Πριν την τελική απόφαση

[farouk]

Είμαι στην σκέψη για την απόκτηση ενός γατούλη και θα ήθελα την εμπειρία σας πριν πάρω την τελική απόφαση.
Αν και έχω συνυπάρξει σε σπίτι με γάτα, δεν έτυχε ποτέ να έχω δική μου.
Αντίθετα μέχρι πριν δύο χρόνια ήμουν κάτοχος καθαρόαιμων σκύλων με διακρίσεις σε αγώνες μορφολογίας. Λόγοι εργασίας με ανάγκασαν να μετακομίσω στο εξωτερικό οπότε ο σκύλος μου δόθηκε σε φίλο που ήταν αποδεδειγμένα κατάλληλος για να τον κρατήσει.
Πλέον έχω εγκατασταθεί και τακτοποιηθεί. Μου λείπει η συντροφιά ενός ζώου και μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να μην αποκτήσω σκύλο για πρακτικούς λόγους. Είναι δύσκολοι στην μεταφορά αν ταξιδεύεις συχνά, καθόλου ανεξάρτητοι και σε περίπτωση που πρέπει να λείψεις για λίγες μέρες δεν είναι εύκολο και αρκετό ένας φίλος να τους βάζει τροφή και νερό.
Η στενή επαφή μου με μια ημίαιμη γατούλα Αγκύρας που ανήκει σε φιλικό μου πρόσωπο με έβαλε αρχικά σε σκέψεις. Παρόλο που έχουμε καλή σχέση αλληλοσεβασμού (με την γατούλα), παρατηρώ κάποιες δυστροποίες στον χαρακτήρα της που δεν συμβαδίζουν με τα χαρακτηριστικά της ράτσας αυτής. Ίσως οφείλονται στο ότι δεν είναι καθαρόαιμη ή ότι είναι κακομαθημένη και ανεκπαίδευτη.
Εν πας περιπτώση επειδή γνωρίζω ότι όταν αποφασίζεις να αποκτήσεις ένα ζώο θα ζήσεις μαζί του τα επόμενα 12-15 χρόνια το σκέφτομαι σοβαρά και θέλω να είμαι σίγουρος ότι η συμβίωση θα είναι η καλύτερη δυνατή και για τους δύο.
Μου αρέσουν εμφανισιακά και σαν χαρακτήρες οι γνήσιες αγκύρας. Μέχρι τωρα δεν έχω γνωρίσει κάποια καθαρόαιμη, αλλά τουλάχιστον ενας ημίαιμος γατούλης που είχε η μητέρα μου πριν χρόνια με είχε καταπλήξει.
Με λίγα λόγια αυτό που ψάχνω είναι μια γάτα-ος, με φιλικό χαρακτήρα που να μην χρησιμοποιεί νύχια και δόντια χωρίς λόγο, εκπαιδεύσημη και γενικά ισσοροπιμένου χαρακτήρα. Να μπορεί να ζήσει σε σπίτι με κήπο περνόντας κάποιες ώρες μόνη της κάθε μέρα. Θέλω να μην λερώνει μέσα στο σπίτι (εννοώ θα ήθελα να την μάθω να χρησιμοποιεί το φυσικό χώμα στον κήπο για τις ανάγκες της). Θα μπορεί να περνά πολύ ευχάριστα στον κήπο αλλά και στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά στο σπίτι για κοντινές εξερευνήσεις (δεν υπάρχει δρόμος). Μοναδικό πρόβλημα και ίσως κρητήριο ακαταλληλότητας για μένα σαν κάτοχου γάτας, είναι ότι δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να μοιράζομαι το κρεβάτι μου και τον καναπέ μαζί της. Δεν λέω να μην μπαίνει στο σπίτι, αλλά δεν τα πάω καλά με τις τρίχες. Μακρύτριχο ή κοντότριχο ζώο θα γεμίσει τον καναπέ όπως και να χει.
Αν ήταν σκύλος είναι πολύ εύκολο να του μάθεις ότι δεν μπορεί να ανεβαίνει σε κρεβάτια η καναπέδες. Δεν ξέρω όμως αν για μια γάτα είναι κατι το καθοριστικό.
Πιθανώς να μην κάνω για γάτες παρόλο που μου αρέσουν και ίσως να πρέπει να περιοριστώ σε μια γατούλα που επισκέτεται τον κήπο μου τελευταία. Μοναδική μας σχέση το τάισμα της αφού δεν δέχεται να την πλησιασω. Της αφήνω φαγητό και μπαίνω στο σπίτι. Αν μείνω έξω ακόμα και καθισμένος στα πόδια μου δεν πλησιάζει. Ίσως κάποια στιγμή κερδίσω την εμπιστσύνη της.
Τέλος πάντων. Δεν ξέρω κατα πόσο θα είναι ευτυχισμένη μια γάτα κοντά μου ζώντας 'οπως θέλει όταν είναι έξω από το σπίτι αλλά με κανόνες μέσα σ' αυτό.
Η γνώμη σας θα με βοηθήσει να αποφασίσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Η γνωμη μου ειναι να αντιμετωπισεις το θεμα στην ουσια του κι οχι στην επιφανεια του. ΟΤι ρατσα και να προτιμησεις και κεραμυδιοου το σημαντικοτερο ειναι ο χαρακτηρας του συγκεκριμενου γατιου και οχι η ρατσα, στα χρονια που εκπαιδευω γατες εχω δει περσικες σνομπ και κακου χαρακτηρα και περσικες καλες, ρωσικες ζορικες και αλλες μια χαρα. Η αγκυρας ειναι σπανια στην ελλαδα αλλα ισως στο καιρο συχνη.. εξισου υπαρχει και η εγυπτιακη μαου εκει περα.

Στο θεμα μας τωρα:

Με λίγα λόγια αυτό που ψάχνω είναι μια γάτα-ος, με φιλικό χαρακτήρα που να μην χρησιμοποιεί νύχια και δόντια χωρίς λόγο, εκπαιδεύσημη και γενικά ισσοροπιμένου χαρακτήρα. Να μπορεί να ζήσει σε σπίτι με κήπο περνόντας κάποιες ώρες μόνη της κάθε μέρα. Θέλω να μην λερώνει μέσα στο σπίτι (εννοώ θα ήθελα να την μάθω να χρησιμοποιεί το φυσικό χώμα στον κήπο για τις ανάγκες της). Θα μπορεί να περνά πολύ ευχάριστα στον κήπο αλλά και στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά στο σπίτι για κοντινές εξερευνήσεις (δεν υπάρχει δρόμος). Μοναδικό πρόβλημα και ίσως κρητήριο ακαταλληλότητας για μένα σαν κάτοχου γάτας, είναι ότι δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να μοιράζομαι το κρεβάτι μου και τον καναπέ μαζί της.

Καλα ολα αυτα αλλα για να ειναι σιγουρα προστατευμενη η γατουλα θα σου συστηνα να την στειρωσεις και να περιφραξεις τον κηπο. Αυτο γιατι οπου και να μενεις με εξαιρεση ενα εξαιρετικα φιλοζωο περιβαλλον , οι αλλοι δεν ξερεις πως θα την αντιμετωπισουν και δεν ξερω εαν κυκλοφορουν σκυλια. Εαν προκειται για την εγυπτο νομιζω οτι υπαρχουν και αλλα προβληματα εξω.

Ολα τα γατακια κεραμυδιου που εχω μεγαλωσει εγω εχουν αυτες τισ προδιαγραφες που θελεις και θα βρεις τις ιδιες και στις γατες ρατσας που εχουν μεγαλωσει ηρεμα και με ορια. Το θεμα ειναι οτι αν παρεις γατα ρατσας και την αφηνεις εξω κινδυνευεις εκτος απο ολα τα αλλα να σου την κλεψουν κιολα ειδικα αν ειναι ομορφη.

Η συμβουλη μου θα ηταν μιας και δεν θελεις μια γατα στο κρεβατι σου να παρεις ενα γαακι απο 3 μηνων και ανω η μια μεγαλυτερη γατα και το βραδυ νατην βαζεις να κοιμαται σε αλλο χωρο γιατι εαν την βαλεις στη κρεβατοκα,αρα το πιθανοτερο ειναι οτι μια τουλαχιστον ανεβασια θα στην κανει.Επειδη ομως θα αισθανεται μη θα σου προτεινα να παρεις απο την αρχη δυο γατακια, ετσι θα μαθουν μαζι θα κοιμουνται αλλου το βραδυ και θα τα εκπαιδευσεις μαζι ( οτι συμβουλες θελεις εδω ειμαστε). Θα μενουν πιο ευκολα μονα σε διακοπες, θα διατηρουνται σε καυτερη υγεια και θα μεινουν μαζι σου γιατι θα εχει το ενα το αλλο. Το θεμα ειναι να ταιριαζουν στον χαρακτηρα, ο γουργουρης κι ο χουρχουρης που εδωσα στην εβι εδω ητα ετσι και ετσι ειναι και το τσαμπουκακι και το μιου που εχω τωρα, σιγουρα μπορεις να το κανεις κι εσυ εαν τα χειριστεις ηρεμα.Υποψην ολα τα σωματεια και καταστηματα εξω τα γατακια τα δινουν δυο δυο εκτος εαν βρεις κανενα μονοχνωτο που θελει να ειναι μονο.

Το θεμα με την τριχα σου απαγορευει να παρεις ςγκυρας γιατι χανει πολυ τριχα οπως και η περσικη και θελει καθημερινο χτενισμα αν και μαδαει λιγοτερο απο περσικη. ΟΙ κοντοτριχες εαν εχουν καλη διατροφη μαδανε ελαχιστα ιδιως οι τιγρε ( χρωμα αγριογατας)κι εχουν φοβερα απαλο τριχωμα. Για τα αλλα υπαρχουν τα αυτοκολητα ρολλα που καθαριζουν τα παντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Κι εγώ θα σου 'λεγα να πάρεις γάτα μικρης ηλικίας για να τη μαθεις οπως θέλεις. Όχι ότι είναι και πολύ επιδεκτικές αλλά αν προσπαθήσεις μπορείς να τις μάθεις πολλά. Γενικώς όμως, φαίνεται να αρέσουν σε όλες τα ψηλά και μαλακά έπιπλα, οπότε κανονίζεις με καναπέδες και πολυθρόνες ανάλογα. Εγώ που θέλω να κοιμάμαι το βράδυ ήσυχη και δεν ανέχομαι εύκολα δίπλα μου κάποιον να κουνιέται ή μα με ακουμπάει κάθε τόσο, τις έχω σε ξεχωριστό δωμάτιο τους χειμώνες αλλά και όποτε θέλουν μέσα τις νύχτες εκεί τις βάζω. Βέβαια, δε σου λέω τίποτε το πόσο όμορφο και ξεκουραστικό είναι να διαβάζεις στο σαλόνι πίνοντας το τσάι σου, με τις γατούλες ξαπλωμένες γύρω σου! 'Ομως, με τον κήπο και μάλιστα με πλατεία, όπως είπες, τα πράγματα δεν θα είναι τόσο εύκολα γιατί κατά τη διάρκεια της μέρας θα είναι ανεξέλεγκτη η γατούλα σου. Δεν ξέρω πως συμπεριφέρονται στο Κάιρο οι άνθρωποι στις γάτες, έχω ακούσει καλά λόγια από γνωστούς μου που ήταν σε αποστολές εκεί, αλλά αυτό δε λέει ίσως πολλά.
Καλή επιτυχία και να μαθαίνουμε νέα σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μελινάκι]

το να μαθεις σε μια γατα να μην ανεβαινει στα επιπλα ειναι πανευκολο η δικια μου δεν ανεβαινει πουθενα χωρις να τις το εχω μαθει εγω!
για να μην χρεισιμοποιει νυχια και δοντια πρεπει να ειναι ενα γατακι που να εχει συνυπαρξει ή να συνυπαρχει με αλλο γατακι για να μαθει πως το δαγκωμα και το γρατζουνισμα πονανε!
νομιζω πως ολες οι γατες μπορουν ανετα να περναν καποιες ωρες μονες τους
αν εχεις εξ αρχις χωμα στον κηπο (μπολικο) θα παει μονη/ος της/του να κανει εκει την αναγκη της/του
ελπιζω να παρεις την καλυτερη αποφαση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Φίλε farouk,
Κατ' αρχάς καλώς ήρθες! Με φιλική διάθεση πάντα, συνάγω από τα γραφόμενά σου ότι σκέφτεσαι τη γάτα με όρους σκύλου - που είναι επόμενο, άλλωστε.

Χωρίς να έχω ούτε εγώ μεγάλη εμπειρία από γάτες ράτσας (όσες γνώρισα είχαν εκ διαμέτρου αντίθετο χαρακτήρα απ' αυτόν που περιγράφεται στα βιβλία), πιστεύω ότι οι περισσότερες ράτσες διαμορφώθηκαν κυρίως για αισθητικούς λόγους και όχι με σκοπό την ανάπτυξη επιθυμητών συμπεριφορών όπως στους σκύλους (φύλακας, κυνηγός κ.λπ). Με άλλα λόγια: από μέσα η γάτα είναι πάντα γάτα!

Επίσης, αν και πιστεύω πως όλες οι γάτες είναι δυνατόν να εκπαιδευτούν, οι πιθανότητες να τα καταφέρεις με όλες είναι περίπου οι ίδιες με το να επικρατήσει παγκόσμια ειρήνη! Χωρίς πλάκα τώρα, αν βρεις μια γατούλα ήρεμη, υπάκουη και λίγο ντροπαλή είναι δυνατόν να της μάθεις κάποια βασικά πράγματα. Για τα πιο τσαμπουκαλεμένα ζώα θα χρειαστείς πολύ μεγαλύτερη υπομονή. Επίσης, μεγαλώνοντας θα προσαρμοστεί καλύτερα στον τρόπο ζωής σου.

Εν κατακλείδι, συμφωνώ με τη Γιασμίν ότι η γάτες θέλουν όρια, αλλά η σχέση μαζί τους δεν εμπεριέχει τόσο το στοιχείο του ελέγχου. Η γάτα δεν σε βλέπει σαν αρχηγό, αλλά σαν ίσο, μπορεί και σαν παρατρεχάμενο. Γι' αυτό και η συμβίωση σου με γάτες προϋποθέτει να είσαι κάπως ανεκτικός σε πολλά πράγματα, όπως τα σκαρφαλώματα σε τραπέζια και καναπέδες ή το ξύσιμο χαλιών και επίπλων. Δεν είναι θέμα "ανεξάρτητου ζώου", αλλά θέμα βασικών ενστίκτων της γάτας που κάπως πρέπει να εκτονώσει. Δυστυχώς, η εμπειρία αποδεικνύει ότι αν δεν υπάρχει ανοχή, η σχέση δεν θα έχει διάρκεια.

Σε πρώτη φάση θα σου πρότεινα να διαβάσεις περισσότερα για την ψυχολογία και τη συμπεριφορά της γάτας, ώστε να καταλάβεις αν σου κάνει. Επίσης συνέχισε να καλλιεργείς τη σχέση με τη γατούλα του κήπου - ποτέ δεν ξέρεις! Αλλά και να προχωρήσεις σε υιοθεσία, πιστεύω πως από μόνη της η γάτα θα σου μάθει πολλά πράγματα!

