Φαλλοκράτες!!

[Subject to change]

Michelle να σε ρωτησω κάτι όσον αφορά το θέμα "καρριέρα και οικογένεια"? Και σε ρωτάω γιατί εμένα με προβληματίζει αυτό το θέμα και θέλω να δω τη γνώμη σου μιας και υποστηρίζεις το αντιθετο από αυτό που σκέφτομαι.
Πες ότι έχεις μια δουλεια στη οποία πας καλά, ασχέτως του αν είσαι ελευθερος επαγγελματίας ή μισθωτός. Τα πράγματα πάνε καλά, έχεις "ανέβει" στην ιεραρχία της εταιρείας ή έχεις βγάλει ένα καλό όνομα και έχεις ένα καλό πελατολόγιο. Και αποφασίζεις να κάνεις οικογένεια. ΚΑι κάνεις ένα παιδί. Το παιδί (καλώς ή κακώς) αρκετούς μήνες από τη γέννησή του εξαρτάται από τη μητέρα κυρίως στο θέμα διατροφής. Τι θα κάνεις? Θα δουλεύεις ως το βράδυ? Γιατί καλώς ή κακώς οι "υψηλές" θέσεις έχουν ευθύνες και οι ευθύνες συνεπάγονται περισσότερη δουλειά. ΚΑι το παιδί τι θα κάνει? Ποιος θα το ταίζει? Ή μήπως θα σταματήσεις το θυλασμό από το 2ο μήνα? Και ποιος θα το προσέχει? Ιδίως αν ο άντρας έχει κι αυτός μια αντίστοιχη δουλειά. ΚΑι θα μου πεις υπάρχουν και οι γιαγιάδες (κλασσική λύση) και οι μπειμπισίτερ. Ναι, αλλά αν είναι να κάνεις ένα παιδί και να στο μεγαλώνει κάποιος άλλος κι εσύ να γυρνάς σπίτι το βράδυ για να το δεις να κοιμάται, ε συγγνώμη αλλά αυτό δε είναι - στο δικό μου μυαλό - "μεγαλώνω ένα παιδί". Και αυτό δεν πάει μόνο για τις γυναίκες. Και ο άντρας δεν "μεγαλώνει το παιδί του" αν - όπως έχω δει να γίνεται- το βλέπει μόνο την Κυριακή το μεσημερι κι αυτό για λίγο γιατί έχει πάρει και δουλειά στο σπίτι. Απλά το θέτω στη βάση ότι τους πρώτους μήνες τι να κανουμε από τη μάνα εξαρτάται το παιδί.

Και η γιαγιά θα βοηθήσει λίγο, και η baby sitter σε θέματα αγγαρείας (και μη μου πεις οτι και το ...ξεσκ@τισμα βοηθάει να δεθεί η μητέρα με το παιδί!) και ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ. Τον αναφέρεις ελάχιστα... Φυσικά δεν λέω οτι θα συνεχίσει και η γυναίκα τους πρώτους μήνες να εργάζεται στους ίδιους ρυθμούς, είναι φύσει αδύνατον άλλωστε. Αλλά η ζωή δεν είναι άσπρο-μαύρο. Μπορεί να αρχίσει να παίρνει δουλειά στο σπίτι (ειδικά αν είναι ελευθερος επαγγελματίας) ή να δουλεύει με διαφορετικό ωράριο αν είναι εφικτό (σε ορισμένες εργασίες γίνεται, ειδικά αν είναι πνευματικές) κλπ. Σίγουρα δεν μπορεί να είναι συνεχώς πάνω απο το κεφάλι του παιδιού, αλλά δεν νομίζω οτι κάτι τέτοιο είναι και καλό (τουλάχιστον μετά απο τον πρώτο χρόνο). Θεωρώ σημαντικότερο να έχει το παιδί του γονείς του ως ΠΡΟΤΥΠΟ, παρά να τους βλέπει σαν μετριότητες κι ας είναι στη δεύτερη περίπτωση πάνω απο το κεφάλι του συνεχώς. Προσωπικά μπορεί στην παιδική μου ηλικία να στεναχωριόμουν που η μητέρα μου δεν ήταν σαν τις άλλες που έφτιαχναν παστίτσια κάθε μέρα και το σπίτι τους ήταν πεντακάθαρο και τακτοποιημένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αλλά τώρα την ευγνομωνώ γι'αυτό. Διότι ανέκαθεν αποτελούσε για μένα πρότυπο, και ως γυναίκα και ως άνθρωπος. Και ουδέποτε ένιωσα παραμελημένη, ασχολείτο μαζί μου για πολύ πιο ουσιώδη θέματα απο το να μου φτιάξει ένα φαί ή να βάλει μπουγάδα. Αυτή με έκανε να αγαπώ τη γνώση και τη δημιουργία, κάτι που οι μητέρες-νοικοκυρές δύσκολα καταφέρνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Thanasis46]

Υπάρχουν ασχολίες με το παιδί που είναι αγγαρείες;

Και η γιαγιά θα βοηθήσει λίγο, και η baby sitter σε θέματα αγγαρείας (και μη μου πεις οτι και το ...ξεσκ@τισμα βοηθάει να δεθεί η μητέρα με το παιδί!)

Πιστεύω ότι όλα μετράνε. Και το ξεσκάτισμα είναι για το παιδί μια στιγμή κατά την οποία διαισθάνεται την παρουσία και τη συμπεριφορά αυτού που το καθαρίζει. Καμιά διαδικασία δεν είναι ανώτερη και κατώτερη.
Το παιδί έχει συναισθηματικές ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται.

Προσωπικά μπορεί στην παιδική μου ηλικία να στεναχωριόμουν που η μητέρα μου δεν ήταν σαν τις άλλες που έφτιαχναν παστίτσια κάθε μέρα και το σπίτι τους ήταν πεντακάθαρο και τακτοποιημένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αλλά τώρα την ευγνομωνώ γι'αυτό.

Γι αυτό στεναχωριόσουν; Εγώ θα στεναχωριόμουν αν έλειπε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Και η γιαγιά θα βοηθήσει λίγο, και η baby sitter σε θέματα αγγαρείας (και μη μου πεις οτι και το ...ξεσκ@τισμα βοηθάει να δεθεί η μητέρα με το παιδί!) και ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ. Τον αναφέρεις ελάχιστα... Φυσικά δεν λέω οτι θα συνεχίσει και η γυναίκα τους πρώτους μήνες να εργάζεται στους ίδιους ρυθμούς, είναι φύσει αδύνατον άλλωστε. Αλλά η ζωή δεν είναι άσπρο-μαύρο. Μπορεί να αρχίσει να παίρνει δουλειά στο σπίτι (ειδικά αν είναι ελευθερος επαγγελματίας) ή να δουλεύει με διαφορετικό ωράριο αν είναι εφικτό (σε ορισμένες εργασίες γίνεται, ειδικά αν είναι πνευματικές) κλπ. Σίγουρα δεν μπορεί να είναι συνεχώς πάνω απο το κεφάλι του παιδιού, αλλά δεν νομίζω οτι κάτι τέτοιο είναι και καλό (τουλάχιστον μετά απο τον πρώτο χρόνο). Θεωρώ σημαντικότερο να έχει το παιδί του γονείς του ως ΠΡΟΤΥΠΟ, παρά να τους βλέπει σαν μετριότητες κι ας είναι στη δεύτερη περίπτωση πάνω απο το κεφάλι του συνεχώς. Προσωπικά μπορεί στην παιδική μου ηλικία να στεναχωριόμουν που η μητέρα μου δεν ήταν σαν τις άλλες που έφτιαχναν παστίτσια κάθε μέρα και το σπίτι τους ήταν πεντακάθαρο και τακτοποιημένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αλλά τώρα την ευγνομωνώ γι'αυτό. Διότι ανέκαθεν αποτελούσε για μένα πρότυπο, και ως γυναίκα και ως άνθρωπος. Και ουδέποτε ένιωσα παραμελημένη, ασχολείτο μαζί μου για πολύ πιο ουσιώδη θέματα απο το να μου φτιάξει ένα φαί ή να βάλει μπουγάδα. Αυτή με έκανε να αγαπώ τη γνώση και τη δημιουργία, κάτι που οι μητέρες-νοικοκυρές δύσκολα καταφέρνουν.

Toν άντρα είπα ήδη γιατί δεν τον πολυαναφέρω. Γιατί αναφέρθηκα στον πρώτο καιρό που η μητέρα θυλάζει το μωρό. Και δεν με πολυαπασχολεί η καθαριοτητα , το σημάζεμα το μαγείρεμα κλπ, αλλά ο χρόνος που θα περνάω με το παιδί μου, ο ουσιαστικός χρόνος. Και δυστυχώς σαν μισθωτή και λόγω της φύσης της δουλειάς μου δεν έχω την πολυτέλεια να δουλέυω από το σπίτι. Και ούτε οι γονείς μου ήταν με την κουτάλα και τη σφουγγαρίστρα στο χέρι, αλλά ακριβώς λόγο του ότι επιλέξαν να μην κάνουν καριέρα είχαν τη δυνατότητα να είναι δίπλα στα παιδιά τους, σε κάθε τους βήμα, σαν γονείς, ΄με τη συμβουλή τους, την παρατήρησή τους, τη φωνή, τον καυγά, την επιβράβευση, τον έλεγχο όλα, όλα αυτά που με κάναν αυτό που είμαι και μου δώσαν αυτά που μου δώσαν. ΚΑι αυτά θέλω να δώσω κι εγω στα παιδιά μου. Και πολύ φοβάμαι πως τελικά καριέρα και παιδιά δεν συμβιβάζονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Πιστεύω ότι όλα μετράνε. Και το ξεσκάτισμα είναι για το παιδί μια στιγμή κατά την οποία διαισθάνεται την παρουσία και τη συμπεριφορά αυτού που το καθαρίζει. Καμιά διαδικασία δεν είναι ανώτερη και κατώτερη.
Το παιδί έχει συναισθηματικές ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται.

Πιθανόν να μετράνε όλα, αλλά όχι τόσο ώστε να πετάξει ο γονιός την επαγγελματικη΄του ζωή στα σκουπίδια. Μακροπρόθεσμα πιστευω οτι αυτό είναι χειρότερο, για πολλούς λόγους και όχι μόνο για τον προφανή (χρήματα).

Γι αυτό στεναχωριόσουν; Εγώ θα στεναχωριόμουν αν έλειπε.

Δεν κατάλαβα.

Toν άντρα είπα ήδη γιατί δεν τον πολυαναφέρω. Γιατί αναφέρθηκα στον πρώτο καιρό που η μητέρα θυλάζει το μωρό. Και δεν με πολυαπασχολεί η καθαριοτητα , το σημάζεμα το μαγείρεμα κλπ, αλλά ο χρόνος που θα περνάω με το παιδί μου, ο ουσιαστικός χρόνος. Και δυστυχώς σαν μισθωτή και λόγω της φύσης της δουλειάς μου δεν έχω την πολυτέλεια να δουλέυω από το σπίτι. Και ούτε οι γονείς μου ήταν με την κουτάλα και τη σφουγγαρίστρα στο χέρι, αλλά ακριβώς λόγο του ότι επιλέξαν να μην κάνουν καριέρα είχαν τη δυνατότητα να είναι δίπλα στα παιδιά τους, σε κάθε τους βήμα, σαν γονείς, ΄με τη συμβουλή τους, την παρατήρησή τους, τη φωνή, τον καυγά, την επιβράβευση, τον έλεγχο όλα, όλα αυτά που με κάναν αυτό που είμαι και μου δώσαν αυτά που μου δώσαν. ΚΑι αυτά θέλω να δώσω κι εγω στα παιδιά μου. Και πολύ φοβάμαι πως τελικά καριέρα και παιδιά δεν συμβιβάζονται.

Προσωπικά όλα αυτά τα είχα. Βέβαια η μητέρα μου είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Γιατί όμως θεωρείς δεδομένο οτι πρέπει να κάνεις εσύ αυτή τη θυσία (αν θεωρήσουμε οτι κάποιος πρέπει να την κάνει, που διαφωνώ) και όχι ο άντρας σου; Πως δέχεσαι ελαφρά την καρδία να πετάξεις την καριέρα σου στα σκουπίδια, τη στιγμή που αυτουνού ούτε που θα ιδρώσει το αυτί του να μειώσει τη δική του; Πως θα δέχεσαι να του ζητάς χαρτζιλίκι για να αγοράσεις το πιο απλό πράγμα; Προσωπικά πιστευω οτι όταν δεν δουλεύει η γυναίκα δεν μπορεί να έχει αξιοπρέπεια, κι ας πέσετε να με φάτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Βρε συ δεν λέω να μη δουλεύω, δεν θα άντεχα άλλωστε, θα φρίκαρα. Κι ούτως ή άλλως έτσι όπως έχουν οι δουλειές μας, μάλλον αυτός θα κάνει πιο πολλά (έχει δική του δουλειά και άρα μπορεί να ρυθμίζει πιο εύκολα κάποια πράγματα). Και δεν το συζητάω να είμαι στη φάση "αγάπη, θα μου δώσεις λεφτά να πάρω τσιγάρα"!
Απλά σκέφτομαι πως γίνεται να τα συνδυάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Εγω πραγματικα ειμαι διατεθημενη να κανω τα παντα για το παιδι μου.
Αν απαιτησουν οι καταστασεις να παρατησω την δουλεια μου, θα το κανω. Αλλα ευτυχως, το επαγγελμα που επελεξα δινει πολλουυυυς μηνες αδεια για μια νεα μαμα.
Στο πανεπιστημιο μαθαινουμε οτι ο χαρακτηρας του παιδιου διαμορφωνεται τα πρωτα χρονια της ζωης του. Σε αυτα θελω να ειμαι διπλα του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Η γυναίκα που αντλεί ικανοποίηση από την δουλειά της, ευχαρίστηση, ολοκλήρωση, εμπειρίες,και αυτά έστω και σε λίγο λιγότερο χρόνο θα τα μεταδώσει στα παιδιά της με την βοήθεια ενός υποστηρικτικού συντρόφου, που την θαυμάζει και την καμαρώνει γι αυτό που είναι, που συμμετέχει στο μεγάλωμα των παιδιών.Υπάρχουν όμως τέτοιοι σύντροφοι;
Το πελατολόγιο δεν εξαφανίζεται μέσα σε λίγους μήνες που θα αφιερώσεις λιγότερο χρόνο,ούτε το παιδί θα πάθει τα ανεπανόρθωτα ψυχικά τραύματα αν το βλέπεις εσύ λιγότερες από 24 ωρες το 24 ωρο ή αν τις μισές φορές το θηλάσεις κ τις άλλες μισές το μπιμπερό.
Το παιδί ζορίζεται, κατά την γνώμη μου, πολύ περισσότερο από μία μάνα που ξαφνικά κλείνεται σε 4 τοίχους ¨για να το μεγαλώσει¨που και νεύρα θα της βγούνε και καμία ξανάστροφη θα της ξεφύγει...

Το πρόβλημα συνήθως, νομίζω, είναι ο πατέρας (δεν κάνει πίσω στην δουλειά του - αυτές είναι γυναικείες δουλειές) η πεθερά (τον πήρε τον γιό μου για να του βάλει φούστα) η μάνα της μάνας (αυτά πρέπει να τα κάνουν οι γυναίκες κόρη μου-αυτά έκανα κ έγώ) και όλα τα ωραία πρότυπα που κοστίζει πολύ για να συγκρουστεί κανείς μαζί τους...

Είμαστε, δυστυχώς καταναλωτες -όλοι μας- και στις σχέσεις μας. Νομίζω ώρες-ώρες οτι και οι γυναίκες καταναλωτικά προιόντα έχουμε γίνει...
Πρέπει να μας προτιμήσουν νωρίς (μην μείνουμε κ στο ράφι..), να είμαστε καλογυαλισμένες (μαλλί, νύχι, ντύσιμο,ιδανικό βάρος) και να δουλεύουμε καλά (μεγάλωμα παιδιών, και τέλειο σεξ φυσικά...)
Οι άντρες... αρκεί να έχουν καλή δουλειά, και αγοράζουν ότι τους καπνίσει... Οι γυναίκες με καλή δουλειά έχουν καπάκι και το άγχος ότι "παρά είναι δυναμικές για να αρέσουν..."
Και μόνο το γεγονός οτι υπάρχουν νόμοι για την ισότητα των δύο φύλων δείχνει ότι η ισότητα δεν είναι κοινωνικό γεγονός, ότι χρειάζεται δεκανίκια για να υπάρξει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Προσωπικά όλα αυτά τα είχα. Βέβαια η μητέρα μου είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Γιατί όμως θεωρείς δεδομένο οτι πρέπει να κάνεις εσύ αυτή τη θυσία (αν θεωρήσουμε οτι κάποιος πρέπει να την κάνει, που διαφωνώ) και όχι ο άντρας σου; Πως δέχεσαι ελαφρά την καρδία να πετάξεις την καριέρα σου στα σκουπίδια, τη στιγμή που αυτουνού ούτε που θα ιδρώσει το αυτί του να μειώσει τη δική του; Πως θα δέχεσαι να του ζητάς χαρτζιλίκι για να αγοράσεις το πιο απλό πράγμα; Προσωπικά πιστευω οτι όταν δεν δουλεύει η γυναίκα δεν μπορεί να έχει αξιοπρέπεια, κι ας πέσετε να με φάτε.

Αν υπαρχει αγαπη στο ζευγαρι(και κυριως αγαπη προς το νεο μελος της οικιγενειας), θα υπαρχουν αμοιβαιες υποχωρισεις.
Και καμια καριερα δεν χαλιεται ετσι απλα. Αν εισαι σωστη επαγγελματιας, ολα τα κανεις!

Το θεωρω τελειως λαθος, γιατι απλα και μονο πιστευω οτι το οικοκυρικα και ειδικα το μεγαλωμα των παιδιων ειναι το πιο σημαντικο επαγγελμα. Και ας μην γεμιζει το πορτοφολι σου...γεμιζει Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ!(αυτα για τις οικογενειες που εργαζετε τουλαχιστον ο ενας γονιος. Σε αντιθετη περιπτωση, μπαινουν αλλοι παραγοντες μπροστα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ, μα ΑΠΟΛΥΤΑ με Σεχρά. Να αγιάσει το στόμα σου κοπέλα μου!!!!!!
Σαρδέλα, διαφωνώ καθέτως. Τα οικοκουρικά και το μεγάλωμα των παιδιών δεν είναι επάγγελμα, γίνεται "επάγγελμα" αν έχει επιφορτιστεί μόνο ο ένας με αυτό, και αγχώνεται να το κάνει τέλεια γιατί είναι η μόνη του ασχολία (και συνήθως το τόσο άγχος να κάνεις κάτι καλά, το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνει). Επάγγελμα είναι αυτό που πληρώνεται. Μήπως έχει και ένσημα η νοικοκυρά;
Έλεος δηλαδή με αυτή την τάση ωραιοποίησης της καταπίεσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ, μα ΑΠΟΛΥΤΑ με Σεχρά. Να αγιάσει το στόμα σου κοπέλα μου!!!!!!
Σαρδέλα, διαφωνώ καθέτως. Τα οικοκουρικά και το μεγάλωμα των παιδιών δεν είναι επάγγελμα, γίνεται "επάγγελμα" αν έχει επιφορτιστεί μόνο ο ένας με αυτό, και αγχώνεται να το κάνει τέλεια γιατί είναι η μόνη του ασχολία (και συνήθως το τόσο άγχος να κάνεις κάτι καλά, το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνει). Επάγγελμα είναι αυτό που πληρώνεται. Μήπως έχει και ένσημα η νοικοκυρά;
Έλεος δηλαδή με αυτή την τάση ωραιοποίησης της καταπίεσης.

