Τι λέτε να κάνω;;;

[Ελένη Άνση]

Εισαι μικρός και βιαστικός, όπως όλοι οι νέοι. Λοιπόν, έτσι βιαστική ήταν και η αδελφή μου στα δώδεκά της με ένα μαύρο γατάκι, περίπου δύο μηνών, που ερχόταν στην αυλή του σπιτιού μας με τη μαμά του και το αδελφάκι του. Όλοι τους, πολύ άγριοι, αυτό δε, το αγριότερο. Τι φαγητό τους ρίχναμε, είχαμε και εμεις ΄δύο γάτες, υπήρχε πάντα νεράκι, το αποτέλεσμα μηδέν. Η μικρή κατάλαβε ότι δεν είχε ελπίδες, αλλά, το ήθελε πολύ, γιατί ήταν μαύρο πίσσα. Το κυνήγησε λοιπόν μια μέρα και το έβαλε στο σπίτι, δίπλα από το βαρέλι του πετρελαίου. Αυτό, κρυφτηκε, όπως ήταν φυσικό, από πίσω και έκανε χχχχχχ, έφτυνε κλπ. Το παραμόνευε τρεις, πέντε ώρες και στην έξοδο από την κρυψώνα του, είχε βάλει κεφτέδες. Κάποια στιγμή ξελιγωμένο το γατί βγήκε και άρχισε να τρώει, το πλησίασε πολύ αργά, στο χέρι της φορούσε ένα γάντι του κήπου για να μην την ξεσκίσει ,και άρχισε να το χαϊδεύει. Αυτό ήταν!!!!!!! άρχισε να γουργουρίζει, αυτή κατάλαβε ότι το γατάκι ήταν δικό της. Ο γάτος αυτός ονομάσθηκε Μαυρίκιος, ήταν φοβερός κυνηγός ποντικιών, σαυρών, πουλιών κλπ, ΑΛΛΑ, ήταν ο γάτος, που ποτέ μα ποτέ δεν έβγαλε νύχι να μας γρα τζουνίσει ούτε άνοιξε στόμα να μας δαγκώσει ό,τι παιχνίδι και να παίζαμε μαζί του, μας λάτρευε και τον λατρεύαμε. Αυτή είναι προσωπική εμπειρία, αλλά, πάνω κάτω, η προσέγγιση ενός άγριου γατιού απαιτεί κάποιου είδους υπομονή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tzoutzou]

Πραγματικα θελει υπομονη...
Η δικη μου εμπειρια ηταν με τον Ατρομητο.Γεννηθηκε στο διπλανο ακαλυπτο μαζι με τον αδερφο του και τους πεταγα σαλαμακια και τυρακια γιατι δεν τα εφτανα να τα ταισω.Οταν μεγαλωσαν και ηρθαν απο δω,ο αδερφος του με πλησιασε αμεσως,αυτος ομως οχι.Επρεπε να φυγει η μαμα και ο αδερφος του,να φτασει 4 μηνων ο Ατρομητος και να διαλεξει ο ιδιος ποτε θα με πλησιασει.Μετα εγινε μαμακιας και πολυ ομιλιτικος!!
Για αυτο σου λεμε...υπομονη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alexandram]

Εγώ είχα εμπειρία με την Πανδώρα, τη μόνη γάτα που είχα ποτέ. Τη βρήκα στον κήπο του σπιτιού της αδελφής μου και φαινόταν τόσο μόνη που σου ράγιζε την καρδιά. Άρχισα να την ταϊζω κοτόπουλο, μετά φακελάκια γατοτροφή. Πήγαινα κάθε απόγευμα και εμενα αρκετή ώρα μέχρι να φάει όλο το φαγητό. Σιγά σιγά ξεθάρρευε και με πλησίαζε, μπλεκόταν στα πόδια μου και πάνω στο μήνα με άφησε να την χαϊδέψω. Μετά από μια εβδομάδα την πήρα αγκαλιά και μόλις άρχισε να κάνει κρύο την έφερα στο σπίτι όπου πολιτογραφήθηκε ως το νέο μέλος της οικογένειας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εγω ενα χρονο τωρα περιμενω ενα γατο αγριο ο οποιος ερχεται ομως ολο και πιο κοντα. Του εφαγε ενας αλλος τη μιση μουρη και ηθελα να τον φροντισω αλλα τελικα αδυνατο να πιαστει μονο αντιβιωση στο φαι τους εριχνα... τελικα εσιαξαν οι πληγες του αλλα που θα παει.. θα υποκυψει κι αυτος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mespairos]

εγώ θα του άφηνα το φαγητό σηγκεκριμένες ώρες πάντα και παραδίπλα μια φορεμένη κάλτσα μπορεί να την γέμιζα και με χαρτί για να την έχει ως παιχνίδι, μετά θα έφευγα και δεν θα το κοιταγα καν, καλό είναι να αποφεύγεις να το κοιτάς γενικά και ειδικά στα μάτια, έτσι θα έπιανε καλά την μυρωδιά χωρίς να αισθάνεται απηλή

μετά θα τα άφηνα όλα πάνω του, αν ήθελε αυτό θα ήξερε από τις συγκεκριμένες ώρες που θα του έβαζα το φαγητό το πότε θα με βρεί και θα με χάζεβε το ίδιο από μακριά, με αυτόν τον τρόπο θα το άφηνα να πλησιάσει αυτό αν θέλει και όσο θέλει, δέστο σαν ένα φίλο που πρέπει να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του

αργές κινήσεις χωρίς θορύβους και χωρίς οπτική επαφή, καλή επιτυχία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nikos]

Σας ευχαριστω παρα πολυ παιδια οι συμβουλες σας ηταν πολυ χρησιμες και θα προσπαθησω να τις εφαρμοσω..Οταν εχω νεα για το γατακι θα σας ενημερωσω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.