Φοβίες

[chryssa]

Καλές (ή κακές) οι πεθερές, αλλά εγώ θα επιστρέψω στις κατσαρίδες!!! Έπαθα δύο απανωτά σοκ και ταράχτηκα!
Σοκ Νο1: Προχτές το βράδυ, η Μπουμπού εντόπισε κάτι πίσω από μια γλάστρα και άρχισε να παίζει σφαλιάρες. Στην αρχή νομίσαμε ότι έπιασε σαμιαμίδι και τρέξαμε να το σώσουμε, αλλά μετά είδαμε μια κατσαριδάρα και φρικάραμε! Φέρνουμε τη μυγοσκοτώστρα, την ψυλλιάζεται η Μπουμπού ότι θα της φάμε το παιχνίδι και τη βουτάει στο στόμα της και φεύγει σφαίρα μέσα στο σπίτι!!! Από πίσω εμείς να δούμε πού την πάει, φέρνει ο άντρας μου το Baygon, η Μπουμπού κυνηγούσε την κατσαρίδα, ο άντρας μου τη Μπουμπού που έπαιζε με την κατσαρίδα κι εγώ κυνηγούσα τον άντρα μου μην ψεκάσει κατά λάθος και τη Μπουμπού μαζί με την κατσαρίδα!!! Τη σκότωσε τελικά και η Μπουμπού θύμωσε!

Σοκ Νο2: Σήμερα το πρωί, με το μάτι μισόκλειστο, ανοίγω το ντουλάπι της κουζίνας να πάρω το ψωμί του τοστ και όπως το βγάζω, συνηδειτοποιώ ότι πάνω στο σακουλάκι, σε απόσταση 1 εκ. από το δάχτυλό μου είναι μια κατσαρίδα ΝΑ με το συμπάθιο! Πατάω μια τσιρίδα (θα με άκουσε και όλη η γειτονιά), πετάω τον καραμολέγκο και φεύγω πανικόβλητη σε απόσταση ασφαλείας... Τι κλωτσίδι έφαγα μετά από το μπέμπη, δε λέγεται! Το τάραξα το έμβρυο, αλλά τι να κάνω??? Ήρθε μετά ο άντρας μου και την σκότωσε, αλλά με τι καρδιά να φας μετά το τοστ? Κι ας ήταν και έξω από το σακουλάκι το τέρας!
Απολύμανση επειγόντως γιατί δε μας βλέπω καλά!!! Τώρα με τα ανοιχτά παράθυρα θα έχουμε κι άλλες επισκέψεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[matina-NP]

πωπω σε καταλαβαινω!!!
εγω εχω μεγαλωσει στην πολη του βολου κ δεν ειχα ποτε προβλημα με κατσαριδες αλλα τωρα μενω με τον αρραβνιαστικο μου σε σπιτι απεναντι απ'τη θαλασσα στην εξοχη-στην αρχη ειχα ενθουσιαστει με το σπιτι γιατι φυσικα δεν ειχα σκεφτει τα ζουζουνια!!! εχω δει εδω περα 1 σωρο ζωηφια που δε ξερω καν τι ειναι!!!εχω κ τη γατουλα μου τη νταλια κ το γατουλακι της τον πιπη κ ολη μερα παιζουμε κυνηγητο! εκεινα κυνηγανε αυτα τα απαισια ζουζουνια κ εγω τα γατια να μη τα φανε!προχθες μαλιστα επαθα σοκ!ειδα τη νταλια να κυνηγαει κατι μες το σπιτι που προλαβα μονο να δω 1ουρα κ νομιζα κυνηγουσε τον πιπη οπως συνηθιζει αλλα μετα κοιταξα πιο καλα κ ηταν μια τεραστια σαυρα(πρωτη φορα βλεπω τοσο μεγαλη!) κ δεν ηξερα τι να κανω!ανεβηκα στον καναπε μεχρι που η νταλια την εβαλε σε μια παντοφλα κ βρηκα την ευκαιρια κ πηρα την παντοφλα κ την πεταξα εξω!!!!!να δω τι αλλα θα δω...ουφ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Καλές (ή κακές) οι πεθερές, αλλά εγώ θα επιστρέψω στις κατσαρίδες!!! Έπαθα δύο απανωτά σοκ και ταράχτηκα!
Σοκ Νο1: Προχτές το βράδυ, η Μπουμπού εντόπισε κάτι πίσω από μια γλάστρα και άρχισε να παίζει σφαλιάρες. Στην αρχή νομίσαμε ότι έπιασε σαμιαμίδι και τρέξαμε να το σώσουμε, αλλά μετά είδαμε μια κατσαριδάρα και φρικάραμε! Φέρνουμε τη μυγοσκοτώστρα, την ψυλλιάζεται η Μπουμπού ότι θα της φάμε το παιχνίδι και τη βουτάει στο στόμα της και φεύγει σφαίρα μέσα στο σπίτι!!! Από πίσω εμείς να δούμε πού την πάει, φέρνει ο άντρας μου το Baygon, η Μπουμπού κυνηγούσε την κατσαρίδα, ο άντρας μου τη Μπουμπού που έπαιζε με την κατσαρίδα κι εγώ κυνηγούσα τον άντρα μου μην ψεκάσει κατά λάθος και τη Μπουμπού μαζί με την κατσαρίδα!!! Τη σκότωσε τελικά και η Μπουμπού θύμωσε!

Σοκ Νο2: Σήμερα το πρωί, με το μάτι μισόκλειστο, ανοίγω το ντουλάπι της κουζίνας να πάρω το ψωμί του τοστ και όπως το βγάζω, συνηδειτοποιώ ότι πάνω στο σακουλάκι, σε απόσταση 1 εκ. από το δάχτυλό μου είναι μια κατσαρίδα ΝΑ με το συμπάθιο! Πατάω μια τσιρίδα (θα με άκουσε και όλη η γειτονιά), πετάω τον καραμολέγκο και φεύγω πανικόβλητη σε απόσταση ασφαλείας... Τι κλωτσίδι έφαγα μετά από το μπέμπη, δε λέγεται! Το τάραξα το έμβρυο, αλλά τι να κάνω??? Ήρθε μετά ο άντρας μου και την σκότωσε, αλλά με τι καρδιά να φας μετά το τοστ? Κι ας ήταν και έξω από το σακουλάκι το τέρας!
Απολύμανση επειγόντως γιατί δε μας βλέπω καλά!!! Τώρα με τα ανοιχτά παράθυρα θα έχουμε κι άλλες επισκέψεις!

Παναγια μου εδα εγω ταραχτηκα το μωρο δε θα ταραχτει?Ειδικα αυτο με το τοστ.....αντε να φας μετα!Κατευθειαν στα σκουπιδια θα το πεταγα.. Ποιος ξερει αν δεν εκοβε βολτες στο ψωμακι πριν! Μπρρρ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drf]

Ωχου καημενε Daddy,εχεις τραυματικες εμπειριες απο τα μαθητικα σου χρονια...

άσε.. μου θύμησες τώρα μια γαλλικού στο γυμνάσιο που με πήγαινε και τα 3 χρόνια 8 - 8 - 13

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

Καλές (ή κακές) οι πεθερές, αλλά εγώ θα επιστρέψω στις κατσαρίδες!!! Έπαθα δύο απανωτά σοκ και ταράχτηκα!
Σοκ Νο1: Προχτές το βράδυ, η Μπουμπού εντόπισε κάτι πίσω από μια γλάστρα και άρχισε να παίζει σφαλιάρες. Στην αρχή νομίσαμε ότι έπιασε σαμιαμίδι και τρέξαμε να το σώσουμε, αλλά μετά είδαμε μια κατσαριδάρα και φρικάραμε! Φέρνουμε τη μυγοσκοτώστρα, την ψυλλιάζεται η Μπουμπού ότι θα της φάμε το παιχνίδι και τη βουτάει στο στόμα της και φεύγει σφαίρα μέσα στο σπίτι!!! Από πίσω εμείς να δούμε πού την πάει, φέρνει ο άντρας μου το Baygon, η Μπουμπού κυνηγούσε την κατσαρίδα, ο άντρας μου τη Μπουμπού που έπαιζε με την κατσαρίδα κι εγώ κυνηγούσα τον άντρα μου μην ψεκάσει κατά λάθος και τη Μπουμπού μαζί με την κατσαρίδα!!! Τη σκότωσε τελικά και η Μπουμπού θύμωσε!

Σοκ Νο2: Σήμερα το πρωί, με το μάτι μισόκλειστο, ανοίγω το ντουλάπι της κουζίνας να πάρω το ψωμί του τοστ και όπως το βγάζω, συνηδειτοποιώ ότι πάνω στο σακουλάκι, σε απόσταση 1 εκ. από το δάχτυλό μου είναι μια κατσαρίδα ΝΑ με το συμπάθιο! Πατάω μια τσιρίδα (θα με άκουσε και όλη η γειτονιά), πετάω τον καραμολέγκο και φεύγω πανικόβλητη σε απόσταση ασφαλείας... Τι κλωτσίδι έφαγα μετά από το μπέμπη, δε λέγεται! Το τάραξα το έμβρυο, αλλά τι να κάνω??? Ήρθε μετά ο άντρας μου και την σκότωσε, αλλά με τι καρδιά να φας μετά το τοστ? Κι ας ήταν και έξω από το σακουλάκι το τέρας!
Απολύμανση επειγόντως γιατί δε μας βλέπω καλά!!! Τώρα με τα ανοιχτά παράθυρα θα έχουμε κι άλλες επισκέψεις!

Πάντως η Μπουμπού σου πρέπει να ανακηρυχθεί το γατί κατσαριδοεξολοθρευτής Ευγέ Μπουμπού μου που προστατευεις τη μανούλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Επειδή το θεματάκι είναι σούπερ, είπα κι εγώ να κάτσω να διαβάσω, να δω τι έχασα όσο έλειπα... τι το 'θελα; Μισή ώρα κατουριέμαι και δε θέλω να πάω στο μπάνιο, μήπως και με περιμένει καμιά κατσαρίδα μπροστά στη λεκάνη... αχ τι μου κάνατε

Πάντως για τις φοβίες που έχουν να κάνουν με ανθρώπους και σχολείο, εγώ βλέπω ακόμα εφιάλτες ότι γράφω εξετάσεις άλγεβρα και κοιτάζω τα θέματα και δεν ξέρω τίποτα... (και ξύπνια να τα κοιτάξω, πάλι δε θα καταλαβαίνω) Επίσης είχα στην 3η Γυμνασίου μια καθηγήτρια γαλλικών, παααααααρα πολύ σκύλα, η οποία για κάποιο λόγο με είχε κάνει και μαύρο πρόβατο της τάξης ποτέ δε σήκωνα το χέρι μου να απαντήσω, κι όταν με ρώταγε κάτι, στέγνωνε το στόμα μου κι έβγαζα αρλούμπες και μου έλεγε "τι βλακείες είναι αυτές που λες;" Τότε ήταν πολύ της μόδας οι περιλήψεις... είχαμε 2-3 κάθε εβδομάδα. Ε, δεν πήρα ποτέ πάνω από 5/20 σε περίληψη. Ακόμα και σήμερα, άμα μου ζητήσουν να κάνω γραπτή περίληψη, παγώνουν τα χέρια μου και δεν ξέρω από πού να αρχίσω Βέβαια, ο καιρός έχει γυρίσματα, και από τις πολλές κατάρες, η καθηγήτρια δεν είχε και πολύ καλή συνέχεια... πάντως εγώ ακόμα τη θυμάμαι να με κοιτάζει με κάτι τεράστια γαλάζια μάτια και να μου λέει υποτιμητικά "C'est du charabia Melina" και χ%&*ζομαι πάνω μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Το δικό μου κατσαριδοβίωμα ειναι χειρότερο κορίτσια!
Μέναμε σε μονοκατοικία τότε μαζί με τους γατοεξολοθρευτές μας.
Γενικότερα δεν ειχαμε προβληματα τετοιου τύπου αλλά ειδικότερα ακούστε τι συνέβη.
Μπρος πίσω κήπος, ζέστη, παράθυρα ανοιχτά, τζιν ακουμπισμένο στη ραπτομηχανή της μαμάς κάτω ακριβώς απο το παράθυρο, πρωινό ξύπνημα, γρηγορο ντυσιμο για το σχολειο.
Φοράω το τζιν κι εκει στο φερμουαρ αρχιζει να με τσιμπαει κατι...Εμοιαζε σαν καποια κλωστή, κάτι που με ενοχλούσε στην κοιλιά. Οχι δραματικά βεβαια οπότε έμεινα έτσι κανα 5-7' ...Μεχρι που καποια στιγμή λεω τι στο καλό έχει το τζιν μου! Με το που ανοιγω το φερμουάρ πετάγεται ΤΟ ΤΕΡΑΣ! Ναι ναι...μια κατσαριδα "κλωτσαγε" στριμωγμένη κι αυτο ήταν που με ενοχλούσε.
Στιγμές απόλυτης αοιδίας να πω....υστερίας να πω....ότι και να πω λίγο ειναι! Τι μπανιο, τι απολυμανση, τι σπρέι παντου, τι μίσος...χειρότερο απο ποτέ όμως για τα σιχαμερά κατσαριδικά...!
Εκ τοτε, μη και δω κατσαρίδα...Και ναι ΔΕΝ ΤΙΣ ΛΥΠΑΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ!
Μπλιαξξξξ το θυμήθηκα και αοιδιασα παλι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιβανα]

ΙΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ
ΙΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ
ΙΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[matina-NP]

λοιπον εγω θα συνεχισω με το τερατοσπιτο μου!
μετα την επισκεψη του γκοντζιλα (τη σαυρα!) ειχαμε νεο περιστατικο! αναθεματισμενο καλοκαιρι-καλα ημασταν το χειμωνα...λοιπον ειδα τη γατουλα μου να κοιταει το νταβανι της κρεβατοκαμαρας(στην αρχη νομιζα βλεπει κανα φαντασμα) σηκωσα το κεφαλι μου να δω τι βλεπει κ ειδα μια τεραστια αραχνη κ δεν υπερβαλλω!!! προσπαθησα να τη σκοτωσω με τη σκουπα κ κρυφτηκε πισω απ'τη ντουλαπα-εκλεισα την πορτα κ περιμενα...το βραδυ ξαναεμφανιστηκε κ εβαλα τον αντρα μου να την κυνηγησει(χρησιμευουν κ σε κατι οι αντρες στο σπιτι!) κ την σκοτωσε κ πεταχτηκε 1 υγρο στο πατωμα-μπλιαχ!!!! αλλα τουλαχιστον τη ξεφορτωθηκαμε!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

λοιπον εγω θα συνεχισω με το τερατοσπιτο μου!
μετα την επισκεψη του γκοντζιλα (τη σαυρα!) ειχαμε νεο περιστατικο! αναθεματισμενο καλοκαιρι-καλα ημασταν το χειμωνα...λοιπον ειδα τη γατουλα μου να κοιταει το νταβανι της κρεβατοκαμαρας(στην αρχη νομιζα βλεπει κανα φαντασμα) σηκωσα το κεφαλι μου να δω τι βλεπει κ ειδα μια τεραστια αραχνη κ δεν υπερβαλλω!!! προσπαθησα να τη σκοτωσω με τη σκουπα κ κρυφτηκε πισω απ'τη ντουλαπα-εκλεισα την πορτα κ περιμενα...το βραδυ ξαναεμφανιστηκε κ εβαλα τον αντρα μου να την κυνηγησει(χρησιμευουν κ σε κατι οι αντρες στο σπιτι!) κ την σκοτωσε κ πεταχτηκε 1 υγρο στο πατωμα-μπλιαχ!!!! αλλα τουλαχιστον τη ξεφορτωθηκαμε!!!!!!

Καταρχήν φοβερή φωτο στην υπογραφή σου άσχετο αλλα πολύ καλή!!!

Τώρα με το ταβάνι μου θύμισες κάτι που είχε γίνει πριν χρόνια.
Εγώ τις νυχτερίδες δεν τις φοβάμε, εξάλλου μέχρι τα 20 μου δεν είχα κ ποτέ καμιά ιδιαίτερη επαφή μαζί τους αν κ πλάσμα τις νύχτας κ εγώ τότε εν πάση περιπτώση είναι καλοκαίρι, έχουμε πάει παρέα στο Διμινιο που είναι κοντά στο Κιάτο. Εκεί για κάποιο λόγο υπήρχαν πολλές νυχτερίδες, τις έβλεπες να κρέμοντε από τις κολώνες σαν σταφύλια... το σπίτι που μέναμε ήταν το εξοχικο της φίλης μου κ ήταν μισοτελειωμένο, είχε κάτι τρυπούλες, και ήταν τα δωμάτια με τοίχους αλλά ταβάνι όχι, μόνο η σκεπή (έκλεινε κανονικά απλά τα δωμάτια μεταξύ τους εκτός από τους τοίχους δεν είχαν κλείστο ταβάνι, εποικοινωνόυσαν). Η Φίλη μου φρίκαρε με τις νυχτερίδες, καθώς καθόμαστε στο μπαλκόνι κ απολαμβανουμε φεγγαράδα, ακούμε ουρλιαχτά, η φίλη μου κ η μάνα της ούρλιαζαν, τρέχω εγώ κ οι δύο άντρες τις παρέας, και βλέπουμε μια νυχτερίδα να πετάει σε όλο το σπίτι, τελικά κρεμιέτε σε στη στέγη, έλα όμως που ήταν ψηλά και καμιά σκούπα όσο κ να προσπαθούσαμε δεν την έφτανε, οι φωνές συνεχιζόντουσαν, τι σκάλες επιστρατεύτηκαν , τι φτιάρια τι σε παράθυρα σκαρφαλώσαν τα αγόρια τίποτα η νυχτερίδα, ούτε έφευγε όύτε να την σκοτώσεις μπορούσες, τότε έχω την φαεινή ιδέα... βγάζω το ξύλινο τσόκαρο, ξέρετε εκείνα τα βαριά κ στέκομαι από κάτω και το πετάω ψηλά κ πετυχαίνω την νυχτερίδα κ την σκοτώνω με τη μία.... η οποία πέφτει στο κεφάλι της μάνας της φίλης μου.... περιττό να σας περιγράψω τι έπαθε η γυναίκα, χοροπήδαγε και τίναζε το κεφάλι της για να πέσει η σκοτωμένη νυχτερίδα από το κεφάλι της

Πολύ γέλιο!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[matina-NP]

χιχιχι!!!γελασα πολυ με την ιστορια σου βεβαια αν ημουν στη θεση της καημενης γυναικας που της ηρθε η νυχτεριδα στο κεφαλι θα λιποθυμουσα εγω βεβαια δεν ειναι να γελαω κ πολυ γιατι στο σπιτι που μενω θα μου βγουν ξινα τα γελια σε θαυμαζω για τη ψυχραιμια σου παντως!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

χιχιχι!!!γελασα πολυ με την ιστορια σου βεβαια αν ημουν στη θεση της καημενης γυναικας που της ηρθε η νυχτεριδα στο κεφαλι θα λιποθυμουσα εγω βεβαια δεν ειναι να γελαω κ πολυ γιατι στο σπιτι που μενω θα μου βγουν ξινα τα γελια σε θαυμαζω για τη ψυχραιμια σου παντως!!!

Οι νυχτερίδες εκτός απο την εμφάνισή τους που δεν λέει και πολλά είναι εξαιρετικά ζωάκια, είναι θηλαστικά, είνια πολύ καλές μαμάδες με τα μικρά τους. Μου είναι συμπαθείς, οπότε δεν έχω τίποτα με τις καημένες αλλά βλέπωντας τις τρελές να ουρλιάζουν ενστικτωδώς πέταξα το τσόκαρο για να την διώξω, αλλά αυτή μάλλον είχε φτάσει η ώρα της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Α...εγώ έπρεπε να ήμουνα εκει που δεν τις τρέμω απλώς.....
Αοιδιάζω και μονο στη θέα της δρακουλένιας ποντικόφατσας τους. Οχι κρίση, παράκρουση κανονική θα είχα πάθει και θα μετακόμιζα μέχρι να την την εξαφανίσει καποιος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Θυμάται κανείς μια υπόθεση πριν από καμια 18ετια με ένα μωρό που το είχαν φάει τα ποντίκια; Ποτε δεν έμαθα αν αυτό ηταν αλήθεια αλλά εκεινη την εποχή ήμουν κατασκήνωση και το θυμάμαι πολύ έντονα.
Καλοκαίρι, κατασκήνωση τύπου όχι με σπιτάκια κυριλέ και με δωματιάκια και πολυτέλεια, αλλά σκηνες κανονικές. Ουτε οι φαντάροι κάτι τέτοιο!!!!
Και κάθε βράδυ έβλεπα στα συρματα της ΔΕΗ να σουλατσάρουν κατι αρούρια σαν γατια καλοθρεμμενα. Όλο το καλοκαίρι την έβγαλα με τα αυτιά μεσα στα χερια μου το βράδυ και κουκουλωμένη μέχρι την τελευταια τριχα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kristen]

Θυμάται κανείς μια υπόθεση πριν από καμια 18ετια με ένα μωρό που το είχαν φάει τα ποντίκια; Ποτε δεν έμαθα αν αυτό ηταν αλήθεια αλλά εκεινη την εποχή ήμουν κατασκήνωση και το θυμάμαι πολύ έντονα.
Καλοκαίρι, κατασκήνωση τύπου όχι με σπιτάκια κυριλέ και με δωματιάκια και πολυτέλεια, αλλά σκηνες κανονικές. Ουτε οι φαντάροι κάτι τέτοιο!!!!
Και κάθε βράδυ έβλεπα στα συρματα της ΔΕΗ να σουλατσάρουν κατι αρούρια σαν γατια καλοθρεμμενα. Όλο το καλοκαίρι την έβγαλα με τα αυτιά μεσα στα χερια μου το βράδυ και κουκουλωμένη μέχρι την τελευταια τριχα!!!

παναγιά μου, το ίδιο πάθαινα κ εγώ τα καλοκαίρια που κοιμόμασταν στο χωριό στο μπαλκόνι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Θυμάται κανείς μια υπόθεση πριν από καμια 18ετια με ένα μωρό που το είχαν φάει τα ποντίκια; Ποτε δεν έμαθα αν αυτό ηταν αλήθεια αλλά εκεινη την εποχή ήμουν κατασκήνωση και το θυμάμαι πολύ έντονα.
Καλοκαίρι, κατασκήνωση τύπου όχι με σπιτάκια κυριλέ και με δωματιάκια και πολυτέλεια, αλλά σκηνες κανονικές. Ουτε οι φαντάροι κάτι τέτοιο!!!!
Και κάθε βράδυ έβλεπα στα συρματα της ΔΕΗ να σουλατσάρουν κατι αρούρια σαν γατια καλοθρεμμενα. Όλο το καλοκαίρι την έβγαλα με τα αυτιά μεσα στα χερια μου το βράδυ και κουκουλωμένη μέχρι την τελευταια τριχα!!!

