Τελικά το όνομα στις γάτες "πιάνει";!

[fil-fil]

Όλα τα καταλαβαινουν!

εμείς έχουμε τρια γατάκια και χωρίς κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια μάθανε τα ονοματάκια τους...και ξεχωρίζει φυσικά το καθένα το δικό του...

επίσης ξέρουμε το "πάνω" που σημαίνει ανέβα στον καναπέ και το "τούμπα" που σημαίνει πέφτω κάτω και κουλουριάζομαι (εντάξει αυτό δεν πιάνει πάντα)...ααα ναι...ξέρουμε και το "έλα" με την χαρακτηριστική κίνηση...

υγ. πάντα και γω το πίστευα οτι θυμώνουν με το να γελάμε μαζί τους, αλλά δεν τόλμαγα να το πω πουθενα μήπως και με θεωρήσουν αλλοπαρμένη γατομαμά...

υγ.2 το ψευδώνυμό μου "φιλ-φιλ" μαρεσει πολύ πολύ..ετσι φωναζα μια γατούλα στο δρόμο που συνηθιζα να την ταιζω..και σημαίνει πιπεριτσα καυτερη στα αραβικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mperr7]

υγ. πάντα και γω το πίστευα οτι θυμώνουν με το να γελάμε μαζί τους, αλλά δεν τόλμαγα να το πω πουθενα μήπως και με θεωρήσουν αλλοπαρμένη γατομαμά...

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, καμιά φορά όταν π.χ. πάει ν' ανέβει κάπου κ πέφτει ή σκοντάφτει, γελάω κ τον κοροϊδεύω, αυτός τσαντίζεται κ μου κάνει επίθεση, με δαγκώνει δυνατά στα πόδια. Τελικά δεν με παίρνει γιατί πονάω! Είναι κ τσαντίλας ο κύριος, μην τυχόν τον θίξουμε!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, καμιά φορά όταν π.χ. πάει ν' ανέβει κάπου κ πέφτει ή σκοντάφτει, γελάω κ τον κοροϊδεύω, αυτός τσαντίζεται κ μου κάνει επίθεση, με δαγκώνει δυνατά στα πόδια. Τελικά δεν με παίρνει γιατί πονάω! Είναι κ τσαντίλας ο κύριος, μην τυχόν τον θίξουμε!!!

Καλά αυτο με την τσαντίλα έχει πολύ πλάκα, όντως! Οταν πέφτει κατα λάθος οπως λες και γελάμε παίρνει ένα απίστευτα ξυνισμένο ύφος και κάνει τον αδιάφορο, αρχίζει να γλύφεται ας πούμε.
Το ιδιο "κάνω τον αδιάφορο" στυλ έχει οταν του φωνάζω να μην κάνει κάτι.

Καταλαβαίνουν όντως τοσα πολλά πράγματα! Εγώ όταν του λέω "μέσα", καταλαβαίνει οτι πρέπει να μαζευτεί στο δωμάτιο να κοιμηθούμε ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Συνήθως μάλιστα τρέχει και χοροπηώντας παιχνιδιάρικα ο καημενούλης. Οπότε χθες του λέω "μέσα" γιατι ήθελα να τον απομονώσω για λίγη ώρα, φεύγει σφαίρα για το δωμάτιο και βρίσκει την πόρτα κλειστή! Και με κοίταζε με απορία ο καημενούλης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Ο αρσενικός μου (ο Μπαλζάκ ή Μπάλζυ, 9 χρόνων) δεν δείχνει να αναγνωρίζει το όνομά του. Ανταποκρίνεται στον τόνο της φωνής μου και σε ό,τι τον συμφέρει. Η θηλυκιά μου (η Ροτόντα, 12 χρόνων) ξέρει πολύ καλά το όνομά της και αναγνωρίζει πολλές λέξεις και εντολές ακόμα και όταν τις προφέρω σε επίπεδο τόνο.

ΥΓ. Τα ονόματα δεν τα διάλεξα εγώ... τα γατιά μου τα πήρα ήδη βαφτισμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Νομιζω οτι η λέξη κλειδί, Ροτόντα, ειναι το "σε ό,τι τον συμφέρει". Το ίδιο κάνει και ο γάτος μου. (Οι γάτοι απο την εμπειρία μου έχουν λιγότερο "φιλότιμο" απο οτι οι γάτες...).
Μετα απο τα 8 σχεδόν χρόνια που τον έχω τον καταλαβαίνω πολύ καλά όταν με γράφει.
Συνεννοούμαστε όμως πάρα πολύ καλά αν και είναι αταχτούλης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

ΥΓ. Τα ονόματα δεν τα διάλεξα εγώ... τα γατιά μου τα πήρα ήδη βαφτισμένα.

