Στίχοι από αγαπημένα κομμάτια

[aspasiapef]

Smelly Cat

H Φοίμπη από τα Φιλαράκια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Εννοείται!! Phoebe Buffet, μέγιστη φωνάρα!!!

(Τόση ώρα που λέτε για τον Αττίκ προσπαθώ να θυμηθώ πώς λένε ένα κομμάτι του που είχα ακούσει πάλι από την Αρλέτα -λέει πολλά του Αττίκ τελικά- αλλά δε θυμάμαι. Θυμάμαι ότι αρχίζει "Ζητάτε "Είδα Μάτια", με σκίζετε κομμάτια", ή κάπως έτσι...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Αχ μικρούλα μου που περνάς
τα στενά δρομάκια των δεκαεννιά
Στ' άγρια χαράματα την αυγή
άκουσε ψιθυριστά τι θα σου πει

Κάθε πονηριά της Εύας θα πονά
κι αυτό ποτέ μικρή μου να μην το ξεχνάς
Κάθε πονηριά της Εύας θα πονά
κι αυτό ποτέ μικρή μου να μην το ξεχνάς

Αχ μικρούλα μου που νωρίς
ξύπνησες απότομα πριν κοιμηθείς
κάτι μες τον ύπνο σου σαν πουλί
σου 'λεγε ψιθυριστά απ' την αρχή

Κάθε πονηριά της Εύας θα πονά
κι αυτό ποτέ μικρή μου να μην το ξεχνάς
Κάθε πονηριά της Εύας θα πονά
κι αυτό ποτέ μικρή μου να μην το ξεχνάς
_________________

αυτο το λατρευα οταν ημουν στα 19

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Εννοείται!! Phoebe Buffet, μέγιστη φωνάρα!!!

(Τόση ώρα που λέτε για τον Αττίκ προσπαθώ να θυμηθώ πώς λένε ένα κομμάτι του που είχα ακούσει πάλι από την Αρλέτα -λέει πολλά του Αττίκ τελικά- αλλά δε θυμάμαι. Θυμάμαι ότι αρχίζει "Ζητάτε "Είδα Μάτια", με σκίζετε κομμάτια", ή κάπως έτσι...)

Το τραγούδι λέγεται "Ζητάτε να σας πω" και πάει κάπως έτσι:

Ζητάτε να σας πω,
τον πρώτο μου σκοπό,
τα περασμένα μου γινάτια,
ζητάτε "Είδα Μάτια",
με σχίζετε κομμάτια.

Σε μια παλιά πληγή,
που ακόμα αιμορραγεί,
μη μου γυρνάτε το μαχαίρι,
αφού ο καθένας ξέρει,
τι πόνο θα μου φέρει κλπ.

Δυστυχώς δεν το θυμάμαι όλο.... Το "Είδα μάτια" είναι από τα πρώτα τραγούδια του Αττικ και στο "Ζητάτε να σας πω" αναφέρεται σε αυτό.
Άλλα πολύ αγαπημένα τραγούδια του, που ίσως καμιά γιαγιά σας μπορεί να τα θυμάται είναι τα: "Αν βγουν αλήθεια", "Της μιας δραχμής τα γιασεμιά", "Μαραμένα τα γιούλια" (από τα αγαπημένα της μαμάς μου) κ.α.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν σε cd πάντως αν ποτέ πάτε Μοναστηράκι στους πάγκους με τους παλιούς δίσκους γραμμοφώνου σίγουρα υπάρχουν δίσκοι του. Είναι κρίμα να χάνονται τέτοια κομμάτια και να ακούγονται κάτι τύπου "ΒΑΣ ΒΑΣ ΒΑΣ ο Παρασκευάς ΒΑΣ ΒΑΣ"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

all time classic με την "θεά"

Η γατούλα

μια φορα και εναν καιρο, πηγε η γατα στον χορό,
με γοβάκια και φουρό, και απ' την πολύ χαρα κουνούσε την ουρά!
Και όταν φουντωσε ο χορός, και έγινε πιό ζωηρός,
ενας γάτος πονήρός τη ζύγωσε δειλά και είπε πονηρά:

Νιάου , νιάου βρε γατούλα, με την ρόζ μυτούλα, γατούλα μου μικρή..
νιαου σε 'χουνε "μην στάξει" και είναι από μετάξι η γούνα σου η γκρί!!
Αληθινά δεν ξαναδα πουθενά, δυό ματάκια γαλανά τόσο φωτεινά,
και σοβαρά είναι η πρώτη μου φορά που είδα να κουνάν ουρά, τόσο πονηρά!!

