Πολιτικώς ορθό;

χριστινα · 02-10-06

εγώ με τον αρραβωνιαστικό μου έχω 32 χρόνια διαφορά

Mariel · 02-10-06

32?και νομιζα οτι η δικια μας(17)ηταν πολυ μεγαλη

βεβαια στην αρχη μου ειχε κρυψει μερικα χρονακια(7)γιατι ημουν κατηγορηματικη στο οτι τα 10 χρονια διαφορα θα ηταν το μαξιμουμ που θα δεχομουν.στην πραξη ομως,δηλαδη μεσα στη σχεση,δε μου φαινεται η διαφορα,και τελικα νομιζω οτι ειναι θεμα χαρακτηρων και κατα ποσο αυτοι ταιριαζουν και οχι τοσο ηλικιας.
το μονο κακο ειναι οτι εχω προβληματα με τους γονεις μου λογω της διαφορας... :/:

χριστινα · 02-10-06

Ναι, τους πέφτει βαρύ

. Αλλά κι εγώ έδωσα μάχες τα πρώτα 6 χρόνια. Τα επόμενα 2 απλά δεν αναφερόμασταν στο θέμα. Δεν μιλούσαμε για πολύ καιρό για να καταλάβεις (μονο η καημένη η μαμα δεν έκανε βάρβαρες επιθέσεις, αλλά δεν χάρηκε) Ακόμη και τότε έλεγα πως το τι είναι καλύτερο για εμένα το ξέρω μόνο εγώ. Και 10 χρόνια μετά συνεχίζω να το λέω.
Τελικά και οι γονεις μου και τα αδέρφια μου συμβιβάστηκαν. Πλέον ο πατέρας μου που απειλούσε Θεους και δαιμονες έρχεται σπιτάκι μας και είναι μια χαρά.
Με την πάροδο του χρόνου, βλέποντας πόσο καλα ειμαι, πόσο ταιριάζουμε και πόσο με φροντίζει, μπορεί να προτιμούσαν κάτι σε νεότερη έκδοση, αλλά το ξεπέρασαν. Το θέμα είναι εσύ να το σκεφτείς (παροντικά και μελλοντικά για ευνόητους λόγους) κι αν νομίζεις πως είσαι καλά και αντέχεις τις συνέπειες της επιλογής σου, να κάνεις αυτό που θες

sofiagal · 02-10-06

Αρχική Δημοσίευση από χριστινα:
εγώ με τον αρραβωνιαστικό μου έχω 32 χρόνια διαφορά

Δηλαδή αν κατάλαβα είσαι εσύ 27 και εκείνος 59 και αρραβωνιασμένοι μόνο ακόμα?Χαράς το κουράγιο σας!

Mariel · 03-10-06

το'χω σκεφτει καλα,αν και στην αρχη με προβληματισε η μεγαλη διαφορα ηλικιας.ειμαστε ομως μαζι 4,5 χρονια και ευτυχως ολα πανε μια χαρα

ο πατερας μου ειναι τελειως αρνητικος κι ουτε ν'ακουσει δε θελει,η μανα μου απλα προσπαθησει πλεον να με πεισει(αφου συνηθισε στην ιδεα)να μην αργησω παρα πολυ να παντρευτω γιατι οπως λεει ο φιλος μου σε λιγα χρονια θα ειναι πολυ μεγαλος για να κανει παιδια :lol:

ladycat · 03-10-06

εμενα οταν το ανεφερα οτι με τον κυριακο εχουμε μια καποια διαφορα 15 χρονων τοτε γυρισαν οι φιλες κ μου ειπαν οτι σε λιγο αυτος θα θελει χαμομηλι κ εγω να γυρναω στα κλαμπ κα να δειτε οτι συμβαινει το αντιθετο μια ζωη εγω ειμαι πτωμα

Mariel · 03-10-06

χαχαχα,καλα,κι εγω εχω ακουσει για τσαγια.... :lol:

η αλλα χαριτωμενα του στυλ"τα παιδια σας θα τον φωναζουν μπαμπα η παππου?" :blink:

Amelie · 03-10-06

Αρχική Δημοσίευση από χριστινα:
Εχει κάποιους μήνες. Πήρα να κλείσω θέση, ζήτησα καπνιστών και μου είπαν πως πλέον απαγορεύται το κάπνισμα. Πουθενά? Ρωτησα.... Ούτε στο διάδρομο???? Κι όμως.... Ούτε στη τουαλέτα!

Αυτό έγινε πρόσφατα...Παλιά ήταν δύο βαγόνια νομίζω καπνιστών...Είχε τύχει να ταξιδεύω μια φορά σε ένα γιατί δεν είχε θέσεις επειδή ήταν γιορτές...Κάπνιζαν 5-6 από τους 50....Η διπλά μου έκανε 3-4 τσιγάρα και όλα καλα (να σημειώσω εδώ ότι δεν με ενοχλεί γενικά ο καπνός..)..Ο πίσω μου το είχε άσβηστο και δίπλα του είχε μια γιαγια που έβηχε και πολυ ευγενικά του ζήτησε να μην κάνει πάρα πολλά άν γίνεται...
Μιλάμε πρέπει να μην το έσβησε καθόλου σε όλο τα ταξίδι...Και εγώ πήγα για πρώτη φορά στην πεθερά να με γνωρίσει και βρωμούσα τσιγαρίλα από χιλιόμετρα...

Πέρα από την πλάκα νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός εκατέρωθεν...Εμείς δεν καπνίζουμε αλλά αν έρθει σπίτι κάποιος που καπνίζει επίσκεψη θα του δώσω τασάκι...Και περιμένω από εκείνον να σεβαστεί το γεγονός οτι δεν καπνίζουμε και να μην κάνει ένα πακέτο στην καθισιά του....

Για την διαφορά ηλικίας τώρα...
Εγώ έχω 6 με τον καλό μου και το θεωρώ φυσιολογικό...Και 10 χρόνια φυσιολογικό το θεωρώ...Τα 32 μου φαίνονται καπως πολλά...Οχι γιατί δεν γίνεται να ταιριάξεις με τον άλλο αλλά γιατί υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες...
Π.χ τα παιδιά, αν θα κάνετε και πόση υπομονή θα έχει...Είναι πολλά τα θέματα που προκύπτουν..
Αλλά και πάλι δεν μπορείς να είσαι απόλυτος ποτέ και για τίποτα...

χριστινα · 03-10-06

Σίγουρα απαιτείται σεβασμός για το κάπνισμα (και οποιοδήποτε άλλο θέμα στη ζωή) !!! Και όπως είπαμε, καλή διάθεση.
Εγώ είμαι 28 (σε λίγες ημέρες) και ο αρραβωνιαστικός μου 60. Είμαστε μαζί 10 χρόνια, σε καθημερινή βαση και νιωθω πολύ τυχερή που τον έχω στη ζωή μου. Εγώ να δειτε τι έχω ακούσει για χαμομήλια.... Κι αυτός απο την αλλη για το πόσο θα είναι μόνος αργότερα που θα τον παρατήσω. Αλλά είμαστε και οι δυο ακρως συνειδητοποιημένοι γα το τι κάνουμε και το έχουμε συζητήσει και σκεφτεί πολύ. Καμια φορά περναμε ολοκληρη ζωή και δεν βρίσκουμε το άλλο μισο μας.... Εγώ το βρήκα στο Γιαννη.
Παιδια δεν θα κανουμε, οπότε δεν τίθεται τέτοιο θέμα

χριστινα · 03-10-06

Ετσι νομίζω κι εγώ. Αν έπαιζε το να κάνουμε παιδιά θα το σκεφτόμουν και από άλλες απόψεις (το τι είναι δίκαιο για έναν ανθρωπο που έρχεται στο κόσμο κλπ)
Το μετά είναι λογικό να προβληματίζει οποιονδήποτε λογικό άνθρωπο. Και ειναι άγνωστο το πότε και το πως (σε 5 χρόνια? σε 35? Και τι μεσολαβεί? Ασθένειες? Καλή Υγεία?) Κανείς σταθμίζει και αποφασίζει. Ότι κι αν έρθει, να είναι εκει

nena · 03-10-06

Η δικιά μας οικογενειακή παράδοση θέλει τους άντρες μικρότερους απο τις γυναίκες. Το έχει κάνει η μαμά μου και θείες μου, θείοι μου, το έκανα και εγώ δύο φορές. Όσες φορές δοκίμασα σχέσεις με μεγαλύτερους άντρες ή με συνομίληκους με κούραζαν. Μου άρεσε να περνάω με τον άλλον απο δρόμους που εγώ είχα περάσει πριν και να τους ξαναβλέπω απο την αρχή. Έντάξει μιλάμε για διαφορές μικρές 4 χρόνων το πολύ, αλλά και πάλι είχε το ενδιαφέρον του. Απο την άλλη παραμένοντας αμετανόητα πιστή στη θεωρία του άλλου μισού, που εγώ για την ώρα τουλάχιστον το βρήκα τέταρτο τέταρτο και μοιάζει να το συμπλήρωσα, ότι σε γεμίζει δεν μπορεί παρά να είναι αυτό που σου πρέπει να έχεις. Τώρα ως μάνα μιλώντας δεν ξέρω τι θα έκανα εαν το επέλεγαν οι κόρες μου και ειδικά τη παράμετρο του να μην αποκτήσουν παιδί. Απο την ώρα που τις γέννησα αυτό περιμένω. Έχω φανταστεί τη σκηνή, αυτές να γεννάνε και εγώ να τους στέλνω κάρτα απο την Παταγωνία "να σας ζήσει το σκασμένο, το αρκουδάκι επάνω (για τα μπαμπερς του μωρού)", Φιλιά η μανούλα! :redface:

χριστινα · 03-10-06

Είναι δύσκολες επιλογές και δύσκολα θέματα.... Δεν ξέρω αν είχα παιδί, αν θα τα καταφερνα να ξεφύγω από το προσδοκώ από εκείνο κάποια πράγματα. Αν με ξέρω νομίζω πως θα παγιδευόμουν σε τέτοιες λογικές. Ισως είναι και αναπόφευκτο.
Και σίγουρα η αγάπη ειναι ο μοναδικός λόγος να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο αυτό!
Εχω ακούσει (όπως κι εσείς φαντάζομαι) αμέτρητους παλαβούς λόγους για την επιλογή του να γίνει κανείς γονιός

maxi2 · 03-10-06

Αχ! αυτή η διαφορά ηλικίας....
Εγώ με τον Χρήστο έχουμε 9 χρόνια.. (εγώ 39, ο Χρήστος 30)..
στην αρχή είχαμε αρκετά προβλήματα και απο τους δικούς μου, αλλά περισσότερο απο τους γονείς του που εκτός το ότι είμαι μεγαλύτερη, είμαι και "ζωντοχήρα" με 2 παιδιά...Βέβαια τα παιδιά ζούν με τον πατέρα τους, αλλά για εκείνους δεν ήμουν και ότι καλύτερο για τον κανακάρη τους, το καμάρι τους που ήταν (και είναι) αξιωματικός...
Με τα χρόνια όμως είδαν και κατάλαβαν πολλά.. Πλέον είμαστε όλοι μια χαρά.. με δεχτήκανε (αφού περάσαμε απο ζόρια και αντέξαμε), και η μητέρα μου, επιτέλους κατάλαβε, ότι μόνο εκείνος νοιάζεται και με αγαπάει πραγματικά..
Τελικά είδα ότι η διαφορά ηλικίας δεν παίζει ρόλο για δύο ανθρώπους που όντως είναι ένα..(αν και στην αρχή τσινούσα τρομερά γι' αυτή την διαφορά)..

Τώρα δεν τον αλλάζω με τίποτα...

vicki v. · 03-10-06

Αρχική Δημοσίευση από Mariel:
ασχετο,αλλα ισχυει οτι στην αμερικη(και γενικοτερα στο εξωτερικο)ειναι λιγο ασυνηθιστη η τοσο μεγαλη διαφορα ηλικιας?ρωταω γιατι κι εγω με το φιλο μου εχουμε μεγαλη διαφορα και η αντιδραση των ξενων ηταν παρομοια με αυτη που περιγραφεις

χαχα εξαρτάται την κατάσταση αλλά γενικά στην Αμερική γνώρισα πολλά ζευγάρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας...Απλά καμιά φορά ξέρεις πως φαίνεται όταν μία νεαρή κοπέλα κυκλοφορεί με κάποιον που είναι αρκετά μεγαλύτερός της

Οι γονείς μου ευτυχώς δεν είχαν κανένα πρόβλημα με την ηλικία του καλού μου (αν και είναι μόνο κατα επτά χρόνια μικρότερος απο΄τη μαμα μου - τι να κάνω που έχω και νέους γονείς ). Βλέπουν πόσο ευτυχισμένη με κάνει και τι διαμάντι άνθρωπος είναι και μας εύχονται τα καλύτερα.

Κι εγώ έλεγα πως δεν θα κάνω σχέση με κανέναν πάνω από τα τριάντα σε αυτή τη φάση της ζωής μου, αλλά ευτυχώς ο έρωτας δεν μας ρωτάει πριν χτυπήσει. Και ένα πράγμα που έχω μάθει είναι να ακολουθώ την καρδιά μου. Δεν θα έβαζα ποτέ φρένο λόγω ηλικίας.

Το ωραίο είναι πως μένουμε στο σπίτι που έμεναν η γιαγιά και ο παππούς του καλού μου, επίσης είχαν 14 χρόνια διαφορά όσο εγώ με τον Μαρκ

χριστινα · 03-10-06

Ομορφο αυτό!!!

Mariel · 04-10-06

ειλικρινα Βικυ σας ευχομαι τα καλυτερα!!ειναι πολυ ωραιο οι γονεις σου να σε υποστηριζουν στις επιλογες σου.και βασικα αυτος πιστευω οτι πρεπει να ειναι ο ρολος των γονιων.να ειναι διπλα σου,να σε συμβουλευουν οταν εσυ τους το ζητας,να σε υποστηριζουν σε οποια αποφαση παρεις,κι αν αυτη αποδειχτει λαθος να ειναι εκει για να σε ακουσουν να κλαψουριζεις χωρις να σου πουν "εγω στα'λεγα απο την αρχη".

οσο για τη διαφορα,παντα ειχα μια ταση προς τις μεγαλυτερες ηλικιες(θεωρητικα δηλαδη και στα γουστα μου μιας κι αυτη ειναι ουσιαστικα η πρωτη μου σχεση).μου φαινοταν καπως να διαλεξω ενα παιδι της ηλικιας μου.μου αρεσε η ωριμοτητα των μεγαλυτερων ανδρων,η σιγουρια που σου προσφερουν(χωρις βεβαια αυτο να ειναι απολυτο,παιζει ρολο σαφως κι ο χαρακτηρας).

Αθανασια σορυ που ψιλοκαταστρεψαμε το θεμα σου :redface:

Amelie · 04-10-06

Πολύ μου αρέσει που μιλάμε έτσι για διάφορα....

Πολιτικώς ορθό;

χριστινα

Διάσημο μέλος

Mariel

Πολύ δραστήριο μέλος

χριστινα

Διάσημο μέλος

sofiagal

Δραστήριο μέλος

Mariel

Πολύ δραστήριο μέλος

ladycat

Διάσημο μέλος

Mariel

Πολύ δραστήριο μέλος

Amelie

Εκκολαπτόμενο μέλος

χριστινα

Διάσημο μέλος

χριστινα

Διάσημο μέλος

nena

Πολύ δραστήριο μέλος

χριστινα

Διάσημο μέλος

maxi2

Δραστήριο μέλος

vicki v.

Δραστήριο μέλος

χριστινα

Διάσημο μέλος

Mariel

Πολύ δραστήριο μέλος

Amelie

Εκκολαπτόμενο μέλος

Χρήστες Βρείτε παρόμοια