Σ' αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

[gataki1]

"ΓΑΤΕΣ"!Ενα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου..αναπόσπαστο κομμάτι..Απο μικρή η οικογένεια μου κι γω ημασταν και ακομα ειμαστε πολυ φιλοζωοι.Παντα είχαμε ζώα..απο γάτες σκύλους,κουνέλια μέχρι και κότες...Για μένα όμως οι γάτες ήταν η αδυναμία μου..τις λατρεύω!Είναι όλη μου η ζωή!!Απο μικρη μέχρι σήμερα έχω γάτες.Έχω αγαπήσει πολλές γάτες που όμως λόγω του οτι μένω σε πολυσύχναστο δρόμο,τα αυτοκίνητα ήταν η αιτία να χάσω πόλλες γάτες...Πολλές φορές είπα στον εαυτό μου να μην αποκτήσω άλλη γάτα γιατί δεν ήθελα άλλο να βλέπω να χάνονται τόσες πολύτιμες ζωές και που είναι σημαντικές για μένα στην ζωή μου..αλλα δυστυχώς στον "δρόμο" μου βρέθηκαν πολλές περιπτώσεις γατών που δεν μπορούσα να αρνηθώ στην φροντίδα και βοήθεια που είχαν ανάγκη...κι έτσι απο τότε και πέρα φρόντιζα να είμαι σίγουρη πως δεν θα πάθουν τίποτα κακό..
Έπειτα απο χρόνια..στην εφηβεία μου,ο πατέρας μου ήρθε μια μέρα στο σπίτι με έναν γάτο,τον Μπάμπη!!Τον βρήκε ένας φίλος του πατέρα μου κάτω απο το αμάξι και δεν τον ήθελε.Ο πατέρας μου σίγουρα δεν θα τον άφηνε κι έτσι μου τον έφερε..Όταν τον πρωτοείδα τον αγάπησα τόσο που ακομα και στην σκέψη να τον έχανα,τα μάτια μου δάκρυζαν...Ωστόσο εκείνη την περίοδο δεν είχα άλλο κατοικιδιο παρά μόνο ένα σκύλο..τον Ρόκυ.
Πέρυσι τον Ιούνιο,γυρίζοντας σπιτι αργά το βράδυ ακούω νιαουρισματα στον κήπο μου.Κατάλαβα αμέσως πως ήταν απο μικρό γατάκι φοβισμένο.Μιας και ήταν πολύ αργα το βραδυ δεν μπορούσα να δώ κάτι.."Πάω να κοιμηθώ και το πρωί θα δώ τι είναι.."λέω στον εαυτό μου..Το επόμενο πρωί βρίσκω το γατάκι στην αποθήκη του κήπου.Ήταν ενα πολυ μικρό ασπρομαυρο γατάκι.Προσπάθησα να τον πίασω αλλά ήταν κάπως φοβισμενο..Το τάιζα καθε μέρα και σιγά σιγά αισθανόταν μέρος της οικογενείας..Το ονόμασα Ηλέκτρα..Πολύ γρήγορα έγινε αχώριστη φίλη με τον Μπάμπη..
Περνάνε μήνες και φτάνει η μέρα που η Ηλέκτρα γέννησε 5 γατάκια...!Ξαφνικά βρέθηκα με 7 γάτες!!!Απο την μια ευτυχια να έχεις αναμεσα στα ποδια σου 7 τριχωτες ουριτσες να σε χαιδευουν αλλα τρομερό αγχος απο την άλλη.Λόγω του δρόμου...Όσο ήταν μικρά τα έιχα σε κούτα προστατευμένα..αργότερα καθώς μεγαλωναν..ήταν και σε τουριστική περιοδο(ακομα πιο επικινδυνο) προσπαθούσα με κάθε τρόπο να προσέχω να μην βγαίνουν στον δρόμο...Τα 4 ήταν όλα ασπρόμαυρα..και το 1 ηταν τιγρέ!!Το πιο αγαπημένο μου χρώμα και αυτό γιατί ο πρώτος μου γατος που απέκτησα 5χρονών ηταν τιγρε..Το γατακι χρώματος τιγρέ ήταν πολύ ξεχωριστο για μένα χωρίς να θέλω να παραγκωνισω τα υπολοιπα..Αμέσως αμέσως το ονόμασα Σίμπα!!Τον λάτρευα!Είχα δεθεί τόσο πολύ μαζί του που ένιωθα πως ήταν ο Μοναδικός στο σπίτι...Κάποιες φορές αισθανόμουν πώς παραμελούσα τα υπόλοιπα καθώς έπαιζα περισσοτερο με τον Σίμπα...Είχαμε πει πως θα διναμε τουλαχιστον τα 3 απο τα 5 γιατι δεν γινόταν να έχουμε 7 γατες..Λογικο μου ακουγόταν..Πολύ γρηγορα καταφέραμε να δώσουμε το ένα σε ένα φιλικο μας προσωπο..τα υπόλοιπα 2 ομως δεν μπορουσαμε να βρουμε ενα καλο σπιτι που θα τα φροντιζε..κι ετσι μεχρι και πριν μια βδομαδα εμειναν μαζι μας..μεχρι που βρέθηκε ένας φίλος μας πολύ φιλοζωος αυτος και η οικογένεια του που πήρε και τα δυο..Έτσι μας έμειναν τα δυο,ο Σίμπας και η Μαργιανετούλα.Αυτα ηταν απο την αρχη τα πιο αγαπημενα μου..όμως ο Σίμπας ξεχώριζε..περνούσα άπειρο χρόνο μαζί του...Μέχρι που ένα βράδυ καθώς εβγαζα τον σκύλο μου τον Ρόκυ έξω για βόλτα αντικρύζω τον Σίμπα να έρχεται βολίδα απο τον δρόμο και μέσα στο σπίτι.Για καλή του τύχη δεν ερχόταν κανένα όχημα..Έτσι τον "αρπάζω" του δίνω μια σφιχτη αγκαλιά και τον βαζω αμέσως ,μέσα στο σπιτι και φεύγω....Υστερα απο 20 λεπτα καθως γυριζω στο σπιτι ,εφτανα λιγο πιο κατω ακουω δυνατα ουρλιαχτα γατας που μάλωνε με αλλη γάτα..Τρέχω να δω τι συμβαίνει και το μονο που μπορουσα να δω επειδη ηταν σκοταδι ηταν μια ξενη γατα πανω στην ταρατσα.Μπαινω λοιπον μέσα στο σπιτι και καλώ όλες τις γάτες μου.Ο μόνος που δεν ήρθε ήταν ο Σιμπας..Ήξερα απο εκείνη την στιγμη πως δεν θα τον ξαναεβλεπα..Μένω στον κήπο κάνα 30λεπτο φωναζοντας τον ..Τιποτα..Αδύνατον λέω..Περιεργο να μην ερχεται..Ο πατερας μου,μου ειπε πως οταν τον εβαλα μεσα στο σπιτι ετρεξε παλι σαν βολιδα απο το παραθυρο..Αυτο ηταν λεω..κατι επαθε..κατι γυρευε...Περίμενα 2 ώρες στον κήπο μεχρι που έκλειναν τα ματια μου..και αφαντος...ηξερα πως κατι κακο ειχε παθει..Το επομενο πρωι ξυπναω νωρις για να τον αναζητησω..βγαινω στον δρομο κοιταζω απο δω..κοιταζω απο κει..τιποτα..κοιταζω μεσα σε θαμνους,κατω απο αμαξα..τιποτα..αφαντος...Τον γυρεψα ακομα και στα διπλανα χωραφια...πουθενα...Εκεινη την μερα περιμενα μεχρι να ακουσω την φωνουλα του ως συνηθως..αλλα ματαια...ξερω..ξερω πως δεν θα ξαναρθει...Η σφιχτη αγκαλια που του έδωσα ηταν το προμυνημα....Μου λειπει...μου λειπει τοσο πολυ η γλυκια του παρουσια...ηταν η παρεα μου..ηταν ο φιλος μου...ηταν το πρωινο μου ξυπνημα...Τον σκεφτομαι και κλαιω..τιποτα δεν με παρηγορει..τιποτα..τον θελω πίσω..έδω..στο σπίτι του..δεν ξέρω καν τι έπαθε...τον χτυπησε αμάξι?τον έκλεψαν?έχει πάει κάπου και θα ξαναρθει?..Δεν ξέρω..και δεν θα μαθω..απλως τον περιμενω καθε μερα..μεχρι να μου νιαουρησει και παλι..και ηταν μόλις 5 μηνων..Πριν 2 μέρς εκτυπωσα αγγελία μηπως καποιος ξερει κατι και τα εχω τοιχοκολλησει σε διαφορα σημεια...ελπιζω αυτο να βοηθησει..αν και έχουν περασει μέρες..............τον αγαπησα και θα τον αγαπω για παντα..ποναω τοσο πολυ που δεν ειναι πια εδω..και τοσο αδικο............Να αγαπατε τα ζωακια σας και να βοηθατε οσο μπορειτε τα ζώα που συναντατε στο ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ....
ΣΙΜΠΑ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΡΕΙΣ ΠΩΣ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΑ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΑ....Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ...ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[youla]

Λυπάμαι πολύ.
Και εγώ σαν και εσένα έχασα πολλές γάτες όταν έμενα με τους γονείς μου και κάθε φορά ήλπιζα να είναι η τελευταία φορά. Τώρα που δε ζω στο σπίτι τους, πήρα μια σκληρή αλλά απαραίτητη απόφαση. Στείρωσα τις γάτες μου και τις περιόρισα να μη βγαίνουν έξω. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι τους πήρα ένα μικρό κομμάτι ευτυχίας για να τους δώσω περισσότερα χρόνια ζωής. Αφού το σπίτι σου είναι κοντά σε επικίνδυνο δρόμο , λαμβάνοντας υπόψη και τους άλλους κινδύνους(φόλες, σκυλιά) θα πρότεινα να κάνεις το ίδιο. Το ζωάκι σου θα μπορούσε να βγαίνει έξω με ασφάλεια μόνο αν το εξωτερικό περιβάλλον ήταν ελέγξιμο και από ότι καταλαβαίνω αυτό δεν ισχύει στη δική σας την περίπτωση.
Ελπίζω πάντως να βρεις τον Σίμπα και όλη αυτή η καθυστέρηση να ήταν τυχαία.Μπορεί σαν αγοράκι να έχει αρχίσει τα γκομενιλίκια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

gataki1, εύχομαι να βρεθεί το συντομότερο δυνατόν ο Σίμπα.
Δυστυχώς τα γατιά τα οποία μένουν εκτός σπιτιού κι είναι αστείρωτα κινδυνεύουν από ένα σωρό πράγματα.
Εάν πάλι τα γατιά για κάποιο λόγο δε μπορείς να τα έχεις αποκλειστικά εντός σπιτιού, τότε καλό θα ήταν να τα στειρώσεις και να κάνεις μια πολύ καλή περίφραξη στην αυλή ώστε να μη μπορούν να φύγουν.
Όσο είναι αστείρωτα και φεύγουν θα κινδυνεύουν από φόλες, από αυτοκίνητα, από ασθένειες, από καυγάδες με άλλες γάτες κλπ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gataki1]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

Λυπάμαι πολύ.
Και εγώ σαν και εσένα έχασα πολλές γάτες όταν έμενα με τους γονείς μου και κάθε φορά ήλπιζα να είναι η τελευταία φορά. Τώρα που δε ζω στο σπίτι τους, πήρα μια σκληρή αλλά απαραίτητη απόφαση. Στείρωσα τις γάτες μου και τις περιόρισα να μη βγαίνουν έξω. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι τους πήρα ένα μικρό κομμάτι ευτυχίας για να τους δώσω περισσότερα χρόνια ζωής. Αφού το σπίτι σου είναι κοντά σε επικίνδυνο δρόμο , λαμβάνοντας υπόψη και τους άλλους κινδύνους(φόλες, σκυλιά) θα πρότεινα να κάνεις το ίδιο. Το ζωάκι σου θα μπορούσε να βγαίνει έξω με ασφάλεια μόνο αν το εξωτερικό περιβάλλον ήταν ελέγξιμο και από ότι καταλαβαίνω αυτό δεν ισχύει στη δική σας την περίπτωση.
Ελπίζω πάντως να βρεις τον Σίμπα και όλη αυτή η καθυστέρηση να ήταν τυχαία.Μπορεί σαν αγοράκι να έχει αρχίσει τα γκομενιλίκια...

το ξέρω youla σχετικά με τις στειρώσεις..απο την μια δεν είμαι και πολύ θετική γιατι δεν μου αρέσει να στερώ αυτή την αναγκη αλλα απο την αλλη γλιτώνεις πολλά ασχημα πραγματα...Δεν ξέρω ειλικρινά..αυτή την στιγμή έχω χάσει την γη κάτω απο τα ποδια μου...Ώρες ώρες με πιάνουν τα κλάματα και στεναχωριέμαι τόσο πολύ..αν και έχω αλλές 3 γάτες για μένα η απώλεια του Σίμπα ειναι τρομερή...Μόνο αυτόν σκέφτομαι.....Τόσο περίεργο το πως έφυγε...δεν ξέρω τι άλλο να πω...ευχαριστώ πάντως για τον χρονο να διαβασεις και να απαντησεις..σ'ευχαριστω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gataki1]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

gataki1, εύχομαι να βρεθεί το συντομότερο δυνατόν ο Σίμπα.
Δυστυχώς τα γατιά τα οποία μένουν εκτός σπιτιού κι είναι αστείρωτα κινδυνεύουν από ένα σωρό πράγματα.
Εάν πάλι τα γατιά για κάποιο λόγο δε μπορείς να τα έχεις αποκλειστικά εντός σπιτιού, τότε καλό θα ήταν να τα στειρώσεις και να κάνεις μια πολύ καλή περίφραξη στην αυλή ώστε να μη μπορούν να φύγουν.
Όσο είναι αστείρωτα και φεύγουν θα κινδυνεύουν από φόλες, από αυτοκίνητα, από ασθένειες, από καυγάδες με άλλες γάτες κλπ.