Σου εύχομαι καλή τύχη και για ό,τι χρειαστείς εμείς είμαστε εδώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

ειναι καλο να το σκεφτεις παρα πολυ πριν αποφασισεις να αποχτησεις γατουλα...δεν εχω πολυετη εμπειρια με τις γατες-ειχα ομως με σκυλους διαφορων φυλων..το μονο που σιγουρα πρεπει να λαβεις υποψη σου ειναι οτι δεν μπορεις να εχεις τις ιδιες απαιτησεις οσο αναφορα στην ''εκπαιδευση ''της γατας..η γατα ειναι πολυ πιο ανεξαρτητο πλασμα-δεν κανει κατι αν δεν το θελει μονο και μονο επειδη το θες εσυ-ο σκυλος εκπαιδευεται-υπακουει-γινεται πιστος φιλος-συντροφος--υποτασεταιι στο αφεντικο του..μην περιμενεις ποτε να υποταχτει μια γατα,,,αν ομως θελεις μια συντροφια ,που θα σε γεμιζει με χαδια και παιχνιδια και θα σε ξετρελαινει με τα καμωματα της-τοτε ναι..μη ξεχνας ομως πως η γατες σου εκφραζου την αγαπη τους οταν και οπως θελουν -ενω ο σκυλος οταν θελεις εσυ...φυσικα αυτος ειναι ενας λογος που οταν μια γατα σου διχνει την αγαπη της σημαινει οτι πραγματικα το αισθανεται και θελει να το κανει,ενω ο σκυλοις πολλες φορες το κανει απλα απο υποταγη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[farouk]

Κατ' αρχάς σας ευχαριστώ για το καλωσόρισμα και τις άμεσες απαντήσεις.
θα ήθελα να διευκρινίσω κάποια πράγματα για να μην δίνω λανθασμένες εντυπώσεις.
Το ότι αναφέρομαι σε καθαρόαιμες γάτες δεν έχει να κάνει με κόμπλεξ κ.λ.π.
Από την εμπειρία μου με τους σκύλους έχω να πω τα εξής:
Οι σωστοί εκτροφείς επιλέγουν τα ζώα τα οποία θα χρησημοποιηθούν σαν γεννήτωρες όχι μόνο με κριτήριο την εμφάνιση και τα εργασιακά πρώτυπα αλλά και τον χαρακτήρα τους ο οποίος πρέπει να είναι ισοροπημένος και απόλυτα συμβατός με την κάθε φυλή.
Με λίγα λόγια, άνθρωποι που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στην αγάπη για την εξέλιξη μιας φυλής, φρόντισαν να παράγουν ζώα με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά εξωτερικά και εσωτερικά. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι βγάζουν κλωνοποιημένα ζώα χωρίς ξεχωριστή προσωπικότητα.
Δεν ξέρω αν στις γάτες υπάρχουν τέτοιες προσεγμένες εκτροφές, ή οι εκτροφείς περιορίζονται στους ασυνήδειτους προμηθευτές των pet-shops οι περισσότεροι των οποίων ζευγαρώνουν αδιακρίτως με σκοπό το κέρδος.
Φυσικά γνωρίζω ότι μια γάτα δεν μπορεί να γίνει ποτέ σκύλος. Αν ήθελα σκύλο θα μπορούσα να αποκτήσω κάποιον μικρόσωμο ώστε να το μεταφέρω εύκολα και ανέξοδα στο αεροπλάνο ή όπου αλλού.
Είμαι της άποψης ότι ένας πραγματικά φιλόζωος αποδέχεται και δεν βάζει περιορισμούς και διαχωρισμούς μεταξύ των δύο δημοφιλέστερων κατοίκιδιων συντροφιάς. Στο πατρικό μου για πολλά χρόνια συνυπήρχαν σκύλοι και γάτες.
Αυτό που ψάχνω λοιπόν δεν είναι μια γάτα με χαρακτήρα σκύλου. Γνωρίζω τι σημαίνει γάτα. Η ανεξάρτητη ιδιοσυγκρασία της είναι αυτή που στην παρούσα φάση με κάνει να επιθυμώ την συντροφιά της.
Η άποψη μου είναι ότι για μια ευχάριστη συμβίωση τόσο για το ζώο όσο και για μας πρέπει να επιλέγουμε όσο το δυνατόν το καταληλότερο.
Δεν μπορώ να δεχθώ για παράδειγμα σαν φυσιολογική συμπεριφορά το να κατεβάζει η γάτα την σάρκα του "αφεντικού" της γιατί αισθάνθηκε υπερδιέργεση από τα χάδια του. Το φυσιλογικό είναι αν το χάδι μας γίνει δυσάρεστο η κουραστικό να σηκωθεί και να πάει να κάτσει πιο πέρα. Αν τώρα κάποιος επιμείνει λογικό είναι να χάσει την υπομονή της και να μας ρίξει ένα χαστουκάκι με λίγο νύχι.
Η γλώσσα του σώματος είναι ο κώδικας επικοινωνίας των ζώων μεταξύ τους. Εφόσον θέλουμε να συγκατοικούμε με αυτά οφείλουμε να μάθουμε να την κατανοούμε.
Ομως ένα ζώο που εξ' αιτίας ελειπούς η ανύπαρκτης κοινωνικοποίησης, η γιατί το πήραμε από την μητέρα και τα αδέλφια του πριν μάθει τους κανόνες συμπεριφοράς, παρουσιάζει περίεργες αντιδράσεις, αναίτια επιθετικότητα, καταστροφική μανιά κ.λ.π. δεν σημαίνει ότι το δεχόμαστε και αποδίδουμε την συμπεριφορά του γενικεύοντας το πρόβλημα και αποδίδοντας το στον χαρακτήρα της γάτας. Πιστεύω ότι έτσι αδικούμε αυτά τα περίφημα ζώα.
Αυτή την στιγμή ζει στο πατρικό μου ένας εξαιρετικός γατούλης περίπου 8-9 μηνών(αλήθεια πως ανεβάζετε φωτο?).
Επισκεύτηκε μια μέρη την αυλή μας και από τότε δεν ξανάφυγε. Είναι υπέροχος εμφανισιακά, κοκκινο-ασπρος λεοπαρδαλέ, πανεμορφος.
Το σπουδαιότερο όμως, είναι τέλειος χαρακτήρας!! Επικοινωνεί άριστα του μιλάς και σου απαντά νιαουρίζοντας. Ψωφάει για χάδια, είναι υπάκουος χωρίς καθόλου σκυλίσια δουλοπρέπεια. Βολτάρει στην αυλές της γειτονιάς και είναι αγαπητός σε όλους. Άριστος κυνηγός και με κυρίαρχες τάσεις. Είναι τέλειος αλλά δυστυχώς δεν μου τον δίνουν. Ποιός θα έδινε ένα τέτοιο ζώο?
Κάτι τέτοιο ψάχνω, αλλά μάλλον είναι δύσκολο να το βρώ. Δυστυχώς η επιλογή γάτας είναι δύσκολη γιατί δεν έχεις τις περισσότερες φορές την δυνατότητα να δεις τους γονείς και την συμπεριφορά τους.
Η αγορά δυο γατιών μαζί είναι πραγματικά ότι καλύτερο. Βοηθά σε όλα τα γνωστά προβλήματα μέχρι την ενηλικίωση τους.
Αν τελικά το αποφασίσω θα πάρω δύο μαζί. Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα για ζευγάρι η ίδιου φίλου.
Αναγκαστικά για να αποφύγω τις διατυπώσεις και την μεταφορά, η αγορά θα γίνει στο Κάιρο και δυστυχώς από pet-shop με όλα τα κακά που συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Εννοώ την νευρικότητα που αποκτούν κλεισμένα για αρκετό καιρό σε κλουβιά σε άθλιες επι το πλείστον συνθήκες κ.λ.π.
Αν για να αποφύγω αυτό επιλέξω πολύ μικρά γατάκια 30-45 ημερών δεν θα μπορώ να δω και πολλά για τον χαρακτήρα τους και την μορφολογία τους. Θα το ψάξω όσο μπορώ.
Και πάλι ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Είμαι της άποψης ότι ένας πραγματικά φιλόζωος αποδέχεται και δεν βάζει περιορισμούς και διαχωρισμούς μεταξύ των δύο δημοφιλέστερων συμφωνω,απλα οταν ενας ανθρωπος που εχει μονο εμπειρια με σκυλους ειναι στην διαδικασια σκεψης για την αποχτηση γατας,καλο θα ειναι να γνωριζει καποιες διαφορες στο χαρακτηρα των 2 ..για να μη βρεθει προ εκπληξεων αργοτερα,,ειναι πραγματι πολυ τρυφερες,χαδιαρες,αξιαγαπητες,αλλα δεν μπορουν ποτε κατα την προσωπικη μου γνωμη να υποταχτουν `100% οπως ενας σκυλος..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Τα πολυ μικρα γατακια αποφυγε τα καλυτερα , δεν εχεις πειρα με γατες και ειναι πιθανο να σου βγαλουν προβληματα μια και η μαμα τους δεν θα εχει διδαξει τα βασικα και θα πρεπει να το κανεις εσυ... εξισου μπορεις να παρεις και δυο αδεσποτα γατακια απο καποιον που εχει μια καλου χαρακτηρα γατα που γεννησε, εαν ειναι γυρω στα 2, μηνων με 3 ειναι καλη ηλικια.

Δες τον χαρακτηρα των γατιων κι οχι το φυλο. εχω δει εξαιρετικα ζευγαρια με αρσενικα και τα συνηστω αλλα επειδη εισαι ανδρας ισως και δυο θυληκα εαν δεν βρεις αντιθετου φυλου. Προσεξε πως συμπεριφερονται μεταξυ τους κι αν λειπει το ενα στο αλλο.

P.S.Παρε ενα βιβλιο για γατες και...Μη ξεχασεις να τα στειρωσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Το ότι αναφέρομαι σε καθαρόαιμες γάτες δεν έχει να κάνει με κόμπλεξ κ.λ.π.
Αυτό είναι σαφές και έχεις δίκιο στα υπόλοιπα που λες για την εκτροφή. Απλώς δεν είμαι τόσο βέβαιη για το κατά πόσο η (σοβαρή) εκτροφή στις γάτες προσανατολίζεται τόσο στα στοιχεία του χαρακτήρα. Δηλ'αδή μπορεί οι περσικές π.χ. να έχουν τάση να είναι πιο ήρεμες, αλλά μπαίνουν πάρα πολλοί παράγοντες στην εξίσωση (όπως και με όλα τα ζώα).

Δεν μπορώ να δεχθώ για παράδειγμα σαν φυσιολογική συμπεριφορά το να κατεβάζει η γάτα την σάρκα του "αφεντικού" της γιατί αισθάνθηκε υπερδιέργεση από τα χάδια του.
Τώρα άμα σου πω ότι είναι; Έχω δει πολλές φορές τα γατιά μου να γλείφουν το ένα το άλλο τρυφερά και το επόμενο δευτερόλεπτο να αρχίζουν τις σφαλιάρες! Φυσικά, όπως λες, πρέπει να μάθει κανείς τη γλώσσα του σώματος του ζώου και να σταματά το χάδι εγκαίρως.
Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες για την αναίτια επιθετικότητα και την καταστροφική μανία. Αυτά είναι όντως προβληματικές συμπεριφορές.

