Τι διαβάζετε τώρα;

[aba]

Πράγματι τα βιβλία που ανέφερα είναι και τα δύο σύγχρονα! Έχω αρκετά αν προτείνω κι από κλασσικούς συγγραφείς, απλά τα διάβασα πιο πρόσφατα κι έτσι δε σκέφτηκα καν πως δεν ανήκουν στην κλασσική λογοτεχνία! Άλλωστε το θέμα αυτό είναι ατελείωτο, νομίζω πως έχουν να πέσουν πολύ ωραίες προτάσεις εδώ μέσα! Ας πούμε από κλασσική ένα που μου 'ρχεται τώρα στο μυαλό είναι Οι τρεις σύντροφοι του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, αν και νομίζω πως έχει εξαντληθεί από τον εκδότη.
Βάσω, όσον αφορά στον άντρα σου, τα συγχαρητήριά μου να του δώσεις, θαυμάζω πολύ όσους δε διστάζουν να ξεδιπλώσουν το ταλέντο ή το μεράκι τους (ή και τα δύο!). Ελπίζω να το κάνω κάποτε κι εγώ!
Alcyone σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Δεν ήταν το Μισιρλού που ήταν εμπνευσμένο, ήταν η Μισιρλού που είναι μούσα!
Πάντως, θα βρείτε και για τα δύο βιβλία, που πρότεινα αρχικά, εύκολα τις υποθέσεις τους στο διαδίκτυο, για να δείτε αν πράγματι θα σας ήταν ευχάριστα, μάλιστα Η κομψότητα του σκαντζόχοιρου έχει γίνει ταινία, εγώ την ταινία ήθελα να δω, δεν την έβρισκα υποτιτλισμένη και κατά τύχη έπεσα πάνω στο βιβλίο, το οποίο και έσπευσα φυσικά να αγοράσω! (Σημείωση: και την ταινία ακόμη δεν την έχω δει! )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

"Alcyone σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Δεν ήταν το Μισιρλού που ήταν εμπνευσμένο, ήταν η Μισιρλού που είναι μούσα!
Πάντως, θα βρείτε και για τα δύο βιβλία, που πρότεινα αρχικά, εύκολα τις υποθέσεις τους στο διαδίκτυο, για να δείτε αν πράγματι θα σας ήταν ευχάριστα, μάλιστα Η κομψότητα του σκαντζόχοιρου έχει γίνει ταινία, εγώ την ταινία ήθελα να δω, δεν την έβρισκα υποτιτλισμένη και κατά τύχη έπεσα πάνω στο βιβλίο, το οποίο και έσπευσα φυσικά να αγοράσω! (Σημείωση: και την ταινία ακόμη δεν την έχω δει! )"
Φωτεινή μου, πράγματι είναι τέλειο όνομα για για τη μικρή σου "μούσα"
Δεν θυμάμαι όμως να μας την έχεις συστήσει "επίσημα" στη σελίδα "Οι γάτες μου", ή κάνω λάθος?
Αν όχι, βρες χρόνο και γράψε 2-3 πραγματάκια για τη Μισιρλού και οπωσδήποτε φωτο (είναι σχεδόν...νόμος) να τη
θαυμάσουμε (αν είναι η κουκλίτσα στο αβατάρ σου, είναι γλύκα, αλλά δεν διακρίνεται τόσο καλά, είναι μικρή η φωτο)

Επιστρέφοντας στο παρόν θέμα, σε ό,τι αφορά την "Κομψότητα του σκατζόχοιρου", ίσως καλύτερα που διάβασες το βιβλίο,
διότι συνήθως οι ταινίες που ακολουθούν είναι λίγο έως πολύ υποδεέστερες των αναγνωσμάτων. Και φαντάζομαι θα έχεις
στο μέλλον την ευκαιρία να συγκρίνεις, όταν θα βγει και υποτιτλισμένη η ταινία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Να πω κι εγω παιδια μια γνωμη, για το θεμα των βιβλιων που γινονται ταινιες. Κατα τη γνωμη μου, αλλοτε πετυχαινουν και κανουν περισσοτερους να διαβαζουν και τα βιβλια και αλλοτε οχι. Συγκεκριμενα, ανεφερε η Le chat noir, το βιβλιο του Οργουελ 1984. Πριν διαβασω το βιβλιο, ειδα η μαλλον πηγα να δω την ταινια. Δεν την ειδα ολη, δεν αντεξα και αυτο ειχε σαν αποτελεσμα να μην διαβασω ποτε και το βιβλιο. Και λυπαμαι γι' αυτο, γιατι εχω διαβασει αλλα βιβλια του Οργουελ και μου αρεσαν.
Και μετα υπαρχουν οι δυο Οδυσσειες του διαστηματος, γραμμενες απο τον Αρθουρ Κλαρκ και σκηνοθετημενες απο τον Κιουμπρικ. Τα βιβλια ειναι καλα. Παρεπιπτοντως, υπαρχουν εκτος απο την Οδυσσεια 2001 και 2010 και αλλες δυο. Οι 2061 και 3001, αν θυμαμαι καλα τους τιτλους. Ειπαμε τα βιβλια καλα, ωραια βιβλια, αλλα οι ταινιες ειναι μαγεια!!!
Εγω πλεον εχω σαν αρχη, πρωτα να διαβαζω το βιβλιο και μετα να βλεπω την ταινια. Και ο καλυτερος, ας κερδισει!!!
Υ.Γ. Και μην ξεχναμε τον Harry Potter, μετα τις ταινιες ποσα παιδια διαβασανε τα βιβλια (και ποσα λεφτα κερδισε η συγγραφεας, αλλα ασχετο).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Να πω κι εγω παιδια μια γνωμη, για το θεμα των βιβλιων που γινονται ταινιες. Κατα τη γνωμη μου, αλλοτε πετυχαινουν και κανουν περισσοτερους να διαβαζουν και τα βιβλια και αλλοτε οχι. Συγκεκριμενα, ανεφερε η Le chat noir, το βιβλιο του Οργουελ 1984. Πριν διαβασω το βιβλιο, ειδα η μαλλον πηγα να δω την ταινια. Δεν την ειδα ολη, δεν αντεξα και αυτο ειχε σαν αποτελεσμα να μην διαβασω ποτε και το βιβλιο. Και λυπαμαι γι' αυτο, γιατι εχω διαβασει αλλα βιβλια του Οργουελ και μου αρεσαν.
Και μετα υπαρχουν οι δυο Οδυσσειες του διαστηματος, γραμμενες απο τον Αρθουρ Κλαρκ και σκηνοθετημενες απο τον Κιουμπρικ. Τα βιβλια ειναι καλα. Παρεπιπτοντως, υπαρχουν εκτος απο την Οδυσσεια 2001 και 2010 και αλλες δυο. Οι 2061 και 3001, αν θυμαμαι καλα τους τιτλους. Ειπαμε τα βιβλια καλα, ωραια βιβλια, αλλα οι ταινιες ειναι μαγεια!!!
Εγω πλεον εχω σαν αρχη, πρωτα να διαβαζω το βιβλιο και μετα να βλεπω την ταινια. Και ο καλυτερος, ας κερδισει!!!
Υ.Γ. Και μην ξεχναμε τον Harry Potter, μετα τις ταινιες ποσα παιδια διαβασανε τα βιβλια (και ποσα λεφτα κερδισε η συγγραφεας, αλλα ασχετο).

Εν μέρει, θα συμφωνήσω κυρίως σε ό,τι αφορά τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, που η μαγεία του κινηματογράφου και η σύγχρονη τεχνολογία με τα εφφέ υποστηρίζουν κατά πολύ και "βοηθούν"στην επιτυχή μεταφορά ενός βιβλίου στη μεγάλη οθόνη.
Όμως όταν ένα κλασσικό έργο, λ.χ. τα "Ανεμοδαρμένα Ύψη" ή η "Μαντάμ Μποβαρύ" έγιναν ταινίες, εμένα τουλάχιστον με απογοήτευσαν.
Ναι μεν "μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις", αλλά ισχύει και το αντίστροφο:
"Μια λέξη, χίλιες εικόνες" που σημαίνει βέβαια οτι ένα "ηλιοβασίλεμα" κρύβει χιλιάδες, αν αναλογιστούμε ποιά εικόνα του έχει ο καθένας μας στο μυαλό του. Συν το γεγονός οτι δεν μπορεί, όσο καλός σκηνοθέτης ή ηθοποιός να είναι κάποιος, να μεταφερθεί η ψυχολογία των ηρώων μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα (2-3 ώρες που διαρκεί η προβολή της ταινίας) καθώς και όλες οι "λεπτές αποχρώσεις" και η προοδευτικότητα
ως την κορύφωση της "λύσης".
Όπως και να'χει πάντως, πιστεύω είναι θέμα γούστου, καθαρά προσωπικού.

