Πείτε μου τι να κάνω;

[Γωγώ1980]

Εντάξει Θανάση και τα 2 έχουν ανάγκες και είμαι ένα άτομο που από μικρό παιδί λάτρευα τα ζωάκια αλλά σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνονται μ'ένα παιδί. Μιλάω έτσι ενώ δεν είμαι μάνα. Αν είχα παιδί από γάμο και ο νέος μου σύντροφος δεν το ήθελε δεν θα υπήρχε κανένα δίλημμα, αυτός ο άνθρωπος απλά δεν θα έκανε για μένα. Παρολαυτά σκέφτηκα και εγώ να τον χαρίσω κάπου. Βέβαια σε άτομο γνωστό μου ή που τουλάχιστον θα είχα την ευκαιρία να τον βλέπω. Όμως κανείς δεν τον θέλει. Μέχρι και με τον πρώην μου επικοινώνησα που τον υπεραγαπούσε αλλά ούτε και αυτός τον θέλει γιατί μπορεί να τον υπεραγαπούσε αλλά δεν μάζευε ποτέ τίποτα. Αν είναι έτσι και εγώ αγαπάω όλα μα όλα τα ζώα. Πάντως έχετε δίκιο κανείς δεν πρόκειται να τον θέλει αν δεν ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα πραγματικά όλοι όταν ακούν αυτό κάνουν πίσω και έτσι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Αχ Θανάση πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Σίγουρα δεν συγκρίνονται με παιδί. Το παιδί έχει ανάγκη από σπουδές και φροντιστήρια ενώ ο γάτος όχι. το παιδί θέλει ποδήλατο θέλει ρούχα παπούτσια κλπ κλπ κλπ ενώ στο γάτο δεν χρειάζονται. Εκεί που μοιάζουν είναι ότι και τα δυο θέλουν ασφάλεια τροφή νερό παιχνίδι (διαφορετικά παιχνίδια) και τα δυο φοβούνται πονάνε, και τα δυο θέλουν να ζήσουν χωρίς κακουχίες. Αυτό είναι πραγματικότητα, τα άλλα είναι απλά μέσα στο μυαλό μας. Στην προκειμένη περίπτωση με ένα παιδί θα ασχολούμασταν να του μάθουμε τη τουαλέτα, (γιατί είναι και αποδεκτό από το περιβάλλον μας και το θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό) αλλά με ζώο είναι αλλιώς τα πράγματα μπαίνουμε στο στόχαστρο.

Πάντως την προτεραιότητα σε έναν άνθρωπο σαν αυτόν που δεν θέλεις να χάσεις, έπρεπε να τη δώσεις πριν πάρεις γατί. Έπρεπε να πάρεις υποψιν ότι δεν θα ήθελες να χαλάσεις μια σχέση ακόμα κι αν αυτός δεν θα γουστάρει τα ζώα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[thundercat]

Συμφωνώ κάθετα με το Θανάση.

Εφ'όσον ανέλαβες τη ζωή ενός ζώου, είσαι υπεύθυνη γι'αυτό. Δεν υπάρχει λόγος για συγκρίσεις με παιδιά ή ανθρώπους γενικά. Η γάτα σου παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός που έχει ανάγκες πέραν των διατροφικών. Αυτό πρέπει να το γνώριζες εξ'αρχής. Το ζώο μας αποτελεί ισότιμο μέλος της οικογένειάς μας και ανέχεται εξίσου τις δικές μας περίεργες συμπεριφορές (πχ μυρωδιές, φωνές, ωράρια, κοκ). Το γεγονός ότι η γάτα σου αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα σημαίνει ότι πρέπει να ανακαλύψεις τι φταίει και να προσπαθήσετε μαζί να το λύσετε, όπως θα έκανες με κάθε μέλος της οικογένειάς σου. Μπορεί η συνεννόηση με μια γάτα να είναι πιο ζόρικη αλλά επίσης αυτό το ήξερες εξ'αρχής. Τέλος, έχεις μεγάλο μέρος της ευθύνης του προβλήματος εφ'όσον επαναπαύθηκες στην ανοχή του προηγούμενού σου συντρόφου σχετικά με αυτό, και δεν επιχείρησες να το λύσεις τότε. Οι σύντροφοι δεν είναι μόνιμοι συνήθως - τα κατοικίδια ως επί το πλείστον είναι, και κανονικά οι λιγότερο σταθεροί πρέπει να προσαρμόζονται.

