δικό μου το θηρίο που έχω σπίτι, κακομαθημένο από 2 μηνών και δεν του έχει λείψει ποτέ τίποτα!

Και τέτοια ζωάκια, έχοντας πολλά παραδείγματα στο μυαλο μου, δεν έχουν και ιδιαίτερο πρόβλημα προσαρμογής οταν υιοθετηθούν. Η μεγάλη αλλαγή στη ζωή τους ειναι οταν βρίσκονται απο τον δρόμο σε σπίτι. Απο εκεί και πέρα είναι πιο δεκτικά και εύκολα στις αλλαγές.

Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν είναι απόλυτα και σχετικά, απλά η γενική εικόνα οπως εγώ την έχω ζήσει. Εξαιρέσεις υπάρχουν σε ολα φυσικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Συμφωνώ!! Και ο χαρακτήρας μετράει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Ο οποίος χαρακτήρας στην περίπτωση της ενήλικης γάτας έχει ήδη διαμορφωθεί και ξέρεις τι παίρνεις. Είναι αρκετά τα υπερ και τα κατά στην κάθε περίπτωση (μικρό ή ενήλικο γατί) και, πιστεύω, ότι η επιλογή εξαρτάται και από το πόσο χρόνο και υπομονή μπορεί να διαθέσει κανείς στη γάτα του. Μου έχουν τύχει και μικρά γατάκια και γατιά μεγαλύτερα (άνω των 6 μηνών) και θυμάμαι ότι τα μικρά ήταν ολίγο "μπελάς" και άγχος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ELENIP]

Η δικια μου προτιμηση ειναι στις μεγαλες γατες, γιατι ειναι πιο ομορφες.Οχι οτι τα γατακια δεν ειναι,ομως τα γατακια πιο πολυ χαριτωμενα τα λες!!Αν θελετε δειτε στην υπογραφη μου,στην πρωτη διευθυνση που τις εχω και τις 2 γατουλες μου μαζι.Σαν ομορφια με κερδιζει η μεγαλη(περιπου 1,5 χρονου)!! Και στην αρχη οταν τις ειδα, ηθελα τη μεγαλη να παρω μονο. Και η μικρη Νορα ηταν μολις 10 ημερων.Τωρα ομως δεν την αλλαζω με ΤΙΠΟΤΑ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Ελένη, η τιγρούλα είναι ντίβα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ELENIP]

Ευχαριστουμε Fotini,Αν και ειναι το πιο συνηθισμενο χρωμα, κανει κλικ η κεφαλα της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[patousaki]

λιγο άσχετο βέβαια αλλά καλέ elenip τι κουκλάκια που είναι τα παιδάκια σου .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ELENIP]

Ευχαριστουμε πατουσακι!!. Η τιγρε Σισσι μοιαζει με τη δικια σου στο avatar. Η γατουλα σου εχει ματαρες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Συμφωνώ!! Και ο χαρακτήρας μετράει...

Οχι απλα μετράει, ειναι και το πιο βασικο!
Ρωτηστε και τους πονεμένους γατογονεις με τα ψιψινια με διαφορα ψυχολογικά-υπαρξιακα!
Το λουλουδι μου στο σπιτι είναι τρανή απόδειξη...Μικρός ψυχοπαθής δικτάτορας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zorica]

Λοπον κοριτσια καποτε φιλοξενησα μια σιαμ 3 και βαλε χρονων.Ηταν σπιτι μου περιπου 4 μηνες.Τετοιο χαδι δεν εχω ξανασυναντησει.Την φιλη μου τη μυσουσα οταν μου τη πηρε πισω.Οσα ακουγα για τις σιαμ δεν βγηκαν αληθεια.Ηταν γατα αφοσηωμενει σαν ενας σκυλος(που απο αυτα ξερω πολυ περισσωτερα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[αλεξανδρα μιχαηλ]

το παν ειναι να θες και να αγαπησεις την γατουλα που θα παρεις ειτε μικρο ειτε μεγαλο να το αγαπησεις το ιδιο και οχι να το παρατας οταν μεγαλωσει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zorica]

Καλως ηρθες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Για μένα ο χαρακτήρας ενος γατιου ειναι βασικότερο απο την ηλικια του. Πχ το Βουτυο παρεμεινεβουτυρο και στους 4 μηνες κι ενω εδώ κανεις δεν το ηθελε γιατι ειχε " σχηματοποιηθει" κι εμειαζε με γατουλη και δεν τους εκανε για μικρό η οικογένεια που το'χει στη γερμανια το εχει μη βρέξει και μη σταξει και ειναι τρελα ερωτευμενος ο μπόμπιρας που το εχει μαζι του και αυτο εχει διατηρήσει τον "βουτυράτο" χαρακτήρα του που το εκανε μοναδικο για χαδια, απιστευτα απαλο και μαλακο σα ζαχαρωτο..
Αλλα η εδω ψυχρη επιφανειακη και καθόλου ουσιαστική προσεγγιση με τα περι ηλικίας το ειχε βγάλει εκτος υιοθεσίας το καημένο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kittycat]

Ένα έχω να πω, ίσως και δύο.
Ο Νόμπου μου που τον έχω από 3 εβδομάδων είναι πολύ κακομαθημένος. Όταν τον φωνάζω δεν έρχεται ποτέ, μόνο όταν είναι για φαγητό. Ανεβαίνει επάνω μου μόνο όταν θέλει αυτός, κι αυτό μόνο για να με ζυμώσει και να φύγει.
Ενώ ο Πάνθερ μου που τον υιοθέτησα ενός χρονού παρακαλώ, όποτε τον φωνάζω, και να κοιμάται έρχεται και κάνουμε αγκαλίτσες. Θέλει να ανεβαίνει συνέχεια επάνω μου να κοιμάται, και όταν ξαπλώνω για να κοιμηθώ τον φωνάζω και κοιμόμαστε αγκαλίτσα, κάτω από τα σκεπάσματα.
Είναι πάρα πολύ χαδιάρης και εκδηλωτικός, όλο κολωτούμπες κάνει.
Περιττό να σας πω ότι δεν είχε ζήσει ποτέ μέσα σε σπίτι.
Γι'αυτό μην το σκέφτεστε πάρτε μεγάλη γάτα και γιατί όχι ενήλικη όπως έκανα κι εγώ. Δεν θα το μετανιώσετε. Θα γλιτώσετε και από ζημιές γρατζουνιές κτλ.. Και θα έχετε και έτοιμο χαρακτήρα. (Τον δικό μου που τον μεγάλωσα εγώ τι κατάλαβα, κακομαθημένο μου βγήκε το ζουζούνι μου...ζωή να'χει).
Υ.Γ. Ξέχασα να πω ότι ο Νόμπου δεν καταλαβαίνει από ΜΗ. Ενώ ο Πάνθερ είναι πάααααρα πολύ υπάκουος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Αχ μακαρι να το διαβασει κανενας νεος που θελει γατουλα και να σκεφτει και την ταλαιπωρη Καλυψούλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kittycat]

Αχ μακαρι να το διαβασει κανενας νεος που θελει γατουλα και να σκεφτει και την ταλαιπωρη Καλυψούλα

Μακάρι Yasmin μου. Το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.