Υπάρχει πραγματική φιλία;

Παιδιά το ξαναλέω φιλία δεν είναι να γλύφουμε τα αυτιά του άλλου. Και θα τσακωθείς και θα λογοφέρεις. Το παν είναι τα συναισθήματα που τρέφουμε για τον φίλο μας. Αν φοβόμαστε να αισθανθούμε και να προδοθούμε τότε ούτε να ερωτευόμαστε θα πρέπει ούτε να εμπιστευόμαστε κανένα άνθρωπο. Εγώ πραγματικά αρνούμε να το δεχτώ αυτό όσες φόλες κι αν φάω. Με νοιάζει το τι αισθάνομαι εγώ για έναν άνθρωπο γενικότερα και για τους ανθρώπους που εκτιμώ θα είμαι δίπλα τους.


πες τα Ρανιο μου....συμφωνω απολυτα μαζι σου....:D:D.....και ειδικα και με το γλυψιμο...:lol::lol:....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τι γινεται ομως οταν εσυ πιστευεις στην φιλια και δουλευεις να τη διατηρησεις και η φιλη σου δεν κανει το ιδιο; Τι γινεται οταν εσυ προσπαθησεις να κρατησεις επαφες με τις φιλες σου και αυτες σε αγνοουν; Μονοπλευρη φιλια δεν υπαρχει.

Αυτο ομως που εχω διαπιστωσει ειναι οτι ατομα τα οποια τα θεωρουσες φιλους σου ειναι πλεον ξενοι και ατομα που ουτε καν μιλουσες μαζι τους, εχουν ερθει πιο κοντα σου.

Εχω διαγραψει πολλα ατομα απο την ζωη μου και εχω κανει καινουριες φιλιες για τις οποιες ειμαι πολυ χαρουμενη. Το παρελθον δεν μ' αφηνει να εμπιστευτω καποιον ευκολα, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν εμπιστευομαι κανεναν. Πιστευω οτι οι ψευτικες φιλιες και οι προδοσιες μας κανουν πιο δυνατες και μας βοηθουν να βρουμε πραγματικους φιλους που θα ειναι κοντα μας και στις καλες και στις κακες μας στιγμες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μια δεύτερη ευκαιρία σε ανθρώπους που αγαπάμε θεωρώ ότι πρέπει να δίνεται πάντα. Από την άλλη ο καθένας ξέρει τα προσωπικά του καλύτερα. Αν όμως θυμόμαστε το πόση δυστυχία υπάρχει στον κόσμο και το ότι σίγουρα δεν θα είμαστε για πάντα σε αυτή την ζωή ας μαλακώσουμε βρε παιδιά. Απλά ας κρατάμε πάντα κάποια πισινή. Δεν είναι κακό τι λέτε?:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τι γινεται ομως οταν εσυ πιστευεις στην φιλια και δουλευεις να τη διατηρησεις και η φιλη σου δεν κανει το ιδιο; Τι γινεται οταν εσυ προσπαθησεις να κρατησεις επαφες με τις φιλες σου και αυτες σε αγνοουν; Μονοπλευρη φιλια δεν υπαρχει.

Αυτο ομως που εχω διαπιστωσει ειναι οτι ατομα τα οποια τα θεωρουσες φιλους σου ειναι πλεον ξενοι και ατομα που ουτε καν μιλουσες μαζι τους, εχουν ερθει πιο κοντα σου.

Εχω διαγραψει πολλα ατομα απο την ζωη μου και εχω κανει καινουριες φιλιες για τις οποιες ειμαι πολυ χαρουμενη. Το παρελθον δεν μ' αφηνει να εμπιστευτω καποιον ευκολα, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν εμπιστευομαι κανεναν. Πιστευω οτι οι ψευτικες φιλιες και οι προδοσιες μας κανουν πιο δυνατες και μας βοηθουν να βρουμε πραγματικους φιλους που θα ειναι κοντα μας και στις καλες και στις κακες μας στιγμες.


κοιτα να δεις...οντως η φιλια δεν μπορει να ειναι μονοπλευρη...πιστευω οτι πρεπει να υπαρχει προσπαθεια και απο τις δυο πλευρες...αν καποιοι δεν κανουν τιποτα για να διατηρηθει η φιλια,σημαινει οτι δεν ενδιαφερονται να την διατηρησουν,οποτε και εγω θα ξεκοβα....σε καμμια περιπτωση δεν θελω φιλιες συμβατικες...ή απο συνηθεια...
ολα μεσα στη ζωη ειναι...οι πραγματικες φιλιες θα δειξουν....θα ειναι αυτες που θα αντεξουν στο χρονο...και μην ξεχναμε οτι τιποτα δεν ειναι υποχρεωτικο,δηλαδη,αν καποιος δεν ενδιαφερεται για τη φιλια μου,...δεν μπορω να του την επιβαλω...το ιδιο βεβαια ισχυει και για μενα...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κοιτα να δεις...οντως η φιλια δεν μπορει να ειναι μονοπλευρη...πιστευω οτι πρεπει να υπαρχει προσπαθεια και απο τις δυο πλευρες...αν καποιοι δεν κανουν τιποτα για να διατηρηθει η φιλια,σημαινει οτι δεν ενδιαφερονται να την διατηρησουν,οποτε και εγω θα ξεκοβα....σε καμμια περιπτωση δεν θελω φιλιες συμβατικες...ή απο συνηθεια...
ολα μεσα στη ζωη ειναι...οι πραγματικες φιλιες θα δειξουν....θα ειναι αυτες που θα αντεξουν στο χρονο...και μην ξεχναμε οτι τιποτα δεν ειναι υποχρεωτικο,δηλαδη,αν καποιος δεν ενδιαφερεται για τη φιλια μου,...δεν μπορω να του την επιβαλω...το ιδιο βεβαια ισχυει και για μενα...:)

Γειά σου Πουπού μου με τα ωραία σου:D. Εντωμεταξύ Πουπού φωνάζω συνέχεια την Πουπίνα μου και μου:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γειά σου Πουπού μου με τα ωραία σου:D. Εντωμεταξύ Πουπού φωνάζω συνέχεια την Πουπίνα μου και μου:lol:

νιααααααααααααααααααου!!!!!!!!!!!:lol::lol::lol::lol::lol::P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο με την ρανια και την πουπου!
εγω επειδη δεν ειχα και την καλυτερη παιδικη ηλικια, παντα βασιζομουν στους φιλους μου απο πολυ μικρη..χαιρομαι παρα πολυ που τους περισσοτερους μου φιλους τους εχω απο την ηλικια 10-14 χρονων..βεβαια μεσα σε ολα αυτα τα χρονια ενιωσα ασχημα στο πετσι μου τι παει να πει πονος απο φιλη..και ηταν το πιο ασχημο συναισθημα που ενιωσα ποτε, γιατι πολυ απλα η φιλια ειναι απο τα πιο σημαντικα πραγματα που εχω ..και ακομη μετα απο προδωσιες, μετα απο λιγο καιρο, κακιες δεν μπορουσα να κρατησω, και παλι τους εχω ψηλα στην καρδια μου..γιατι νιωθω οτι πολλες φορες μου εδωσαν πραγματα, και αν δεν ειχα μερικα ατομα στη ζωη μου δεν θα ημουν η ιδια.
ομως επειδη πιστευω γνωρισα την πραγματικη φιλια, πολυ δυσκολα πλεον εμπιστευομαι ατομα, απο τον καιρο που ηρθα για σπουδες και εφυγα απο τα ατομα που ενιωθα οτι με αγαπουσαν, δεν γνωρισα ατομο που να νιωθω οτι ειναι αληθινος απεναντι μου και λυπαμαι πολυ που το λεω αυτο..με ενα ατομο συνδεθηκα απο τον καιρο που ηρθα πατρα και 5 χρονια μετα φανηκε οτι δεν ηταν ανταξιο για εκεινο που θεωρω φιλια.
δεν μπορω να ειμαι φιλος με καποιο, και να μην εχει το θαρρος να μου πει που ειμαι λαθος, ποτε αθελα μου τον στεναχωρω κτλ..εχω απαιτηση να μου λενε αυτα τα πραγματα, αλλιως δεν τον γνωριζεις πραγματικα..
επισης, αν ενα ατομο ειναι 30 χρονων και δεν εχει κρατησει φιλους, θεωρω οτι ειναι κενος ανθρωπος..οτι δεν μπορει να δωσει σε καποιο αλλο, να προσφερει χωρις να ειναι αναγκη να παρει πισω. αυτα απο μενα, λυπαμαι αν σας κουρασα με το μεγαλο μυνημα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ καλό και πάντα επίκαιρο το θέμα που ανοίξατε...
Ανήκω κι εγώ στην κατηγορία των "απογοητευμένων" και μάλιστα την προδοσία την ένιωσα σχετικά μικρή, όταν στο Γυμνάσιο η τότε "κολλητή" μου μού γύρισε την πλάτη και με πλήγωσε με κάποιες συμπεριφορές της, χωρίς να μάθω ποτέ το γιατί. Από τότε σαν άνθρωπος έγινα πολύ επιλεκτική, όχι όμως εσωστρεφής. Είμαι πολύ ανοιχτή στο να γνωρίζω άτομα και να συναναστρέφομαι μαζί τους, αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι σήμερα οι άνθρωποι δε νοιάζονται πραγματικά να επενδύουν σε αληθινές φιλίες. Όλα βέβαια είναι συνάρτηση του χαρακτήρα του καθενός, καθώς και του τι τύπος είναι. Πολλοί από εμάς είναι σχεσεο-κεντρικοί, και όσο κοινωνικοί και να είναι έχουν πάντα σαν προτεραιότητα τη σχέση τους... θα έλεγα ότι κι εγώ έγινα έτσι μεγαλώνοντας. Ενστικτωδώς ένιωσα πως η αφοσίωση σε μια σχέση αποδίδει καρπούς με μεγαλύτερη πιθανότητα από ό,τι σε μια φιλία... το δεύτερο πάντα μού φαινόταν καταστροφικό... άλλοι βέβαια θεωρούν δύσκολο το να αφοσιωθούν σε μια σχέση, και γι'αυτό είναι άτομα "της φιλίας" και η ζωή τους είναι δουλειά και φίλοι... εγώ δε θα μπορούσα να ζω έτσι.
Πάντως η εποχή μας είναι όντως προβληματική, γι'αυτό οι μεγαλύτερες μην απορείτε με εμάς τις νέες κοπέλες. Το γεγονός ότι ζούμε σε μια υπερκαταναλωτική κοινωνία, στην οποία όλα είναι αναλώσιμα δεν αφήνει ανεπηρέαστο τον τομέα των κοινωνικών μας σχέσεων. Με το σύντροφό μου βγαίνουμε πολλές φορές με άλλα ζευγάρια, και απογοητεύομαστε πολλές φορές από συγκεκριμένα πράγματα που βλέπουμε:
1) τα περισσότερα ζευγάρια βγαίνουν με άλλα επειδή απλώς βαριούνται ο ένας τον άλλον, κάτι σαν "για να ξεχνιούνται" και όχι επειδή θέλουν να περάσουν καλά, να διασκεδάσουν, να συζητήσουν..
2) κυριαρχεί το "δήθεν", η "εικόνα", το "marketing" ακόμη και σε μια απλή φιλική συνάντηση. Το μόνο που ενδιαφέρει τον άλλον είναι πώς θα παρουσιαστεί, πώς θα αναλύσει τι έχει από υλικά αγαθά, πώς θα καταφέρει να εμφανίσει τον εαυτό του ως super πετυχημένο, ανεξάρτητο, δυναμικό, αλώβητο. Εννοείται πως είναι σημαντικά όλα αυτά, όμως όχι όταν παρουσιάζονται τόσο επιτηδευμένα και ψεύτικα..είναι πολύ όμορφο να δείχνουμε τις αδυναμίες μας στο φίλο μας, να δείχνουμε ότι έχουμε ευαισθησίες, ότι "ραγίζουμε" με κάποια πράγματα. Εγώ προσωπικά το θαυμάζω όταν κάποιος "τσαλακώνεται" και αφήνεται σε μια συζήτηση, και δεν το εκμεταλλεύομαι (όπως φοβούνται όλοι αυτοί που συμπεριφέρονται όπως περιέγραψα παραπάνω)
3) το σημαντικότερο από όλα: σε φιλικές συναναστροφές, παρατηρώ πολλές φορές ότι ενώ εγώ ακούω τον άλλον, τον ρωτάω κάτι και θέλω να ακούσω την απάντηση και του δίνω χρόνο γι'αυτό, εκείνος απλά μιλάει-μιλάει-μιλάει, κάνει pause για να μιλήσω κι εγώ (χωρίς να με ακούει) και μετά συνεχίζει να μιλάει-μιλάει-μιλάει... ένας διαρκής μονόλογος χωρίς τέλος... χθες μάλιστα ένιωσα έτσι σε μια έξοδο που είχαμε με ένα φιλικό ζευγάρι, όταν ο άντρας του ζευγαριού ανέλυσε πόσο αφιλόξενοι είναι όλοι οι Πελοποννήσιοι και ανέφερε σχετικό παράδειγμα από την εμπειρία του. Όταν τελείωσε του απάντησα ότι διαφωνώ, και πως είχα κι εγώ εμπειρία που έδειχνε πόσο καλοί άνθρωποι είναι..άρχισα να εξιστορώ τη δική μου εμπειρία κι εκείνος κοιτούσε αλλού, με διέκοψε για κάτι, και μετά ούτε που ρώτησε "τι έλεγες;;". Οπότε δε συνέχισα το θέμα...όπως φαίνεται δεν ενδιαφερόταν παρά μόνο για να ακουστεί η δική του άποψη.
Και ρωτάω: έχει νόημα μια τέτοια "φιλία"; Άλλο αγορεύω και είμαι νάρκισσος και μου αρέσει να ακούω τον εαυτό μου να φιλοσοφεί, και άλλο ΣΥΖΗΤΑΩ, κάνω διάλογο, ανταλλάζω απόψεις, παίρνω ιδέες, ΣΕΒΟΜΑΙ...
