ορφεας13587
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
julia
Διακεκριμένο μέλος
Υπομονή πολύ αγάπη και κουράγιο... θα μεγαλώσει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
roza
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
δεν έχω κλείσει ούτε 3 βδομάδες που πήρα τον μικρό μου(1μισι μηνών )κ ζω σε ένα συνεχές άγχος.ήδη μου χει πάθει καλυκοιο, μου χει κάνει μικροεπιπλοκή κ έπαθε κ δηλητηρίαση από ένα σπρευ που έβαλα στο φουρνο(προφανώς έπεσε κάποια σταγόνα κάτω κ την έγλειψε).μα δεν ξέρω πού να πρωτοκοιτάξω.είμαι συνέχεια πίσω του.αφήστε που στην άμμο του αν δεν το ακολουθήσω κ το βοηθήσω,θα γ΄νει χάλια μεσ στη βρώμα.τί να κάνω?να το χω περιορισμένο σε ένα δωμάτιο μικρό για να μην κινδυνεύει?φεύγω για λίγο κ το έχω έγνοια,έχοντασ κλείσει φυσικά πόρτες μπάνιου κ δωματίων.φανταστειτε να πιάσω κ δουλειά σε λίγο καιρό.εσείς τι κάνετε?
είναι το κουκλάκι στο avatar σου? Είναι τέλειο αν είναι αυτό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ορφεας13587
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
julia
Διακεκριμένο μέλος

Εδώ ο Βαγγέλης ολόκληρο γομάρι 37 χρονών άνδρας, κυλιέται κάτω, απο κρεβάτια, καναπέδες και τραπέζια!!! 
Συμβουλή. Βάλτου λουράκι με καμπανάκι!!! Θα με θυμηθείς!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ορφεας13587
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
julia
Διακεκριμένο μέλος
έχεις απόλυτο δίκιο.για λίγο έχω στραμμένη αλλού την προσοχή μου κ κάπου έχει χωθεί.κ με τη δηλητηρίαση που έπαθε χθες που νιώθω κ υπεύθυνη κ ξεσήκωσα για δεύτερη φορα τον κ.πάνο κυριακάτικα, με πιάνει πανικός αν δεν το βρίσκω για ένα λεπτό.να σας πω,μόνο αυτα τα λαστιχένια-πλαστικά λουράκια κυκλοφορούν?κάνα γουστόζικο που θα βρω?μου είπαν στα accesorize στο the mall,ισχυει?αξίζει να τραβηχτώ ως εκει?
Εχει και σε pet shop.... στα μεγάλα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Mariannioum
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ορφεας13587
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Voula
Διάσημο μέλος
Αρχικά να χαίρεσαι το μικρούλη σου. Είναι υπέροχο.
Έχω "μεγαλώσει" πολλά γατιά μέχρι τώρα και έχω καταληξει ότι καθένα από αυτά είχε τον δικό του χαρακτήρα.
Στην αρχή σίγουρα είναι δύσκολα, είναι σαν ένα μωρό παιδι που πρέπει να έχεις στραμμένη πάνω σου όλη τους την προσοχή.
Από το Σεπτέμβρη του 2005 υιοθετήσαμε έναν αδέσποτο γάτο, τον Ρούντη, που από την πρώτη στιγμή που το βάλαμε μέσα στο σπίτι ήταν πραγματικός κύριος. Έμαθε την άμμο του, τον αφήσαμε ελεύθερο να κινείται σε όλο το σπίτι, αφού τσεκάραμε ότι δεν πειράζει τίποτα και πολλά Σαββατόβραδα βγαίναμε έξω, αφηνοντάς τον μόνο του και γυρίζοντας τον βρίσκαμε να μας περιμένει στο καλάθι του.
(είναι ο γάτος που κρατάω αγκαλιά κάτω από το avatar μου).
Τον Σεπτέμβρη υιοθετήσαμε ένα μικρο σιαμεζάκο, τον Φοίβο, ο οποίος ήταν 2 μηνών όταν τον πήραμε. Φαντάζεσαι την συνέχεια ?
Μας βγήκε το τελείως αντίθετο του Ρούντη, διάολος με όλη την σημασία της λέξης. Κατέστρεψε τις κουρτίνες, έχει σπάσει 2 κρύσταλλα μέχρι τώρα, ανέβηκε πάνω στα ντουλάπια της κουζίνας, έσπασε 1 ξύλινο ποντικό και η ζωή συνεχίζεται...Ένα Σάββατο ήρθε και χώθηκε ανάμεσα σε μενα, την ντουζιέρα και τα απορρυπαντικά.. Αποτέλεσμα ένα μάτι κόκκινο, εγώ να έχω χ.... από τον φόβο μου μην τυχόν κι έπαθε κάτι κι ευτυχώς που είχα ορό φυσιολογικό κι έτσι το μάτι ξεκοκκίνησε.
Θέλει πολύ υπομονή, θέλει αγάπη (εμείς έχουμε και το πρόβλημας της ζήλειας, αντί να ζηλεύει ο μεγάλος, ζηλευει ο μικρός) αλλά θέλει κι αυστηρότητα.
Βάλτου κουδουνάκι οπωσδήποτε, εμείς θα τον είχαμε χάσει χωρίς το κουδουνάκι.
Καλό κουράγιο... που θα πάει θα μεγαλώσει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
chouzouris
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΟΥΡΑΝΙΑ
Περιβόητο μέλος
έχεις απόλυτο δίκιο.για λίγο έχω στραμμένη αλλού την προσοχή μου κ κάπου έχει χωθεί.κ με τη δηλητηρίαση που έπαθε χθες που νιώθω κ υπεύθυνη κ ξεσήκωσα για δεύτερη φορα τον κ.πάνο κυριακάτικα, με πιάνει πανικός αν δεν το βρίσκω για ένα λεπτό.να σας πω,μόνο αυτα τα λαστιχένια-πλαστικά λουράκια κυκλοφορούν?κάνα γουστόζικο που θα βρω?μου είπαν στα accesorize στο the mall,ισχυει?αξίζει να τραβηχτώ ως εκει?
εγώ της είχα πάρει ένα ωραίο με γκλίτερ από τα jumbo. Δεν ξέρω αν έχει ακόμα ρίξε μια ματιά
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
τεζ
Εκκολαπτόμενο μέλος
εγώ της είχα πάρει ένα ωραίο με γκλίτερ από τα jumbo. Δεν ξέρω αν έχει ακόμα ρίξε μια ματιά
κι εγω ενα τετοιο εχω παρει για το μικρο μου προσφατα απο τα jumbo της αγ.παρασκευης..εκει εχει σιγουρα.και εχει και κουδουνακι!!


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
zorica
Διάσημο μέλος
Αρχικά να χαίρεσαι το μικρούλη σου. Είναι υπέροχο.
Έχω "μεγαλώσει" πολλά γατιά μέχρι τώρα και έχω καταληξει ότι καθένα από αυτά είχε τον δικό του χαρακτήρα.
Στην αρχή σίγουρα είναι δύσκολα, είναι σαν ένα μωρό παιδι που πρέπει να έχεις στραμμένη πάνω σου όλη τους την προσοχή.
Από το Σεπτέμβρη του 2005 υιοθετήσαμε έναν αδέσποτο γάτο, τον Ρούντη, που από την πρώτη στιγμή που το βάλαμε μέσα στο σπίτι ήταν πραγματικός κύριος. Έμαθε την άμμο του, τον αφήσαμε ελεύθερο να κινείται σε όλο το σπίτι, αφού τσεκάραμε ότι δεν πειράζει τίποτα και πολλά Σαββατόβραδα βγαίναμε έξω, αφηνοντάς τον μόνο του και γυρίζοντας τον βρίσκαμε να μας περιμένει στο καλάθι του.
(είναι ο γάτος που κρατάω αγκαλιά κάτω από το avatar μου).
Τον Σεπτέμβρη υιοθετήσαμε ένα μικρο σιαμεζάκο, τον Φοίβο, ο οποίος ήταν 2 μηνών όταν τον πήραμε. Φαντάζεσαι την συνέχεια ?
Μας βγήκε το τελείως αντίθετο του Ρούντη, διάολος με όλη την σημασία της λέξης. Κατέστρεψε τις κουρτίνες, έχει σπάσει 2 κρύσταλλα μέχρι τώρα, ανέβηκε πάνω στα ντουλάπια της κουζίνας, έσπασε 1 ξύλινο ποντικό και η ζωή συνεχίζεται...Ένα Σάββατο ήρθε και χώθηκε ανάμεσα σε μενα, την ντουζιέρα και τα απορρυπαντικά.. Αποτέλεσμα ένα μάτι κόκκινο, εγώ να έχω χ.... από τον φόβο μου μην τυχόν κι έπαθε κάτι κι ευτυχώς που είχα ορό φυσιολογικό κι έτσι το μάτι ξεκοκκίνησε.
Θέλει πολύ υπομονή, θέλει αγάπη (εμείς έχουμε και το πρόβλημας της ζήλειας, αντί να ζηλεύει ο μεγάλος, ζηλευει ο μικρός) αλλά θέλει κι αυστηρότητα.
Βάλτου κουδουνάκι οπωσδήποτε, εμείς θα τον είχαμε χάσει χωρίς το κουδουνάκι.
Καλό κουράγιο... που θα πάει θα μεγαλώσει.

















Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Voula
Διάσημο μέλος
Γειά σου Χουζούρη..
Ναι, ακριβώς εκεί μένω, πίσω από το Jumbo (όχι όμως στα χλιδάτα σπίτια που υπάρχουν εκεί...)
Εσύ που είσαι ακριβώς ? Στείλε μου pm όποτε θες να βρεθούμε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ορφεας13587
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool