Πώς βρήκατε την τελευταία σας γάτα;

[Αθανασία]

Νιάρα

Η Νιάρα μάς βρήκε και αποφάσισε να μείνει μαζί μας.
Κοιμόταν στο αυτοκίνητό μας, πιθανότατα αφού την άφησε η μάνα της (2,5-3 μηνών), ώσπου μια μέρα έκανε αισθητή την παρουσία της με τα γλυκά της "άαου". Σιγά σιγά βρήκε θέση στον κήπο μας, στο γκαράζ, μετά στο μπαλκόνι και τώρα όλο το σπίτι δικό της είναι! Μας κέρδισε με την αξία της!


ΝΙΑΡΑ ΜΟΥ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nobodys_Wife]

Την Georgie μου την έκανε δώρο ο δεσμός μου, γιατί μου έλειπαν πολύ τα δικά μου γατάκια .. Σαν φοιτήτρια δεν μπορούσα να τα πάρω και τα δυο μαζί μου .. Οπότε προς το παρών είμαστε οι δυό μας ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Τον Σαββα μου, μου τον δωσανε τα ξαδερφια μου απο τυψεις που χασανε το μωρο μου... Αλλα εχει παρει αξια την θεση στην καρδια μας με τα ναζια που μας κανει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Η τελευταία μου γάτα μάλλον θεωρείται η Silmoril, μιας κ ο Elrik χάθηκε… Τη βρήκα μαζί με τον αδελφό της σε μια βόλτα στο δασάκι. Δεν είχα σκοπό να τα πάρω, αλλά εκεί κοντά είχε σκυλιά που τα τριγύριζαν, κ αυτά ήταν μικρούλια γύρω στον 1 μήνα. Αφού τα κουβαλήσαμε με τον αδελφό μου σε διάφορα μέρη για περισσότερη ασφάλεια, τελικά τίποτα δεν μας φάνηκε κατάλληλο κ τα πήραμε σπίτι, κάτι που εξόργισε πλήρως τον πατέρα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Τον Ασπρούλη τον βρήκα απο αγγελία σε εφημερίδα. Τον χαρίζανε και τον πήρα σαν δώρο έκπληξη στον άντρα μου. 'Ηταν 4 μηνών (πριν 3,5 χρόνια) και πολύ γλυκούλης. Με κέρδισε αμέσως μόλις τον είδα και απο τότε είναι ο αγαπημένος μου.
Τον Ξανθούλη τον πήρε ο άντρας μου πάλι απο αγγελία για δώρο σε μένα (μιας και ο Ασπρούλης άσπρο με μαύρο ταιριάζει στα χρώματα του Χρήστου), έτσι ο Ξανθούλης (άσπρος με ξανθό ταίριαζε σε μένα), αλλά έγινε ο αγαπημένος του.
Τώρα ο Ζιζού τον βρήκαμε στη μηχανή ενός αυτοκινήτου 2 μηνών πλάσμα (άσπρος & ξανθό και αυτός) και προς το παρών μας σπάει τα νεύρα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Ο ΤΥΧΕΡΟΥΛΗΣ

Πριν 4 βδομάδες περίπου γεννήθηκα με άλλα 4 γατάκια μέσα σε μία γλάστρα ,αλλά η μαμά μας -λόγω απειρίας υποθέτω-δεν μας φρόντισε, με αποτέλεσμα να πεθάνουν τα αδερφάκια μου. Εγώ ήμουν ο πιο ζωηρός φαίνεται γι'αυτό και έζησα, δίχως να το πάρει χαμπάρι όμως η μαμά Σοφία αφού με είχε καλά κρυμμένο η γατομάνα μου.Πριν μία εβδομάδα με μεταφέρανε και με αφήσανε στην αυλή της ανθρώπινης μαμάς μου ,αλλά επειδή εκείνη έλειπε σε διακοπές έμεινα νηστικός για περίπου 6 ημέρες. Εκείνη γυρίζοντας και αφού έμαθε για το γεγονός , με βρήκε ,και αφού με πήρε αγκαλίτσα και με τάισε, με έβαλε στα ζεστά για να κοιμηθώ επιτέλους χορτάτος.Ένα πολύ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην θεία ladycat που μας προμήθευσε με ειδικό γαλατάκι.Τώρα πλέον αισθάνομαι ασφάλεια , αν και έχω μια τεράστια γάτα -επ' ονόματι Μαυρούλα-να με ακολουθεί σε κάθε μου βήμα.Ισως με κοιτάει τόσο παράξενα γιατί λόγω μεγέθους με περνάει για ποντικάκι.
Αυτή ήταν η ιστορία μου και ελπίζω αφού μεγαλώσω λίγο να βρεθεί κάποια οικογένεια να με υιοθετήσει και να με αγαπήσει όπως με αγάπησαν εδώ.
(Η εικόνα βρίσκεται στο τέλος του κειμένου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Αχ είναι κουκλάκι! Ίδιος ο Χουζούρης μου μικρός!!! Μην τον δώσεις μωρέ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Αν δεν τον δώσω, σκέφτομαι να τον αφήσω έξω στην αυλή καλή μου ,γιατί από την μία βλέπω την μικρή μου που αναζητά το έξω και νιώθω ότι την έχω φυλακισμένη ,και από την άλλη κάθε βδομάδα βρίσκω γατάκια και δεν είναι δυνατόν να τα μαζεύω όλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Τί κακό κι αυτό να βρίσκουμε διαρκώς γατάκια...
Το θέμα είναι ότι στην αυλή διατρέχει ένα σωρό κινδύνους...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Θα τον μεγαλώσω πρώτα , δεν πρόκειται να τον αφήσω έτσι μικρούλι βρε έξω.Και όταν με το καλό φτάσει στην κατάλληλη ηλικία θα στειρωθεί κιόλας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[melpo2538]

Είναι κουκλάκι το γατούλι! Και πολύ τυχερό!
Οσό για τις δικές μου:
Η Κυνηγετικιά ήταν η πρώτη μας γάτα και ήρθε μόνη της και γέννησε την Κανελιά.
Ο Γουργούρης ήρθε μόνος του
Ο Τίγρης, ο Μαλλιαρός, η Πιτσιλιά και η Λίνα είναι παιδιά της Κανελιάς που γεννήθηκαν πέρσι.
Ο Αγελαδίτσας και η Κυνηγούλα είναι παιδιά της Κυνηγετικιάς που παρ' ότι γεννήθηκαν στο σπίτι της γειτόνισσας, εγκαταστάθηκαν στην αυλή μας.
Την Χουζουρίτσα την βρήκα κατατρομαγμένη μέσα σε κάτι ξύλα και το αδερφάκι της στην αποθήκη. Τα 2 γατάκια ήταν παιδιά της Κυνηγετικιάς, που από τότε αγνοείται ...
... και τέλος τα 3 κανελάκια Γουρούνης, Κανελίτσα και Στραβή που πρόσφατα βρήκαν όνομα είναι παιδιά της Κανελιάς. Την Στραβή την χαρίσαμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ballu]

Εγ'ω ψήφισα άλλο καθώς ο Ginger ήταν δώρο ενός φίλου, τον είχαν αφήσει σε κτηνιατρείο και πέρασε πολλούς μήνες σε κλουβί μέχρι να βρεθεί σπίτι γι αυτόν.Η οικογένεια που τον είχε έιχε πολλά γύρω στα 15 και δύο σκυλιά , ένα πρόβλημα υγείας τους ανάγκασε να μειώσουν τον πληθυσμό και έτσι ο G έπρεπε να βρέι άλλο σπίτι.Εχεί απίστευτα καλό χαρακτήρα, δεν ανταπέδωσε ούτε ένα χι ούτε ένα γρύλισμα της Μπαλλούς..Η Μπαλλού απο την άλλη ήρθε σπίτι μας σε ηλικία μόλις 23 ημερών γιατί η μαμά της την εγκατέλειψε και δεν τη άφηνε να θηλάσει.Περάσαμε μια εφιαλτική περίοδο μέχρι να ξεπεράσει το δάγκωμα αλλά ευτυχώς τα καταφέραμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[royf]

πως βρηκατε τις γατες σας?

εδω θα μπορουμε να γραφουμε με ποιο τροπο γνωρισαμε τους τετραποδους φιλους μας αλλα και τι απροοπτα μας προκαλεσαν αυτα χωρις να το θελουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γωγω]

τον Αχιλλεα τον βρηκα στο παρκο που εχουμε κατω απο την πολυκατοικια..
υπηρχε μια γατα που ειχε γεννησει και ειχε κανει 4 γατακια, αυτος που αφησε τον Αχιλλεα θεωρησε οτι ενταξει 4 εχει η αδεσποτη γατα θα φροντιζει και ενα αυτο 5, αλλα δεν ηταν ετσι, γιατι φυσικα η γατα δε δεχετε ξενα γατια, και παρα λιγο το προλαβα να το ξεσκισει...

απροοπτο δε μου εκανε κανενα, ουτε καν μια ζημια.. απο το πρωτο του λεπτο μεγαλωσε με τον σκυλο που ειχα και μαλιστα εμαθε παρα πολλα απο αυτον, και σε συμπεριφορα και σε χαρακτηρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Τον Σάκη τον βρήκα στην αυλή του σπιτιού που πήγα να μείνω όταν πέρασα στο πολυτεχνείο. Ήταν μαζί με την μαμά του και τα 3 αδερφάκια του τα οποία αρχικά τάιζε η θεία μου και στη συνέχεια εγώ. Δυστυχώς σταδιακά χάθηκαν όλα και έμεινε μόνο ο Σάκης οπότε τον υϊοθέτησα και επισήμως μέσα στο σπίτι.

Κάτι τραγικό δεν μου έχει κάνει. Στην αρχή είχαμε πρόβλημα με τα σκουπίδια τα οποία πείραζε όταν του μύριζε κάτι 'ενδιαφέρον' μέσα αλλά το έκοψε. Επίσης κατά την άνοιξη πάει και ξαπλώνει σε κάτι ξερά χόρτα τα οποία κολλάνε στην γούνα του, τα μεταφέρει σπίτι και γεμίζει με αυτά όλο τον κόσμο! Κάτι τέτοιες στιγμές μου έρχεται να το καθαρίσω αλλά περιορίζομαι στο χτένισμα του γάτου και στο καθάρισμα του σπιτιού. Άλλωστε τι φταίει κι αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

την Τσικι τη βρηκα κατω απο τον καδο.ηταν ερωτας με την πρωτη ματια.

ουτε η Τσικι κανει ζημιες,ευτυχως,γιατι αλλιως θα με ειχαν σουταρει...το μονο εκνευριστικο που εχει ειναι την ωρα του φαγητου.μπορει να κοιμαται επι ωρες και μολις εμεις καθομαστε να φαμε το παιρνει ειδηση κι ερχεται τρεχοντας με το ματι μισοκλειστο,καθεται κατω απο την καρεκλα μου,σηκωνεται στα δυο ποδια και με την μπροστινη της πατουσιτσα με σκουνταει στο χερι για να της δωσω κατι.αυτο συνεχιζεται μεχρι να χορτασει,οποτε εγω δεν ευχαριστιεμαι το φαγητο και σπαω το κεφαλι μου τι να βρω να της δωσω.μια φορα που της φωναξα(αμαν βρε Τσικι,ασε με να φαω)εφυγε και πηγε καθισε στην κουνια της και μου κραταγε μουτρα δεν το κανει σε κανεναν αλλο αυτο,και μου κανει εντυπωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εχουμε και λεμε

1. την χουχουδιτα την εσωσα απο πετ σοπ
2 το χιονακι χρυσοπληρωνοντας το το ιδιο γιατι κανεις δεν το παιρνει επειδη γρατσουνουσε...μετα απο ενα μηνα αγγαλιας εσιαξε
3 Τον βουλιτσο τον εσωσα απο μηχανη αυτοκινητου, προεκυψε ερως τρελος και απο τοτε ειναι γατος πριβε, εμφανιζεται μονο σε μεναουτε καν σε γιατρο δεν παει...
4 τον Χουχουδιτο μου τον εκαναν δωρο επειδη τον λυπηθηκαν ειχε μεγαλωσει σε κλουβι πετ σοπ απο 1 εως 4 μηνων
5Οταν ολα τα αδερφακια της πετρας του σκανδαλου σκοπωθηκαν σε μια διασταυρωση ενα ενα απο αυτοκινητα ψαχνοντας στο καταχειμωνο τροφη τηνα κουσα που φωναζε και δε αντεξα την πηρα κι αυτην... τοτε δεν ειχα ιδεα απο φιλοξενιες και φιλοζωικα σωματεια...
6 Γυριζοντας μια μερα ακουσα το μελινακι να φωναζει κατω απο ενα αυτοκινητο.. οταν προσπαθησα να το αφησω κατω στη πυλωτη συνειδητοποιησα οτι κουτσαινε και χρειαζοτανε αμεση φροντιδα .. μαντεψτε που κατεληξε κι αυτο..
7 το καλοκαιρακι ηταν αρωστο και ζουσε σ ενα κλουβακι στον κτηνιατρο και ειπα να το φιλοξενησω μεχρι να το παρει κανεις γιατι ηταν σε πολυ μικρο γατοφορο και υπεφερε.. εντωμεταξυ ερωτευτηκαν με το μελινακι και τωρα ψαχνω καποιον να τα θελει μαζι...
8 οταν ο γιατρος εφυγε διακοπες επρεπε καποιος να φροντισει τον ζυμωνουλη που ειχε χτυπησει αυτοκινητο και ηθελε ταισμα με συριγγα.. ακομα τον φροντιζω μεχρι να τον παρει καποιος.. ειναι παρα πολυ γλυκος γατουλης


Δε θα πω και για τα αδεσποτα που τρεφουμε ως πολυκατοικια γιατι θελω μια Α4 ...συντομα ομως πιστευω θα ξαναμεινω με τις αρχικες μου 5 γατες αν και το ατιμο μελινακι καλοκαιρακι σαμποταρουν τισ προσπαθειες υιοθεσιας με το να κρυβοβται και να μη καθονται σε κανεναν αλλο εκτος απο μενα να τα χαιδεψει τα ατιμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Εγω παλι περασαν πολλες γατες περα απο αυτες που ειχαμε οταν ημουν στο πατρικο σπιτι.Εχω πολυ ωραιες αναμνησεις απο τις γατες εκει
Λοιπον πρωτος ηταν ο Ρωμαιος Ενας μαυροασπρος μικρουλης που τον βρηκα η με βρηκε στον δρομο εξω απο το σπιτι να κουτσαινη. Τον πηρα σπιτι δεν ειχε κατι σοβαρο,σε λιγες μερες ηταν μια χαρα και αποδειχθηκε γατος πανεξυπνος και τοσο τρυφερος οσο και παιχνιδιαρης.Αν μαλωνα τον γιο μου μπροστα του ,ερχοταν και με επιανε απο τα ποδια και εκανε τα παντα για να σταματησω. Χαθηκε οταν μεγαλωσε και εκλαψα πολυ.Μαζι μου ειχε την αδυναμια του να μου στεκεται καθε φορα που ημουν στεναχωρημενη και με πηγαινε στη σταση του λεωφορειου οταν πηγαινα στη δουλεια.
2ος ηταν ο Μαγκας. ενα γατακι ασπροκοκκινο τοσο εξυπνο που πραγματικα μας μιλουσε Αυτος στην κυριολεξια μας βρηκε.Οσο και αν τον προφυλαξα κρατωντας τον μεσα τον χτυπησε αυτοκινητο καποια στιγμη που το σκασε.
Ο επομενος ηταν δωρο απο μια φιλη για να μην κλαιω για τον Μαγκα Πρωτη φορα βρεθηκα με εναν περσικο 30 ημερων μολις που δεν ηξερε οτι ηταν γατος.Πολυ μικρος στην αρχη τον βγαλαμε Ζουζου γιατι ειχαν πη απο το μαγαζι οτι ηταν θηλυκο .
2 μηνες μετα ανακαλυψα οτι η Ζουζου εχει κατι που δεν θα πρεπε σαν Ζουζου και οτι αυτο ηταν οτι τελικα η Ζουζου ηταν αντρας Οποτε μετονομαστηκε σε Αντρακι.Μετα απο καποιον γιατρο που δεν τον στειρωσε σωστα γιατι ειχε υποπλαστικο ορχι τον εχασα και αυτον στην περιπετεια του να βρη γυναικα .Οι απωλειες με εκαναν να μην θελω να ξαναεχω γατο Κλαιγαμε ολοι εγω ,παιδια,ωσπου μια μερα 2 μηνες μετα
Μ ερωτευτηκε και τον ερωτευτηκα απο την πρωτη στιγμη μεσα στο κλουβακι του μαγαζιου που ηταν για πουλημα .Ορμησε μεσα απο τα καγκελα και αρχισε να τραγουδαει και να κανει τουμπες
Δεν ειχα λεφτα μαζι μου δεν ειχα παει να αγορασω γατο,ωστοσο αυτη η αμεσοτητα του να με πλησιαση και να λεει με τον τροπο του παρε με εκανε την δουλεια της.
Εφυγα και ξαναγυρισα με τα χρηματα αφου πηρα ταχι για να παω σπιτι και ταχι για να ξαναπαω στο μαγαζι .Ο Περσης ηταν μελος της οικογενειας πια και δοξα το Θεο ειναι ακομα . Τον λατρευουμε ολοι και μας λατρευη ακομα και ο αντρας μου που ηταν αντιθετος στην αποκτηση του τωρα τρελενεται.
Αυτα Α! εχουμε και τον Φαγανα περιοδευων στο μπαλκονι δεν ανεχεται το μεσα παρα μονο για λιγο αλλα τρωει οτι βαζω στον Περση και οτι βαζω σ αυτον (Ιδιο φαγητο) αλλα και τα δυο τα τρψει λες και δεν εχει ξαναφαει Ο Φαγανας βρεθηκε μεσα στη μηχανη του αυτοκινητου μας να νιαουριζει αγριος και μη πλησιασιμος στην αρχη Τωρα ειναι φιλικοτατος και δεν φοβαται πια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γωγω]

yasmin1gr πραγματικα σε ζηλευω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Την Ruby την υιοθετήσαμε ενα βροχερό βράδυ από τα Goodies της Λεωφ. Κηφισίας στο Village όπου ζητιάνευε για φαγητό και έτρωγε πατάτες τηγανιτές (αυτές τις πετούσαν οι περαστικοί). Ο Δημήτρης είχε χάσει την Foxy πριν 2 μήνες και πραγματικά την χρειαζόταν. Είναι φοβερό αλλά ακόμα της αρέσουν οι πατάτες της Ruby!
Τον Χουζούρη τον βρήκαμε μαζί με την αδερφή του (που δόθηκε για υιοθεσία σε καλό σπίτι) στη Φολέγανδρο που είχαμε πάει διακοπές. Κάποιο "καλό παιδάκι" τα είχε πάρει μακριά από τη μαμά τους και τα έφερε στο ξενοδοχείο, όπου φυσικά κανείς δεν ενδιαφερόταν να τα φροντίσει. Αντίθετα τα έβγαζαν έξω στο δρόμο. Από τη στιγμή που τα είδα ταλαιπωρημένα δεν άντεξα, μου μαύρισαν οι διακοπές και έτσι τα έφερα στην Αθήνα, αφού αποφάσισα να υιοθετήσω αυτό που θα έμενε (μία φίλη του Δημήτρη θα έπαιρνε το ένα και διάλεξε το μπιρμπιλωτό, αφήνοντάς μου τον μαυρούλη). Ο Μαυρούλης αυτός με έκανε να ερωτευθώ τις μαύρες γάτες!!!!
Ο Τελείας και ο Παύλας μας πολιόρκησαν στο πρώτο μας σπίτι, όταν τα εγκατέλειψε το αφεντικό της μητέρας του, ο οποίος αφού δεν στείρωσε τη γάτα και την άφησε να ζευγαρώσει και αφού τα κράτησε τις πρώτες ημέρες της ζωής τους στο σπίτι, στη συνέχεια όταν έφυγε για διακοπές τα πέταξε στο δρόμο. Μία φορά μόνο τα ταίσαμε και από τότε δεν ξεκουνούσαν έξω από την πόρτα μας. Μας έκανε εντύπωση πόσο ήμερα και χαδιάρικα ήταν. Τελικά, μετά από καμία εβδομάδα τα υιοθετήσαμε, λέγοντας "τελεία και παύλα, αυτά είναι τα τελευταία που παίρνουμε στο σπίτι".... ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ
ήρθε το Μπεζάκι στο νέο μας πια σπίτι μαζί με όλα τα αδέσποτα που ταίζαμε. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι ήταν κουφό και ως εκ τούτου δεν είχε μεγάλη ζωή έξω με τα αυτοκίνητα. Άρχισε να μας πολιορκεί κιόλας καθώς καθόταν με τις ώρες στη τζαμαρία και κοίταζε μέσα σαν γατί ενός κατώτερου θεού... Τελικά, λυγίσαμε και το πήραμε κι αυτό....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.