νιαου νιαου νιαου νιαου γατούλα μου μικρή!!!:cat:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Κοίτα να μαθαίνεις πως είναι να πεθαίνεις
και μιας ζωής χαμένης σημάδια να μετράς
Κοίτα να μαθαίνεις πως είναι να πεθαίνεις
πώς είναι όταν χάνεις αυτόν που αγαπάς

Τι με κοιτάς δεν κάνεις λάθος είμαι εκείνος που ζητάς
είμαι αυτός που αν θυμάσαι του είχες πει πως αγαπάς
δε με μπερδεύεις με κανέναν έτσι με έκανες εσύ
τι με κοιτάς δεν κάνεις λάθος ήμουνα όλη σου η ζωή
Κοίτα να μαθαίνεις πως είναι να πεθαίνεις
και μιας ζωής χαμένης σημάδια να μετράς

Κοίτα να μαθαίνεις πώς είναι όταν μένεις
χωρίς ζωή κι αγάπη βοήθεια να ζητάς
κοίτα με και πες μου δικαιολογία βρες μου
αν πρέπει αν αξίζω που τώρα με ξεχνάς

Τι με κοιτάς δεν κάνεις λάθος είμαι εκείνος που ζητάς
είμαι αυτός που αν θυμάσαι του είχες πει πως αγαπάς
δε με μπερδεύεις με κανέναν έτσι με έκανες εσύ
τι με κοιτάς δεν κάνεις λάθος ήμουνα όλη σου η ζωή
Κοίτα να μαθαίνεις πως είναι να πεθαίνεις
και μιας ζωής χαμένης σημάδια να μετράς


κ αυτο να το αφιερωσουμε στις παλιες αγαπες που μας πονεσαν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marigo173]

Το τραγούδι λέγεται "Ζητάτε να σας πω" και πάει κάπως έτσι:

Ζητάτε να σας πω,
τον πρώτο μου σκοπό,
τα περασμένα μου γινάτια,
ζητάτε "Είδα Μάτια",
με σχίζετε κομμάτια.

Σε μια παλιά πληγή,
που ακόμα αιμορραγεί,
μη μου γυρνάτε το μαχαίρι,
αφού ο καθένας ξέρει,
τι πόνο θα μου φέρει κλπ.

Δυστυχώς δεν το θυμάμαι όλο.... Το "Είδα μάτια" είναι από τα πρώτα τραγούδια του Αττικ και στο "Ζητάτε να σας πω" αναφέρεται σε αυτό.
Άλλα πολύ αγαπημένα τραγούδια του, που ίσως καμιά γιαγιά σας μπορεί να τα θυμάται είναι τα: "Αν βγουν αλήθεια", "Της μιας δραχμής τα γιασεμιά", "Μαραμένα τα γιούλια" (από τα αγαπημένα της μαμάς μου) κ.α.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν σε cd πάντως αν ποτέ πάτε Μοναστηράκι στους πάγκους με τους παλιούς δίσκους γραμμοφώνου σίγουρα υπάρχουν δίσκοι του. Είναι κρίμα να χάνονται τέτοια κομμάτια και να ακούγονται κάτι τύπου "ΒΑΣ ΒΑΣ ΒΑΣ ο Παρασκευάς ΒΑΣ ΒΑΣ"

Ε, ναι το ζητάτε να σας πω το λέει και η Πρωτοψάλτη αλλά το trivia για το στίχο δεν τον ήξερα Και το μαραμένα τα γιούλια και οι βιόλες το ξέρω. Έχω κληρονομήσει και γω ένα γραμμόφωνο από τον παππού μου αλλά το έχω στη Ρόδο και το μόνα δισκάκια που θυμάμαι από αυτά που άφησε είναι η Γκαρσόνα (στα πεταχτά μοιράζω τις διπλες...) και το "Στάσου στο 13"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