Πολύ πετυχημένα ονόματα πάντως!
Κι εγώ βαφτισμένη πήρα την Αργυρώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Poly]

τσ-π-σ-ψ-ξ

λένε οτι αυτοί οι ήχοι βοηθάνε. Σαν αποτέλεσμα βάφτησαμε τα γατιά της αδελφής μου ως Τσιπρίκος (συντ Τσιπρίς) και Σπιτσίγκουρας (συντ Σπίτς), Ντου-Ντου (ασχετο) και Τομ (ακόμα πιο άσχετο)!!!
Τελικά μόνο ο Ντού-Ντου ακούει, ο οποίος όχι μόνο ακούει... Μόνο που δεν μιλάει... Άλλη φορά αυτά όμως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Τελικά, ο losted τί όνομα έδωσε στη γάτα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[losted]

Χμ... Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Τελικά το έβγαλα Blackie (αν και είναι ασπρόμαυρο!), επειδή μου φάνηκε πολύ αστείο όταν το άκουσα! Βέβαια ακόμα δν καταλαβαίνει τπτ... Και το βασικότερο είναι ότι -ρε παιδιά πρώτη φορά το βλέπω αυτό- δεν έρχεται να το χαιδέψω...! Δεν έχει έρθει ποτέ να μου τριφτεί... Συνέχεια δαγκώνει και γρατζουνάει... Θα βάλω καμιά φώτο να δείτε τα χέρια μου! Τι να κάνω όμως είναι πολύ γλυκούλι!

ΥΓ:είναι κι αγοράκι τελικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ωραίο ειναι το Μπλάκι σαν όνομα!
Βάλε μας φωτό του μικρού κιόλας!
Τι ηλικία έχει; Σε γρατζουνάει για να παίξει; Είναι μουρλά μικρά, φαντάσου σαν παιδάκια, πιο πολύ τα νοιάζει να παίξουν και να τρέξουν παρά να τα φιλάνε και να τα ζουλάνε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mperr7]

Χμ... Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Τελικά το έβγαλα Blackie (αν και είναι ασπρόμαυρο!), επειδή μου φάνηκε πολύ αστείο όταν το άκουσα! Βέβαια ακόμα δν καταλαβαίνει τπτ... Και το βασικότερο είναι ότι -ρε παιδιά πρώτη φορά το βλέπω αυτό- δεν έρχεται να το χαιδέψω...! Δεν έχει έρθει ποτέ να μου τριφτεί... Συνέχεια δαγκώνει και γρατζουνάει... Θα βάλω καμιά φώτο να δείτε τα χέρια μου! Τι να κάνω όμως είναι πολύ γλυκούλι!

ΥΓ:είναι κι αγοράκι τελικά!

Συνήθως τα γατάκια δεν χαϊδεύονται, τον νου τους τον έχουν στην μάσα κ την ξάπλα. Μετά από κάποια ηλικία αρχίζουν κ σου τρίβονται, το παρατήρησα με τη γάτα της αδερφής μου. Σαν να έγινε το θαύμα όταν χαϊδεύτηκε στα πόδια της!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fil-fil]

απο την εμπειρία μου έχω δει οτι αν απο μικρά δεν είναι τρυφερά δεν θα γίνουν ποτέ! Τουλάχιστον η Λουλού μου που είναι πλέον 5 χρονών, παρολα τα χρόνια, στείρωση κτλ...ακόμα μια κακιά είναι...και γω εδώ και πέντε χρόνια έχω χέρια σαν πρεζάκι απο τις γραντζουνιές...
ισως είναι οτι ηταν ορφανό και δεν ειχε αδελφάκια να την μαθουν να μην γραντζουνάει...
τα άλλα δυο ότι και να τους κάνεις και δεν γραντζουνάνε και γουργουρίζουν με το παραμικρό...
Πάντως για να μην πτοήσω κανένα σίγουρα υπάρχουν μέθοδοι διαπαιδαγώγησης που εγω αγνοώ για να καλυτερέψεις την κατάσταση!

Να σου ζήσει ο Μπλάκι!
(κοίτα..είχα και γω ενα ασπρόμαυρο γατίδιο...το πιο γλυκό του κόσμου...)
https://www.mypetz.gr/gallery/showimage.php?i=3105&c=3&userid=1606

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ωραίος ο μπιμπίκος... Μοιάζει με τον δικό μου. Τι του συνέβει ομως; Και η υπόλοιπη γατοοικογένεια μου άρεσε όμως!
Ναι κι ο δικος μου μεγάλωσε μονάκριβος και δεν έχει μάθει τρόπους στο παιχνίδι. Αλλά ειναι και τρυφερούλης (με μέτρο πάντα ). Ειναι και στο χαρακτήρα του ζώου βέβαια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mperr7]

Να σου ζήσει ο Μπλάκι!
(κοίτα..είχα και γω ενα ασπρόμαυρο γατίδιο...το πιο γλυκό του κόσμου...)
https://www.mypetz.gr/gallery/showimage.php?i=3105&c=3&userid=1606

Αχ μου θύμισες τον Σίλβερ μου που έχασα πριν μερικά χρόνια, τη γλυκιά ανάμνηση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fil-fil]

Αχ...αφήστε ο Μπιμπίκος μου πέθανε πέρισυ τα χριστούγεννα...
τον είχα δώσει σε μια οικογένεια στη Δάφνη που εχει μονοκατοικία και τον υπεραγαπούσανε...όμως αυτός γυρόφερνε στη γειτονιά και κάποιος "ανθρωπος" του βαλε φόλα...η κυρία που τον είχε, την είχα δει την πρωτοχρονιά και έκλαιγε...χάλια...μεγάλη στεναχώρια...έζησε μόλις 2,5 χρόνια ο μικρός μου...

γι αυτο πλέον είμαι φανατικά υπερ της στείρωσης...πολύ κούραση και πολύ έγνοια-στεναχώρια για τα καινόυργια γατάκια...αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ναι, παρόλο που είνια άλλη κουβέντα, συμφωνώ μαζί σου στο θέμα της στείρωσης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mperr7]

Αχ...αφήστε ο Μπιμπίκος μου πέθανε πέρισυ τα χριστούγεννα...
τον είχα δώσει σε μια οικογένεια στη Δάφνη που εχει μονοκατοικία και τον υπεραγαπούσανε...όμως αυτός γυρόφερνε στη γειτονιά και κάποιος "ανθρωπος" του βαλε φόλα...η κυρία που τον είχε, την είχα δει την πρωτοχρονιά και έκλαιγε...χάλια...μεγάλη στεναχώρια...έζησε μόλις 2,5 χρόνια ο μικρός μου...

γι αυτο πλέον είμαι φανατικά υπερ της στείρωσης...πολύ κούραση και πολύ έγνοια-στεναχώρια για τα καινόυργια γατάκια...αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα...

Κι ο Σίλβερ μια Κυριακή έφυγε κ δεν ξαναγύρισε, ήταν μόλις 3 ετών. Μάλλον από φόλα, δεν έμαθα ποτέ, δεν τον βρήκα ποτέ. Πέρασα πολύ δύσκολα εκείνη την εποχή. Τι μου θύμισες τώρα...:cry:
ΥΓ: Ήταν στειρωμένος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[losted]

Αυτός είναι ο μικρός Blackie... Αν ήταν χαδιάρικο θα ήταν τέλειο ζωάκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ωραίος ειναι, αγελαδί, η καλύτερη επιλογή! (όχι οτι ειμαι προκατειλημένη, καθόλου )

Μην ανησυχείς, θα γίνει πιο χαδιάρης μεγαλώνοντας. Όλα τα γατάκια, και κυρίως οι γατούληδες δείχνουν τρυφερότητα λιγότερο ή περισσότερο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Όντως, όταν είναι μικρά προτιμούν τα παιχνίδια από τα χάδια. Ίσως και το γατάκι σου να μην είναι συνηθισμένο να το πιάνουν και να το χαϊδεύουν. Μίλα του τρυφερά όταν το πιάνεις και άγγιζέ το σε σημεία που αρέσει στις γάτες να νιώθουν χάδια (στα αυτάκια, στη βάση της ουράς, στο σαγόνι και στο λαιμουδάκι). Αν δεν σε εμπιστεύεται ακόμα, μην προσπαθήσεις να το αγγίξεις στην κοιλιά, θα τσινήσει. Πάντως, υπομονή, συνέχισε να το χαϊδεύεις και κάποια στιγμή θα έρθει μόνο του για χαδάκια. Το έχω δοκιμάσει και ξέρω. Κατά βάθος όλα τα γατιά ίδια είναι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.