Το "φωτοστέφανο" του φιλόζωου

[Αντρίκος]

Η φιλοζωία δεν "ασκείται" κατά αποκλειστικότητα και σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί! Γνωρίζω τα περί ιδιοκτησίας( μικροτσίπ κτλ). Δεν έδωσα συνέχεια στο θέμα. Ευθύνες θα μοιραζόμασταν( υιοθεσίες μικρών, έξοδα ) και η γάτα θα έμενε σε οικείο περιβάλλον με κάποιον που την είχε ήδη αγαπήσει! Και οι "δικές" του γάτες κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή -εκτός σπιτιού- αλλά "πρακτικά" του ανήκουν( και ας μην είναι τσιπαρισμένες). Γιατί κάποιος να μην θέλει να μοιραστεί ευθύνες και έξοδα; Εξάλλου η επιλογή σπιτιού που έκανε δεν ήταν και ό,τι καλύτερο(5 γάτες στο σπίτι μιας ηλικιωμένης κυρίας). Και ο "Αντρίκος "(ο μακαρίτης) που ήταν το πρώτο γατί που αγάπησα "πρακτικά" τουλάχιστον του ανήκε. Είχα συμβιβαστεί με την ιδέα! Οσμίζομαι δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.