:greycat: What's new pussycat? :greycat:

What's new pussycat? Woah, Woah
What's new pussycat? Woah, Woah
Pussycat, Pussycat
I've got flowers
And lots of hours
To spend with you.
So go and powder your cute little pussycat nose!
Pussycat, Pussycat
I love you
Yes, I do!
You and your pussycat nose!
What's new pussycat? Woah, Woah
What's new pussycat? Woah, Woah
Pussycat, Pussycat
You're so thrilling
And I'm so willing
To care for you.
So go and make up your cute little pussycat face!
Pussycat, Pussycat
I love you
Yes, I do!
You and your pussycat face!
What's new pussycat? Woah, Woah
What's new pussycat? Woah, Woah
Pussycat, Pussycat
You're delicious
And if my wishes
Can all come true
I'll soon be kissing your sweet little pussycat lips!
Pussycat, Pussycat
I love you
Yes, I do!
You and your pussycat lips!
You and your pussycat eyes!
You and your pussycat nose!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Κι εγώ κληρονόμησα Μαριγώ το γραμμόφωνο του παππου και τους δίσκους του (ή τις πλάκες όπως λέγονται του γραμμοφώνου) αλλά δυστυχώς μόνο αυτό. Ούτε τη φωνή ούτε παίζω μουσικά όργανα όπως και οι δύο παππούδες....

P.S. Ψάχνοντας στο Google βρήκα cd Αττίκ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Ξεχασατε τον ''Μαυρο γατο'' του Παπακωσταντινου???
Ειναι και συμβολικο...
Εμενα μ' αρεσει πολυ ενα τραγουδι της Αλεξιου.
Δεν θυμαμαι πως λεγεται.Θα το κοιταξω και θα το γραψω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Μέρες βαριές χοντρές ψιχάλες
πάνω σε χάπια και μπουκάλες
δε θα γυρέψω νοσηλεία
στα σινεμά και στα βιβλία

Πάω ν' αδειάσω το τασάκι
κι αυτό το σκούρο σου σακάκι
θα το πετάξω απ' το μπαλκόνι
να βρει κανέναν που κρυώνει κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

Έχει ψυχρούλα και μ' αρέσει
κι αν δε μου πάει θα σπάσω μέση
η αγάπη πάει με μπαστούνι
κι εγώ με γκάζια στο τακούνι

Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου
στα ραδιόφωνα του κόσμου
με τρύπια βάρκα και ναυτία
βγαίνω λοιπόν στην πειρατεία κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

αφιερωμενο στην σαρδελα που το ζητησε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Ήταν ένας γάτος μαύρος πονηρός
κάθε που εβράδιαζε ντύνονταν γαμπρός
τα μαλλιά του έκανε λίγο κατσαρά
κι ένα κόκκινο παπιόν φορούσε στην ουρά

Σε κάθε σπίτι πήγαινε όπου έβλεπε καπνό
ζητούσε τα κορίτσια δήθεν για σκοπό
κι αυτές άλλο δε θέλανε φορούσαν νυφικά
κάλιο μ'ένα γάτο παρά με κοιλαρά

Μα όπως είπα στην αρχή ο γάτος πονηρός
βόλευε τα κορίτσια και γίνονταν καπνός
με τόση καρπερότητα αχ να 'χα μια σταλιά
γέμισαν τα ιδρύματα με μπάσταρδα γατιά

Οι άρχοντες φοβήθηκαν μην πάθουνε ζημιά
και την κουτάλα χάσουνε μαζί με τα ζουμιά
ρε θες να κάνουν κίνημα του γάτου οι καρποί
κι ό,τι γλυκά ροκάνιζαν σαν φούσκα να χαθεί

Έτσι αφού σκεφτήκανε βρήκαν το πιο σωστό
το γάτο να τσακώσουνε σαν μούτρο αναρχικό
βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο
αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό

Αχ καημένε γάτο μου την έχεις πια βαμμένη
του έθνους τα λαγωνικά στην έχουνε στημένη
κι όπως το λέω έγινε το πιάσανε το αλάνι
τους είδε μαύρους νόμισε με φίλους πως θα κάνει

Τώρα κλαίει κι οδύρεται μαζεύεται κουβάρι
μήπως τους κρύους δικαστές μπορέσει να τουμπάρει
αχ μη καλοί μου άνθρωποι εγώ δεν είμαι γάτος
εγώ είμαι ένας άνθρωπος με αισθήματα γεμάτος

Κοιτάζω το συμφέρον μου διαβάζω εφημερίδα
και στο στρατό υπηρέτησα για τη μαμά πατρίδα
μα εκείνοι που να ακούσουνε τον στήσανε στον τοίχο
τα μάτια κάπως παίξανε στης τουφεκιάς τον ήχο

Αν μία κόρη έχετε κρατήστε την αθώα
μπορεί ο γάτος να μη 'ρθει μα θα 'ρθουν άλλα ζώα
κι αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε
στα όργανα μου μια χαρά χωράει να γραφτείτ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Πάντως εμένα το αγαπημένο μου από Αρλέτα είναι το "Ερχεται κρύο". Κι αν το έχει κανείς θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν μπορούσε να μου το στείλει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Πάντως εμένα το αγαπημένο μου από Αρλέτα είναι το "Ερχεται κρύο". Κι αν το έχει κανείς θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν μπορούσε να μου το στείλει!

Κι απόμεινα παιχνίδι σ' ένα
πάρκο που πια κανείς δε
θέλει να το δει. Κι αν κάθομαι
ακόμα και σου γράφω, είναι
γιατί σε πόνεσα πολύ.

Κι απόμεινα μονάχη σ' ένα
τρένο που βγήκε κάποια νύχτα
απ' τη γραμμή. Κι αν κάθομαι
ακόμα κι επιμένω, είναι
γιατί σ' αγάπησα πολύ.

Κοίτα να ντύνεσαι καλά κι
έρχεται κρύο. Ξέρεις, δεν
είπα πουθενά για μας τους δύο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Μήοως έχεις και το κομάτι? Να το ακούσω ενοοώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

θρασος μεγαλο εχεις καλη μου που να τα βρισκω τετοια ωρα καλεεεεεε https://www.mycat.gr/forum/images/smilies/tongue.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

θρασος μεγαλο εχεις καλη μου που να τα βρισκω τετοια ωρα καλεεεεεε https://www.mycat.gr/forum/images/smilies/tongue.gif

καλά...........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός​

Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει​

Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοί χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
Ποιές θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι​

Ποιός άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιό φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιό όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοί δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη​

Ποιός έρωτας σε σπρώχνει πιό μακριά από δω
Πες μου ποιό φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει​

Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει​

Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιά νήματα σ' ενώνουν με μια άλλη θηλιά
Ποιά κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι​

Ποιά μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
Πες μου ποιό φόβο αγάπησες πάλι

Ποιά σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποιά αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη​

Ποιό ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιό φόβο αγάπησες πάλι

Ποιές λέξεις μέσα σου σαπίζουν
και δεν θέλουν να βγουν
Ποιά ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη​

Ποιά θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
Πες μου ποιός φόβος σε νίκησε πάλι...
(Τρύπες, "Καινούργια Ζάλη")

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Love will tear us apart

When the routine bites hard
And ambitions are low
And the resentment rides high
But emotions wont grow
And were changing our ways,
Taking different roads
Then love, love will tear us apart again

Why is the bedroom so cold
Turned away on your side?
Is my timing that flawed,
Our respect run so dry?
Yet theres still this appeal
That weve kept through our lives
Love, love will tear us apart again

Do you cry out in your sleep
All my failings expose?
Get a taste in my mouth
As desperation takes hold
Is it something so good
Just cant function no more?
When love, love will tear us apart again
Joy Division

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mplimpliki]

Ω ισμηνη μου'φτιαξες την μερα!