Είμαι πολύ απογοητευμένη και θα συμφωνήσω με τη shakura-chan, επιλέγω την αξιοπρεπή μοναξιά μου μέχρι να συναντήσω κάτι που θα δω ότι αξίζει...
Νιώθω αναξιοπρεπής και άσχημα με τον εαυτό μου όταν βγαίνω με άτομα που απλώς θέλουν να ξεγελάσουν τη μιζέρια τους με μένα και με επιλέγουν αντί μιας ταινίας στο σπίτι τους. Όταν προτείνω σε κάποιον να βρεθούμε το κάνω γιατί ΘΕΛΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙ να τον δω, να μιλήσω, να γελάσω μαζί του ή και να κλάψω! Και έτσι θέλω να με βλέπουν και οι άλλοι... στο κάτω-κάτω η μοναξιά για μένα δεν είναι μιζέρια, είναι επιλογή, αντί του συμβιβασμού που κάνουν όλοι αυτοί.
Συγνώμη, αν σας κούρασα και σας μελαγχόλησα, αλλά μίλησα πραγματικά με την καρδιά μου...
Καλές γιορτές σε όλους, χρόνια πολλά και μακάρι να βρει ο καθένας λίγη πραγματική αγάπη γύρω του. Είναι όντως δυσεύρετη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Marketing στις συναναστροφές υπήρχε πάντα και υπάρχει ακόμα ακόμα και στις παρέες των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων που δεν νομίζω να ζουν σε άλλες εποχές. Δεν έχουν αλλάξει και τόσο πια οι εποχές. Το θέμα είναι ότι άλλες είναι οι κοινωνικές συναναστροφές και άλλο οι φιλίες. Αν δεν μάθουμε να τα ξεχωρίζουμε αυτά τα δύο θα είμαστε πάντα μπερδεμένοι. Κι όσο για τις σχέσεις πάντα οι γυναίκες αφιερώνονταν σε μία σχέση και αρνιόντουσταν την υπόλοιπη ζωή τους (φίλες, δουλειά κλπ) και τώρα στα 35 με 40 που οι περισσότερες χωρίζουν πέφτουν στην μαύρη κατάθλιψη και προσπαθούν απελπισμένες να βρουν μια φίλη για να καλύπτουν την δύσκολη στιγμή στην οποία βρίσκονται. Οπότε το να βασιζόμαστε στις σχέσεις και να ακυρώνουμε την υπόλοιπη ζωή μας νομίζω δεν είναι η σωστή αντιμετώπιση. Η ζωή χρειάζεται ισορροπίες και καλή καρδιά:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Marketing στις συναναστροφές υπήρχε πάντα και υπάρχει ακόμα ακόμα και στις παρέες των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων που δεν νομίζω να ζουν σε άλλες εποχές. Δεν έχουν αλλάξει και τόσο πια οι εποχές. Το θέμα είναι ότι άλλες είναι οι κοινωνικές συναναστροφές και άλλο οι φιλίες. Αν δεν μάθουμε να τα ξεχωρίζουμε αυτά τα δύο θα είμαστε πάντα μπερδεμένοι. Κι όσο για τις σχέσεις πάντα οι γυναίκες αφιερώνονταν σε μία σχέση και αρνιόντουσταν την υπόλοιπη ζωή τους (φίλες, δουλειά κλπ) και τώρα στα 35 με 40 που οι περισσότερες χωρίζουν πέφτουν στην μαύρη κατάθλιψη και προσπαθούν απελπισμένες να βρουν μια φίλη για να καλύπτουν την δύσκολη στιγμή στην οποία βρίσκονται. Οπότε το να βασιζόμαστε στις σχέσεις και να ακυρώνουμε την υπόλοιπη ζωή μας νομίζω δεν είναι η σωστή αντιμετώπιση. Η ζωή χρειάζεται ισορροπίες και καλή καρδιά:)


απαπαπα....μαρη...απο το....πληκτρολογιο μου τα πηρες!!!!!:lol::lol::lol::P
θα.....ξανασυμφωνησω απολυτα!!!!!!!!:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
απαπαπα....μαρη...απο το....πληκτρολογιο μου τα πηρες!!!!!:lol::lol::lol::P
θα.....ξανασυμφωνησω απολυτα!!!!!!!!:lol:

Άμα δεν ταιριάζαμε φιλενάδα:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Eγώ έχω την Πουπίνα μου που θέλω να δώσω. Να δούμε ποιος θα είναι ο τυχερός:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Διαβαζοντας το θέμα προσεχτικά μου γεννηθηκε η εξης απορία που θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας.Ποσο ευκολο ειναι να εκμεταλευτει καποιος την κοινη αγάπη μας για τα ζωα κ τη διαθεση μας να βοηθησουμε με οποιοδηποτε τροπο στο ονομα της φιλιας,ακομη κ αν αυτη προερχεται απο ενα φορουμ σαν κ αυτο?Ο καθενας μας βοηθαει με το δικο του τροπο κ ειναι αρκετα ωριμος να κρινει αν η βοηθεια του παει εκει που πραγματικα χρειάζεται αλλα κατα ποσο μπορει αυτο να γινει εκμεταλευσιμο απο καποιον.Ειναι πιθανο μιας κ ειμαστε μια μικρογραφια της κοινωνιας ή ολα ειναι ροδινα μεταξυ μας γιατι μοιραζομαστε την ιδια αγαπη κ ετσι ο σκοπος αγιάζει τα μεσα.Δε ξερω αν καποιος εχει την ιδια απορια με μενα αλλα θα'θελα να ακουσω τη γνωμη σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ πιστεύω πως το πόσο εκμεταλλεύσιμο είναι κάποιο κοινό χομπυ ή ευαισθησία (πχ στην κατηγορία τησ ευαισθησίας ανήκει και ζωοφιλία) και μέσα απο κάποιο forum και σε κάποια φιλική συνεύρεση έχει να κάνει με το πόσο αγνή είναι η συγκεκριμμένη παρέα-online κοινότητα. Οταν στην κοινότητα κυριαρχεί ο αμοιβαίος σεβασμός και η αγάπη τότε ο εκμεταλλευτής αμέσως διακρίνεται σαν την μύγα μες στο γάλα και φυσικά απομακρύνεται :). Υπάρχουν βέβαια και περιπώσεις όπου εξυπηρετούνται συγκεκριμμένα συμφέροντα απο όλα τα μέλη κάποιας κοινότητας (βλέπε κατευθυνόμενη διαφήμιση,στημένες συζητήσεις κτλ) πράγμα που με χαρά εχω διαπιστώσει οτι δεν συμβαίνει σε αυτό το forum.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς έχεις στο μυαλό σου, αλλά υποθέτω ότι μιλάς για περιπτώσεις όπου κάποιος μπαίνει και ζητά οικονομική ενίσχυση για ανύπαρκτα αδέσποτα κ.λπ.

Πολλοί λένε ότι η επικοινωνία μέσω ίντερνετ είναι απρόσωπη, αλλά τελικά μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, αφού βλέπουμε ανθρώπους να πιστεύουν πράγματα που επ' οδενί δεν θα τα πίστευαν, αν τους τα έλεγαν δια ζώσης. Πολύ απλά, συχνά ξεχνάμε ότι μιλάμε με αγνώστους.

Για παράδειγμα, δε νομίζω να μου έδινε κάποιος που μόλις με γνώρισε τον τραπεζικό λογαριασμό του για να μεταφέρω τα εκατομμύρια που μου άφησε ο πατέρας μου, αλλά έχει περισσότερες πιθανότητες να το κάνει, αν του τον ζητήσω με email (το γνωστό Nigerian scam).

Επιπλεόν, στα φόρουμ έχουμε συχνά και το φαινόμενο της χιονοστιβάδας, όπου αρκεί να πιστέψουν ένας-δύο, για να παρασύρουν τους υπόλοιπους.

Οπότε, ναι, είναι δυνητικά πιο εύκολο να εκμεταλλευτεί κανείς την αγάπη μας για τις γάτες, γι' αυτό πρέπει να είμαστε πιο επιφυλακτικοί και να μην ξεχνάμε αυτές τις παραμέτρους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ πιστεύω πως το πόσο εκμεταλλεύσιμο είναι κάποιο κοινό χομπυ ή ευαισθησία (πχ στην κατηγορία τησ ευαισθησίας ανήκει και ζωοφιλία) και μέσα απο κάποιο forum και σε κάποια φιλική συνεύρεση έχει να κάνει με το πόσο αγνή είναι η συγκεκριμμένη παρέα-online κοινότητα. Οταν στην κοινότητα κυριαρχεί ο αμοιβαίος σεβασμός και η αγάπη τότε ο εκμεταλλευτής αμέσως διακρίνεται σαν την μύγα μες στο γάλα και φυσικά απομακρύνεται :). Υπάρχουν βέβαια και περιπώσεις όπου εξυπηρετούνται συγκεκριμμένα συμφέροντα απο όλα τα μέλη κάποιας κοινότητας (βλέπε κατευθυνόμενη διαφήμιση,στημένες συζητήσεις κτλ) πράγμα που με χαρά εχω διαπιστώσει οτι δεν συμβαίνει σε αυτό το forum.
μη ξεχνάς όμως ότι η προδοσία κ η εκμετάλλευση σε μια φιλία προέρχεται συνηθως από εκεινον που δε το περιμενεις με τιποτα γι'αυτό κ η απογοήτευση είναι μεγαλύτερη.Ισως εκει βασίζεται κ αυτός που μας εκμεταλλεύετεκ δυστυχώς όταν το καταλαβαίνουμε οι απώλειες είναι μεγάλες(υλικές και ψυχικές)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πραγματικο και αληθινο ειναι ο,τι βλεπουμε και οτι πιανουμε.Τα συναισθηματα και οι σκεψεις ουτε βλεπονται ουτε πιανονται.Ολοι λοιπον στα τυφλα επιλεγουμε τους φιλους μας και γενικα ανθρωπους που θελουμε διπλα μας.Απο κει και περα υπαρχουν ηθικοι κανονες που ο καθενας μας τηρει ,αν θελει να εχει μια καλη σχεση με τον καθενα.Καποιες φορες ισως ολοι μας να εχουμε κανει καταχρηση της καλης θελησης του αλλου να μας εξυπηρετησει,ομως πρεπει να ξερουμε οτι υπαρχουν ορια στο ποσα παιρνεις και ποσα δινεις.
Για μενα η φιλια ειναι η κορυφη των σχεσεων.Το φιλο τον διαλεγεις και σε διαλεγει.Δεν επιβαλλεται απο κανεναν και απο τιποτα .Αρκει τα κριτηρια επιλογης να ειναι ανιδιοτελη και η πορεια της φιλιας να παταει σε αληθειες .
Ιδανικη σχεση δεν υπαρχει,ειτε φιλικη ειναι ,ειτε οτιδηποτε σχεση.Συγκρουσεις υπαρχουν και θα υπαρχουν.Το θεμα ειναι ο λογος καθε φορα της συγκρουσης και πως τον αντιμετωπιζει ο καθενας μας και σαφως ποια αντιμετωπηση εχει απο την αλλη πλευρα.
Καλο ειναι να υπαρχει μια σχετικη ελαστικοτητα σε πραγματα μικρης σημασιας και να μην κολλαμε με το παραμικρο σε ανουσια και ασημαντα θεματα ,που αυτα φθειρουν περισσοτερο απο ολα τις σχεσεις των ανθρωπων.:):)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
¨Οποιος δεν έχει ζήσει μια αληθινή φιλία, πιστεύω ότι του χρωστάει ακόμα η ζωή.
Οι αληθινοί φίλοι δεν χρειάζεται να εξηγούν τίποτα, όλα δρουν αυτόματα.
Ο φίλος ο αληθινός, είναι πάντα εκεί που τον χρειαζόμαστε. Καθαρός και ανιδιοτελής. Ολα έρχονται δεύτερα για αυτόν.
Ειμαι περήφανη που βίωσα και βιώνω, από τα μαθητικά μου χρόνια, δύο πραγματικές φιλίες. Δύο φιλίες που έχουν δοκιμαστεί στο χρόνο και έχουν αντέξει. Γιατί κακά τα ψέμματα. Τους συγγενείς τους βρίσκουμε....τους φίλους τους επιλέγουμε:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
¨Οποιος δεν έχει ζήσει μια αληθινή φιλία, πιστεύω ότι του χρωστάει ακόμα η ζωή.
Οι αληθινοί φίλοι δεν χρειάζεται να εξηγούν τίποτα, όλα δρουν αυτόματα.
Ο φίλος ο αληθινός, είναι πάντα εκεί που τον χρειαζόμαστε. Καθαρός και ανιδιοτελής. Ολα έρχονται δεύτερα για αυτόν.
Ειμαι περήφανη που βίωσα και βιώνω, από τα μαθητικά μου χρόνια, δύο πραγματικές φιλίες. Δύο φιλίες που έχουν δοκιμαστεί στο χρόνο και έχουν αντέξει. Γιατί κακά τα ψέμματα. Τους συγγενείς τους βρίσκουμε....τους φίλους τους επιλέγουμε:)
πω πω με καλυψες τοσο πολυ!!!! και μετα αναρωτιεμαι γιατι δεν εκανα φιλιες οσο σπουδαζω ελλαδα, αφου οι φιλοι μου αν και ειναι μακρια με γεμιζουν τοσο πολυ, και χωρις να μιλαμε συχνα ξερω οτι ειναι διπλα μου. καθε φορα που ειμαστε μαζι ειναι λες και ημασταν και ολο τον προηγουμενο καιρο μαζι:):):)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top