Τι θα κάνω με αυτά τα γατιά...

[Κατερίνα]

Σήμερα το πρωί έπαθα σοκ. Καθάριζα το σπίτι και πήγα να γεμίσω τον κουβά νερό. Τραβάω την κουρτίνα του μπάνιου και τι να δω....Κάποιος τα είχε κάνει μεσα στη μπανιέρα. Το "ποιος" ήταν ολοφάνερο. Τις τελευταίες μέρες ο Ποκίτο τρελαίνεται να μπαίνει στην μπανιέρα και να πετάει κάτω τα σαμπουαν, αφρολουτρα κλπ. Τρελάθηκα, παραλίγο να με πάρουν τα κλάματα από τα νεύρα. Με εξαίρεση την πρώτη μέρα που τον πήραμε (και εξαιτίας του οτι δεν του έδειξα που είναι η άμμος) δεν έχει ξαναλερώσει πουθενά.
Τον έπιασα και τον έβαλα να τα μυρίσει και τον μάλωσα, αλλά τον μάλωσα πάρα πολύ άσχημα. Μετά καθόταν σαν βρεγμένη γάτα. Από κεινη την ώρα όποτε περνάω από δίπλα του φεύγει φοβισμένος κι ουτε με έχει πλησιάσει. Μάλλον τον μάλωσα πολύ.
Πάνω που είχα ηρεμήσει λίγο από το σοκ, έφτασε η ώρα που τους άλλαξα την άμμο. Με το που έβαλα την καθαρή ήρθε ο μικρός και άρχισε να παίζει με αποτέλεσμα να γεμίσει πάλι τα πάντα άμμο. Τσαντίστηκα πάρα πολύ. Τον έβγαλα στο μπαλκόνι. Όχι για πολύ, κανα πεντάλεπτο.
Τώρα που έκατσα στον υπολογιστή ήθελε ο μικρός να έρθει αγκαλιά. Στην αρχή δεν τον άφηνα αλλά κι αυτός δεν πολυεπέμεινε όπως άλλες φορές. Μάλλον καταλαβε ότι με τσάντισε πολύ. Βέβαια μόλις τον είδα που πήγε και λούφαξε σε μια γωνιά και κοίταγε έξω τον λυπήθηκα. Τώρα τον έχω αφήσει πάλι να ρθει αγκαλιά μου.
Δεν ξέρω αν έκανα καλά, αλλά φοβάμαι ότι αν δεν τα στενοχωρήσω κι αυτά καμια φορά στο τέλος δεν θα μπορούμε να ζήσουμε εδώ μέσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

** Τσαντίστηκα πάρα πολύ. Τον έβγαλα στο μπαλκόνι. Όχι για πολύ, κανα πεντάλεπτο.
Τώρα που έκατσα στον υπολογιστή ήθελε ο μικρός να έρθει αγκαλιά. Στην αρχή δεν τον άφηνα αλλά κι αυτός δεν πολυεπέμεινε όπως άλλες φορές. Μάλλον καταλαβε ότι με τσάντισε πολύ. **

Τον μάλωσες και του έδωσες να καταλάβει ότι δε σου άρεσε αυτό που έκανε. Κάπως πρέπει να τα βρείτε και να συμβιώνετε μέσα στο σπίτι (αν ήταν έξω δε θα υπήρχε θέμα με τα κακά του κ.λ.π.).
Αλλά μετά να του δείχνεις ότι τέλειωσε, ότι δεν είσαι πια θυμωμένη και να τον παίρνεις αγκαλιά! Δεν έκανε από κακία ό,τι έκανε!
Έγινε και μ'εμάς λίγες φορές με τη Νιάρα (όχι για κακά, για άλλα) και ήθελε πάρα πολύ να της δείξω αγάπη μετά, δεν άντεχε να με βλέπει θυμωμένη, να με φοβάται... Κι εγώ με τη σειρά μου δεν άντεχα πολύ. Έτσι την αγκάλιαζα και τη χάιδευα και φίλες πάλι!!!
Θέλει την ηρεμία, τη ρουτίνα μας.
Και για να έχουμε και εμείς ηρεμία, καλό είναι να μην έχουμε "αγριόγατες" μέσα στο σπίτι, θεριά ανήμερα ή βρομιάρικα, υπερβολικά ζημιάρικα κ.λ.π. (ό,τι μάς ενοχλεί τέλος πάντων), αλλά τα ζωάκια μας να καταλαβαίνουν πού βρίσκονται και να ζουν ανάλογα με το χώρο. Μαθαίνουν μια χαρά, έχουν νοημοσύνη και αντίληψη! Η Νιάρα μου έχει και φοβερά καλο χαρακτήρα, ευγένεια, αρχοντιά!
Εάν υπάρχει αγάπη, όλα λύνονται. Αγάπη αμοιβαία. Γιατί αν δε σε θέλει το γατί, ό,τι και να κάνεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Εσένα Αθανασία μου η γάτα σου είναι αριστοκράτισσα. Εγώ με τα αλητάκια μου να δω τι θα κάνω...
Πάντως κι εγώ δεν άντεξα να τους κρατήσω πολύ κακία. Όλο το μεσημερι βλεπαμε αγκαλιτσα τηλεόραση. Με τον Πεπε, ο Ποκιτο δεν έρχεται, μου έχει θυμώσει αυτός τώρα. Στενοχωρήθηκα που τον μάλωσα τόσο και τώρα μου έχει κακιώσει, αλλά όντως, αν δεν καταλάβουν ότι δεν μπορούν να κάνουν ότι θέλουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

** ο Ποκιτο δεν έρχεται, μου έχει θυμώσει αυτός τώρα. Στενοχωρήθηκα που τον μάλωσα τόσο και τώρα μου έχει κακιώσει, αλλά όντως, αν δεν καταλάβουν ότι δεν μπορούν να κάνουν ότι θέλουν...

Μωρέ θα του περάσει!
Αρκεί να μην "τού περάσει" (if you know what I mean ).

Μικρούλης είναι ακόμα. Υπομονή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κίττυ]

Δε ξέρω πόσο είναι ο Ποκίτο ή ο Πέπε, αλλά μάλλον μικρά μου ακούγονται...
Δεν έγινε και τίποτα.Θα μάθουν να πηγαίνουν στην άμμο.Να τα μαλώσεις, δε διαφωνώ, αλλά μετά αγκαλιά και φιλιά και όλα καλά!Και γω μάλωσα τη μικρή τώρα τελευταία, πόνεσε η ψυχή μου, αλλά τώρα αποφεύγει να παίζει με τα φυτά και είμαστε μια χαρά (εγώ για τα φυτά και αυτή γιατί κατάλαβε ότι τα παιχνίδια της είναι άλλα...).Και τη μεγάλη, τη μάλωνα τακτικά και τώρα ένα "μη" να ακούσει από εμένα, με κοιτάει και φεύγει...Αλλά οι αγάπες, αγάπες!Και χάδια και μαζί ύπνο το βράδυ, όλα μια ζαρά!
Εφόσον συγκατοικούμε όλοι μαζί, πρέπει καθένας να γνωρίζει τα διακιώματα και τις υποχρεώσεις του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Αν τους δώσεις να καταλάβουν μέχρι που τους παίρνει θα τα πάτε μια χαρα. Τον πρώτο καιρό που είχα πάρει τον Σάκη πήγαινε και σκάλιζε τα σκουπίδια μανιωδώς. Αφού τον μάλωσα μερικές φορές κατάλαβε ότι αυτό που κάνει είναι κακό και το έκοψε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

κ καμια φωνη παραπανο δεν κανει κακο ετσι τα κανεις σωστα γατια μια φορα το μετανιωσα πολυ που εριξα μια ξυλια στο κωλο του γρινιαρη αλλα ειχα κανει κατι παρα πολυ κακο απο οτι θυμαμαι απο τοτε δεν ξανα πλησιασε καν το σημειο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

Σήμερα το πρωί έπαθα σοκ. Καθάριζα το σπίτι και πήγα να γεμίσω τον κουβά νερό. Τραβάω την κουρτίνα του μπάνιου και τι να δω....Κάποιος τα είχε κάνει μεσα στη μπανιέρα. Το "ποιος" ήταν ολοφάνερο. Τις τελευταίες μέρες ο Ποκίτο τρελαίνεται να μπαίνει στην μπανιέρα και να πετάει κάτω τα σαμπουαν, αφρολουτρα κλπ. Τρελάθηκα, παραλίγο να με πάρουν τα κλάματα από τα νεύρα. Με εξαίρεση την πρώτη μέρα που τον πήραμε (και εξαιτίας του οτι δεν του έδειξα που είναι η άμμος) δεν έχει ξαναλερώσει πουθενά.

Κατερίνα, καλημέρα!
Πολλά γατιά έχουν το χόμπι να πετάνε τα σαμπουάν μέσα στην μπανιέρα. Μια μέθοδος που εφαρμόζω είναι "το ψεκαστήρι". Λίγο ψέκασμα με νερό όταν το "τριχωτό κάθαρμα" πλησιάζει σε απαγορευμένο σημείο αρκεί για να το κάνει να αλλάξει γνώμη. Μετά από μερικές φορές αρκεί να του δείξεις απλώς το ψεκαστήρι. Τώρα, για το ότι ο Ποκίτο τα έκανε μέσα στην μπανιέρα, 2 πράγματα σκέφτομαι: 1) μήπως η άμμος του ήταν πολύ βρόμικη; 2) μήπως μύριζε χλωρίνη η μπανιέρα; (γιατί ειδικά στους αρσενικούς, έστω και στους πιτσιρίκους, η μυρωδιά της χλωρίνης αρέσει πολύ).
Το άλλο πρόβλημα, με το σκόρπισμα της άμμου, ελαχιστοποιείται με την σκεπαστή γατοτουαλέτα. Κάτω από τη γατολεκάνη και μπροστά στο άνοιγμα, εγώ βάζω ένα χαλάκι. Έτσι όση άμμος πεταχτεί από εκεί, μένει στο χαλάκι. Μετά όταν καθαρίζω τη λεκάνη, τινάζω το χαλάκι μέσα. Έτσι δεν σκορπίζεται η άμμος σε όλο το σπίτι.
Ελπίζω να πάνε όλα καλά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Καλημέρα Ροτόντα.
Αυτό με το ψέκασμα θα το δοκιμάσω, αν και θα τις κάνει πάλι τις σκανταλιές του όταν λείπουμε. Η άμμος δεν ήταν περισσότερο βρώμικη από άλλες φορές, αλλά θα μπορούσε να είναι και αυτό. Θα την καθαρίζω ακόμα συχνότερα. Χλωρίνη δεν μύριζε, αλλά μπορεί τον δικό μου να τον εξιτάρει η μυρωδιά του αφρόλουτρου!!! Ελπίζω να μην το ξανακάνει!
Για τη σκεπαστή τουαλέτα το έχουμε σκεφτεί και θα πάρουμε, αν και φοβάμαι ότι δεν θα τους αρέσει. Θα δούμε.
Ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Κι εμένα έχει έρωτα με τη μπανιέρα. Δεν τα κάνει εκεί, αλλά τα χαλάει όλα! Απλά κλείνω την πόρτα του μπάνιου κι έτσι δεν μπαίνει. Αν μπει κι εγώ απλά τον βρέχω λίγο.
Το θέμα με την άμμο που σκορπίζει το έχουμε όλοι σε κάποιο βαθμό φαντάζομαι. Εγώ απλά όταν καθαρίζω το χώμα μαζεύω κάθε φορά και την άμμο που έχει σκορπίσει μπροστά. Περιορίζεται λίγο το κακό.
Οσο για το μαλωμα κι εγώ δεν αντέχω να τους κρατώ κακία και συνειδητα προσπαθώ να μη τα μαλώνω πολύ έντονα γιατί με τον γάτο που πέθανε, μετά με κάκιζα για όλα τα μαλώματα. Αλλά επειδή πρέπει να μπαίνουν όρια το έντονο "μη" με έχει καλύψει και το ξέρουν καλά. Αλλά δεν μπορώ για ώρα να είμαι θυμωμένη (αν είχα παιδί θα ήταν μάλλον πολύ βρωμόπαιδο και κακομαθημένο, ε?). Προσπαθώ να είμαι σταθερή πάντως κι έτσι έχουν μπει όρια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

**το έντονο "μη" με έχει καλύψει και το ξέρουν καλά.**

Σωστόοοοοο!

** Αλλά δεν μπορώ για ώρα να είμαι θυμωμένη (αν είχα παιδί θα ήταν μάλλον πολύ βρωμόπαιδο και κακομαθημένο, ε?)

Δε νομίζω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elunitta]

Και ο Μολυβίξ είναι ερωτευμένος με την μπανιέρα μας και με τα διάφορα μπουκαλάκια που βρίσκονται εκεί... Δεν με πειράζει ιδιαίτερα και το μόνο που προσέχω είναι να μην αφήνω τα μπουκαλάκια ανοιχτά γιατί το έχω συνήθεια. Α να,ι και μέτα κάνω υπομονή και καθαρίζω τα πατουσάκια. Εγώ τον Μολυβίξ τον μαλώνω πάρα πολύ και ύστερα στεναχωριέμαι. Δεν μπορώ όμως να με καβαλήσει. Ακόμα και αν εγώ έκανα υπομονή δεν θα έκανε ο Δημήτρης. Όπως και με τα παιδιά έτσι και με τα γατιά πρέπει να υπάρχει κοινή γραμμή πλεύσης. Έτσι δεν είναι? Ο Μολυβίξ έχει μάθει να αποτρέπεται απο τις σκανταλιές με ένα μακρόσυρτο και αυστηρό εεε. Αυτό πιάνει όταν είμαστε μπροστά γιατί κατα τ'αλλά ότι του αρέσει θα το κάνει. Στην αρχή πείραζε κάτι ταλαίπωρους φίκους που έχουμε, τις έφαγε και σταμάτησε διαπαντώς. Του αφήνουμε μεγάλη ελευθερία κινήσεων αλλά αυτό που μας θυμώνει πολύ είναι να ανεβαίνει στο τραπέζι.Έχει πέσει το απίστευτο μάλωμα και ξυλιές αλλά έχει αποτέλεσμα μόνο μπροστά μας. Δηλάδή όταν είμαστε εμείς εκεί και αυτός κοιτάξει με λαγνεία το τραπέζι κανουμε ένα εεε και ο Μολυβίξ είναι Παναγίτσα και περιορίζεται στις καρέκλες που είναι και το αγαπημένο του σημείο στο σπίτι.. (δείτε φωτό) Πολλές φορές όμως τον τσακώνω εν τη απουσία μου να κάνει βόλτα στα σουπλά μας και παρόλο που τον μαλώνω το ξανακάνει. Αφηνα για δοκιμή ένα σελιδοδείκτη σκυλάκι που έχω, τον οποίο ο Μολυβίξ τον λατρεύει. Ε λοιπόν, όταν γύριζα πάντα ο σελιδοδείκτης ήταν στο δωμάτιο του.. Για να μην μιλήσω για το δάγκωμα που δεν το κόβει με τίποτα. Μια φορά που έκοψε κομμάτι απο τον Μήτσο, εκείνος του φώναξε τόσο πολύ που το γατάκι χέστηκε κυριολεκτικά. Παρόλα αυτά μετά απο λίγο πάλι δοκίμαζε τα δοντάκια του πάνω μας. Με έχει προβληματισει αυτό.. Είναι μικρός ακόμα, ή είναι αντάρτης και να το πάρουμε απόφαση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Καλά...αυτό με το τραπέζι το έχουμε κι εμείς...και είμαι σίγουρη ότι όταν λείπω κάνουν πάρτυ πάνω στο τραπέζι. Αλλά έχουν μάθει (σχεδον) και όταν καθόμαστε να φάμε ούτε και τολμάνε να κάνουν κίνηση προς τα κει!!!
Ellunita δεν ξέρω αν είναι μικρός ή αντάρτης, αλλά είναι γλύκας και κούκλος!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

** Του αφήνουμε μεγάλη ελευθερία κινήσεων αλλά αυτό που μας θυμώνει πολύ είναι να ανεβαίνει στο τραπέζι........
** Με έχει προβληματισει αυτό.. Είναι μικρός ακόμα, ή είναι αντάρτης και να το πάρουμε απόφαση?

Είναι μούτρο ο Μολυβίξ!!!
Τελικά διαφορετικά πράγματα πειράζουν διαφορετικούς ανθρώπους.
Εμείς δε σκάμε τόσο με το τραπέζι, ειδικά στου μπαλκονιού ανέβαινε και την ώρα που τρώγαμε. Η πεθερά μου -που σε όλα τ'άλλα την κακομάθαινε- φώναζε γι'αυτό, και έτσι δεν την αφήναμε ν'ανεβαίνει στο τραπέζι της (σεβασμός!). Ευτυχώς στην τραπεζαρία δεν ανεβαίνει από μόνη της στο τραπέζι και δεν το ενθαρρύνουμε, έτσι είμαστε ΟΚ.
Στις καρέκλες εννοείται ότι κουρνιάζει και η δικιά μας, όπως και στους καναπέδες, απλώς κατάφερα και της έμαθα να προτιμά μια γωνίτσα στρωμένη ειδικά γι'αυτήν (ώστε να περιορίζονται οι τρίχες στον σκούρο καναπέ...) Τώρα που το συνήθισε την πέφτει και στο καλό χαλί (την πρώτη μέρα ούτε που το πλησίαζε).
Παντού θα τριγυρνάνε τα γατάκια, είναι καλύτερα έτσι, σπίτι τους είναι... Απλώς, μην τ'αφήνεις να κάνει ζημιές. Δηλ. ας ανεβεί στον καναπέ αλλά να μην τον γρατζουνίσει. Να τον μαλώνεις για όσα πραγματικά σε πειράζουν και έχεις σκοπό να το κρατήσεις. Η σταθερότητα είναι βασική στην όποια διαπαιδαγώγηση. Αυστηρότητα αυτό σημαίνει: σταθερές και δίκαιες αποφάσεις και πράξεις. Όχι ξύλο μέχρι αναισθησίας!!! Αυτό δεν είναι αυστηρότητα, είναι βαναυσότητα. Δε νομίζω ότι το κάνει κανείς μας.
Εγώ χρησιμοποιώ το "ΜΗ ΜΗ ΜΗ" (ανάλογο το "ΕΕΕ" που κάνεις κι εσύ) και αν είναι κάτι "φοβερό" την πιάνω από το σβέρκο και την πατάω κάτω για λίγο ρίχνοντας μυτιές.
Υπάρχει και η "προσωρινή τιμωρία/εξορία" (π.χ. στο μπαλκόνι ή σ'ένα άλλο δωμάτιο).
Δεν πολυχρειάζεται τίποτε απ'αυτά πια, η Νιάρα καταλαβαίνει και από λόγια τώρα που μεγαλώνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

ερωτηση βρε αθανασια μου τι ειναι οι μυτιες που λες συνεχεια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

ερωτηση βρε αθανασια μου τι ειναι οι μυτιες που λες συνεχεια?

Της ρίχνεις μια-δυο απαλές και ρυθμικές με το δείκτη (δάχτυλο). Είναι πολύ ευαίσθητη η μυτούλα τους και τις πειράζει. Ιδέα του Δημήτρη ήταν, και έπιασε! Τώρα, και μόνο που κουνάω το δάχτυλο στον αέρα μπροστά στη μούρη της, κουνάει το κεφάλι τρεμουλιάζοντας και σταματά την όποια σκανταλιά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Το τι μπορούν να σκαρφιστούν τα άτιμα είναι απίστευτο! Στην Μίτσυ αρέσει να κοιμάται σε ένα ράφι του σύνθετου αλλά είναι τόσο ντελικάτη που ανεβαίνει χωρίς ποτέ να κάνει ζημιά. Είναι ένα μπιμπελό! Ο Σάκης πάλι μια φορά πιαστηκε στα πράσα ενώ είχε φέρει στο σπίτι τον φίλο του ενώ εγώ έλειπα! Μπήκε η θεία μου από την πίσω πόρτα της αυλής και τους έπιασε στα πράσα πάνω στο κρεββάτι μου! Φρίκη είχα πάθει αφού δεν γεμίσαμε ψύλλους πάλι καλά! Αν είναι δυνατόν όταν έλειπα έφερνε τους φίλους του;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

αχ τωρα που σας γραφω εχει κατσει ο λαμπης`ανασκελα κ του τριβω την κοιλιτσα εχει γινει τεραστιοςσαν λουτρινο αρκουδακι ειναι το σκασμενο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Σας ζηλεύω όλους εσάς που έχετε γάτες στο σπίτι. Πώς τα καταφέρνετε με τις τρίχες τους; Δεν είναι πρόβλημα; Θέλω να πω, τα γατιά δεν μπορείς να τα περιορίσεις σε ένα χώρο, ακουμπούν οπουδήποτε και κάθονται οπουδήποτε. Θυμάμαι παλιά (όταν ήμουν μικρή, προ αμνημονεύτων ετών δηλαδή ) ότι είχαμε πρόβλημα με τις γάτες που φέρναμε να ζήσουν μαζί μας. Μερικές τις είχαμε στο μπαλκόνι γιατί η μητέρα μου δεν τις ήθελε μέσα και τα καημένα δεν τα αδικώ που έκαναν απόπειρες αυτοκτονίας από το δεύτερο όροφο Ήταν τρομερό λάθος αυτό! Τελικά σταματήσαμε να έχουμε γάτες σπίτι και ό,τι γατιά πέρασαν από την οικογένεια ήταν - και είναι - πια στο εξοχικό - άπλετος χώρος για παιχνίδια, πολύ χώμα, δέντρα για να σκαρφαλώνουν, γωνιές για να εξερευνούν... Θα ήθελα πολύ μία γάτα μαζί μου στην πόλη, να μένει μαζί μου μέσα στο σπίτι και όχι, φυσικά, στο μπαλκόνι. Αλλά δεν τολμώ να το κάνω, όπως και να έχει η γάτα είναι πάντα ένα ζώο "αλήτικο" και δεν μπορώ να καθαρίζω το σπίτι κάθε μέρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elunitta]

Ladycat, το πλασματάκι στην φωτογραφία είναι η Πατούνα?
Παιδιά εγώ τον μολυβίξ τον χτυπάω στον πισινούλη του, όχι δυνατά βέβαια και τρομάζει. Δυστυχώς δεν συνετίζεται. Εμένα δεν με φοβάται και πολύ αλλά ο Δημήτρης (σημείωση: αυτός τον έμαθε να επιτίθεται) έχει βρει έναν αποτελεσματικό τρόπο να τον μαλώνει. Ρουθουνίζει δυνατά και αφήνει το χέρι του πάνω απο το μουτράκι του. Σούζα ο μικρός. Εκεί που δάγκωνε πριν αρχίζει να γλύφεται. Με εμένα δεν πιάνει όμως
Αθανασία, τις μυτιές τισ δοκίμασα αλλά τίποτα...
Κατερίνα, ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.