Mauros Gatos
Εκκολαπτόμενο μέλος
Εφη μου η ιδια η κοπελα ειχε πει πως η μητερα της κουραστηκε και βαρεθηκε να φροντιζει την γατα της.Τι σας κανει να πιστευετε οτι δεν θα την παρατησει?Σημασια εχει να βρεθει μια λυση σωστη.Και μαλλον βρεθηκε.Ελπιζω να ειναι καλα εκει .Το να κρινουμε τωρα,δεν ειναι η δουλεια μας.Δεν εχουν ολοι τον ιδιο βαθμοφιλοζωιας,αυτο ειναι γεγονος.Αρκει ομως να μην εγκαταλειπονται τα ζωα και να βρισκεται μια σωστη λυση,εφοσον δεν γινεται τιποτε αλλο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mauros Gatos
Εκκολαπτόμενο μέλος
Δειτε και μονοι σας. Καλυτερο θα ηταν αφου κανενας δεν θελει την γατουλα πια,να ψαξει να της βρει σπιτι που θα την αγαπανε πραγματικα και δεν θα τους ειναι βαρος για οσο καρο της μενει ακομα να ζησει
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Ναι,σε αυτο συμφωνω απολυτα.Δεν το ειχα θυμηθει αυτο." αναγκάστικα να την πάω στη μητέρα μου,αλλα κ αυτη κουράστικε να τη φροντίζει,κ με πιέζει να βρω άλλο σπίτι για τη ροζαλία μου."
Δειτε και μονοι σας. Καλυτερο θα ηταν αφου κανενας δεν θελει την γατουλα πια,να ψαξει να της βρει σπιτι που θα την αγαπανε πραγματικα και δεν θα τους ειναι βαρος για οσο καρο της μενει ακομα να ζησει
Καλη μου bbk,ειναι σχεδον βεβαιο,οτι εφοσον η μητερα σου δεν την θελει και εχει κουραστει,ή δεν θα την εχει οπως πρεπει,ή δεν ξερω και εγω τι αλλο.
Εφοσον δεν θες εσυ να την κρατησεις αλλο,η πιο σωστη και υπευθυνη λυση ειναι να τσιπαρεις το ζωακι σου,και να βαλεις αγγελια για να υιοθετηθει.Ή να βρεις μεσω γνωστων,ομως που να εισαι σιγουρη οτι την θελουν πραγματικα.Οταν εχουμε ενα ζωακι,ειμαστε υπευθυνοι για αυτο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mauros Gatos
Εκκολαπτόμενο μέλος
Εμ αν οντως την ηθελε η μητερα της την γατουλα,δεν θα καθομουν ουτε να κρινω ουτε να γραφω στο συγκεκριμενο θεμα! Το παν ειναι να ειναι η γατουλα καλα και να μην πεταχτει στο δρομο η να μην δωθει στον πρωτο τυχαιο που θα βρεθει γιατι και τοτε παλι στο δρομο θα καταληξει. Τι να πω,δυσκολη κατασταση[/U][/B]Ναι,σε αυτο συμφωνω απολυτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
vasopent
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
bbk
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Σαφεστατα και εσυ ξερεις την μητερα σου.Εμεις απλα,σου εκφραζουμε τους φοβους μας..σε σχεση με αυτα που μας εγραψες.Και ειναι γεγονος οτι ζητησες την αποψη μας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος

Π.χ είχα μια φίλη, η οποία είχε μια γατούλα Περσική. Αν την γνώριζες θα πίστευες πως δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτή τη γάτα..μέχρι που αρραβωνιάστηκε και απέκτησε το πρώτο της παιδί. Ξαφνικά τη γάτα τη συχαινόταν και η καϋμένη βρέθηκε δεμένη με σκοινί σαν σκυλί, στην αυλή του πατρικού της!! Αυτό για μένα είναι η αίσχατη προδοσία και αποδεικνύει περίτρανα ότι τη γάτα της δεν την αγάπησε ποτέ. Την είχε για μόστρα... ή για να της γεμίζει τα κενά της μοναξιά της. Και μόλις άλλαξαν οι ανάγκες της, απλά την απέβαλε. Ενώ η κτηνίατρός μου, που είναί έγκυος με το πρώτο της παιδί, μια χαρά κράτησε τις γάτες της και ο αρραβωνιαστικός της ενώ ποτέ του δεν είχε ζώο δεν της ζήτησε ποτέ να αλλάξει κάτι για εκείνον.
Αυτά όμως είναι παραδείγματα, και δεν συνεπάγεται ότι η κάθε περίπτωση είναι ίδια με τις άλλες, σίγουρα! Εφόσον λοιπόν προβληματίστηκες και αισθάνεσαι ότι η μητέρα σου θα την φροντίζει μέχρι τέλους, καλώς!!
Προσωπικά ποτέ δεν θα αποχωριζόμουν τον γατούλη μου. Τον υιοθέτησα, έγινα η μητέρα του. Τέλος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
little devil
Νεοφερμένο μέλος
Εγώ δεν θα σε κρίνω. Όπως λες, "έξω από το χορό...πολλά τραγούδια".ωραία βρε παιδιά τα λέτε,αλλά έξω απο το χορό πολλά τραγούδια λέγονται.. δεν σας κατηγορώ για κάτι,ίσως κ εγώ την ίδια συμπεριφορά θα είχα. Υπάρχουν κ κάποιες λεπτομέριες που δεν γνωρίζετε..το ότι αποχωρίστικα τη γάτα μου ήταν λάθος μου δεν το αρνούμαι,αλλά καλώς ή κακώς μένει με τη μητέρα μου,που την ξέρει αφου κ εγώ μέχρι να μετακομίσω μέναμε ολοι μαζί. Για χ λόγους ειπε η μητέρα μου αυτό που σας ανάφερα ως πρόβλημα ότι"κουράστικα να φροντίζω τη Ροζαλία". Τώρα αν θέλετε να με κατηγορήσετε για ζωοφιλική αναισθησία κάντε το κ εγώ μαζί σας,μα έτσι που ήρθαν τα πράγματα για να μην την αποχωριστώ τελείως(δίνοντάς τη σε άλλους),πήγε σε ένα σπίτι όπου εκεί μεγάλωσε κ ακόμα την αγαπάει,απλά για τους χ λόγους στράβωσε..κ μου ζήτησε να την απαλάξω απο τη γάτα μου. Εντάξει πειτε ότι θέλετε αλλά το τι νίώθω δεν το ξέρει κανένας σας..για αυτό το γατάκι... σας ευχαρηστώ
Δεν είμαι στη θέση σου, αλλά σε εντελώς διαφορετική ("έχασα" πρόσφατα το γάτο μου), ο καθένας μας τον "δικό" του χορό.
Τολμώ μόνο να πω την ταπεινή μου γνώμη: 'Ήταν καλή τύχη που περάσατε 15 ολόκληρα χρόνια με το γατί σου (μια ζωή δική του, στην κυριολεξία).
Ζήσατε χαρές, λύπες, ζεστά καλοκαίρια,κρύους χειμώνες...ίσως χουχουλιάσατε κάτω από την ίδια κουβέρτα, μοιραστήκατε μια λιχουδιά, μοιραστήκατε μέρες της ζωής σας.
Εγώ στη θέση σου θα ήμουν σίγουρη για μια σχέση 15 χρόνων,
αλλά επιφυλακτική σε μια άλλη (έστω και άλλου είδους)
που προϋποθέτει αγάπη με όρους.
Αν νιώθεις κάτι για τη γάτα σου, να επιμείνεις και, αν σε αγαπά ο σύντροφος πραγματικά,
τότε θα τη δεχτεί.
Είμαι σίγουρη πως αγαπάς τη γάτα σου, απλά δεν ξέρεις πόσο.
Προσπάθησε λίγο ακόμα, πριν τη δώσεις στη μαμά, όχι για τίποτ'άλλο, αλλά για το φόβο και μόνο (και την πιθανότητα)
το πόσο την αγαπάς, να στο μάθουν οι ενοχές στο μέλλον.
Η γατούλα καλά θα είναι και στη μαμά, εσύ όμως θα είσαι καλύτερα αν μείνει μαζί σου.
Και προσπάθησε (με κάποιο τρόπο), να τα συμβιβάσεις με την άρνηση του συντρόφου για την τρίχα.
Κατανοώ οτι νιώθεις πιεσμένη από τις καταστάσεις.
Ωστόσο, αν επιμείνεις και με υπομονή,
κι αν σε νοιάζεται πραγματικά ο σύντροφος, θα αγαπήσει και τα έμψυχα "υπαρχοντά" σου
και θα τα δεχτεί.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Frida_sp
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool