Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Unicorn
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 189 μηνύματα.
15-02-06
11:27
Όπως είπα και στην άλλη ιστορία, είχαμε 3 γατούληδες στο ξενοδοχείο. Ο ένας λοιπόν ήτανε ένας ασπρούλης (υπάρχει και φωτογραφία του στην gallery), πανέμορφος γάτος, μικρός σχετικά. Κούκλος! Όποιος ερχότανε στο ξενοδοχείο, τρελλαινοτανε μαζί του!! Τον γατούλη αυτόν τον προσέχαμε όσο μπορούσαμε. Και λέω όσο μπορούσαμε, γιατί όπως και να χει, γύρω γύρω είχε θάμνους, συρματοπλέγματα, κ δε μπορούσαμε να τον κλείσουμε μέσα στο ξενοδοχείο, λόγω των τουριστών, της κουζίνας, κλπ. Από κάποιο σημείο και μετά, ο γατούλης ερχότανε συνέχεια με πληγές, στο κεφάλι, στα αυτάκια, τα πόδια, το λαιμό... Παντού.. Τον παίρναμε αγκαλιά και τον πασαλείβαμε με betadin (δεν είχαμε κάτι πιο .. γατίσιο αφού δυστυχώς κτηνίατρος δεν υπήρχε εκεί κοντά, κ πιο μακριά δε μπορούσαμε να φύγουμε λόγω κίνησης του ξενοδοχείου), και το πανέμορφο λευκό χρώμα του, γινότανε κιτρινοκόκκινο εξαιτίας του αντισηπτικού και των πληγών..
Μια μέρα ήρθε με το ματάκι του πολύ πληγωμένο.. Εμείς αναρωτιόμασταν που πάει και ξεσκίζεται έτσι, φανταζόμασταν ότι προσπαθώντας να περάσει στην διπλανή περίφραξη, είχαμε βρει και κατι ανοίγματα στα συρματοπλέγματα.. Τόσο χτυπημένος πάντως δεν είχε ξανάρθει. Το μάτι του ήταν χάλια. Αρχικά νομίζαμε ότι το έχασε, αλλά τον πήρα αγκαλιά, προσπάθησα να του το ανοίξω κάπως, και είδα ότι ήτανε μέσα (ευτυχώς!). Τουλάχιστον έτσι, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Προσπαθήσαμε να βρούμε κάποιον κτηνίατρο, μάταια όμως. Ένα τηλέφωνο βρήκαμε, και αυτό δεν απαντούσε
... Λες και οι χαλκιδικιώτες δεν έχουν ζώα. Δε ξέραμε τι να κάνουμε. Τις πρώτες 2-3 μέρες του έβαζα κολλύριο, αυτό που χρησιμοποιούσα εγώ για τις αλλεργίες μου. Ήταν δράμα η κατάσταση γιατί είμαι αλλεργική στις γάτες, και όταν τον έπαιρνα αγκαλιά, μετά γινόμουν μές στο εξάνθημα, πρησμένα μάτια κλπ. Δεν τον άφηνα όμως, γιατί κανένας άλλος δεν αναλάμβανε, εκτός από μένα και το φίλο μου. Το συμπαθούσαν το γατάκι, αλλά .."απο μακριά κι αγαπημένοι", και "Αχ το καημένο τι έπαθε".. .. Δυστυχώς το αφεντικό μας δε μας άφησε να το πάμε στην κτηνίατρο που ήτανε πιο μακριά, και λόγω του ότι δεν είχαμε κάποιο κουτάκι να τον βάλουμε μέσα, έπρεπε να πάμε δυο άτομα, ένας να τον κρατάει, και ένας να οδηγεί.. Εν πάσει περιπτώσει, αρχικά, το ματάκι του έγινε καλύτερα με το κολλύριο. Μετά από μερικές μέρες, και πάνω που λέγαμε ότι θα γιατρευτεί πλήρως, ξαναήρθε πληγωμένος, πάλι στο ίδιο ματάκι... Καταλήξαμε ότι μαλλον έμπλεκε σε καυγάδες.. Αυτή τη φορά ήταν χειρότερα.. Είχε γεμίσει πύο παντού γύρω από το μάτι του, τα βλέφαρά του είχαν κολλήσει, αίματα... χάλια... Αφού δε μπορούσαμε να τον πάμε σε κτηνίατρο εκεί, αποφάσισα να πάρω τον μπαμπά μου τηλ, να έρθει από Θεσσαλονίκη να τον πάρει να τον πάει εκείνος κάπου, αλλά δυστυχώς δε μπορούσε λόγω δουλειάς.. Αλλά μου πρότεινε, να του κάνω κομπρέσες από βαμβάκι με χαμομήλι και να του καθαρίζω το ματάκι.. Άλλο δράμα αυτό! Εκτός τις αλλεργίας μου που γέμιζα φουσκάλες παντού, κοκκινίλες κλπ. με γραντζουνούσε κιόλας, στην προσπάθειά μου να τον κρατήσω χειροπόδαρα για να του καθαρίσω το ματάκι από το πύο και τις βρωμιές... Επειδή ήμουν μόνη μου, χρειάστηκε κάποιες φορές να τον ζορίσω για να κατσει ακίνητος... Τον ζόριζα λίγο, τον χάιδευα, τον ξαναζόριζα, τον ξαναχάιδευα.. Αυτή η διαδικασία γινότανε κάθε μέρα για αρκετές μέρες.. Του βαζα και κολλύριο κάποιες φορές, και επειδή ήτανε επώδυνη διαδικασία, μετά τον αντάμειβα με ένα ωραίοτατο πιάτο τροφής και νερού! Ο καημένος μάλλον καταλάβαινε ότι ήτανε για καλό του αυτή η καταπίεση, γιατί μετά δεν εξαφανιζότανε όπως κάνουν άλλες γάτες, καθότανε και απολάμβανε τα χάδια του "μπράβο αγόρι μου"!... Τελικά ένα απόγευμα που ήρθε, το ματάκι είχε ανοίξει κατά το ημιση (το άλλο μισό ηταν σαν σφραγισμένο). Το χάρηκα πραγματικά πάρα πολύ, γιατί είχα καιρό να τον δω να το ανοίγει, έστω και τόσο..Τελικά του πήρε καιρό, αλλά γιατρεύτηκε πλήρως.. 
Ελπίζω να μην ξαναέμπλεξε με καυγά, και λέω ελπίζω γιατί εγώ έφυγα πριν κλείσει το ξενοδοχείο για χειμώνα, κ δεν τον ξαναείδα, μου διαβεβαίωσαν όμως ότι θα είναι καλά. Ελπίζω να μη μου είπαν ψέμματα και να είναι όντως καλά ο καημενούλης.
Μια μέρα ήρθε με το ματάκι του πολύ πληγωμένο.. Εμείς αναρωτιόμασταν που πάει και ξεσκίζεται έτσι, φανταζόμασταν ότι προσπαθώντας να περάσει στην διπλανή περίφραξη, είχαμε βρει και κατι ανοίγματα στα συρματοπλέγματα.. Τόσο χτυπημένος πάντως δεν είχε ξανάρθει. Το μάτι του ήταν χάλια. Αρχικά νομίζαμε ότι το έχασε, αλλά τον πήρα αγκαλιά, προσπάθησα να του το ανοίξω κάπως, και είδα ότι ήτανε μέσα (ευτυχώς!). Τουλάχιστον έτσι, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Προσπαθήσαμε να βρούμε κάποιον κτηνίατρο, μάταια όμως. Ένα τηλέφωνο βρήκαμε, και αυτό δεν απαντούσε
... Λες και οι χαλκιδικιώτες δεν έχουν ζώα. Δε ξέραμε τι να κάνουμε. Τις πρώτες 2-3 μέρες του έβαζα κολλύριο, αυτό που χρησιμοποιούσα εγώ για τις αλλεργίες μου. Ήταν δράμα η κατάσταση γιατί είμαι αλλεργική στις γάτες, και όταν τον έπαιρνα αγκαλιά, μετά γινόμουν μές στο εξάνθημα, πρησμένα μάτια κλπ. Δεν τον άφηνα όμως, γιατί κανένας άλλος δεν αναλάμβανε, εκτός από μένα και το φίλο μου. Το συμπαθούσαν το γατάκι, αλλά .."απο μακριά κι αγαπημένοι", και "Αχ το καημένο τι έπαθε".. .. Δυστυχώς το αφεντικό μας δε μας άφησε να το πάμε στην κτηνίατρο που ήτανε πιο μακριά, και λόγω του ότι δεν είχαμε κάποιο κουτάκι να τον βάλουμε μέσα, έπρεπε να πάμε δυο άτομα, ένας να τον κρατάει, και ένας να οδηγεί.. Εν πάσει περιπτώσει, αρχικά, το ματάκι του έγινε καλύτερα με το κολλύριο. Μετά από μερικές μέρες, και πάνω που λέγαμε ότι θα γιατρευτεί πλήρως, ξαναήρθε πληγωμένος, πάλι στο ίδιο ματάκι... Καταλήξαμε ότι μαλλον έμπλεκε σε καυγάδες.. Αυτή τη φορά ήταν χειρότερα.. Είχε γεμίσει πύο παντού γύρω από το μάτι του, τα βλέφαρά του είχαν κολλήσει, αίματα... χάλια... Αφού δε μπορούσαμε να τον πάμε σε κτηνίατρο εκεί, αποφάσισα να πάρω τον μπαμπά μου τηλ, να έρθει από Θεσσαλονίκη να τον πάρει να τον πάει εκείνος κάπου, αλλά δυστυχώς δε μπορούσε λόγω δουλειάς.. Αλλά μου πρότεινε, να του κάνω κομπρέσες από βαμβάκι με χαμομήλι και να του καθαρίζω το ματάκι.. Άλλο δράμα αυτό! Εκτός τις αλλεργίας μου που γέμιζα φουσκάλες παντού, κοκκινίλες κλπ. με γραντζουνούσε κιόλας, στην προσπάθειά μου να τον κρατήσω χειροπόδαρα για να του καθαρίσω το ματάκι από το πύο και τις βρωμιές... Επειδή ήμουν μόνη μου, χρειάστηκε κάποιες φορές να τον ζορίσω για να κατσει ακίνητος... Τον ζόριζα λίγο, τον χάιδευα, τον ξαναζόριζα, τον ξαναχάιδευα.. Αυτή η διαδικασία γινότανε κάθε μέρα για αρκετές μέρες.. Του βαζα και κολλύριο κάποιες φορές, και επειδή ήτανε επώδυνη διαδικασία, μετά τον αντάμειβα με ένα ωραίοτατο πιάτο τροφής και νερού! Ο καημένος μάλλον καταλάβαινε ότι ήτανε για καλό του αυτή η καταπίεση, γιατί μετά δεν εξαφανιζότανε όπως κάνουν άλλες γάτες, καθότανε και απολάμβανε τα χάδια του "μπράβο αγόρι μου"!... Τελικά ένα απόγευμα που ήρθε, το ματάκι είχε ανοίξει κατά το ημιση (το άλλο μισό ηταν σαν σφραγισμένο). Το χάρηκα πραγματικά πάρα πολύ, γιατί είχα καιρό να τον δω να το ανοίγει, έστω και τόσο..Τελικά του πήρε καιρό, αλλά γιατρεύτηκε πλήρως.. Ελπίζω να μην ξαναέμπλεξε με καυγά, και λέω ελπίζω γιατί εγώ έφυγα πριν κλείσει το ξενοδοχείο για χειμώνα, κ δεν τον ξαναείδα, μου διαβεβαίωσαν όμως ότι θα είναι καλά. Ελπίζω να μη μου είπαν ψέμματα και να είναι όντως καλά ο καημενούλης.Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Subject to change
e-steki.gr Founder
Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών. Έχει γράψει 17.243 μηνύματα.
15-02-06
11:37
Μπράβο σου! Να ξέρεις, ελάχιστοι θα έκαναν κάτι τέτοιο, πολύ ελάχιστοι!