Ναι το γνωρίζω απόλυτα..τόσα χρόνια με γάτες έχω δει και περασει πολλά..τα γατιά πάντως τα έχω και μεσα στο σπιτι και έξω..απλα τα αφηνω να μπαινοβγαίνουν όποτε θέλουν..γιατι μένουμε σε δικία μας μονοκατοικια με κήπο και υπάρχουν χωράφια δεξιά κι αριστερά..οποτε είναι ελευθερα να κάνουν την βόλτα τους..το μονο κακο είναι ο δρόμος...Πάντως έχω ψάξει παντου και δεν τον έχω βρει(σε περιπτωσει που τον χτύπησε οχημα) ουτε εχω δει αίματα στον δρομο...ποιος ξερει...μακαρι να εχει πάει να ανακαλυψει τον κόσμο εκει έξω και να ξαναρθει...πράγμα πολυ σπανιο μιας και ηταν πολυ φιλικο σε μας και δεν εβγαινε παραεξω..ολη μερα ηταν στο σπιτι..και ειδικα τα βραδυα κοιμοταν απο νωρις....μου λειπει ο Σιμπας μου ..ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Γιατί να σκεφτόμαστε αρνητικά μωρέ??Σε μία περιοχή με τόσα ερεθίσματα δεν αποκλείεται κάτι να του έχει τραβήξει το ενδιαφέρον και να αλητεύει.Μην θεωρείς ότι δεν θα τον ξαναδείς ποτέ γιατί χάνοντας τις ελπίδες σου δεν θα μπορέσεις να τον ψάξεις σωστά. Βάλε τις αφίσες σε κοντινά κτηνιατρεία, πετ σοπς και πολυσύχναστους χώρους (σχολεία, μαγαζακια) και ενημέρωσε όσο το δυνατόν περισσότερους στην γειτονιά σου, μήπως τον δουν κάπου και βγες τα βράδια με το αγαπημένο του φαγητό και κάνε τον ήχο από το μπολ που τον ταιζες. Ακόμη και αν δεν βρεθεί ποτέ θα έχεις κάνει ότι καλύτερο μπορείς. Μην τον εγκαταλείπεις τώρα από απελπισία. Του αξίζει η προσπάθεια, ε??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

https://www.mypetz.gr/threads/Πώς-να-βρούμε-μια-γατούλα-που-χάθηκε.220189/

Διάβασε το πιο πάνω άρθρο, συμβουλή μου. Κάτι μου λέει πως ο Σίμπα σου θα βρεθεί...αν δεν τα παρατήσεις!! Όσο κι αν πονάς. Ακολούθησε την συμβουλή με τα ούρα. Έχω ακούσει ότι λειτουργεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gataki1]

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω πως ο αγαπημένος μου Σίμπας βρέθηκε!!Και μάλιστα σήμερα τα ξημερώματα...Γύρισε μόνος του στο σπίτι σώος και αβλαβής!!Είμαι τόσο μα τόσο χαρούμενη και πάλι..κι απότι φαίνεται κι ο ίδιος χάρηκε που είναι και πάλι κοντά μας...Τα ξημερώματα κατα τις 5 το πρωί ξύπνησα να πάω τουαλέτα και ξαφνικά μέσα στον ύπνο μου νιώθω μια ουρίτσα να με χαιδεύει στα πόδια μου..λέω νταξει..η Μαργιανετούλα θα είναι(η αδερφή του Σίμπα) κοιτάζω κάτω και το βλέπω μπροστά μου με το κεφαλάκι του να με κοιτά ολόχαρος..σαν να μου έλεγε "γύρισα μαμά" αχχχ!!Πόσο χάρηκα..στην αρχή έπαθα σοκ..μιας που ήταν και περίεργη ώρα και κοιμόμουν ακόμα...αλλά μέτα απο 1 λεπτο που συννεδητοποίησα τι έγινε ξύπνησα όλη την οικογένεια μου...χαρήκαμε όλοι πολύ..τον τάισα αμέσωςκαι τον παρακολουθούσα καθώς ετρωγε...πεινούσε πάρα πολύ και νύσταζε...τέλος πάντων..σημασία έχει οτι γύρισε κοντά μας...ένας θεός ξέρει που ήταν..είναι καλά όμως τώρα ..σας ευχαριστώ όλους για την πολύτιμη στήριξη και τα λόγια που γράψατε..σα΄ς ευχαριστω...με βοήθησαν στο να μην στεναχωρίεμαι και τόσο..και ακόμη πήρα ένα μεγάλο μάθημα...στο να μην χάνω τις ελπίδες μου και να μην σκέφτομαι ματαιόδοξα...το έκανα μόνο και μόνο απο κεκτημένη ταχύτητα επειδή πονούσα στην σκέψη πως δεν θα τον ξαναδώ.........απο δώ και πέρα θα λάβω τα μέτρα μου..και θα επισκεφτω τον κτηνίατρο του ωστε να με συμβουλεύσει όσον αφορά τις στειρώσεις...Να είστε όλοι καλά και να αγαπάτε τα ζώα σας...να είναι όλα καλά χχχ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina289]

άντε βρε συ!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

χαιρομαι παρα πολυ με τα νεα σας!!!!!!!να σου δωσω μια φιλικη συμβουλη?στειρωσε τον για να μην το ξαναπερασεις,κι εγω εχω μονοκατοικια με κηπο,και χωραφια εξω και τα γατια μου μπαινοβγαινουν,παλια που δεν ειχα τις απαραιτητες γνωσεις για τις γατες,δε τα στειρωνα,σε πληροφορω τα εχασα ολα,κι ουτε αιμα ειχα δει,ουτε κατι οτι πεθαναν,δε ξερω καν τι απεγιναν,απο τοτε εβαλα μυαλο και στειρωσα τον γατο μου,ειναι 13 και τρεις μηνες βγαινει εξω αλλα ποτε δεν παει τοσο μακρια οσο θα πηγαινε ενας γατουλης που ψαχνει γατουλα!δωσε του πολλα φιλακια,τι ωραια εκπληξη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Τι ωραία... άλλος ένας αλητογατούλης κατέληξε οτι η ζεστασιά του σπιτιού του είναι καλύτερη από την περιπέτεια.Πολλές γατοαγκαλίτσες και να τον προσέχεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasia paros]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

εχω χασει κ εγω τοσες γατες ολα αυτα τ χρονια.....αλλα το τελευταιο χρονο εχω χασει την αδυναμια μου κ ο λογος μαλλον ειναι η ζηλεια.....μετα απο χρονια ξαφνικα απεκτησα κ παλι 4 γατακια...ο αγαπημενοσ μμ ηταν ενα μαυρο με λιγο ασπρο στο λαιμο κ πρασινα γατισια ματια....ο ρουλης μου...ε μεγαλωσε...στο 3ο χρονο σαν ν ενιωθε οτι απομακρυνεται.....στις αλλες δεν πηγαινε κοντα.....κ αρχιζε να φευγει κ ν αργει ν ερχεται..(αρσενικος καταλαβαινεις) ε την τελεθται φορα π ηρθε δεν εφτασε κοντα μ....με το που πηγαινα κοντα ερχοντουσαν μαζι μου κ οι αλλες π εχω κ ο ρουλης απομακρυνοταν...μεχρι π εφυγε ξανα....ε απο τοτε δεν ξανα ηρθε...ουτε τον εχω δει..στη γειτονια γυρναει αλλα σε εμενα δενερχεται πια...μ ειπαν οτι παιζει ν ζηλευει π τωρα εχω τις αλλες...αλλα κ παλι δεν καταλαβαινω......μ εχουν πει οτι οι αρσενικοι φευγουν αλλα......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Στειρώστε τα γατιά σας παιδιά. Και τα ίδια θα προστατεύετε και δεν θα δημιουργούνται νέα αδέσποτα.Η εκ των υστέρων στενοχώρια δεν βοηθάει πουθενά. Όχι αύριο...τώρα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Απάντηση: Σ'αγαπώ και θα μου λείπεις για πάντα..

Εάν ένα γατί είναι στειρωμένο δεν θα έχει την ανάγκη να φύγει προς αναζήτηση συντρόφου για ζευγάρωμα.
Κι αυτό θα τον προστατεύσει από ένα σωρό κινδύνους (αυτοκίνητα, καυγάδες με άλλους γάτους και τραυματισμούς, μετάδοση ασθενειών, φόλες).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Συμφωνώ κι εγώ με την στείρωση. Χαίρομαι αφάνταστα που γύρισε ο Σίμπα!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.