Πέθανε ο γατούλης μου!!!

[stellina]

πυρροθρίξ με συγκίνησαν πάρα πολύ όσα μου έγραψες, ειλικρινά δάκρυσα διαβάζοντας τα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Το γατάκι που έχεις φωτογραφία είναι όντως ίδιος ο Πιπάκος μου... Να του δώσεις ένα μεγάλο φιλί στη μουσούδα από μένα! Να τον προσέχεις τον τιγράκο σου, εγώ δυστυχώς δεν τα κατάφερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Shakespeare]

Μη μπαινεις στη διαδικασια να κατηγορεις τον εαυτο σου ή αν αναρωτιεσαι τι θα γινοταν αν....

Οπως και να εχει, παιρνουμε ενα μαθημα για το ποσο σημαντικη ειναι η επιλογη κτηνιατρου.

Καταλαβαινω την θλιψη σου για τον Πιπάκο, όμως η αναμνηση του θα βρισκεται παντα μεσα σου και θα σε γεμιζει αγαπη γιατι αυτη δεν χανεται... :cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγισσα]

είναι πραγματικά τραγικό να χάνονται ζωές από αμέλεια κάποιον γιατρόν..... Τώρα θα σου πω όσο και άν δεν σε παρήγορή ότι σε αυτήν την θέση έρχονται και πολύ άνθρωποι στον πλαντήτη κάθε μέρα και πεθάινουν από ιατρικό λάθος.......δείξε κουράγιο και να θυμασαι πάντα τον Πίπη σου.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

καλημερα,λυπαμαι πολυ,κατι εμαθα απο τον κτηνιατρο χθες και στο γραφω μηπως ισχυει κατι τετοιο,αν ειχαν κανει στο γατο κορτιζονη για να μην ποναει καποια στιγμη και μετα πηραν αιμα,σιγουρα θα φαινοταν οτι εχει σακχαρο στις εξετασεις αιματος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Αν είναι δυνατόν...:cry::cry: Τι άσχετοι κυκλοφορούν βρε παιδιά;
Ελπίζω να μην έχει τίποτα σοβαρό ο Τοτός σου. Τουλάχιστον αυτός είναι σε καλά χέρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Πολυ λυπηθηκα για τον γατουλι σου.Πραγματικα τραγικη ιστορια και να ξερεις οτι η λυση ηταν τοσο απλη.Μα πως γινεται να κανουν τοσο παιδαριωδη λαθη?Παντος σε καμια περιπτωση μην κατηγορεις τον εαυτο σου.Εσυ εκανες απ'την πλευρα σου τα παντα για τον γατουλη σου ασχετα αν η θεραπεια που σου συνεστησαν ηταν περα γαι περα λαθος.Εσυ σιγουρα δεν φταις.Τουλαχιστον ειχε μεχρι το τελος την πολυ μεγαλη αγαπη σου και πιστεψε με το καταλαβαινε.Κουραγιο καλη μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[christiana31]

λυπαμε για τον πιπη σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anima]

Stellina, πόσο λυπάμαι για ότι συνέβη σε σένα και στο γατούλη σου! Διάβασα όλα όσα έγιναν και ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να συμβεί σε καθένα μας. Τι να κάνουμε πια! Πως να ελέγξουμε τους γιατρούς. Δυστυχώς ο Αίλουρος είναι μόνον ένας και είναι τόσο μακρυά μας. Τι κρίμα που δεν μπορούν να επωφεληθούν τα γατάκια όλων μας από την πείρα και την αξιοπιστία του.
Καλό σου κουράγιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηλιαννα]

Στελλινα μου μπορει και να συναντιθηκαμε στο &*@$%!νοσοκομειο στο Πικερμι. Εκει κοριτσι μου δεν ξερω αν ειναι γιατροι ή τραπεζικοι υπαλληλοι. Πηγα και εγω την μικρη μου εκει το Μ.Σαββατο (με τα ιδια συμπτωματα με τον Πιπι σου-μονο που η Avril μου τα ειχε τα συμπτωματα 7 μερες μονο) και Ω!του θαυματος μου ειπαν οτι ειχε ζαχαρο! Της καναν και της μικρης μου εξετασεις αιματος κ μεσα σε 15' μου ειπαν οτι εχει διαβητη. Το αφησα το γατακι μου εκει μεχρι την Τεταρτη του Πασχα. Σε καποιο τηλ που τους εκανα να δω την πορεια του (μια μερα πριν) μου ειπαν να του κανουν εξετασεις για αφροδισια γιατι εχει ανεβασμενα τα λευκα αιμοσφαιρια και οτι θα μου τις χρεωναν 140€. Εκει καταλαβα οτι κατι δεν παει καθολου καλα εκει και οτι με βλεπουν σαν αγελαδα που αρμεγουν.Κατα την γνωμη μου ειναι μια επιχειρηση με μονο στοχο την εκμεταλευση του πονου που εχουμε οταν υποφερει το ζωακι μας και το τρεχουμε εκει με στοχο την θεραπεια. Οσο για το γατακι οσο και να ρωταγα μου ελεγαν οτι ηταν στασιμο. Παω λοιπον να το παρω την Τεταρτη και μου λενε οτι ξερετε δεν χρειαζετε να το παω σε αλλο γιατρο και οτι αν το ηθελα θα του καναν ευθανασια.Εγω αρνηθηκα και τους ζητησα ολες του τις εξετασεις και ζητησα να το παρω. Τοτε μου ειπαν οτι θα πρεπει να περιμενω γιατι εχει πεσει πολυ το ζαχαρο του και οτι του το αναιβαζουν τωρα. Περιμενα και εγω μου το ετοιμασαν το πηρα και πηγα σε ενα παρα πολυ καλο γιατρο και ανθρωπο,πανω απ'ολα,που μου συστησαν και τοτε ηταν που αρχισε να ξετυλιγετε το κουβαρι. Πρωτα μου ζηταει το φακελο με τις εξετασεις. Του τον δινω,δεν τον ειχα ανοιξει εγω,τον ανοιγει και βλεπει μονο τις εξετασεις της 1ης μερας. Παιρνω εκει και τους τις ζηταω και αρχισαν οι καθυστερησεις. Τελος παντων, 2 μερες μετα, μου τις δινουν τηλεφωνικα και οχι με fax οπως ειχαμε συμφωνισει. Ωστοσο εγω ειχα αφησει την Avril μου για νοσηλια στον γιατρο ο οποιος μου ειπε με ειλικρινεια οτι δεν θα εκανε τις απαραιτητες εξετασεις (για αφροδησια) στη γατουλα μου εκεινο το απογευμα γιατι μεχρι το πρωι που θα εβγαιναν τα αποτελεσματα δεν ηξερε αν θα ζουσε.Το αφησαμε για το πρωι. Με τα "προφορικα" αποτελεσματα παω το πρωι εκει και καθως του τα ελεγα κουνησε το κεφαλι του. Μου λεει κοπελα μου,τι ζαχαρο μου λες? Ο μοναδικος λογος που θα μπορουσε στιγμιαια υψηλα τα επιπεδα γλυκοζης ειναι αν της ειχαν κανει ενεση κορτιζονης οταν την ειχα παει. Κατι που δεν ειχε γινει. Η μικρη μου Avril δεν ειχε ζαχαρο. Οι εξετασεις δειξαν καθαρα Λευχαιμια.(κοστος 40€ και οχι 140€). Το γατακι μου ειχε λιωσει εσωτερικα. Ειχε νεφρικη ανεπαρκεια,ικτερο κυρωση του υπατος... και παλευε ακομα,ευτυχως δεν ποναγε απ'οτι μου ειπαν. Μου προτεινε να το παρω σπιτι - με τον ορο του - μιας και παλι δεν δεχθηκα να του κανω ευθανασια, οπου ολη η οικογενεια το γεμισε αγαπη και ζεστασια την τελευταια του μερα. Εζησε ακριβως μια μερα μεσα στο σπιτι.Το εβαλα στο κρεβατακι του το σκεπασα με κουβερτουλα,του εβαλα το αεροθερμο και το χαιδευα με την αδελφη μου ολο το βραδυ. Πεθανε χθες το απογευμα,μολις 2 χρονων, προς μεγαλη μας λυπη, ζεστουλα στο κρεβατακι της.
Συγγνωμη αν σας κουρασα αλλα εκτος απο το οτι ηθελα να πω τον πονο μου σε ατομα που πραγματικα με καταλαβαινουν, ηθελα και να σας πω την ιστορια μου για να σας χτυπησω λιγο το καμπανακι σχετικα με αυτο το θεμα. Πιστευω οτι το μονο καλο που εχει αυτο το νοσοκομειο ειναι οτι ειναι παντα ανοιχτο και σε επειγουσα αναγκη δρα αμεσα και μπορει να επαναφερει το ζωακι σας αλλα οσον αφορα τη νοσηλια και γενικα χρονια προβληματα και εξετασεις για μενα δεν υπαρχει!

Ευχαριστω πολυ
Ηλιαννα

ΥΓ. Καλο ταξιδι Avrilaki μου. Δεν εχει περασει ουτε μερα και μου λειπεις απιστευτα... Σ'αγαπαω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Καλο ταξιδι ψυχη μου. Λυπαμαι παρα πολυ για την γατουλα σου
Αυτα που περιγραφεις ειναι το λιγοτερο απαραδεκτα.Υποτιθεται ειναι ιατροι και βαζουν λιγα ευρω πανω απο την υγεια και την ζωη της γατουλας ,που τους εμπιστευτηκες στα χερια τους.Αυτο ειναι ΑΙΣΧΟΣ
Μακαρι να υπαρχει ουσιαστικος τροπος να σταματησει αυτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Τι τραγικό να έχεις τον πόνο σου για την αρρώστια του φίλου σου (γιατι εγω ετσι χαρακτηρίζω τα δικα μου γατια) και να εχεις να αντιμετωπίσεις και την κοροϊδία. Κουράγιο δεν ξέρω τι άλλο να πω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[πηνελοπη]

Μόλις τώρα είδα το μυνημά καί λυπήθηκα πάρα πολύ γιά τον γατούλη σου μακάρι να μπορούσα να σού πω κάτι να απαλύνω τον πόνο σου αλλά δυστυχώς δεν εχώ κάτι διαφορετικό πέρα από το κουράγιο.Μόλις πρόσφατα γνώρισα καί εγώ τον Αίλουρο καί ενθουσιάστικα. Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε το καλύτερο γιά τα γατάκια μας καί με τη βοήθεια του νομίζω θα τα καταφέρουμε.Κουράγιο λοιπόν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raisa]

Μετά απ΄όλα αυτά που διάβασα απορώ πώς είναι δυνατόν να λειτουργεί ακόμα αυτή η κλινική

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Anima]

Tώρα είδα τι γράφει η Ηλιάννα και σκέφτομαι είναι να μη σε βρει το κακο, αν σε βρεί είσαι έρμαιο της τύχης. Εγώ αυτό κατάλαβα από όσα διάβασα στο σάιτ για τους γιατρούς ζώων αλλά και απ' όσα ακούω για τους γιατρούς των ανθρώπων. Μόλις χθές άκουσα μια ανάλογη απίστευτη ιστορία σε σχέση με την κόρη της φίλης μου. Είναι αίσχος απ' όπου κι αν το πιάσεις - οι πλειοψηφία των γιατρών μοιάζει να είναι ανεύθυνοι δραχμοφονιάδες. Τι να πω πια! Την υγεια μας νάχουμε και μεις και τα ζωάκια μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Poly]

Δυστυχώς έχω και 'γω μια άσχημη εμπειρία να μοιραστώ μαζί σας σχετικά με αυτή τη λεγόμενη κλινική...
Είχαμε ένα σκυλούλη τον Οδυσσέα που πάντα ήταν κάπως...
Είχε φοβερές ανασφάλειες, δεν έκανε καθόλου μόνος του, ήθελε παρέα
για να πιεί νερό... και μόνο φρέκο δροσερό νερό που μόλις του είχες βάλει στο μπολ.
Η εμφάνιση του (κοπριτάκος με παππού λαμπραντόρ) δεν πρόδιδε με
τίποτα τις ευαισθησίες του, αλλά τον ξέραμε από μωρό και τον
προσέχαμε ιδιαιτέρως.
2 μέρες μετά το γάμο μου και όταν λείπαμε σε ταξίδι, μου τηλεφώνησε η
αδελφή μου που τον είχε αναλάβει και μου είπε ότι είχε πάθει θερμοπληξία.
Επικρατούσε καύσωνας και λόγω της παραξενιάς του με το νερό, ήταν αναμενόμενο.
Είχε πάθει και στο παρελθόν και το είχαμε αντιμετωπίσει χωρίς ιδιαίτερα
προβλήματα.
Πήρανε τηλέφωνο τον γιατρό, που για κακή μας τύχη ήταν σε διακοπές,
και τους είπε να του βάλουν βρεμένες πετσέτες, να τον κρατήσουν σε
δροσερό μέρος, και να πιεί νεράκι - τουλάχιστον σε πρώτη φάση.
Εάν δεν βελτιωνόταν η κατάσταση τις επόμενες ώρες, σύστησε να τον πάνε σε κάποιο άλλο γιατρό ή
ακόμα και στην κλινική στο Πικέρμι.
Η κατάσταση του βελτιώθηκε, όπως μου είπε η αδελφή μου.
Τουλάχιστον είχε σταματήσει το έντονο λαχάνιασμα, είχε δροσιστεί αρκετά και επιτέλους είχε πιεί νερό.
Φοβήθηκαν όμως μήπως τον
ξαναπιάσει και σκέφτηκαν να τον πάνε στη κλινική, μήπως ένας ορός, μια
πιο ειδική συμβουλή βοηθούσε καλύτερα.
Τον έβαλαν στο αυτοκίνητο, αντέδρασε όπως συνήθως χαρές-χαρές γιατί
πάει μακρινή βόλτα...
Έφτασαν στη κλινική και ο ''βοηθός'', χωρίς καμιά εξέταση - ΤΙΠΟΤΑ-
διέγνωσε δηλητηρίαση από ποντικοφάρμακο... Η αδελφή μου έξαλλη που
ούτε αίμα δεν του είχε πάρει ακόμα, και που καρά τις βεβαιώσεις της οτι
ο σκύλος ζει μέσα στο σπίτι και ότι αποκλείεται να έχει έρθει σε επαφή με
ποντικοφάρμακο, ζήτησε να πάρουν το σκύλο και να φύγουν.
Τότε ο ''βοηθός'' (ούτε καν γιατρός) τους είπε ότι θα του έβαζε έναν ορό
για να βοηθήσει στην θερμοπληξία που μπορεί να είχε πάθει.
Ο Οδυσσέας είχε αρχίσει ένα ελαφρύ λαχάνιασμα και πάλι, λογικό ήταν
μετά από τόση ταλαιπωρία... Θεώρησαν ότι καλύτερα που ήταν εκεί από
ότι στο σπίτι γιατί θα το προλάβαιναν.
Τον αφήσαν να χορηγήσει τον ορό και δέκα λεπτά αργότερα τον πήραν
στα χέρια πεθαμένο. Τόσο απλά.
Δεν ξέρω τι επακολούθησε... Η αδελφή μου ήταν σε κατάσταση σοκ. Ο
άντρας της νομίζω οτι βρίστηκε άσχημα μαζί τους. Και ο Οδυσσέας πάει..
Ξεκίνησαμε ιστορία με καταγγελίες-μηνύσεις και δεν ξέρω γω τι άλλο.
Δεν έβγαινε άκρη.
Στο τηλέφωνο δεν μου είπαν τίποτα.
Εκεί που ήμουν δεν μπορούσα να κάνω κάτι. Έμαθα τα νέα όταν επέστρεψα.
Για ένα διάστημα πίστευα ότι αν ήμουν εδώ θα έιχαν διαφορετική εξέλιξη τα πράγματα.
Από τότε κάθε ιστορία που ακούω και μπλέκεται και αυτή η ΣΚ%*#-κλινική, δεν έχει καλό τέλος...

Ζητώ συγγνώμη για το μέγεθος του post.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Τι κρίμα βρε Poly...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηλιαννα]

Με τις μηνυσεις δεν καταφερες τιποτα? Λυπαμαι Πολυ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαγκούφης]

Καλησπέρα παιδιά και σας ευχαριστώ πολύ που με δεκτήκατε στην όμορφη παρέα σας. Θα ήθελα τη βοήθεια σας, γιατί κοντεύω να τρελαθώ...
Ο γατούλης μου, ο Πίπης, ήταν πάντα ένας κούκλος τιγρέ γατούλης πολύ ζωηρός και φαγανός, ίδιος ο Garfield (σας έβαλα και φώτο να τον δείτε). Ξαφνικά, τον τελευταίο χρόνο (σε ηλικία 11 ετών) και ενώ ήταν 7 κιλά, άρχισε να αδυνατίζει παρότι έτρωγε αρκετά αν και δυσκολευόταν στην κατάποση και να μην μπορεί να περπατήσει (έπεφτε δεξιά και αριστερά και χτυπούσε, τον έβλεπες και ράγιζε η καρδιά σου), ήταν σαν πρησμένος στην κοιλίτσα και έπεφτε ανά διαστήματα σαν σε λήθαργο. Αμέσως τον πήγα στον κτηνίατρο που έχω χρόνια και θεωρείται γενικά καλός γιατρός στην περιοχή (έχω άλλους 2 γάτους, αλλά αυτός ήταν ο πρώτος και αγαπημένος μου, τον είχα από παιδάκι, μάλιστα τον είχα βρει πεταμένο στη βροχή μόλις γεννήθηκε με κλειστά ματάκια χωρίς τρίχωμα σαν ποντικάκι, μου είχαν πει ότι δεν θα ζούσε χωρίς μητρικό γάλα, θυμάμαι τον τάιζα με μπιμπερό κάθε 3 ώρες, να φανταστείτε δεν είχε γνωρίσει στη ζωή του άλλα γατάκια. Ήταν πολύ άγριος και σε άλλα γατάκια, αλλά και σε ανθρώπους, ακόμα και με τους άλλους γάτους που είχαμε στο σπίτι δεν είχε έρθει ποτέ σε επαφή μαζί τους).
Μην σας τα πολυλογώ, επί ένα χρόνο, κάθε μέρα ήμασταν στον κτηνίατρο, κάναμε όλες τις εξετάσεις, βιοχημικές, καλλιέργεα ούρων, υπέρηχους σε όλα τα όργανα σε ειδικά εργαστήρια που μας έστελνε ο κτηνίατρος και ό,τι άλλο μας έλεγε. Τίποτα, όλες οι εξετάσεις καθαρές! Ο Πίπης, όμως, όσο περνούσαν οι μήνες χειροτέρευε... Είχε περισσότερη αστάθεια, τον τάιζα με σήρριγα με το ζόρι, είχε μείνει 4 κιλά, αφυδατωνόταν και τρέχαμε συνέχεια στον κτηνίατρο για ορούς. Ο γιατρός μου έλεγε ότι δεν ξέρει τι έχει, αλλά ταλαιπωρείται και να του κάνουμε ευθανασία!!! Ούτε καν το σκέφτηκα, τον πήγα και σε δύο άλλους γιατρούς να πάρω και δεύτερη γνώμη, κανείς δεν του έβρισκε τίποτα απολύτως! Δεν μπορούσα να καταλάβω πως είναι δυνατόν ο γάτος μου να είναι σε αυτή την κατάσταση και κανείς να μην του βρίσκει τίποτα...
Ώσπου το Μεγάλο Σάββατο ο γατούλης έπεσε σε λήθαργο, είχε να φάει 2 ολόκληρες μέρες και ήταν σαν πεθαμένος. Τρελάθηκα, ο κτηνίατρος του έλειπε διακοπές και όλοι οι γιατροί ήταν κλειστοί. Τον πήγα στο νοσοκομείο ζώων στο Πικέρμι σε πολύ άσκημη κατάσταση. Εκεί του βρήκαν αμέσως γλυκόζη στο αίμα κοντά 500! Μου είπαν ότι το γατί είναι διαβητικό και είναι αδιανόητο να μην το είχε βρει ο κτηνίατρος του τόσο καιρό!!! Ο γλυκούλης μου έμεινε 2 βράδια στο νοσοκομείο συνέχεια με ορό. Του χρηγούσαν ινσουλίνη, αλλά έπεφτε η γλυκόζη του από 400-500 στο 20-30 και ξανά δεξτρόζη να ανέβει κ.ο.κ. Φοβήθηκα ότι κι αυτοί δεν ήξεραν τι έκαναν και ότι θα μου το πέθαιναν λόγω των υπογλικαιμικών σοκ που το έριχναν συνέχεια!
Έτσι λοιπόν Μεγάλη Δευτέρα πήγα να τον πάρω ( μέχρι τότε δεν είχαμε περάσει ούτε μια μέρα χώρια, διακοπές, εξόδους, παντού μαζί ο γατούλης). Βογγούσε από τους πόνους, μου είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο και μου το ετοίμασαν για αναχώρηση. Ο Πιπάκος σέρνοντας ήρθε στην αγκαλιά μου, είχε συνέχεια λόξυγγα, ώσπου ξαφνικά άρχισε να κάνει ένα θόρυβο με το στόμα σαν να του ερχόταν εμετός. Φώναξα το γιατρό του νοσοκομείου, το ακροάστηκε και τον πήρε επειγόντως κάτω στην εντατική. Του κάνανε μαλάξεις, του χορηγήσαν ατροπίνη, του κάνανε ακόμα και τεχνητή αναπνοή, το συνδέσαν με μηχάνημα, αλλά η καρδούλα του μετά από τόσους μήνες ταλαιπωρία το πρόδωσε. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς... Τον κρατούσα αγκαλιά, τον φίλαγα και παρακαλούσα να ξυπνήσει. Υπέφερε τόσο πολύ το μωρό μου... Χτες ακόμα το έθαψα στο κοιμητήριο μικρών ζώων στη Μαλακάσα, μου λείπει αφόρητα παιδιά, κοντεύω να τρελαθώ, ειλικρινά σας μιλάω. Παρότι έχω 2 ακόμα γατιά, το σπίτι είναι άδειο χωρίς τον Πίπη.
Είπα στον κτηνίατρο μου τι έγινε και μου είπε ότι για να φανεί ότι το σάκχαρο φαίνεται μόνο από τα ούρα σωστά, αλλιώς μπορεί να είναι ψευδές το αποτέλεσμα και να δείξει σάκχαρο λόγω στρες. Επίσης επέμεινε ότι είχαμε κάνει όλες τις εξετάσεις και το γατί σίγουρα δεν ήταν διαβητικό! Από την άλλη, οι γιατροί στο νοσοκομείο υποστηρίζουν ότι ήταν σίγουρα διαβήτης και ότι δεν φαίνεται από τα ούρα, αλλά από τη γλυκόζη στο αίμα και ότι αν το είχαμε πάει νωρίτερα το γατούλη θα το προλαβαίναμε! Σκέφτομαι λοιπόν ότι αν όντως δεν είχε διαβήτη, μου το πεθάνανε στο νοσοκομείο από τα υπογλικαιμικά σοκ, αν πάλι είχε πόσο άσχετος μπορεί να ήταν ο κτηνίατρος ώστε να μην το είδε; Και αν πάλι τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, πως κανείς από τους γιατρούς που το πήγα να μην του βρήκε ποτέ τι έχει, είναι δυνατόν;
Σας παρακαλώ πολύ, συγνώμη αν σας κούρασα με το μεγάλο κείμενο, δεν ξέρω αν μπορεί και κάποιος από τους κτηνίατρους εδώ να με βοηθήσει... Θέλω απλά να καταλάβω αν κάτι τέτοιο είναι δυνατόν! Αν ήξερα ότι είχε κάτι, θα έλεγα έκανα ότι μποορούσα και θα το δεχόμουν. Αλλά τώρα σκέφτομαι μήπως το "σκότωσα" εγώ το γατάκι μου, μήπως μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο, μήπως έκανα κάτι λάθος... Σας παρακαλώ πολύ, πείτε μου τη γνώμη σας, σημαίνει πάρα πολλά για μένα.
Σας ευχαριστώ πολύ,
Στέλλα

Κι εγω είχα μια γατούλα. Τα χριστουγεννα εμφάνισε δυσπνοια και την πήγα στο ιατρείο ζωων στο πικέρμι. Της βρηκαν υγρο στον θωρακα, της έκάναν αφαιρεση του υγρου από εκει και πήγε καλά αρχικά. Αλλά μετα απο 2 ωρες πήγαν να της κάνουν αφαιρεση υγρου γύρω απο την καρδιά και πέθανε επι τόπου. Μου φαίνεται οτι ήταν περιτονιτιδα των γάτων υγρής μορφής. Κρίμα γιατι υπάρχει εμβόλιο για αυτή τη θανατήφόρα αρρώστια αλλά ο κνηνίατρος που το είχα παει για τα εμβόλια της, δεν το κανε ο (......). Ο γιατρός που είχε αναλάβει εφημερία το βράδυ εκείνο στο πικέρμι πρέπει να είχε τελειώσει Ιταλία γιατί πηγαίνοντας εκει βρήκα ότι διαβαζε 1 ιταλικό βιβλίο κτηνιατρικής. Δεν μου φάνηκε ότι είχε μεγάλη εμπειρία γιατι της έκανε μόνο διουρητικές ενέσεις, και περίμενε να έρθει η αυγή για να κάνουν την παρακέντηση άλλοι γιατροί. Εκείνο το βράδυ είχε μόλις πεθάνει και 1 σκυλάκι στο πικέρμι μας είπε. Κι αυτό πρεπει να είχε μαζέψει υγρο αν θυμάμαι καλά....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Stellina νά 'ξερες πόσο σε καταλαβαίνω!
Όταν πήγα τη σκυλίτσα μου ,την Ήρα, στο γιατρό και με ρώτησε τι έχει, του απάντησα ότι δεν είναι το σκυλί που ξέρω. Έβλεπα απλά αλλαγές στη συμπεριφορά. Της έκανε τεστ για καλαζάρ, την ακροάστηκε και είπε πως δεν έχει τίποτα. Μετά από λίγες μέρες την ξαναπήγα και το "έριξε" στην απότομη ζέστη (ήταν Μάιος), στο εμβόλιο που είχε κάνει λίγο καιρό πριν, στον ανάδρομο Ερμή κτλ. Έτσι περάσανε 20 μέρες και η ΄Ηρα εμφάνισε δέκατα και πρηζότανε σε διάφορα μέρη του σώματος. Τότε ξεκινήσαμε τις εξετάσεις, οι οποίες στέλνονταν στην κλινική στην Αθήνα και μας έδωσε κάποια χάπια (αντιβίωση) μέχρι να βγούνε τα αποτελέσματα όπου τότε θα ξέραμε τι είχε. Οι εξετάσεις μας είπε πως ήταν καθαρές, μας μίλησε για κατακράτηση υγρών, αλλάξαμε αγωγή, εξετάσεις των εξετάσεων, άλλη αγωγή.Επί 2 μήνες τρέχαμε. Τα χρήματα βεβαίος που δίναμε δεν μας ένοιαζαν καθόλου, θέλαμε μόνο να γίνει η Ήρα καλά.
Μετά τους 2 αυτούς μήνες κι ενώ όλη η οικογένεια είμασταν άνω κάτω, η Ήρα πρηζότανε σαν μπαλόνι, παραμορφωνότανε, έκλαιγε από τον πόνο, η αδελφή μου δεν άντεξε και πήγε στο γιατρό και του ζήτησε τις εξετάσεις ( τις οποίες ποτέ δεν μου έδωσε) για να πάμε και κάπου αλλού μπας και βρούμε τι έχει επιτέλους το σκυλί. Τότε της είπε πως η Ήρα έχει καρκίνο, εγώ κι ο άντρας μου το ξέρουμε και απλά της κάνουμε μια υποστηρικτική αγωγή για να παρατήνουμε τη ζωή της!!! Της κάναμε ευθανασία και για πολύ καιρό βασανιζόμασταν με σκέψεις του αν την είχαμε πάει κι αλλού... αν την πηγαίναμε πιο νωρίς...κτλ. Του είχαμε όμως εμπιστοσύνη, 5 χρόνια τον είχαμε.... να μας κορόιδεψε; δεν ήξερε τι του γίνετε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Τελικά όλοι έχουμε περάσει ανάλογες περιπτώσεις από ότι βλέπω και κατηγορούμε τους εαυτούς μας γι αυτό. Αχ να μην ήξερα κι εγώ τον κατάλληλο γιατρό όταν έπρεπε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.