Αλήθεια, δεν γινόταν να το κρατήσεις στο δωμάτιο σου; Δεν επέτρεπαν κατοικίδια;
Αλήθεια, δεν γινόταν να το κρατήσεις στο δωμάτιο σου; Δεν επέτρεπαν κατοικίδια;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Unicorn
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 189 μηνύματα.
15-02-06
11:44
Δε γινόταν δυστυχώς, γιατί εξαιτίας της αλλεργίας που έχω, αν έμενα πολλές ώρες και κοιμόμουν σε δωμάτιο με γάτα, θα κατέληγα στο νοσοκομείο... 
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Subject to change
e-steki.gr Founder
Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών. Έχει γράψει 17.243 μηνύματα.
15-02-06
11:44
Στο μπαλκόνι και κάπως να το προφύλασσες ώστε να μην πέσει κάτω;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Unicorn
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 189 μηνύματα.
15-02-06
11:45
Δεν είχα μπαλκόνι! Το 1ο δωμάτιο που έμενα είχε μόνο ένα παράθυρο. Το 2ο που μέναμε μαζί με το φίλο μου, είχε κατευθείαν τον κήπο του ξενοδοχείου...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Subject to change
e-steki.gr Founder
Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών. Έχει γράψει 17.243 μηνύματα.
15-02-06
11:47
E στο μπάνιο τότε μωρε!! Και όταν έμπαινες στο μπάνιο να το έβγαζες έξω! Ή να έμενε στο δωμάτιο του φίλου σου! Που θα πάει θα βρώ λύση! 
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Unicorn
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 189 μηνύματα.
15-02-06
11:49
Στο δωμάτιο του φίλου μου έμενα και εγώ, από κάποιο σημείο και μετά, στο 1ο δωμάτιο έμενα με την αφεντικίνα μου (που δεν ήταν και πολύ φαν της ιδέας, ούτε καν να τον κλείσουμε μέσα στη ρεσεψιόν). Το μπάνιο ήταν πολύ μικρό, και είχε άπειρη υγρασία (αυτό που έμενα με το φίλο μου). Αφού να φανταστείς, μπάνιο έκανα στο δωμάτιο της αφεντικίνας μου!
Edit: Πάντως, κακά τα ψέμματα, χώροι υπήρχαν αν ήθελε κάποιος να τον προστατέψει, αλλά εγώ δε μπορούσα να πάρω πρωτοβουλίες, και εκείνοι που μπορούσαν να πάρουν, δεν τις έπαιρναν.. Εδώ ούτε στον κτηνίατρο δε μας άφησαν να τον πάμε...
Edit: Πάντως, κακά τα ψέμματα, χώροι υπήρχαν αν ήθελε κάποιος να τον προστατέψει, αλλά εγώ δε μπορούσα να πάρω πρωτοβουλίες, και εκείνοι που μπορούσαν να πάρουν, δεν τις έπαιρναν.. Εδώ ούτε στον κτηνίατρο δε μας άφησαν να τον πάμε...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Subject to change
e-steki.gr Founder
Η Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών. Έχει γράψει 17.243 μηνύματα.
15-02-06
11:51
Καλά μωρε, ολόκληρο ξενοδοχείο και δεν βρήκατε ούτε έναν χώρο; Τόσο αυστηροί ήταν οι ιδιοκτήτες; Ααααχ έπρεπε να είχες τη μάνα μου (έχει κι αυτή ξενοδοχείο) που τα λατρεύει! Στο δωμάτιο της θα το είχε!!
edit: Ναι καταλαβαίνω... Αμα τη θες πολύ τη δουλειά γμτ φοβάσαι... Κρίμα ρε γμτ...
edit: Ναι καταλαβαίνω... Αμα τη θες πολύ τη δουλειά γμτ φοβάσαι... Κρίμα ρε γμτ...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Η frosso αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Χίος (Χίος ). Έχει γράψει 3.628 μηνύματα.
16-02-06
00:17
κ εγω ελ-ιζω να εοναο καλα ο γατουλης ηταν τυχερος που σε ειχε εκεινο το καλοκαιρι
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
