Στίχοι από αγαπημένα κομμάτια

[ladycat]

το αγαπημενο τραγουδι ειναι αυτο πριν το πει ο σφακιανακης
Στα μονοπάτια του καημού
στη γέφυρα του στεναγμού
μ' έκαν' η μάνα μου
Μια φθινοπωρινή βραδιά,
ζωή την κρύα σου καρδιά
είδαν τα μάτια μου

Με κουδουνίστρες πλαστικές
όμορφες και χρωματιστές
με νανουρίζανε
Και τα ματάκια τα μικρά
είδαν του κόσμου τ' αγαθά
και συμφωνήσανε

Ήταν το γάλα μου πικρό
και το νεράκι μου γλυφό
που με μεγάλωνε
Κι απέναντι στη κούνια μου,
η μοίρα η κακούργα μου
και με καμάρωνε

Ήταν το κλάμα μου μουντό
σαν κάτι να 'θελα να πω,
μα δεν με νιώσανε
Μια λυπημένη αναπνοή
για την πουτάνα τη ζωή
που μου χρεώσανε

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
δεν με ρωτήσανε ζωή, μα σε συνήθισα
Σαν πληγωμένο αετόπουλο στο χώμα,
ψάχνω τη δύναμη να κρατηθώ ακόμα

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
άλλα μου δείξανε και άλλα εγώ αντίκρισα
Θεέ μου κι ας ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω
και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω

Πάνω σε λάσπες και καρφιά
στ' άδικου κόσμου τη φωτιά πρωτοπερπάτησα
Ισορροπία σταθερή
για να προλάβω τη ζωή,
όμως την πάτησα

Μονό το "α" και το "χ"
στη σχολική μου εποχή
πρωτοσυλλάβισα
Γι αυτό το "αχ" και το "γιατί"
όπου βρεθώ μ' ακολουθεί
κι ας τριαντάρισα

Έτσι περνούσε ο καιρός
και γω στο δρόμο μου σκυφτός
έκανα όνειρα
Έτυχε να 'μαι απ' αυτούς
που κολυμπάνε στους αφρούς
και στα λασπόνερα

Στάζει το αίμα της ψυχής,
σαν τις σταγόνες της βροχής
όμως ποιος νοιάζεται
Και την αόρατη πληγή
που μέσα μου αιμορραγεί
ποιος την μοιράζεται

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Ώπα, νταλκάδες Κυριακάτικα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

ε αμα το εχεις στο αιμα ριχνεις κ μια ζεμπεκια την ωρα που σφουγγαριζεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

κ αφιερωμενο σε αυτους που πανε διακοπες


Αύγουστος είναι το τραγούδι του Νικόλα
και κάποια νύχτα στη ζωή που τα'χεις όλα
μια αγκαλιά και φορητό ραδιοφωνάκι
να παίζει Μάλαμα, Περίδη και Λιδάκη

-R-
Αύγουστος είναι και του Ρίτσου η σονάτα
αλλά μπορεί κι ένα χωνάκι σοκολάτα
του σεληνόφωτος αυτή η πανδαισία
να ξεγελιέσαι πως υπάρχει αθανασία...

Αύγουστος είναι ο ρεμβασμός του Σκιαθίτη
κι οι αναμνήσεις απ' το φως του Πανορμίτη
φλόγα κεριού σε ταπεινό προσκυνητάρι
με το σπαθί του Αρχαγγέλου στο θηκάρι.

Αύγουστος είναι και το δεύτερο φεγγάρι
προτού προλάβει ο Σεπτέμβρης να το πάρει
πέντε-έξι στίχοι που αγαπάς και τους θυμάσαι
είσαι κι εσύ που ξαγρυπνάς κι όταν κοιμάσαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

ου γράφεις δε θα 'ρθεις για διακοπές
χρωστάς μαθήματα μου λες
φωτογραφίες στέλνεις απ' το Λούβρο
και άλλες με τον γάτο σου τον Τούρκο
ο Τούρκος να πηδάει στα σκαλιά
και ύστερα παιχνίδια να σου κάνει
στη γάμπα σου να τρέμει μια ουρά
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
στη γάμπα σου να τρέμει μια ουρά
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει

Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις

Μου γράφεις πως σου έλειψα πολύ
μου στέλνεις χάρτινο φιλί
το χρόνο σου μετράς για το πτυχίο
το γράμμα μου σου φάνηκε αστείο
κι ο Τούρκος στη μοκέτα αραχτός
φιλίες με τους Γάλλους σου να πιάνει
να πίνει και να τρώει ό,τι τρως
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
να πίνει και να τρώει ό,τι τρως
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει

Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις

Συγχώρα με που γίνομαι μικρός
μα η ανάγκη να σε νιώσω είναι μεγάλη
μακριά σου νιαουρίζω μοναχός
μα c' est la vie που λένε και οι Γάλλοι
μακριά σου νιαουρίζω μοναχός
μα c' est la vie που λένε και οι Γάλλοι

Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

ε αμα το εχεις στο αιμα ριχνεις κ μια ζεμπεκια την ωρα που σφουγγαριζεις

Εγω ολη μέρα άκουγα Dead can dance χτες.... Το εχω ρίξει στο μοιρολόι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

κυριακάτικης ζεμπεκιάς συνέχεια...Σωκράτης...

Πολλές φορές σου μίλησα
με χρώματα στο στόμα,
στο είπα όσα έκανα
τα έκανα με το σώμα

Μισός ψυχή, μισός κορμί
κι η πείνα μου θηρίο
μισή ζωή σπατάλησα
να ζήσουν και τα δύο


Με αγαπούσε το νερό
μα ο ουρανός με ζούσε
και όταν ρωτούσα τι μπορώ
η γη δε με χωρούσε

Κυνήγησα τις ομορφές
μα με εκλεψε η λύπη
οι αλήθειες μου εσύ όταν κλαις
και της καρδιάς μου οι χτύποι

Οσα κομματια κι αν μπορέσεις να ενώσεις
δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
στα είπα όλα
φίλα με τώρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Ο τούρκος του Μαχαιρίτσα είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ίσως και το πιο αγαπημένο τώρα που το ξανασκέφτομαι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marigo173]

Πονεμένο γατοτράγουδο :

Η Σερενάτα

Κάπως σαν αστείο είπαμε αντίο
πήρα το πικάπ σου και μου πήρες το ψυγείο
Πήρες τα σεντόνια, πήρα τη μπιγκόνια
κι απʼ το χωρισμό μας έχουν κλείσει τρία χρόνια

Δε θέλω να σε ξαναδώ, μανάρι μου τα κάναμε σαλά τα
Θέ λω μονάχα να σου πω πως απόψε γέννησε η γά - τα

Έκανε παιδάκια, δυο τιγρέ γατάκια
τα 'χει παρατήσει στης κουζίνας τα πλακάκια
Μοιάζουν τα καημένα παραζαλισμένα
κι έβγαλα το ένα Παναγιώτη σαν εσένα

Δε θέλω να σε ξαναδώ...


Άραγε που να 'σαι, άραγε θυμάσαι
που ʼλεγες στη γάτα «Σερενάτα, μη φοβάσαι
Σʼ όλη τη ζωή μου θα 'σαι το γατί μου
Δε θα ξαναδώσω σʼ άλλη γάτα την ψυχή μου»

Δε θέλω να σε ξαναδώ...

Μες στη σιφονιέρα έγινε μητέρα
άφησε τα δυο της τα γατάκια εδώ πέρα
Κι έφυγε από μένα για να ʽρθει σε σένα
πες μου τι να κάνω τα 'χω πια κι εγώ χαμένα


Μαύρα τα μαντάτα για τη Σερενάτα
που παλιά την τάιζες μπαρμπούνια μαρινάτα
Τώρα δε σε νοιάζει πού ξεχειμωνιάζει
ούτε αν μας την πάτησε κανένας καμικάζι

Δε θέλω να σε ξαναδώ...


Μάτια μου αντίο, τέλειωσε τʼ αστείο
Πήγα το πρωί και ξαναγόρασα ψυγείο
Πάρε άλλα πιάτα, βρες μιαν άλλη γάτα
όμως να θυμάσαι πού και πού την Σερενάτα

Δε θέλω να σε ξαναδώ, μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα
Θέλω μονάχα να σου πω πως απόψε χάσαμε τη γάτα

Δε θέλω να σε ξαναδώ, μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα Θέλω μονάχα να σου πω πως απόψε χάσαμε τη γάτα :cry:
και λινκ για να το ακούσουμε:https://www.esnips.com/doc/866920fd-e536-4099-8aa0-3a83be4523dd/17-ΣΕΡΕΝΑΤΑ
Μ' αρέσει και το ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα, παρότι αντιγατικό, γιατί είμαι ιχθύς στο ζώδιο και ταυτίζομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Λατρεύω τη Σερενάτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

καλά τέλειο! τώρα το θυμήθηκα που το άκουσα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Τι ωραίο! Χρόνια είχα να το ακούσω!!!! Άσχετο, αλλά η Αρλέτα τι να γίνεται?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΑΝΝΑ]

ΑΧ..........Τη Σερενατα απο μικρη οταν την ακουγα εκλαιγα...Πολυ συγκινητικο.Οταν πεθανε η αγαπημενη μας γατουλα η judy η αδερφη μου αλλαξε τα λογια και το ξαναεγραψε για την judy μας...Οποτε τωρα κλαιω 100 φορες παραπανω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΑΝΝΑ]

Τελευταιος στιχος...

Τζουντη μου αντιο,τελειωσε το αστειο
θα σε ξαναδω οταν θα ρθω στον ουρανο
θα σε αγγαλιασω+θα σε φιλησω
το αντιο που ειπαμε για παντα θα το σβησω........(11 χρονων η αδερφη μου τοτε...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Νομίζω μαζί με τη Σερενάτα, η Μαριαννίνα Κριεζή είχε γράψει κι αυτό (το τραγούδησε η Αρλέτα επίσης):

Ήταν ένα κουταβάκι, ένα αδέσποτο σκυλάκι,
μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής
Ήταν μια μικρούλα αγάπη, φοβισμένη, ντελικάτη
που την κράτησες μονάχα ένα λεπτό
και την προσπέρασα κι εγώ

Αν δεν ήταν λάθος μέρα, αν δεν ήτανε Δευτέρα,
αν δεν ήταν η πλατεία Αμερικής
μπορεί και ν' αγαπιόμασταν εμείς
Κι αν δεν σ' έπιανε φανάρι
να γινόμασταν ζευγάρι
και να κάναμε πολλά, πολλά παιδιά
μα δεν έχει σημασία τώρα πια

Ήταν ένα κουταβάκι, ένα αδέσποτο σκυλάκι
μια Δευτέρα στην πλατεία Αμερικής
που δεν το υιοθέτησε κανείς

:cry::cry::cry::cry:
Ενας απ' τους λόγους που μαζεύα ολα τα παρατημένα κουτάβια....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marigo173]

Το λινκ το βρήκα από αυτό το μπλογκ για την Αρλέτα:
https://giatinarleta.blogspot.com/2007/07/blog-post_6772.html
Έχει και φώτο με την αυθεντική Σερενάτα!
Για να σας ανεβάσω όμως λίγο πάρτε και το χρυσόψαρο, σκεφτείτε Ηλιόπουλο και Τζένη Καρέζη να κρύβονται πίσω από το ενυδρείο, χι, χι, χι. Πολύ με εκφράζει αυτό το τραγούδι
Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα
και μια γατούλα μούρλια θηλυκό
πρασινομάτα και κοκκινομάλλα
αρχίσαν ένα παιχνιδάκι ερωτικό

Η γάτα λέει για δες το κοροϊδάκι
επίστεψε ότι εγώ το αγαπώ
μα λέει και το κουτό χρυσό ψαράκι
Τι κούνια που σε κούναγε πωπωπωπω

Κι αν σ' αγαπώ δεν θα σου το πω
το 'χω για κακό να μην έχω μυστικό
Κι αν σ' αγαπώ, δε θα σ' αγαπώ
αν θα σού το πω ότι έχω μυστικό

Μα παίξε παίξε το ίδιο παιχνιδάκι
νιώθει η γατούλα έρωτα κρυφό
και γίνηκε αυτή το κοροϊδάκι
κι ατσίδα έγινε το ψάρι το χρυσό

Αυτά τα λέει ένα τραγουδάκι
που τραγουδιέται σ' εύθυμο σκοπό
Αντί να φάει η γάτα το ψαράκι
το ψάρι τρώει τη γατούλα π' αγαπώ

Κι αν σ' αγαπώ, δε θα σ' αγαπώ
αν θα σού το πω ότι έχω μυστικό

Να ναι καλά η κοπέλα που έχει το μπλογκ, το έχει κι αυτό:
https://www.esnips.com/doc/7c46601d-c170-42d2-9484-e3cef1b8b639/02_Tzenh-Karezh---To-xrysopsaro

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Λατρεμένο τραγούδι του Αττικ. Μην κοροϊδεύετε αλλά μεγάλωσα ακούγοντας Αττικ από τη μαμά μου που τραγουδούσε με καταπληκτική φωνή. Ακόμα έχει ωραία φωνή απλά δεν έχει διάθεση για τραγούδι. Αυτό το συγκεκριμένο, τελευταία φορά την άκουσα να το λέει λίγο μετά το θάνατο του πατέρα μου....:cry:

"Ας ερχόσουν για λίγο"

Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος
.
Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ' άγριο τ' αγέρι
να 'ρθεις και μ' ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι
.
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά
.
Πού να 'σαι, να 'ρθεις το βράδυ αυτό
σ' αυτούς τους δρόμους που σ' αγαπούνε
το ντουετάκι τους το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούνε
.
Πού να 'σαι να 'ρθεις το βράδυ αυτό
που 'γινε φύλλο ξερό η ελπίδα
να 'ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα
.
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά

Υπάρχει επίσης στο blog "Για την Αρλέτα" σε δική της εκτέλεση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marigo173]

Αχ, πολύ συγκινητικό, κρίμα που δεν το έχω ακούσει ποτέ από τον Αττίκ. Εμένα ο μπαμπάς ήταν Πουλουπολικός και δεν είχαμε δίσκους του Αττίκ στο σπίτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Smelly Cat

Smelly Cat, Smelly cat what are they feeding you?
Smelly Cat, smelly cat it's not your fault...

They won't take you to the vet.
You're obviously not their favorite pet.

You may not be a bed of roses,
And you're no friend to those with noses.

Smelly cat, smelly cat what are they feeding you?
Smelly cat, smelly cat it's not your fault...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Αχ, πολύ συγκινητικό, κρίμα που δεν το έχω ακούσει ποτέ από τον Αττίκ. Εμένα ο μπαμπάς ήταν Πουλουπολικός και δεν είχαμε δίσκους του Αττίκ στο σπίτι

Εντάξει εμένα ήταν και -ας πούμε- της εποχής της! Για την ακρίβεια, μιας και ο Αττίκ πέθανε όταν η μητέρα μου ήταν 14 χρονών (1944), της εποχής του πατέρα της, ο οποίος επίσης τραγούδαγε κι έπαιζε μαντολίνο κι επειδή η μητέρα μου ήταν η πιο καλήφωνη από τα παιδιά του την είχε από κοντά. Ακόμα έχω πλάκες γραμοφώνου με τραγούδια του. Τρομερή μουσική και στίχοι όλα τα κομμάτια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.