Εκείνο βέβαια που ούτε σε ταινία μπόρεσα να παρακολουθήσω (παρ'όλες τις καλές κριτικές),
και κατ'επέκταση, ούτε σε βιβλίο θα επιχειρούσα να διαβάσω, είναι "Η δίκη" του Φ. Κάφκα.
Απα πα πα παααα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Εκείνο βέβαια που ούτε σε ταινία μπόρεσα να παρακολουθήσω (παρ'όλες τις καλές κριτικές),
και κατ'επέκταση, ούτε σε βιβλίο θα επιχειρούσα να διαβάσω, είναι "Η δίκη" του Φ. Κάφκα.
Απα πα πα παααα!!!

Συμφωνω!!! Και επαυξανω!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Συμφωνω!!! Και επαυξανω!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Δεν θυμάμαι όμως να μας την έχεις συστήσει "επίσημα" στη σελίδα "Οι γάτες μου", ή κάνω λάθος?
Αν όχι, βρες χρόνο και γράψε 2-3 πραγματάκια για τη Μισιρλού και οπωσδήποτε φωτο (είναι σχεδόν...νόμος) να τη
θαυμάσουμε (αν είναι η κουκλίτσα στο αβατάρ σου, είναι γλύκα, αλλά δεν διακρίνεται τόσο καλά, είναι μικρή η φωτο)

Ομολογουμένως απορροφήθηκα τόσον καιρό από τα άρθρα της σελίδας, για να ρουφήξω όση περισσότερη γνώση μπορούσα για τη γατούλα μου, που δεν είχα ανακαλύψει ότι ανεβάζουμε τις δικές μας φωτογραφίες κλπ! Θα το κάνω μόλις βρεθώ σε δικό μου υπολογιστή, γιατί αυτή τη στιγμή είμαι λίγο περιορισμένη!
Πάντως, τη Δίκη δεν κατάφερα ούτε εγώ να τη δω, μα το βιβλίο με εντυπωσίασε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Ομολογουμένως απορροφήθηκα τόσον καιρό από τα άρθρα της σελίδας, για να ρουφήξω όση περισσότερη γνώση μπορούσα για τη γατούλα μου, που δεν είχα ανακαλύψει ότι ανεβάζουμε τις δικές μας φωτογραφίες κλπ! Θα το κάνω μόλις βρεθώ σε δικό μου υπολογιστή, γιατί αυτή τη στιγμή είμαι λίγο περιορισμένη!
Πάντως, τη Δίκη δεν κατάφερα ούτε εγώ να τη δω, μα το βιβλίο με εντυπωσίασε!

Μπράβο για την υπομονή σου!!!
Εγώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Παιδια,καινουργιο βιβλιο. Μου το εφερε μια φιλη μου, τον περασμενο μηνα που ειχα επετειο γαμου και δεν ειχα αξιωθει να το ανοιξω. Το ξεκινησα τωρα πριν λιγο, που πηγα να κανω αφρολουτρο. Ναι, διαβαζω και στην μπανιερα, θελετε τιποτα;
Adams Douglas ο συγγραφεας, Αντιο κι ευχαριστω για τα ψαρια ο τιτλος. Ειμαι ακομη στην αρχη, αλλα μαγευτηκα, καθησα στην μπανιερα μιση ωρα. Αυριο που θα το εχω προχωρησει, θα σας γραψω υποθεση και νεες εντυπωσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Παιδια,καινουργιο βιβλιο. Μου το εφερε μια φιλη μου, τον περασμενο μηνα που ειχα επετειο γαμου και δεν ειχα αξιωθει να το ανοιξω. Το ξεκινησα τωρα πριν λιγο, που πηγα να κανω αφρολουτρο. Ναι, διαβαζω και στην μπανιερα, θελετε τιποτα;
Adams Douglas ο συγγραφεας, Αντιο κι ευχαριστω για τα ψαρια ο τιτλος. Ειμαι ακομη στην αρχη, αλλα μαγευτηκα, καθησα στην μπανιερα μιση ωρα. Αυριο που θα το εχω προχωρησει, θα σας γραψω υποθεση και νεες εντυπωσεις.

Κατ'αρχήν, και για την επέτειο του γάμου σας, ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Για το βιβλίο που αναφέρεις και σε ενθουσίασε, γράψε περί τίνος πραγματεύεται -
βλέπεις πρέπει να με ενδιαφέρει και το θέμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Να ζήσετε κι από 'μένα Βάσω μου! Θα περιμένουμε φυσικά εντυπώσεις από το βιβλίο!
Εγώ σήμερα, μιας που είναι Κυριακή (και τις λατρεύω τις Κυριακές, παρόλο που ακολουθεί Δευτέρα...) θα προσευχηθώ να πετύχει η lemon pie που επιχειρώ να φτιάξω (προσευχηθείτε κι εσείς μαζί μου!) και θα στρωθώ με μια τεράστια κούπα κουφέ στον καναπέ, με τη Μισιρλού στα πόδια μου, να διαβάσω εφημερίδες! Αγαπημένη κυριακάτικη συνήθεια! Την καλησπέρα μου λοιπόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[simba(Δήμητρα)]

καλησπερα και απο εμενα!

καταρχην Βασω να ειστε παντα καλα με τον συντροφο σου αγαπημενοι και χαρουμενοι!

Τωρα,δυο απο τα δωρα που πηρα προχτες για τα γενεθλια μου ηταν βιβλια και μαλιστα και τα δυο απο την φιλη μου..
το ενα ειναι το βιβλιο της Αλκυονης Παπαδακη 'Η βαρκαρισσα της χιμαιρας' (εχει μια λατρεια για την συγκεκριμενη συγγραφεα που μου την μεταδιδει σιγα-σιγα)ενω το δευτερο μια απο τις πρωτες εκδοσεις του 'Μικρου πριγκιπα' που δεν δεν ειχα διαβασει σαν παιδακι( ντροπη σου Δημητρα) σε λιγες μερες τελειωνω με το βιβλιο του Εσσε και αμεσως θα ξεκινησω αυτα..
περισσοτερες λεπτομεριες σε λιγες μερες λοιπον..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

καλησπερα και απο εμενα!

καταρχην Βασω να ειστε παντα καλα με τον συντροφο σου αγαπημενοι και χαρουμενοι!

ενω το δευτερο μια απο τις πρωτες εκδοσεις του 'Μικρου πριγκιπα' που δεν δεν ειχα διαβασει σαν παιδακι( ντροπη σου Δημητρα)

Κατ' αρχας, ευχαριστω πολυ για τις ευχες, νασαι καλα και σου ευχομαι οταν καποτε παντρευτεις, να εισαι τοσο ευτυχισμενη με τον ανθρωπο σου, οσο εγω με τον αντρα μου, που ειναι ολα οσα θα ηθελε μια γυναικα απο τον συντροφο της.
Τον μικρο πριγκηπα, ουτε εγω τον ειχα διαβασει μικρη. Τον διαβασα σε ηλικια 40 χρονων. Ειναι ομως υπεροχο βιβλιο, θα το ευχαριστηθεις πραγματικα. Φιλακια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[simba(Δήμητρα)]

Κατ' αρχας, ευχαριστω πολυ για τις ευχες, νασαι καλα και σου ευχομαι οταν καποτε παντρευτεις, να εισαι τοσο ευτυχισμενη με τον ανθρωπο σου, οσο εγω με τον αντρα μου, που ειναι ολα οσα θα ηθελε μια γυναικα απο τον συντροφο της.
Τον μικρο πριγκηπα, ουτε εγω τον ειχα διαβασει μικρη. Τον διαβασα σε ηλικια 40 χρονων. Ειναι ομως υπεροχο βιβλιο, θα το ευχαριστηθεις πραγματικα. Φιλακια.

τι ομορφη ευχη......!!!! με σκλαβωσες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Να ζήσετε κι από 'μένα Βάσω μου! Θα περιμένουμε φυσικά εντυπώσεις από το βιβλίο!
Εγώ σήμερα, μιας που είναι Κυριακή (και τις λατρεύω τις Κυριακές, παρόλο που ακολουθεί Δευτέρα...) θα προσευχηθώ να πετύχει η lemon pie που επιχειρώ να φτιάξω (προσευχηθείτε κι εσείς μαζί μου!) και θα στρωθώ με μια τεράστια κούπα κουφέ στον καναπέ, με τη Μισιρλού στα πόδια μου, να διαβάσω εφημερίδες! Αγαπημένη κυριακάτικη συνήθεια! Την καλησπέρα μου λοιπόν!

Αχ! βρε τι μου κανεις με την lemon pie, ειναι το αγαπημενο μου γλυκο. Και δεν μπορω να σου κουβαληθω δηθεν τυχαια, ειδα φως και μπηκα, γιατι ειμαστε μακρυα. Τελος παντων, συμβιβαζομαι με το να μου στειλεις τη συνταγη με PM. Σου ευχομαι μια υπεροχη και γλυκεια Κυριακη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Έχω να σχολιάσω τόσα πράγματα στα προλεγόμενα σας, που σας συστήνω προσοχή, διότι ακολουθεί σεντόνι!!

Αlcyone η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήθελα να δανείζω βιβλία. Μου έμεινε τραύμα από την ηλικία των 15, που δάνεισα σε μία φίλη το "η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει" του Coelho και μου το γύρισε πίσω με συνοδεία καφέ και νερού...(ναι, ναι πάνω στο βιβλίο). Αλλά μεγαλώνοντας αποφάσισα να ξεπεράσω το τραύμα μου για τον εξής λόγο. Όταν πηγαίνω σε βιβλιοπωλείο αγοράζω κάποιους συγκεκριμένους τύπους βιβλίων και συγγραφέων. Είναι αυτό που λέμε αφού θα δώσω χρήματα, να είμαι σίγουρη ότι θα μου αρέσει κάτι. Έτσι κατά κάποιον τρόπο περιορίζονται οι ορίζοντες μου, διότι υπάρχουν τόσα πράγματα, που θα μπορούσαν να μου αρέσουν και απλά δεν το ξέρω. Οπότε μετά από κάποια χρόνια αποφάσισα να ανοίξω ξανά την πόρτα στην ανταλλαγή βιβλίων και τον δανεισμό για να παίρνω νέα ερεθίσματα. Βεβαια προς Θεού, ούτε παίρνω ούτε δίνω βιβλία όπου κ όπου. Όμως, για παράδειγμα μέσω ανταλλαγών με την αδερφή μου έχω διαβάσει πολλά βιβλία των εκδόσεων opera (δεν ξέρω αν τα έχετε δει καθόλου), τα οποία είναι παραμύθια για μεγαλους και σε ταξιδεύουν μέχρι εκεί που δεν φτάνει ο νους.(ενδεικτικά θα πρότεινα το Αγαπητέ Θεε, και τον Ιμπραήμ και τα άνθη του κορανίου του Έρικ Εμμάνουελ Σμιτ και τον Ιππότη με την σκουριασμένη πανοπλοία του Fischer).Εκπλητικά μέχρι εκεί που δεν παίρνει.

Επίσης Βάσω έχω να πω ότι μου έδωσες μια απιθανη ιδέα. Πλέον και συνειδητοποιώντας ότι μερικα μεσημέρια μετά την δουλεια είμαι πολύ κουρασμένη για να διαβάσω ένα δύσκολο βιβλίο (πχ 1984) καθόμουν στην τηλεόραση χωρίς να θέλω και έχανα άδικα χρόνο, αποφάσισα να ακολουθήσω την ιδέα σου και να διαβάζω άλλο βιβλίο το μεσημέρι από το κανονικό. Έτσι την Δευτέρα το μεσημέρι εγκαινίασα με ιδιαίτερη ομολογουμένως χαρά την νέα αυτή πρακτική και ξεκίνησα ένα βιβλίο του Γιάννη Μαρή -ναι..με τον αστυνόμο Μπέκα τον οποίο λάτρεύω τόσο.... που αν ήταν υπαρκτό πρόσωπο ίσως και να του έκανα πρόταση γάμου-. Οπότε το μεσημεριανό μου ανάγνωσμα είναι "ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα". Έχω και μια τρέλλα με ο,τιδήποτε αστυνομικό, οπότε την έχω βρει πολύ άσχημα και σε ευχαριστώ για αυτό Βάσω μου.

Να πιάσω και το θέμα των ταινιών. Δύσκολο θέμα και νομίζω ότι όντως κρίνεται κατά περίπτωση. Όταν είδα το "μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι" στο σινεμά,μου φάνηκε παντελώς αδιάφορο. Δεν μου έκανε καμιά διάθεση να διαβάσω το βιβλίο. Όταν μου το έδωσε μια θεία μου και μου είπε ότι είναι εκπληκτικό, αποφάσισα να κάνω το βήμα. Τα είδα όλα παιδιά. Αυτό το βιβλίο μου ξύπνησε ένα πάθος σε βαθμό, που μου ήταν άγνωστο. Με θυμάμαι σαν χθες να είναι Μαίος να έχω πανελλήνιες σε δύο εβδομάδες και να κάθομαι με τις ώρες αγκαλιά με το βιβλίο της ιστορίας από κάτω και το μαντολίνο από πάνω και να προσπαθώ να κοροιδέψω τον εαυτό μου, ότι μιας και οι χρονικές περίοδοι της εξεταστέας ύλης και του μαντολίνου ταίριαζαν ότι είναι σαν να διαβάζω το μάθημα..τραγικό!!!Εκεί κατάλαβα ότι η ταινία δεν μπορεί να αποδυναμώσει ένα καλό βιβλίο με κανέναν τρόπο. Και γενικά από τότε προσπαθώ πρώτα να βλέπω την ταινία και μετά να διαβάζω το βιβλίο. Βέβαια πρόσφατα ολοκλήρωσα το "υπερηφάνεια και προκατάληψη" και αμέσως μετά είδα την ταινία..δεν ήταν άσχημο. Νομίζω ότι έχει να κάνει επί της ουσίας με το στόρυ. Αν πρόκειται για βιβλίο πλοκής θεωρώ καλύτερα να διαβάζεις πρώτα το βιβλίο, γιατί αλλιώς το βαριέσαι. Αν πρόκειται για σκιαγράφηση χαρακτήρων, ίσως είναι καλύτερα να το αφήνεις για το τέλος το βιβλίο, διότι σου μένει μια γλυκιά γεύση. Βεβαια η ταινία όπως και να το κάνουμε πριν το βιβλίο, σου περιορίζει λίγο την φαντασία, υπό την έννοια ότι έχεις ήδη οπτικοποιήσει πρόσωπα, τοπία, πράγματα κλπ και δεν αφήνει το μυαλό να πάει μόνο του και ελεύθερο..αυτό μόνο με χαλάει λίγο. Σε αυτήν την φάση θέλω να δω την ταινία "επικίνδυνες σχέσεις", που έχω διαβάσει στο παρελθόν το βιβλίο και είχα πάθει ζημιά. Επίσης θα ήθελα να δω και την παλιά σειρά του αντ1, τον κίτρινο φάκελο, όπου δεν ξέρω τι αποτέλεσμα είχε γιατί είναι και αρκετά παλιά, αλλά το βιβλίο το συστήνω ανεπιφύλακτα σαν κόσμημα της ελληνικής λογοτεχνίας.
Τέλος ..εκείνη την χρονιά των πανελληνίων(άτιμες συγκυρίες..εκείνη την χρονιά διάβασα νομίζω τα περισσότερα βιβλία που έχω διαβάσει στην ζωή μου), είχα διαβάσει και την "βαρκάρισσα της χίμαιρας", που αναφέρει η φίλη παραπάνω. Δεν θυμάμαι είναι η αλήθεια πολύ καλά την πλοκή, αλλά θυμάμαι ότι αυτό το βιβλίο με είχε κρατήσει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.
