Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
06-09-06
20:19
Γιατί οι ιδιωτικές εταιρείες πολέμου… συμφέρουν
Το ότι ο ιδιωτικός τομέας σήμερα αναλαμβάνει και "πολεμική δράση", έχει τη βάση του προφανώς στην πολιτική του ακραίου οικονομικού νεοφιλελευθερισμού που τα τελευταία χρόνια ακολουθεί η Αμερική. Μια πολιτική που ευαγγελίζεται την ιδιωτικοποίηση όλων των τομέων της δημόσιας ζωής. Ταυτόχρονα, η γεωπολιτική στρατηγική των ΗΠΑ που χαρακτηρίζεται από τις διαρκείς στρατιωτικές επεμβάσεις και τα πολλαπλά πολεμικά μέτωπα, απαιτεί ολοένα και περισσότερους στρατιώτες. Από το τέλος όμως του Ψυχρού Πολέμου το 1989, μέχρι τις μέρες μας, ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών έχει μειωθεί κατά το ένα τρίτο. Και δεν επαρκεί για τις σύγχρονες ανάγκες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής.
Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που οδηγούν στην ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της δράσης των εταιρειών παροχής πολεμικών υπηρεσιών:
-Όπου η δράση του τακτικού στρατού και των ιδιωτικών στρατών που ανήκουν σε εταιρείες είναι παράλληλη (όπως συμβαίνει σήμερα στο Ιράκ), οι ιδιώτες-στρατιώτες βοηθούν στην εμφάνιση μικρότερου αριθμού απωλειών του τακτικού στρατού, φροντίζοντας έτσι το γόητρο των ΗΠΑ. Όπως λέει σε συνέντευξή του στον Εξάντα ο Αμερικανός δημοσιογράφος Μπάρι Γέομαν, ειδικός σε θέματα ιδιωτικών στρατιωτικών εταιριών "αν άρχιζαν να γυρίζουν πίσω μέσα σε σακούλες πτωμάτων Αμερικανοί στρατιώτες, θα δημιουργούνταν τεράστιος δημόσιος ντόρος. Ενώ αν συμβεί το ίδιο με θύματα ιδιώτες, δεν ακούγεται και τόσο στις ειδήσεις. Δεν είναι όπως με τους 19χρονους στρατιώτες με τα κόκκινα μάγουλα… Πρόκειται πιο πολύ για έμπειρους ενήλικες που δεν προκαλούν την ίδια συμπόνια".
-Όπου, πάλι, η δράση του στρατού κρίνεται ασύμφορη για λόγους πολιτικούς, οι ιδιωτικές πολεμικές εταιρείες αποτελούν μια πολύ καλή λύση. Έτσι, αποφεύγεται και εδώ το πολιτικό κόστος που πάντα συνοδεύει τα θύματα στρατιώτες, ενώ στη συνείδηση της διεθνούς κοινής γνώμης και στο διπλωματικό χάρτη δεν καταγράφεται μια "εισβολή σε ξένη χώρα"… αλλά μια απλή επιχειρηματική δραστηριότητα. Στη Λατινική Αμερική για παράδειγμα ιδιωτικές εταιρίες σαν την DynCorp στελεχώνουν το πρόγραμμα Plan Colombia. Ένα πρόγραμμα που ενώ επισήμως αφορά στην καταστροφή των φυτειών της κόκας, στα πλαίσια του, μισθοφόροι εταιριών έχουν συχνά βρεθεί σε ένοπλες συρράξεις με αντάρτες και αγρότες που αντιστέκονται.
-Αν σκεφτεί κανείς το ότι η Αμερικανική κυβέρνηση μπορεί να επιτρέψει σε μια εταιρεία να δραστηριοποιηθεί στην Κολομβία ή αλλού με μεγάλη ευκολία, ενώ είναι ιδιαιτέρως πιο δύσκολο το Κογκρέσο να αποφασίσει την αποστολή Αμερικανικού στρατού στη χώρα αυτή, αντιλαμβάνεται εύκολα και μια ακόμη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί η δράση των εταιρειών αυτών.
-Επίσης, το ότι μια σειρά από προβλήματα καταστρατήγησης της διεθνούς νομιμότητας μπορούν να ξεπεραστούν μέσω της χρήσης των εταιρειών του είδους, αποτελεί και αυτό έναν παράγοντα… που αυξάνει τις δουλειές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και αυτό των Βαλκανίων της δεκαετίας του '90. Ενώ τότε, επισήμως, η Αμερικανική κυβέρνηση είχε κηρύξει εμπάργκο στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας και στις δύο πλευρές της σύγκρουσης (Σέρβους και Κροάτες), έδωσε στην εταιρεία MPRI την άδεια να εκπαιδεύσει το στρατό της Κροατίας…
-Αλλά και η ουσιαστική ανυπαρξία νομικού πλαισίου κάτω από το οποίο μπορούν οι μισθοφόροι-υπάλληλοι των εταιρειών αυτών να προσαχθούν στη δικαιοσύνη για οποιοδήποτε έγκλημα πραγματοποιήσουν στην χώρα που δραστηριοποιούνται, θεωρείται και αυτή ένα προσόν…
ert.gr/exandas
Το ότι ο ιδιωτικός τομέας σήμερα αναλαμβάνει και "πολεμική δράση", έχει τη βάση του προφανώς στην πολιτική του ακραίου οικονομικού νεοφιλελευθερισμού που τα τελευταία χρόνια ακολουθεί η Αμερική. Μια πολιτική που ευαγγελίζεται την ιδιωτικοποίηση όλων των τομέων της δημόσιας ζωής. Ταυτόχρονα, η γεωπολιτική στρατηγική των ΗΠΑ που χαρακτηρίζεται από τις διαρκείς στρατιωτικές επεμβάσεις και τα πολλαπλά πολεμικά μέτωπα, απαιτεί ολοένα και περισσότερους στρατιώτες. Από το τέλος όμως του Ψυχρού Πολέμου το 1989, μέχρι τις μέρες μας, ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών έχει μειωθεί κατά το ένα τρίτο. Και δεν επαρκεί για τις σύγχρονες ανάγκες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής.
Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που οδηγούν στην ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της δράσης των εταιρειών παροχής πολεμικών υπηρεσιών:
-Όπου η δράση του τακτικού στρατού και των ιδιωτικών στρατών που ανήκουν σε εταιρείες είναι παράλληλη (όπως συμβαίνει σήμερα στο Ιράκ), οι ιδιώτες-στρατιώτες βοηθούν στην εμφάνιση μικρότερου αριθμού απωλειών του τακτικού στρατού, φροντίζοντας έτσι το γόητρο των ΗΠΑ. Όπως λέει σε συνέντευξή του στον Εξάντα ο Αμερικανός δημοσιογράφος Μπάρι Γέομαν, ειδικός σε θέματα ιδιωτικών στρατιωτικών εταιριών "αν άρχιζαν να γυρίζουν πίσω μέσα σε σακούλες πτωμάτων Αμερικανοί στρατιώτες, θα δημιουργούνταν τεράστιος δημόσιος ντόρος. Ενώ αν συμβεί το ίδιο με θύματα ιδιώτες, δεν ακούγεται και τόσο στις ειδήσεις. Δεν είναι όπως με τους 19χρονους στρατιώτες με τα κόκκινα μάγουλα… Πρόκειται πιο πολύ για έμπειρους ενήλικες που δεν προκαλούν την ίδια συμπόνια".
-Όπου, πάλι, η δράση του στρατού κρίνεται ασύμφορη για λόγους πολιτικούς, οι ιδιωτικές πολεμικές εταιρείες αποτελούν μια πολύ καλή λύση. Έτσι, αποφεύγεται και εδώ το πολιτικό κόστος που πάντα συνοδεύει τα θύματα στρατιώτες, ενώ στη συνείδηση της διεθνούς κοινής γνώμης και στο διπλωματικό χάρτη δεν καταγράφεται μια "εισβολή σε ξένη χώρα"… αλλά μια απλή επιχειρηματική δραστηριότητα. Στη Λατινική Αμερική για παράδειγμα ιδιωτικές εταιρίες σαν την DynCorp στελεχώνουν το πρόγραμμα Plan Colombia. Ένα πρόγραμμα που ενώ επισήμως αφορά στην καταστροφή των φυτειών της κόκας, στα πλαίσια του, μισθοφόροι εταιριών έχουν συχνά βρεθεί σε ένοπλες συρράξεις με αντάρτες και αγρότες που αντιστέκονται.
-Αν σκεφτεί κανείς το ότι η Αμερικανική κυβέρνηση μπορεί να επιτρέψει σε μια εταιρεία να δραστηριοποιηθεί στην Κολομβία ή αλλού με μεγάλη ευκολία, ενώ είναι ιδιαιτέρως πιο δύσκολο το Κογκρέσο να αποφασίσει την αποστολή Αμερικανικού στρατού στη χώρα αυτή, αντιλαμβάνεται εύκολα και μια ακόμη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί η δράση των εταιρειών αυτών.
-Επίσης, το ότι μια σειρά από προβλήματα καταστρατήγησης της διεθνούς νομιμότητας μπορούν να ξεπεραστούν μέσω της χρήσης των εταιρειών του είδους, αποτελεί και αυτό έναν παράγοντα… που αυξάνει τις δουλειές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και αυτό των Βαλκανίων της δεκαετίας του '90. Ενώ τότε, επισήμως, η Αμερικανική κυβέρνηση είχε κηρύξει εμπάργκο στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας και στις δύο πλευρές της σύγκρουσης (Σέρβους και Κροάτες), έδωσε στην εταιρεία MPRI την άδεια να εκπαιδεύσει το στρατό της Κροατίας…
-Αλλά και η ουσιαστική ανυπαρξία νομικού πλαισίου κάτω από το οποίο μπορούν οι μισθοφόροι-υπάλληλοι των εταιρειών αυτών να προσαχθούν στη δικαιοσύνη για οποιοδήποτε έγκλημα πραγματοποιήσουν στην χώρα που δραστηριοποιούνται, θεωρείται και αυτή ένα προσόν…
ert.gr/exandas
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
maxi2
Δραστήριο μέλος
Η maxi2 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 58 ετών και μας γράφει από Λέρος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 621 μηνύματα.
06-09-06
21:02
Απο τις ημέρες του Βιετνάμ οι άνθρωποι που στρατολογήθηκαν ήταν φτωχοί, χωρίς μόρφωση και χωρίς εργασία..
'Ετσι λοιπόν ήταν μια ευκαιρία για αυτούς να κάνουν κάτι "χρήσιμο"..
Τα ίδια τότε.... τα ίδια τώρα.....
Τίποτα δυστυχώς δεν αλλάζει σε αυτόν τον κόσμο.. Τα συμφέροντα είναι υπεράνω όλων....
Δυστυχώς....
But I feel I’m growing older
And the songs that I have sung
Echo in the distance
Like the sound
Of a windmill going round
I guess Ill always be
A soldier of fortune
Deep Purple "Soldier of Fortune"
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
