Τα πονεμένα ματάκια ενός αδέσποτου γατούλη

Ναυσικά15615 · 2008-10-29T20:29:14+0200

Καλησπέρα σε όλους. Αισθάνομαι την υποχρέωση να σας ενημερώσω για τη συνέχεια της περιπέτειας του Μπούλη, αφού τόσο ζεστά μου έχετε συμπαρασταθεί. Σήμερα λοιπόν πήγα τον Μπούλη σε ειδικό κτηνίατρο-οφθαλμίατρο. Όπως μου εξήγησε έχει αρπάξει μια σοβαρή δερματίτιδα στις βλεφαρίδες, που του προκάλεσαν πόνο και τσούξιμο στα μάτια. Για να ανακουφιστεί ξύνει την περιοχή με αποτέλεσμα να πληγώσει και το ματάκι. Το Σάββατο θα χειρουργηθεί, στη συνέχεια θα φορέσει ειδικό κολάρο και θα ακολουθήσει μια θεραπεία με κολύριο, όπου οι συμβουλές σας για την πετσέτα θα σταθούν ιδιαίτερα χρήσιμες, με τη βοήθεια βέβαια και του άντρα μου, γιατί γάτος 6 κιλά δεν κουμαντάρεται ούτε με πετσέτα. Σκέφτομαι στις 14 μέρες της θεραπείας του να τον έχω εσώκλειστο και ας ακούω τα σπαραχτικά νιαουρίσματά του, που με κάνουν να υποφέρω.
Όλα αυτά δεν είναι καθόλου απλά, αφού ο Μπούλης σαν αδέσποτος και ημιάγριος γατούλης δεν συνεργάζεται. Είδα κι έπαθα να τον μεταφέρω στον ειδικό κτηνίατρο που είναι άρκετά μακριά. Στη διαδρομή κόντεψε να σκίσει το γατοφόρο και εγώ έτρεμα από το φόβο μου μην μου πεταχτεί έξω, ορμήξει ανεξέλεγκτα πάνω μου και χάσω τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Ας ελπίσουμε ότι θα τα καταφέρω και ότι ο Μπούλης δεν θα εξαφανιστεί μετά από τη σημερινή οδυνηρή εμπειρία του.

julia · 2008-10-29T20:37:37+0200

Περαστικά εύχομαι και γρήγορα.

Μια γρήγορη συμβουλή... επειδή την έχω πατήσει και εγώ, οι πάνινες οι γατοφόροι, είναι ωραίες.. αλλά άχρηστες... δεν κάνουν για γατι μεγάλο, εμένα έμαθε να ανοίγει και το φερμουάρ...εννοείτε ότι την έκανε κομματάκια... το αγγελούδι μου... :redface:

Πήρα πλαστική και ηρέμησα.. και είναι και ιδανική για το αμάξι.

πηνελοπη · 2008-10-29T20:53:35+0200

Δε ρωτάς τον κτηνίατρο μήπως αντί για σταγόνες μπορείς να του βάζεις οφθαλμική αλοιφή; Ισως είναι πιο εύκολο δεδομένου ότι όσο και να τιναχτεί θα μείνει στα μάτια ενώ οι σταγόνες πετάγονται.

moukelis · 2008-10-29T21:25:51+0200

Περαστικα του,μπραβο σου που τον βοηθας τον καημενο...

Ναυσικά15615 · 2008-10-29T21:27:29+0200

Αρχική Δημοσίευση από julia:
Περαστικά εύχομαι και γρήγορα.
Μια γρήγορη συμβουλή... επειδή την έχω πατήσει και εγώ, οι πάνινες οι γατοφόροι, είναι ωραίες.. αλλά άχρηστες... δεν κάνουν για γατι μεγάλο, εμένα έμαθε να ανοίγει και το φερμουάρ...εννοείτε ότι την έκανε κομματάκια... το αγγελούδι μου...

Πήρα πλαστική και ηρέμησα.. και είναι και ιδανική για το αμάξι.

Ευτυχώς δεν ήταν πάνινη, αλλά μια απο πλαστικοποιημένο ύφασμα. Ωστόσο έχεις δίκιο θα πάρω μια σκληρή πλαστική, που είναι πολύ πιο ασφαλής.

elvenstar · 2008-10-29T21:28:30+0200

Περαστικά του και πολύ σύντομα εύχομαι

Ναυσικά15615 · 2008-10-29T21:28:51+0200

Αρχική Δημοσίευση από πηνελοπη:
Δε ρωτάς τον κτηνίατρο μήπως αντί για σταγόνες μπορείς να του βάζεις οφθαλμική αλοιφή; Ισως είναι πιο εύκολο δεδομένου ότι όσο και να τιναχτεί θα μείνει στα μάτια ενώ οι σταγόνες πετάγονται.

Καλή ιδέα. Ευχαριστώ!

natalo9 · 2008-10-29T21:40:38+0200

Περαστικά και απο εμάς.. :up:

Πολλές μουσουδιές στον Μπουλη και καλό κουράγιο σε σας!!

maroulaki2 · 2008-10-29T21:52:17+0200

Συγχαρητήρια για την βοήθεια που του προσφέρεις. Ακομα δεν εχει χρειαστεί, να κάνω εντατική θεραπεία σε ζώο και μάλιστα τόσο δύσκολη. Μια μονο φορά που έδινα αντιβοιωση χάπι στον γατο της μανας μου, που είχε ουρολιθιαση ο καημένος.
Κυριως ως τώρα, το μόνο που έκανα ήταν τα κλασσικά. Εμβόλια, αποπαρασιτώσεις κλπ. Ωστόσο, είναι υπέροχο να βοηθάς μια ζωή να συνεχίζεται. Μπράβο σε όλους που το κάνουν.
:up:

ΖΗΝΑ · 2008-10-29T22:03:15+0200

περαστικά στον Μπούλη ,

Ναυσικά15615 · 2008-10-29T22:10:58+0200

Αρχική Δημοσίευση από maroulaki:
Συγχαρητήρια για την βοήθεια που του προσφέρεις. Ακομα δεν εχει χρειαστεί, να κάνω εντατική θεραπεία σε ζώο και μάλιστα τόσο δύσκολη. Μια μονο φορά που έδινα αντιβοιωση χάπι στον γατο της μανας μου, που είχε ουρολιθιαση ο καημένος.
Κυριως ως τώρα, το μόνο που έκανα ήταν τα κλασσικά. Εμβόλια, αποπαρασιτώσεις κλπ. Ωστόσο, είναι υπέροχο να βοηθάς μια ζωή να συνεχίζεται. Μπράβο σε όλους που το κάνουν.

Κι εμένα είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζω τέτοιες αναποδιές. Δεν μου αξίζουν όμως συγχαρητήρια. Κάνω αυτό που θα έκανες κι εσύ και ο καθένας μας αν του τύχαινε ένας καημένος γατούλης που τόσο πολύ λαχταρά σπιτική ζεστασιά και φροντίδα. Διάβασα πριν λίγο τους στίχους του Ν. Δήμου για το γάτο Κρου και πήρα δύναμη να συνεχίσω. Τους αντιγράφω από την Ελένη Π., είναι βαθύτατα συγκινητικοί κι ανθρώπινοι:

Μπαίνει αθόρυβα, κρύβεται
κι όταν πλησιάζεις κάνει πως δεν υπάρχει.
"Δεν υπάρχω-δεν υπάρχω", λέει μέσα του
και κλείνει σφιχτά τα μάτια, να μην τον δεις.
Να μείνει στο σπίτι.
Στο σπίτι.

Είδα το Χαμένο Παράδεισο,
ένιωσα τη Νοσταλγία του Γυρισμού
στην αγωνία του Κρού
κάτω από τον καναπέ,
στην κραυγή του Κρού
όταν τον διώχνουν,
στη λαχτάρα του Κρού
όταν κοιτάει
το σπίτι.
(Νίκου Δήμου, ο γάτος Κρου)

Voula · 2008-10-29T22:11:49+0200

Ναυσικά, καλησπέρα κι από μένα. Αρχικά περαστικά στον γατούλη, εύχομαι την ευκολότερη δυνατή θεραπεία γιατί γνωρίζω τις δυσκολίες που προκύπτουν.
Επειδή μένω Άλιμο, θα μπορούσα να σου δανείσω μεταλλική γατοφόρο
(φαντάσου την σαν κλουβί) που σίγουρα είναι τελείως ακίνδυνη.
Πρόσφατα είχα ένα πολύ άσχημο περιστατικό κατά την μεταφορά μιας γατούλας που πήγαινα για στείρωση και την οποία την είχα σε πάνινη γατοφόρο. Έχει δίκιο η Τζούλια με την παρατήρησή της.

Zbeebz · 2008-10-29T22:13:18+0200

Κουράγιο, Μπούλη και μην ταλαιπωρήσεις πολύ τα δίποδά σου! Θα δεις τι καλά που θα βλέπεις μετά. Άρχοντας θα είσαι! Καινούργιος θα γίνεις!

Οι συνάδελφοί σου,
Άσπρη και Beeb

Ελένη Άνση · 2008-10-29T22:56:52+0200

Ναυσικά μου, αυτό είναι ολόκληρο το ποίημα (δεν γινόταν να το βάλω όλο στην υπογραφή), η φωτογραφία είναι του βιβλίου, μάλλον αυτός είναι ο Κρου.< Ο ΓΑΤΟΣ ΚΡΟΥ

Οι άλλοι λένε μιάο,
νιάου, ρνιάρρ,
αυτός κάνει μόνο: "κρού".
Έναν ήχο σαν λυγμό, σαν κρώξιμο
μοναχικού πουλιού.

Είναι μοναχικός.
Θύμα της κακής αγάπης.
-Ωραία τα γατάκια μικρά, μα, σαν μεγαλώσουν...

Ετσι ο Κρού έμεινε ορφανός.
Οι άλλοι ζητιανεύουν φαΐ
αυτός, σπίτι.

Μπαίνει αθόρυβα, κρύβεται
κι όταν πλησιάζεις κάνει πως δεν υπάρχει.
"Δεν υπάρχω-δεν υπάρχω", λέει μέσα του
και κλείνει σφιχτά τα μάτια, να μην τον δεις.
Να μείνει στο σπίτι.
Στο σπίτι.

Είδα το Χαμένο Παράδεισο,
ένιωσα τη Νοσταλγία του Γυρισμού
στην αγωνία του Κρού
κάτω από τον καναπέ,
στην κραυγή του Κρού
όταν τον διώχνουν,
στη λαχτάρα του Κρού
όταν κοιτάει
το σπίτι.

Το βιβλίο των γάτων
Νίκος Δήμου

rajah · 2008-10-29T23:40:44+0200

Περαστικούλια του

catlover · 2008-10-30T08:49:26+0200

Μπράβο Ναυσικά είσαι διαμάντι κι ο γατούλης θα σε ευγνομονεί για την βοήθεια που του προσφέρεις αυτή την δύσκολη στιγμή. Περαστικά εύχομαι και να είσαι κι εσύ καλά να βοηθάς τα ζωάκια που σε έχουν ανάγκη.

Ναυσικά15615 · 1 Νοεμβρίου 2008 στις 13:46

Τα πονεμένα ματάκια ενός αδέσποτου

Γειά σας παιδιά. Λοιπόν όλα μέχρι στιγμής πήγαν μια χαρά. :up:

Ο Μπούλης εγχειρίστηκε, εξετάστηκε για λευχαιμία και aids και βρέθηκε αρνητικός, εμβολιάστηκε, αποπαρασιτώθηκε και τώρα βρίσκεται με το ελισαβετιανό κολλάρο του στο κλουβάκι της Voulas, που αποδείχτηκε σωτήριο και πολύ πιο ανεκτό από τον Μπούλη που έχει καλύτερο οπτικό πεδίο.
Βέβαια τα παρατράγουδα συνεχίζονται καθώς ο γατούλης μας χτυπιέται για να βγάλει το κολλάρο. Ελπίζω σιγά-σιγά να το συνηθίσει μέχρι να ξαναγίνει ανοιχτομάτης :rolleyes:

και ευτυχής :happy:

.
Voula σ΄ευχαριστώ! Νάσαι πάντα καλά.

Ναυσικά15615 · 1 Νοεμβρίου 2008 στις 13:52

Αρχική Δημοσίευση από Ελένη Π:
Ναυσικά μου, αυτό είναι ολόκληρο το ποίημα (δεν γινόταν να το βάλω όλο στην υπογραφή), η φωτογραφία είναι του βιβλίου, μάλλον αυτός είναι ο Κρου.< Ο ΓΑΤΟΣ ΚΡΟΥ

Οι άλλοι λένε μιάο,
νιάου, ρνιάρρ,
αυτός κάνει μόνο: "κρού".
Έναν ήχο σαν λυγμό, σαν κρώξιμο
μοναχικού πουλιού.

Είναι μοναχικός.
Θύμα της κακής αγάπης.
-Ωραία τα γατάκια μικρά, μα, σαν μεγαλώσουν...

Ετσι ο Κρού έμεινε ορφανός.
Οι άλλοι ζητιανεύουν φαΐ
αυτός, σπίτι.

Μπαίνει αθόρυβα, κρύβεται
κι όταν πλησιάζεις κάνει πως δεν υπάρχει.
"Δεν υπάρχω-δεν υπάρχω", λέει μέσα του
και κλείνει σφιχτά τα μάτια, να μην τον δεις.
Να μείνει στο σπίτι.
Στο σπίτι.

Είδα το Χαμένο Παράδεισο,
ένιωσα τη Νοσταλγία του Γυρισμού
στην αγωνία του Κρού
κάτω από τον καναπέ,
στην κραυγή του Κρού
όταν τον διώχνουν,
στη λαχτάρα του Κρού
όταν κοιτάει
το σπίτι.

Το βιβλίο των γάτων
Νίκος Δήμου

Είναι από τα πιο ευαίσθητα ποιήματα που έχω διαβάσει. Ο δεύτερος στίχος του μάλιστα:

"Είναι μοναχικός.
Θύμα της κακής αγάπης.
-Ωραία τα γατάκια μικρά, μα, σαν μεγαλώσουν..."

είναι μια θαυμάσια αλληγορία και για τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων. Είναι όλη η συλλογή τόσο ωραία; Τι έκδοση είναι;

Ναυσικά15615 · 1 Νοεμβρίου 2008 στις 15:33

Τα πονεμένα ματάκια ενός αδέσποτου

Παιδιά SOS. Από τις 13.00 που γύρισα στο σπίτι ο Μπούλης έβγαλε 3 φορές το κολάρο του. Την τρίτη φορά που το έδεσα πιό σφικτά κατάφερε και το άνοιξε στο σημείο που γίνεται η ένωση. Και αυτά ενόσο είναι ακόμη μισοναρκωμένος. Κατά διαστήματα μισοξυπνά και κλαίει σπαραχτικά προσπαθώντας πάντα να βγάλει το κολάρο. Όποιος έχει εμπειρία από γάταρους με κολάρα Ελισσάβετ, παρακαλώ ας με βοηθήσει.

julia · 1 Νοεμβρίου 2008 στις 18:03

Έχω εμπειρία.. μεν... αλλά δεν ξέρω πως θα σε βοηθήσω.. :hmm:

Εκεί που διπλώνει μέσα, έχει λογικά και κάτι κερατάκια, ώστε όταν περάσουν απο την θηλιά.. να κρατάνε κόντρα μετά. Τσάκισε αυτό ορθή γωνία, για να μην γίνετε να τα βγάλει...

και σφίξε όσο γίνετε το λουρί στον λαιμό...

και κράτα τον απασχολημένο όσο γίνετε...

Καλό κουράγιο.

Τα πονεμένα ματάκια ενός αδέσποτου γατούλη

Νεοφερμένο μέλος

Διακεκριμένο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Επιφανές μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Επιφανές μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Δραστήριο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Διάσημο μέλος

Περιβόητο μέλος

Διακεκριμένο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Διακεκριμένο μέλος