Τα αδέσποτα προσφέρουν χαρά!

[ELENI PALAIO]

Θα ήθελα να πώ την δική μου ιστορία που ξεκίνησε πρίν απο 2 μήνες. Βρήκα στην μέση του δρόμου 2 πολύ ταλαιπωρημένα γατάκια ένα αρσενικό και ένα θηλυκό. Η κατάσταση τους ήταν πολύ κακή, ήταν μέσα στους ψύλλους και υποσητισμένα. Τα πήρα στο σπίτι και τα πήγα στην κτηνίατρο η οποία τα φρόντισε και τα έκανε αγνώριστα. Μετά ξεκίνησε ο δικός μου αγώνας και το άγχος να τους βρώ ένα σπίτι. Επειδή έχω σκύλο και δεν μπορούσα να τα έχω στο σπίτι, απευθύνθηκα σε μια φιλοζωική για να μου δώσουν ένα μεγάλο κλουβί για να τα κρατήσω στο μπαλκόνι. Τελικά τίποτα δεν ήταν δύσκολο γιατί και μόνο η χαρά που πήρα βλέποντας πως τα γατάκια μεγαλώνουν και είναι καλά ενώ θα μπορούσε να τα έχει πατήσει κάποιο αυτοκίνητο με έκαναν άλλο άνθρωπο. Το πιο σημαντικό αυτής της ιστορίας ήταν πως καθόλου τυχαία τα γατάκια τα έδωσα σε 2 σπίτια που πραγματικά τα είχαν ανάγκη. Στο ένα σπίτι μια κοπελίτσα το ήθελε πάρα πολύ για παρέα μιας και μένει μόνη της με τον αδερφό της και το δεύτερο γατάκι το έδωσα σε μια κοπέλα που ήθελε να το κάνει δώρο στον μπαμπά της γιατί η μαμά της είχε πεθάνει και ήταν μόνος του. Πραγματικά μπορεί να κάνουμε κάτι που μας φένεται δύσκολο αλλά σώζοντας αδέσποτα απο τον δρόμο και προσπαθόντας να τους βρούμε σπίτι, μπορούμε να κάνουμε κάποιους ανθρώπους πολύ ευτυχισμένους. Δεν είναι δύσκολο λοιπόν. Χρειάζεται ένα κλουβί, ένα μπαλκόνι και καλή διάθεση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Πω πω, αν είχα κι εγώ μεγάλο κλουβί δε θα'φευγε ο αρρωστούλης απ'το μπαλκόνι...
Είχα καλό ξύλινο κουτί που έκλεινε, βέβαια, όχι τελείως για να μην τρομάζει. Με συρόμενο καπάκι που αν αφήναμε λίγο ανοιχτό έμπαινε φως κι έβλεπε, αλλά δε χωρούσε να βγει.
Τον λυπόμασταν όμως να τον έχουμε συνέχεια κλεισμένο, ελπίζαμε μήπως χρησιμοποιήσει και την τουαλέτα να μην τα κάνει πάνω του εκεί μέσα!
Κι έτσι μάς την κοπάνησε!

Τα αδέσποτα δίνουν μεγάλη χαρά! Αρκεί να είναι υγιή! Γιατί αν είναι άρρωστα και ειδικά αν δεν έχουν ελπίδες, εμένα τουλάχιστον μόνο τρομερό πόνο θα μου δώσουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Μπράβο σου. Είναι όντως πού όμορφο να παρτηρείς την αναπτυξη τους και να τους προσφέρεις!!! Και χαίρομαι που βρήκαν σπιτάκι. Αυτό με το κλουβί ουτε εγώ το είχα σκεφτεί ποτε. Ενα μυαλό.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Oμιλια Σπηλιωτοπουλου για αδεσποτα

Ομιλία στο σχέδιο νόμου με θέμα: «Ζώα συντροφιάς, αδέσποτα ζώα συντροφιάς και άλλες διατάξεις»ΠΕΜΠΤΗ, 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«Ζώα συντροφιάς, αδέσποτα ζώα συντροφιάς και άλλες διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έντονο προβληματισμό, αλλά και απορία
για την μέχρι τώρα στάση των αρμόδιων κυβερνητικών παραγόντων,
προκαλούν οι συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες φιλοζωϊκών οργανώσεων,
σχετικά με την κακοποίηση αδέσποτων ζώων στη χώρα μας.

Οι πρεσβείες μας σε αρκετές χώρες δέχονται εδώ και καιρό σειρά διαβημάτων,
που κατακρίνουν τα φαινόμενα κακοποίησης και βάρβαρης θανάτωσης ζώων,
τα οποία έρχονται στο φως της δημοσιότητας.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα
πολλές από τις διεθνείς φιλοζωϊκές οργανώσεις
να προτρέπουν τα μέλη τους σε μποϊκοτάζ την περίοδο εκείνη.

Είναι σαφές ότι τέτοιου είδους βαρβαρότητες
δεν χαρακτηρίζουν τους Έλληνες πολίτες.
Η αδιαφορία, όμως, των υπευθύνων
- καθώς ανάλογες διαμαρτυρίες έχουν γίνει και στο παρελθόν-
κινδυνεύει να καταστήσει τους Έλληνες
ως «υπανάπτυκτους» στη συνείδηση εκατομμυρίων ξένων φιλόζωων.
Όμως η Ελλάδα, είναι ένας τόπος
που μπορεί και πρέπει να προσφέρει
μεγαλύτερη ασφάλεια, καλοσύνη και μέριμνα για όλα τα ζώα και τα πτηνά.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Λίγους μόλις μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες,
είναι περισσότερο από επιτακτική
η ανάγκη εξεύρεσης μόνιμης λύσης.
Είναι επίσης σαφές ότι το παρών σχέδιο νόμου
δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.
Δίνει βεβαίως μια λύση μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
δεν διασφαλίζει όμως σε καμία περίπτωση
την ασφάλεια των αδέσποτων ζώων
και δεν εγγυάται τη ζωή τους.

Δεν είναι λίγες οι φορές
που έχουμε γίνει μάρτυρες εικόνων ντροπής και αποτροπιασμού
είτε από βασανισμούς ζώων
είτε από την κατάσταση που επικρατεί στα δημοτικά κυνοκομεία όλης της χώρας.

Για του λόγου το αληθές,
καταθέτω σειρά φωτογραφιών
• από δημοτικά κυνοκομεία σε όλη την Ελλάδα,
• από κακοποιήσεις αδέσποτων,
• φωτογραφίες από ιδιωτικές πρωτοβουλίες που είναι και οι μόνες φωτεινές εξαιρέσεις

Καταθέτω επίσης, όλα τα παραπάνω σε ηλεκτρονική μορφή (cd) προς αξιοποίηση κάθε ενδιαφερομένου.




Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός αδέσποτων ζώων
επιβάλει πανελλαδική μόνιμη λύση
–με τη συνεργασία των φιλοζωϊκών οργανώσεων-
η οποία πρέπει να συνοψίζεται στο παρακάτω τετράπτυχο:

• κλινική στείρωση και εμβολιασμός (holding stations).
• ηλεκτρονική σήμανση – καταγραφή – ταυτοποίηση
(όπως συμβαίνει στη Γερμανία και την Ισπανία)
• επανατοποθέτηση (απελευθέρωση) στο χώρο από τον οποίο προήλθαν
• πρόγραμμα εκπαίδευσης στα σχολεία για υπεύθυνη ιδιοκτησία και προστασία κατοικίδιων και για την υγιή ζωοφιλία. Γιατί το πρόβλημα των αδέσποτων στη χώρα μας, εντείνεται από την ελλιπή εκπαίδευση αναφορικά με την υπεύθυνη ιδιοκτησία και προστασία ζώων και τη αναγκαιότητα στείρωσής τους.


Σκοπός όλων μας
είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης όλων των ζωών στη χώρα μας.
Το πρόβλημα αυτό, έφτασε στο απροχώρητο,
γι’ αυτό και απαιτεί άμεσες και μόνιμες λύσεις.
Αυτό που παρουσιάζεται στο σχέδιο νόμου,
ούτε το πρόβλημα επιλύει μόνιμα,
ούτε ταιριάζει στην παιδεία και τον πολιτισμό της Ελλάδας.




Η συγκέντρωση ζώων σε καταφύγια - γκέτο,
δεν είναι παρά μια σπασμωδική αντίδραση,
απαιτεί τεράστια κονδύλια,
κρύβει πολλούς κινδύνους
όπως οι άθλιες συνθήκες υγιεινής, η πείνα, η δίψα, οι αρρώστιες και οι μαζικές ευθανασίες
και ως εκ τούτου, καθίσταται ανέφικτη.

Άντ’ αυτού,
χρειάζεται η ίδρυση μικρών νοσηλευτικών σταθμών
(κέντρα στείρωσης – περίθαλψης – σήμανσης - επανατοποθέτησης),
όπου θα διασφαλίζεται η στείρωση – εμβολιασμός,
η σήμανση και η επανατοποθέτηση του ζώου.

Ο αριθμός των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας,
είναι τεράστιος.
(300.000 αδέσποτοι σκύλοι εκ των οποίων
οι 60.000 ζουν στην Αττική και ανυπολόγιστος αριθμός γάτων)
και κανένα μέτρο,
δεν μπορεί να επιτύχει την υιοθεσία τους
από οικογένειες-εθελοντές.
Η συγκέντρωση των ζώων αυτών σε δημοτικά ή κρατικά κυνοκομεία,
τα οποία δεν διασφαλίζουν ούτε στο ελάχιστο τους απαιτούμενους όρους διαβίωσης,
δεν αποτελεί λύση.

Το Υπουργείο Γεωργίας,
δηλώνει ότι θα διαθέσει 1 εκατομμύριο ευρώ
στους Δήμους και τις Κοινότητες για τη δημιουργία καταφυγίων – γκέτο.
Κανείς, όμως, δεν λέει τι θα γίνει όταν –πολύ σύντομα-
τα καταφύγια θα γεμίσουν.

Ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ότι θα αρχίσει η θανάτωση ζώων (υγιών και μη),
προκειμένου να διασφαλιστεί χώρος;
Επιστρέψαμε στην εποχή της Άγριας Δύσης.
Το κράτος «επικηρύσσει τα ζώα»
με 1 εκατομμύριο ευρώ
προς τους Δήμους που θα τα οδηγήσουν στο βέβαιο θάνατο.

























Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η αύξηση του αριθμού των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας προέρχεται κυρίως από:
• Την εγκατάλειψη των ζώων από τους ιδιοκτήτες τους
• Από τις ανεπιθύμητες γέννες που ωθούν τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείψουν τα νεογνά
• Από την αναπαραγωγή των αδέσποτων (λόγω της μη στείρωσής τους)

Η στείρωση
είναι μια υπεύθυνη και ανθρώπινη παρέμβαση
στην ομαλή εξέλιξη της ζωής του ζώου.
Διευκολύνει τη συμβίωση ανθρώπου και ζώου,
περιορίζει την αύξηση των αδέσποτων
καθώς περιορίζει το πρόβλημα δημιουργίας νέων ανεπιθύμητων αδέσποτων
μετά από κάθε γέννα.

Εξ’ άλλου στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση 2017/92
αναγνωρίζεται η στείρωση
«ως το μόνο πολιτισμένο μέτρο για τη μείωση του αριθμού των αδέσποτων».
Σύμβαση, που η χώρα μας έχει υπογράψει από το 1992
αλλά δεν την έχει ποτέ εφαρμόσει μέχρι και σήμερα.








Η σημασία της στείρωσης, φαίνεται και από τα ακόλουθα στοιχεία:

• Στα πρώτα 6 χρόνια ενός θηλυκού σκύλου και των μικρών του, θα έχουν γεννηθεί 67.000 κουτάβια.
• Μέσα σε 7 χρόνια, μια θηλυκή γάτα και τα γατάκια της, μπορούν να γεννήσουν 420.000 γάτες.

Σε ότι αφορά στη δημιουργία αρχείου αδέσποτων ζώων,
ασφαλώς και αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση,
όμως η βιώσιμη και αποτελεσματική λειτουργία ενός τέτοιου αρχείου
προϋποθέτει ως μόνη αποτελεσματική μέθοδο
την ηλεκτρονική σήμανση.
Το micro chipping.

Η ηλεκτρονική σήμανση,
επιτρέπει τη γνώση όχι μόνο της πορείας του ζώου,
ελέγχει ταυτόχρονα και την ανεύθυνη ιδιοκτησία.
Και άρα υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες
αφενός στο να προσέχουν τα ζώα τους,
αφετέρου στο να ελέγχουν τις γεννήσεις,
αφού θα είναι υποχρεωμένοι, να σημαίνουν με δικά τους έξοδα και τα νεογέννητα.
Επίσης επιτρέπει στις φιλοζωϊκές οργανώσεις
να ελέγχουν ανά πάσα στιγμή
τους αναδόχους τόσο αδέσποτων σκύλων
όσο και απογόνων ιδιόκτητων σκύλων.





Θα πρέπει, λοιπόν,
άμεσα να κινηθούμε προς τη λύση της ηλεκτρονικής σήμανσης των αδέσποτων
καθώς το τατουάζ,
δεν προσφέρει τα παραπάνω πλεονεκτήματα
και επιπλέον για την εφαρμογή του απαιτείται ολική νάρκωση του ζώου.

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο,
είναι η έλλειψη παιδείας ήδη από το σχολείο
σε ότι αφορά στην υπεύθυνη ιδιοκτησία
αλλά και τη συμπεριφορά μα ςπρο3ς τα ζώα.


Πρέπει να γνωρίζουμε ότι στη χώρα μας:

• Πίσω από κάθε νέο αδέσποτο ζώο, βρίσκεται ένας πρώην ανεύθυνος ιδιοκτήτης. Γι’ αυτό, η εγκατάλειψη ζώου από τον ιδιοκτήτη του, πρέπει να επισύρει αυξημένες ποινές.
• Το 1/3 του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων, πεθαίνει κάθε χρόνο από αιτίες που σχετίζονται με τον άνθρωπο (φόλες, αυτοκίνητα κ.λ.π.)
• Περισσότερα από τα μισά αδέσποτα ζώα, πέφτουν θύματα κακοποίησης.











Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Εκτός από τη δημιουργία
κλινικών στείρωσης, εμβολιασμού και ηλεκτρονικής σήμανσης των αδέσποτων,
υπάρχουν και άλλοι τομείς,
τους οποίους το σχέδιο νόμου δεν λαμβάνει υπόψιν.

Όπως:

• Η ίδρυση χώρων ταφής για τα ζώα
(το ιδιόκτητο κοιμητήριο μικρών ζώων στο 34ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας είναι το μόνο στην Ελλάδα!)
• Η αγορά ασθενοφόρου, κυρίως για το πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας.
• Η εξάλειψη της εκμετάλλευσης ζώων με σκοπό το κέρδος.
• Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων, της ελληνικής αστυνομίας, ώστε να μπορεί να επιβάλλει ποινές, σε όσους μεταφέρουν ή συμπεριφέρονται κατά ανάρμοστο τρόπο σε ζώα μέσα σε αυτοκίνητα, δίκυκλα ή στο δρόμο.
• Η δημιουργία σχολής PAT (Pet as Therapy), δηλαδή σχολής εκπαίδευσης σκύλων για θεραπευτικούς λόγους. (όπως τα σκυλιά για τυφλούς, αλλά και για άλλες παθήσεις.). Η μέθοδος αυτή, ξεκίνησε στη Μεγάλη Βρετανία το 1983. Αφορά κυρίως αδέσποτα σκυλιά και γάτες, όπου 3 με 4 φορές την εβδομάδα επισκέπτονται άτομα με ειδικές ανάγκες, άρρωστα, μοναχικά ή καταθλιπτικά, όλων των ηλικιών, ακόμα και φυλακισμένους όταν οι κανόνες ασφαλείας το επιτρέπουν. Έχει αποδεχθεί, ότι οι επισκέψεις των σκύλων και γάτων PAT στις παραπάνω κατηγορίες ατόμων, βελτιώνουν την ψυχολογική αλλά και παθολογική τους κατάστασης και σε πολλές περιπτώσεις επιταχύνουν τη θεραπεία. Στη Μεγάλη Βρετανία, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν 4.500 ενεργά σκυλιά pat, ενώ περιμένουν στη λίστα ακόμα 8.000 για να ενεργοποιηθούν. Το 70% αυτών των σκυλιών, είναι πρώην αδέσποτα.
• Η διασφάλιση όρων μεταφοράς ζώων στα μέσα μαζικής μεταφοράς
• Οι ποινές για τους παραβάτες (κυνομαχίες, φόλες, θανάτωση ή / και βασανισμός ζώου) να μην είναι εξαγοράσιμες.
• Οι ποινές που προβλέπονται για τις κυνομαχίες να αυξηθούν δραστικά.
• Το παρόν σχέδιο νόμου, οφείλει να προβλέψει την υποχρεωτική σήμανση εξωτικών και άγριων ζώων και πουλιών.






















ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στο άρθρο 1 δίνεται ο ορισμός του «καταφυγίου αδέσποτων ζώων».
Άντ’ αυτού προτείνουμε να αναφερθεί ο ορισμός του «κέντρου περίθαλψης και στείρωσης». Άρα: η μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δημόσια, δημοτική, κοινοτική ή ιδιωτική εγκατάσταση, όπου σε συνεργασία με φιλοζωϊκά σωματεία μπορούν να περιθάλπονται και να στειρώνονται αδέσποτα ζώα συντροφιάς.

Στο άρθρο 2
• προτείνουμε, όπου αναφέρεται η λέξη σήμανση, να αντικατασταθεί από τη λέξη «ηλεκτρονική σήμανση», δηλαδή χρήση του microchip και όχι η μέθοδος του tattooage.
• Όπου αναφέρεται η λέξη «καταφύγια» να αντικατασταθεί με τη φράση «κέντρα περίθαλψης και στείρωσης».
• Επίσης οι κάτοχοι θηλυκών σκύλων έκτος του ότι πρέπει να μεριμνούν για τη διάθεση των νεογέννητων σε νέους ιδιοκτήτες, πρέπει επίσης (προτείνουμε εμείς): είτε να μεριμνούν για αποφυγή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, είτε για τη στείρωση του ζώου. Η ηλεκτρονική σήμανση των νεογέννητων, πρέπει να βαρύνει υποχρεωτικά τον παλαιό ιδιοκτήτη, (περισσότερο για να λειτουργεί αποτρεπτικά σε ενδεχόμενη εγκυμοσύνη). Ο νέος ιδιοκτήτης του νεογέννητου, οφείλει να το παραλαμβάνει ηλεκτρονικά καταγεγραμμένο. Αλλιώς θα πρέπει να προβλέπεται χρηματικό πρόστιμο.






Στο άρθρο 3 με τίτλο: Εκτροφή, αναπαραγωγή και εμπορία σκύλων,

• καταστρατηγείται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση επειδή δίνει το δικαίωμα στην νομοιατρική υπηρεσία να εκδίδει άδεια ουσιαστικά κατά την κρίση της, αφού οι οριζόμενες προϋποθέσεις χαρακτηρίζονται από επικίνδυνη γενικότητα. Έτσι θα συνεχιστεί ο βασανισμός των ζώων, που παράνομα θα αναπαράγονται, θα εκτρέφονται και θα πωλούνται υπό άθλιες συνθήκες.

• Επίσης η γονιμοποίηση θηλυκών ζώων που χρησιμοποιούνται για αναπαραγωγή, δεν μπορεί να γίνεται νωρίτερα (ΟΧΙ από το πρώτο έτος της ηλικίας τους) ΑΛΛΑ «από το δεύτερο οίστρο ήτοι 2 έτη- ». Επίσης «όχι αργότερα από τα 9 έτη» να γίνει «και το αργότερο προσδιορίζεται κατόπιν υπόδειξης του κτηνιάτρου που παρακολουθεί το ζώο».

• η γονιμοποίηση των θηλυκών ζώων αναπαραγωγής δεν μπορεί να γίνεται πριν από την παρέλευση (ΟΧΙ 9 μηνών από τον τελευταίο τοκετό) ΑΛΛΑ «12 μηνών από τον τελευταίο τοκετό».

• τα προς πώληση ζώα, δεν θα πρέπει να είναι ηλικίας μικρότερης των 8 (και όχι 7) εβδομάδων, όπως ισχύει διεθνώς, οφείλει να κατέχει προσθέτουμε: «ηλεκτρονική» σήμανση.

• Προτείνουμε την προσθήκη παραγράφου: σε ότι αφορά την εισαγωγή ζώων από άλλες χώρες αλλά και την εξαγωγή προς άλλες χώρες: αυτά οφείλουν να έχουν συμπληρώσει τη 12η εβδομάδα της ηλικίας τους (επίσης επειδή υπάρχουν παρερμηνείες για το ως προς που πάνε τα ζώα αυτά, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ελέγχεται ο αποδέκτης). Επιπλέον οφείλει να γίνεται έλεγχος στα ελληνικά σύνορα για το αν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις και εφόσον δεν πληρούνται να απαγορεύεται η εισαγωγή του ζώου στο ελληνικό έδαφος. Ένα δεύτερος έλεγχος πρέπει να γίνεται και στα pet shops προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι παραπάνω όροι κατοχής, εκτροφής, αναπαραγωγής, εισαγωγής και εμπορίας πληρούνται.



Στο άρθρο 7 με θέμα την περισυλλογή αδέσποτων ζώων

• η ευθύνη για την περισυλλογή τους, οφείλει να διευρυνθεί ΚΑΙ στα ζωοφιλικά σωματεία χωρίς όμως προηγούμενη άδεια από τους δήμους. Γιατί αυτό δεν είναι παρά ένα άλλοθι, ώστε οι δήμοι να δρουν ανεξέλεγκτα ως προς το που καταλήγουν τα αδέσποτα ζώα.

• Επίσης, εφόσον η λύση των δημοτικών «καταφυγίων» δεν είναι αποδεκτή, θα πρέπει τα ήδη υπάρχοντα δημοτικά και κοινοτικά «καταφύγια» να μετονομαστούν σε κέντρα περίθαλψης – στείρωσης.

• Στο θέμα της επανατοποθέτησης των αδέσποτων ζώων, στο σχέδιο νόμου υπάρχει η διατύπωση: « επιτρέπεται να επανατοποθετηθούν με απόφαση της οικίας δημοτικής ή κοινοτικής αρχής στο περιβάλλον των διοικητικών τους ορίων στους τόπους από τους οποίους περισυνελλέγησαν». Όλοι καταλαβαίνουμε, ότι δεν είναι δυνατόν, να συνέρχεται το Δημοτικό συμβούλιο, προκειμένου να εγκρίνει την επανατοποθέτηση ενός αδέσποτου στο χώρο από τον οποίο προήλθε. Προτείνουμε την υποχρεωτική επανατοποθέτηση ειδικά στο σημείο από όπου το ζώο περισυνελέγη με τις δεσμεύσεις που η ίδια παράγραφος ορίζει.

• Στην παράγραφο 5 (όπου περιγράφει τις προϋποθέσεις της ευθανασίας): η παράγραφος αυτή, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για σωρηδόν θανατώσεις, με τη δικαιολογία της «ευζωίας». Η δυνητική θανάτωση θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή μόνο εφόσον καθοριστούν οι απαραίτητες ασφαλιστικές δικλείδες ώστε να μην γίνεται κατάχρηση.


Στο άρθρο 12: (με θέμα τις ποινικές κυρώσεις)

• Οι ποινικές κυρώσεις που προβλέπονται είναι αστείες, καθώς σχεδόν αθωώνονται οι παραβάτες του άρθρου 2 (θανάτωση χωρίς ευθανασία ή χωρίς αναισθησία στα σφαγεία), του άρθρου 3 (χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς αναισθησία), του άρθρου 4 (πειράματα επώδυνα χωρίς άδεια) του ανωτέρω ν. 1197/81 «περί προστασίας των ζώων».

• Είναι απαράδεκτο να ορίζεται ποινή φυλάκισης μέχρι 50 ημέρες ή χρηματική ποινή 60 – 300 ευρώ, ενώ σε άλλες περιπτώσεις παραβιάσεων οι ποινές είναι μεγαλύτερες.

• Οι ποινές για αυτές τις παραβάσεις (που προκαλούν οδύνη στα ζώα) προτείνουμε να αλλάξουν ως εξής: θα πρέπει να τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μήνες και χρηματική ποινή 5.000 με 10.000 ευρώ ή και οι δυο ποινές μαζί.








Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι παραπάνω παρατηρήσεις, αφορούν στην παιδεία και στον πολιτισμό μας.
Αφορούν στην εικόνα της χώρας.
Οι συμπεριφορές του παρελθόντος, δεν μας ταιριάζουν.
Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Σας ευχαριστώ.

Επιστροφή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.