Στην βιβλιοθήκη μου και σε αναμονή έχω την "Συβαρίτισσα" της Ζωγράφου.Δεν το έχω διαβάσει ακόμη, αλλά όλο και το καλοκοιτάω, μήπως έχει κανείς καμιά άποψη?
Επίσης έχω να ομολογήσω σε εσάς που είστε της ίδιας τρέλας και θα με καταλάβετε, ότι σημειώνω σε τετράδιο όλα τα βιβλία που διαβάζω και έτσι ανά πάσα στιγμή ξέρω και μπορώ να επαναφέρω στην μνήμη μου όλα μα όλα τα βιβλία που έχω ποτέ διαβάσει..μήπως είμαι παλαβή???χμμμμ...εδώ θα μου πεις παίρνω την γάτα την βάζω σε σακκούλα του σούπερ μάρκετ και την κάνω βόλτα μέσα στο σπίτι..που σημειώνω τα βιβλία με πείραξε???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Φίλη le chat noir,
Σου απαντώ στο παραπάνω μήνυμα καθότι ως βιβλιόφιλη κι εγώ, ο πειρασμός μεγάλος για ανταλλαγή απόψεων
1) Δανεισμός: Ο κοινωνικός μου κύκλος είναι υπερβολικά στενός και τα άτομα που εμπιστεύομαι, στην ουσία είνα 2: η αδερφή μου (που έχει κι αυτή
το βίτσιο να μη δανείζει ούτε να δανείζεται) και η μητέρα μου. Οι υπόλοιποι, κατά τα άλλα αξιοσέβαστοι, τους δανείζεις και όχι μόνο δεν το επιστρέφουν, αλλά το δανείζουν και σε άλλους (αγνώστους). Ακόμα και ο σύντροφός μου, με τον οποίο συζώ και τον παροτρύνω να μοιραστούμε
κοινά βιβλία, ναι μεν επιμένει να μου φέρνει από τη βιβλιοθήκη του σπιτιού του από τα οποία δεν έχω διαβάσει κανένα ακόμα(έχω τόσα δικά μου
που δεν προλαβαίνω) τα δε δικά μου δεν τα πολυ-προτιμάει, αφ'ενός γιατί η θεματολογία του είναι κυρίως καθαρά επιστημονικά βιβλία, και αφ'ετέρου γιατί κάνει κάτι απαράδεκτο για μένα: τα κακοποιεί ανελέητα...
τσακίζοντάς τους τη ράχη!!!!Αμέσως καταλαβαίνω αν έχει διαβάσει κάποιο, μόνο εξ όψεως!!!
'Ασε που, αν το βιβλίο, όπως λες το διαλέγουμε, δεν είναι μια φορά αρκετή για διάβασμα. Μου έχει τύχει να διαβάσω
βιβλία 2 και 3 φορές (σε διάστημα χρόνων,εννοείται) ενώ άλλα περιμένουν ακόμα με τις σελίδες...παρθένες
2) Για το θέμα του ίδιου συγγραφέα που σου περιορίζει τους ορίζοντες που λες, εκ των πραγμάτων δεν νομίζω να ισχύει και
εντελώς. Κι εγώ είμαι κολλημένη με ορισμένους συγγραφείς κι έχω διαβάσει όλα τους τα βιβλία..Και μετά τι?
Αναγκαστικά θα πας σε "καινούργιο" συγγραφέα!
3)Τα αστυνομικά, είναι επίσης μια από τις αδυναμίες μου: Γιάννη Μαρή, διάβαζα από τα 13 μου..Μετά πήγα Αγκάθα Κρίστι,
και αργότερα Τζαίημς Τσέϊζ (σε βιπεράκια που έχω ακόμα, ποτισμένα με λάδι Κόπερτον και αλμύρα θάλασσας, κιτρινισμένα αλλά γεμάτα αναμνήσεις...) δεν νομίζω να τα πουλάνε πλέον, παρά μόνο σε Μοναστηράκι αν υπάχει κανένα.
Αργότερα πήγα στους άλλους μεγάλους κλασσικούς: Ρέϊμοντ Τσάντλερ ("Ο μεγάλος αποχαιρετισμός"το καλύτερό μου),
και Ντάσιελ Χάμμετ.. Μετά, και αφού είχα διαβάσει, αν όχι όλα, τα περισσότερα, πήγα σε
συγγραφείς πιο σύγχρονους, όπως αυτός που γράφει σειρά αστυνομικών ιστοριών που λαμβάνουν χώρα σε αρχαίες εποχές και του οποίου το όνομα ..μου διαφεύγει ,και άλλους "μεμονωμένους" συγγραφείς.
4)Πάντως, και να μου συγχωρήσεις που θα επιμείνω (γούστα και προτιμήσεις είναι αυτά) στο οτι "μια λέξη, χίλιες εικόνες". Από τις λιγοστές εξαιρέσεις, η "Αστροφεγγιά" που είχε δείξει το πάλαι ποτέ η ελληνική τηλεόραση(τότε που υπήρχαν μόνο κρατικά κανάλια) σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου. Άψογο! Επίσης και η μεταφορά των βιβλίων του Γρηγόρη Ξενόπουλου.

