Πώς να το αντιμετωπίσω;

ΝΟΝΗ

Νεοφερμένο μέλος

Η ΝΟΝΗ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 58 ετών και μας γράφει από Κορινό (Πιερία). Έχει γράψει 75 μηνύματα.
από το φθινόπωρο αντιμετωπίζω μία κατάσταση που με προβλήματίζει και με θλίβει .Αποφάσισα να ζητήσω τη γνώμη σας γιατί εδώ και καιρό το μόνο που κάνω είναι να ανησυχώ και λύση να μη βρίσκω.Κάτω από το γραφείο μου στο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μονίμως μία ηλικιωμένη άστεγη με μία γατούλα.Ζει μονίμως στο δρόμο χωρίς κουβέρτα ,η ζωή της είναι ένα μαρτύριο ,απορώ πως βγάζει τη κάθε μέρα.Πέρα από το δικό της δράμα με στεναχωρεί επίσης το ότι έχει μονίμως δεμένη από το λαιμό μένα κορδόνι μία γατούλα πολύ όμορφη και τρυφερή ,θυληκιά ,για να μη της φύγει .Δεν θα πω ότι τη κακομεταχειρίζεται ,αντίθετα την αγαπάει ,όμως το ζώο έχει πια αφεθεί στη μοίρα του και έχει πάψει να φέρνει αντίσταση.Της έχω ζητήσει να το πάρω εγώ ή έστω να το στειρώσω αλλά δεν με εμπιστεύεται και γενικά η επικοινωνία μαζί της είναι δύσκολη .Αυτό που φοβόμουν έχει αρχίσει και η γατούλα της έχει οίστρο .Φανταστείτε λοιπόν μια γριούλα άστεγη ,ένα γατάκι δεμένο με κορδόνι στο λαιμό που νιαουρίζει για να ζευγαρώσει.Κι αν ζευγαρώσει τι θα γίνει μετά;Ti πρέπει να κάνω;όποτε της μιλήσω για στείρωση φωνάζει δυνατά και ακούνε οι φρουροί της υπηρεσίας μου ,οι οποίοι έχουν αρχίσει να γελάνε πίσω μου .Κι εκείνη εξ'αιτίας του γατιού χάνει όποια βοήθεια της προσφέρει ο δήμος Αθηναίων (ξενώνα ,τροφή κλπ )και με θερμοκρασίες πολικές κάθεται κατάχαμα .Τι πρέπει να γίνει σ'αυτή την περίπτωση ;Αν μιλήσω με το ίδρυμα Αστέγων κινδυνεύει η γατούλα να βρεθεί χωρίς την παραμικρή προστασία ,μόνη της δεν μπορεί πλέον να επιζήσει ,την έχει σ΄'αυτή την κατάσταση από λίγων μηνών έως τώρα που πρέπει να είναι περίπου επτά μηνών .Κάθε σκέψη σας θα είναι πολύτιμη για μένα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ δύσκολη κατάσταση, πραγματικά. :/:
Η πιο ορθολογική προσέγγιση νομίζω ότι θα ήταν να μιλήσεις με το Δήμο για την άστεγη κυρία, για να βρει μια στοιχειώδη στέγη, τροφή και ίσως και την περίθαλψη που χρειάζεται και να δώσεις τη γατούλα για υιοθεσία σε ένα καλύτερο περιβάλλον. Αυτό βεβαια, προϋποθέτει μια κάποια συνεννόηση με την κυρία, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, καθώς και την εξασφάλιση ενός χώρου για τη φιλοξενία της γατούλας μέχρι να δοθεί.
Από την άλλη, αν το δεις λίγο πιο συναισθηματικά, έτσι θα στερήσεις από την ηλικιωμένη αυτή γυναίκα την μόνη παρέα και παρηγοριά που ίσως έχει. Αλλά η λογική λέει πως η κατάσταση αυτή δεν είναι καλή για καμία από τις δυό τους.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μια πρώτη λύση που μου έρχεται στο μυαλό: πάρε το Δήμο Αθηναίων στο 195 και εξήγησέ τους τι συμβαίνει. Γενικά κάνουν καλή δουλειά με τα αδέσποτα (κι εγώ τους έχω φωνάξει στο παρελθόν). Ίσως αυτοί να μπορέσουν να πάρουν τη γάτα και να κατευθύνουν την κυρία σε κάποιο ξενώνα για άστεγους.
Θα ήσουν διατεθειμένη να κρατήσεις τη γάτα μέχρι να βρει σπίτι;

Γενικά με την ίδια την κυρία δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, προφανώς τα έχει χαμένα...:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τι κρίμα...πρέπει να το αγαπάει πολύ το γατάκι μεσα στο "χασιμό" της...:cry::cry::(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δίκιο έχεις, κι εγώ τη λυπάμαι, αλλά είναι τελείως αρρωστημένη αυτή η αγάπη. Δυστυχώς, αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορείς καν να τους βοηθήσεις...:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ψυχούλα...Τι κρίμα...Έχει κάτι κι αυτή να αγαπάει...:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η πιο ορθολογική προσέγγιση νομίζω ότι θα ήταν να μιλήσεις με το Δήμο για την άστεγη κυρία, για να βρει μια στοιχειώδη στέγη, τροφή και ίσως και την περίθαλψη που χρειάζεται και να δώσεις τη γατούλα για υιοθεσία σε ένα καλύτερο περιβάλλον.

Συμφωνώ. Αυτό είναι η καλύτερη λύση και για τις 2 τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δίκιο έχεις, κι εγώ τη λυπάμαι, αλλά είναι τελείως αρρωστημένη αυτή η αγάπη. Δυστυχώς, αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορείς καν να τους βοηθήσεις...:/:

Διαφωνώ καθέτως! Ποιός είπε ότι δεν μπορούμε να βοηθήσουμε;
Και εμείς προσωπικά, αλλά και η κοινωνία γενικότερα...ευαισθησία και αγάπη για τον συνάνθρωπο θέλει, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.:mad:
Το ενδιαφέρον και το τρέξιμο που κάνουμε για τα αδέσποτα αν το κάναμε και για τους συνανθρώπους μας που υποφέρουν, η κοινωνία μας θα είχε πιο ανθρώπινο πρόσωπο!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν κατάλαβα καλά, η ruko εννοεί ότι πολλές φορές αυτοί οι άνθρωποι δεν σε αφήνουν να τους βοηθήσεις, είτε γιατί είναι πολύ φοβισμένοι, είτε γιατί δεν έχουν καλή πνευματική και ψυχική υγεία. Σίγουρα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσουμε, απλώς τις περισσότερες φορές χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση από ανθρώπους που ξέρουν πώς να χειριστούν αυτές τις καταστάσεις (κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους κ.λπ.). Η ευαισθησία και η αγάπη πολλές φορές δεν αρκούν, χρειάζεται και εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν κατάλαβα καλά, η ruko εννοεί ότι πολλές φορές αυτοί οι άνθρωποι δεν σε αφήνουν να τους βοηθήσεις, είτε γιατί είναι πολύ φοβισμένοι, είτε γιατί δεν έχουν καλή πνευματική και ψυχική υγεία. Σίγουρα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσουμε, απλώς τις περισσότερες φορές χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση από ανθρώπους που ξέρουν πώς να χειριστούν αυτές τις καταστάσεις (κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους κ.λπ.). Η ευαισθησία και η αγάπη πολλές φορές δεν αρκούν, χρειάζεται και εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία.

συμφωνώ για την εξειδικευμένη βοήθεια, απλώς θέλω να τονίσω ότι δεν κάνει να αδιαφορούμε και να γυρίζουμε αλλού το βλέμα μας όταν βλέπουμε τέτοιους ανθρώπους, αλλά να σκύβουμε πάνω στο πρόβλημά τους και να φροντίζουμε ώστε να λάβουν τη βοήθεια που χρίζουν!
Ο κοινωνικός λειτουργός ή ο ψυχολόγος δεν γυρνάει στους δρόμους να εντοπίσει ποιοί χρίζουν παρέμβασης, επομένως μπορούμε τουλάχιστον να παρεμβαίνουμε και να ενημερώνουμε τους αρμόδιους φορείς για περαιτέρω βοήθεια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο κοινωνικός λειτουργός ή ο ψυχολόγος δεν γυρνάει στους δρόμους να εντοπίσει ποιοί χρίζουν παρέμβασης, επομένως μπορούμε τουλάχιστον να παρεμβαίνουμε και να ενημερώνουμε τους αρμόδιους φορείς για περαιτέρω βοήθεια!
Αν διαβάσεις πιο πάνω, θα δεις ότι αυτό ακριβώς προτείναμε στη ΝΟΝΗ.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν διαβάσεις πιο πάνω, θα δεις ότι αυτό ακριβώς προτείναμε στη ΝΟΝΗ.:)

Τα διάβασα όλα τα ποστ...εκεί που διαφωνόυσα ήταν αυτό:Δυστυχώς, αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορείς καν να τους βοηθήσεις...:/:

Θεωρώ ότι είναι λάθος διατυπωμένο... έτσι όπως το διαβάζει κανείς τι μήνυμα παίρνει;....:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχεις δίκιο, αν το απομονώσεις αυτό διαβάζεται "κάπως".
Αλλά δες το σε συνδυασμό με αυτά:
Η πιο ορθολογική προσέγγιση νομίζω ότι θα ήταν να μιλήσεις με το Δήμο για την άστεγη κυρία,

Μια πρώτη λύση που μου έρχεται στο μυαλό: πάρε το Δήμο Αθηναίων στο 195 και εξήγησέ τους τι συμβαίνει.
:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχεις δίκιο, αν το απομονώσεις αυτό διαβάζεται "κάπως".
Αλλά δες το σε συνδυασμό με αυτά:
:)

Δε λέω ότι το εννοούσε έτσι...απλώς δε μου άρεσε η συγκεκριμένη φράση:(...συγνώμη αν κάνω λάθος:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ίσως να το διατύπωσα λάθος. Απλώς εννοούσα ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι συνήθως τρομερά δύσπιστοι απέναντι στους πάντες, οπότε και να προσπαθήσεις να τους πας π.χ. σε ένα ξενώνα ή οτιδήποτε, δεν πρόκειται να σε ακούσουν. Κάτι τέτοιο ανέφερε και η Νόνη στο αρχικό της ποστ, και εκεί πήγαινε η φράση μου. Συμφωνώ ότι μόνο ειδικός μπορεί να κάνει κάτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ίσως να το διατύπωσα λάθος. Απλώς εννοούσα ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι συνήθως τρομερά δύσπιστοι απέναντι στους πάντες, οπότε και να προσπαθήσεις να τους πας π.χ. σε ένα ξενώνα ή οτιδήποτε, δεν πρόκειται να σε ακούσουν. Κάτι τέτοιο ανέφερε και η Νόνη στο αρχικό της ποστ, και εκεί πήγαινε η φράση μου. Συμφωνώ ότι μόνο ειδικός μπορεί να κάνει κάτι.


ΟΚ...sorry...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σώπα καλέ!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μιλησε κανεις με τις αρμοδιες υπηρεσιες???πρεπει να πεσεις κ σε κανενα ευαισθητο ατομο, γιατι αν τυχεις καρεκλοκενταυρο βαριεστημενο....αστα να πανε......Η γατουλα ειναι οτι απεμεινε μεσα στο σκοτεινο κοσμο του μυαλου της για να γεμιζει την ψυχη της...σιγουρα χρειζει ψυχολογικης υποστηριξης...αλλα στην αρχη, δεν πρεπει βιαια να της αποσπασουν το μοναδικο της αποκουμπι...Η γατουλα ειναι τα παντα της...ο καθε ψυχολογος η κοινωνικος λειτουργος οφειλει να το σεβαστει κ να κανει αργα κ σταθερα την αποκολληση...Ξερω οτι δεν ειμαστε αρμοδιες να κανουμε κατι τετοιο...λογω επαγγελματος λεω πως θαταν καλυτερο να χειριστουν την γριουλα...Αραγε θα πεσει σε καλα κ εμπειρα χερια???Κ μετα τη γιαγια θα μπορεσει να μην καταληξει στο δρομο οτι αγαπησε αυτη η υπαρξη???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σας ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές .Θα τηλεφωνήσω στο 195 και θα συζητήσω το θέμα χωρίς να δώσω εξ'αρχής στοιχεία.Η RUKO έχει δίκιο ,είναι άτομα με εύθραυστο ψυχισμό και η παραμονή τους στους δρόμους τους κόβει σταδιακά κάθε επικοινωνία με τους υπόλοιπους.Προσπάθησα να τη βοηθήσω υλικά ,αγοράζοντας της μία μαλακή ζεστή κουβέρτα ,καλαθάκι και ειδικό λουρί που πιάνει τη γάτα από το σωματάκι της αλλά μου τα έδωσε πίσω .Το ξέρω ότι αυτά΄δεν την έσωναν αλλά έστω και λίγο να διευκολυνόταν η σκληρή ζωή της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχουν ένα ιδιάζον αίσθημα αξιοπρέπειας αυτοί οι άνθρωποι...Νομίζω ότι πιο εύκολα θα δεχόταν μια οργανωμένη και επίσημη βοήθεια, παρά τη δική σου. Δεν θέλουν να τους "λυπούνται", αισθάνονται προσβεβλημένοι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top