Προσωρινή εξαφάνιση

[Αθανασία]

Αχ, και πάνω που'λεγα στο "ψωρόγατο" και την Ισμήνη ότι "δεν έχω χάσει ποτέ γάτα"...
Παιδιά, πήγα μέσα να της δώσω να φάει (ψιλονιαούριζε προηγουμένως και ζητούσε), ΠΟΥΘΕΝΑ Η ΝΙΑΡΑ!!!
Έψαξα παντού, "κουδούνισα" τις κροκέτες της (ΠΑΝΤΑ τρέχει όταν τις ακούει), τίποτα...
Νιάραααα, Νιάραααα...
Στο μπαλκόνι τίποτα, στο διπλανό μπαλκόνι (μπας κι έριξε πήδο εκεί) ούτε, κατεβαίνω στον κήπο, πάω μέχρι τα σκουπίδια (συνήθιζε να πηγαίνει όταν ήταν έξω, όπως οι άλλες γάτες) φωνάζοντας τ'όνομά της και κουδουνίζοντας.
Καταλαβαίνετε πώς ένιωσα! Με παίρνει τηλέφωνο εκείνη την ώρα ο Δημήτρης, τ'ακούει αυτός : "πάει το γατί, αχ, εσύ φταις που δεν ήθελες να την κακομαθαίνω, με τις ιδέες σου να μην τρέχω να την ταϊζω, ορίστε, την άφησα για λίγο νηστικιά και πήδηξε απ'το μπαλκόνι..." Κλάμα να δείτε! Ισμήνη, εσύ έκλαιγες παιδί, εγώ που δεν το'ζησα στα παιδικά μου χρόνια τα'μπηξα τώρα τα κλάματα και τις υστερίες.
Και μου κακομίλησε από πάνω ο αναίσθητος, με είπε τρελή και τέτοια!
Άντε να βρω παρηγοριά...

Ώσπου μετά από λίγο τη βλέπω κάτω στον κήπο και τρέχω να τη μαζέψω! Δύσκολα, γιατί ήταν σοκαρισμένη και δεν ερχόταν. Πάλι η πεινάλα της μάς έσωσε (δούλεψε η "κροκετοκουδουνίστρα") και στη βιασύνη μου να την κλείσω μέσα της πάτησα και το ποδαράκι. Ευτυχώς η τρεχάλα που έριξε ήταν στη σκάλα, προς το διαμέρισμα. Ξέρει καλά το δρόμο.
Αγκαλιές, φαγάκι φυσικά, πάλι αγκαλιές και ένας φοβερός πονοκέφαλος για μένα. Την ψαχούλεψα, δε φάνηκε να έχει το παραμικρό. Τώρα πώς βρέθηκε κάτω...
Το γραφείο είναι πίσω, δεν άκουσα τίποτα. Δύο οι πιθανότητες: ή πήδηξε στην μπουκαμβίλια που φτάνει λίγο κάτω και παραπλεύρως του μπαλκονιού και κατέβηκε εύκολα χωρίς να χτυπήσει ή πήδηξε από το παράθυρο (μισάνοιχτο) που βλέπει στον πίσω κήπο με το γκαζόν (καθόλου τσιμέντο εκεί) και έπεσε "μαλακά". Ούτε "νιάου" ακούστηκε!

Κ α τ α τ ρ ό μ α ξ α !!!!!!!

Τώρα;;;
Προς το παρόν τα'κλεισα όλα, αλλά δε γίνεται να μη βγαίνει ούτε στο μπαλκόνι!
Άσε που ο Δημήτρης δε συμφωνεί καθόλου! Άμα θέλει να φύγει ας φύγει, λέει...

Αχ Νιαρούλα ζωηρούλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Αχ Αθανασια, καταλαβαινω την τρομαρα σου (εχω και την εξαφανιση του Μισκα και σε νιωθω απολυτα!) Ευτυχως γυρισε γρηγορα πισω!!! Αν εχει ηδη μαθει να βγαινει εξω λιγο δυσκολο να την κρατησεις μεσα... τι να πω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Αθανασία σε ποιό όροφο είσαι; Αν είσαι ψηλά μήπως εχει πάθει κάτι το γατί και δεν φαίνεται εξ όψεως;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

1ος όροφος.
Καλά δείχνει το γατί.
Lactoula, σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

Kι εγώ κατατρόμαξα μέχρι που είπες οτι βρέθηκε. Παρακολούθησέ τη να δεις προς τα που πάει στο μπαλκόνι και δες αν μπορείς να περιφράξεις το σημείο Eυτυχώς βρέθηκε γρήγορα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Όλγα μου σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον!

Η "παρακολούθηση" άρχισε! Η καημένη είναι υπό αυστηρή εποπτεία (όσο αντέξουμε).

Το πίσω παράθυρο δε θα ξανανοίξει ώστε να χωρά, άρα θα μας μείνει μόνο το μεγάλο μπαλκόνι για παρακολούθηση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

αντε με το καλο κ εσεις να βαλετε πλεγματα να ηρεμισετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Αμ! καλά κάνω εγώ και δεν τους αφήνω να πάνε πουθενά...
Εχω το κεφάλι μου ήσυχο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Κι εγώ ανησύχησα στην αρχή! Πάλι καλά που βρέθηκε!
Συμφωνώ με maxi... Ακόμα και στο μπαλκόνι όποτε βγαίνει φοβάμαι πάρα πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα Χαρισιάδου]

Ο Nerino "την έκανε"...

Πριν από πέντε χρόνια ο Nerino, που τώρα πια μένει μόνο με την μητέρα μου, αποφάσισε να φύγει από τον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας μέσω...μπαλκονιού !!!Έδινα πανελλήνιες τότε και ξαφνικά το βράδυ μεταξύ έκθεσης και λατινικών ο Νερίνο εξαφανίστηκε. Στις τρείς μετά τα μεσάνυχτα, που καταλάβαμε ότι το γατί λείπει, αρχίσαμε να ψάχνουμε παντού: ντουλάπες, ντουλάπια, πλυντήριο και σε ακόμα πιο απίθανα μέρη. Π Ο Υ Θ Ε Ν Α. Μόνη διαφυγή το μπαλκόνι (προφανώς προσπάθησε να κυνηγήσει κάτι στην κουπαστή κι έχασε την ισορροπία του)!!!Αρχίσαμε να ψάχνουμε στο πεζοδρόμιο κάτω από την πολυκατοικία και στους σκουπιδοντενεκέδες (σε περίπτωση που είχε πεθάνει από την πτώση και κάποιος τον περιμάζεψε και τον πέταξε, να βρούμε τουλάχιστον το πτώμα, ΦΡΙΚΗ!!!). Μόλις ξημέρωσε άρχισα να ρωτάω τους μαγαζάτορες αν είδαν το γατί μου, αλλά τζίφος...Μετά ανάρτησα παντού στην γειτονιά αγγελίες για εξαφάνιση γατιού. Πάνω που πίστευα ότι δεν θα τον ξαναδώ (κι επίσης ότι θα πατώσω στις Πανελλήνιες) λάβαμε ένα τηλεφώνημα από μία κυρία που τον είχε βρεί. Η ειρωνεία είναι ότι στο μαγαζί που τον βρήκε η κυρία είχα ρωτήσει το ίδιο πρωί και μου είπαν ότι δεν είχαν δεί τίποτε. Το μαγαζί ήταν μία πιτσαρία ακριβώς κάτω από την πολυκατοικία μας και ο γάτος αφού έπεσε από το μπαλκόνι -και δυστυχώς χτύπησε- βρήκε καταφύγιο σ'ενα από τα κουτιά διανομής πίτσας κι έμεινε εκεί ακίνητος και φοβισμένος για 20 ώρες. Όταν τον βρήκαμε δεν μπορώ να σας περιγράψω την χαρά μας. Κι ας ήταν χτυπημένος από την πτώση. Επί ένα μήνα τον είχαμε "στα χέρια" για να φάει, να ενεργηθεί κ.λ.π. Τότε συνειδητοποίησα πόσο πολύτιμος ήταν για' μένα...Μετά από τον μήνα "αναπηρίας" ο γάτος μας επανήλθε πλήρως - χωρίς το παραμικρό κουσούρι- και έκτοτε δεν μας ξαναλαχτάρισε...Τώρα κοντεύει τα 7 και χαίρει άκρας υγείας! Περιττό να αναφέρω το -καλοπροαίρετο- δούλεμα από τους συμμαθητές μου τότε: ρε σύ Κατερίνα, παρήγγειλα πίτσα χτες και εκεί που άνοιξα το κουτί πετάχτηκε ένα γατί . Αυτά για το πολύτιμο βρωμογατάκι, τον Nerino και την σύντομη εμπειρία εξαφάνισης που μας "χάρισε".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

ΩΧ!!!!!!??????? Η Νιάρα πήδηξε τελικα Αθανασία? μμμμμ ο πρωτος ειναι επίφοβος όροφος για τις γατες (μονο για διαφυγη ευτυχως). Λοιπόν: κ α λ α μ ω τ η να βάλεις. Η Νιαρα ειναι μαθημενη να μπαινοβγαινει και δεν φοβαται (ο φοβος φυλαει τα ερμα) και θα την ξανακανει. Αλλα μην ανησυχεις τοσο βρε Αθανασια μου! Την περιοχη την ξερει, δεν ειναι βουτυροπαιδο η Νιαρα, να χτυπησει μαλλον απιθανο (και ο σιβα ειχε πεσει απο τον 1ο), κι ασε που οι γατες κοκαλωνουν απο φοβο και μενουν σε ενα σημειο. Τωρα βεβαια η τρομαρα που πηρες ειναι πολυ δικαιολογημενη (κι εγω που κανω την εξυπνη, οταν χανω το Σιβα, ο οποιος κρυβεται σε κατι απιθανα μερη, ΤΑ ΠΑΙΖΩ). Ψυχραιμιαααα....
Επρεπε να με παρεις ενα τηλεφωνο καλε! Ειμαι καλος καθησυχαστής!!!
ΥΣ Ο μπαμπας μου παντως την εχασε (μαλλον νεκρη) τη μια γατουλα που ειχε στειρωσει, η οποια ανεβοκατεβαινε απο τον 1ο στο μπαλκονι, εμενε και στο σπιτι, και γενικως εκανε οτι της καπνιζε....αλλα δυστυχως του ηταν αδυνατον να την περιορισει, λογω κατασκευης μπαλκονιου και χαρακτηρα (αλητρω) γατας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

"Ευτυχώς η τρεχάλα που έριξε ήταν στη σκάλα, προς το διαμέρισμα. Ξέρει καλά το δρόμο."
Και μαλλον η Νιαρα για να ριχνει τρεχαλες, ήταν πολυ άνετη και δεν της καιγοταν καρφι.....και τη βλεπω να το ξανακανει....οποτε εαν μπορεις βαλε καλαμωτη, πλεγμα οτιδηποτε, αλλα μην την περιορισεις μονο μεσα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Κατερίνα, ο 4ος είναι πιο δύσκολη περίπτωση. Αφού επέζησε, πάλι καλά!
Μετά από καιρό αυτές οι ιστορίες φαντάζουν πιο ανώδυνες (όταν έχουν αίσιο τέλος), ξέρουμε πολύ καλά όμως πώς νιώσαμε και πόσο πολύτιμο μάς είναι το γατάκι μας.
Αργότερα τι έγινε; Ξαναπροσπάθησε ποτέ να φύγει; Τον κλείσατε μέσα ή τον αφήνατε πάλι στο μπαλκόνι;

Η Νιάρα ξαναβγήκε στο μπαλκόνι (αφού μου πέρασε το πρώτο σοκ) με παρακολούθηση όπως είπα. Το γατί ("βρωμογάτι" που την είπε κι ο Δημήτρης/πάντα τρυφερά ) είχε τη συνηθισμένη του συμπεριφορά, δεν έκανε καμιά προσπάθεια να κατεβεί. Καταλήγουμε στο ότι θα έπεσε κατά λάθος από το περβάζι του πίσω παράθυρου (παραπάτησε ή πήγε να κυνηγήσει κάτι. Την είχα δει παλιά στον κήπο να πέφτει στα καλά καθούμενα από τον καλλιστήμονα που της άρεσε να σκαρφαλώνει (~1/2 ύψος, αλλά τότε ήταν και η ...μισή) μαλακά στο χώμα, χωρίς ούτε "άου" ούτε τίποτα.

Εμένα πιο μεγάλος φόβος μου είναι μην ήθελε να βγει και το ξανακάνει στην πρώτη ευκαιρία! Την κρατάμε μέσα μόνο λόγω των κινδύνων έξω, αλλιώς θα την αφήναμε από μόνοι μας να βολτάρει. Ο Δημήτρης εξακολουθεί να το θεωρεί φυλακή. Στη "διακήρυξη δικαιωμάτων" που έθεσε η Ladycat υπάρχει και το δικαίωμα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ των ζώων, να μην τα περιορίζουμε... Για το καλό τους το κάνουμε, βέβαια, αλλά "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα" μού φαίνεται η υπόθεση.

Το μπαλκόνι τουλάχιστον είναι καλό υποκατάστατο του έξω (ικανοποιεί και την περιέργειά της που θέλει να τα χαζεύει ΟΛΑ!). Με το ζόρι μέσα δεν μπορώ να την κρατώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

ΩΧ!!!!!!??????
** κι ασε που οι γατες κοκαλωνουν απο φοβο και μενουν σε ενα σημειο.
**
ΥΣ Ο μπαμπας μου παντως την εχασε (μαλλον νεκρη) τη μια γατουλα που ειχε στειρωσει, η οποια ανεβοκατεβαινε απο τον 1ο στο μπαλκονι, εμενε και στο σπιτι, και γενικως εκανε οτι της καπνιζε....αλλα δυστυχως του ηταν αδυνατον να την περιορισει, λογω κατασκευης μπαλκονιου και χαρακτηρα (αλητρω) γατας.

Ισμήνη, thanks. Δυστυχώς αυτή παραείναι (ΑΛΑ)Νιάρα και δεν κοκάλωσε να μείνει εκεί που έπεσε! Ούτε νιαούρισε. Αλλιώς θα λύναμε τουλάχιστον το μυστήριο αν έπεσε από το μπροστινό μπαλκόνι ή το πίσω παράθυρο (2 οι κήποι).
Δεν έδειξε καν τρομαγμένη η άτιμη ούτε έψαχνε. Είναι μέσα σχεδόν δυο μήνες τώρα κι όταν βγήκε σουλατσάρισε στη γειτονιά σαν να μην πέρασε μια μέρα!
Αφού την είδα σε παλιά αγαπημένη της θέση: δίπλα στο θάμνο να κοιτάει από τα κάγκελα της γκαραζόπορτας προς τα έξω (ούτε κοιτούσε προς το μπαλκόνι!).

Ελπίζω να μην το ξανακάνει, αλλά ναι, δε θα την κλείσω τελείως μέσα να σκάσει! Και να σκάσουμε, αφού σήτες δεν έχουμε καλέ!!!

Υ.Γ. κρίμα για τη γατούλα του μπαμπά σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Αθανασία μάλλον πήδηξε και δεν έπεσε γι αυτο δεν "κοκάλωσε". Οπότε περιόρισε την στο μπαλκονι αν μπορεις. Γιατι το "εξω" δεν ειναι ασφαλες για τις ριψοκινδυνες γατες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Εμένα πιο μεγάλος φόβος μου είναι μην ήθελε να βγει και το ξανακάνει στην πρώτη ευκαιρία! Την κρατάμε μέσα μόνο λόγω των κινδύνων έξω, αλλιώς θα την αφήναμε από μόνοι μας να βολτάρει. Ο Δημήτρης εξακολουθεί να το θεωρεί φυλακή. Στη "διακήρυξη δικαιωμάτων" που έθεσε η Ladycat υπάρχει και το δικαίωμα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ των ζώων, να μην τα περιορίζουμε... Για το καλό τους το κάνουμε, βέβαια, αλλά "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα" μού φαίνεται η υπόθεση.

οταν λενε να μηντα περιοριζουμε μαλλον τα κλουβια εννοει ο νομος καλε κ οχι τις γατες μας στο διαμερισμα που εχουν απλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

οταν λενε να μηντα περιοριζουμε μαλλον τα κλουβια εννοει ο νομος καλε κ οχι τις γατες μας στο διαμερισμα που εχουν απλα

Μωρέ () η διακήρυξη λέει και ότι έχουν δικαίωμα να αναπαράγονται ελεύθερα, άστο, κάνουμε πολλά για το καλό τους που είναι υπό αμφισβήτηση.
Αλλά, όπως είπε κι ο γιατρός όταν συζήτησα μαζί του το θέμα εγκλεισμού/στείρωσης (που διαφωνεί ο Δημήτρης ότι πάμε κόντρα στη φύση τους), και το γεγονός ότι τη θεραπεύαμε με φάρμακα και επεμβάσεις κόντρα στη φύση είναι! Γιατί η φύση, λέει, με την επιλογή κρατάει τους ισχυρούς και αφήνει τους αδύναμους (ή άτυχους) να πεθάνουν.

Μέσα θα μείνει η Νιάρα, δεν το συζητώ, απλώς θα προσπαθήσω να περιορίσω τις υστερίες μου (τ'άκουσε χοντρά ο άνθρωπος , εννοώ το Δημήτρη). Στο μπαλκόνι είναι πάλι η Νιάρα και τη βλέπω μια χαρά. Ας ήξερα τουλάχιστον ότι ήταν το παράθυρο (ασφαλίστηκε αυτό) και θα ησύχαζα!
Πλέγμα κ.λ.π. δε μας σώζουν, γιατί σκαρφαλώνει στην αγαπημένη της γιούκα έτσι κι αλλιώς. Που είναι και το καλύτερο ονυχοδρόμιο, η ανάγκη και η διασκέδασή της! Πώς να της το στερήσω κι αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

πλεγμα στο παραθυρο που την κοπανισε καλε οχι στο φυτο της βρε αμα μιλαει ο δημητρης λες κ ακουωφ το κυριακο εξαιτιας του εχει μεινει αστειρωτος ο πισσας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Το παράθυρο ΟΚ, ανοίγει μόνο μια χαραμάδα για να κάνει ρεύμα και η Νιάρα δε χωράει!
Την πάτησε η αλήτισσα!

Για στείρωση τον έπεισα εγώ, σιγά μην κάνουν ό,τι θέλουν οι άντρες!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα Χαρισιάδου]

Δεν ξαναπροσπάθησε...

Από τότε που συνέβη το περιστατικό αυτό (εδώ και πέντε χρόνια) δεν ξαναείχαμε πρόβλημα. Φυσικά και τον αφήναμε να βγαίνει στο μπαλκόνι, δεν μπορούσαμε να του στερήσουμε την μοναδική επαφή με τον "έξω κόσμο" που είχε. Τρελλαινόταν και εξακολουθεί να τρελλαίνεται με το να χαζεύει το απορριματοφόρο, όταν αυτό περναέι !!! Προφανώς εκείνο το βράδυ κάτι τον τρόμαξε κι έχασε την ισορροπία του ή κυνηγούσε κάτι. Πάντως και πλέγμα που βάλαμε μετά από το περιστατικό αυτό, δεν έκανε τίποτα. Εξακολουθούσε ν'ανεβαίνει στην κουπαστή. Μόνος του βαρέθηκε και έκοψε την κακή συνήθεια ν΄ανεβαίνει εκεί (μέχρι τότε, βέβαια, παθαίναμε υστερία κάθε φορά που τον βλέπαμε εκεί...). Το παράξενο και ευτυχές είναι ότι παρόλο που έπεσε από τον τέταρτο δεν έσπασε τίποτα. Απλώς συμπιέστηκε το κάτω μέρος της σπονδυλικής του στήλης και είχε, λόγω αυτού, προσωρινή (για ένα μήνα) αναπηρία. Και το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι δεν του έμεινε κανένα κουσούρι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.