Αλλά, σε παρακαλώ, ΜΗΝ αγοράσεις από πετ σοπ. Τι σόι κοινωνικοποιήση/πρώιμες εμπειρίες να έχει ένα γατάκι που γεννιέται σε kitten mill και αποχωρίζεται τη μάνα και τα αδέρφια του προτού κλείσει τον πρώτο μήνα της ζωής του; Και γιατί να στηρίξεις αυτό το εμπόριο;
Καλύτερα πάρε δυο γατάκια, κατά προτίμηση ίδιου φύλου, αλλά οπωσδήποτε αδερφάκια από κάποιο γνωστό σου ή από αγγελία (έτσι θα γλιτώσεις και την περίοδο της γνωριμίας) Φρόντισε να είναι τουλάχιστον 2-2,5 μηνών, ώστε να έχουν περάσει αρκετό καιρό μαζί με τη μαμά τους, που θα τους μάθει τα όρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[farouk]

Ο γατούλης στο avatar είναι ο Ψιψίνος που σας έλεγα στο προηγούμενο μήνυμα μου.

Η λύση του pet-shop θα είναι λύση ανάγκης. Όπως είπα πριν έχω επίγνωση του τι συμβαίνει στα μαγαζιά αυτά καθώς και το πόσο σημαντικό είναι είτε πρόκειται για γάτες είτε για σκύλους να περάσουν τουλάχιστον τους 2,5 πρώτους μήνες της ζωής τους με την μάνα και τα αδελφάκια τους.
Δυστυχώς στην Αίγυπτο δεν έχω γνωριμίες για να βρω από κάποιον και να έχω περιθώρια επιλογής.
Επίσης ενδιαφέρουσα η περίπτωση της Μάου. Ίσως καταφέρω να βρω κάποιον σοβαρό εκτροφέα. Η επίδραση της ράτσας αυτής είναι εμφανής στα αδέσποτα του Καϊρου. Όμως τις περισσότερες φορές δεν έχει και τόσο καλά εμφανισιακά αποτελέσματα.

Όσον αφορά τα γατάκια του δρόμου:
Πριν ένα μήνα βρήκα στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας στο Κάιρο δύο γατάκια μόλις λίγων ημερών. Δεν είχαν μέγεθος περισσότερο από 15 εκατοστά. Νιαούριζαν πεινασμένα και τα πλησίασα. Με το που βρέθηκα στο οπτικό τους πεδίο σήκωσαν τρίχα και άρχισαν το χαρακτηριστικό επιθετικό "πσουτ" "πσουτ".
Ενώ με το που τα είδα είχα κάθε διάθεση να τα πάρω, τουλάχιστον μέχρι να τους εξασφαλίσω την επιβίωση, αυτή η επιθετική συμπεριφορά (ίσως δικαιολογημένη) ήταν αποτρεπτική. Κανείς δεν θέλει στα καλά καθούμενα να βρεθεί χαρακομένος από δυο γατάκια που δεν ξέρεις τι κουβαλούν στα νυχάκια τους. Πιθανώς κάποιοι να μπορούν να το κάνουν, όχι όμως ο καθένας μας.

Θα φροντίσω να μάθω όσο περισσότερα μπορώ και θα αποφασίσω όσο καλύτερα γίνεται.

Φιλικά,

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Ευχομαι να παρεις μια αποφαση σωστη για εσενα και το πιθανο γατακι που σκεφτεσαι να αποκτησεις Σιγουρα ειναι σημαντικο να γνωριζει κανεις οσα περισσοτερα μπορει εκ των προτερων προκειμενου να σκεφτει αν μπορει η οχι να αναλαβει τη φροντιδα ενος ζωου. Εσυ δειχνεις αρκετα συνειδητοποιημενος και πιστευω αφου ενημερωθεις θα καταληξεις. Εγω αυτο που εχω να σου πω ειναι πως η συντροφια που μου προσφερουν και η αγαπη που μου δινουν τα γατακια μου, με γεμιζει σαν ανθρωπο και κανουν την ζωη μου καλυτερη. Ευχομαι αν αποκτησεις γατακι τελικα να νιωσεις το ιδιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Δεν μπορώ να δεχθώ για παράδειγμα σαν φυσιολογική συμπεριφορά το να κατεβάζει η γάτα την σάρκα του "αφεντικού" της γιατί αισθάνθηκε υπερδιέργεση από τα χάδια του.

Στα όσα σωστά και χρήσιμα σου είπαν ήδη, να προσθέσω και αυτό: οι γάτες δεν έχουν αφεντικό. Σε αντίθεση με τους σκύλους, που είναι ζώα με κοινωνικά ένστικτα (οργανώνονται σε αγέλες, σχηματίζουν ιεραρχίες κ.λπ.), οι γάτες είναι από τη φύση τους μοναχικά ζώα. Αυτό σημαίνει ότι συνυπάρχουν μεν με άλλες γάτες (και με ανθρώπους), χωρίς όμως να αναγνωρίζουν ιεραρχικές σχέσεις (αφεντικά, δηλαδή).
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η ουσία της σχέσης ανθρώπου-γάτας είναι πολύ διαφορετική από τη σχέση ανθρώπου-σκύλου. Για να εκπαιδεύσεις το σκύλο να μην κάνει κάτι, αρκεί να του δώσεις να καταλάβει ότι δεν το εγκρίνεις. Ο σκύλος, αναγωρίζοντας την υψηλότερη θέση του αφεντικού του στην ιεραρχία, θα υπακούσει και δεν θα το κάνει.
Για να εκπαιδεύσεις μια γάτα να μην κάνει κάτι, η παραπάνω μέθοδος δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, πέρα από το ότι η γάτα θα μάθει να κάνει το "απαγορευμένο" όταν δεν τη βλέπει κανείς. Ο μόνος τρόπος είναι να την πείσεις να μην το κάνει (συνήθως κάνοντάς τη να το συνδέσει με κάτι δυσάρεστο). Αν πχ δε θέλεις να ανεβαίνει στους καναπέδες, κάθε φορά που την πιάνεις "στα πράσα" μπορείς να την ψεκάζεις με λίγο νεράκι. Το ιδανικό θα είναι να μην καταλάβει ότι το νερό προέρχεται από σένα, για να το συνδέσει με την πράξη του ανεβάσματος στον καναπέ, και όχι με την παρουσία σου στο δωμάτιο.
Αν αποδεχτείς το γεγονός ότι με τη γάτα είστε ίσοι, έχεις κάνει το σημαντικότερο βήμα προς μια επιτυχημένη συμβίωση και μια σχέση που θα προσφέρει πολλά και στους δυό σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Καλώς ήρθες και συγχαρητήρια για την απόφασή σου!!

Αν και οι κοπέλες πιστεύω με κάλυψαν, κι εγώ απο την εμπειρία μου και με σκυλιά και με γάτες πρέπει να τονίσω αυτή τη βασική διαφορά:
Το σκυλί είναι ζώο βασικά κοινωνικό που αποδέχεται τη δομή της αγέλης, συνεπώς και το αφεντικό σαν αφεντικό/αρχηγό. Η γάτα όχι. Με τη γάτα δεν μπορείς να έχεις σχέση εξουσίας αλλά αλληλοσεβασμού. Αυτό σημαίνει οτι, θα σε ακούει ΑΝ θέλει και ΑΝ της κάνει κέφι. Αν το σκυλί σε φοβάται σε σέβεται, αν η γάτα σε φοβάται σε μισεί και γίνεται επιθετική.

Απο την άλλη, ο χαρακτήρας δεν νομίζω οτι ειναι κάτι για το οποίο μπορείς να είσαι σίγουρος εκτός κι αν πάρεις ένα ζώο ήδη ενήλικο. Κάθε γάτα είναι διαφορετική, και ο τρόπος που θα τη μεγαλώσεις επιδρά μόνο μέχρι ενός βαθμού. Όπως στους ανθρώπους δηλαδή. Άρα δεν μπορείς να ξέρεις.

Κι εγώ θα πρότεινα 2 γατάκια πάντως, κοινωικοποιούνται καλύτερα πιστεύω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

λοιπον επειδη δεν ξερω πως σκεφεσαι αλλα η γατες ειναι πολυ φιλελλευθερες κ μαλλον δεν θα μπορεσετε να συμβιωσετε παρε ενα σκυλο βρε παιδακι μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Πλέον έχω εγκατασταθεί και τακτοποιηθεί. Μου λείπει η συντροφιά ενός ζώου και μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να μην αποκτήσω σκύλο για πρακτικούς λόγους. Είναι δύσκολοι στην μεταφορά αν ταξιδεύεις συχνά, καθόλου ανεξάρτητοι και σε περίπτωση που πρέπει να λείψεις για λίγες μέρες δεν είναι εύκολο και αρκετό ένας φίλος να τους βάζει τροφή και νερό.

Και οι γάτες πάντως αν και πιο μικρόσωμες δεν είναι εύκολες στην μεταφορά. Δεν αγαπούν καθόλου τα ταξίδια και τις αλλαγές. Επίσης-αντίθετα με την άποψη που επικρατεί-δεν είναι καθόλου ανεξάρτητες. Είναι απόλυτα εξαρτημένες από την ανθρώπινη συντροφιά και μάλιστα εάν παραμεληθούν μπορεί να παρουσιάσουν και κατάθλιψη. Ωστόσο μπορούν να μείνουν μόνες για ένα μικρό διάστημα λίγων ημερών.

Η στενή επαφή μου με μια ημίαιμη γατούλα Αγκύρας που ανήκει σε φιλικό μου πρόσωπο με έβαλε αρχικά σε σκέψεις. Παρόλο που έχουμε καλή σχέση αλληλοσεβασμού (με την γατούλα), παρατηρώ κάποιες δυστροποίες στον χαρακτήρα της που δεν συμβαδίζουν με τα χαρακτηριστικά της ράτσας αυτής. Ίσως οφείλονται στο ότι δεν είναι καθαρόαιμη ή ότι είναι κακομαθημένη και ανεκπαίδευτη.

Τι εννοείς "σχέσεις αλληλοσεβασμού"? Επίσης τι είδους δυστροπίες έχει αυτή η γάτα? Οι γάτες Αγκύρας(σύμφωνα με ότι έχω διαβάσει) είναι αρκετά υπερκινητικές και δραστήριες. Σε ότι αφορά την εκπαίδευση οι γάτες δεν εκπαιδεύονται με την έννοια που εκπαιδεύονται οι σκύλοι.

να μην χρησιμοποιεί νύχια και δόντια χωρίς λόγο, εκπαιδεύσημη και γενικά ισσοροπιμένου χαρακτήρα. Να μπορεί να ζήσει σε σπίτι με κήπο περνόντας κάποιες ώρες μόνη της κάθε μέρα. Θέλω να μην λερώνει μέσα στο σπίτι (εννοώ θα ήθελα να την μάθω να χρησιμοποιεί το φυσικό χώμα στον κήπο για τις ανάγκες της). Θα μπορεί να περνά πολύ ευχάριστα στον κήπο αλλά και στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά στο σπίτι για κοντινές εξερευνήσεις (δεν υπάρχει δρόμος). Μοναδικό πρόβλημα και ίσως κρητήριο ακαταλληλότητας για μένα σαν κάτοχου γάτας, είναι ότι δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να μοιράζομαι το κρεβάτι μου και τον καναπέ μαζί της. Δεν λέω να μην μπαίνει στο σπίτι, αλλά δεν τα πάω καλά με τις τρίχες. Μακρύτριχο ή κοντότριχο ζώο θα γεμίσει τον καναπέ όπως και να χει.
Αν ήταν σκύλος είναι πολύ εύκολο να του μάθεις ότι δεν μπορεί να ανεβαίνει σε κρεβάτια η καναπέδες. Δεν ξέρω όμως αν για μια γάτα είναι κατι το καθοριστικό.

Τα νύχια και τα δόντια τα χρησιμοποιούν για να παίξουν, για να κυνηγήσουν κ.α.. Δεν υπάρχει "χωρίς λόγο". Ισως εννοείς να μην είναι επιθετική.
Αυτό θα συμβεί εάν στην οποιαδήποτε γατούλα φέρεσαι κι εσύ με ηρεμία και υπομονή και το κυριότερο σεβασμό στις ανάγκες της. Ωστόσο επειδή είναι ένα ζώο με αρκετή ενέργεια που θέλει να διοχετεύσει με το δικό του τρόπο, τα νύχια και τα δαγκώματα είναι μέσα στο πρόγραμμα.
Στο κρεβάτι μπορείς να την μάθεις να μην έρχεται κλείνοντας απο την αρχή την πόρτα του υπνοδωματίου σου. Στους καναπέδες όμως, από τη στιγμή που θα έχει πρόσβαση στο σαλόνι, θα ανεβαίνει.
Οσον αφορά τις ανάγκες της τα πράγματα είναι εύκολα με τις γάτες. Εδω έχουν σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι στα σκυλιά. Δηλαδή αρκεί να βάλεις ένα μικρό γατάκι στην αμμολεκάνη του, 2-3 φορές αρχικά. Μετά θα ξέρει να πηγαίνει μόνο του εκεί. Ακόμα και αν βγαίνει στην αυλή, καλό είναι να έχει την αμμολεκάνη του.
Πολύ καλές πληροφορίες για τις γάτες διαθέτει και αυτό το site: www.ailouros.gr

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πριν ένα μήνα βρήκα στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας στο Κάιρο δύο γατάκια μόλις λίγων ημερών. Δεν είχαν μέγεθος περισσότερο από 15 εκατοστά. Νιαούριζαν πεινασμένα και τα πλησίασα. Με το που βρέθηκα στο οπτικό τους πεδίο σήκωσαν τρίχα και άρχισαν το χαρακτηριστικό επιθετικό "πσουτ" "πσουτ".
Ενώ με το που τα είδα είχα κάθε διάθεση να τα πάρω, τουλάχιστον μέχρι να τους εξασφαλίσω την επιβίωση, αυτή η επιθετική συμπεριφορά (ίσως δικαιολογημένη) ήταν αποτρεπτική. Κανείς δεν θέλει στα καλά καθούμενα να βρεθεί χαρακομένος από δυο γατάκια που δεν ξέρεις τι κουβαλούν στα νυχάκια τους. Πιθανώς κάποιοι να μπορούν να το κάνουν, όχι όμως ο καθένας μας.

Τι κριμα...δεν κουβαλουσαν τιποτα στα νυχακια τους απο το οποιο να κινδυνευεις εσυ ξερεις αντε το πολυ κανενα ψυλλο που φευγει με φροντλαιν.. κα η αντιδραση τους ητα απολυτα φυσιολογικη γιατι δεν ηξεραν τις προθεσεις σου.. εαν καθοσουν λιγο τους εβαζες γαλατακι και τουα μιλουσες θα εβλεπες την επιθετικοτητα να αντικαθισταται απο μια περιεργεια.


Η μονη μου συμβουλη: μην εχεις στανταρ απαιτησεις αφησε ενα ζωο να το ανακαλυψεις στην πραξη , οτι κα να λεμε εαν παρεις δυο γατακια θα καταλαβεις τι εννοω και οτι προβληματα εχεις θα τα διορθωσουμε απο εδω στην πραξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Δυστυχώς η επιλογή γάτας είναι δύσκολη γιατί δεν έχεις τις περισσότερες φορές την δυνατότητα να δεις τους γονείς και την συμπεριφορά τους.
.

Επειδή παλιότερα είχα μια Σιαμέζα που ειχε γεννήσει τρεις φορές, εχω να σου πω οτι ο χαρακτήρας δεν κληρονομείται. Την γάτα την γνώριζα καλά και τον μπαμπά επίσης. Ομως ο χαρακτήρας κάθε μικρού ήταν διαφορετικός.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.