Πώς να βρούμε μια γατούλα που χάθηκε...

[aretha]

Γατιά που εκσφενδονίζονται σαν βολίδες έξω από την πόρτα και εξαφανίζονται πριν προλάβουμε να τα πιάσουμε, «ιπτάμενα» γατιά που πέφτουν από παράθυρα και μπαλκόνια, γατιά που δεν έχουν στειρωθεί και το σκάνε για να... γαμπρίσουν. Οι λόγοι είναι πολλοί, το αποτέλεσμα όμως ίδιο: το γατάκι μας βρίσκεται ξαφνικά σε έναν άγνωστο και επικίνδυνο γιʼ αυτό κόσμο και είναι πολύ φοβισμένο (ή ίσως και τραυματισμένο) για να γυρίσει. Υπάρχουν όμως αρκετά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, είτε για να βρούμε τη γάτα μας, είτε για να τη βοηθήσουμε να βρει το δρόμο της για το σπίτι.

Πρόληψη
Ας δούμε πρώτα τι μπορούμε να κάνουμε πριν συμβεί το κακό, γιατί η πρόληψη είναι πάντα η καλύτερη αντιμετώπιση:

• Η σήμανση είναι ένας εύκολος και ασφαλής τρόπος προστασίας της γάτας μας. Η σήμανση μπορεί να γίνει με την εμφύτευση μικροτσίπ από τον κτηνίατρο (αναλυτικό άρθρο εδώ) αλλά και με παραδοσιακά μέσα (λουράκι, ταυτότητα). Ακόμα και ένα απλό λουράκι βοηθάει, γιατί δείχνει ότι το ζωάκι δεν είναι αδέσποτο, έτσι όποιος το βρει έχει περισσότερες πιθανότητες να ψάξει για τον ιδιοκτήτη του. Ακόμα καλύτερα είναι να υπάρχει και μια ταυτότητα περασμένη στο λουράκι, όπου θα αναγράφονται τα τηλέφωνα του ιδιοκτήτη. Η παραδοσιακή μέθοδος σήμανσης είναι αποτελεσματική γιατί είναι απλή και –κυρίως- εύχρηστη σε αντίθεση με το μικροτσιπ που για να ανιχνευτεί χρειάζεται ειδική συσκευή, επομένως μόνο αν το ζωάκι καταλήξει σε κάποιο κτηνίατρο μπορεί να ταυτοποιηθεί. Ωστόσο, τα λουράκια είναι σχετικά εύκολο να βγουν, ενώ το μικροτσίπ είναι μόνιμο, οπότε το καλύτερο θα είναι να χρησιμοποιούνται και οι δύο μέθοδοι σήμανσης.
• Φροντίστε ώστε τα παράθυρα και τα μπαλκόνια να είναι ασφαλή για τη γάτα σας, ώστε να μην πέσει κατά λάθος. Έχετε υπʼ όψη ότι μια ενήλικη και υγιής γάτα μπορεί να πηδήξει μέχρι και 5 φορές το ύψος της!
• Έχετε πάντα μια πρόσφατη, έγχρωμη και ολόσωμη φωρτογραφία της γάτας σας που θα βοηθήσει στην αναγνώρισή της, αν χρειαστεί.
• Ενημερωθείτε για τα φιλοζωικά σωματεία και τους συλλόγους της περιοχής και σημειώστε κάπου τα τηλέφωνά τους ώστε να μπορείτε να επικοινωνήσετε άμεσα μαζί τους σε περίπτωση που χαθεί η γατούλα σας.

Πρώτες ενέργειες
Το κακό έγινε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η γατούλα σας εξαφανίστηκε αλλά δεν πρέπει να πανικοβληθείτε γιατί θα χάσετε πολύτιμο χρόνο.

• Αρχίστε αμέσως να την ψάχνετε. Μην περιμένετε να δείτε αν θα γυρίσει μόνη της. Μια γάτα που βρίσκεται ξαφνικά σε άγνωστο περιβάλλον (πολύ περισσότερο αν είναι και τραυματισμένη) το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι να κρυφτεί. Το πιθανότερο λοιπόν είναι να βρίσκεται ακόμα κάπου κοντά.
• Βγείτε έξω και φωνάξτε την, προσπαθώντας να χρησιμοποιείτε τον ίδιο ήρεμο τόνο φωνής που χρησιμοποιείτε και μέσα στο σπίτι, για να σας αναγνωρίσει. Μη φωνάζετε δυνατά γιατί θα την τρομάξετε περισσότερο. Κάθε φορά που λέτε το όνομά της περιμένετε λίγο μήπως ακούσετε είτε το νιαούρισμα είτε το κουδουνάκι της. Αν δεν τη βρείτε την πρώτη φορά, ξαναβγείτε αργά τη νύχτα, ώστε να έχει όσο το δυνατόν περισσότερη ησυχία.
• Πάρτε μαζί σας και την αγαπημένη της λιχουδιά. Ανοίξτε την κονσέρβα για να την μυρίσει ή κουνήστε λίγο το κουτί της ξηρής τροφής για να ακούσει τον ήχο.
• Περπατήστε στη γειτονιά κάνοντας ολοένα και μεγαλύτερους κύκλους γύρω από το σπίτι. Μην ξεχνάτε να κοιτάζετε σε όλες τις πιθανές κρυψώνες, κάτω από αυτοκίνητα, πάνω σε δέντρα, μαντρότοιχους κ.λπ. Πάρτε μαζί σας ένα φακό, ακόμα κι αν είναι μέρα, για να μπορέσετε να ψάξετε σε σκοτεινά σημεία, τρύπες, χαραμάδες κ.λπ.
• Αφήνοντας πίσω σας τη μυρωδιά σας βοηθάτε τη γατούλα να σας βρει εκείνη. Φορέστε τα παπούτσια σας χωρίς κάλτσες, ώστε περπατώντας να ιδρώσουν, αφήνοντας πίσω τους τα «ίχνη» σας. Αν δεν καταφέρετε να βρείτε τη γατούλα, επιστρέφοντας σπίτι αφήστε τα παπούτσια έξω από την πόρτα. Δυστυχώς, η προσωπική σας μυρωδιά διασκορπίζεται με τον αέρα, γιʼ αυτό αν αφήσετε έξω κάποιο αντικείμενό σας θα πρέπει να το ανανεώνετε κάθε 12 ώρες το πολύ. Ένας πιο «σκληροπυρηνικός» αλλά και αποτελεσματικότερος τρόπος να αφήσετε τα ίχνη σας είναι να πάρετε ένα μικρό ψεκαστήρι (προσοχή, να μην έχει χρησιμοποιηθεί πριν, γιατί τα ίχνη από απορρυπαντικά ή άλλα χημικά θα αλλοιώσουν ή και θα καλύψουν τη μυρωδιά), να το γεμίσετε με μια μικρή ποσότητα από τα ούρα σας και να ψεκάσετε σε σημεία κοντά στο σπίτι. Ψεκάστε σε ύψος περίπου 45 εκ. από το έδαφος, για να μην καλυφθεί η μυρωδιά σας από άλλα ζώα. Οι ψεκασμοί πρέπει να γίνονται σε αποστάσεις περίπου δέκα μέτρων, έτσι ώστε το ζωάκι σας να βρίσκει τα ίχνη σας, να περπατάει λίγο και μετά να τα ξαναβρίσκει και να συνεχίζει. Έτσι θα καταφέρετε να μετακινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση.
• Μπορείτε επίσης να σκορπίσετε κοντά στην είσοδο του σπιτιού λίγη από τη (χρησιμοποιημένη) άμμο της. Η μυρωδιά της είναι έντονη και αναγνωρίσιμη από τη γάτα και είναι πολύ πιθανό να την τραβήξει, αν βρίσκεται κάπου εκεί γύρω.
• Φτιάξτε ένα καταφύγιο. Γυρίστε ένα χαρτόκουτο ανάποδα, κόψτε στο πλάι μια μικρή τρύπα, αρκετή για να χωρέσει η γάτα σας και τοποθετήστε το σε εμφανές, αλλά όσο το δυνατόν ήσυχο σημείο κοντά στο σπίτι. Βάλτε μέσα λίγο φαγητό (κατά προτίμηση κάτι που να μυρίζει έντονα).

