Τι διαβάζετε τώρα;

[Claire Rentfield]

Πολυ μ' αρεσει ετσι οπως εξελλισεται το θεμα και μαζι με τα βιβλια συζηταμε και διαφορα.
Συφωνω με την alkyone και την le chat noir στο θεμα του δανεισματος βιβλιων. Δεν μου εχει τυχει βεβαια να μου λερωσουν η να μου καταστρεψουν καποιο, αλλα εχω χασει πολλα βιβλια μ' αυτον τον τροπο.
le chat noir, οσον αφορα το διαβασμα το μεσημερι, το εχω καθιερωσει εδω και καιρο, γιατι δεν βλεπω πια καθολου τηλεοραση, τι να δεις εξαλλου; Βεβαια ειναι καποιες σειρες, ξενες κυριως, που τις βαζει το χειμωνα που μου αρεσουν, αλλα εχω ξεσυνηθισει τις διαφημισεις βλεποντας DVD και δεν αντεχω με τιποτα να μου κοβουν αυτο που βλεπω καθε τρεις και λιγο.
Τα βιβλια του Γιαννη Μαρη, δεν τα ειχα στα υπ' οψιν για διαβασμα, κυριως λογω της μεταφορας τους στην τηλεοραση, βλεπε αστυνομο Μπεκα και η σειρα αυτη δεν μ' αρεσει καθολου, η προχειροδουλεια που συνηθιζουμε στην Ελλαδα βλεπεις. Τελικα λεω να ξεκινησω κανενα, με εβαλες σε πειρασμο γιατι τα αστυνομικα μυθιστορηματα ειναι μεγαλη μου αγαπη. Και μια και σου αρεσουν και σενα, σου συστηνω ανεπιφυλακτα ολα μα ολα τα βιβλια του Αντρεα Καμιλλερι, δεν θα το μετανοιωσεις. Εχει εναν τροπο να σε ταξιδευει, παρ' ολο που ειναι γραμμενα στην εποχη μας και δεν ειναι και εποχης αλλα περιγραφουν τη συγχρονη πραγματικοτητα, να σε μεταφερουν με ονειρεμενο τροπο. Ισως παιζει ρολο και η Σικελια στην οποια διαδραματιζονται, αλλη μεγαλη μου αγαπη.
Οσον αφορα τον κιτρινο φακελο θα σου ελεγα να μην τον δεις. Ειχα δει τη σειρα τοτε που παιζοταν στην τηλεοραση, ηταν τον πρωτο καιρο της ιδιωτικης τηλεορασης και την θεωρω πολυ προχειρη. Ειχε καλους ηθοποιους αλλα δεν απεδιδε με τιποτα την ατμοσφαιρα του βιβλιου.
Για το διαβασμα βιβλιων αλλων την εποχη της εξεταστικης, το εχω κανει και γω. Πηγαινα θυμαμαι στην πεμπτη γυμνασιου και εγραφα την επομενη χημεια. Ειχα παει λοιπον σε μια ξαδερφη μου να με βοηθησει λιγο, γιατι ειχα ενα κολλημα στην χημεια ενω με την φυσικη τα πηγαινα πολυ καλα. Πρεπει να πω παρενθετικα, οτι εχω μια τρελλα με βιβλια της ιατρικης απο την εποχη που πηγαινα εκτη δημοτικου. Η ξαδερφη μου λοιπον ειχε πανω στο γραφειο της ενα βιβλιο -ηταν στο πεμπτο ετος και εκανε δερματολογια- το βιβλιο του Καπετανακη, Δερματολογια- Αφροδισιολογια. Της το ζητησα μια και κεινη ειχε γραψει αυτο το μαθημα και μου το εδωσε με τον ορο να διαβασω αφου τελειωσω τα διαγωνισματα μου. Ολο το βραδυ, διαβαζα αυτο το βιβλιο, το τελειωσα και πηγα να γραψω το πρωι χημεια χωρις να εχω διαβασει τιποτα. Παντως ακομα θυμαμαι την εισαγωγη του, για το πως πηρε το ονομα της η συφιλη.
Υ.Γ. alkyone, ειχες γραψει σε αλλο μυνημα οτι ειχες διαβασει παληα βιβλιο του Κλαρκ και ειχες ενα θεμα με τον Κλαρκ. Θα ηθελα να σου αλλαξω γνωμη, γι' αυτο σου συστηνω να διαβασεις δυο βιβλια του. Το ενα λεγεται Πηγες του Παραδεισου και το αλλο Επικυριαρχοι. Ειδικα το τελευταιο θα σε κανει να δεις καποια πραγματα με τελειως αλλο ματι.
Ευτυχια μου, που ειμαστε και σχεδον γειτονισσες, το βιβλιο του Αλλαν Περσυ που προτεινεις μου ακουγεται εξαιρετικα ενδιαφερον, μιας και εχω διαβασει καποια βιβλια του Οσκαρ Ουαιλντ. Οσον δε αφορα για το ερωτημα που παραθετεις, αφου απαντησε η alkyone, θα απαντησω και γω, το μοτο μου ειναι: Ζησε την καθε μερα σου, σαν να ειναι η τελευταια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Η ερώτηση είναι απο τον Wilde όπως λέει και στον πρόλογο!

Μου αρέσει η διπλωματική απάντηση

Και προσωπικά αν εξαιρέσω τη δουλειά στην υπόλοιπη ζωή μου σίγουρα ζω,με βάση τις ίδιες απόψεις που έχω με τον αγαπημένο μου θείο Oscar

Επειδή δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, και ο Wilde τυγχάνει (πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη) να έχει σωστές, αν και
εκ πρώτης όψεως "ιδιόρρυθμες" απόψεις (βλέπε: "ο μόνος τρόπος να αποφύγεις έναν πειρασμό είναι να υποκύψεις σ'αυτόν")
δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς εννοεί "ζωή" σε αυτό το βιβλίο και σε τι ποσοστό ζω πραγματικά, παρά επιβιώνω.
Πραγματικά όμως θαυμάζω τους ανθρώπους που ξέρουν (ή που έμαθαν) να "ζουν" πραγματικά, όπως εσύ.
'Οπως είθισται να εννοείται: απόλαυση της κάθε στιγμής που αναπνέουμε.
Παρεπιπτόντως, ποιά βιβλία του έχεις διαβάσει και σου άρεσαν περισσότερο? Εμένα μου άρεσε το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρεϋ και το deProfundis,χωρίς να υποτιμώ και τα παραμύθια του. Αλλά περισσότερο το Πορτραίτο μου άρεσε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Οι βιβλιοφιλοι κατοικοι Θεσσαλονικης δειτε αυτο.. https://www.enikos.gr/society/88995,Pazari_vivlioy_sth_8essalonikh.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

Επειδή δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, και ο Wilde τυγχάνει (πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη) να έχει σωστές, αν και
εκ πρώτης όψεως "ιδιόρρυθμες" απόψεις (βλέπε: "ο μόνος τρόπος να αποφύγεις έναν πειρασμό είναι να υποκύψεις σ'αυτόν")
δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς εννοεί "ζωή" σε αυτό το βιβλίο και σε τι ποσοστό ζω πραγματικά, παρά επιβιώνω.
Πραγματικά όμως θαυμάζω τους ανθρώπους που ξέρουν (ή που έμαθαν) να "ζουν" πραγματικά, όπως εσύ.
'Οπως είθισται να εννοείται: απόλαυση της κάθε στιγμής που αναπνέουμε.
Παρεπιπτόντως, ποιά βιβλία του έχεις διαβάσει και σου άρεσαν περισσότερο? Εμένα μου άρεσε το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρεϋ και το deProfundis,χωρίς να υποτιμώ και τα παραμύθια του. Αλλά περισσότερο το Πορτραίτο μου άρεσε.

Εχω συλλογή με τα βιβλία του Wilde,έχω αρκετά και δεν μου λείπει κανένα από τα παραμύθια του,νομίζω ότι τα έχω όλα!!
Το αγαπημένο μου είναι "Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Εχω συλλογή με τα βιβλία του Wilde,έχω αρκετά και δεν μου λείπει κανένα από τα παραμύθια του,νομίζω ότι τα έχω όλα!!
Το αγαπημένο μου είναι "Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας"

Εξαιρετικα αγαπημενο βιβλιο, εμενα μ' αρεσει ομως πολυ και " ο εγωιστης γιγαντας ".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Από τα αγαπημένα μου βιβλία που διάβασα πρόσφατα ήταν το Στη Σκιά της Πεταλούδας, του Ισίδωρου Ζουργού.

Πολύ καλογραμμένο ιστορικό μυθιστόρημα, που προσφέρει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας (και ειδικά του βορρά), χωρίς όμως να κουράζει ή να αφαιρεί το ενδιαφέρον των δύο κεντρικών ιστοριών και των παρακλαδιών τους. Σλαβικές, τουρκικές, μεσοαστικές και χριστιανικές επιδράσεις σε έναν Ελληνισμό που θέλει και δε θέλει να ξεχάσει τις ρίζες του... Δεν ξέρω γιατί ο ίδιος γράφει ότι ήθελε να πει την ιστορία των "αποτυχημένων", προσωπικά δε διέκρινα κανένα μοτίβο επιτυχίας και αποτυχίας, αλλά ένα ενδιαφέρον αμάγαλμα καταστάσεων. Αξίζει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

H σκιά της πεταλούδας μου κινεί ομολογουμένως το ενδιαφέρον! Θαρρώ πως έχω ξανακούσει εγκώμια για αυτό το βιβλίο. Προς το παρόν διαβάζω με αργούς ρυθμούς το Από τη χαμηλή σκοπιά του Κώστα Ταχτσή, τον οποίο λάτρεψα από το Τρίτο στεφάνι (και δεν είδα τη σειρά), ίσως και λίγο από τον Κραουνάκη. Αλλά ρε παιδιά, δεν ξέρω αν σας συμβαίνει, λόγω χρόνου και κούρασης ίσως, δεν έχω την ίδια διάθεση πια να "ρουφάω" τα βιβλία.... Όταν ήμουν φοιτήτρια τα διάβαζα το ένα πίσω από το άλλο. Τώρα ή λιώνω στον καναπέ με καμιά σειρά (στα μέτρα μου αξιοπρεπή, πόση κακή τηλεόραση να δεις; Το αποφεύγω...) και με παίρνει ο ύπνος με συνοπτικές διαδικασίες ή σερφάρω στο διαδίκτυο... Μου μοιάζει πιο ανάλαφρο να το πω, λιγότερο απαιτηρικό να το πω, πιο ξεκούραστο; Στο βιβλίο θέλεις και να αφιερωθείς. Να μη σέρνεσαι πάνω από τις σελίδες... Δεν ξέρω. Λέτε να χάνω τη βιβλιοφαγική μου ιδιότητα; Να ανησυχήσω, γιατρέ;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Σου συμβαίνει μόνο με το Από τη χαμηλή σκοπιά ή και με άλλα τελευταία; Γιατί κι εγώ περνάω φάσεις. Δεν πειράζει, ξανάρχεται.
Καμιά φορά είναι είτε απλά η διάθεσή μας, είτε το βιβλίο... Μπορείς να πάρεις κανένα πιο εύπεπτο, πχ Jo Nesbo, για να "πάρεις μπρος".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

H σκιά της πεταλούδας μου κινεί ομολογουμένως το ενδιαφέρον! Θαρρώ πως έχω ξανακούσει εγκώμια για αυτό το βιβλίο. Προς το παρόν διαβάζω με αργούς ρυθμούς το Από τη χαμηλή σκοπιά του Κώστα Ταχτσή, τον οποίο λάτρεψα από το Τρίτο στεφάνι (και δεν είδα τη σειρά), ίσως και λίγο από τον Κραουνάκη. Αλλά ρε παιδιά, δεν ξέρω αν σας συμβαίνει, λόγω χρόνου και κούρασης ίσως, δεν έχω την ίδια διάθεση πια να "ρουφάω" τα βιβλία.... Όταν ήμουν φοιτήτρια τα διάβαζα το ένα πίσω από το άλλο. Τώρα ή λιώνω στον καναπέ με καμιά σειρά (στα μέτρα μου αξιοπρεπή, πόση κακή τηλεόραση να δεις; Το αποφεύγω...) και με παίρνει ο ύπνος με συνοπτικές διαδικασίες ή σερφάρω στο διαδίκτυο... Μου μοιάζει πιο ανάλαφρο να το πω, λιγότερο απαιτηρικό να το πω, πιο ξεκούραστο; Στο βιβλίο θέλεις και να αφιερωθείς. Να μη σέρνεσαι πάνω από τις σελίδες... Δεν ξέρω. Λέτε να χάνω τη βιβλιοφαγική μου ιδιότητα; Να ανησυχήσω, γιατρέ;;

Όταν ήσουν φοιτήτρια, σίγουρα δεν είχες τόσες έννοιες και η ψυχική κούραση είναι χειρότερη από τη σωματική.
Τώρα τι είσαι? Εργαζόμενη ή "Νοικοκυρά" ή και τα δυο μαζί?
Αν και δυσάρεστο, λογικό μου φαίνεται κι αναμενόμενο, να μην έχεις τις ίδιες αντοχές όσες είχες στο παρελθόν.
'Οταν διένυα τη δεκαετία των 20 χρόνων μου, διάβαζα σε πολύ λιγώτερο χρόνο το ένα βιβλίο πίσω από το άλλο.
Τώρα που είμαι μεσήλικη, ναι μεν το ένα πίσω από τ'άλλο, αλλά με πολύ πιο βραδείς ρυθμούς.
Αλλά δεν χρειάζεται βρε Aba να μας αποθαρρύνει αυτό, μην ανησυχείς ο έρωτας με το βιβλίο είναι συνήθως ένας σταθερός έρωτας! Θα διαβάζεις περισσότερο τα Σ-Κ (εκτός κι αν σου τρώνε εκεί το χρόνο οι λεγόμενες "κοινωνικές υποχρεώσεις")
Υπάρχουν, ακόμα κι οι διακοπές.
Σε ότι αφορά τον Κώστα Ταχτσή, είναι από τους αγαπημένους μου. Έχω διαβάσει όλα (νομίζω) τα βιβλία του.
Εκτός της Χαμηλής Σκοπιάς, έχω να σου προτείνω "Τα Ρέστα", "Η Γιαγιά μου η Αθήνα" και "Το φοβερό βήμα".
Καλή ανάγνωση (σε ό,τι ρυθμούς) εύχομαι

Σου συμβαίνει μόνο με το Από τη χαμηλή σκοπιά ή και με άλλα τελευταία; Γιατί κι εγώ περνάω φάσεις. Δεν πειράζει, ξανάρχεται.
Καμιά φορά είναι είτε απλά η διάθεσή μας, είτε το βιβλίο... Μπορείς να πάρεις κανένα πιο εύπεπτο, πχ Jo Nesbo, για να "πάρεις μπρος".

"Γιδάκι" μου, πολύ καλά συμβουλεύεις την φίλη Aba. Κι εγώ το ίδιο κάνω, μέχρι να με ξεκουράσει για λίγο
Κορίτσια, μην πτοείστε,... διαβάστε γιατί..χανόμαστε!

Μολις τελείωσα για δεύτερη συνεχόμενη φορά το βιβλίο του Αλλαν Περσυ "ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΙΛΝΤ 99 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΟΦΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ" και το απόλαυσα πάρα πολύ και εγκρίνω άλλο τόσο που ήδη έχω κάνει δυο αντίτυπα δώρο σε φίλους μου!

Το θέμα είναι 99 πασίγνωστες απόψεις του WILDE η ανάλυση τους και η ερμηνεία τους στη σύγχρονη εποχή,στο τέλος έχει και μια μίνι βιογραφία του Wilde

Το βασικό ερώτημα είναι "ζεις η' απλά υπάρχεις?"

Πήγα ένα 24 ταξίδι την Παρασκευή κι εκεί που σταματήσαμε για "διάλειμα" είχε μια μίνι έκθεση βιβλίου. Βρήκα το "99 Μαθήματα Σοφίας για μια Ευτυχισμένη Ζωή Εδώ και Τώρα" που πρότεινες και το..τσίμπησα!!!
Μόλις τελειώσω αυτό που διαβάζω τώρα "Η Βίβλος- Η βιβλιογραφία του πιο πολυδιαβασμένου ιερού κειμένου" ( επί τη ευκαιρία, Βάσω προτίμησε το άλλο, "Η Ιστορία του Θεού" της ιδίας συγγραφέως καλύτερα, αν ενδιαφέρεσαι) αυτό είναι αρκετά λεπτομερές καιολίγον.."ζαλιστικό", θα πιάσω κατά πάσα πιθανότητα το καινούργιο μου απόκτημα.
Σ'ευχαριστώ για την πρόταση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Πολυ μ' αρεσει ετσι οπως εξελλισεται το θεμα και μαζι με τα βιβλια συζηταμε και διαφορα.
Συφωνω με την alkyone και την le chat noir στο θεμα του δανεισματος βιβλιων. Δεν μου εχει τυχει βεβαια να μου λερωσουν η να μου καταστρεψουν καποιο, αλλα εχω χασει πολλα βιβλια μ' αυτον τον τροπο.
le chat noir, οσον αφορα το διαβασμα το μεσημερι, το εχω καθιερωσει εδω και καιρο, γιατι δεν βλεπω πια καθολου τηλεοραση, τι να δεις εξαλλου; Βεβαια ειναι καποιες σειρες, ξενες κυριως, που τις βαζει το χειμωνα που μου αρεσουν, αλλα εχω ξεσυνηθισει τις διαφημισεις βλεποντας DVD και δεν αντεχω με τιποτα να μου κοβουν αυτο που βλεπω καθε τρεις και λιγο.
Τα βιβλια του Γιαννη Μαρη, δεν τα ειχα στα υπ' οψιν για διαβασμα, κυριως λογω της μεταφορας τους στην τηλεοραση, βλεπε αστυνομο Μπεκα και η σειρα αυτη δεν μ' αρεσει καθολου, η προχειροδουλεια που συνηθιζουμε στην Ελλαδα βλεπεις. Τελικα λεω να ξεκινησω κανενα, με εβαλες σε πειρασμο γιατι τα αστυνομικα μυθιστορηματα ειναι μεγαλη μου αγαπη. Και μια και σου αρεσουν και σενα, σου συστηνω ανεπιφυλακτα ολα μα ολα τα βιβλια του Αντρεα Καμιλλερι, δεν θα το μετανοιωσεις. Εχει εναν τροπο να σε ταξιδευει, παρ' ολο που ειναι γραμμενα στην εποχη μας και δεν ειναι και εποχης αλλα περιγραφουν τη συγχρονη πραγματικοτητα, να σε μεταφερουν με ονειρεμενο τροπο. Ισως παιζει ρολο και η Σικελια στην οποια διαδραματιζονται, αλλη μεγαλη μου αγαπη.
Οσον αφορα τον κιτρινο φακελο θα σου ελεγα να μην τον δεις. Ειχα δει τη σειρα τοτε που παιζοταν στην τηλεοραση, ηταν τον πρωτο καιρο της ιδιωτικης τηλεορασης και την θεωρω πολυ προχειρη. Ειχε καλους ηθοποιους αλλα δεν απεδιδε με τιποτα την ατμοσφαιρα του βιβλιου.
Για το διαβασμα βιβλιων αλλων την εποχη της εξεταστικης, το εχω κανει και γω. Πηγαινα θυμαμαι στην πεμπτη γυμνασιου και εγραφα την επομενη χημεια. Ειχα παει λοιπον σε μια ξαδερφη μου να με βοηθησει λιγο, γιατι ειχα ενα κολλημα στην χημεια ενω με την φυσικη τα πηγαινα πολυ καλα. Πρεπει να πω παρενθετικα, οτι εχω μια τρελλα με βιβλια της ιατρικης απο την εποχη που πηγαινα εκτη δημοτικου. Η ξαδερφη μου λοιπον ειχε πανω στο γραφειο της ενα βιβλιο -ηταν στο πεμπτο ετος και εκανε δερματολογια- το βιβλιο του Καπετανακη, Δερματολογια- Αφροδισιολογια. Της το ζητησα μια και κεινη ειχε γραψει αυτο το μαθημα και μου το εδωσε με τον ορο να διαβασω αφου τελειωσω τα διαγωνισματα μου. Ολο το βραδυ, διαβαζα αυτο το βιβλιο, το τελειωσα και πηγα να γραψω το πρωι χημεια χωρις να εχω διαβασει τιποτα. Παντως ακομα θυμαμαι την εισαγωγη του, για το πως πηρε το ονομα της η συφιλη.
Υ.Γ. alkyone, ειχες γραψει σε αλλο μυνημα οτι ειχες διαβασει παληα βιβλιο του Κλαρκ και ειχες ενα θεμα με τον Κλαρκ. Θα ηθελα να σου αλλαξω γνωμη, γι' αυτο σου συστηνω να διαβασεις δυο βιβλια του. Το ενα λεγεται Πηγες του Παραδεισου και το αλλο Επικυριαρχοι. Ειδικα το τελευταιο θα σε κανει να δεις καποια πραγματα με τελειως αλλο ματι.
Ευτυχια μου, που ειμαστε και σχεδον γειτονισσες, το βιβλιο του Αλλαν Περσυ που προτεινεις μου ακουγεται εξαιρετικα ενδιαφερον, μιας και εχω διαβασει καποια βιβλια του Οσκαρ Ουαιλντ. Οσον δε αφορα για το ερωτημα που παραθετεις, αφου απαντησε η alkyone, θα απαντησω και γω, το μοτο μου ειναι: Ζησε την καθε μερα σου, σαν να ειναι η τελευταια.

Bessy (Βάσω) μου, ναι εξακολουθώ να έχω θέμα με τον Κλάρκ (τον είχαν τσακώσει και για παιδεραστία πριν κάτι χρόνια,
τι έγινε μ'αυτό το θέμα? Θα μου πεις εδώ τον κρίνουμε ως συγγραφέα και όχι ως άνθρωποαλλά,όσο και να μη θέλεις, επηρεάζεσαι) γιατί στο ένα και μοναδικό βιβλίο του που είχα διαβάσει (και που δεν θυμάμαι τον τίτλο και βαρυέμαι να το
ξεθάψω τώρα) λοιδωρεί τα μεταφυσικά θέματα. ΟΛΑ σχεδόν (αφήνει ένα περιθώριο στην τηλεπάθεια). Αυτά που είναι
ένα από τα ευαίσθητά μου σημεία, καθώς πιστεύω οτι υπάρχουν πράγματα κι ας μη τα βλέπουμε (όπως πχ τα...μικρόβια)
επειδή δεν έχουμε τα κατάλληλα μέσα ή ιδιότητες , δεν μπορούμε να απορρίπτουμε την ύπαρξη της ψυχής και άλλων φαινομένων, μόνο και μόνο επειδή δεν είμαστε σε θέση να αποδείξουμε την ύπαρξή τους! Το "αστείο' της υπόθεσης είναι
οτι ενώ όλο το βιβλίο φέρει παραδείγματα(πολλών κραυγαλέων απατεώνων που ξεγέλαγαν τον κόσμο) για να αποτρέψει
την πίστη σε τέτοιου είδους θέματα, παραθέτει και άλλα παραδείγματα , απλών ανθρώπων, που όχι μόνο δεν με απέτρεψαν,
αλλά ενίσχυσαν τις πεποιθήσεις μου.
'Οπως και να'χει, σίγουρα θα έχω στα υπ'οψη τα δυο βιβλία που μου προτείνεις. Ίσως έκανα κακή αρχή, ας μην είμαι κι εγώ τόσο.. αφοριστική

Εχω συλλογή με τα βιβλία του Wilde,έχω αρκετά και δεν μου λείπει κανένα από τα παραμύθια του,νομίζω ότι τα έχω όλα!!
Το αγαπημένο μου είναι "Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας"

Με ενθουσιάζεις Ευτυχία! Σαν κι εμένα κι εσύ? Αν μας αρέσει ένας συγγραφέας, αγοράζουμε όλα τα βιβλία του και τα διαβάζουμε το ένα πίσω απ'τ'άλλο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Γράφετε τόσα πολλά που δεν ξέρω τι να πρωτοαπαντήσω σε αυτό το θέμα..
Αlcyone καταλαβαίνω απόλυτα πως το λες.. και εγώ με πόνο ψυχής τα δίνω.Απλά αυτό που σου είπε με τα νέα ερεθίσματα πιθανόν να έχει να κάνει με το ότι εγώ εξαιτίας οικονομικών κυρίως λόγων δεν έχω αποκτήσει ακόμη όλα τα βιβλία που θα ήθελα να έχω στην βιβλιοθήκη μου. Οπότε το παραμικρό άνοιγμα που κάνω έχει να κάνει με βιβλία που ανταποκρίνονται ακριβώς στον τύπο μου. Π.χ. τον κώδικα Ντα Βίντσι δεν θα πλήρωνα ποτέ 23 ευρώ που είχε τότε για να τον αποκτήσω. Οπότε τον δανείστηκα τον διάβασα και end of story.Προς το παρόν με βολεύει αυτή η μέθοδος.Στο μέλλον θα δούμε.
Παρεμπιπτόντως τελείωσα τον "Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα". Παρ'ότι σαν αστυνομικό σε κρατάει, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελλάθηκα.Εντόπισα και ένα μικρό λαθάκι του συγγραφέα και ξενέρωσα με την απροσεξία και γενικώς δεν ενθουσιάστηκα. Για ευχάριστο και ξεκούραστο διάβασμα βέβαια ωραίο ήταν. Βάσω έχω ένα βιβλίο του Καμιλέρι, που ανέφερες αλλά δεν το έχω ξεκινήσει ποτέ.Όλο το γυροφέρνω αλλά δεν το αποφασίζω.Τώρα που το επεσήμανες όμως θα το φέρω στο μπροστά μέρος της βιβλιοθήκης.
Αγκάθα Κρίστι δεν έχω διαβάσει γενικά..ένα μόνο έχω να πω..Βίλα Φιλομήλα.Πεθαίνω..Σε βάζει τόσο μέσα στο παιχνίδι..που πραγματικά νιώθεις τον κίνδυνο μια ανάσα πίσω σου..εκπληκτικό. Για αυτό και θέλω να διαβάσω κ άλλα δικά της. Είναι και αυτή στο πλάνο μου.
Όσο για την πτώση...αχχχχχ!!!!!Χαίρομαι δεν συμβαινει τελικα΄μόνο σε εμένα.Είναι τόσο δράμα. Εγώ νοσταλγώ το σχολείο. Μέχρι τα 18 διάβασα τα περισσότερα βιβλία μου.(ως φοιτήτρια δυστυχώς το είχα ρίξει στο παρτάλιασμα τρομάρα μου και δεν προλάβαινα πολύ). Τώρα δυστυχώς τις περισσότερες μέρες είναι τόση η κούραση από την δουλειά, που όλα πάνε με ρυθμούς χελώνας.
Φέτος τον χειμώνα διάβασα επίσης τον υπνωτιστή(Lars Kepler)σκοτεινό, ανατριχιαστικό..αυτό που εγώ ονομάζω "creepy" και τον ιεροκήρυκα (Camilla Lackberg). Και τα 2 αστυνομικά και σουηδικά. Δεν ξετρελλάθηκα με κανένα από τα 2, αλλά είχαν το ενδιαφέρον τους.Ειδικά ο ιεροκήρυκας. Για τους λάτρεις του ειδους, παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Αυτός που μου έρχεται στα γρήγορα στο μυαλό όσον αφορά στην αστυνομική λογοτεχνία είναι ο Robert Van Gulk. Είχα διαβάσει κάποτε ένα βιβλίο του-ούτε θυμάμαι ποιο-δανεικό και με είχε ενθουσιάσει. Νομίζω πως έχει γράψει πολλά. Και ακόμη διαβάστε αν θέλετε του Τσιφόρου το Μίλων Φιρίκης, αν και απλό μου είχε φανεί ιδιοφυές!Σκοπό έχω κάποια στιγμή να διαβάσω James Ellroy, έχετε κάποια ιδέα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Καλημερα, καλημερα (αν και μεσημερι πια), οπως λεει και ο Χατζηνικολαου στον Real FM.
Πολλα για σχολιο, συμφωνω με την le chat noir.

alkyone, ξεκιναω ως συνηθως με σενα. Αληθεια ποιο ειναι το ονομα σου το μικρο, βαριεμαι καθε φορα να γυριζω το πληκτρολογιο στα Αγγλικα. Το θεμα του Κλαρκ με την παιδεραστια, δεν το γνωριζα. Βεβαια αυτο δεν προκειται να αλλαξει τιποτα, καθως δεν προκειται να τον συναναστραφω κοινωνικα, ουτε να του στειλω τον ανηψιο μου για ιδιαιτερα. Οσον αφορα την λοιδωρηση των μεταφυσικων φαινομενων, η αληθεια ειναι οτι και γω ειμαι πολυ σκεπτικιστρια οσον αφορα τετοια θεματα. Με τον αντρα μου εχουμε ομηρικες διαφωνιες στο συγκεκριμενο θεμα, γιατι εκεινος ειναι περισσοτερο του συναισθηματος και της μεταφυσικης. Ομως ειναι κατι που το εχουν οι περισσοτεροι φανατικοι επιστημονες,( και ο Ασιμοφ το ειχε αυτο και μαλιστα σε βαθμο υποπτο) μια και υπαρχουν πολλοι τσαρλατανοι οντως και τους κανουν δυσπιστους. Μ' εκανες και γελασα με τα μικροβια, μου θυμισες τα μικροσκοπικα, αορατα σωματιδια του Φρακαστορο.

Για την ικανοτητα ρουφηγματος βιβλιων τωρα και τις βιβλιοφαγικες μας ιδιοτητες. Εμενα παραδοξως παραμενει ισχυρη και κυριαρχη. Για να ειμαι ειλικρινης στα νεανικα μου χρονια, παρ' ολο που διαβασα αρκετα βιβλια, η πρωτες μου προτεραιοτητες ηταν αλλες, καθοτι εβραζε το αιμα μου και το μυαλο μου ηταν στα κουμαρα, οπως ελεγε η μανα μου. Βαρβατο διαβασμα, αρχισα να ριχνω απο τοτε που παντρευτηκα και ηρεμησα. Εχω διαβασει τονους βιβλιων κατα τη διαρκεια του εγγαμου βιου μου, βλεπε μ' οτι δασκαλο καθησεις τετοια γραμματα θα μαθεις, ενω περνωντας τα χρονια και μεγαλωνοντας, διαβαζω με περισσοτερο παθος και ταχυτητα.
Βεβαια ειναι καποιες φορες που δεν καταφερνω να τελειωσω ενα βιβλιο, η το διαβαζω πολυ αργα και ψιλοβαριεμαι. Αυτο ομως εχει να κανει με το συγκεκριμενο βιβλιο και ισως και με το θεμα του. Για παραδειγμα, εχω ενα βιβλιο που λεγεται "To Λικνο" και το εχουν γραψει ο Κλαρκ (απο τους πολυ αγαπημενους μου συγγραφεις), μαζι με εναν διαστημικο επιστημονα, τον Τζεντρι Λη. Το αγορασα πριν 7 χρονια, ξεκινησα να το διαβαζω και εφτασα στη σελιδα 23. Το παρατησα, δεν ειχα καμμια αγωνια να δω τι θα γινει παρακατω. Σε τακτα χρονικα διαστηματα, το ξαναπιανω, διαβαζω μια-δυο σελιδες και το αφηνω παλι. Αμφιβαλλω αν θα το τελειωσω ποτε.

Αγαπητη le chat noir, τον Κωδικα Ντα Βιντσι, εγω τον αγορασα οταν βγηκε, τα εδωσα τα 23 ευρω, δεν καταφερα ομως να τον διαβασω, μου φαινοταν βαρετο, ενω την ταινια την ειδα με ευχαριστηση. Τον Τιμοθεο Κωνστα δεν εχει τυχει να τον διαβασω, εχω δει ομως τη σειρα στην τηλεοραση, ειλικρινα δεν χανεις τιποτα που δεν την εχεις δει.
Την Αγκαθα Κριστι την συστηνω ανεπιφυλακτα σε ολους τους λατρεις της αστυνομικης λογοτεχνιας, ειδικα τις ιστοριες με τον Πουαρω και την Μις Μαρπλ.
Βιλα Φιλομηλα, δεν την εχω ξανακουσει, θα το κοιταξω, για να εισαι τοσο ενθουσιασμενη εσυ, κατι θα ξερεις. Γενικα δεν εχω ασχοληθει καθολου με Ελληνες συγγραφεις στις δυο αγαπημενες μου κατηγοριες λογοτεχνιας, επιστημονικη φαντασια δηλαδη και αστυνομικη λογοτεχνια. Μαλλον γιατι οταν ξεκινησα να διαβαζω επιστημονικη φαντασια, επεσε στα χερια μου ενα βιβλιο ενος Ελληνα συγγραφεα αυτου του ειδους και απογοητευτηκα οικτρα. Ισως πρεπει να αναθεωρησω τις αποψεις μου, ισως δεν μου αρεσε μονο ο συγκεκριμενος συγγραφεας.

Αυταααα!!! Πω,πω!!! Ολοκληρο σεντονι εγραψα, κλεινω και παω να μαγειρεψω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Όντως εξελίσσεται ωραία το θέμα.

Όσον αφορά τα βιβλία που δεν είμαι σίγουρη αν θα μου αρέσουν, πρώτα τα δανείζομαι... Μου είναι σίγουρα εύκολο γιατί δουλεύω σε πανεπιστήμιο, αλλά κάθε τόπος έχει τη δημόσια ή δημοτική του βιβλιοθήκη.
Δείτε εδώ και εδώ.

Εάν είναι ένας συγγραφέας που θέλω να έχω στα ράφια μου, ή ένα βιβλίο που εξελίσσεται με τρόπο που με συνεπαίρνει, το αγοράζω.
Από κει και πέρα, δανείζω στις πιο κοντινές μου φίλες όσο και δανείζομαι από αυτές, για να "ζήσει" το βιβλίο! Αν μη τι άλλο, μεταξύ ελληνόφωνων εδώ στα ξένα, κάνει καλό να κυκλοφορούν βιβλία στα ελληνικά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Γράφετε τόσα πολλά που δεν ξέρω τι να πρωτοαπαντήσω σε αυτό το θέμα..
Αlcyone καταλαβαίνω απόλυτα πως το λες.. και εγώ με πόνο ψυχής τα δίνω.Απλά αυτό που σου είπε με τα νέα ερεθίσματα πιθανόν να έχει να κάνει με το ότι εγώ εξαιτίας οικονομικών κυρίως λόγων δεν έχω αποκτήσει ακόμη όλα τα βιβλία που θα ήθελα να έχω στην βιβλιοθήκη μου. Οπότε το παραμικρό άνοιγμα που κάνω έχει να κάνει με βιβλία που ανταποκρίνονται ακριβώς στον τύπο μου. Π.χ. τον κώδικα Ντα Βίντσι δεν θα πλήρωνα ποτέ 23 ευρώ που είχε τότε για να τον αποκτήσω. Οπότε τον δανείστηκα τον διάβασα και end of story.Προς το παρόν με βολεύει αυτή η μέθοδος.Στο μέλλον θα δούμε.
Παρεμπιπτόντως τελείωσα τον "Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα". Παρ'ότι σαν αστυνομικό σε κρατάει, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελλάθηκα.Εντόπισα και ένα μικρό λαθάκι του συγγραφέα και ξενέρωσα με την απροσεξία και γενικώς δεν ενθουσιάστηκα. Για ευχάριστο και ξεκούραστο διάβασμα βέβαια ωραίο ήταν. Βάσω έχω ένα βιβλίο του Καμιλέρι, που ανέφερες αλλά δεν το έχω ξεκινήσει ποτέ.Όλο το γυροφέρνω αλλά δεν το αποφασίζω.Τώρα που το επεσήμανες όμως θα το φέρω στο μπροστά μέρος της βιβλιοθήκης.
Αγκάθα Κρίστι δεν έχω διαβάσει γενικά..ένα μόνο έχω να πω..Βίλα Φιλομήλα.Πεθαίνω..Σε βάζει τόσο μέσα στο παιχνίδι..που πραγματικά νιώθεις τον κίνδυνο μια ανάσα πίσω σου..εκπληκτικό. Για αυτό και θέλω να διαβάσω κ άλλα δικά της. Είναι και αυτή στο πλάνο μου.
Όσο για την πτώση...αχχχχχ!!!!!Χαίρομαι δεν συμβαινει τελικα΄μόνο σε εμένα.Είναι τόσο δράμα. Εγώ νοσταλγώ το σχολείο. Μέχρι τα 18 διάβασα τα περισσότερα βιβλία μου.(ως φοιτήτρια δυστυχώς το είχα ρίξει στο παρτάλιασμα τρομάρα μου και δεν προλάβαινα πολύ). Τώρα δυστυχώς τις περισσότερες μέρες είναι τόση η κούραση από την δουλειά, που όλα πάνε με ρυθμούς χελώνας.
Φέτος τον χειμώνα διάβασα επίσης τον υπνωτιστή(Lars Kepler)σκοτεινό, ανατριχιαστικό..αυτό που εγώ ονομάζω "creepy" και τον ιεροκήρυκα (Camilla Lackberg). Και τα 2 αστυνομικά και σουηδικά. Δεν ξετρελλάθηκα με κανένα από τα 2, αλλά είχαν το ενδιαφέρον τους.Ειδικά ο ιεροκήρυκας. Για τους λάτρεις του ειδους, παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Στίβεν Κινγκ έχεις διαβάσει? (όλο και κάποιο έργο του θα έχεις δει στην οθόνη) Θρίλλερ (αν σου αρέσουν)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Βάσω μου, για να μην αλλάζεις τα πλήκτρα , Αλεξάνδρα είναι το όνομά μου(alcyone).Μόλις το πρόσθεσα κάτω από το αβατάρ μου.
Κρίμα να είσαι λίγο(ως πολύ) σκεπτικίστρια/ορθολογίστρια , κι αυτό γιατί διαπιστώνω οτι έχουμε πολλά κοινά σημεία (και μη ρωτήσεις τώρα ποιά είναι αυτά, είνα άλλο θέμα)
Επίσης χαίρομαι που σε έκανα να γελάσεις θυμίζοντάς σου τον.. Φρακαστορο(ποιός είναι αυτός?) Σημασία έχει οτι γέλασες, και μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να γελούν. Κι εσένα το χιούμορ δεν σου λείπει,πράγμα που πολύ εκτιμώ, ιδιαίτερα σε γυναίκα που το φαινόμενο σπανίζει.
Τέλος σε ό,τι αφορά τα..."κούμαρα" γιατί νομίζεις οτι δεν σπούδασα? Πού είχα το μυαλό μου?
Με φάγανε οι έρωτες κι εμένα... Όχι οτι μετάνοιωσα.. Κάθε άλλο παρά...
'Ασε που ένας εκ των οποίων, σε πολύ νεανική μου ηλικία με βοήθησε να συνειδητοποιήσω πόσο μου αρέσει το διάβασμα και να αρχίσω συνειδητά και συστηματικά να διαβάζω ανελλιπώς (το μόνο καλό που είδα από τον συγκεκριμένο)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Βάσω μου, για να μην αλλάζεις τα πλήκτρα , Αλεξάνδρα είναι το όνομά μου(alcyone).Μόλις το πρόσθεσα κάτω από το αβατάρ μου.
Κρίμα να είσαι λίγο(ως πολύ) σκεπτικίστρια/ορθολογίστρια , κι αυτό γιατί διαπιστώνω οτι έχουμε πολλά κοινά σημεία (και μη ρωτήσεις τώρα ποιά είναι αυτά, είνα άλλο θέμα)
Επίσης χαίρομαι που σε έκανα να γελάσεις θυμίζοντάς σου τον.. Φρακαστορο(ποιός είναι αυτός?) Σημασία έχει οτι γέλασες, και μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να γελούν. Κι εσένα το χιούμορ δεν σου λείπει,πράγμα που πολύ εκτιμώ, ιδιαίτερα σε γυναίκα που το φαινόμενο σπανίζει.
Τέλος σε ό,τι αφορά τα..."κούμαρα" γιατί νομίζεις οτι δεν σπούδασα? Πού είχα το μυαλό μου?
Με φάγανε οι έρωτες κι εμένα... Όχι οτι μετάνοιωσα.. Κάθε άλλο παρά...
'Ασε που ένας εκ των οποίων, σε πολύ νεανική μου ηλικία με βοήθησε να συνειδητοποιήσω πόσο μου αρέσει το διάβασμα και να αρχίσω συνειδητά και συστηματικά να διαβάζω ανελλιπώς (το μόνο καλό που είδα από τον συγκεκριμένο)

Παλι μ' εκανες και γελασα. Φανταστηκα το υφος σου, οταν εγραφες για τον Φρακαστορο.
Λοιπον, Τζιρολαμο Φρακαστορο (1478-1553), ο πρωτος που ασχοληθηκε σοβαρα με το θεμα της μεταδοσης ασθενειων και απεδειξε τη σημασια της μολυνσης. Το 1546, υποστηριξε πως οι αρρωστιες μπορει να μεταδιδονταν με την αμεση επαφη ενος υγιους ανθρωπου μ' εναν αρρωστο, η με εμμεση επαφη ενος υγιους με μολυσμενα αντικειμενα, η ακομα απο καποια αποσταση. Υποστηριξε πως μικροσκοπικα σωματιδια, παρα πολυ μικρα για να ειναι ορατα, περναγαν απο ενα αρρωστο ανθρωπο σ' εναν υγιη και πως τα μικροσκοπικα σωματιδια ειχαν την ικανοτητα να αυτοπολλαπλασιαζονται.
Εκπληκτικη εμπνευση, αλλα δεν ειχε κανενα αποδεικτικο στοιχειο κι ετσι οι υπολοιποι επιστημονες, απλως γελασαν μαζι του.
Ο σκεπτικισμος και ο ορθολογισμος μου, εχει να κανει με το οτι οταν ημουν αρκετα μικρη και ψαχνομουν ακομη στο τι να διαβασω, ειχα διαβασει καποιους συγγραφεις οπως Εριχ Φον Νταινικεν και οταν διαβασα μετα επιστημονικα βιβλια για το ιδιο θεμα, καταλαβα πως η ημιμαθεια και οχι η αγνοια ειναι ο χειροτερος εχθρος του ανθρωπου.
Επισης το οτι καποιος αλλος σε εβαλε και σενα στο τριπακι του διαβασματος, ειναι αλλο ενα κοινο μας σημειο.
Για τις σπουδες τωρα, εμενα δεν μου φταιγαν οι ερωτες, αλλα ο πατερας μου, που διαλεξε την εποχη που προετοιμαζομουν για να δωσω εξετασεις για το πανεπιστημιο, για να μας εγκαταλειψει. Ετσι αναγκαστηκα να πιασω δουλεια για να ζησω την οικογενεια που ειχε κανει εκεινος, δεν προκειται να τον συγχωρησω ποτε γι' αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Σου συμβαίνει μόνο με το Από τη χαμηλή σκοπιά ή και με άλλα τελευταία; Γιατί κι εγώ περνάω φάσεις. Δεν πειράζει, ξανάρχεται.
Καμιά φορά είναι είτε απλά η διάθεσή μας, είτε το βιβλίο... Μπορείς να πάρεις κανένα πιο εύπεπτο, πχ Jo Nesbo, για να "πάρεις μπρος".

Μου συμβαίνει τελευταία δύσκολα να με κρατάνε ακόμη και αγαπημένοι μου συγγραφείς. Μάλλον φταίει που κάνοντας ένα σωρό άλλα πράγματα δεν χαλαρώνω εύκολα πια για να συγκεντρωθώ και να αφιερωθώ σε ένα βιβλίο.... Πάντως, όπως ξαναείπα, Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων κατάφερε να με συνεπάρει!

Όταν ήσουν φοιτήτρια, σίγουρα δεν είχες τόσες έννοιες και η ψυχική κούραση είναι χειρότερη από τη σωματική.
Τώρα τι είσαι? Εργαζόμενη ή "Νοικοκυρά" ή και τα δυο μαζί?

Αλεξάνδρα μου, τώρα είμαι και εργαζόμενη και νοικοκυρά και σύντροφος-συγκάτοικος και μεταπτυχιακή φοιτήτρια (ευτυχώς στο ΕΑΠ=εξ' αποστάσεως), παρακολουθώ και κάτι σεμινάρια στο ΕΚΕΒΙ (κι αυτά εξ' αποστάσεως) και γατομάνα! Χιχι! Που να αμολήσω και κανένα κουτσούβελο δηλαδή! Αλλά το απολαμβάνω! Και δραστηριότητες προσπαθώ να κάνω, και τα κρασάκια μου να πίνω με φίλους, και ταξίδια να πηγαίνω και να γκρινιάζω που δε μου μένει χρόνος να διαβάσω!!! Αχ, τρελοκομείο τώρα που το καλοσκέφτομαι! Μάλλον I'll put the blame on me!

Αυταααα!!! Πω,πω!!! Ολοκληρο σεντονι εγραψα, κλεινω και παω να μαγειρεψω.

Βάσω μου, τι καλό μαγείρεψες; Δε μας είπες! Τη lemon pie τη δοκίμασες τελικά; Χθες πάντως έφτιαξα ένα κέικ λευκό με μαύρη ζάχαρη....μούρλια! (Είμαι και πολυτάλαντη, όπως καταλαβαίνετε, ακούς alcyone?)

Αααααχ, απολαμβάνω εξαιρετικά το γατοσάιτ κορίτσια! Από 'κει που έτρεχα να τσεκάρω μέηλ, facebook κλπ, τώρα σπεύδω να δω τι γράψατε!!! Κι αν δεν έχει προλάβει να απαντήσει κανείς.... οποία απογοήτευση!! Χαχα! Καλό απόγευμα, καλή μας εβδομάδα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Βάσω μου, τι καλό μαγείρεψες; Δε μας είπες! Τη lemon pie τη δοκίμασες τελικά; Χθες πάντως έφτιαξα ένα κέικ λευκό με μαύρη ζάχαρη....μούρλια! (Είμαι και πολυτάλαντη, όπως καταλαβαίνετε, ακούς alcyone?)

Αααααχ, απολαμβάνω εξαιρετικά το γατοσάιτ κορίτσια! Από 'κει που έτρεχα να τσεκάρω μέηλ, facebook κλπ, τώρα σπεύδω να δω τι γράψατε!!! Κι αν δεν έχει προλάβει να απαντήσει κανείς.... οποία απογοήτευση!! Χαχα! Καλό απόγευμα, καλή μας εβδομάδα!

Εφτιαξα κοτοπουλο κοκκινιστο με πουρε, τρελλλαινομαι για πουρε. Τη lemon pie δεν την εφτιαξα ακομη, την Παρασκευη που πληρωνομαστε θα παρω τα υλικα και θα την κανω.
Κι εγω το απολαμβανω το γατοσαιτ, βρισκω ομως χρονο και για τα αλλα, μεηλ, fb και παιζω και farmerama, αμε τι νομισες!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Παλι μ' εκανες και γελασα. Φανταστηκα το υφος σου, οταν εγραφες για τον Φρακαστορο.
Λοιπον, Τζιρολαμο Φρακαστορο (1478-1553), ο πρωτος που ασχοληθηκε σοβαρα με το θεμα της μεταδοσης ασθενειων και απεδειξε τη σημασια της μολυνσης. Το 1546, υποστηριξε πως οι αρρωστιες μπορει να μεταδιδονταν με την αμεση επαφη ενος υγιους ανθρωπου μ' εναν αρρωστο, η με εμμεση επαφη ενος υγιους με μολυσμενα αντικειμενα, η ακομα απο καποια αποσταση. Υποστηριξε πως μικροσκοπικα σωματιδια, παρα πολυ μικρα για να ειναι ορατα, περναγαν απο ενα αρρωστο ανθρωπο σ' εναν υγιη και πως τα μικροσκοπικα σωματιδια ειχαν την ικανοτητα να αυτοπολλαπλασιαζονται.
Εκπληκτικη εμπνευση, αλλα δεν ειχε κανενα αποδεικτικο στοιχειο κι ετσι οι υπολοιποι επιστημονες, απλως γελασαν μαζι του.
Ο σκεπτικισμος και ο ορθολογισμος μου, εχει να κανει με το οτι οταν ημουν αρκετα μικρη και ψαχνομουν ακομη στο τι να διαβασω, ειχα διαβασει καποιους συγγραφεις οπως Εριχ Φον Νταινικεν και οταν διαβασα μετα επιστημονικα βιβλια για το ιδιο θεμα, καταλαβα πως η ημιμαθεια και οχι η αγνοια ειναι ο χειροτερος εχθρος του ανθρωπου.
Επισης το οτι καποιος αλλος σε εβαλε και σενα στο τριπακι του διαβασματος, ειναι αλλο ενα κοινο μας σημειο.
Για τις σπουδες τωρα, εμενα δεν μου φταιγαν οι ερωτες, αλλα ο πατερας μου, που διαλεξε την εποχη που προετοιμαζομουν για να δωσω εξετασεις για το πανεπιστημιο, για να μας εγκαταλειψει. Ετσι αναγκαστηκα να πιασω δουλεια για να ζησω την οικογενεια που ειχε κανει εκεινος, δεν προκειται να τον συγχωρησω ποτε γι' αυτο.

Βάσω, μη με παρεξηγήσεις αλλά, πραγματικά και χωρίς υπερβολή και ύστερα από αυτά που γράφεις στην τελευταία σου παράγραφο, πιστεύω είσαι μαχήτρια της ζωής και ηρωίδα! Σε θαυμάζω για τον δυναμισμό σου, αλλά και για την καλοσύνη της ψυχής σου.
Ξέρεις, οι τρικυμίες της ζωής σκληραίνουν την καρδιά πολλών ανθρώπων και φτάνουν να γίνουν εγωιστές και μισάνθρωποι. Σε σένα δεν ισχύει αυτό (μακάρι να σου έμοιαζα κι εκεί, αλλά δεν έχω το σθένος, τη γενναιότητα αν θες)
Για την καλοσύνη σου, πώς έβγαλα το συμπέρασμα, θα σου πω σε άλλη ευκαιρία.

Μη θέλοντας να "βαρύνω" άλλο το θέμα και με αφορμή τον Φρακάστορο (ευχαριστώ και που με διαφώτισες, δεν είχα ιδέα)
πες μου αν μέσα στις κοινές συνήθειες που έχουμε είναι το ενδιαφέρον για τα ιατρικά βιβλία και θέματα γενικά..
Μη κοιτάς που δεν ξέρω τον Φρακάστορο, σε ιατρικά θέματα όμως είμαι πολύ φιλομαθής

Φωτεινή μου (Aba) μπράβο και πάλι μπράβο! Που τα προλαβαίνεις όλα και είσαι ένα δραστήριο πλάσμα με πολλά ενδιαφέροντα και πάντα ανοιχτή στις χαρές της ζωής. Μια χαρά σε βρίσκω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.