Εγω το θεωρω επαγγελμα!
Αν δεν σου αρεσει η λεξη επαγγελμα, να το πω ως λειτουργημα.
Γιατι αν τα παιδια σου μεγαλωσουν σωστα, με γερες βασεις και ισχυρη-σωστη προσωπικοτητα τοτε θα εισαι ενας επιτυχημενος γονιος.
Αν οχι τοτε θα τρεχεις και δεν θα προλαβαινεις.
Η πληρωμη δεν ειναι μονο τα χρηματα. Αυτο ειναι το σε ειδος.Υπαρχουν και αλλοι τροποι οπως οι αγκαλιες του παιδιου σου, τα φιλια του, η επιβραβευση πρωτα απ'ολα απο τον ευατο σου για τα ατομα που παρουσιαζεις στην κοινωνια και μετα απο τους αλλους.

Εαν καταπιεζεσαι να γινεις η να εισαι νοικοκυρα το κανεις απο επιλογη σου.Κανεις δεν σου επιβαλλει να παντρευτεις, να κανεις οικογενεια κτλ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Εγω το θεωρω επαγγελμα!
Αν δεν σου αρεσει η λεξη επαγγελμα, να το πω ως λειτουργημα.
Γιατι αν τα παιδια σου μεγαλωσουν σωστα, με γερες βασεις και ισχυρη-σωστη προσωπικοτητα τοτε θα εισαι ενας επιτυχημενος γονιος.
Αν οχι τοτε θα τρεχεις και δεν θα προλαβαινεις.
Η πληρωμη δεν ειναι μονο τα χρηματα. Αυτο ειναι το σε ειδος.Υπαρχουν και αλλοι τροποι οπως οι αγκαλιες του παιδιου σου, τα φιλια του, η επιβραβευση πρωτα απ'ολα απο τον ευατο σου για τα ατομα που παρουσιαζεις στην κοινωνια και μετα απο τους αλλους.

Εαν καταπιεζεσαι να γινεις η να εισαι νοικοκυρα το κανεις απο επιλογη σου.Κανεις δεν σου επιβαλλει να παντρευτεις, να κανεις οικογενεια κτλ...

Δηλαδή εσύ πιστευεις οτι μόνο αν κλειστεί μαι γυναίκα στο σπίτι μεγαλώνοντας τα παιδιά της και καθαρίζοντας το, μπορεί να μεγαλώσει σωστά παιδιά; Τι ιδανικά θα τους περάσει μια τέτοια γυναίκα; Τι αξίες; Τι όνειρα; Τι φιλοδοξίες; Ειδικά αν είναι κορίτσια. Γιατί να προσπαθήσουν να μορφωθούν, να σπουδάσουν, να έχουν καλή δουλειά αν πιστευουν οτι κάπου στα 30 θα τα παρατήσουν όλα για να μεγαλώνουν κουτσούβελα;
Και γιατί θεωρείς οτι για να κάνει καριέρα κάποια πρέπει να απαρανηθεί τα παιδιά και το γάμο; Αν εσύ δεν μπορείς να τα κάνεις παράλληλα δεν σημαίνει οτι δεν μπορεί κανεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Δηλαδή εσύ πιστευεις οτι μόνο αν κλειστεί μαι γυναίκα στο σπίτι μεγαλώνοντας τα παιδιά της και καθαρίζοντας το, μπορεί να μεγαλώσει σωστά παιδιά; Τι ιδανικά θα τους περάσει μια τέτοια γυναίκα; Τι αξίες; Τι όνειρα; Τι φιλοδοξίες; Ειδικά αν είναι κορίτσια. Γιατί να προσπαθήσουν να μορφωθούν, να σπουδάσουν, να έχουν καλή δουλειά αν πιστευουν οτι κάπου στα 30 θα τα παρατήσουν όλα για να μεγαλώνουν κουτσούβελα;
Και γιατί θεωρείς οτι για να κάνει καριέρα κάποια πρέπει να απαρανηθεί τα παιδιά και το γάμο; Αν εσύ δεν μπορείς να τα κάνεις παράλληλα δεν σημαίνει οτι δεν μπορεί κανεις

Οχι βεβαια!
Μαλλον δεν τα ειπα καλα...
Πιστευω οτι μια γυναικα πρεπει να ειναι κοντα στα παιδια της καθόλη τη διαρκεια της ζωης τους. Αλλα πρεπει να ειναι ακομα πιο καντα τους οταν γεννηθουν. Οφειλει(απο τη στιγμη που επελεξε να γινει μανα)να τα μεγαλωσει σωστα και να δωσει πολυ βαρος στην βρεφικη-παιδικη ηλικια.
Με την λογικη "εγω τα απαρνιεμαι ολα, ο πατερας τιποτα" , η "δεν παραταω την καριερα μου για το παιδι μου", δεν μπορεις να λεγεσαι μανα.
Η μανα κανει τα παντα για το παιδι της.
Αν γεννηθει με καποια ασθενια και πρεπει να τα παρατησεις ολα για αυτο τι θα κανεις?
Θα το δωσεις σε αρφανοτροφειο?

Επισης διαφωνισα στο οτι μια γυναικα χωρις δουλεια δεν εχει αξιοπρεπεια.
Μια γυναικα χωρις δουλεια σαφως και εχει αξιοπρπεια.
Μια γυναικα που μεγαλωνει παιδι μονη της(χωρις τον πατερα) σαφως και εχει μεγαλυτερη αξιοπρεπεια απο τον καθενα μας.
Αλλα οπως το φιλοζωος=χορτοφαγος μου ακουγεται χαζο, ετσι και το γυναικα χωρις δουλεια=χωρια αξιοπρεπεια μου ακουγεται ακομα πιο χαζο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Οχι βεβαια!
Μαλλον δεν τα ειπα καλα...
Πιστευω οτι μια γυναικα πρεπει να ειναι κοντα στα παιδια της καθόλη τη διαρκεια της ζωης τους. Αλλα πρεπει να ειναι ακομα πιο καντα τους οταν γεννηθουν. Οφειλει(απο τη στιγμη που επελεξε να γινει μανα)να τα μεγαλωσει σωστα και να δωσει πολυ βαρος στην βρεφικη-παιδικη ηλικια.
Με την λογικη "εγω τα απαρνιεμαι ολα, ο πατερας τιποτα" , η "δεν παραταω την καριερα μου για το παιδι μου", δεν μπορεις να λεγεσαι μανα.
Η μανα κανει τα παντα για το παιδι της.
Αν γεννηθει με καποια ασθενια και πρεπει να τα παρατησεις ολα για αυτο τι θα κανεις?
Θα το δωσεις σε αρφανοτροφειο?

Δηλαδή έτσι αποδεικνύεις οτι είσαι σωστή μάνα; Παρατώντας τη ζωή σου; Σωστή μάνα για μένα είναι αυτή που δίνει σωστά πρότυπα στα παιδιά της. Και αυτή δεν είναι επ'ουδενί η μάνα μου ασχολείται μόνο με αυτά. Και ως παιδί που έχω μεγαλώσει με μητέρα που έκανε καριέρα, την ευγνωμονώ γι'αυτό και χαίρομαι που δεν τα παράτησε! Και μάλιστα απο τα 10 και μετά με μεγάλωνε ουσιαστικά ΜΟΝΗ ΤΗΣ, μαις και βλέπεις οι άνδρες δεν αντέχουν μια γυναίκα που να είναι καλυτερη απο αυτούς. Για μένα η γυναίκα αυτή είναι ηρωίδα. Και είναι ακριβώς ηρωίδα γιατί πάντα ήταν αξιοπρεπής. Ποτέ δεν δέχτηκε να πάρει χρήματα απο τον πατέρα μου για οτιδήποτε. Πόσο μάλλον να τη ζει αυτός, όπως κάποια που τα έχει παρατήσει όλα για τα παιδιά της. Και ακριβώς επειδή δούλευε, μπόρεσε να χωρίσει μόλις είδε οτι ο γάμος της δεν μπορούσε να συνεχιστεί, ενώ μια εξαρτημένη οικονομικά απο τον άνδρα της δεν θα μπορούσε. Και μπόρεσε να με μεγαλώσει παρέχοντας μου τα πάντα, χωρίς να εξαρτάται απο μια πενιχρή διατροφή, σε αντίθεση με κάποια που ζει και η ίδια απο τη διατροφή. Και όλα αυτά σε έναν άνθρωπο μιας γενιάς πίσω, ενώ ακόμα και σήμερα, στη σημερινή γενιά βλέπω τόσες γυναίκες πρόθυμες να παρατήσουν τον εαυτό τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους επειδή έτσι νομίζουν οτι θα τα μεγαλώσουν σωστά.

Όσο για την ασθένεια, ξέρεις πλέον υπάρχει κάτι που ονομάζεται "προγεννητικός έλεγχος".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Δηλαδή έτσι αποδεικνύεις οτι είσαι σωστή μάνα; Παρατώντας τη ζωή σου; Σωστή μάνα για μένα είναι αυτή που δίνει σωστά πρότυπα στα παιδιά της. Και αυτή δεν είναι επ'ουδενί η μάνα μου ασχολείται μόνο με αυτά. Και ως παιδί που έχω μεγαλώσει με μητέρα που έκανε καριέρα, την ευγνωμονώ γι'αυτό και χαίρομαι που δεν τα παράτησε! Και μάλιστα απο τα 10 και μετά με μεγάλωνε ουσιαστικά ΜΟΝΗ ΤΗΣ, μαις και βλέπεις οι άνδρες δεν αντέχουν μια γυναίκα που να είναι καλυτερη απο αυτούς. Για μένα η γυναίκα αυτή είναι ηρωίδα. Και είναι ακριβώς ηρωίδα γιατί πάντα ήταν αξιοπρεπής. Ποτέ δεν δέχτηκε να πάρει χρήματα απο τον πατέρα μου για οτιδήποτε. Πόσο μάλλον να τη ζει αυτός, όπως κάποια που τα έχει παρατήσει όλα για τα παιδιά της. Και ακριβώς επειδή δούλευε, μπόρεσε να χωρίσει μόλις είδε οτι ο γάμος της δεν μπορούσε να συνεχιστεί, ενώ μια εξαρτημένη οικονομικά απο τον άνδρα της δεν θα μπορούσε. Και μπόρεσε να με μεγαλώσει παρέχοντας μου τα πάντα, χωρίς να εξαρτάται απο μια πενιχρή διατροφή, σε αντίθεση με κάποια που ζει και η ίδια απο τη διατροφή. Και όλα αυτά σε έναν άνθρωπο μιας γενιάς πίσω, ενώ ακόμα και σήμερα, στη σημερινή γενιά βλέπω τόσες γυναίκες πρόθυμες να παρατήσουν τον εαυτό τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους επειδή έτσι νομίζουν οτι θα τα μεγαλώσουν σωστά.

