Φοβάται τις άλλες γάτες!

[Ξένια1]

Γειά σας παιδιά, μόλις γράφτηκα στο site και θα ήθελα να με βοηθήσετε σε ένα πρόβλημα που έχω. Πριν τρεις μήνες υιοθέτησα ένα θηλυκό γατάκι που βρήκα στο δρόμο μοναχούλι. Την ονόμασα άντζυ και τη λατρέψαμε όλοι στο σπίτι. Η άντζυ από την αρχή συνήθιζε να μοιράζει το χρόνο της μεταξύ σπιτιού και κήπου τον οποίο κατά τακτά χρονικά διαστήματα επισκέπτονται διάφορες αδέσποτες γατούλες αναζητώντας τροφή. Δεν ξέρω αν είχε συναντηθεί ποτέ με γατούλα γιατί δεν την ακολουθούσα πάντα έξω. Ένα βράδυ άκουσα φωνές όπως όταν μαλώνουν οι γάτες. Δεν ξέρω τι είδους επίθεση δέχτηκε. Επιτίθενται οι αρσενικοί; Μπορεί να ήταν θηλυκιά η άλλη γάτα; Την βρήκα να έχει λερώσει το χαλάκι της πόρτας από το φόβο της μάλλον και να είναι λίγο ματωμένη στο μουτράκι. Την φρόντισα φυσικά και εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε στο κρεβάτι μου για να νιώθει ασφαλής. Από τότε άρχισε το μαρτύριο μου. Δεν με αποχωρίζεται με τίποτα, πάει όπου πηγαίνω και δεν βγάινει πια στον κήπο μόνη της. Βέβαια ούτε μέσα θέλει να μένει και μου φωνάζει να βγαίνουμε μαζί. Φυσικά όταν δει άλλη γάτα το βάζει στα πόδια και μια φορά τα έκανε απάνω της χωρίς καν να την πλησιάσει η άλλη γάτα. Τι να κάνω βοηθήστε με. Πως θα αποκτήσει ξανά θάρρος και πως θα μάθει να προστατεύει τον εαυτό της. Δεν έχω πρόβλημα να την κρατάω μέσα αλλά βλέπω ότι και η ίδια δυσανασχετεί. Μια φίλη που έχει γάτα μου προτείνει να την πηγαίνω σπίτι της για να εξοικειωθεί. Άλλοι μου λένε να την αφήσω μόνη της έξω για να αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Είμαι σε απόγνωση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Καλησπερα και καλωσηρθες!
Να κανω μια ερωτηση πριν σκεφτουμε καποιο αλλο ενδεχομενο;Ποσο ειναι τωρα η γατουλα σου;Τριων μηνων;Ισως της επιτεθηκε καποιο αρσενικό,ή μεγαλυτερη θηλυκη γατα,ειναι καιρος αναπαραγωγης και μερικες φορες (εμενα μου εχει τυχει) οι αρσενικοι γραπωνουν και μικρες γατες.Αλλα αν τη βρηκες περιπου δυο μηνων,πριν τρεις μηνες,πολυ πιθανον να τη μυρισε καποιος γατος και να ηθελε να ζευγαρωσει κανονικά μαζι της αν ειναι αστειρωτη.
Δυνατοτητα για δευτερο γατακι δεν υπαρχει;Αν παιρνατε ενα ισως ηρεμο και λιγο μεγαλυτερο,ισως τη βοηθουσε να κοινωνικοποιηθει σωστα και να εχει και παρεουλα για να τονωθει η αυτοπεποιθηση της και να ξεκολλησει κι απο πανω σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ξένια1]

Tώρα είναι πέντε μηνών ήταν περίπου δύο όταν την πήρα όπως μου είπε ο κτηνίατρος. Όταν δέχτηκε την επίθεση δεν είχε στειρωθεί ακόμη τώρα πια είναι στειρωμένη. Το θέμα είναι πως δεν ξέρω αν θα δεχτεί άλλο γατάκι. Κάνει σαν τρελή με το που βλέπει γάτα σε απόσταση μέτρων. Ο κτηνίατρος λέει πως είναι θέμα ηλικίας είναι μικρούλα δηλαδή και πως σαν φυσιολογική γάτα που ζει και έξω από το σπίτι θα μαλώσει κιόλας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kary]