Αυτά προς το παρόν, και να σε ευχαριστήσω που μου κέντρισες το ενδιαφέρον για τις εκδόσεις "opera", δεν τις είχα υπόψη,
αλλά θα το ψάξω γιατί μου αρέσουν τα "παραμύθια για μεγάλους"(τι "μεγάλους", όλοι παιδάκια είμαστε κατά βάθος)
Σε χαιρετώ προς το παρόν..(χωρίς να δικαιολογηθώ και για το μακρόσκελές μήνυμά μου...) και..έπεται συνέχεια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

Μολις τελείωσα για δεύτερη συνεχόμενη φορά το βιβλίο του Αλλαν Περσυ "ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΙΛΝΤ 99 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΟΦΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ" και το απόλαυσα πάρα πολύ και εγκρίνω άλλο τόσο που ήδη έχω κάνει δυο αντίτυπα δώρο σε φίλους μου!

Το θέμα είναι 99 πασίγνωστες απόψεις του WILDE η ανάλυση τους και η ερμηνεία τους στη σύγχρονη εποχή,στο τέλος έχει και μια μίνι βιογραφία του Wilde

Το βασικό ερώτημα είναι "ζεις η' απλά υπάρχεις?"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Μολις τελείωσα για δεύτερη συνεχόμενη φορά το βιβλίο του Αλλαν Περσυ "ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΙΛΝΤ 99 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΟΦΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ" και το απόλαυσα πάρα πολύ και εγκρίνω άλλο τόσο που ήδη έχω κάνει δυο αντίτυπα δώρο σε φίλους μου!

Το θέμα είναι 99 πασίγνωστες απόψεις του WILDE η ανάλυση τους και η ερμηνεία τους στη σύγχρονη εποχή,στο τέλος έχει και μια μίνι βιογραφία του Wilde

Το βασικό ερώτημα είναι "ζεις η' απλά υπάρχεις?"

'Οντως, αυτό το βιβλίο ακούγεται πολύ τελευταία΄.Πρέπει να είναι πολύ καλό, και δεν το έχω διαβάσει. Θα το προσθέσω στα "άμεσα υπ'όψιν".

Όσο για τη (ρητορική φαντάζομαι) ερώτησή σου (καλή ιδέα και για καινούργιο θέμα εδωμέσα)
θα επιχειρήσω να απαντήσω ως εξής:
Επιβιώνουμε, βρίσκοντας πότε πότε ευκαιρίες για να "ζούμε".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

Η ερώτηση είναι απο τον Wilde όπως λέει και στον πρόλογο!

Μου αρέσει η διπλωματική απάντηση

Και προσωπικά αν εξαιρέσω τη δουλειά στην υπόλοιπη ζωή μου σίγουρα ζω,με βάση τις ίδιες απόψεις που έχω με τον αγαπημένο μου θείο Oscar

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.