Όσο για την ασθένεια, ξέρεις πλέον υπάρχει κάτι που ονομάζεται "προγεννητικός έλεγχος".

Μα δεν ειπα οτι θα τα παρατησω ολα!
Γιατι σπουδαζω?Για να κρεμασω τα πτυχια μου?
Αλλα για καποιο διαστημα(μπορει να ειναι 5 μηνες, μπορει 5 χρονια) πρεπει να την σταματησω.

Το καθε παιδι ειναι διαφορετικο(βασικη αρχη που ειναι απο τα πρωτα που μας εμαθαν στο πανεπιστημιο). Μπορει εσυ σαν παιδι να μην ειχες τοοοσο αναγκη την μητερα σου, εγω ομως να την ειχα.
Μπορει ενα παιδι να καταφερει να μεγαλωσει με γιαγιαδες, με μπειμπι σιτερ κτλ, το ιδιο καλα απο οτι με την μανα του.
Καποιο αλλο οχι. Εξαρταται και απο την μανα, και απο το παιδι.

Αλλα το βρισκω ακρως εγωιστικο να λες οτι δεν μπορει ο πατερας να μην κανει τιποτα και η μανα να τα κανει ολα(για επαγγελματικες θυσιες)!
Πρωτον, εξαρταται και απο τον ποιο πατερα θα "διαλεξεις" και δευτερον απο εσενα την ιδια!

Μην περνεις παραδειγμα απο την μητερα σου και μονο.
Και η δικια μου εργαζοταν και εργαζεται στο δημοσιο, εκανε τρια παιδια και ολα τα μεγαλωσε μια χαρα. Με βοηθεια μεν, αλλα αφησε την δουλεια της για ενα διαστημα, και οταν αισθανθηκε οτι το βρεφος δεν την χρειαζεται συνεχεια ξεκινησε παλι.