1ον εγώ από την κατασκήνωση θυμάμαι μόνο ότι επέστρεψα με ένα κεφάλι γεμάτο ψείρες

2ον Όποιος θέλει να δει ποντίκια πρέπει να πάει μια βόλτα μέχρι την Κέρκυρα Όλα τα χρώματα, όλα τα μεγέθη για όλα τα γούστα Εγώ τα συνήθισα τόσο πολύ που περπατούσαν δίπλα μου στο δρόμο και δεν έδινα σημασία. Άνοιγα την πόρτα του διαμερίσματος και τα έβλεπα να σουλατσάρουν στο διάδρομο. Απέναντι απ'το μπαλκόνι μου είχα ένα τεράστιο κατάφυτο κήπο... εκεί έβλεπα ποντίκια του αγρού (τεράστια) Στο λιμάνι είχε μεσαίου μεγέθους αρουραίους, γκρίζους. Πέταγες μια πέτρα σε ένα σκουπιδοντενεκέ και έβγαιναν 15!! Στο δρόμο, στο σκοτάδι, περνούσαν από δίπλα σου και νόμιζες ότι ήταν γάτες Πρέπει να είχα κι ένα στο σπίτι λίγο καιρό (άκουγα ένα κρίτσι-κρίτσι τη νύχτα) αλλά ποτέ δεν είχα πρόβλημα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

1ον εγώ από την κατασκήνωση θυμάμαι μόνο ότι επέστρεψα με ένα κεφάλι γεμάτο ψείρες

2ον Όποιος θέλει να δει ποντίκια πρέπει να πάει μια βόλτα μέχρι την Κέρκυρα Όλα τα χρώματα, όλα τα μεγέθη για όλα τα γούστα Εγώ τα συνήθισα τόσο πολύ που περπατούσαν δίπλα μου στο δρόμο και δεν έδινα σημασία. Άνοιγα την πόρτα του διαμερίσματος και τα έβλεπα να σουλατσάρουν στο διάδρομο. Απέναντι απ'το μπαλκόνι μου είχα ένα τεράστιο κατάφυτο κήπο... εκεί έβλεπα ποντίκια του αγρού (τεράστια) Στο λιμάνι είχε μεσαίου μεγέθους αρουραίους, γκρίζους. Πέταγες μια πέτρα σε ένα σκουπιδοντενεκέ και έβγαιναν 15!! Στο δρόμο, στο σκοτάδι, περνούσαν από δίπλα σου και νόμιζες ότι ήταν γάτες Πρέπει να είχα κι ένα στο σπίτι λίγο καιρό (άκουγα ένα κρίτσι-κρίτσι τη νύχτα) αλλά ποτέ δεν είχα πρόβλημα...

Ααααααααααααα
Οτιδηποτε σαυροειδές, φιδοειδές, ποντικοειδές με ή χωρις φτερά, κατσαριδοοοοοοοο....τετοιο... με κάνει Λούη!
Τι σιχαμένα....μπλιιιιαξ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Ααααααααααααα
Οτιδηποτε σαυροειδές, φιδοειδές, ποντικοειδές με ή χωρις φτερά, κατσαριδοοοοοοοο....τετοιο... με κάνει Λούη!
Τι σιχαμένα....μπλιιιιαξ...

Και σαύρες είχαμε στην Κέρκυρα... ΝΑ κάτι τέρατα να λιάζονται στις πέτρες... αυτά τα δυο τα έχω συνηθίσει... με τα φίδια και τις κατσαρίδες ούτε κι εγώ τα πάω καλά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marzep]

Καταρχήν φοβερή φωτο στην υπογραφή σου άσχετο αλλα πολύ καλή!!!

Τώρα με το ταβάνι μου θύμισες κάτι που είχε γίνει πριν χρόνια.
Εγώ τις νυχτερίδες δεν τις φοβάμε, εξάλλου μέχρι τα 20 μου δεν είχα κ ποτέ καμιά ιδιαίτερη επαφή μαζί τους αν κ πλάσμα τις νύχτας κ εγώ τότε εν πάση περιπτώση είναι καλοκαίρι, έχουμε πάει παρέα στο Διμινιο που είναι κοντά στο Κιάτο. Εκεί για κάποιο λόγο υπήρχαν πολλές νυχτερίδες, τις έβλεπες να κρέμοντε από τις κολώνες σαν σταφύλια... το σπίτι που μέναμε ήταν το εξοχικο της φίλης μου κ ήταν μισοτελειωμένο, είχε κάτι τρυπούλες, και ήταν τα δωμάτια με τοίχους αλλά ταβάνι όχι, μόνο η σκεπή (έκλεινε κανονικά απλά τα δωμάτια μεταξύ τους εκτός από τους τοίχους δεν είχαν κλείστο ταβάνι, εποικοινωνόυσαν). Η Φίλη μου φρίκαρε με τις νυχτερίδες, καθώς καθόμαστε στο μπαλκόνι κ απολαμβανουμε φεγγαράδα, ακούμε ουρλιαχτά, η φίλη μου κ η μάνα της ούρλιαζαν, τρέχω εγώ κ οι δύο άντρες τις παρέας, και βλέπουμε μια νυχτερίδα να πετάει σε όλο το σπίτι, τελικά κρεμιέτε σε στη στέγη, έλα όμως που ήταν ψηλά και καμιά σκούπα όσο κ να προσπαθούσαμε δεν την έφτανε, οι φωνές συνεχιζόντουσαν, τι σκάλες επιστρατεύτηκαν , τι φτιάρια τι σε παράθυρα σκαρφαλώσαν τα αγόρια τίποτα η νυχτερίδα, ούτε έφευγε όύτε να την σκοτώσεις μπορούσες, τότε έχω την φαεινή ιδέα... βγάζω το ξύλινο τσόκαρο, ξέρετε εκείνα τα βαριά κ στέκομαι από κάτω και το πετάω ψηλά κ πετυχαίνω την νυχτερίδα κ την σκοτώνω με τη μία.... η οποία πέφτει στο κεφάλι της μάνας της φίλης μου.... περιττό να σας περιγράψω τι έπαθε η γυναίκα, χοροπήδαγε και τίναζε το κεφάλι της για να πέσει η σκοτωμένη νυχτερίδα από το κεφάλι της

Πολύ γέλιο!!!

Γελιο?????????Πριν απο χρονια,στο παλιο μου σπιτι,καλοκαιρι με παραθυρα ανοιχτα,κατα τις 3 τη νυχτα ακουσα ενα θορυβο.Παω η καλη σου με τα εσωρουχα στο σαλονι και βλεπω κατι μαυρο και μεγαλο(αρα οχι εντομο,φχιουυυ) να ιπταται κυκλικα πανω απο το κεφαλι μου.Ψυχραιμα παιρνω πετσετα και το διωχνω προς τη μπαλκονοπορτα(πραγμα ευκολο με τα φωτα ανοιχτα) και τελειωνει εκει το θεμα.Την υστερια την επαθα το αλλο πρωι,οταν μου ειπαν,οτι αν πιανοταν η νυχτεριδουλα στα μαλλια μου δεν θα μπορουσε να ξεκολλησει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.