Οργανωθείτε
Αν μετά από αυτά η γατούλα δεν έχει ακόμα βρεθεί, μην απελπίζεστε και μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια.

• Τυπώστε αφίσες με τη φωτογραφία της γάτας σας (πρόσφατη, έγχρωμη και καλύτερα ολόσωμη), τα τηλέφωνά σας και με μεγάλα γράμματα τη λέξη ΧΑΘΗΚΕ. Κάποιες φράσεις-κλειδιά που μπορείτε να συμπεριλάβετε στην αφίσα είναι:

«Παρακαλώ τηλεφωνήστε ακόμη και αν νομίζετε ότι μπορεί να είδατε το ζωάκι»
«Μπορείτε να μας βοηθήσετε ψάχνοντας στο γκαράζ σας, στα δέντρα του κήπου σας, κάτω από το αυτοκίνητό σας, καθώς το ζωάκι μπορεί να είναι τραυματισμένο ή να κρύβεται».
«Καλέστε μας οποιαδήποτε ώρα, ανησυχούμε πολύ».​

• Κολλήστε τις αφίσες σε πολυσύχναστα σημεία (περίπτερα, ψιλικατζίδικα, στάσεις λεωφορείων, σουπερμάρκετ, ταχυδρομεία), στους κτηνιάτρους και στα πετ σοπ της περιοχής.
• Φτιάξτε μια δεύτερη αφίσα στην οποία θα βάλετε μόνο τη φωτογραφία της γάτας, τη λέξη ΧΑΘΗΚΕ και το τηλέφωνό σας. Τυπώστε τη με μεγάλη γραμματοσειρά, πλαστικοποιήστε τη και κολλήστε τη στα φανάρια. Η αφίσα πρέπει να είναι ευανάγνωστη από απόσταση και πολύ σύντομη για να προλαβαίνουν να τη διαβάζουν οι σταματημένοι οδηγοί.
• Βάλτε αγγελίες σε εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και σε σχετικά sites. Επίσης, διαβάζετε με προσοχή τις αγγελίες και τις ανάλογες στήλες γιατί μπορεί κάποιος να έχει βρει τη γάτα σας.
• Τηλεφωνήστε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Οι περισσότεροι παραγωγοί θα δεχτούν να κάνουν μια σχετική ανακοίνωση από την εκπομπή τους.
• Επικοινωνήστε με τα φιλοζωικά σωματεία και συλλόγους της περιοχής, καθώς και με την αντίστοιχη υπηρεσία του Δήμου. Μοιράστε και σε αυτούς αφίσες, για την περίπτωση που το ζωάκι σας καταλήξει εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ευχαριστούμε πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

πολυ χρησιμο αρθρο!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Πολύ ωραίο και χρήσιμο άρθρο! Ευχαριστούμε aretha!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

πολυ χρησιμο!!! μπραβο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Μπράβο Aretha πολύ χρήσιμο άρθρο. Αχρείαστο να είναι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

σας ευχαριστώ όλους
anabou, συμφωνώ απολύτως! αχρείαστο να' ναι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Πολυ καλο! Ειχα ενα στα σκαρια για το ιδιο θεμα, αλλα αυτο με καλυψε. Το μονο που εχω να προσθεσω, ειναι οτι το ψαξιμο πρεπει να γινεται το βραδυ κατα τις 1-2 τη νυχτα. Τοτε ολα ειναι ησυχα και θα την ακουσετε και θα σας ακουσει και η μυρωδια ειναι πιο εντονη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elrik]

Επίσης, διαβάζοντας για το ίδιο θέμα σε διάφορα sites στο Internet υποθέσεις που τελικά οι γάτες βρέθηκαν ακόμα μετά κι από 5 μήνες, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή επικοινωνία με τους γείτονες κ τις επιχειρήσεις στο μέρος που έχει χαθεί η γάτα. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι γάτες δεν βρέθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους (οι οποίοι δεν μπορούν να βρίσκονται πάντα στους δρόμους κ σε όλα τα μέρη συγχρόνως), αλλά από τους περίοικους, που τις είδαν κ πολλές φορές κατάφεραν να τις πιάσουν κ να τις κρατήσουν στο σπίτι τους. Αν κ δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει αυτό στην Ελλάδα, που δεν είναι δα κ τόσοι οι φιλόζωοι, καλό είναι να μην ντρεπόμαστε κ να απευθυνόμαστε στους γείτονες κ κάτοικους της περιοχής κατά τακτά χρονικά διαστήματα κ να τους μοιράζουμε οι ίδιοι τις αφισούλες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zouzou's mom]

Πολύ χρήσιμο άρθρο, αν και εύχομαι να μη χρειαστεί σε κανένα σας. Το έχω πάθει και ξέρω! Συμφωνώ επίσης με την Silmoril σ'αυτό που λέει για τους γείτονες.
Ο γατούλης μου μια μέρα πέρασε στο μπαλκόνι της διπλανής (ο άτιμος πέρασε κάτω απο το πλαστικό πλέγμα που βάλαμε γι' αυτόν ακριβώς το λόγο) και αυτή (κάτι λέγαμε για φιλόζωους...) του έδωσε μια κλωτσιά και τον έστειλε κανονικά! Μόλις καταλάβαμε ότι έλειπε (ένα 10λεπτο μετά περίπου) πήραμε σβάρνα τη γειτονιά, αν και δεν έχουμε και πολλά πάρε δώσε γενικώς με τους γείτονες! Αυτή μας είπε ότι τον κλώτσησε γιατι νόμιζε οτι είναι αδέσποτος (θαρρείς και τότε θα ήταν οκ!), η αλήθεια είναι ότι λόγω μιας πληγούλας στο λαιμό εκείνη τη μέρα δε φορούσε το λουράκι του. Ο μαγαζάτορας κάτω απο το μπαλκόνι της διπλανής μας είπε ότι ένας γάτος έπεσε σαν φιγούρα απο καρτούν στο τζάμι του και γλίστρισε προς τα κάτω. Μερικοί στη γειτονιά μας είπαν ότι τον είδαν να τρέχει, και αυτό ήταν όλο. Ψάχναμε για μέρες, με το κουπάκι του στο χέρι, βάζαμε τροφή σε κοντινά σημεία και αφήναμε μισάνοιχτη τη μπαλκονόπορτα μήπως γυρίσει. Πολλές φορές νομίζαμε ότι τον είδαμε αλλά δυστυχώς ήταν πάντα ο αλητάκος της γειτονιάς που του μοιάζει πολύ. Ευχόμουν να είναι και η δικιά μας μία απο αυτές τις υπέροχες ιστορίες οπου το γατί γυρνάει μετά απο 6-7 μήνες και ζουν αυτοί καλά...
Δε χρειάστηκε να περιμένουμε τόσο! Ένα βράδυ μετά απο 2μιση μήνες η αδερφή μου έδενε το ποδήλατο έξω απο την πολυκατοικία, όταν στο παράθυρο μίας υπόγιας αποθήκης εκεί δίπλα είδε μια γνώριμη φατσούλα! Δεν το πιστεύαμε, καναμε όλοι σαν τρελοί!Ευτυχώς βρήκαμε αμέσως τον ιδιοκτήτη της αποθήκης (η οποία είναι μονίμως κλειστή, και απορώ πως τον βρήκαμε, ήταν σαν το ένα μικρό θαύμα να ακολουθεί το άλλο!). Αυτός μας είπε πως πριν 2 μήνες ο γάτος αυτός μπήκε στο μαγαζί του τρομαγμένος και κυνηγημένος και αρνήθηκε πεισματικά να βγει, αν και 5 άντρες προσπαθούσαν να τον βγάλουν έξω! (το μόνο που έλειπε απο την αποθήκη με τα χαλιά ήταν ένας γάτος που μαδάει) Ο άνθρωπος του έβαλε νερό και του έφερνε καθημερινά φαγητό (πραγματικά καλός). Μας έδωσε τόση χαρά! Ο καημενούλης ο γατούλης δεν είχε πάει μακρυά! Τόσο καιρο ήταν στο υπόγειο της πολυκατοικίας μας.
Τώρα, βέβαια, δεν τον αφήνω ούτε λεπτό μόνο του στο μπαλκόνι. Αν και ο ίδιος δεν δείχνει να θέλει να φύγει! Κάθεται 5 λεπτά στο μπαλκόνι και αν δε με βλέπει έρχεται μέσα, μου νιαουρίζει "όλα καλά?" και ξαναβγαίνει!
Αυτά με την περιπέτεια μας, τεραστιο μήνυμα τώρα που το βλέπω!
Η πρόληψη είναι ό,τι πιο καλό, αλλά και το να ξέρεις τι να κάνεις και να μη θεωρείς τίποτα υπερβολή στην προσπάθειά σου, είναι επίσης σημαντικό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimitra]

Πολυ χρησιμο αρθρο πραγματικα... αν και οποτε διαβαζω κατι τετοιο λυπαμαι γιατι πριν 2 χρονια εχασα τον γατο μου τον Boban και σαν να διαβαζω για τις εναγωνιες προσπαθειες μου να τον βρω..:cry:
Καθε βραδυ εβγαινα εξω και φωναζα δεν ακουσα ποτε ομως το κουδουνακι του. Πιστευω οτι εφταιξα κι εγω παρα πολυ γιατι εκεινο τον καιρο εκανα κανα δυο ταξιδια με τον γατο και 4 μερες αφου φτασαμε στη Σαντορινη ξανα ( για να πιασω δουλεια για μια ακομη σαιζον) εξαφανιστηκε. Εβαλα ανακοινωση στο ραδιο εβαλα σχεδον ολους τους κατοικους στο Καμαρι να ψαχνουν ( και το εκαναν ειλικρινα ορισμενοι) κι εγω ετρεχα μετα απο καθε τηλεφωνημα να ψαξω εκει που ειχαν δει ενα γκρι γατουλη ( μια φορα εφυγα απο τη δουλεια σκαστη). Για ενα μηνα οσο δεν δουλευα εψαχνα σε καθε γειτονια επαιρνα στο κατοπι καθε γκριζα ουρα που τυχαινε να δω.... κι ηταν ολοι γκρι!!
Στο Καμαρι πριν ενα χρονο ακριβως απο τοτε, τον ειχα βρει μαζι με τα 3 αδερφακια του πεταμενο σε ενα καδο σκουπιδιων Μεγαλη Παρασκευη. Καταφερα να βρω σπιτια για τα 3 σε ( Βελγιο, Γερμανια, Ολλανδια)κι αυτον τον κρατησα εγω. Μακαρι να ειχα βρει σπιτι κ για κεινον εφοσον ταξιδευα τοτε συχνα. Τον εμβολιασα τον στειρωσα και εγινε ενας υπεροχος γατος.. Ελπιζω να τον πηρε καποια καλη οικογενεια τουλαχιστον κι ας ζω ακομη με τυψεις. Δεν θα τον ξεχασω ποτε! :greycat:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mespairos]

Μην στεναχωριέσαι αν πείναγε και κακοπερνούσε θα επέστρεφε, το ποιο πιθανό είναι κάποιος να τον περιμάζεψε και για αυτό να μην τον βρήκες ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SOS1]

Να ρωτισω διαβασα οτι για μα σε βρει η γατα σοθ ποθ χαθηκε πρεπει να ψεκαζεις τα ουρα σου καθε 10 μετρα.το εχει κανει καμια αυτο?ειχε αποτελεσμα?δν ειναι λιγο.....συχαμερο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lila&Lucy]

Εχθές έχασα τη γάτα μου κατα την επίσκεψη στον κτηνίατρο, περίπου 10χλμ από το σπίτι μας. Την ψάχνω καθημερινά αλλά έχω απελπιστεί. Υπάρχει περίπτωση να βρει το δρομο και να γυρίσει μόνη της? Θεωρώ μεγάλη την απόσταση ειδικά αφου προκειται για διαδρομη σε βουνο και όχι στην πολη. Εχει συμβει σε κανεναν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[agg3la]

Εγώ θέλω να πώ ένα μεγάλο Ευχαριστώ στην Αρεθα για τις πιο πάνω συμβουλές της. Θα σας πώ εγώ την ιστορία-τραγωδία που πέρασα με το γάτο μου. Μένω σε πολυκατοικία, ο γειτονας δίπλα μας δεν συμπαθεί καθόλου τα ζώα. ο γάτος μου την νύχτα πήγαινε που και πού στο μπαλκόνι του, έτσι μια μέρα στις 8/9/11 το πήρε και το πέταξε 6χιλιόμετρα μακριά σε ένα χωράφι. Μετά απο πίεση μου(την επόμενη μέρα) είπε ότι αυτός το έδιωξε. Το γατάκι μου ούτε λουράκι δεν είχε γιατί είχε αλλεργία στο λαιμό έτσι δεν του έβαζα. Να πώ ότι δεν είχε βγεί ΠΟΤΕ του έξω απο το διαμέρισμα. Εγώ πανικοβλημένη έψαχνα τρόπους να τον βρώ, να τον φέρω πίσω. Δύσκολο πράγμα, γιατί δεν είχε ξαναβγεί ποτέ του έτσι δεν είχε ιδέα τι γίνεται έξω. Ψάχνωτας λοιπόν σε διάφορες ιστοσελίδες για τρόπους έτσι ώστε να φέρω πίσω το γατάκι μου, έπεσα σε αυτήν την ιστοσελίδα, ακολούθησα βήμα-βήμα τις συμβουλές της Αρέθας. Για 4 ολόκληρες μέρες δεν τον έβρισκα. Τον έψαχνα μέρα-νύχτα, περπάτησα χιλιόμετρα αλλά τίποτα. Έτσι αποφάσισα να ακολουθήσω την συμβουλή με τα ούρα. Την 4η μέρα(νύχτα), ψέκαζα απο το σημείο που το άφησε μέχρι το σπίτι μου με το ψεκαστήρι κάθε 10 μέτρα (6 χιλιόμετρα). Νόμιζα θα ερχόταν από την ίδια νύχτα αλλά τίποτα. Την επόμενη μέρα πάλι έψαχνα περπατητή. Τίποτα όμως... Κατάλαβα ότι δεν θα πετύχαινε έτσι δεν ήλπιζα πλέον... Έτσι όπως κοιμόμουνα η ώρα 2:30 τα μεσάνυχτα ο γατούλης μου ήρθε σπίτι!! Δεν το πίστευα αλλά ήταν αλήθεια. Περπάτησε 6 χιλιόμετρα και ήρθε σπίτι μόνο από την μυρωδιά των ούρων!! Τώρα είναι σπίτι μου και δεν πρόκειται να τον ξαναφήσω ποτέ να φύγει!! του έχω βάλει και το λουράκι του και θα του βάλω και τσίπ! Ήθελα να σας το πώ, έτσι ώστε εάν κάποτε χάσετε και εσείς το γατάκι σας, να ακολουθήσετε από την 1η μέρα την συμβουλή αυτή!!! ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ!!! Ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι γιατί εάν δεν έβλεπα αυτές τις συμβουλές τώρα ο γάτος μου θα περιπλανιόταν ακόμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina289]

Συγκλονιστικό!!! Τον γείτονα φαντάζομαι τον βλέπεις και σου ανακατεύονται τα άντερα;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catandie]

Να σας ρωτησω....? Αφου ουσιαστικα σχεδον ποτε δεν ερχονται σε επαφη με τα ουρα μας πως γινεται να τα καθοδηγουν????????? Μου εκανε τρομερη εντυπωση......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[VMAN]

γεια σας! χθες το βραδυ η γατα μου εφυγε απο το σπιτι. δεν εχει μαθει να ειναι εξω και εχω τρομαξει μηπως της επιτεθουν οι αλλες γατες της γειτονιας. χθες την ψαχναμε πεντε ατομα για δυο ωρες και εγω συνεχισα εως το πρωι, αλλα πουθενα.

σημερα ειδα τις συμβουλες απο forum. ψεκασα με ουρα, απο χθες εχω ριξει τροφη εφω στην αυλή, εχω βγαλει εξω αντικειμενα της και δικα μου για την μυροδια, εχω κανει posters Και τα εχω βαλει σε τοιχους, εχω τρλαθει...

σας παρακαλω αν υπαρχει κατι ακομα ενημερωστε με...............

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πανος1976]

Δεν ξέρω τι να κάνω. Έχασα τη γατούλα μου την Παρασκευή κι έχω τρελαθεί. Ψάχνω απελπισμένα, δεν ξέρω τι νακάνω. Πιστεύω πως βρίσκεται σπιτωμένη σε μια από τις δυο πολυκατοικίες του τετραγώνου του σπιτιού μου. ΤΟ Ναομάκι μου τριγυρνούσε στα φιλικά μπαλκόνια (5ου και 6ου) της μιας πλευράς του τετραγώνου της πολυκατοικίας. Δεν είχε εύκολη πρόσβαση από την άλλη-πιστεύω πως αποφάσισε να εξερευνήσει και την άλλη πλευρά και κάποιος τη βούτηξε. Ο πόνος μου είναι αβάσταχτος. Δε σταματώ να ελπίζω όμως και συνεχίζω να ψάχνω... Κοντεύω να τρελαθώ. Ήθελα να μοιραστώ τον πόνο μου... Είχα την ανάγκη να μιλήσω με φιλόζωους. Ελπίζω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Δεν ξέρω τι να κάνω. Έχασα τη γατούλα μου την Παρασκευή κι έχω τρελαθεί. Ψάχνω απελπισμένα, δεν ξέρω τι νακάνω. Πιστεύω πως βρίσκεται σπιτωμένη σε μια από τις δυο πολυκατοικίες του τετραγώνου του σπιτιού μου. ΤΟ Ναομάκι μου τριγυρνούσε στα φιλικά μπαλκόνια (5ου και 6ου) της μιας πλευράς του τετραγώνου της πολυκατοικίας. Δεν είχε εύκολη πρόσβαση από την άλλη-πιστεύω πως αποφάσισε να εξερευνήσει και την άλλη πλευρά και κάποιος τη βούτηξε. Ο πόνος μου είναι αβάσταχτος. Δε σταματώ να ελπίζω όμως και συνεχίζω να ψάχνω... Κοντεύω να τρελαθώ. Ήθελα να μοιραστώ τον πόνο μου... Είχα την ανάγκη να μιλήσω με φιλόζωους. Ελπίζω...

Ηρέμησε... Εγώ είχα χάσει τον δικό μου για 15 μέρες και επίσης φανταζόμουν ότι κάποιος τον πήρε και τελικά γύρισε μόνος του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.