Α, και ο προγενητικος ελεγχος δεν προβλεπει τα παντα.
Ουτε ειναι μαντης να ξερει τι θα γινει σε 1, 2, ...., 10 χρονια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Ξέρετε τι πιστεύω τελικά;
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι!!! Όσες αισθάνονται πλήρεις στον ρόλο της "Μάνας", μπράβο τους και Μάγκιά τους!!!
Αλλά:
υπάρχουν γυναίκες πραγματικά γεννημένες για να ακολουθήσουν μία επιστήμη, ένα λειτούργημα, γεννημένες καλλιτέχνες, με εκπληκτικά ταλέντα και δυνατότητες, η απλά Ανεξάρτητες!!!. Δεν είναι κρίμα για όλους, να πρέπει με μαθηματική ακρίβεια να ακολουθήσουν μόνο τον ρόλο της "Μάνας" ;;;; Ο "Πατέρας " που είναι; και δεν είναι θέμα γυναικείας και ανδρικής φύσης αν υπάρχει ανάγκη και οι άντρες μπορούν να γίνουν "Πατέρες" και πολύ καλοι μάλιστα!
Στον κλάδο μου έχω δει γυναίκες δυναμικές, άξιες με όλη την σημασία της λέξης (δεν φαντάζεστε πόσο) να παραμερίζουν, "γιατί τώρα πρέπει να γίνουν και μάνες" Σε πολλές περιπτώσεις απλά υποχωρουν για να μην θιχτεί ο εγωισμός του αρσενικού που τις νομιμοποιεί σε αυτή την κοινωνία και να με συγχωρούν αλλά εγώ το πιστεύω αυτό...
Έχω δει και άλλες που πέφτουν με τα μούτρα σε αυτό που θέλει η ψυχούλα τους και πολύ τις χαίρομαι! συνήθως έχουν δίπλα τους ένα πραγματικό αρσενικό που είναι ακομπλεξάριστο και χαίρεται για την αξιοσύνη της γυναίκας του... Οι μόνες βέβαια τραβάνε το γνωστό κράξιμο...Γιατί για να είσαι γυναίκα άνω των 35 πρέπει (ακόμα...) ή να έχεις ένα αρσενικό δίπλα σου ή να το έχεις πεθάνει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Ξέρετε τι πιστεύω τελικά;
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι!!! Όσες αισθάνονται πλήρεις στον ρόλο της "Μάνας", μπράβο τους και Μάγκιά τους!!!
Αλλά:
υπάρχουν γυναίκες πραγματικά γεννημένες για να ακολουθήσουν μία επιστήμη, ένα λειτούργημα, γεννημένες καλλιτέχνες, με εκπληκτικά ταλέντα και δυνατότητες, η απλά Ανεξάρτητες!!!. Δεν είναι κρίμα για όλους, να πρέπει με μαθηματική ακρίβεια να ακολουθήσουν μόνο τον ρόλο της "Μάνας" ;;;; Ο "Πατέρας " που είναι; και δεν είναι θέμα γυναικείας και ανδρικής φύσης αν υπάρχει ανάγκη και οι άντρες μπορούν να γίνουν "Πατέρες" και πολύ καλοι μάλιστα!
Στον κλάδο μου έχω δει γυναίκες δυναμικές, άξιες με όλη την σημασία της λέξης (δεν φαντάζεστε πόσο) να παραμερίζουν, "γιατί τώρα πρέπει να γίνουν και μάνες" Σε πολλές περιπτώσεις απλά υποχωρουν για να μην θιχτεί ο εγωισμός του αρσενικού που τις νομιμοποιεί σε αυτή την κοινωνία και να με συγχωρούν αλλά εγώ το πιστεύω αυτό...
Έχω δει και άλλες που πέφτουν με τα μούτρα σε αυτό που θέλει η ψυχούλα τους και πολύ τις χαίρομαι! συνήθως έχουν δίπλα τους ένα πραγματικό αρσενικό που είναι ακομπλεξάριστο και χαίρεται για την αξιοσύνη της γυναίκας του... Οι μόνες βέβαια τραβάνε το γνωστό κράξιμο...Γιατί για να είσαι γυναίκα άνω των 35 πρέπει (ακόμα...) ή να έχεις ένα αρσενικό δίπλα σου ή να το έχεις πεθάνει...

Συμφωνω,
Δεν ειναι ολες οι γυναικες απαραιτητο να γινουν μανες!
Και επισης, ειμαι αντιθετη της λογικης οτι γυναικα ανω των 35+ανυπαντρη="τιποτα"! Αυτο ειναι οπισθοδρομικο, ανεγκεφαλο και ηλιθιο!

Σεχρα, γιατρος δεν εισαι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Με παραξηγείς, μπορούν να γινουν ξεχωριστές και πολύ καλές μαλιστα μάνες με τους σωστούς μπσμπάδες!!!!
ναι, γιατρός είμαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Με παραξηγείς, μπορούν να γινουν ξεχωριστές και πολύ καλές μαλιστα μάνες με τους σωστούς μπσμπάδες!!!!
ναι, γιατρός είμαι

Οχι, δεν παρεξηγησα!
Απλα με αφορμη αυτα που εγραψες( να προσθεσω οτι δεν ΘΕΛΟΥΝ ολες οι γυναικες να κανουν παιδια!Μερικες επιλεγουν να κανουν καριερα και οχι οικογενεια. Για δικους τους λογους.
Αφου το θελουν, καλα κανουν!Ο καθενας ειναι ελευθερος να διαλεξει την ζωη του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σεχρά]

Αφου παρεξηγείς!!!
Δεν λέω καθόλου το ίδιο πράγμα και νομίζω οτι είναι σαφές!

και στο κάτω κάτω το να πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε οικογένεια και καριέρα είναι άδικο από μόνο του!!!
και είναι άδικο γιατί οι άντρες δεν είναι ανίκανοι να βοηθήσουν απλά έχουν διδαχθει οτι κατι τέτοιο είναι υποβιβασμός!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Αφου παρεξηγείς!!!
Δεν λέω καθόλου το ίδιο πράγμα και νομίζω οτι είναι σαφές!

και στο κάτω κάτω το να πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε οικογένεια και καριέρα είναι άδικο από μόνο του!!!
και είναι άδικο γιατί οι άντρες δεν είναι ανίκανοι να βοηθήσουν απλά έχουν διδαχθει οτι κατι τέτοιο είναι υποβιβασμός!!!

Ωπα, διορθωσα το μηνυμα μου.
Γραφω τωρα, οτι για αυτο που λεω πηρα αφορμη απο αυτα που εγραψες, χωρις να ειναι το ιδιο η κατι παρομοιο.

Προσωπικα ξερω γυναικες που διαλεξαν μονες τους, χωρις να τους πιεσει κανενας, αναμεσα σε οικογενεια και καριερα.
Εννοω οτι δεν τους ειπε καποιος "Διαλεξε:οικογενεια ή καριερα", ουτε επηρεαστηκαν απο τις προκαταληψεις της εποχης μας.

Απλα, ειπαν οτι δεν θελουν οικογενεια, ή εστω παιδια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.