αυτο απο loreena mckennit:

The Highwayman

The wind was a torrent of darkness among the gusty trees
The moon was a ghostly galleon tossed upon the cloudy seas
The road was a ribbon of moonlight over the purple moor
And the highwayman came riding,
Riding, riding,

The highwayman came riding, up to the old inn-door.

He'd a French cocked hat on his forehead, a bunch of lace at his chin,
A coat of claret velvet, and breeches of brown doe-skin;
They fitted with never a wrinkle; his boots were up to the thigh!
And he rode with a jewelled twinkle,
His pistol butts a-twinkle,
His rapier hilt a-twinkle, under the jewelled sky.

Over the cobbles he clattered nd clashed in the dark innyard,
And he tapped with his whip on the shutters, but all was locked and barred;
He whistled a tune to the window, and who should be waiting there
But the landlord's black-eyed daughter,
Bess, the landlord's daughter,
Plaiting a dark red love-knot into her long black hair.

"One kiss, my bonny sweetheart, I'm after a prize tonight,
But I shall be back with the yellow gold before the morning light;
Yet if they press me sharply, and harry me through the day,
Then look for me by the moonlight,
Watch for me by the moonlight,
I'll come to thee by the moonlight, though hell should bar the way.

He rose upright in the stirrups; he scarce could reach her hand
But she loosened her hair i' the casement! His face burnt like a brand
As the black cascade of perfume came tumbling over his breast;
And he kissed its waves in the moonlight,
(Oh, sweet black waves in the moonlight!)
Then he tugged at his rein in the moonlight, and galloped away to the west.

He did not come at the dawning; he did not come at noon,
And out of the tawny sunset, before the rise o' the moon,
When the road was a gypsy's ribbon, looping the purple moor,
A red-coat troop came marching,
Marching, marching
King George's men came marching, up to the old inn-door.

They said no word to the landlord, they drank his ale instead,
But they gagged his daughter and bound her to the foot of her narrow bed;
Two of them knelt at the casement, with muskets at their side!
there was death at every window
and hell at one dark window;
For Bess could see, through the casement,
The road that he would ride.

They had tied her up to attention, with many a sniggering jest;
They had bound a musket beside her, with the barrel beneath her breast!
"now keep good watch!" And they kissed her.
She heard the dead man say
"Look for me by the moonlight
Watch for me by the moonlight
I'll come to thee by the moonlight, though hell should bar the way!"

She twisted her hands behind her, but all the knots held good!
She writhed her hands till her fingers were wet with sweat or blood!
They stretched and strained in the darkness and the hours crawled by like years!
Till, now, on the stroke of midnight,
Cold, on the stroke of midnight,
The tip of one finger touched it!
The trigger at least was hers!

Tlot-tlot! Had they heard it? The horse-hoofs were ringing clear
Tlot-tlot, in the distance! Were they deaf that they did not hear?
Down the ribbon of moonlight, over the brow of the hill,
The highwayman came riding,
Riding, riding!
The red-coats looked to their priming!
She stood up straight and still!

Tlot in the frosty silence! Tlot, in the echoing night!
Nearer he came and nearer! Her face was like a light!
Her eyes grew wide for a moment! She drew one last deep breath,
Then her finger moved in the moonlight,
Her musket shattered the moonlight,
Shattered her breast in the moonlight and warned him with her death.

He turned; he spurred to the west; he did not know she stood
bowed, with her head o'er the musket, drenched with her own red blood!
Not till the dawn he heard it; his face grew grey to hear
How Bess, the landlord's daughter,
The landlord's black-eyed daughter,
Had watched for her love in the moonlight, and died in the darkness there.

Back, he spurred like a madman, shrieking a curse to the sky
With the white road smoking behind him and his rapier brandished high!
Blood-red were the spurs i' the golden noon; wine-red was his velvet coat,
when they shot him down on the highway,
Down like a dog on the highway,
And he lay in his blood on the highway, with the bunch of lace at his throat.

Still of a winter's night, they say, when the wind is in the trees,
When the moon is a ghostly galleon, tossed upon the cloudy seas,
When the road is a ribbon of moonlight over the purple moor,
A highwayman comes riding,
Riding, riding,
A highwayman comes riding, up to the old inn-door.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.