Διάβασε το άρθρο που σου προτάθηκε περί προβλημάτων της τουαλέτας, έχει πολλές ιδέες. Η γάτα χωράει στην τουαλέτα; Έχει βάθος για να σκάψει; Είναι η άμμος αρκετή; Είναι η τουαλέτα καθαρή; Η αφόδευση στη γάτα θέλει μανούβρες και οι γάτες είναι πολύ καθαρά ζώα. Μήπως επίσης η τουαλέτα είναι σε ακατάλληλο χώρο; Σου προτείνω να τσεκάρεις αυτά και παρόμοια θέματα με υπομονή πριν προβείς στη γνωστή ενέργεια "ξεφορτώματος".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Shakespeare]

αν τον κλεισεις σε ενα δωματιο με τη λεκανη, πχ το μπανιο, παλι θα τα κανει στο πατωμα?
περιεργη συμπεριφορα, αλλα νομιζω θα υπαρχειν καποιος τροπος να διορθωθεί.
Επαναλαμβανω παντως πως πρεπει να ειναι καθαρη η αμμος για να παει η γατα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marfot75]

Nazim, όταν γνώρισα το σύντροφό μου μου είχε πει ότι δεν πολυσυμπαθούσε τις γάτες. Όπως έχω ξαναπεί, μετακόμισα από την Κρήτη ,λόγω διορισμού, σε κάποιο νησί της παραμεθορίου. Τον γνώρισα,λοιπόν, εδώ στο νησί και δεν αργήσαμε να μείνουμε μαζί (στο σπίτι του).Εγώ, στο πατρικό μου πάντα ζούσα με γατάκια. Ο σύντροφός μου ουδέποτε είχε γάτες στο σπίτι του.
Αυτη τη στιγμή έχουμε μια γατούλα και δυο γατούληδες τα οποία λατρεύει. Όταν κάνουν τη βόλτα τους και αργούν λίγο να γυρίσουν πάει και τα ψάχνει. Η γειτονιά είναι πολύ καλή και δεν υπάρχει πρόσβαση σε αυτοκίνητα.Κι ενώ ξέρει ότι παίζουν στο χωραφάκι κάτω από το σπίτι πάλι ανησυχεί.
Αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι ,δεν αποκλείεται ,ο σύντροφός σου αφού αγαπάει εσένα να αγαπήσει και να αποδεχτεί τον γατούλη σου. Χρειάζεται χρόνος.
Τώρα για το γεγονός ότι κάνει εκτός άμμου τα κακά του καταλαβαίνω ότι ζορίζεσαι, είναι δύσκολο αλλά νομίζω ότι διορθώνεται όπως σου είπαν και τα κορίτσια. Αλλά για τις τρίχες, συγγνώμη κιόλας, περσικό γάτο πήρες ήταν κάτι που δεν περίμενες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Στην αυλη μην τον αφησεις ξαφνικα ενα πρωι γιατι οπως ειπες θα φρικαρει το γατακι μετα απο 3 χρονια εσωκλειστος και ειναι αδικο. Το πιθανοτερο ειναι να πεθανει.
Την τουαλετα τη καταλαβαινω και αντιλαμβανομαι τη κουραση. Αλλα οι τριχες και οι φθορες σε καποιο βαθμο ειναι κατι που πανε πακετο με ενα γατακι. Εγω που εχω 3 να δεις τριχες.... Αυτο δεν θα το αποφυγεις. Μονο η ηλεκτρικη σκουπα θα διορθωσει τη κατασταση αρκετα.
Αν αυτα δεν τα αντεχεις τοτε μαλλον δεν σκεφτηκες πολυ ωρια και υπευθυνα, χωρις να σε κατακρινω γι' αυτο. Ισως να σου επεσαν πολλα η εστω περισσοτερα απ' οσα νομιζες. Στην περιπτωση αυτη αποδεξου το βαρος της δικης σου επιλογης και κανε υπομονη μεχρι να του βρεις ενα μονιμο και ασφαλες σπιτακι. Σε καμια περιπτωση μην τον παρατησεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Παιδιά, νομίζω ότι είναι σαφές ότι η Nazim δεν πρόκειται να παρατήσει το γατούλη της και ότι θέλει να τον κρατήσει.

Nazim, ξέρω ότι έχεις φτάσει στο αμήν, αλλά μπορεί να διορθωθεί το πρόβλημα. Απλώς θέλει υπομονή και επιμονή από μέρους σου.
Εκτός από αυτά που έχουν ήδη αναφερθεί, πολλές ιδέες θα βρεις εδώ (στα αγγλικά).

Το τακτικό χτένισμα θα βοηθήσει να περιοριστεί το κακό με τις τρίχες. Από κει και πέρα είναι θέμα σκούπας (αυτό έχουν τα μακρύτριχα).

Όσο για το φίλο σου, πολλοί άνθρωποι δεν συμπαθούν τα ζώα μέχρι να τα γνωρίσουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Ναζίμ, καλημέρα.

Αυτό που διαβάζω εγώ "πίσω από τις γραμμές" είναι ότι εσύ δεν αντέχεις την κατάσταση με τον γάτο...ο φίλος σου είναι λογικό αν τους φέρεις σε επαφή σιγα-σιγα και να τον αποδεχτεί και να τον αγαπήσει. Όπως σου είπα και στο προηγούμενο μήνυμά μου πρέπει εσύ πρώτη να υποστηρίζεις την επιλογή σου. Επ'ουδενί δεν σου είπα να βάλεις όρους του στυλ "αν δεν σ'αρεσει το γατί φύγε"..αλλα να δείχνεις με την συμπεριφορά σου ότι ο γάτος είναι μέρος αναπόσπαστο της ζωής σου...απο αυτά που λες κανείς μας δεν νομίζω ότι συμπεραίνει ότι σ'ευχαριστεί η συντροφιά του γιατιού σου...(συγχωρεσέ με αν καταλαβα λάθος, που το ελπίζω)... καταλαβαίνω την κούραση...εχω και εγώ δύο. Ξαφνικά: Το να τον αποκλειεις απο μέρη του σπιτιού, το να μην τον αφήνεις να κοιμάται πια μαζί σου (ενω εδω και τρία χρόνια το έκανε) δεν είναι και τα καλύτερα για την ψυχολογία του...Η γνώμη μου είναι να τον στειρώσεις και να του χαρίσεις λίγο χρόνο και θα δεις ότι όλα θα φτιάξουν...σκέψου πόση ανάγκη σε έχει και πως σε βλέπει μέσα απο τα μάτια του...αν αυτό δεν σε αγγίξει καλύτερα να βρεις ένα σπίτι για να τον δωσεις...

και ως 10 χρόνια (από ότι βλέπω) μεγαλύτερη επέτρεψέ μου μια συμβουλή: σε πολλές σχέσεις του ενός μήνα είδα τον άνθρωπο της ζωής μου...αλλά τελικά τζίφος...αντίθετα πάντα κάποιος με περίμενε σπίτι για αγκαλιες και αυτό ήταν σίγουρο (μάντεψε ποιος)
Καλό θα είναι να μην διαχωρίζουμε τις σχέσεις σε ανθρώπινες και μη, αλλα με το πόση χαρά και ζεστασιά μας προσφέρουν...να'σαι καλά και να πάνε πραγματικά όλα καλά στη ζωή σου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

αστειρτος? κακο αυτο πρεπει επειγοντως να τον στειρωσεις μπορει να φταιει κ αυτο που τα κανει εκτος αμμολεκανης κοιτα εδω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elunitta]

Και εγώ καταλαβαίνω την κούραση και την ταλαιπωρία σου αλλά πιστευω ότι όταν υιοθετούμε ένα ζωάκι φέρουμε ευθύνη απέναντι του και πρέπει να αντιμετωπίζουμε όλα τα προβλήματα. Δεν είναι όμως θέμα ευθύνης και υπευθυνότητας μόνο, γιατί όταν έχεις ένα ζωάκι το πονάς και αυτό μόνο το συναίσθημα σε οδηγεί να κάνεις το καλύτερο δυνατό γι΄αυτό. Και εγώ καταλαβάινω ότι κατά βάθος εσύ έχεις κουραστεί απο την κατάσταση και δεν είναι το κύριο θέμα ο νέος σου σύντροφος. Κάτσε σκέψου αν το θέλεις και το αγαπάς πραγματικά το ζωάκι... αν είσαι διατεθειμένη να αντέξεις τα δύσκολα. Αν η απάντηση είναι ναι, αν δεν μπορείς να αντέξεις την ιδέα του γατούλη δυστυχισμένου σε ένα νέο σπίτι τότε αξίζει να προσπαθήσεις να λύσεις τα προβλήματα του. Εμένα όταν μου περνάει απο το μυαλό οτι θα χρειαστεί ίσως κάποτε να δώσω τα γατάκια μου, πονάω. Όχι για μένα, γι΄αυτά. Βλέπω πόσο με έχουν ανάγκη, πως με περιμένουν πίσω απο την πόρτα να γυρίσω και δεν μπορώ ούτε να φανταστώ ότι θα τα δώσω αλλού. Αν τον θέλεις τον γατούλη πήγαινε τον σε ένα γιατρό για να δεις αν οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα υγείας η συμπεριφορά του και στείρωσε το το καημένο να μην τυραννιέται. Αν είναι πρόβλημα συμπεριφοράς θέλει πολύ δουλεια και υπομονή γιατί μεγάλωσε το καημένο και έμαθε έτσι αλλά αν είσαι σταθερή και το μαλώνεις όταν κάνει ορισμένα πράγματα νομίζω στο τέλος θα μάθει. Αλήθεια αυτό το πρόβλημα με τα κακά του πως το αντέχεις τόσα χρόνια? Όσο για τον σύντροφο σου, αν δει ότι το αγαπάς εσύ και αν είναι όντως ο άνθρωπος σου θα το ανεχτεί και ίσως θα το αγαπήσει κιόλας. Σου εύχομαι τα καλύτερα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Το ότι όταν παίρνουμε ένα ζώο αναλαμβάνουμε ευθύνη, σίγουρα το ξέρεις κι εσύ, οπότε δεν χρειάζεται να σ' το πω κι εγώ. Άλλωστε, όλοι μας έχουμε βρεθεί σε φάση που να πούμε "στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα". Το θέμα είναι τώρα τι γίνεται...
Είναι φανερό ότι έχεις κουραστεί και θες ν' ανοίξεις καινούριο κεφάλαιο στη ζωή σου. Πρώτα όμως πρέπει να κλείσεις "σωστά" το προηγούμενο κεφάλαιο. Κάνε λίγο υπομονή λοιπόν για την ώρα (ναι, λόγω ζέστης, οι τρίχες, οι ακαθαρσίες και όλα αυτά είναι πιο κουραστικά - κι επιπλέον έχεις και τον ενθουσιασμό του καινούριου "αισθήματος"). Παράλληλα, κάνε κάποια βήματα που θα εξασφαλίσουν το μέλλον του γάτου σου: 1) στείρωσέ τον οπωσδήποτε, 2) ψάξε να του βρεις σπίτι. Ρώτα γνωστούς, βάλε αγγελίες κτλ, αναφέροντας πάντα το πρόβλημα.

Πάντως έχετε δίκιο κανείς δεν πρόκειται να τον θέλει αν δεν ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα πραγματικά όλοι όταν ακούν αυτό κάνουν πίσω...

Αυτό δεν μπορείς να το ξέρεις. Καμιά φορά υπάρχουν άνθρωποι που δέχονται να υιοθετήσουν ένα ζώο επειδή ακριβώς έχει πρόβλημα και δεν το θέλει κανένας. Τι χάνεις να το προσπαθήσεις; Αλλά όχι να τον δώσεις βιαστικά. Να εξετάσεις προσεκτικά κάθε ενδιαφερόμενο, ώστε να είσαι σίγουρη ότι ο γάτος δεν θα καταλήξει στο δρόμο. Γιατί, δυστυχώς, τα περσικά δεν επιβιώνουν έξω (ούτε μπορούν να κυνηγήσουν, λόγω πλακουτσωτής μουσούδας). Αλλά πρώτα απ' όλα στείρωσέ τον, έχεις μεγάλες πιθανότητες να λύσεις το πρόβλημα της συμπεριφοράς του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xerxhs]

..

Θα πω λίγα πράγματα μιας και με έχουν καλύψει οι προηγούμενοι. Είχα γάτο με το ίδιο πρόβλημα από μωρό. Μετά από αρκετές προσπάθειες που όμως λόγω απειρίας και έλλειψης ενημέρωσης δεν απέδωσαν,το αποδέχτηκα. Με ταλαιπωρούσε αυτή η συμπεριφορά σίγουρα. Με έφερνε και σε δύσκολη θέση.
Αλλά δεν σκέφτηκα ποτέ να τον δώσω,ειδικά επειδή είχε αυτό το πρόβλημα. Τον έχασα 12 χρονών από καρκίνο. Όχι απλά δεν ανακουφίστηκα που γλύτωσα το καθάρισμα,αλλά ευχήθηκα να καθάριζα αυτά και χειρότερα φτάνει να τον είχα ακόμη κοντά μου.
Για τις τρίχες δεν θα απαντήσω,είναι αστείο..
Σχέση ενός μήνα πιο σημαντική από το σύντροφο των 3 χρόνων...
Γελάς στην ιδέα και μόνο της σύγκρισης γάτου με παιδί..
Δε θα συνεχίσω. Εύχομαι τα καλύτερα και για τους δυό σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

πιστευω κι εγω οτι κατα βαθος το προβλημα ειναι οτι εσυ εχεις βαρεθει αυτη την κατασταση και οχι ο συντροφος σου η κατι αλλο.σαφως και δεν επρεπε να φτασει ο γατος 3 χρονων και να λερωνει οπου βρει,αλλα ισως και τωρα υπαρχει λυση αν εχεις υπομονη και καλη διαθεση.κι εμενα ο Νοελ τις τελευταιες μερες λερωνες συνεχεια στη μπανιερα(με αποτελεσμα να ειμαι συνεχεια με μια χλωρινη στο χερι και να ακουω τη γκρινια της μαμας μου)μετα ομως απο αρκετο διαβασμα και παρατηρηση διαπιστωσα οτι το προβλημα ηταν η αμμολεκανη.ηταν πολυ μικρη κι ο μικρος δεν μπορουσε να στριφογυρισει ανετα γιατι παταγε σε προηγουμενες ακαθαρσιες...

κατι ψιλοασχετο,αλλα απο περιεργεια.το γατουλη ειπες οτι τον πηρες απο εκτροφειο αν δεν κανω λαθος?δεν ειχες υπογραψει συμβολαιο?γιατι το δικο μου αναφερει οτι απαγορευεται να δωθει αλλου ο γατος χωρις προηγουμενη συζητηση με τον εκτροφεα κτλ.συγκεκριμενα το δικο μου αναφερει οτι αν για καποιο λογο θελω να τον δωσω,τον επιστρεφω στην εκτροφεα και του βρισκει νεο σπιτι η βρισκω εγω νεο σπιτι αφου πρωτα εγκριθει απο την εκτροφεα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.