Κάθε γάτα έχει καταρχάς το δικό της χαρακτήρα. Υπάρχουν γάτες που μαλώνουν και άλλες που αποφεύγουν τέτοιες καταστάσεις. Η δική σου είναι πολύ μικρή και για αυτό αντέδρασε με αυτόν τον τρόπο. Αν μεγαλώσει ακόμα λίγο θα δείς. Πάντοτε κάθε επαφή με κάτι καινούργιο τους φέρνει άγχος πόσο άλλο όταν είναι πολύ μικρές. Να την αφήνεις έξω αλλά να έχεις πάντοτε μια πόρτα ή ένα παράθυρο ανοιχτό ώστε να νοιώθει ασφαλής, αν συμβεί κάτι να μπορεί να μπεί στο σπίτι όπου είναι και το μέρος που νοιώθει ασφάλεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Κι ο δικός μου είναι αρκετά ζωηρός και άγριος,αλλά ο ερχομός της Μόιρας που είναι πολυ πολυ ηρεμη και ησυχη τον έκανε πιο κοινωνικό,και μαθαινει να συνεργάζεται και να παιζει χωρις φοβο αλλα ουτε και αγρια.Εγω θα το επιχειρουσα,αρκει να ηταν ενα γατουλάκι αρκετά ήρεμο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ξένια1]

Και κάτι άλλο να σας πω. Η μόνη λύση είναι άλλο γατάκι; Πιο παλιά είχα γατούλες στον κήπο μόνο από πολύ μικρές και ποτέ δεν είχα αντιμετωπίσει πρόβλημα. Έκαναν παρέα με άλλες γάτες αδέσποτες και μεγάλωσαν και γέρασαν φυσιολογικότατα. Φαντάζομαι ότι και άλλες μικρές γατούλες αντιμετώπισαν αρσενικούς όλες λέτε τόσο πολύ να φοβούνται ρε παιδιά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ξένια1]

Αυτό κάνω ήδη. Κατεβαίνουμε αρχικά μαζί και μετά την αφήνω λιγο μόνη της έχοντας πάντα την πόρτα ανοιχτή. Ελπίζω να καταφέρει να το ξεπεράσει αν και θα κοιτάξω μάλλον και τη λύση μιας δεύτερης γατούλας. Ευχαριστώ πάντως!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kary]

Εγώ έχω 5 γάτες και όλες είναι διαφορετικές η μία είναι τόσο μοναχική που δεν θέλει καμιά. Όταν ήταν μικρή μάλωνε συνέχεια με τις άλλες, μέχρι και σε σκυλία έκανε επίθεση τώρα όταν της επιτίθεται κάποια άλλη δικιά μου ή ξένη αυτό που κάνει είναι να φεύγει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Δε σου λεω οτι ειναι η μόνη λύση καλη μου,σου λέω τι θα επελεγα εγω ως λυση.Ισως μια μεγαλυτερη γατουλα που να εχει δειξει χαρακτηρα και να ειναι ησυχη.Δεν ξερω αν συμβαινει σε ολες τις γατουλες,αλλα δεν μπορουμε να ξερουμε και τι ακριβως της συνεβη και εμφανιζει αυτη τη συμπεριφορα,υποθεσεις κανουμε.Επισης,καποιες γατουλες ειναι απο το χαρακτηρα τους πιο δειλες και ησυχες,και ενα ασχημο περιστατικο ισως εππιδεινωσε αυτη τη συμπεριφορα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ξένια1]

Αυτό που είπες τώρα με έκανε να ανατριχιάσω. Διάβασα τώρα μόλις στο forum για ένα γατάκι που υιοθετήθηκε και διαπίστωσαν ότι είχε πληγές και μύκητες που προέκυψαν από μάχες με άλλα γατάκια. Θα μπορούσε και να πεθάνει!Αυτό φοβάμαι εγω. Που μπορεί να φτάσουν δυο γάτες μαλώνοντας; Αν την αρπάξει λόγου χάρη ο αρσενικός μπορεί και να την τραυματίσει θανάσιμα; Κάτι τέτοια σενάρια γυρίζουν στο μυαλό μου και ειδικά το βράδυ που δεν έχω οπτικό πεδίο βλέπω παντού γάτες να απειλούν την άντζυ. Βλέπω παντού εχθρούς με λίγα λόγια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Ναι οι γατοκαυγαδες καμια φορα ειναι πολυ αγριοι.Αλλα δεν χρειαζεται να πανικοβαλεσαι.Φυσικα και το βραδυ να μην βγαιναι μονη της εξω. Και αφου ειναι στειρωμενη πια, δεν θα σου ζηταει τοσο πολυ το εξω.Ας βγαινει μονο με την δικη σου επιτηρηση.
Καλως ηρθες εσυ και το μικρο σου στο γατοφορουμ μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη Άνση]

