Ναι ειναι φυσιολογικο. Ειναι στην ηλικια που θελει να δαγκωνει και για τα δοντια του, και να παιζει. Απλα το δικο σου μπορει να ειναι ενα τικ πιο παιχνιδιαρικο και αυτο να σου δημιουργει προβλημα. (Αν και πιστευω πως απλα χαιρεται που σε βλεπει και υπερδιεγειρεται.) Απλα υπομονη και να συνεχιζεις να το μαλωνεις. Δοκιμασε να το φυσας στο μουτρακι, η να το αφηνεις και να μην ασχολησε μαζι του για μερικα λεπτα οταν το παρακανει. Θελει να σπασεις το πεισμα του, μην σε αποπαιρνει. Δεν θα αλλαξει η συμπεριφορα του σε μερικες ημερες. Ολοι εμεις οι γατογονεις, να 'σαι σιγουρη, εχουμε σημαδια κυριως στα χερια μας απο τα γατια μας οταν ειναι μικρα. Στα λεω αυτα επειδη και εγω φοιτητρια ειμαι και ουτε εχω χρονο να ασχολουμαι συνεχεια με τα γατια μου.
Δοκιμασες αυτο με το μεταλλικο κουτι και μερικα κερματα να το κουνας οταν το παρακανει για να τρομαζει λιγακι?
Βαλτου ενα ονυχοδρομιο για τα νυχια του, κοβε τα του συχνα (με ειδικο ομως ψαλιδι για τα νυχια των γατιων), κανε του μπαλιτσες με χαρτι, παρε ενα μανταλακι και δεστο με εναν σπαγγο, απλα αυτοσχεδια πραγματα. Να απασχολειται λιγο οσο λειπεις και αυτο με τον σπαγγο οσο εισαι εκει. Δεν χρειαζεται να σου φυγουν λεφτα. Αν το χαιδευεις και ξαφνικα αρχιζει να σε δαγκωνει, φωναξε ενα αου, φυσα του το μουτρακι και αν για παραδειγμα ειστε σε ενα δωματιο, φυγε και αστο μονο του. Να ηρεμησει. Κυριως μην απογοητευεσαι! Καλη τυχη!
Goldmoon, όλα όσα αναφέρεις τα έχω κάνει και συνεχίζω να τα κάνω. Όσο για τα σημάδια και τα δαγκώματα και τα γρατζουνίσματα προφανώς τα περίμενα και προφανώς δε με ενοχλούν τα σημάδια, το θέμα είναι ότι ειλικρινά και πονάνε πάρα πολύ και βγάζω για ώρα αρκετό αίμα, γι αυτό και προβληματίζομαι! Τι να πω; Θα συνεχίζω και ελπίζω όλα να πάνε καλύτερα σιγά-σιγά! Έτσι κι αλλιώς ξαναχρειάζεται εμβόλιο σύντομα και θα ρωτήσω κι εκεί γνώμη.
Να το κουραζεις οσο μπορεις οταν εισαι στο σπιτι.. Λογω της ηλικιας του και του οτι ηταν αδεσποτο πιστευω οφειλεται η επιθετικοτητα του. Δεν ειναι ολα τα γατια το ιδιο ημερα. Θελει καποιο χρονο. Φαγητο του βαζεις εσυ οταν εισαι σπιτι η εχεις καπου και τρωει οποτε θελει;
Φαγητό του έχω και όποτε θέλει τρώει είτε είμαι σπίτι είτε όχι. Η κυρία που μου τον έδωσε μου είπε πως επειδή είναι στην ανάπτυξη να του βάζω να τρώει όσο θέλει.
lamma θα σου πω τη δική μου εμπειρία: βρήκα έναν αρσενικό ενός μήνα περίπου....φοβόμουν και να κυκλοφορήσω μες το σπίτι, σκαρφάλωνε σε έπιπλα πήδαγε στην πλάτη μου και με καταγραντζουνούσε. Τα χέρια μου δε ήταν λες και χαρακωνόμουν....έπλενα τα πιάτα ή μαγείρευα και έτσουζαν απίστευτα. Μιλάμε για πόνο! Δεν είχα και ποτέ στη ζωή μου γάτα και νόμιζα ότι απλώς δεν με χωνεύει....τώρα ο γάτος μου είναι 3 ετών και είναι η καλύτερη συντροφιά του κόσμου. Μην απογοητεύεσαι με το γατάκι σου, σου εγγυώμαι ότι το πολύ στον χρόνο θα του έχουν περάσει τα πολλά, πολλά. Ακονίζει τα δόντια του, κάνει αντριλίκια αλλά άμα τον απομονώνεις, θα παίρνει σιγά σιγά το μάθημα του πχ. εγώ τον έκλεινα στο άλλο δωμάτιο όταν ήταν επιθετικός ή του έλεγα πάντα την ίδια λέξη όταν πήγαινε να δαγκώσει/γραντζουνίσει: ''κακό''. Σε πληροφορώ ότι πλέον έχει μάθει τι πάει να πει κακό, κάτω, βόλτα, έλα εδώ. Ούτε σκύλο να είχα. Στους 6 μήνες τον είχα στειρώσει κιόλας και δεν είχα επιπλέον προβλήματα από τον οίστρο. Αλήθεια σου λέω κάνε λίγο υπομονή και δεν θα το μετανοιώσεις!
Μου δίνει ελπίδες η ιστορία σου, ευχαριστώ! Κι εγώ λέω "αου" ή "μη" και δεν πιάνει. Κι αυτό με το δωμάτιο το χω κάνει, αλλά πάλι τίποτα. Δε το έχω μετανιώσει στιγμή, ανησυχώ και στεναχωριέμαι απλώς. Εύχομαι την καλύτερη εξέλιξη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Nicole1987
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Για το παιχνίδι δοκίμασε και φλις γάντια. Εγώ σώθηκα με αυτά, πολύ πιο επιφανειακές οι γρατσουνιές και πολύ λιγότερος πόνος! 
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Γατομαμάκα
Νεοφερμένο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Dorara
Νεοφερμένο μέλος
Παθούσα και εγώ, μιάς και έχω τον Μαρινολάζαρο 13 ετών, την Παρασκευούλα 7ετών, τον Τζόελ 3 ετών και πολυ πρόσφατα τη μικρή μου Γκρί και την αδελφή της Πελαγία 4 μηνών αντίστοιχα!!! Καταλαβαινετε πως η "επιχείρηση" νύχια στο σπίτι μου είναι πολύ σοβαρή υπόθεση!!! Κάθε τόσο με ριγέ χέρια είμαι.... Τελικά έπαψα να τις κυνηγάω καθε τόσο απλά επιστρατεύω τη μητέρα μου να τις σβερκοπιάνει και να τους κόβω τα νυχάκια με συνοπτικές διαδικασίες. Δεν θέλει κόπο καλοί μου γατογονείς, θέλει τρόπο. Καλό είναι να δοκιμάσετε να βάλετε σε καμία γωνία του σπιτιού σας ή και στη βεράντα αν βολτάρει το κουκλί σας, ένα κούτσουρο από αυτά που καίμε στο τζάκι. Κάντε το και θα δείτε πως θα χαίρεται ιδιαίτερα αν είναι από πεύκο, το ρετσίνι που μυρίζει τα εξιτάρει. Τώρα αν θέλετε υπάρχει και η λύση χρωματιστών θηκών που κολλούνταιν στα νύχια διάρκειας ενός μήνα περίπου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
anna 21
Δραστήριο μέλος
)δες εδω ειναι κατατοπιστικοτατο για το συγκ θεμα https://www.ailouros.gr/Προβλήματα/Αγριάδα/Στουςανθρώπους/tabid/210/Default.aspx
να προσθεσω στα παραπανω που σου λενε και συμφωνω οτι ειναι σημαντικο να διαχωριζεις την επιθετικοτητα απο το παιχνιδι. απο αυτα που περιγραφεις καταλαβαινω οτι προκειται για παιχνιδι και οχι αγριαδα προς εσενα, δε σε φοβαται πχ και νιωθει απειλη ωστε να σου επιτιθεται κανονικα, απλα ειναι μικρο και ζωηρο και δεν εχει μαθει να εχει ορια στο παιχνιδι του. ναι μεν εχει να κανει με την ηλικια, απ την αλλη ομως εγω πιστευω οτι ικανοποιωντας βεβαια τις αναγκες του παραλληλα, πρεπει να του βαλεις ορια, να το μαλωνεις δλδ με καποιο τροπο που να τον καταλαβαινει σταθερα ετσι ωστε να αρχισει να αντιλαμβανεται τι επιτρεπεται και τι οχι.
λες οτι ηδη παιζεις μαζι του, αλλα ενοψει των συνθηκων (ειναι μικρο, λειπεις πολλες ωρες) δε φαινεται να του φτανει. μπορεις να ανανεωνεις τα παιχνιδια (και τα αυτοσχεδια μια χαρα κανουν δουλεια) για να μη βαριεται και επισης οταν παιζεις μαζι του να παιζεις με τροπο που να το κουραζεις, να ειναι εντονο το παιχνιδι πχ με λειζερ να το τρεχεις πανω κατω. γενικα αφηνε του πραγματα που ενθουσιαζουν συνηθως τις γατες για να απασχολειται πχ χαρτινο κουτι, τουνελ για γατες κλπ
ως προς το μαλωμα πρεπει να εισαι πειστικη, να το εννοεις δλδ και να βρεις καποιο τροπο που να ακουει. δεν ειναι ολες οι γατες το ιδιο δεκτικες στο μαλωμα και υπακουες και εφοσον το δικο σου γατακι ειναι πιο ζωηρο και αντιδραστικο πρεπει να "δουλεψεις" παραπανω μαζι του ετσι ωστε να σε ακουει οταν χρειαζεται. οχι υπερβολες αλλα η γνωμη μου ειναι οτι το να μην κανουν πληγες στα χερια μας τα γατακια, γενικα να μην τα βλεπουν σαν παιχνιδι και να μη μας τραυματιζουν (αλλο το κατα λαθος) ειναι κατι βασικο που πρεπει να το μαθουν. και μια χαρα αντιλαμβανονται απλα το καθενα θελει τον τροπο του.
καλη τυχη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Aleksa
Τιμώμενο Μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
lady_godiva
Νεοφερμένο μέλος
Είναι επειδή είναι μικρό σε ηλικία. Όσο μεγαλώνει μάλλον θα ηρεμήσει λίγο αλλά ίσως ποτέ να μην είναι "η ήρεμη γάτα". Έχω κι εγώ έναν γάτο και στην αρχή με είχε γεμίσει όλο γρατζουνιές. Αυτό νομίζω έχει να κάνει με δύο πράγματα.
Καταρχήν την ανωριμότητα του γατιού γιατί είναι μωρό (όσο μεγαλώνει θα ξέρει να μη βγάζει νύχια πάνω σας-να του λέτε κανενα "μη" ή κατι τέτοιο όταν το κάνει- επειδή τώρα δεν καταλαβαίνει πότε πρέπει να τα βγάζει και πότε όχι) και κατά δεύτερον το γεγονός ότι κάθε γατί έχει τη δική του προσωπικότητα και πρέπει να καταλαβαίνει ο ιδιοκτήτης πότε δε θέλει άλλα χάδια κ γενικώς τα σημάδια που σου δίνει. Μπορεί επίσης όταν αρχίζει να αγριεύει να έχει πεινάσει και να πρέπει να του βάλεις φαγητό.
Ο κτηνίατρος μας είχε πει όταν ήταν μικρό να το ακινητοποιούμε για να του δείξουμε ποιος είναι το αφεντικό σε ανύποπτες στιγμές αλλά επειδή τον λυπόμαστε δεν το κάναμε και πολύ σωστά. Γενικώς, να του λέτε κανένα "μη" κλπ.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Eddard Stark
Νεοφερμένο μέλος
Γεια σου cosdim.
1/ Μην προσπαθείτε να τον χαϊδέψετε με το ζόρι. Αφήστε τον αν και όποτε θέλει να έρθει αυτός κοντά σας. Να του μιλάτε και να του δίνετε σημασία, ώστε να συνηθίζει τη φωνή και την παρουσία σας, αλλά μην εκβιάζετε τίποτα.
2/ Βάλτε τον ξανά μέσα στο σπίτι! Το μπαλκόνι είναι για απλώστρες και σφουγγαρίστρες, όχι για ζωάκια!Σε πρώτη φάση μην τον αφήνετε ΚΑΘΟΛΟΥ στο μπαλκόνι. Αλλά και όταν θα περάσει λίγος καιρός ακόμα, μην τον αφήνετε να βγαίνει στο μπαλκόνι γενικότερα, αν δεν είστε απόλυτα σίγουρα ότι δε θα κάνει σάλτο μορτάλε. Αυτό σημαίνει ότι αν το κάγκελο έχει κενά ή αν το μπαλκόνι επικοινωνεί με κάποιο διπλανό, θα πρέπει να βάλετε κάποιο δίχτυ. Επίσης όταν θα σταματήσει να είναι τόσο επιθετικός και νευρικός, θα του κάνετε το εξής τεστ: καθώς θα είναι έξω στο μπαλκόνι, πιάστε τον και κρατήστε τον αγκαλιά για να δείτε την αντίδραση του. Αν πανικοβληθεί και αρχίσει να χτυπιέται, σημαίνει ότι έχει επίγνωση του ύψους και του κινδύνου (χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σαλτάρει άμα του την βαρέσει). Αν παραμένει ατάραχος, καλύτερα να ξεχάσετε το μπαλκόνι εντελώς, εκτός αν κάνετε τόσο σούπερ προστατευτική κατασκευή (δίχτυ σε όλο το μήκος και ύψος), που να μην μπορεί να φύγει από πουθενά.
3/ Παίζετε μαζί του όσο πιο συχνά μπορείτε. Θα εκτονώνει εκεί την ενέργεια και την "επιθετικότητά" του. Αν πάει να σας ορμήσει θα του φωνάζετε "ΜΗ" ή κάτι άλλο μονοσύλλαβο όσο πιο κοφτά και επιβλητικά γίνεται για να αρχίσει να μαθαίνει. Στην ανάγκη του φυσάτε και λίγο τη μούρη και για ακραίες περιπτώσεις υπάρχει και η επιλογή του ψεκάσματος με νερό. Προς το παρόν είναι ακόμα μικρό γατάκι και η επιθετική συμπεριφορά είναι μέρος του κυνηγοπαιχνιδιού.
Εννοείται ότι θα τον πάτε για στείρωση σε 3-4 μήνες. Λογικά μέχρι τότε και ειδικά μετά τη στείρωση θα έχει ηρεμήσει πολύ. Από την περιγραφή της συμπεριφοράς του, ίσως να μη γίνει ποτέ ο σούπερ χαδιάρης ήρεμος γάτος, αλλά σίγουρα δε θα παραμείνει τόσο νευρικός για πάντα. Πάντως επειδή είναι αρσενικός, η πιθανότητα να γίνει ήρεμος καλός γατούλης είναι πολύ αυξημένη. Όπως και να χει, εσείς θα τον αγαπάτε και θα τον φροντίζετε, ακόμα κι αν παραμείνει στριμμένο άντερο, γιατί θα είναι ο γάτος σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 2 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool