Πέθανε ο γατούλης μου!!!

  • Thread starter Thread starter stellina
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
καλημερα,λυπαμαι πολυ,κατι εμαθα απο τον κτηνιατρο χθες και στο γραφω μηπως ισχυει κατι τετοιο,αν ειχαν κανει στο γατο κορτιζονη για να μην ποναει καποια στιγμη και μετα πηραν αιμα,σιγουρα θα φαινοταν οτι εχει σακχαρο στις εξετασεις αιματος.

Δεν ξέρω Αγγελική, ειλικρινά, ο κτηνίατρος του έδινε κατά καιρούς χάπια κορτιζόνης έτσι στο φλου μια και δεν ήξερε ποτέ τι ακριβώς είχε(!), στο νοσοκομείο δεν μου ανέφεραν κάτι τέτοιο, αλλά δεν ξέρω και τι γινόταν όταν δεν ήμουν εκεί... Βέβαια, όλο μου έλεγαν ότι θα του κάνουν και ειδικές εξετάσεις, αλλά από αύριο σε αύριο με πήγαιναν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Στελλινα μου μπορει και να συναντιθηκαμε στο &*@$%!νοσοκομειο στο Πικερμι. Εκει κοριτσι μου δεν ξερω αν ειναι γιατροι ή τραπεζικοι υπαλληλοι. Πηγα και εγω την μικρη μου εκει το Μ.Σαββατο (με τα ιδια συμπτωματα με τον Πιπι σου-μονο που η Avril μου τα ειχε τα συμπτωματα 7 μερες μονο) και Ω!του θαυματος μου ειπαν οτι ειχε ζαχαρο! Της καναν και της μικρης μου εξετασεις αιματος κ μεσα σε 15' μου ειπαν οτι εχει διαβητη. Το αφησα το γατακι μου εκει μεχρι την Τεταρτη του Πασχα. Σε καποιο τηλ που τους εκανα να δω την πορεια του (μια μερα πριν) μου ειπαν να του κανουν εξετασεις για αφροδισια γιατι εχει ανεβασμενα τα λευκα αιμοσφαιρια και οτι θα μου τις χρεωναν 140€. Εκει καταλαβα οτι κατι δεν παει καθολου καλα εκει και οτι με βλεπουν σαν αγελαδα που αρμεγουν.Κατα την γνωμη μου ειναι μια επιχειρηση με μονο στοχο την εκμεταλευση του πονου που εχουμε οταν υποφερει το ζωακι μας και το τρεχουμε εκει με στοχο την θεραπεια. Οσο για το γατακι οσο και να ρωταγα μου ελεγαν οτι ηταν στασιμο. Παω λοιπον να το παρω την Τεταρτη και μου λενε οτι ξερετε δεν χρειαζετε να το παω σε αλλο γιατρο και οτι αν το ηθελα θα του καναν ευθανασια.Εγω αρνηθηκα και τους ζητησα ολες του τις εξετασεις και ζητησα να το παρω. Τοτε μου ειπαν οτι θα πρεπει να περιμενω γιατι εχει πεσει πολυ το ζαχαρο του και οτι του το αναιβαζουν τωρα. Περιμενα και εγω μου το ετοιμασαν το πηρα και πηγα σε ενα παρα πολυ καλο γιατρο και ανθρωπο,πανω απ'ολα,που μου συστησαν και τοτε ηταν που αρχισε να ξετυλιγετε το κουβαρι. Πρωτα μου ζηταει το φακελο με τις εξετασεις. Του τον δινω,δεν τον ειχα ανοιξει εγω,τον ανοιγει και βλεπει μονο τις εξετασεις της 1ης μερας. Παιρνω εκει και τους τις ζηταω και αρχισαν οι καθυστερησεις. Τελος παντων, 2 μερες μετα, μου τις δινουν τηλεφωνικα και οχι με fax οπως ειχαμε συμφωνισει. Ωστοσο εγω ειχα αφησει την Avril μου για νοσηλια στον γιατρο ο οποιος μου ειπε με ειλικρινεια οτι δεν θα εκανε τις απαραιτητες εξετασεις (για αφροδησια) στη γατουλα μου εκεινο το απογευμα γιατι μεχρι το πρωι που θα εβγαιναν τα αποτελεσματα δεν ηξερε αν θα ζουσε.Το αφησαμε για το πρωι. Με τα "προφορικα" αποτελεσματα παω το πρωι εκει και καθως του τα ελεγα κουνησε το κεφαλι του. Μου λεει κοπελα μου,τι ζαχαρο μου λες? Ο μοναδικος λογος που θα μπορουσε στιγμιαια υψηλα τα επιπεδα γλυκοζης ειναι αν της ειχαν κανει ενεση κορτιζονης οταν την ειχα παει. Κατι που δεν ειχε γινει. Η μικρη μου Avril δεν ειχε ζαχαρο. Οι εξετασεις δειξαν καθαρα Λευχαιμια.(κοστος 40€ και οχι 140€). Το γατακι μου ειχε λιωσει εσωτερικα. Ειχε νεφρικη ανεπαρκεια,ικτερο κυρωση του υπατος... και παλευε ακομα,ευτυχως δεν ποναγε απ'οτι μου ειπαν. Μου προτεινε να το παρω σπιτι - με τον ορο του - μιας και παλι δεν δεχθηκα να του κανω ευθανασια, οπου ολη η οικογενεια το γεμισε αγαπη και ζεστασια την τελευταια του μερα. Εζησε ακριβως μια μερα μεσα στο σπιτι.Το εβαλα στο κρεβατακι του το σκεπασα με κουβερτουλα,του εβαλα το αεροθερμο και το χαιδευα με την αδελφη μου ολο το βραδυ. Πεθανε χθες το απογευμα,μολις 2 χρονων, προς μεγαλη μας λυπη, ζεστουλα στο κρεβατακι της.:(
Συγγνωμη αν σας κουρασα αλλα εκτος απο το οτι ηθελα να πω τον πονο μου σε ατομα που πραγματικα με καταλαβαινουν, ηθελα και να σας πω την ιστορια μου για να σας χτυπησω λιγο το καμπανακι σχετικα με αυτο το θεμα. Πιστευω οτι το μονο καλο που εχει αυτο το νοσοκομειο ειναι οτι ειναι παντα ανοιχτο και σε επειγουσα αναγκη δρα αμεσα και μπορει να επαναφερει το ζωακι σας αλλα οσον αφορα τη νοσηλια και γενικα χρονια προβληματα και εξετασεις για μενα δεν υπαρχει!

Ευχαριστω πολυ
Ηλιαννα

ΥΓ. Καλο ταξιδι Avrilaki μου. Δεν εχει περασει ουτε μερα και μου λειπεις απιστευτα... Σ'αγαπαω....

Ηλιάννα μου, όντως συναντηθάμε στο Πικέρμι! Το Avrilaki σου ήταν στο κλουβάκι ακριβώς κάτω από τον Πιπάκο μου, μάλιστα μου τον έφερναν ως παράδειγμα στην κλινική πολλές φορές, λέγοντας μου ότι παρότι είχε πολύ περισσότερα προβλήματα απ' ότι ο Πίπης μου, επειδή ήταν μικρό σε ηλικία ο οργανισμός του ανταποκρινόταν στη θεραπεία της ινσουλίνης και ότι εκείνο (σε αντίθεση με το δικό μου γατούλη) κατάφεραν να το σταθεροποιήσουν! Κάθε φορά που πήγαινα να δω τον Πιπάκο, έβλεπα και τη γατούλα σου. Μάλιστα την πρώτη μέρα νομίζω μιλούσατε και με τη μητέρα μου, δεν ξέρω αν θυμάσαι, μια ξανθιά κυρία... Δεν ήξερα όμως ότι πέθανε.. Δευτέρα του Πάσχα που "έφυγε" ο δικός μου, νόμιζα ότι το δικό σου τουλάχιστον είχε σωθεί... Λυπάμαι πάρα πολύ που το μαθαίνω, ήταν πολύ όμορφο και καλό γατάκι... Δεν ξέρω ειλικρινά τι παίζει με την κλινική. Στον Αίλουρο μου είπαν ότι είναι πολύ καλός ο γιατρός εκεί και να πηγαίνω σε έκτακτα. Τώρα βέβαια ότι οι τιμές είναι υπέρ του δέοντος τσιμπημένες, δεν θα διαφωνήσω καθόλου! Αλλά πάντα υπάρχουν και χειρότερα... Ο δικός μου κτηνίατρος, όπως είδες, που του είχα κόψει ουσιαστικά "μισθό" το μήνα με τον Πιπάκο, δεν ήξερε ότι η γλυκόζη φαίνεται στο αίμα! Πάντως και εγώ ακόμα σκέφτομαι μήπως μου τον πεθάνανε στην κλινική, αλλά ο Αίλουρος που πήγα όλες τις εξετάσεις του Πιπάκου, μου είπε ότι είχαν δίκιο στην κλινική και το γατάκι ήταν όντως διαβητικό.. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα... Αντίο στο γλυκό σου Avrilaki, θα είναι παρεά με τον Πιπάκο, μην ανησυχείς, θα στην προσέχει αυτός... Πίστεψε με, νιώθω απόλυτα τι περνάς, κουράγιο, ελπίζω και εγώ κάποια στιγμή ο πόνος μέσα μου να καταλαγιάσει...
Στέλλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δυστυχώς έχω και 'γω μια άσχημη εμπειρία να μοιραστώ μαζί σας σχετικά με αυτή τη λεγόμενη κλινική...
Είχαμε ένα σκυλούλη τον Οδυσσέα που πάντα ήταν κάπως...
Είχε φοβερές ανασφάλειες, δεν έκανε καθόλου μόνος του, ήθελε παρέα
για να πιεί νερό... και μόνο φρέκο δροσερό νερό που μόλις του είχες βάλει στο μπολ.
Η εμφάνιση του (κοπριτάκος με παππού λαμπραντόρ) δεν πρόδιδε με
τίποτα τις ευαισθησίες του, αλλά τον ξέραμε από μωρό και τον
προσέχαμε ιδιαιτέρως.
2 μέρες μετά το γάμο μου και όταν λείπαμε σε ταξίδι, μου τηλεφώνησε η
αδελφή μου που τον είχε αναλάβει και μου είπε ότι είχε πάθει θερμοπληξία.
Επικρατούσε καύσωνας και λόγω της παραξενιάς του με το νερό, ήταν αναμενόμενο.
Είχε πάθει και στο παρελθόν και το είχαμε αντιμετωπίσει χωρίς ιδιαίτερα
προβλήματα.
Πήρανε τηλέφωνο τον γιατρό, που για κακή μας τύχη ήταν σε διακοπές,
και τους είπε να του βάλουν βρεμένες πετσέτες, να τον κρατήσουν σε
δροσερό μέρος, και να πιεί νεράκι - τουλάχιστον σε πρώτη φάση.
Εάν δεν βελτιωνόταν η κατάσταση τις επόμενες ώρες, σύστησε να τον πάνε σε κάποιο άλλο γιατρό ή
ακόμα και στην κλινική στο Πικέρμι.
Η κατάσταση του βελτιώθηκε, όπως μου είπε η αδελφή μου.
Τουλάχιστον είχε σταματήσει το έντονο λαχάνιασμα, είχε δροσιστεί αρκετά και επιτέλους είχε πιεί νερό.
Φοβήθηκαν όμως μήπως τον
ξαναπιάσει και σκέφτηκαν να τον πάνε στη κλινική, μήπως ένας ορός, μια
πιο ειδική συμβουλή βοηθούσε καλύτερα.
Τον έβαλαν στο αυτοκίνητο, αντέδρασε όπως συνήθως χαρές-χαρές γιατί
πάει μακρινή βόλτα...
Έφτασαν στη κλινική και ο ''βοηθός'', χωρίς καμιά εξέταση - ΤΙΠΟΤΑ-
διέγνωσε δηλητηρίαση από ποντικοφάρμακο... Η αδελφή μου έξαλλη που
ούτε αίμα δεν του είχε πάρει ακόμα, και που καρά τις βεβαιώσεις της οτι
ο σκύλος ζει μέσα στο σπίτι και ότι αποκλείεται να έχει έρθει σε επαφή με
ποντικοφάρμακο, ζήτησε να πάρουν το σκύλο και να φύγουν.
Τότε ο ''βοηθός'' (ούτε καν γιατρός) τους είπε ότι θα του έβαζε έναν ορό
για να βοηθήσει στην θερμοπληξία που μπορεί να είχε πάθει.
Ο Οδυσσέας είχε αρχίσει ένα ελαφρύ λαχάνιασμα και πάλι, λογικό ήταν
μετά από τόση ταλαιπωρία... Θεώρησαν ότι καλύτερα που ήταν εκεί από
ότι στο σπίτι γιατί θα το προλάβαιναν.
Τον αφήσαν να χορηγήσει τον ορό και δέκα λεπτά αργότερα τον πήραν
στα χέρια πεθαμένο. Τόσο απλά.
Δεν ξέρω τι επακολούθησε... Η αδελφή μου ήταν σε κατάσταση σοκ. Ο
άντρας της νομίζω οτι βρίστηκε άσχημα μαζί τους. Και ο Οδυσσέας πάει..
Ξεκίνησαμε ιστορία με καταγγελίες-μηνύσεις και δεν ξέρω γω τι άλλο.
Δεν έβγαινε άκρη.
Στο τηλέφωνο δεν μου είπαν τίποτα.
Εκεί που ήμουν δεν μπορούσα να κάνω κάτι. Έμαθα τα νέα όταν επέστρεψα.
Για ένα διάστημα πίστευα ότι αν ήμουν εδώ θα έιχαν διαφορετική εξέλιξη τα πράγματα.
Από τότε κάθε ιστορία που ακούω και μπλέκεται και αυτή η ΣΚ%*#-κλινική, δεν έχει καλό τέλος...

Ζητώ συγγνώμη για το μέγεθος του post.

Poly λυπάμαι πάρα πολύ για τον Οδυσσέα σου... Tους έκανες καταγγελία και δεν κατάφερες τίποτα; Σε ρωτάω γιατί σκέφτομαι και εγώ να κάνω καταγγελία σε αυτον τον παλιοκτηνίατρο, υπάρχει περίπτωση να καταφέρω τίποτα ή λες ότι είναι άδικος κόπος και πιο πολύ η ψυχική ταλαιπωρία;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι εγω είχα μια γατούλα. Τα χριστουγεννα εμφάνισε δυσπνοια και την πήγα στο ιατρείο ζωων στο πικέρμι. Της βρηκαν υγρο στον θωρακα, της έκάναν αφαιρεση του υγρου από εκει και πήγε καλά αρχικά. Αλλά μετα απο 2 ωρες πήγαν να της κάνουν αφαιρεση υγρου γύρω απο την καρδιά και πέθανε επι τόπου. Μου φαίνεται οτι ήταν περιτονιτιδα των γάτων υγρής μορφής. Κρίμα γιατι υπάρχει εμβόλιο για αυτή τη θανατήφόρα αρρώστια αλλά ο κνηνίατρος που το είχα παει για τα εμβόλια της, δεν το κανε ο (......). Ο γιατρός που είχε αναλάβει εφημερία το βράδυ εκείνο στο πικέρμι πρέπει να είχε τελειώσει Ιταλία γιατί πηγαίνοντας εκει βρήκα ότι διαβαζε 1 ιταλικό βιβλίο κτηνιατρικής. Δεν μου φάνηκε ότι είχε μεγάλη εμπειρία γιατι της έκανε μόνο διουρητικές ενέσεις, και περίμενε να έρθει η αυγή για να κάνουν την παρακέντηση άλλοι γιατροί. Εκείνο το βράδυ είχε μόλις πεθάνει και 1 σκυλάκι στο πικέρμι μας είπε. Κι αυτό πρεπει να είχε μαζέψει υγρο αν θυμάμαι καλά....

Βρε παιδιά πολλά περιστατικά πάντως στο Πικέρμι, είναι όντως πολύ ανησυχητικό... Μαγκούφη, κρίμα και για το δικό σου γατάκι, πολύ στενοχωρέθηκα... Τελικά απ' ότι καταλαβαίνω όλοι μας ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πέσει σε "περιπτωσάρες" γιατρών και μετά κατηγορούμε τους εαυτούς μας... Βλέπεις το να γίνει κάποιος κτηνίατρος δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι αγαπάει τα ζώα, μπορεί απλά να αγαπάει πολύ το χρήμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ηλιανα κ πολυ....συμφωνω απολυτα μαζι σας κ απο προσωπικη εμπειρια κι απο αντιστοιχες φιλων μου....προτιμω-που λεει ο λογος- το ζωο μου να ξεψυχησει στα χερια μου παρα να το παω σ αυτους τους χασαπηδες.....Αν αρχισω να γραφω θα χρειαστω...σελιδες..
Ειναι απιστευτη επιχειρηση κρεοπωλων κι αν εκλεινε θα το χαριρομουν...
Στελινα μου καλη....δεν σε καταλαβαινω απλα αλλα σε νιωθω....νιωθω τα οσα περασες μεχρι να φυγει ο πιπης σου κι ακομη περισσοτερο για το κενο της απουσιας του...Τα λογια ειναι φτωχα για να σ πω πως ενιωσα με την ιστορι ασου...τουλαχιστον εσυ ειχες εμας να τα πεις......οταν τα περναγα εγω απο το 2004 ως φετος.......δεν ειχα συμπαραστατες στο πονο μου...
Ειμαστε κοντα σου κι ο πιπης σου ειναι στα λιβαδια του ουρανιου τοξου μαζι με τοσα αγαπημενα μας πλασματακια......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχω μείνει άφωνη... Εφόσον τα πράγματα είναι έτσι, πρέπει να τους αποφεύγουμε εκεί στο Πικέρμι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Stellina νά 'ξερες πόσο σε καταλαβαίνω!
Όταν πήγα τη σκυλίτσα μου ,την Ήρα, στο γιατρό και με ρώτησε τι έχει, του απάντησα ότι δεν είναι το σκυλί που ξέρω. Έβλεπα απλά αλλαγές στη συμπεριφορά. Της έκανε τεστ για καλαζάρ, την ακροάστηκε και είπε πως δεν έχει τίποτα. Μετά από λίγες μέρες την ξαναπήγα και το "έριξε" στην απότομη ζέστη (ήταν Μάιος), στο εμβόλιο που είχε κάνει λίγο καιρό πριν, στον ανάδρομο Ερμή κτλ. Έτσι περάσανε 20 μέρες και η ΄Ηρα εμφάνισε δέκατα και πρηζότανε σε διάφορα μέρη του σώματος. Τότε ξεκινήσαμε τις εξετάσεις, οι οποίες στέλνονταν στην κλινική στην Αθήνα και μας έδωσε κάποια χάπια (αντιβίωση) μέχρι να βγούνε τα αποτελέσματα όπου τότε θα ξέραμε τι είχε. Οι εξετάσεις μας είπε πως ήταν καθαρές, μας μίλησε για κατακράτηση υγρών, αλλάξαμε αγωγή, εξετάσεις των εξετάσεων, άλλη αγωγή.Επί 2 μήνες τρέχαμε. Τα χρήματα βεβαίος που δίναμε δεν μας ένοιαζαν καθόλου, θέλαμε μόνο να γίνει η Ήρα καλά.
Μετά τους 2 αυτούς μήνες κι ενώ όλη η οικογένεια είμασταν άνω κάτω, η Ήρα πρηζότανε σαν μπαλόνι, παραμορφωνότανε, έκλαιγε από τον πόνο, η αδελφή μου δεν άντεξε και πήγε στο γιατρό και του ζήτησε τις εξετάσεις ( τις οποίες ποτέ δεν μου έδωσε) για να πάμε και κάπου αλλού μπας και βρούμε τι έχει επιτέλους το σκυλί. Τότε της είπε πως η Ήρα έχει καρκίνο, εγώ κι ο άντρας μου το ξέρουμε και απλά της κάνουμε μια υποστηρικτική αγωγή για να παρατήνουμε τη ζωή της!!! Της κάναμε ευθανασία και για πολύ καιρό βασανιζόμασταν με σκέψεις του αν την είχαμε πάει κι αλλού... αν την πηγαίναμε πιο νωρίς...κτλ. Του είχαμε όμως εμπιστοσύνη, 5 χρόνια τον είχαμε....:( να μας κορόιδεψε; δεν ήξερε τι του γίνετε;

Ελένη μου και εμείς τον κτηνίατρο μας τον είχαμε 7 χρόνια, αλλά μας κορόδευε τελικά αποδεδειγμένα πλέον και πλούτιζε εις βάρος μας και κυρίως εις βάρος της υγείας των μικρών φίλων μας... (άσε που όπως τον περιγράφεις, μοιάζει πολύ με τον δικό μας στις απαντήσεις-αινίγματα, λες να είναι ό ίδιος;;:P)
Βέβαια, εσύ δεν φταις, όπως και εγώ, εμπιστεύτηκες κάποιον πιο "ειδικό", διότι αν είναι να πηγαίνουμε σε έναν κτηνίατρο και να φεύγουμε με την αμφιβολία μήπως δεν είναι έτσι, μήπως κάτι έχει κάνει λάθος, μήπως κάτι δεν ήξερε, άστα να πάνε, τι να πω... Αν και έγω πλέον αμφισβητώ τα πάντα...
Καλό ταξίδι στην Ήρα σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ηλιανα κ πολυ....συμφωνω απολυτα μαζι σας κ απο προσωπικη εμπειρια κι απο αντιστοιχες φιλων μου....προτιμω-που λεει ο λογος- το ζωο μου να ξεψυχησει στα χερια μου παρα να το παω σ αυτους τους χασαπηδες.....Αν αρχισω να γραφω θα χρειαστω...σελιδες..
Ειναι απιστευτη επιχειρηση κρεοπωλων κι αν εκλεινε θα το χαριρομουν...
Στελινα μου καλη....δεν σε καταλαβαινω απλα αλλα σε νιωθω....νιωθω τα οσα περασες μεχρι να φυγει ο πιπης σου κι ακομη περισσοτερο για το κενο της απουσιας του...Τα λογια ειναι φτωχα για να σ πω πως ενιωσα με την ιστορι ασου...τουλαχιστον εσυ ειχες εμας να τα πεις......οταν τα περναγα εγω απο το 2004 ως φετος.......δεν ειχα συμπαραστατες στο πονο μου...
Ειμαστε κοντα σου κι ο πιπης σου ειναι στα λιβαδια του ουρανιου τοξου μαζι με τοσα αγαπημενα μας πλασματακια......

Avrillio είναι απίστευτο, οι γατούληδες σου είναι ολόιδιοι μα το Θεό με τους δικούς μου, ο τιγρέ είναι ίδιος ο Πίπης και ο άλλος ίδιος ο Τοτός μου. Αφού τους είδα και τους δύο μαζί και λέω δεν μπορεί...:) Θα βάλω φώτο να δεις, μιλάμε τρελλή ομοιότητα, να τους χαίρεσαι!!! Σε ευχαριστώ πολύ για τη συμπαράσταση σου, όντως είναι φοβερό να μην έχεις κανέναν να πεις τον πόνο σου να ξαλαφρώσεις.... Σας ευχαριστώ όλους, μου κάνατε πολύ καλό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αυτος που λες ειναι ιδιος ο πιπης σου...ειναι παρεα με τον πιπη σου...για την ακριβεια, πηγε ο πιπης σου να βρει το παλικαρι μου τον αβρηλιο......Οσο γι αυτο που μιαζει στο τοτο σου, ειναι η συζυγος του αυρηλιου, η πριγκιπισσα Αυγουστα, που τωρα ζει μαζι με το γιοα της τιτο, καρπο του ερωτα της με τον αυρηλιο
μηπως κατι σημαινει η τοση ομοιοτητα?????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αυτος που λες ειναι ιδιος ο πιπης σου...ειναι παρεα με τον πιπη σου...για την ακριβεια, πηγε ο πιπης σου να βρει το παλικαρι μου τον αβρηλιο......Οσο γι αυτο που μιαζει στο τοτο σου, ειναι η συζυγος του αυρηλιου, η πριγκιπισσα Αυγουστα, που τωρα ζει μαζι με το γιοα της τιτο, καρπο του ερωτα της με τον αυρηλιο
μηπως κατι σημαινει η τοση ομοιοτητα?????

Χαχαχα...Δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι η τόση ομοιότητα, αλλά είναι όντως αξιοπερίεργο, γιατί χρόνια τώρα δεν είχα δει κανένα γατί με ίδια ακριβώς χρώματα με τους γατούληδες μου...Και τώρα τα είδα και τα δύο μαζί και έπαθα σοκ (αφού στην αρχή μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι η φώτο ήταν μέσα από το σπίτι μου!!!:P)
Λυπάμαι, δεν ήξερα ότι ο Αβρίλιος δεν είναι μαζί σου πια... Αλλά, καλά λες, θα είναι μαζί με τον Πιπάκο, σαν δίδυμα αδελφάκια θα είναι, ίδιες ακριβώς φάτσες, δεν τις βρίσκεις συχνά...:P Πάντως συγχαρητήρια, πολύ αριστοκρατικό-βασιλικό σόι απ΄ότι βλέπω τα γατουλάκια σου...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν ξέρω Αγγελική, ειλικρινά, ο κτηνίατρος του έδινε κατά καιρούς χάπια κορτιζόνης έτσι στο φλου μια και δεν ήξερε ποτέ τι ακριβώς είχε(!), στο νοσοκομείο δεν μου ανέφεραν κάτι τέτοιο, αλλά δεν ξέρω και τι γινόταν όταν δεν ήμουν εκεί... Βέβαια, όλο μου έλεγαν ότι θα του κάνουν και ειδικές εξετάσεις, αλλά από αύριο σε αύριο με πήγαιναν...

Αυτό με τις κορτιζόνες. Το ίδιο έκανε και στην δικιά μου γατούλα που είχε παραλύσει και τελικά οδηγήθηκε στο θάνατο:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα παιδιά,
Πήγα σήμερα και είδα τον Πιπάκο μου στο Κοιμητήριο μικρών ζώων στην Μαλακάσα, του έφτιαξα και ένα πολύ όμορφο μνηματάκι για να "κοιμάται" το γλυκό μου, γιατί ήτανε πάντα καλομαθημένο... (μου στοίχισε βέβαια ο κούκος αηδόνι, αλλά χαλάλι, ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για το μωρό μου...) Κατά τα άλλα, προσπαθώ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι ο άσχετος κτηνίατρος μου τον "σκότωσε"... Τα καταφέρνω σχετικά, με εξαίρεση κάποιες στιγμές που έχω μια τρελλή επιθυμία να του φέρω τα βιβλία της ιατρικής στο κεφάλι!!! Πάντως χωρίς και τη δική σας συμπαράσταση νομίζω ότι θα είχα στ' αλήθεια τρελαθεί...
Επίσης, το πρωί έκανα στον Αίλουρο έξετάσεις στον Τοτούλη (το δεύτερο γατούλι μου που είναι μόλις 5 χρονών) και έχει κολυκοϊό, δεύτερη στεναχώρια καπάκι :( Πρέπει να βάζει μια οδοντόκρεμα στα δοντάκια του, δεν υπάρχει θεραπεία λέει και πονάει πολύ, έχει δυσοσμία το στοματάκι του και όλο κοιμάται και δυσκολεύεται να φάει.. Αλλά μου είπε ο κ. Πάνος ότι μπορεί να το έχουμε προλάβει στην αρχή και να πάνε όλα καλά... Πρέπει απλά να τον παρακολουθούμε στενά για το ο,τιδήποτε παρουσιάσει... (γιατί από ό,τι κατάλαβα σε άσκημες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να βγάλουμε δοντάκια του και άλλα που ούτε θέλω να τα σκέφτομαι...μπλιαξ) Να σας πω εδώ ότι ο "γνωστός" κτηνίατρος που ξαπόστειλε τον Πιπάκο μου, είχε "διαγνώσει" ότι ο Τοτός είχε ουλίτιδα και για αυτό είχε πάρει ένα ψαλίδι και του έκοβε χωρίς αναισθησία τα ούλα που εξείχαν... (το είπα στον Αίλουρο και έφριξε!!!)
Έχει περάσει κάποιο γατάκι σας κολυκοϊό να μου πείτε τη γνώμη σας, μπορεί να το ξεπεράσει ο Τοτούλης μου; Δεν θα αντέξω να τον χάσω και αυτόν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δε θέλω να χαρακτηρίσω τώρα...:mad:Ελπίζω να πάνε όλα καλά με τον Τοτό σου τουλάχιστον...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπέρα παιδιά,
Πήγα σήμερα και είδα τον Πιπάκο μου στο Κοιμητήριο μικρών ζώων στην Μαλακάσα, του έφτιαξα και ένα πολύ όμορφο μνηματάκι για να "κοιμάται" το γλυκό μου, γιατί ήτανε πάντα καλομαθημένο... (μου στοίχισε βέβαια ο κούκος αηδόνι, αλλά χαλάλι, ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για το μωρό μου...) Κατά τα άλλα, προσπαθώ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι ο άσχετος κτηνίατρος μου τον "σκότωσε"... Τα καταφέρνω σχετικά, με εξαίρεση κάποιες στιγμές που έχω μια τρελλή επιθυμία να του φέρω τα βιβλία της ιατρικής στο κεφάλι!!! Πάντως χωρίς και τη δική σας συμπαράσταση νομίζω ότι θα είχα στ' αλήθεια τρελαθεί...
Επίσης, το πρωί έκανα στον Αίλουρο έξετάσεις στον Τοτούλη (το δεύτερο γατούλι μου που είναι μόλις 5 χρονών) και έχει κολυκοϊό, δεύτερη στεναχώρια καπάκι :( Πρέπει να βάζει μια οδοντόκρεμα στα δοντάκια του, δεν υπάρχει θεραπεία λέει και πονάει πολύ, έχει δυσοσμία το στοματάκι του και όλο κοιμάται και δυσκολεύεται να φάει.. Αλλά μου είπε ο κ. Πάνος ότι μπορεί να το έχουμε προλάβει στην αρχή και να πάνε όλα καλά... Πρέπει απλά να τον παρακολουθούμε στενά για το ο,τιδήποτε παρουσιάσει... (γιατί από ό,τι κατάλαβα σε άσκημες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να βγάλουμε δοντάκια του και άλλα που ούτε θέλω να τα σκέφτομαι...μπλιαξ) Να σας πω εδώ ότι ο "γνωστός" κτηνίατρος που ξαπόστειλε τον Πιπάκο μου, είχε "διαγνώσει" ότι ο Τοτός είχε ουλίτιδα και για αυτό είχε πάρει ένα ψαλίδι και του έκοβε χωρίς αναισθησία τα ούλα που εξείχαν... (το είπα στον Αίλουρο και έφριξε!!!)
Έχει περάσει κάποιο γατάκι σας κολυκοϊό να μου πείτε τη γνώμη σας, μπορεί να το ξεπεράσει ο Τοτούλης μου; Δεν θα αντέξω να τον χάσω και αυτόν...

Μην φοβάσαι αφού το ξέρεις ο κος Πάνος θα σε βοηθήσει. Δεν πεθαίνει από αυτό. Είναι πολλά γατάκια που έχουν. Και μια φίλη μου που πήγαμε μαζί στον Αίλουρο το ίδιο είχε το γατάκι της και δεν της το είχε βρει ο κτηνίατρος αλλά είναι μια χαρά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχει περάσει κάποιο γατάκι σας κολυκοϊό να μου πείτε τη γνώμη σας, μπορεί να το ξεπεράσει ο Τοτούλης μου;
Και τα δύο μου γατάκια είναι φορείς του ιού και θα παραμείνουν για την υπόλοιπη ζωή τους. Δες το σχετικό θέμα, εδώ.
Για το μεγαλύτερο διάστημα, τα επίπεδα του ιού στον οργανισμό θα είναι τόσο χαμηλά που δεν θα προκαλούν συμπτώματα και το γατάκι σου θα είναι μια χαρά. Όταν για οποιονδήποτε λόγο πέσουν λίγο οι άμυνές του (λόγω στρες, απότομης αλλαγής του καιρού, άλλης ασθένειας κ.λπ.) τότε είναι πιθανό να "ξαναφουντώσει" ο ιός και να δώσει κάποια συμπτώματα (π.χ. φτερνίσματα, δάκρυα ή τσίμπλες στα ματάκια, πληγούλες στο στόμα κ.λπ.). Κι αυτά όμως, με την κατάλληλη αγωγή που θα σου δίνει κάθε φορά ο κτηνίατρος, θα τα ξεπερνάτε. Απλώς χρειάζεται λίγη παραπάνω προσοχή, αυτό είναι όλο.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Poly λυπάμαι πάρα πολύ για τον Οδυσσέα σου... Tους έκανες καταγγελία και δεν κατάφερες τίποτα;;

Παιδιά να σας πω...
Δεν είμαι ούτε δικομανής, ούτε μ' αρέσει να απειλώ με οποιοδήποτε τρόπο.
Θέλω να τιμωρούνται οι άνθρωποι που κάνουν κακό στα ζώα. Αλλά η στεναχώρια μου
για τον Οδυσσέα ή για τις γατούλες μου που τους έχουν ρίξει φόλες δεν μετριάζεται
με το αποτέλεσμα μιας μήνυσης, ένα πρόστιμο.

Δεν συνέχισα τίποτα από όλα αυτά. Όταν πιο ψύχραιμα μίλησα με μια
φίλη μου δικηγόρο μου είπε με λίγα λόγια ότι δύσκολα θα έβρισκα άκρη.

Θα έχετε δίκιο αν μου πείτε οτι δήλιασα και οτι θα έπρεπε να είχα συνεχίσει... Αλλά δυστυχώς δεν το έκανα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπερα... αρκετα χρονια αργοτερα, αλλα χθες εχασα και εγω τον γατουλη μου μολις 2,5 χρονων απο ανακοπη. Ξαφνικα και χωρις να εχει τπτ... στις 7 επαιζε στις 7.30 σταματησε να αναπνεει... τον πηγα κατευθειαν στον κτηνιατρο του ο οποιος ρρελαθηκε. Δεν ειχε ουτε μηνα που τον ειχε εξετασει και ηταν υγειεστατος... εκανε τα παντα να τον σωσει(οξυγονα, οροος, ενεσεις, μαλαξεις) για 2 ωρες.. αλλα δυστυχως τπτ... τοσο μικρουλης.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλησπερα... αρκετα χρονια αργοτερα, αλλα χθες εχασα και εγω τον γατουλη μου μολις 2,5 χρονων απο ανακοπη. Ξαφνικα και χωρις να εχει τπτ... στις 7 επαιζε στις 7.30 σταματησε να αναπνεει... τον πηγα κατευθειαν στον κτηνιατρο του ο οποιος ρρελαθηκε. Δεν ειχε ουτε μηνα που τον ειχε εξετασει και ηταν υγειεστατος... εκανε τα παντα να τον σωσει(οξυγονα, οροος, ενεσεις, μαλαξεις) για 2 ωρες.. αλλα δυστυχως τπτ... τοσο μικρουλης.....
Λυπάμαι πάρα πολύ φίλη μου γι' αυτό που σας βρήκε.:(
΄Οτι και να πεις έχεις δίκιο, τόσο μικρός γατούλης και να φύγει από ανακοπή... ΄Ομως ξέρουμε καλά πως ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις ούτε σε ηλικίες, ούτε σε είδη.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Λυπάμαι πάρα πολύ φίλη μου γι' αυτό που σας βρήκε.:(
΄Οτι και να πεις έχεις δίκιο, τόσο μικρός γατούλης και να φύγει από ανακοπή... ΄Ομως ξέρουμε καλά πως ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις ούτε σε ηλικίες, ούτε σε είδη.:(

Το καταλαβαινω, απλα ηταν τοσο αποτομο και ξαφνικο... τουλαχιστον δε ταλαιπωρηθηκε, δε προλαβε... τοσο αδειο το σπιτι τωρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Προσπάθησε να μην κρατήσεις τα πράγματά του σε κοινή θέα γιατί θα νοιώθεις χειρότερα. Καλύτερα κρύψτα κάπου, ή χάρισέ τα σε κάποιον φίλο/η που έχει γατούλα. Αν και εγώ θα σου έλεγα να τα κρύψεις γιατί ίσως τα ξαναχρειαστείς όταν θα έρθει κάποιο άλλο πλασματάκι που θα σε χρειάζεται, κάποια στιγμή στο μέλλον.
Κι αυτό το πλασματάκι δεν θα αντικαταστήσει τον γατούλη που έχασες αλλά θα σου γλυκάνει αρκετά τον πόνο που νοιώθεις τώρα.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top