Η Άντζη είναι μια ήσυχη και δειλή γατούλα. Μπορεί πριν τη βρεις να είχε άσχημες εμπειρίες και τώρα με τη νέα επίθεση να της εδραιώθηκε ο φόβος. Μεχρι να μεγαλώσει λίγο ακόμη βγαίνετε μαζί στην αυλή, με τον καιρό θα φοβάται λιγότερο. Ίσως ποτέ να μη γίνει ατρόμητη βέβαια. 'Οσο για το δεύτερο γατάκι, πολλά "αν" υπεισέρχονται και είμαι αρκετά σκεπτική, μήπως, αντί να λύσεις το πρόβλημα δημιουργηθούν και άλλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Augustina]

αχ παιδιά έχω κι εγώ ένα παρόμοιο πρόβλημα!!! Είναι κάποιες φορές μέσα στο χρόνο που επισκέπτομαι τους γονείς μου στο νησί όπου έχουν 4-5 γάτες που τους δίνουν φαγάκι!! Είναι αξιολάτρευτα και υπερβολικά ήρεμα όλα και αξίζουν με το παραπάνω μια αγκαλιά και μερικά χάδια! Το ζήτημα τίθεται όταν μπαίνει στην ιστορία μας και το παιδί μου, όπου μόλις δει γάτα, είτε θηλυκό είτε αρσενικό, είτε μικρό είτε μεγάλο του κάνει "χχχχχχ" και δε δέχεται ούτε να πλησιαστούν! Το ίδιο συμβαίνει κι όταν μυρίσει πάνω μου μυρωδιά άλλου γατιού!! Μου αγριεύει, από εκεί που ποτέ άλλοτε δεν έχει αντίστοιχη συμπεριφορά σ' εμένα και με γεμίζει γρατσουνιές! Θα ήθελα πολύ να κάνει παρέα και με άλλες γατούλες... Να σημειώσω ότι είναι 9 μηνών στειρωμένος και πολύ καλά κοινωνικοποιημένος με τους ανθρώπους!! Αλλά και πιο μικρός που είχε έρθει σε επαφή με τις ίδιες γάτες και δεν είχε στειρωθεί, πάλι ίδια συμπεριφορά είχε!! Μάλιστα τότε του είχα φορέσει το σαμαράκι με το λουράκι του για να νιώθει λίγο πιο ασφαλής που ήμουν μαζί του και να ξέρω κι εγώ ότι αν συμβεί κάτι θα τον πιάσω, αλλά τζίφος!! Έχετε καμιά ιδέα πως μπορώ να του το φέρω μαλακά ώστε αφενός να έχει γατοπαρεούλα και αφετέρου να γλιτώσω τους τσακωμούς μαζί του?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Για κάποιες γάτες ένα σπίτι με πολλά αιλουροειδή είναι μια δυσάρεστη εμπειρία, που απαλύνεται όταν εδραιώσουν τη δική τους περιοχή. Για άλλες, το να συμβιώνουν με μια άλλη γάτα είναι διασκεδαστικό και καθησυχαστικό. Αν αισθάνεσαι ότι το γατάκι σου αισθάνεται ειλικρινά μοναξιά τότε το να φέρεις μια άλλη γατούλα στην οικογένεια θα μπορούσε να γίνει, κι αυτό όμως μέσα από σταδιακή επαφή των δύο γάτων. Αλλά μην περιμένεις ότι μια μέρα απλά το γατάκι σου θα γίνει "πιο κοινωνικό" με όλους τους γάτους που συναντά γιατί δεν έχει μεγαλώσει ανάμεσα σε γάτες, αλλά κοντά σε ανθρώπους. Πιστεύω ότι άμα γίνεται αυτό, βάζουμε κι εμείς το χεράκι μας και ενισχύουμε τον εγωκεντρισμό και την κτητικότητά τους. Άσε που οι γάτες είναι από τη φύση τους ζηλιάρες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.