Τι να κάνω με τον Χιόνη;

Nασαι καλά Aσπασία :) Ξέρεις κάτι; Oι άνθρωποι που έχουν αλλεργία στις γάτες πολλές φορές το ξεπερνούν με τη συχνή επαφή. Eχω 4 τρανταχτά παραδείγματα που αν μου το έλεγε αλλος δεν θα το πίστευα αλλά επειδή συνέβη σε πολύ κοντινούς μου ανθρώπους, είμαι απόλυτα σίγουρη οτι μπορει να συμβεί. Kατι σαν ομοιοπαθητική ένα πράμα. Aπλά να το ξέρεις. :happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχοντας τον στο σπιτάκι του κήπου και βλέποντας τον 1 ώρα κάθε μέρα έχω πρόβλημα.Φαντάσου να τον έχω σπίτι.Χθες το βράδυ ξύπνησα 4πμ. και δεν ξανακοιμήθηκα από τη φαγούρα. Αυτό τώρα είναι καινούργιο σύμπτωμα: φαγούρα μέσα στ'αυτιά και στα ρουθούνια!!!....:hmm:
Σαν ψωριάρα ξυνομαι όλη μέρα...:/:
Δεν ξέρω αν θα το αντέξω πολύ ακόμα. Πάντως σήμερα δήλωσα στον άνδρα μου ότι σκέφτομαι την περίπτωση να δώσω αυτόν και να κρατήσω τον Χιόνη! Είναι πιο ανεξάρτητος και θέλει λιγότερο ντάντεμα:lol: :lol: :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν θυμάμαι αν το έχω ξαναπεί αλλά κι εγώ ήμουν αλλεργική στις γάτες, στα πούπουλα, στη γύρη και σε πολλά άλλα πράγματα. Είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Κάθε άνοιξη νόμιζα πως θα πεθάνω. Για ένα μήνα ήμουν πάνω από βραστούς ευκάλυπτους κλπ για να μπορώ ίσα ίσα να αναπνέω. Αυτά ως τα 13-14. Πλέον...ζω με 2 γατιά, δεν έχω πρόβλημα με τα πούπουλα και την άνοιξη έχω απλά συνάχι και κλειστό λαιμό, όχι όμως τραγικά. Βεβαια τώρα έχω τροφικές αλλεργίες που δεν είχα παλιότερα :mad:
Γενικά οι αλλεργίες κάνουν "κύκλο" ( χρονική διάρκεια του οποίου ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο). Ξεκινάνε, όσο περνάει ο καιρός γίνονται χειρότερες, φτάνουν σε ένα αποκορύφωμα και μετα αρχίζουν πάλι να φθήνουν μέχρι που να εξαφανιστούν τελείως ή σχεδόν τελείως.
Ασπασία θα σου πρότεινα να πας να κάνεις τα τεστ για την αλλεργία. Είναι πολύ πιθανό να ευθύνεται το γατάκι, ίσως όμως όχι. Είναι απλά, ανώδυνα και θα μάθεις τι φταίει ώστε να το απφεύγεις όσο μπορείς (για να μην υποφέρεις).
Κατα τ'άλλα εύχομαι να πάνε όλα καλά με το γατούλι και να μπορέσεις να του βρεις ένα καλό σπιτάκι σύντομα!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Tι κρίμα πάντως, και φαίνεται να τον έχεις αγαπήσει. M' αρέσει που έχει και λουράκι! :inlove: Σαν λόρδος είναι! Πάντως δεν θα έβλαπτε να πας σε αλλεργιολόγο και να κάνεις το τέστ που λέει η Kατερίνα :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γιατι δεν το συζητας με καποιο γιατρο?σ'ενα παρομοιο θεμα ειχα ξαναγραψει οτι ξερω 2 κοπελες απο το εξωτερικο,που αν και αλλεργικες παιρνουν καθημερινα χαπι/ενεση και μπορουν και εχουν τις γατουλες τους...;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γιατι δεν το συζητας με καποιο γιατρο?σ'ενα παρομοιο θεμα ειχα ξαναγραψει οτι ξερω 2 κοπελες απο το εξωτερικο,που αν και αλλεργικες παιρνουν καθημερινα χαπι/ενεση και μπορουν και εχουν τις γατουλες τους...;)

Είμαι αλλεργική σε διάφορες τροφές, σε απορρυπαντικα, στην σκόνη, τώρα & στις γάτες όπως αποδείχθηκε!
Το πρόβλημα όμως με τον Χιόνη δεν είναι αυτό. Ίσως δεν έχετε διαβάσει από την αρχή ότι έχω γράψει. Δεν μπορώ να τον κρατήσω γιατί έχω την μητέρα μου & τον άνδρα μου οι οποίοι δεν μπορούν να συμβιώσουν με γάτες. Δεν τις θέλουν καθόλου. Όχι ότι θα έκαναν ποτέ κακό σε κανένα. Αντιθέτως! Ακολουθούν το παράδειγμά μου και να δίνουν φαγητό & νερό στα αδέσποτα γατάκια τις γειτονίας (αυτή τη στιγμή πρέπει να μαζεύονται για φαγητό 7-8), αλλά μέσα στο σπίτι δεν το συζητάνε.
Χθες μάλιστα, που είχε αρκετό κρύο η μητέρα μου (που δε συμπαθεί τις γάτες) κατέβηκε στο σπιτάκι του κήπου και πήγε μια μάλλινη κουβέρτα στο Χιόνη "για μη ξυλιάσει το κακόμοιρο το ζωντανο" όπως είπε. Αλλά μέχρι εκεί.
Εγώ πάλι μπορεί να αγαπάω όλα τα ζώα, μέχρι και γουρουνάκι είχα μικρή στον κήπο (μέχρι που το έκανε ψητό στο φούρνο ο μπαμπάς μου:bye::bye::bye:) αλλά δεν ξέρω αν θα αντέξω τις τρίχες παντού και γρατζουνιές στο δερμάτινο σαλόνι.
Ο Χιόνης είναι πανέμορφος και με πολύ καλό χαρακτήρα. Του αξίζει καλύτερη τύχη από μια τρελλή (εγώ είμαι αυτή) που θα του φωνάζει κάθε φορά που θα βγάζει τα νυχάκια του για να τα δοκιμάσει κάπου, δε νομίζετε?
Εν τω μεταξύ, περιμένω τηλέφωνο από την Πόπι που είναι έμπειρη γατομαμά να έρθει να τον γνωρίσει μήπως τα βρούνε και έχω βάλει αγγελίες με φωτογραφία στον κτηνίατρο και το petshop της γειτονιάς μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
οντως,αυτα μου ειχαν ξεφυγει...:redface: μπραβο σου παντως που αποφασισες να τον κρατησεις μεχρι να βρει ενα καλο σπιτι,ειλικρινα ευχομαι να πανε ολα καλα στο τελος!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγω εχω αλλεργια στις γατες. Την Δευτερα ημουν στο γιατρο και μου εδωσε ενα σπρει για την αλλεργικη ρινιτιδα που μου παρουσιαζετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πριν από λίγο ανέβηκα σπίτι. Είχα πάει στον Χιόνη.Έκανε σαν τρελλός που με είδε.Τριβόταν στα ποδια μου και την ώρα που έβαζα φαγητό στο πιατάκι του μου έριχνε κουτουλίτσες από την πείνα. Έτυχε να έχω πολύ δουλειά στο γραφείο και ν'αργήσω, είχα και κάτι ψώνια, ο ανδρας μου ταξίδι όλη τη βδομάδα εξωτερικό για δουλειά, η μαμά ψιλοαδιάθετη, έμεινε το άμοιρο γατί μόνο του και νηστικό όλη μέρα. Μια μεγάλη κονσέρβα που είχα βάλει χθες του απόγευμα την είχε καταβροχθήσει. Πέρα από την πείνα του όμως, θεωρώ σημαντικότερη την έλλειψη συντροφιάς. Μπορεί να είναι ανεξάρτητες οι γάτες, αλλά όχι τόσο πολύ. :/:
Κάτι πρέπει να γίνει με το θέμα της "υιοθεσίας" του. Δεν έχω καμία απάντηση από κανέναν.Ούτε από το petshop ούτε από τον κτηνίατρο. Από τη Δευτέρα έχω βάλει αγγελία είναι νωρίς ακόμα?
Τον λυπάμαι τον καημένο μέσα στο κρύο και την υγρασία του δωματίου στον κήπο. Έχει βέβαια δικό του κρεββάτι (κυριολεκτικά κρεββάτι όχι καλαθάκι) με κουβερτούλα, φαγητό, νερό, την άμμο του και πολλά παιχνίδια. Όπως λέει η μαμά μου, είναι πολύ τυχερό γιατί άλλα γατάκια είναι έξω και κρυώνουν και δεν έχουν ούτε φαγητό ούτε τίποτα. Αν δεν τον είχα βρει θα είχε πεθάνει σίγουρα. Το Σαββατοκύριακο έχω να πάω στην κηδεία της θείας του άνδρα μου εκτός Αθήνας. Με το φαγητό μάλλον θα τα βολέψ με τη μαμά μου, αλλά για παρέα και χάδια δεν το συζητάω, μου το ξέκοψε! Θα πάθει κατάθλιψη ο κακομοιρούλης μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πρέπει να σκέφτεσαι ότι είναι πολύ καλύτερα εκεί παρά στο δρόμο. Όταν με το καλό υιοθετηθεί, θα βρει όλα τα χαδάκια του κόσμου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σκέφτομαι τι καλά που θα ήταν να τον πάρει κάποιος από το My Cat Community, ώστε να μπορώ να μαθαίνω νέα του από τα forum....:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πανέμορφο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ καλή θεία Χριστίνα :) :) :) & εγώ έτσι πιστεύω. Ότι είμαι κούκλος.Αφού όταν δω καθρέφτη με θαυμάζω και με γλυφω....:bleh:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπορω να τον παρω εγω, αλλα στον κηπο μου.
Θα εχει παρεα αλλες δεκα γατες, οι οποιες ειναι συνηθησμενες σε νεες αφιξεις.
Αν δεν βρεις κατι καλυτερο(σπιτι, ωστε να ειναι περισσοτερο προστατευμενος), εγω τον θελω!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Για να αντεχει τις ωρες μονος του αφηνε του κροκετες καλυτερα διαρκουν πιο πολυ και δευτερον συνιθησε τον οταν φευγεις να του πετας ενα παιχνιδακι μικρο για να παιζει μπαλιτσα ποντικακι κλπ ετσι θα μαθει οτι καποιες ωρες θα ειναι μονος του και θα εχει παρεα το παιχνιδακι του οπως ακριβως τα παιδια ειναι. εξισου βοηθαει το ραδιοφωνο να μενει ανοιχτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μπράβο σου που τον κράτησες πραγματικά εκεί φαίνονται οι καλοί άνθρωποι, πάντως η άποψη μου είναι να τον κρατήσεις απο την στιγμή που εσένα σε ευχαριστεί και στην τελική άν οι δικοί σου σε αγαπάνε (που αυτό είναι σίγουρο) σε θέλουν ευτυχισμένη οπότε να τους παρακαλέσεις να τον δεχτούν,, και εμένα ο αραβωνιαστικός μου δεν ήθελε να γίνω ανάδοχος γονιός, αλλά στο τέλος πέρασε το δικό μου, οπότε μην στεναχωριέσαι απλά προσπάθησε..:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κι εγω η αληθεια ειναι οτι οταν εφερα την Τσικι στο σπιτι εγινε πανικος.οι γονεις μου αγαπαγαν τα ζωα,αλλα μακρυα απο το σπιτι.μεχρι που αναγκαστηκα για καποιες ωρες να φυγω απο το σπιτι με την Τσικι.τελικα τη δεχτηκαν,με την προυποθεση να μενει μακρυα τους,να μην τους πλησιαζει,να μην ανεβαινει στα κρεβατια τους κτλ.τωρα βεβαια ειναι ολοι ξετρελαμενοι μαζι της και τσακωνονται για το ποιος θα την πρωτοπαρει:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπορω να τον παρω εγω, αλλα στον κηπο μου.
Θα εχει παρεα αλλες δεκα γατες, οι οποιες ειναι συνηθησμενες σε νεες αφιξεις.
Αν δεν βρεις κατι καλυτερο(σπιτι, ωστε να ειναι περισσοτερο προστατευμενος), εγω τον θελω!!!!
Σ'ευχαριστώ. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ αρχικά ειχα σκεφθεί να οτν κρατήσω στον κήπο, αλλά γάτα είναι, θα βγαίνει έξω και τρέμω μην τον πατήσει κανένα αυτοκίνητο.:(

Για να αντεχει τις ωρες μονος του αφηνε του κροκετες καλυτερα διαρκουν πιο πολυ και δευτερον συνιθησε τον οταν φευγεις να του πετας ενα παιχνιδακι μικρο για να παιζει μπαλιτσα ποντικακι κλπ ετσι θα μαθει οτι καποιες ωρες θα ειναι μονος του και θα εχει παρεα το παιχνιδακι του οπως ακριβως τα παιδια ειναι. εξισου βοηθαει το ραδιοφωνο να μενει ανοιχτο

Αυτό κάνω. Του γεμίζω ένα μπωλ κροκέτες το απογευμα και μέχρι την αλλη μερα το πρωί που πάει η μαμά μου να τον δει τις έχει φάει!:bleh: Όσο από παιχνίδια άλλο τιποτα!!! Το ραδιόφωνο δεν το είχα σκεφτεί ομολογουμένως:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μπράβο σου που τον κράτησες πραγματικά εκεί φαίνονται οι καλοί άνθρωποι, πάντως η άποψη μου είναι να τον κρατήσεις απο την στιγμή που εσένα σε ευχαριστεί και στην τελική άν οι δικοί σου σε αγαπάνε (που αυτό είναι σίγουρο) σε θέλουν ευτυχισμένη οπότε να τους παρακαλέσεις να τον δεχτούν,, και εμένα ο αραβωνιαστικός μου δεν ήθελε να γίνω ανάδοχος γονιός, αλλά στο τέλος πέρασε το δικό μου, οπότε μην στεναχωριέσαι απλά προσπάθησε..:up:

Αν και δεν είμαι γατόφιλη όπως όλοι εσείς εδώ, με την έννοια οτι δεν είχα ποτέ γάτα σπίτι,φροντίζω να έχουν φαί όσο πιο συχνα μπορώ τα αδέσποτα τις γειτονιάς. Δεν ξερω αν αυτό με κάνει καλό άνθρωπο. Λατρεύω τα ζώα γενικά (εκτός από τις αράχνες και τους καρχαρίες που δεν θέλω ούτε ζωγραφιστούς να δω) αλλά δεν μπορώ να πειράξω ούτε μυρμήγκι... Ο Χίονης ίναι η πρώτη γάτα που έχω δεθεί, αλλά και πάλι εκτός από την αλλεργία, που είναι ένα εμπόδιο, υπάρχουν κι άλλα κοληματα. Δυο χρόνια παντρεμενη, δεν έχω συνηθήσει την ακαταστασία του άντρα μου,φαντάζεστε να έχω γάτα στο σπίτι? Αν αρχίσω να βλέπω γρατζουνιές στα έπιπλα και τρίχες παντού θα πάθω παράκρουση!!!! Φαντάζομαι ότι ο καθένας μας συμβιώνει καλύτερα με κάποιο είδος ζώου. Εγώ είμαι από αυτούς που προτιμούν τα σκυλιά. Από τότε που πέθανε ο δικός μου δεν έχω πάρει άλλο, αλλά είμαι τρελλά ερωτευμένη με το yorkshire terrier της αδελφής μου, τον Ραμσή, που μου το αφήνει σχεδόν καθημερινά για λίγο και όταν λείπει διακοπές για πολύ. Είναι περίεργο λοιπόν αλλά μ'αυτόν κοιμάμαι μια χαρά και ούτε οι τρίχες του μ' ενοχλούν ούτε η ακαταστασία του. Γι'αυτό λέω ότι θα ήταν καλύτερα και για τον ίδιο τον Χιόνη να πάει σε κάποιον που θα μπορεσει να τον εκτιμήσει και να τον αγαπήσει πραγματικά. Αν και για να πω την άλήθεια θα μου λείψει πολύ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να σου πω εχω 17 χρονια παντρεμενη Ο γατος εξακολουθει να ειναι πιο συμαζεμενος απο τον αντρα μου ...Δεν εχει απαιτησεις δεν θυμωνει αμα δεν του σιδερωσω το πουκαμισο και δεν γκρινιαζει ποτε για το που ξοδεψα λεφτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top